Ο βόρειος τοίχος του σηκού (δεξιά στη φωτογραφία) θα «σηκωθεί» με αρχαίους και νέους πλίνθους, όπως ήταν μετά τον βομβαρδισμό από τον Μοροζίνι.

Πιο κοντά στην αρχική του μορφή θα έρθει το μνημείο του Παρθενώνα μετά το τέλος των εργασιών αποκατάστασης του βόρειου τοίχου του σηκού, που έλαβαν το πράσινο φως από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Η εισήγηση της μελέτης που συζητήθηκε διεξοδικά στο ΚΑΣ φέρει την υπογραφή του αείμνηστου αρχιτέκτονα και προέδρου της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως Χαράλαμπου Μπούρα και προτείνει την επανατοποθέτηση 360 αρχαίων λίθων και 90 «νέων» από μάρμαρο που θα προέλθει από τον Διόνυσο και προσομοιάζει με το πεντελικό.

Στην πραγματικότητα, ο βόρειος τοίχος θα επανέλθει στη μορφή που είχε μετά τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα από τον Φραντσέσκο Μοροζίνι το 1687 και πριν από το 1822, όταν οι Οθωμανοί κατέστρεψαν περίπου 500 αρχαίους λίθους κατά την πολιορκία της Ακρόπολης για να αφαιρέσουν τα μολύβδινα στοιχεία που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι κτίστες για την ένωση των λίθων.

Στην πρώτη φάση της αποκατάστασης, το ύψος της δυτικής πλευράς του τοίχου θα φθάσει τα 4,5 μέτρα, ενώ της ανατολικής θα αγγίξει τα 10 μέτρα. Οταν η αποκατάσταση συμπεριλάβει και το τμήμα στο οποίο κάποτε βρίσκονταν η ζωφόρος και το επιστύλιο –που καταστράφηκαν στην πολιορκία του 1822 και κατά την αρπαγή των Mαρμάρων από τον Λόρδο Ελγιν– το ύψος της δυτικής πλευράς του τοίχου θα ανεβεί στα 13 μέτρα. Σε αυτό το σημείο της μελέτης έγινε μεγάλη συζήτηση στο συμβούλιο και, σύμφωνα με πληροφορίες, δύο μέλη του ΚΑΣ διατύπωσαν τις επιφυλάξεις τους ζητώντας περαιτέρω διερεύνηση ώστε να αποφευχθεί, όσο γίνεται, η χρήση νέου υλικού.

Η σημασία της γνωμοδότησης του ΚΑΣ είναι μεγάλη, καθώς προχωρά ένα έργο αναστήλωσης που θα ανασυστήσει την όψη και την ταυτότητα του Παρθενώνα. Οταν προχωρήσει και η αποκατάσταση της νότιας πλευράς του σηκού (με οδηγό τη μελέτη της βόρειας) θα φωτιστούν περισσότερο η γεωμετρία και η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του κτιρίου. Αμφότερα τα έργα θα απαιτήσουν μεγάλες δαπάνες και θα έχουν μεγάλη χρονική διάρκεια υλοποίησης, όπως επισημάνθηκε, τουλάχιστον 15 ετών.

Οπως σημείωσε στην εισήγησή της η αρμόδια Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων, η υλοποίηση της μελέτης αποκατάστασης είναι «ένα πολύ σημαντικό γεγονός για τη νεότερη ιστορία του Παρθενώνα», η οποία συνδέεται με την εργασία και τις μελέτες αναστήλωσης του μνημείου από τον Χαράλαμπο Μπούρα και τον ομότιμο καθηγητή και μέλος του ΚΑΣ Μανώλη Κορρέ που ξεκίνησαν πριν από τρεις και περισσότερο δεκαετίες.

Για την ιστορία, τα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης ξεκίνησαν μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, το 1834-1835, με τη χρήση όμως βιομηχανικού σιδήρου. Το 1922 ξεκίνησε μεγάλο πρόγραμμα αναστήλωσης, αλλά ο σίδηρος προκαλούσε οξείδωση και διόγκωση στα αποκατεστημένα τμήματα, με αποτέλεσμα να απαιτούνται νέες επεμβάσεις. Η νέα αρχή για τα έργα αναστήλωσης του Ιερού Βράχου έγινε το 1975 με την ίδρυση της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως.