21 września 2018 roku oficjalnie otwarto nowy szlak rowerowy na pograniczu polsko-czeskim – Żelazny Szlak Rowerowy (cz. Železná cyklotrasa). Projekt ten jest wynikiem współpracy pięciu polskich i czeskich gmin – Zebrzydowice, Godów, Jastrzębie-Zdrój, Karviná i Petrovice u Karviné. Transgraniczna trasa wykorzystuje stare i nieużywane już linie kolejowe, które jak pokazuje wiele projektów na zachodzie Europy – znakomicie nadają się do stworzenia infrastruktury rowerowej. Aktualnie na pętli zrealizowane są dwa odcinki poprowadzone zamkniętymi nasypami kolejowymi – jeden w Zebrzydowicach, drugi w Godowie. Jest to łącznie kilka kilometrów dobrej jakości drogi rowerowej oddzielonej od ruchu samochodowego i pieszego. Cała trasa wynosi około 40 kilometrów i stanowi logiczną pętlę, które na pewno przyciągnie miłośników rowerów zarówno z polskiej, jak i czeskiej strony granicy.

Dzień po otwarciu miałem okazję osobiście przejechać się Żelaznym Szlakiem Rowerowym i wykonać swojego rodzaju rekonesans. Nie ukrywam, że z racji bliskiej odległości od miejsca mojego zamieszkania (około 40 kilometrów) – pokładam spore nadzieje w tym ciekawym projekcie. Swoją wycieczkę rozpocząłem w Zebrzydowicach. Przez cały dzień przychodziły mi do głowy przeróżne uwagi i propozycje dla twórców trasy. Już na samym początku wyszedł dość standardowy problem – gdzie tak właściwie zaparkować i zostawić samochód? Wielu gości Żelaznego Szlaku przyjedzie ze swoimi rowerami samochodami – bardzo przydatna byłaby jakaś lista miejsc w, których można zostawić samochód. Ostatecznie zaparkowałem na jakimś dzikim parkingu.

Za chwilę udało znaleźć się pierwsze oznakowania szlaku – są wykonane z zachowaniem najlepszych praktyk, także tutaj nie można się raczej, do niczego przyczepić (choć niektórzy narzekają na zbyt skomplikowane logo, które jest bardzo nieczytelne na tabliczkach). Dość szybko dojechałem do pierwszego z dwóch odcinków prowadzonych nasypem kolejowym. Trzeba przyznać, że standard jest naprawdę dobry i jazda taką trasą to prawdziwa przyjemność. Część osób podnosiło głosy, ze wszystko chce się wylać asfaltem – jednak wykonanie Żelaznego Szlaku Rowerowego pokazuje, że wygodna nawierzchnia nie musi być koniecznie czarnym asfaltem. Niestety zupełnie niezrozumiałe jest dla mnie postawienie w wielu miejscach drewnianych barierek. Wygląda to mocno nieestetycznie i nie jestem przekonany czy naprawdę jest to konieczne. Nie wiem, czy to kwestia jakiś przepisów, czy po prostu trochę zbyt daleko posunięta ostrożność. Jednak np. na Wiślanej Trasie Rowerowej, pomimo prowadzenia wałem przeciwpowodziowym – takich barierek nie widziałem.

Poza odcinkami odseparowanymi od ruchu samochodowego trasa w przeważającej większości poprowadzona jest bocznymi drogami i ruch na nich jest niewielki. Pozwalało to na bardzo komfortową jazdę w niezwykle urokliwych okolicach. W zasadzie jedynie w Godowie oraz w Karwinie trasa prowadzi dość ruchliwą drogą.

W przeciwieństwie do Wiślanej Trasy Rowerowej – już przy oddaniu pierwszego etapu projektu stworzono również infrastrukturę „około rowerową”. Mam tu na myśli miejsca odpoczynkowe dla rowerzystów. Co jakiś czas natrafiamy na ławki, kosze na śmieci, stoliki czy wiaty przystankowe. To wielki plus, bo przy wielu realizacjach zapomina się o takich szczegółach. Co jakiś czas na trasie natrafimy również na mapy informacyjne z przebiegiem trasy. Niestety, moim zdaniem wymagają one kilku zmian. Przede wszystkim – każda mapa jest taka sama i brakuje na niej wyraźnego oznaczenia, w którym miejscu trasy aktualnie się znajdujemy. Drugą sprawą jest swego rodzaju chronologiczna lista, która przedstawia… No właśnie, w zasadzie nie wiadomo co przedstawia. Bo, mimo że zajmuje pół tablicy, nie napisano wyraźnie, czego dotyczy. Nieprawidłowe łamanie tekstu już przemilczę (choć osobie, która to zaakceptowała, powinno być trochę wstyd).

