De Nederlandse game-industrie heeft forse kritiek op games waarbij geld verdiend wordt door het aanbieden van loot boxes. De gamefabrikanten nemen afstand van games die zich met dat verdienmodel op jongeren richten, schrijven ze in een manifest dat is opgesteld voor de Kansspelautoriteit.

In de game-industrie worden miljarden verdiend met de verkoop van loot boxes ofwel virtuele schatkistjes. In populaire spellen zoals FIFA19 kunnen gamers extra's kopen, waarbij ze niet op voorhand weten wat ze krijgen. Ze maken kans op een zeldzaam en zeer gewild voorwerp, maar hoe groot die kans is, is onduidelijk. Wereldwijd zijn er zorgen bij toezichthouders over het systeem. Ze zouden gokverslaving bij jongeren in de hand werken.

De Nederlandse Kansspelautoriteit doet momenteel onderzoek naar het fenomeen in populaire games en heeft vorig jaar mei al aan grote ontwikkelaars gevraagd hun games aan te passen.

Nét misgelopen

Nederlandse gameontwikkelaars keren zich vooral tegen dergelijke games die zich op jongeren richten. "Er worden mechanismen gebruikt die een speler beïnvloeden om meer te kopen", zegt advocaat René Otto, die samen met de Dutch Games Association het manifest heeft opgesteld. "Die loot boxes geven je het gevoel dat je nét de hoofdprijs bent misgelopen, terwijl op voorhand al is bepaald dat de uitkomst slecht is."

Veel populaire games met loot boxes komen uit het buitenland, in Nederland is slechts een handjevol van die games ontwikkeld. "Voor Nederlandse partijen is het moeilijk om op die buitenlandse partijen invloed uit te oefenen", zegt Otto. "Door het aangaan van de maatschappelijke discussie is er wel sprake van indirecte invloed. Onze input is namelijk mede bepalend voor wetgeving en beleid in Nederland."

In België dreigde de toezichthouder met boetes en gevangenisstraffen tegen bestuurders van EA, het bedrijf achter de FIFA-games. Daarna stopte het bedrijf in dat land met de verkoop van spelerskaarten. In Nederland kunnen de kaarten nog steeds worden gekocht.

Surprise-eieren

De Nederlandse gamebedrijven nemen niet helemaal afstand van het verdienmodel. "Het kan iets leuks hebben. Denk bijvoorbeeld aan surprise-eieren of het openen van een pakje Pokémon-kaarten. Daar zaten geen rare mechanismen in en dat was voor een koper best leuk om te openen."

De bedrijven willen graag dat er meer onderzoek komt naar mogelijke verslavende elementen van de virtuele schatkistjes.