Maarten Turpijn (44) stond gisteren met zijn dochtertje op de Dam voor de dodenherdenking. Wij kregen een uniek een exclusief inkijkje in zijn gedachten tijdens de 2 minuten stilte.

“Oké dat was de trompet. Nu stil zijn. Is Merel ook stil? Oké mooi. Tweede Wereldoorlog. Tweede Wereldoorlog. Hitler. Verschrikkelijk moet dat zijn geweest. Blij dat ik dat niet heb meegemaakt. Mooi dat er zoveel mensen zijn. Daar staat zelfs een Marokkaan. Integratie is niet helemaal mislukt. Shit kriebel in mijn keel.”

“De Tweede Wereldoorlog dus. Joden. Of herdenken we nu ook slachtoffers van andere oorlogen? Even het zekere voor het onzekere: onze jongens in Irak. Dat was ook oorlog. Vreselijk. En warm. Die woestijn daar. Het schijnt soms al vijftig graden in de schaduw te zijn, hoeveel moet je dan in godsnaam drinken? Shit die kriebel in m’n keel. Hoelang zijn we al bezig? Ik ben er nog steeds niet van overtuigd dat Traoré de bal raakte bij de 1-0.”

“Waar zou die man naast mij aan denken? Hij kijkt naar de grond. Moet ik dat ook doen? Hmm de meeste mensen staren voor zich uit. Blijf ik dat ook doen, dat ziet er wel zo respectvol uit. Die kriebel, even diep ademhalen. Hoeveel mensen zouden hier eigenlijk staan? Stuk of 5000? Even kijken hoeveel mensen passen er in Paradiso. 2000. Oké dat is moeilijk vergelijken. Ik zoek het zo wel even op op internet shit staat mijn telefoon wel op stil?!

“Is het heel onrespectvol om nu even te kuchen? Even volhouden nog. Barry Atsma. Eeh Hitler. Is Schindlers List straks op tv? Als die om half 9 begint haal ik dat nog wel. Onee, ik had ik Merel nog een ijsje beloofd. Misschien is ze het vergeten. Hé, het volkslied.”