Gents gemeenteraadslid en als federaal parlementslid lid van de commissie voor Infrastructuur Veli Yüksel (CD&V) richt zich scherp tot Sophie Dutordoir, CEO van de NMBS: 'Ik denk soms dat men in Gent een hommage wil brengen aan Johan Daisne, de schrijver die nog steeds wordt herinnerd voor zijn novelle "De trein der traagheid".'

Acht jaar wacht ik al. Samen met zo'n 60.000 mensen die zich dagelijks in het station Gent-Sint-Pieters begeven. In 2010 begonnen namelijk de ambitieuze renovatiewerken aan een van de drukste treinstations van ons land.

De trein staat al acht jaar stil in station Gent-Sint-Pieters.

Acht jaar al laveer ik door de grote werf die het station is. Sporen 12 tot en met 8 zijn nagenoeg afgewerkt. Op die perrons nemen reizigers de treinen naar Brussel, de nationale luchthaven en de kust. De tweede fase, de sporen 7 tot en met 1 ligt al maanden stil. De NMBS vond immers nog steeds geen aannemer die de klus wil of kan klaren voor een bedrag dat kleiner is dan de ontvangen bestekken.

Nu is het bedrag dat voor de renovatie werd uitgetrokken niet min: het gaat om een som van 500 miljoen euro. De CEO van de NMBS, Sophie Dutordoir, vermeldde dat bedrag nog in maart toen ze in het parlement in de commissie voor Infrastructuur de grote projecten in het kader van het meerjarig investeringsplan van de NMBS kwam toelichten.

Een station voor de 21ste eeuw

Voor Gent-Sint-Pieters gaat het om een 'volledige transformatie van het station' - niet alleen een optimalisatie van de perrons, die voor iederéén toegankelijk moeten zijn. Ook de toegankelijkheid van het station zelf moet worden verbeterd, het parkeren van de vele fietsen moet anders, alsook de ontlsuiting naar de ringweg en de E40. Terecht. Dit alles speelt immers mee in het aantrekkelijker maken van het treingebruik (en bij uitbreiding het openbaar vervoer).

Het station Gent-Sint-Pieters is niet enkel een belangrijk knooppunt voor treinen uit Oost- en West-Vlaanderen, maar geeft tevens toegang tot het spoorwegennet van Frankrijk. Gent zit de laatste jaren ook steeds meer in de lift als een bestemming voor Europese en internationale toeristen. Het mag duidelijk zijn dat een modern en functioneel station hierbij past. Dagelijks merk ik echter hoe toeristen hun bagage meezeulend ouderwetse trappen moeten trotseren, hoe ze verloren lopen in en rond het station. De trein - en aansluitend de tram - is voor veel buitenlandse toeristen de eenvoudigste toegang tot het historische stadscentrum van Gent. Toch zou ik graag vernemen hoe tevreden men is over de kennismaking met het station Gent-Sint-Pieters.

Ik denk ook aan de omwonenden van het station, want de renovatiewerken passen in een breder kader van stadsvernieuwing. Oude bewoners en nieuwkomers wonen op een permanente werf. De last voor de buurtbewoners is dan ook groot. Onlangs werd evenwel meegedeeld dat de tweede fase van de werken in het tweede semester van 2020 een aanvang zal nemen. Dat was - nota bene - de oorspronkelijke deadline voor een afgewerkt station. Vandaag spreekt men - met niet al te veel zekerheid - over 2027! Ik snap zeer goed dat een totale make-over van een dergelijk station - dat uiteraard ook nog eens moet blijven functioneren tijdens de werken - geen sinecure is. Maar voor mij is het duidelijk dat de planning en de opvolging van dit grootse project getypeerd wordt door een even groots amateurisme.

Oude bewoners en nieuwkomers wonen op een permanente werf.

Besparingen

Vorige week vernam ik via de media dat het plots dikketruiendag is geworden in Gent-Sint-Pieters. Men heeft beslist dat het allemaal met wat minder moet. Minder 'foliekes': besparen op duurdere materialen, de voorziene winkelruimtes worden geannuleerd, de overkapping van de sporen (niet van de perrons) wordt geschrapt. Zo wordt het station een halfslachtige versie die niet meer lijkt op de ooit zo trots gepresenteerde maquette. Dat was niet de afspraak.

Onze burgemeester, Daniël Termont (SP.A), liet inmiddels terecht weten het hier niet mee eens te zijn. Hij heeft inmiddels, samen met het Gentse Schepencollege, per brief aan federaal minister van Mobiliteit, François Bellot (MR), gevraag om nog meer geld in het project te pompen. Maar zoals hij wel in meerdere dossiers pleegt te doen, schuift hij ook deze keer de zwarte piet door naar het federale niveau. Het lijkt me vreemd. Was het Gentse stadsbestuur dan niet betrokken bij de renovatieplannen van haar grootste station? Is burgemeester Termont niet de voorzitter van de stuurgroep van het Project Gent-Sint-Pieters? Mij lijkt het dat ook het Gentse stadsbestuur mee aan boord is gegaan van de trein der traagheid die maar niet uit het station wil vertrekken.

De iconische uurwerktoren van het station Gent-Sint-Pieters is een dagelijkse herinnering dat de tijd snel vooruitgaat. Ik mag hopen dat de renovatiewerken dat ook zullen beginnen doen. Voor de dagelijkse forenzen. Voor de toeristen. En voor de omwonenden van het station. Gent verdient beter.

