Vandaag blijkt dat de Brusselse regering al sinds februari 2016 weet dat leden van de raad van bestuur van de omstreden daklozenorganisatie Samusocial vergoed werden voor hun aanwezigheid op vergaderingen. Volgens Brussels minister en regeringscommissaris Pascal Smet (sp.a) weigerde Samusocial mee te werken. Nu blijkt ook dat OCMW-voorzitster Pascale Peraïta, die bij het schandaal betrokken is, in 2001 ontslagen werd bij Samusocial.

De regering van het Brussels gewest wist in februari 2016 al dat de bestuurders van Samusocial betaald werden om vergaderingen van de vzw bij te wonen. Dat blijkt uit het rapport dat vandaag in het Brussels parlement wordt voorgesteld door de regeringscommissarissen die Samusocial in het oog hielden. Daarbij werd één regeringscommissaris van het kabinet van minister Céline Fremault (cdH) aangesteld en één van het kabinet van minister Pascal Smet (sp.a).

De subsidies aan Samusocial werden toegekend door de Brusselse regering. Die was de jongste maanden alleen niet op de hoogte van de totale bedragen, of zitpenningen, die aan de leden van de raad van bestuur van de vzw toegekend werden, maar wél van het bedrag dat ieder lid van de raad van bestuur per ‘vergadering’ kreeg. Het ging wellicht om ‘spookvergaderingen’ die in de praktijk niet doorgegaan zijn.

“Samusocial weigerde”

Via zijn woordvoerder Mathias Dobbels zegt Brussels minister Pascal Smet (sp.a) aan newsmonkey dat uit het rapport inderdaad blijkt dat zitpenningen zijn. Smet was dus op de hoogte dat zijn collega’s van de PS betaald werden voor vergaderingen bij de daklozenorganisatie. Volgens Smet zou door de regeringscommissie, waar hij dus ook in zat, zes keer gevraagd zijn dat Samusocial bekend zou maken hoe vaak er vergaderd werd en hoeveel het bedrag van zitpenningen bedroeg. Dat zou de vzw steeds geweigerd hebben, zowel per brief als bij de raden van bestuur. Het argument van Samusocial: het gaat om een private vzw en de onderzoekscommissie van het Brussels gewest was niet bevoegd om de interne werking van de vzw te monitoren.

Smet zegt dat hij met de regeringscommissie niet bevoegd was om Samusocial een deadline op te leggen en te eisen dat de gewenste gegevens zo snel mogelijk doorgespeeld zouden worden. Ook wijst Smet erop dat het advocatenkantoor van Marc Uyttendaele, de echtgenoot van PS-kopstuk Laurette Onkelinx, in een brief aan regeringscommissarissen Fremault en Smet gedreigd heeft met juridische stappen om het onderzoek naar Samusocial tegen te gaan.

Smet sinds maart op de hoogte van bedrag per vergadering

Smet zou pas sinds maart dit jaar op de hoogte zijn van het bedrag, 140 euro, dat bestuursleden van Samusocial per vergadering kregen. Het zou tot 2 juni geduurd hebben vooraleer de totale bedragen en het jaarlijks aantal vergaderingen doorgegeven werden. De regering zou toen pas ingelicht zijn. “We vielen uit de lucht,” klinkt het. “Want als je die bedragen door 140 deelt, kom je uit op meer dan 100 vergaderingen per jaar.” “We wilden de boekhouding doorlichten, maar we zijn daar nooit toe gekomen, om de simpele reden dat Samusocial weigerde om daar inzage in te geven”, zei Grouwels voor de start van de zitting aan BRUZZ.

Vanuit het Brussels parlement wordt nu ook een parlementaire onderzoekscommissie rond Samusocial ingesteld. Wellicht wordt Brussels parlementslid Stefan Cornelis (Open Vld) voorzitter. Een goede zaak, vindt Smet. “We hebben altijd gezegd dat alles op tafel mag komen en we hebben meegestemd voor de oprichting van die parlementaire commissie. Die moet nu alle middelen krijgen.” Ook het parket van Brussel heeft een gerechtelijk onderzoek geopend naar de praktijken bij Samusocial.

Peraïta ontslagen

Ook blijkt dat Peraïta in 2001 150.000 Belgische frank, een gift van een synagoge, in het zwart had uitgedeeld aan het personeel van Samusocial. En daarbij werden haar favorietjes extra verwend: sommigen kregen 15.000 frank, anderen 1000 en nog anderen helemaal niets. Peraïta moest uit de vzw stappen, maar voormalig Brussels burgemeester Mayeur (PS) greep in. Hij veranderde de structuur van Samusocial en gaf Peraïta weer een voordelig postje. Rond die periode woonde Peraïta ook in een pand van het OCMW. Het ging om een huis in Sint-Gillis.