Het schokkendste nieuwsfeit van deze week: voor het eerst zal een breed actieplan van de gemeente Amsterdam moeten worden gelanceerd (‘Jij staat niet alleen’) om Amsterdam ‘veiliger voor meisjes en vrouwen te maken’.

Wie nog in de gouden en permissieve jaren zestig en zeventig is blijven steken, moet nu ruw ontwaken: van de tolerantie en de vrije moraal van de hoofdstad en zijn inwoners is anno nu weinig meer over. Zo groeiend is de straatintimidatie voor vrouwen volgens burgemeester Femke Halsema, dat sommigen van hen zich ‘s nachts met sleutels in de knokkels geklemd over straat begeven. Vrouwen als ‘een leger dat bang en alert de weg naar huis zo snel mogelijk probeert te vinden’.

De percentages die de gemeente hierover onthult, zijn schrikbarend: ruim driekwart van de jonge Amsterdamse vrouwen heeft te maken gehad met seksuele intimidatie op straat. Benieuwd naar meer informatie keek ik eergisteren naar de NPO-talkshow Op1, waar Halsema te gast was. Tot mijn verbazing zag ik een burgemeester die het fenomeen straatintimidatie steeds weer van zwaardere delicten probeerde los te wrikken. Waar Halsema’s aandacht naar uitging, zei ze een paar keer, waren niet primair straatintimidatie, maar huiselijk geweld, verkrachtingen en gedwongen prostitutie. Daarom vond ze het jammer dat nu alles, intimidatie en zware delicten, op een hoop werd gegooid.

De stad die als meest tolerant werd gezien, muteert in een soort vrouwenhel

Sorry, burgemeester, maar het is juist de officiële mededeling over de campagne op uw eigen site die straatintimidatie voorop stelde en de media prominent haalde: “Sissen, schelden, nafluiten... In Amsterdam heeft 51 procent van de vrouwen ermee te maken gehad. U leest het goed: meer dan de helft van de vrouwen. In de leeftijdscategorie 15 tot 34 jaar is dit percentage zelfs 81 procent. (...) De cijfers zijn alarmerend. Ontzettend veel Amsterdamse meisjes en vrouwen hebben te maken gehad met straatintimidatie.”

Nu snap ik dit ongemakkelijke gevoel: hoe leg je uit dat de stad die in Europa als meest tolerant werd gezien in een soort vrouwenhel dreigt te muteren? Maar wie zijn de daders? Halsema noemt eerst ‘opkomende religieus-fundamentalistische bewegingen’. Vrij vertaald: (jongere) leden uit patriarchale en islamitische gemeenschappen, al dan niet op scooters. Maar de tweede component is een ware Halsema- scoop: ‘seculiere extreemrechtse bewegingen’ van het soort dat ‘reactionaire opvattingen over gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen nieuw leven in blaast’.

Dat de helft van de Amsterdamse moskeeën in handen is van salafisten, weten we al. Maar niet dat in links Amsterdam fascistische tempels en nazikelders bestaan, waaruit een volk van kale koppen met leren jacks en ‘kisten’ ‘s nachts uitbreekt om vrouwen seksueel te intimideren.

Ik vind Halsema als burgemeester nog steeds een interessant fenomeen, maar dan moet ze wel haar extreemlinkse retoriek, bedoeld om een ongemakkelijke waarheid te verdoezelen, opbergen.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.