Jesteśmy świeżo po wybuchu epidemii koronawirusa we Włoszech. Lokalne władze mówią, że dziwi je dynamika zakażeń. Szukają pacjenta zero. Dziwi też wirusologa?

Wszyscy mieliśmy oczywiście nadzieję, że do czegoś takiego nie dojdzie, ale od początku było ryzyko wybuchu kolejnego ogniska epidemii. Choćbyśmy podjęli wszelkie działania prewencyjne, znalezienie i wychwycenie pacjenta zero często jest niemożliwe. Osoba, która rozpoczyna epidemię, może nawet nie wykazywać objawów choroby.

W dodatku epidemia koronawirusa nakłada się w Europie z sezonem grypowym.

Otóż to. Mamy sezon na tego typu objawy. Nikogo nie dziwi o tej porze roku gorsze samopoczucie, stan podgorączkowy i inne objawy grypopodobne. Niewykluczone więc, że wcale nie mamy do czynienia z nagłym wybuchem, a jedynie skutecznym wykryciem zakażonych koronawirusem.

Dotychczas ofiarami śmiertelnymi wirusa są głównie osoby starsze. Czy wobec tego osoby w sile wieku nie mają się czego bać? Czy w takim razie podjęte środki ostrożności są adekwatne do zagrożenia?

To za daleko idące wnioski. W Chinach zdarzają się przypadki śmiertelne również wśród osób dwudziestokilkuletnich. Na podstawie istniejących danych możemy jednak założyć, że choroba jest najbardziej niebezpieczna dla osób starszych.

Jeżeli chodzi o środki ostrożności – dobrze, że zostały one podjęte. Nie wiemy, jak będzie rozwijała się epidemia. Optymistyczny scenariusz zakłada, że infekcja nie będzie dużo groźniejsza niż przeziębienie. Pesymistyczny – że śmiertelność będzie zbliżona do obserwowanej w prowincji Hubei.

Czyli wyniesie około 2-3 proc. Nie zakładamy, że może być jeszcze wyższa?

W mojej opinii nie powinna być wyższa niż 2-3 proc.

Dotarcie wirusa do Polski jest kwestią czasu. Prawda czy fałsz?

Moim zdaniem prawda.

Tymczasem w Chinach obserwujemy zahamowanie epidemii, z dnia na dzień mamy coraz mniej chorych. Dlaczego tak się dzieje? Czy można mówić o tym, że pierwotne ognisko choroby wygasa?

Interpretacja tych danych jest bardzo trudna. Bardzo optymistyczna wersja zakłada, że ognisko faktycznie wygasa, odpowiednio duża liczba osób miała już kontakt z patogenem i wytworzyła tzw. odporność stada. Z drugiej strony zahamowanie epidemii może wynikać z bardzo rygorystycznych zasad kwarantanny na tych terenach. Taka izolacja przyniesie krótkotrwały efekt – gdy się skończy, może dojść do kolejnego wybuchu. To równie prawdopodobna opcja.

CZYTAJ RÓWNIEŻ: Prof. Pyrć: Wirus Ebola przy grypie wypada blado

Prof. dr hab. Krzysztof Pyrć z tematem koronawirusów związany jest od 2003 roku, kiedy to odkrył nowego ludzkiego koronawirusa NL63. Od tego czasu zajmuje się badaniami podstawowymi dotyczącymi mechanizmów zakażenia oraz opracowaniem nowych strategii terapeutycznych przy zakażeniach koronawirusowych ludzi i zwierząt. Kierownik Pracowni Wirusologii w Małopolskim Centrum Biotechnologii UJ. Autor ponad 70 publikacji w takich czasopismach jak "Nature Medicine", "Science Translational Medicine", "PNAS", "PloS Pathogens", "Journal of Virology" czy "Journal of Immunology", które były cytowane w literaturze światowej ponad dwa tysiące razy. Twórca laboratoriów zakaźnych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Recenzent i ekspert w instytucjach finansujących naukę w Polsce i na świecie. Laureat licznych nagród. Twórca grupy badawczej, opiekun i promotor studentów i doktorantów.

(pm)