De kranten staan vol over vluchtelingen. Als je de radio of de tv aanzet, vliegen de Syriërs je om de oren. Het vluchtelingendebat domineert de lunch-conversatie en de borrelpraat. Eigenlijk is dat helemaal niet eerlijk. Want er is een steeds groter wordende groep Nederlanders die langzaam maar zeker steeds meer ontheemd raakt uit onze samenleving. De PVV’ers. Deze groep wordt helemaal ondergesneeuwd en dat is niet de bedoeling. Dat kan niet gebeuren in Nederland. Dat mag niet gebeuren in Nederland.

Vandaar ook mijn oproep: Neem een PVV’er in huis. Ik heb zelf al een poster opgehangen voor het raam, “PVV’ers zijn welkom.” Deze groep is bang, angstig. Ze herkennen hun vaderland niet meer, althans dat zeggen ze. We kunnen ons daar best een beetje empathisch tegenover opstellen. Het moet ook heel beangstigend zijn om ineens niet meer in je eigen land te wonen. De grote roerganger van de PVV zwerft zelf ook al tijden rond. dus met zo’n voorbeeld is het ook erg lastig volgen. Verder claimen ze bijna allemaal vervolgd te worden door de linkse kerk. Persoonlijk weet ik niet wat dat is, maar ja, ik ben niet religieus. Ik heb niet zoveel met mannen in jurken en helaas zijn die onontkoombaar in de monotheïstische religies.

Sinds een week heb ik nu een PVV’er in huis. Het is een alleraardigst mannetje. Vriendelijk, spreekt een wat moeilijk verstaanbaar dialect, dus communicatie blijft lastig. Maar hij eet gewoon wat de pot schaft. Al gromt hij wat bij pasta en boboti – hij smulde van de boerenkool. Die vloog er in ieder geval in. Hij kijkt graag TV en heeft als hobby reageren op NUjij. De Volkskrant en andere kranten wil hij niet lezen. Waarschijnlijk houdt hij meer van plaatjes kijken en wat minder tekst. Dus daarom hebben we nu een proefabonnement op de Telegraaf. Verder valt het op dat hij snel schrikt. Een filmpje op internet of een spannend artikel op GeenStijl en hij is uren van slag. We denken dat het komt door zijn oorlogstrauma. Wanneer hij schrikt, dan gaat hij schreeuwen en met zijn vinger wijzen. Recht in je gezicht. Hij brult dan heel snel dingen als vol is vol, of eigen volk eerst – maar dat zal wel de cultuur zijn. Zo is er ook iets met zwarte piet. Het is voor hem heel belangrijk, al ontbeert de discussie twee keer per week met name de argumenten waarom zwarte piet moet blijven.

Volgende week gaat hij weer weg, hij krijgt eindelijk een sociale huurwoning. Ik ga hem toch wel missen hoor. Ook al begreep ik maar een tiende van wat er uit zijn mond kwam, met al dat gebrabbel was het zelden stil in huis. Ik kan het echt aanraden, zo’n PVV’er. En wie weet, als meer mensen hun huis open zouden stellen, dan krijgen ze misschien wat meer mee over de Nederlandse samenleving. Dat is voor hen ook een stuk gemakkelijker later.