Γράφει ο Panos Mourdoukoutas

Ο μπολιβαριανός σοσιαλισμός της Βενεζουέλας θα τελειώσει στους δρόμους του Καράκας, όπου ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο υπερασπίστηκε τις πολλές αποτυχίες του συστήματος: την οικονομική ύφεση, τις ελλείψεις σε τρόφιμα, την εκτόξευση του πληθωρισμού, την κατάρρευση του νομίσματος και την διογκούμενη διαφθορά.

Ο σοσιαλισμός συνήθως γεννιέται στους δρόμους, όπου ο λαός ζητώντας τις υποσχέσεις του σοσιαλισμού, βοηθάει φιλόδοξους ηγέτες να αναρριχηθούν στην εξουσία. Παράλληλα όμως, το τέλος του σοσιαλισμού γράφεται επίσης στους δρόμους, όπου το πλήθος "μπουχτισμένο" από την μιζέρια του συστήματος καθαιρεί τους σοσιαλιστές ηγέτες. Αυτό ακριβώς συνέβη στην Ρουμανία και σε άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης, και αυτό θα συμβεί και στη Βενεζουέλα.

Ο "μπολιβαριανός σοσιαλισμός" ήρθε από ένα μαζικό κίνημα για την εγκαθίδρυση του Μπολιβαριανισμού – λαϊκής δημοκρατίας – και την ανάγκη για οικονομική ανεξαρτησία και το τέλος της πολιτικής διαφθοράς.

Και θα καταρρεύσει υπό την πίεση των μαζών, δυσαρεστημένων από την συνεχιζόμενη υποβάθμιση της οικονομίας της χώρας. Το ΑΕΠ της Βενεζουέλας συρρικνώνεται με έναν ετήσιο ρυθμό της τάξης του 18%, ο πληθωρισμός τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς (741%) και η χώρα πιάνει πάτο σε πολλές διεθνείς κατατάξεις.

Η μιζέρια του μπολιβαριανού σοσιαλισμού της Βενεζουέλας

Δείκτης μιζέριας Αξία Οικονομική ανάπτυξη -18% Πληθωρισμός 741% Κατάταξη στη διαφθορά 166 Κατάταξη στην ανταγωνιστικότητα 130 Ευκολία στο επιχειρείν 187

Πηγή: Tradingeconomics.com

Στο μεταξύ, ξένες εταιρείες και επενδυτές εγκαταλείπουν την χώρα, καθώς οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της Βενεζουέλας, με τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων να έχουν εκτοξευτεί στο 20,76%.

Τα δεινά της Βενεζουέλας έχουν τις ρίζες τους στα τέλη του 1970 υπό τον Πρόεδρο Carlos Andres Perez και τα μεγάλα αναπτυξιακά του σχέδια που έθεσαν ορισμένες βιομηχανίες-κλειδιά στα χέρια κυβερνητικών γραφειοκρατών και όχι σε επαγγελματίες διαχειριστές.

Στη συνέχεια ήρθαν οι έλεγχοι των τιμών και οι βαριές επιδοτήσεις υπό τον πρόεδρο Caldera και τους περίεργους κλητήρες του, οι έλεγχοι στη συναλλαγματική ισοτιμία που ευνόησαν τους ξένους επενδυτές και όχι τις εγχώριες βιομηχανίες.

Και τότε ακριβώς ήταν που ήρθε η μοντέρνα βερσιόν του μπολιβαριανού σοσιαλισμού, ο οποίες έκλεψε μια – δύο σελίδες από τον σοσιαλισμό του Castro στην Κούβα και από τον αντι-αμερικανισμό των Che Guevara and Salvatore Allende.

Τώρα γράφεται το τελευταίο κεφάλαιο στον μακρύ πειραματισμό της Βενεζουέλας με αποτυχημένες κυβερνητικές πολιτικές – τεράστιες ελλείψεις σε βασικά προϊόντα, από παιδικές πάνες μέχρι και χαρτί υγείας, καθώς οι αμερικανικές πολυεθνικές που προμήθευαν την χώρα με προϊόντα, την εγκατέλειψαν.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο σοσιαλισμός της Βενεζουέλας χτίστηκε στους δρόμους και στους δρόμους θα καταρρεύσει, καταστρέφοντας μια μεγάλη χώρα και στοιχίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια στους επενδυτές που τοποθέτησαν τα χρήματά τους στην χώρα.

Το άρθρο είναι από συνεργάτη του Forbes.com και οι απόψεις που εκφράζονται είναι προσωπικές