Een verrassend bijproduct van de massale verontwaardiging over de aanslag op Charlie Hebdo, is dat we de nieuwe leider van de PvdA hebben zien opstaan: Ahmed Aboutaleb. De man spreekt rechtstreeks tot ons gevoel, ons hart, onze onderbuik, onze gespannen zenuwen zo u wilt, zoals ik het sinds 'Ome' Joop den Uyl geen politicus meer heb zien doen.



Als de PvdA zo verstandig is Aboutaleb te overtuigen straks als lijsttrekker weer de nationale politiek in te gaan en hem ook nog weet te koppelen aan Lodewijk Asscher, dan is de PvdA er in een mum van tijd, althans electoraal, weer bovenop.



Twee kanjers, uit Amsterdam en Rotterdam, mooier hebben ze ze toch niet bij de PvdA? Oké, Frans Timmermans valt ook niet weg te poetsen, maar die wil best lijstduwer worden. Op nummer 3 van de lijst is Jeroen Dijsselbloem een zekerheidje. Allemaal beproefde politici dus, met geen enkele vlek op het blazoen.



Lekkere soundbite

Bovendien vertegenwoordigen Aboutaleb en Asscher twee belangrijke minderheidsgroepen in onze samenleving. Zij drukken daarmee ook uit wat Nederland is en waar het inhoudelijk voor staat, bijvoorbeeld dat iedereen - ongeacht zijn achtergrond - de hoogste ambten kan bereiken die er in ons land bestaan.



Zeker Ahmed Aboutaleb kan veel moslims aantrekken die ook niets van de radicale islam moeten hebben, en dus samenbindend zijn en zo Wilders de wind uit de zeilen nemen.



Waarom spreken Aboutaleb en Asscher nu precies aan? Omdat zij wél een visie op de samenleving hebben. Het zal hén niet overkomen dat zij plechtig verklaren 'geen visie' te hebben, zoals Rutte het presteerde. Zij durven initiatief te nemen, te waarschuwen, te organiseren. Ons in ronde taal te vertellen wat ons bedreigt en waar het op staat.

Beiden zijn mediageniek - helaas een criterium dat een veel te zwaar stempel op de politiek drukt, maar daar hebben we mee te leven. Beiden zien er goed uit, spreken gemakkelijk, zonder al te vaak in gemeenplaatsen te vervallen. Beiden weten media een lekkere soundbite te geven. Beiden komen met nieuwe elementen in hun publieke statements. Door dat alles heb je de media al half voor je gewonnen.



Electoraal hebben ze ook de 'gunfactor', doordat zij authentiek zijn, hun woede en verontrusting voelen oprecht aan. Zo kunnen ze nieuwsshows en verkiezingsdebatten gemakkelijk overleven, zonder die radeloosheid van Job Cohen te hoeven demonstreren.



Diederik Samsom

Wel moeten ze nog een totaalvisie (laten) ontwikkelen op hoe we de verdiencapaciteit in Nederland kunnen opvoeren. De koek groter maken, in plaats van de verdeling van de bestaande koek almaar schever trekken. Ze moeten een helder beeld hebben hoe het met de duurzaamheid verder moet - een prachtige job voor Diederik Samsom in het nieuwe kabinet of de nieuwe fractie.



De mogelijk harde maatregelen om de immigratie verder te beperken en de reeks van maatregelen om nieuwe jihadi's hier niet te laten opgroeien, horen daar onverbrekelijk bij. Maar dat zul je déze twee mannen niet hoeven uit te leggen.



Per saldo zal de PvdA de nazorg van de Statenverkiezingen en de verkiezing van de Eerste Kamerleden - en zelfs een in elkaar zakkend kabinet - wellicht dankzij het effect van het beestachtig optreden van een paar jihadi's in Parijs heel wat optimistischer tegemoet kunnen zien.



Ton Planken: communicatieadviseur, eerder parlementair redacteur