Po tym jak w niedzielę w „Loży Prasowej” w TVN24 powiedziałem, że nigdy nie byłem na Marszu Niepodległości, ani nie wybieram się w tym roku, bo mam alergię na to środowisko, na moim Twitterze zapanowała burza.

Me słowa dość wiernie zacytował jeden z liderów tego ruchu Krzysztof Bosak i się zaczęło – że przecież oczywiste, że nie idę, bo moim miejscem jest parada równości, gdzie powinienem znaleźć podobnych sobie, że to oczywiste, że taki lewak jak ja ma alergię na patriotów.

Mógłbym zażartować, że to w sumie zabawne, bo jeszcze w piątek, gdy napisałem o Antonim Macierewiczu, zostałem oszalałym prawicowcem i pisowskim funkcjonariuszem, ale sprawa jest trochę poważniejsza.

Czytaj także: Krzyżak: Dobrzy narodowcy i zły kardynał



Bo reakcja na moją wypowiedź w pewnym sensie pokazuje ich prawdziwość. Narodowcy zmonopolizowali obchody patriotyczne w Dniu Niepodległości i wszystkich krytyków ich działalności uważają za nie-patriotów. Oczywiście stało się to za cichą zgodą bardzo wielu środowisk, dla których patriotyzm jest dużą wartością. Nie potrafili jednak zapobiec temu, by akurat tego dnia patriotyzm został utożsamiony z marszem narodowców w kibolskiej oprawie. Nie udało się to ani prawicy spod znaku Prawa i Sprawiedliwości, ani centrum za czasów prezydentury Bronisława Komorowskiego.



Uczciwie trzeba narodowcom przyznać, że są konsekwentni – swój marsz od lat budowali korzystając z kompletnej bezradności innych środowisk na pomysłowe i atrakcyjne obchodzenie święta niepodległości. I – ponieważ żyjemy w wolnym i demokratycznym społeczeństwie – do swoich obchodów mają oczywiście prawo. Niech sobie maszerują.



Dziwię się jednak tym ludziom – nienależącym do środowisk narodowych – którzy ochoczo na ten marsz chodzą. Nieustannie pojawia się argument, że to marsz tysięcy rodzin, które chcą okazać swoje przywiązanie do niepodległości Polski. A jakieś tam ekscesy skrajnej prawicy nie powinny tego święta zaburzyć. To nieprawda. I tak samo, jak naiwne jest oburzenie części środowisk lewicowych, że za kilka skandalicznych działań grupki ludzi, za incydenty polegające na profanacji, do których dochodziło na paradach równości, obciąża się całe środowisko, tak też wszyscy, którzy idą na Marsz Niepodległości 11 listopada w Warszawie nie powinni się dziwić, że zalicza się ich do fanów skrajnej prawicy.



Bo organizatorami tego marszu są organizacje skrajnie prawicowe. Marsz założyli działacze takich organizacji jak Młodzież Wszechpolska, Ruch Narodowy czy Obóz Narodowo Radykalny. Przewodniczący Marszu Robert Bąkiewicz na poprzednich edycjach wydarzenia nosił na ramieniu Falangę – dzisiejsze logo ONR, symbol budzący jednoznaczne skojarzenia z antysemicką nacjonalistyczną prawicą sprzed II Wojny Światowej.



Skądinąd w tym roku sam Bąkiewicz – o czym pisał Wiktor Ferfecki – promował zbieranie podpisów pod ustawą anty447 za pomocą ulotki zawierającej antysemicką grafikę.



Powtórzę jeszcze raz – to prawo pana Bąkiewicza, by organizować Marsze Niepodległości i dopóki wszystko odbywa się zgodnie z prawem – niech paraduje – choć akurat zamieszczanie antysemickich grafik powinno być ścigane. Problemem jest to, że tysiące zwykłych ludzi – którzy na co dzień nie mają nic wspólnego z narodowcami i pewnie nigdy by nie głosowało na nich – idą w marszu udając, że nie wiedzą, kto jest jego organizatorem, jakie ma cele, ideały i polityczne korzenie. Choć wiele osób uważa, że w ten sposób jedynie daje wyraz swemu patriotyzmowi, że robi na złość nienawidzącym patriotyzmu lewakom, to idąc w marszu wspiera skrajną prawicę i opowiada się po stronie patriotyzmu w wydaniu nacjonalistycznym. Nie, nie napiszę brunatnym, bo byłoby to uproszczenie, dość przywołać Pamięć i Tożsamość Jana Pawła II, który przestrzegał, by jagielloński, inkluzywny patriotyzm nie został w Polsce zastąpiony przez ten ciasny, ksenofobiczny, nacjonalistyczny, etnicznie rozumiany.



Z tym też związany jest inny temat – dość ambiwalentny stosunek narodowców do Kościoła katolickiego. To nie przypadek, że marsz miał być poprzedzony mszą w rycie trydenckim. Bo dla narodowców dzisiejszy Kościół, a szczególnie polski episkopat, to grupa opanowana przez idee lewackie i liberalne, która po Soborze wyrzekła się prawdziwej wiary. Dla narodowców Jan Paweł II to ten, który zakaził Kościół szkodliwymi ideami ekumenizmu czy otwarciem na dialog z ateistami. Narodowcy zresztą bardzo gorzko przyjęli dokument episkopatu sprzed dwóch lat, „Chrześcijański kształt patriotyzmu”, w którym biskupi wyraźnie wytyczali granicę między patriotyzmem rozumianym jako miłość bliźniego a wynikającym z niechęci do obcych ksenofobicznym nacjonalizmem.



W dodatku jeden z plakatów promujących marsz – pięść owinięta różańcem – jest w mej ocenie profanacją. Wykorzystywanie różańca jako narzędzia walki – bo z tym kojarzy się pięść – w dodatku walki politycznej, bo to środowisko polityczne – jest wielkim nadużyciem. Różańcem się modli, a nie walczy. Każdy, kto kiedykolwiek się na nim modlił wie, że jeśli trzy razy owiniesz sobie go wokół pięści, nie da się na przesuwać paciorków.



I dokładnie z tego powodu nie zamierzam iść na marsz i wszystkim patriotom to odradzam. Udział w marszu to wspieranie radykalnie prawicowego środowiska politycznego. Jak ktoś ma na to ochotę – proszę bardzo. Jak ktoś chce iść pod przewodem pana Bąkiewicza, utożsamiać się z panem Międlarem, Braunem, zwolennikami białego supremacjonizmu – jego sprawa. Ale tylko potem nie marudźcie, że zachodnia prasa będzie pisać o tysiącach nacjonalistów maszerujących przez Warszawę w Dniu Niepodległości.