Premiera "Wiedźmina" na Netfliksie miała miejsce dziś o godz. 9

Twórczyni serialu, Lauren S. Hissrich powiedziała nam, na czym się opierała, kręcąc serial

Zdradziła też, jaki wkład w adaptację miał autor literackiego pierwowzoru Andrzej Sapkowski i dlaczego Henry Cavill jest najlepszym możliwym Geraltem

Hissrich, choć jest fanką "Gry o tron", nie lubi porównań "Wiedźmina" do serialu HBO

Opowiedziała jak także, jak kręcono sceny seksu i czy będzie ich dużo

"Wiedźmin" to serialowa opowieść na podstawie kultowej sagi fantasy Andrzeja Sapkowskiego. Geralt z Rivii, samotny zabójca potworów, usiłuje odnaleźć się w świecie, w którym ludzie bywają gorsi niż bestie, na które poluje. Przeznaczenie splata jego losy z potężną czarodziejką Yennefer i skrywającą groźną tajemnicę młodą księżniczką Ciri. Razem muszą stawić czoła licznym zagrożeniom na pogrążającym się w chaosie Kontynencie.

Jakie było największe wyzwanie dla ciebie jako showrunnerki?

Przede wszystkim ogromna ilość pracy. Jest dużo radości w tworzeniu czegoś od samego początku. Ten serial jest dla mnie jak dziecko. Starałam się zatrudniać najlepszych specjalistów ze swoich dziedzin. Lubię ich spojrzenie na ten serial. Zwykle oznaczało to jednak pracę po 18-19 godzin dziennie. Ale tak jest, kiedy się robi coś z pasją. Także największym wyzwaniem był czas. Ale jednocześnie nic bym nie zmieniła. Chciałam włożyć w ten serial całą moją energię i siły.

Twórczyni "Wiedźmina": w tych historiach jest już polityka

Jaką historię opowiadacie w tym serialu?

"Wiedźmin" jest oczywiście serialem fantasy, ale najbardziej interesuje mnie to, w jaki sposób koresponduje on z naszą rzeczywistością, polityką. Co ciekawe, w tych historiach jest już polityka, więc niespecjalnie muszę coś dodawać. Widzowie mogą nakładać na serial swoje własne doświadczenia i odnosić fabułę do swojego własnego życia. Najlepsze w Netfliksie jest to, że te seriale oglądane są na całym świecie przez ludzi z różnymi punktami widzenia i różnymi sposobami na życie. A więc najważniejsze jest to, by serial był zrozumiały dla jak największej liczby odbiorców.

Ma być więc zrozumiały dla ludzi z różnych krajów i kultur?

Tak. Jeszcze do niedawna nie pomyślałabym, że będę się zajmować serialem fantasy. Tworzyłam kilka seriali komiksowych, ale to było zupełnie nowe doświadczenie. Ale kiedy przeczytałam książki i zaczęłam je adaptować na potrzeby serialu, zdałam sobie sprawę, że to jest też serial dla mnie. Nie wiem, czy będzie to doświadczenie wszystkich widzów. Istnieje powszechna obawa, że nie będzie on robił na wszystkich wrażenia przez to właśnie, że został zrobiony z myślą o jak największej liczbie widzów. Ja się tego nie boję. Każdy musi znaleźć dla siebie jednego bohatera, z którym będzie mógł się identyfikować. W tym momencie tą postacią jest dla mnie Yennefer: rozumiem jej decyzje, więc serial jest dla mnie przystępny.

Twórczyni "Wiedźmina" o oczekiwaniach fanów

Serial oparty jest na książkach. Ale w jakim stopniu wpłynęła na waszą pracę gra wideo? Nie boicie się oczekiwań fanów?

