Jesteśmy pępkiem globu, jesteśmy Europą pierwszej prędkości. U nas nie ma protestów „żółtych kamizelek” ani islamistów. Tylko nasi przedsiębiorcy mają dobrze, a ludzie z całego świata chcą się do nas przeprowadzić.

To nic, że wciąż zachorowanie na raka dla wielu Polaków oznacza wyrok, że do wielu procedur medycznych powszechnych na Zachodzie nie mamy dostępu. To nic, że Polacy jak wyjeżdżali z kraju, tak wyjeżdżają, szukać szczęścia na „zepsutym” Zachodzie. Poniżej dalsza część artykułu

Patrzymy z wyższością na Amerykanów, którzy nie radzą sobie z farmami trolli w internecie, i Brytyjczyków, którym obca propaganda próbowała ustawić wynik referendum, ale zapominamy, że przez kilka lat nie udało się ustalić genezy afery, która polegała na podsłuchiwaniu przy jednym stoliku w jednej restauracji grupy najważniejszych osób w państwie. Już nawet nikt nie próbuje badać i dociekać, co jeszcze zawierają czyjeś (pytanie: czyje?) piwniczki z nagraniami i kompromatami.

Będziemy ewangelizować Europę. To nic, że u nas, w chrześcijańskim kraju, powiedzenie nieprawdy, a nawet kłamstwo nie jest już grzechem ani żadnym problemem (bo w polityce można), że statystyki pokazują jeden z największych na świecie spadków praktyk religijnych, a polskie małżeństwa nie decydują się na dzieci i mamy wciąż jedną z największych zapaści demograficznych w Europie. Im głośniejszy słychać krzyk „Wielka Polska”, tym dłużej młodzi ludzie mieszkają u mamy i liczą na niebieskie migdały.