Veli Yüksel (CD&V) is gemeenteraadslid in Gent. Als federaal volksvertegenwoordiger zetelt hij onder meer in de commissie voor Infrastructuur.

Acht jaar wacht ik al. Samen met zo'n 60.000 mensen die zich dagelijks in het station Gent-Sint-Pieters begeven. In 2010 begonnen namelijk de ambitieuze renovatiewerken aan een van de drukste treinstations van ons land.Acht jaar al laveer ik door de grote werf die het station is. Sporen 12 tot en met 8 zijn nagenoeg afgewerkt. Op die perrons nemen reizigers de treinen naar Brussel, de nationale luchthaven en de kust. De tweede fase, de sporen 7 tot en met 1 ligt al maanden stil. De NMBS vond immers nog steeds geen aannemer die de klus wil of kan klaren voor een bedrag dat kleiner is dan de ontvangen bestekken.Nu is het bedrag dat voor de renovatie werd uitgetrokken niet min: het gaat om een som van 500 miljoen euro. De CEO van de NMBS, Sophie Dutordoir, vermeldde dat bedrag nog in maart toen ze in het parlement in de commissie voor Infrastructuur de grote projecten in het kader van het meerjarig investeringsplan van de NMBS kwam toelichten.Voor Gent-Sint-Pieters gaat het om een 'volledige transformatie van het station' - niet alleen een optimalisatie van de perrons, die voor iederéén toegankelijk moeten zijn. Ook de toegankelijkheid van het station zelf moet worden verbeterd, het parkeren van de vele fietsen moet anders, alsook de ontlsuiting naar de ringweg en de E40. Terecht. Dit alles speelt immers mee in het aantrekkelijker maken van het treingebruik (en bij uitbreiding het openbaar vervoer).Het station Gent-Sint-Pieters is niet enkel een belangrijk knooppunt voor treinen uit Oost- en West-Vlaanderen, maar geeft tevens toegang tot het spoorwegennet van Frankrijk. Gent zit de laatste jaren ook steeds meer in de lift als een bestemming voor Europese en internationale toeristen. Het mag duidelijk zijn dat een modern en functioneel station hierbij past. Dagelijks merk ik echter hoe toeristen hun bagage meezeulend ouderwetse trappen moeten trotseren, hoe ze verloren lopen in en rond het station. De trein - en aansluitend de tram - is voor veel buitenlandse toeristen de eenvoudigste toegang tot het historische stadscentrum van Gent. Toch zou ik graag vernemen hoe tevreden men is over de kennismaking met het station Gent-Sint-Pieters.Ik denk ook aan de omwonenden van het station, want de renovatiewerken passen in een breder kader van stadsvernieuwing. Oude bewoners en nieuwkomers wonen op een permanente werf. De last voor de buurtbewoners is dan ook groot. Onlangs werd evenwel meegedeeld dat de tweede fase van de werken in het tweede semester van 2020 een aanvang zal nemen. Dat was - nota bene - de oorspronkelijke deadline voor een afgewerkt station. Vandaag spreekt men - met niet al te veel zekerheid - over 2027! Ik snap zeer goed dat een totale make-over van een dergelijk station - dat uiteraard ook nog eens moet blijven functioneren tijdens de werken - geen sinecure is. Maar voor mij is het duidelijk dat de planning en de opvolging van dit grootse project getypeerd wordt door een even groots amateurisme.Vorige week vernam ik via de media dat het plots dikketruiendag is geworden in Gent-Sint-Pieters. Men heeft beslist dat het allemaal met wat minder moet. Minder 'foliekes': besparen op duurdere materialen, de voorziene winkelruimtes worden geannuleerd, de overkapping van de sporen (niet van de perrons) wordt geschrapt. Zo wordt het station een halfslachtige versie die niet meer lijkt op de ooit zo trots gepresenteerde maquette. Dat was niet de afspraak.Onze burgemeester, Daniël Termont (SP.A), liet inmiddels terecht weten het hier niet mee eens te zijn. Hij heeft inmiddels, samen met het Gentse Schepencollege, per brief aan federaal minister van Mobiliteit, François Bellot (MR), gevraag om nog meer geld in het project te pompen. Maar zoals hij wel in meerdere dossiers pleegt te doen, schuift hij ook deze keer de zwarte piet door naar het federale niveau. Het lijkt me vreemd. Was het Gentse stadsbestuur dan niet betrokken bij de renovatieplannen van haar grootste station? Is burgemeester Termont niet de voorzitter van de stuurgroep van het Project Gent-Sint-Pieters? Mij lijkt het dat ook het Gentse stadsbestuur mee aan boord is gegaan van de trein der traagheid die maar niet uit het station wil vertrekken.De iconische uurwerktoren van het station Gent-Sint-Pieters is een dagelijkse herinnering dat de tijd snel vooruitgaat. Ik mag hopen dat de renovatiewerken dat ook zullen beginnen doen. Voor de dagelijkse forenzen. Voor de toeristen. En voor de omwonenden van het station. Gent verdient beter.Veli Yüksel (CD&V) is gemeenteraadslid in Gent. Als federaal volksvertegenwoordiger zetelt hij onder meer in de commissie voor Infrastructuur.