Nie, patrzę na to jak na szansę. Słowami, na których się skupiałam, nie są "książka" czy "gra wideo", ale "adaptacja". Książki będą istnieć, tak jak gry wideo. Nie sądzę, by gracz oczekiwał od serialu takiego samego doświadczenia. Grałam w grę, jest świetna. Nie przestanę też czytać książek, dlatego że powstał serial. Dla mnie jest on okazją, by pozwolić widzom zrelaksować się i dać się rozerwać, pozwolić zastanowić się, co by zrobili, gdyby nie byli częścią akcji, jak w grze. Pokazujemy tych bohaterów od innej strony, mamy inne spojrzenie na ich historie.

Czy serial wniesie coś nowego do tych historii?

Owszem. Najbardziej w książkach podoba mi się ich struktura narracyjna - nielinearna, przeskakująca w czasie w te i z powrotem. Masz różne punkty widzenia postaci - również drugo- i trzecioplanowych. Dla nas to okazja, by na przykład wgłębić się w historię Yennefer: kim była, zanim poznała Geralta? Zatem nie zmieniamy tych historii, ale wypełniamy luki. Chcemy, by można było zrozumieć bohaterów bez czytania książek lub grania w grę.

Czy adaptując prozę Andrzeja Sapkowskiego opieracie się na jednej książce czy więcej?

Adaptujemy książki, ale nie jest to tak proste, że jedna książka przypada na jeden sezon. Jak najlepiej wprowadzić widzów w ten świat, mając osiem odcinków, czyli osiem godzin? Co zadowoli fanów i co jednocześnie przyciągnie nową, niezaznajomioną z "Wiedźminem" publiczność? Korzystaliśmy ze wszystkich powieści i opowiadań, by najlepiej opowiedzieć tę historię. Ale nie zdradzę szczegółów! Sądzę, że fani będą zadowoleni z tego, w jaki sposób strukturalnie korzystaliśmy z literackiego pierwowzoru.

Twórczyni "Wiedźmina" o rozmowach z Andrzejem Sapkowskim

Czy rozmawiałaś z Andrzejem Sapkowskim?

Owszem! Rozmawiałam z nim w kwietniu zeszłego roku, kiedy spotkaliśmy się w Polsce. Andrzej jest na tyle zaangażowany w serial, na ile chce być. Mieliśmy długą dyskusję na temat fabuły i mojego podejścia do niej, na temat castingu i bohaterów. Przeczytał wszystkie scenariusze. Ale z drugiej strony potrafił też oddać kontrolę komuś innemu.

Widziałaś film z Michałem Żebrowskim?

Tak! To pokazuje, jak kręcenie "Wiedźmina" obecnie różni się od tego, jak kręciło się go 20 lat temu. Są to oczywiste kwestie techniczne. Ale chodzi też o to, że zmieniła się publiczność, widzowie są bardzo obyci, inaczej dziś oglądają seriale, rozumieją nielinearną narrację. Mimo że za pierwszym razem serial może on nie mieć sensu, są w stanie wrócić do niego, by więcej zrozumieć. To pokazuje, jak w ciągu tych 20 lat zmieniły się rozrywka i telewizja.

Michał Żebrowski wzbudzał mieszane uczucia jako Geralt. A dlaczego to Henry Cavill jest idealnym odtwórcą tej roli?

Kiedy pojechałam do Los Angeles na święta Bożego Narodzenia, Henry został w Budapeszcie, by przygotowywać się do roli. Wysyłał mi zdjęcia, na których wyglądał jak... Henry Cavill (śmiech). Przez brązowe, kręcone włosy wyglądał tak, ze trudno mi go było poznać, bo tak przyzwyczaiłam się do siwej peruki. Takiego go widziałam przez poprzednie 12 tygodni. Henry całkowicie zmienia się w swojego bohatera. W procesie castingu nie chodzi o to, by znaleźć aktora, który wygląda dokładnie tak samo jak bohater. Chodzi też o grę aktorską. Dla mnie ważne są te dwie rzeczy oraz dusza bohatera. Henry był wielkim fanem Geralta. W zasadzie to on mnie znalazł. Oprócz Henry'ego przesłuchiwałam jakieś 200 innych aktorów. Ale powróciłam do niego, bo on w pełni oddaje charakter Geralta. W Henrym jest stoicyzm, cicha inteligencja, nie popisuje się, nie potrzebuje być ciągle rozumiany, potrafi zachować aurę tajemnicy wokół siebie. Dla mnie nie ma lepszego odtwórcy tej postaci.

Foto: Netflix, Katalin Vermes / Materiały prasowe

Czy czujesz presję fanów "Wiedźmina"?

Fani są pasjonatami, ale nie mogłabym wyobrazić sobie lepszych, bo są bardzo podekscytowani tym serialem. Nie chcę jednak mówić ludziom tego, co chcą usłyszeć. Znane są moje dyskusje na Twitterze. Ci ludzie mają swoje zdanie, ale ja też mam swoje. Ta rozmowa była bardzo ważna, bo nie chcę dyskutować tylko z ludźmi, z którymi się zgadzam. Seriale zawsze stają się lepsze dzięki takim dyskusjom. Dla mnie pasja fanów przekłada się na to, jak my sami jako scenarzyści jesteśmy zaangażowani. To oznacza, że nie tylko ja jestem podekscytowana tym serialem, ale inni ludzie również. Nie mogę się doczekać, aż go pokażemy!

Czy gra wideo jakoś wpłynęła na charakter serialu, na sceny akcji?

Nie inspirowaliśmy się bezpośrednio grą. Nie wykorzystaliśmy stworzonych na jej potrzeby bohaterów, nie kopiowaliśmy ich ruchów. Ale duch gier, element zabawy jest w serialu obecny. Fantasy jest postrzegane jako bardzo poważny gatunek. Tymczasem w "Wiedźminie" jest sporo kąśliwego humoru. Płotka była jedną z pierwszych rzeczy, o których pomyślałam - powiedziałam wszystkim, że musimy znaleźć odpowiedniego konia. Henry nam w tym pomógł. Dzięki temu znaleźliśmy odpowiedniego konia, bo więź między człowiekiem a tym zwierzęciem jest bardzo ważna. Nie żartuję. Jest autentyczna chemia między Geraltem a Płotką.

"Wiedźmin" będzie miał więcej magii niż "Gra o tron"

Czyli humor będzie obecny?

Kiedy mówi się o fabule tego serialu, mówi się o łowcy potworów, brutalności, walkach i mrocznym świecie. Dla mnie może to wszystko istnieć, ale pod warunkiem, że jest zbalansowane przyjaźniami, romansami, seksem, magią, zabawą i zwierzętami. Pierwszego dnia zdjęć w Budapeszcie zobaczyłam na planie taką liczbę zwierząt, że zdębiałam. Pomyślałam: co my tu robimy? Ten serial jest bardzo zróżnicowany. Niektórzy z pewnością pomyślą, czy nie jest dla nich zbyt brutalny. Owszem, będzie w serialu przemoc, ale będą też sceny, w których dwoje ludzi siedzi w pokoju i rozmawia, nawiązując relację.

Nie będzie to więc "Gra o tron"?

Oho, musiało pojawić się to porównanie! Uwielbiam "Grę o tron", ale ten serial będzie miał więcej magii. Tak, prawdziwej magii, nie chemii (śmiech). Poznanie bohaterów było dla mnie od początku ważniejsze niż sama fabuła. Ten serial jest niczym bez bohaterów.

A czy czujesz stres w związku z tym, że "Gra o tron" wyznaczyła nowe standardy w gatunku fantasy?

Ja osobiście nie porównuję "Wiedźmina" do "Gry o tron", ale rozumiem, że niektórzy to robią. "Gra o tron" zupełnie zmieniła fundamenty fantasy w telewizji. Jestem wielką fanką tego serialu. "Grze..." udała się ważna rzecz: dzięki niej seriale fantasy stały się dostępne dla każdej widowni. Siedem lat temu, gdy startowała, myślałam: to nie dla mnie. Ale okazało się, że jest! Dzięki temu serialowi fantasy nie ogranicza się już do małej grupy psychofanów. To wspaniała rozrywka dla niemal wszystkich. Wierzę, że taki też będzie "Wiedźmin". To porównanie mnie nie stresuje, bo to są zupełnie inne seriale. Liczę, że "Wiedźmin" wniesie coś nowego do tego gatunku.

