Toch vindt Kwakman de eis van zestien jaar "een krachtig signaal naar de samenleving". "Het was nogal wat", zegt hij. "Het gaat om meerdere verkrachtingen en het gaat om de wijze waarop die zijn gepleegd. Dat kan de eis behoorlijk opschroeven."

Maar veel slachtoffers en ervaringsdeskundigen zien dat anders. Zij willen een hogere straf dan zestien jaar. "Ik vind dit schokkend", zegt Femke Ekelhof (34). "De flashbacks, de nachtmerries, de herbelevingen. Je leven is voorgoed veranderd."

Ekelhof werd als meisje van 12 verkracht. Net als in de zaak van de Utrechtse serieverkrachter werd ze van haar fiets getrokken en in de bosjes misbruikt. Ze deelde haar verhaal in een boek, Gegrepen. Ook richtte ze een website op waar lotgenoten hun verhaal konden vertellen.

Ze volgt de zaak in Utrecht met belangstelling. "Je merkt dat bij zo'n zaak met veel media-aandacht, er meer mensen zijn die last krijgen van hun herinneringen en hun verhaal willen vertellen. Dat zijn kinderen, maar ook ouderen van in de tachtig. Het is nooit voorbij."

Zwijgrecht

Gisteren, bijna twintig jaar na dato, werden gruwelijke details bekend over de Utrechtse verkrachtingen. Slachtoffers zeiden in verklaringen hoe hun slipje kapot werd gesneden, hoe ze werden vastgebonden en misbruikt. T. toonde geen emoties en beriep zich keer op keer op zijn zwijgrecht.

"Dat is nooit een goed teken", aldus Kwakman. De rechter had T. nog gewaarschuwd dat zijn zwijgen ook tegen hem gebruikt kan worden. "Dat gebeurt inderdaad als iemand totaal niet laat blijken dat hij er spijt van heeft. De samenleving wordt zo tegen hem beschermd."