Polski odcinek Żelaznego Szlaku jest bardzo dobrze oznaczony. Niewielki problem z nawigacją miałem na rondzie w Godowie – znaki w moim przekonaniu trochę sobie przeczyły, najpierw pokazując trasę w lewo, następnie w prawo. Ostatecznie jednak nie stanowiło to dużego problemu. Zdecydowanie gorzej sprawa wygląda po stronie czeskiej. Do tej pory uważałem, że to południowi sąsiedzi mają wzorowe znakowanie tras rowerowych. Tym razem jednak co chwilę musiałem odpalać GPS w telefonie i sprawdzać przebieg trasy, bo nie wiedziałem, którędy mam jechać. Zamiast prostych tabliczek wyznaczających kierunek jazdy, postawiono wiele skomplikowanych znaków, z rozrysowanymi skrzyżowaniami i rondami. Wiele kresek, które często niewiele mówią. Takie rozwiązanie zdecydowanie nie przypadło mi do gustu i gdyby nie mapa w telefonie – straciłbym pewnie sporo czasu na szukanie właściwej drogi. W zasadzie nawet z telefonem miałem problem i w samej Karwinie, kiedy nagle znikły oznaczenia trasy, kierowałem się po prostu w kierunku centrum miasta. Jeśli korzystacie ze znakomitego serwisu mapy.cz, pamiętajcie, że jeszcze nie dodano trasy Żelaznego Szlaku Rowerowego!

Żelazny Szlak Rowerowy, mimo że jest jeszcze na początku swojej drogi i wymaga kilku poprawek – ma przede wszystkim spory potencjał turystyczny. Dlaczego?

W przeciwieństwie do wielu popularnych tras, Żelazny Szlak Rowerowy jest logiczną pętlą , także nie musimy martwić się o to, jak wrócimy do pozostawionego na starcie samochodu.

Trasa poprowadzona jest przez dwa kraje – co samo w sobie jest atrakcją dla wielu osób (szczególnie z centralnych zakątków kraju). Dodatkowo przez większość czasu towarzyszą nam bardzo ładne krajobrazy.

Karwina to przyjemna miejscowość warta odwiedzenia – z urokliwym rynkiem i parkami – zdrojowym i zamkowym. Warto zatrzymać się również w lokalnym browarze nieopodal rynku.

Niewielka odległość od dużych ośrodków miejskich zachęca do szybkiego wyjazdu na kilkugodzinną wycieczkę.

Będąc w Karwinie możemy przedłużyć naszą wycieczkę np. do Bohumina – czeskie trasy rowerowe zachęcają!

Z niecierpliwością czekam na realizacje kolejnych etapów Żelaznego Szlaku Rowerowego. A Was wszystkich zachęcam do sprawdzenia tego co zostało już oddane kilka dni temu. Korzystajcie póki na trasie nie jest jeszcze zbyt tłoczno!

Jeśli jesteście zainteresowani wycieczkami rowerowymi w Czechach, zapraszam również do artykułu o trasie z Chałupek do Ostrawy. Jeśli potrzebujesz wizualizacji przebiegu trasy, zapraszam do mapy z nałożonym oficjalnym śladem GPX.

Wariant 6257 – wzdłuż rzeki Olzy

Z racji wyjątkowo słabego i mylącego oznaczenia po czeskiej stronie trasy, polecam wariant alternatywny. Pozwoli on nie tylko uniknąć części frustrującego błądzenia po blokowiskach Karwiny, ale zaoferuje ciekawą krajobrazowo trasę w dużej mierze z dala od ruchu kołowego. Aby wjechać na proponowaną przeze mnie alternatywną wersję trasy, musimy w czeskiej wsi Závada skręcić w prawo, na ścieżkę rowerową numer 6258 (oryginalny Żelazny Szlak Rowerowy prowadzi prosto). Trasa ta prowadzi niezbyt ruchliwą drogą, która w końcu przechodzi w drogę rowerową numer 6257 i prowadzi wzdłuż rzeki Olzy, aż do samej Karwiny. Tym odseparowanym od ruchu i bardzo wygodnym odcinkiem dotrzemy, aż do Mostu bohaterów Sokołowa (Most Sokolovských hrdinů). Tutaj odbijamy w lewo i przez dzielnicę Lázně Darkov (Darków Zdrój) kierujemy się w stronę ryneczku w dzielnicy Frysztat. Jeśli będziecie mieli okazję, polecam tę niewielką zmianę w trasie – myślę, że spodoba się wielu osobom!

Galeria zdjęć

Zaktualizowano: 25 czerwca 2019