Hodiaŭ estas la tago antaŭ Kristnasko. Infanoj dormos ĉi-nokte pensante pri siaj morgaŭaj donacoj kaj multaj kredas, ke unu viro disigas donacojn al ili ĉiujare.

La mito de Patro Kristnasko estas tre ofta kaj komuna. La gepatroj diras tiun miton al siaj infanoj. La mito estas grava parto de la festotago. Sed ĉu ĝi estas bona mito? Mi kredas, ke la mito donas pli da avantaĝoj ol malavantaĝoj.

Ĝi instruas kritikan pensadon. Mi memoras, kiel mi rezonis kiel malkovri la veron pri Patro Kristnasko. Mi petis ion de li, ion pli malgrandan ol kutimajn petojn, sed mi ne diris tion al la gepatroj. Mi rezonis, ke se la donaco ne alvenus Kristnaskon, la plej verŝajna kialo estus, ke li ne ekzistas.

Ĝi instruas la valoron de donacemo. Donacemo ne estas okulfrapa virto. Kial fordoni kion oni povas havi? Kompreneble, ĉiuj ŝatas ricevi donacojn sed kiajn avantaĝojn trovas la donacanto? Per Patro Kristnasko, oni havas ekzemplon de tre donema homo kaj tio instruas nin pri la avantaĝo de donacemo. Kiu estas pli amata de infanoj ol Patro Kristnasko? Donacemo faras onin en bonan homon kiun aliuloj ŝatas.

Ĝi instruas la ĝojon de infanceo. Tiu avantaĝo bezonas jaron sed mi sentas ĝin pli forte jaron post jaro. Estas malfacile memori la infanecon. La mondo estis nova kaj interesa kaj mistera. Kiam oni lernas pli, oni facile forgesas tian mondon de infaneco. Oni forgesas la tempon, kiam oni sciis malpli, kredis sensencaĵojn, estis spertinta malpli. Oni memoras la kredon je Patro Kristnasko kaj tiel havas memoraĵon pri la infaneco troveblan en io simpla. Malmultaj aferoj memorigas min pri la infaneco kiel la mito de Patro Kristnasko. Mi kredas, ke mi iam fariĝos patro kaj mi volos simpation pri la infano. La mito de Patro Kristnasko helpos min tiel.

Kaj kiu povas diri, ke ne estas Patro Kristnasko?

La redaktoro Francis Chruch verkis artikolon en 1897 pri la demando ĉu estas Patro Kristnasko. Ĝi estas respondo al infano nomita Virginia O’Hanlon. La artikolo estas unu el la plej famaj anglaj artikoloj. En ĝi, li skribis:

“Jes, Virginia, estas Patro Kristnasko. Li ekzistas tiel certe kiel la amo kaj donacemo kaj sindono ekzistas, kaj vi scias ke ili abundas kaj donas al la vivo la plej altan belon kaj ĝojon. Ve! kiom malbona estus la mondo se ne estus Patro Kristnasko. Estus same malbone kiel se estus neniuj Virginiaj. Tiukaze estus nek infana kredo nek poezio nek amo fari la ekziston tolerebla. Oni havus nenian ĝojon krom per la sensoj kaj vido. La eterna lumo, per kiu la infaneco plenigas la mondon, estingiĝus.”

Feliĉan Kristnaskon al vi ĉiuj kaj al ĉiuj bonan nokton!