De afgelopen dagen is de vraag opgeworpen of dat FvD-jongerencongres ons werkelijk een blik gegund was in de ziel van het Baudettisme? Zagen we hier niet, zoals Annabel Nanninga al suggereerde, jeugdige overmoed en onhandige pogingen om het woeden der gehele wereld te begrijpen? Goed bedoelde maar overdreven uitingen waar je niet zoveel waarde aan moest hechten. Was dit – tweetten sommigen – niet net zo erg als de persoonlijke aanvallen op het Zweedse klimaatmeisje? Of was dit juist wel de beweging rond Baudet in al haar genadeloze naaktheid?

Het is niet gemakkelijk om die vraag te beantwoorden want de FvD is zo gesloten als een oester. Het publiek is welkom op toogdagen en opwekkingsbijeenkomsten maar voor het overige gebeurt alles binnenskamers. We moeten dus afgaan op de glimpen die ons worden gegund uit de binnenwereld.

Dat was bijvoorbeeld het geval bij de beëdiging van de Eerste Kamerfractie, toen de nieuwe voorzitter prof. dr. Paul Cliteur EenVandaag te woord stond. Bekijk de reportage hier (vanaf minuut 10). Uit zijn opmerkingen valt wel het een en ander op te maken.

Punt één was dat dissidenten het niet gemakkelijk krijgen. Over de kritische senator Henk Otten merkte hij op dat deze geen privileges kreeg en zich moest houden aan de partijdiscipline, een benadering die FvD bij ánderen heel vaak veroordeelt.

Hoe had Cliteur het tot zijn hoge positie gebracht? Daaraan was een biechtstoelprocedure voorafgegaan bij het bestuur, verklaarde de nieuwbakken voorzitter. Er had dus in de fractie geen verkiezing plaats gevonden. De leden van de partij is eveneens niets gevraagd. Senatoren moesten bij het almachtige partijbestuur op het matje komen waar hun nieren werden geproefd. Daarna heeft de leiding Paul Cliteur aangewezen. Aangewezen dus. Door de leiding. Dedazo, de grote vinger, noemden ze dat vroeger in Mexico.

De verslaggever legde hem maar weer eens het beruchtje videootje voor waarin enkele schonen uit de Duitse altrightbeweging doen of ze door allochtonen zijn verkracht waarna beelden verschijnen van onder andere Jesse Klaver en Rutte met daarover heen geplakt de kreet: Ich habe es gewusst. De professor gaf zijn gesprekspartner een lesje. Stel je toch eens voor dat iemand een waarheid als een koe naar buiten brengt op grond van een citaat uit Mein Kampf. Moet je dan ineen krimpen als iemand dan roept: ‘Ja maar dat komt uit Mein Kampf?’ Wordt een uitspraak daarom minder waar? Volgens Cliteur moet je niet naar de afkomst van een uitspraak kijken maar naar de inhoud. Is zij waar? Het was duidelijk dat hij waarheid had gezien in de door Baudet rondgestuurde video. Dat telde. Niet dat het om een in uiterst rechtse kring geproduceerdevideootje ging, waar ook nog eens aan gedokterd is door een antisemitische Nederlandse website.

Dat was allemaal heel erg duidelijk. Cliteur onderschrijft de inhoud van de gewraakte video.

Welnu, inhoudelijk hebben wij te maken met racistische haatpropaganda waarvan woordkeus en beeldtaal rechtstreeks ontleend zijn aan nationaalsocialistische voorbeelden. Toen zette men in woord en geschrift de jood neer als seksueel agressief en erop uit om de eer van een blonde Germaanse seksbom te schenden, die werd gespeeld door Kristina Söderbaum. Dat is de kern van bijvoorbeeld de beruchte nazifilm Jud Süss (waarbij de hoofdpersoon er ook nog in slaagt om de grenzen van Würtemberg te openen zodat een tsunami van joodse immigranten binnen komt maar die is voor een andere keer).

Nu valt asielzoekers die twijfelachtige eer te beurt. De door Cliteur zo bewonderde video toont actrices, Söderbaum-achtige meisjes, die zomaar zus of verloofde zouden kunnen zijn van de doelgroep, blanke jongens. Zij beklagen hun lot omdat ze zogenaamd zijn verkracht of vermoord door asielzoekers. Daarna volgen de portretten van de schuldigen: vooraanstaande politici die in verband worden gebracht met het vluchtelingenbeleid. Opzet en doel zijn hetzelfde als in Jud Süss: door manipulatie met feiten en beelden de ánder neerzetten als seksueel roofdier dat zijn trekken thuis moet krijgen.

Allemaal de waarheid, aldus de voorzitter van de FvD-fractie in de chambre de réflection. Heel goed om zo´n video te verspreiden.

Je kunt over dit alles kort zijn. Wij zien bij de hooggeleerde dezelfde geestelijke afgrond als op het JFvD-congres. Wij hebben even toegang gekregen tot de ziel van de beweging.

Bekijk ook de recente speelfilm Jud Süss, Film ohne Gewissen.