De Europese Unie heeft een bescheiden budget. Het vertegenwoordigt ongeveer 1% van de totale Europese economie. De afspraken over hoeveel geld de Europese Unie ter beschikking heeft, lopen tot eind 2020. Over de periode erna, moeten er nieuwe afspraken komen. Dat gaat altijd erg moeizaam: elk land probeert zijn bijdrage aan het EU-budget zo klein mogelijk te houden, en probeert zoveel mogelijk Europese projecten of subsidies binnen te halen. Het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU (de brexit) maakt de discussie nog moeilijker. De Britse netto-bijdrage, ongeveer 12 miljard euro per jaar, valt immers weg.

Moet er bespaard worden of niet? Zo ja: waar dan wel: op landbouw, de grootste uitgavenpost? Of heeft de EU een groter budget nodig, om een beter asiel- en migratiebeleid te kunnen voeren, en om gemeenschappelijke investeringen in defensie te kunnen doen? Betekent dit dan dat de belastingbetalers van de overblijvende 27 EU-landen meer gaan moeten betalen aan de EU? Of is er manier om het geld elders te gaan halen, via nieuwe Europese taksen (zoals een taks of financiële transacties, of een taks op plastic)?

Die vragen zijn niet alleen belangrijk voor politici in Brussel en Straatsburg, maar ook voor ons allemaal. Want het gaat toch om ons belastinggeld.