Nadat alle personeelsleden, ex-personeelsleden en andere betrokkenen van typisch Nederlandse winkelketens en bedrijven in het openbaar hadden mogen jammeren over de dreigende ondergang van hun typisch Nederlandse bedrijven was ik toch vooral dat gejammer typisch Nederlands gaan vinden.

Was het juist niet typisch Nederlands om geen boodschappen te doen bij V&D, Blokker en HEMA? Als we dat al wel deden, hadden deze ketens het immers toch niet zo moeilijk. Zoals het ook typisch Nederlands was om het heel erg voor het zo door de Fransen geplaagde KLM op te nemen. Zelf kende ik bijvoorbeeld verder niemand die bewust met KLM vloog omdat dat zo typisch Nederlands was, integendeel: er werd gewoon gekozen voor de goedkoopste vlucht.

Typisch Nederlands is dat je naar Action gaat omdat het daar goedkoper is dan bij Blokker en V&D. In de binnensteden is Primark de winkelketen die het beste aanvoelt wat de consument wil. Typisch Nederlands zijn een trui of een broek voor tien euro en een T-shirt voor drie euro en dan gewoon maar even niet op het label kijken waar of de fabrieken staan die ze produceren. En daarna een kop koffie voor een euro bij het typisch Nederlandse McDonalds waar ze meisjes van vijftien vier euro per uur betalen.

Het is typisch Nederlands om daar te winkelen waar ze het personeel het minste betalen om het daarna thuis op de bank heel erg eens te gaan zitten zijn met V&D-personeelsleden die weigeren om geld in te leveren voor het behoud van hun werkgever.

Typischer Nederlanders dan personeelsleden van V&D vind je trouwens nergens. Met allemaal minimaal dertig trouwe dienstjaren, elke dag een kwartier koffiepauze en hun mededelingen dat ze het al jaren steeds slechter hebben zien gaan. Maar naar hen werd natuurlijk weer niet geluisterd.

Het is typisch Nederlands om vooral niet te gaan winkelen bij typisch Nederlandse bedrijven, maar het daarna wel heel erg te vinden dat ze verdwijnen. Zoals het ook typisch Nederlands is om heel erg voor duurzaam geproduceerde producten te zijn waar geen uitbuiting, racisme, discriminatie of dierenmishandeling aan te pas is gekomen en om dan in de winkel toch te gaan voor het enige criterium wat echt telt: de prijs.

Alle typisch Nederlandse bedrijven gaan ten onder aan typische Nederlanders en het is typisch Nederlands om dat zogenaamd heel erg te vinden.