Βγήκα χθες με το παιδί μια βόλτα στην πλατεία, όπως κάνω τις περισσότερες μέρες αν δεν έχει πολύ άσχημο καιρό. Πλατεία Νέας Σμύρνης με σήμα το καρότσι… ιδανική για γονείς και όχι μόνο. Εκεί που περπατούσα πετυχαίνω μια γνωστή μου, γιαγιά πλέον αυτή. Μετά τις εγκάρδιες χαιρετούρες, αρχίζει να χαϊδεύει το παιδί στο πρόσωπο, το φτύνει κάνα δυο φορές «για να μην το ματιάσει» και μετά ανεβάζει το φερμουάρ του μπουφάν του μιας και είχε ακόμα 4 χιλιοστά άνοιγμα «για να μην κρυολογήσει το παιδί».

Το ίδιο απόγευμα βγήκα για καφέ με μερικούς φίλους. Πριν αποφασίσουμε σε ποια καφετέρια θα κάτσουμε, μου λένε πάμε μέχρι την οδό Παλαιολόγου που παρκάρει τώρα ένας ακόμη φίλος να τον πάρουμε. Μετά από μερικά λεπτά, νάτος με το κινητό στο αυτί, το οποίο δεν άφησε ακόμα και την ώρα που πάλευε για να παρκάρει το αμάξι του. Πηγαίνοντας προς την καφετέρια κάνω ένα σχόλιο περί τηλεφώνου και μου απαντά πως γενικώς δεν μιλά πολύ στο κινητό, μιας και φοβάται τους καρκίνους που σίγουρα προκαλεί.

Το κρυολόγημα το προκαλεί ιός οπότε καλύτερα να άφηνες το φερμουάρ του παιδιού ήσυχο μιας και ήταν πιθανότερο να το κολλήσεις εσύ κάτι χαϊδεύοντας το πρόσωπό του ή φτύνοντάς το για να μην το «ματιάσεις». Το αν το κινητό τηλέφωνο προκαλεί καρκίνο στον εγκέφαλο ακόμα διερευνάται και μέχρι τώρα μεγάλες διεθνείς έρευνες (όπως το πρότζεκτ Interphone) δεν το έχουν τεκμηριώσει. Από την άλλη, η χρήση του κινητού κατά τη διάρκεια της οδήγησης είναι αποδεδειγμένα υπεύθυνη για χιλιάδες δυστυχήματα και θανάτους.

Τέτοια παραδείγματα ανορθολογικής συμπεριφοράς συναντάμε καθημερινά παντού και από όλους. Προσαρμόζουμε την πραγματικότητα στα δικά μας δεδομένα και τρέλα. Κάποιες φορές αυτό οφείλεται σε έλλειψη γνώσεων και πληροφοριών ενώ άλλες φορές σε έλλειψη λογικής και κριτικής σκέψης. Είναι άποψή μου ότι και στις δύο περιπτώσεις αυτό που μπορεί να βοηθήσει είναι η επιστημονική εκπαίδευση και κατάρτιση. Αυτός είναι ο λόγος που έχω αφιερώσει χρόνια σε αυτό που ονομάζουμε επικοινωνία της επιστήμης στο ευρύ κοινό. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτή η μέθοδος αντιμετώπισης του παραλογισμού λειτουργεί πάντα και άμεσα, αλλά νομίζω είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος που έχουμε.

Ο αγώνας για περισσότερο ορθολογισμό μέσω της επιστήμης είναι δύσκολος και μακρύς αλλά δεν μπορούμε να κάτσουμε και με σταυρωμένα τα χέρια αν θέλουμε μια διαφορετική κοινωνία… θα ήταν παράλογο.