Dlaczego twoim zdaniem fantasy, jak i horror, są dziś tak popularne?

Myślę, że w fantasy jest aspekt eskapizmu, czyli ucieczki od realnego świata. Chcemy poznać bohaterów, którzy żyją w zupełnie innym miejscu niż my. Kontynent w "Wiedźminie" nie funkcjonuje w naszym czasoprzestrzennym kontinuum. Staram się nie umieszczać serialu w konkretnej, znanej nam rzeczywistości i porównywać do czegoś. Ale oczywiście ważnym aspektem tego eskapizmu jest to, że w fantasty są elementy naszej rzeczywistości. Rasizm, bigoteria, seksizm, brutalność i przemoc, wojna - do tych wszystkich tematów, z którymi zwykle nie chce się konfrontować w codziennym życiu, fantasy daje pewien dostęp, pozwala na rozmowę o nich z przyjaciółmi i rodziną. Bo nie jest to o twoim życiu, ale o czyimś innym. To kolejny dowód na obycie widzów - w "Wiedźminie" jest dużo przemocy, ale jest też dużo człowieczeństwa. Widzowie już nie wybierają jednego gatunku - komedii czy romansu, wolą wszystkiego po trochę, jak w życiu.

Foto: Netflix / Materiały prasowe

To świat fantasy, ale czy miała na niego wpływ mitologia?

Absolutnie. To było ważne, by stworzyć serial, który będzie oglądany globalnie, ale będzie też wierny swoim korzeniom. Nie jestem Polką, ale był na planie Tomek Bagiński, z którym miałam świetną relację. Dzięki temu wiedziałam, gdzie mogę wykorzystać więcej folkloru, słowiańskiej muzyki, jakie jedzenie postawić na stole podczas uczty. Staraliśmy się czerpać z tradycji kulturowych pokazanych w książkach. Ale są też wątki niezwiązane z Polską, i je również chcemy wykorzystać, jak np. w kwestii architektury.

Jak podchodziliście do nagości i scen seksu?

W seksie ma chodzić o bliskość, a nie o wykorzystywanie. Nie ma tam gry o władzę, nie ma być szokująco. W "Wiedźminie" ważne są autentyczne relacje. Nie zawsze chodzi o te miłosne, ale o to, że ludzie się odnajdują i wchodzą w pewną zażyłość na zwykłym ludzkim poziomie. Mimo że świat jest brutalny i okrutny, możesz wejść do tawerny i odłożyć to na bok.

Gra znana jest z nagości. Jak dużo będzie jej w serialu?

Będzie nagość! W intymnych momentach ludzie czasem się rozbierają (śmiech). Ale od początku mi zależało, by aktorzy i aktorki czuli się bezpiecznie i komfortowo. Przed każdą intymną sceną - niekoniecznie sceną seksu - dużo o tym rozmawialiśmy. Zawsze byłam obecna przy tych scenach, zawsze tego pilnowałam. Bardzo otwarcie o tym rozmawialiśmy.

Czy w serialu obecne będzie CGI czy raczej niekomputerowe efekty specjalne?

Jedno i drugie. Nie sądzę, byśmy mogli konkurować z grami. Ten świat już istnieje i jest wspaniały. Powiedziałam więc naszej doskonałej ekipie, że zależy mi na tym, by było jak najbardziej niekomputerowo, jak to tylko możliwe. Chcę widzieć te potwory. Nie chcę ciągle widzieć aktorów walczących w zielonych strojach. Ale oczywiście CGi będzie obecne, bo taki jest charakter tego serialu. Chcemy jednak tak mocno stąpać po ziemi, jak to tylko możliwe.