De achterstand van kleine dorpen aan de randen van Nederland op grote dorpen bij steden is de afgelopen jaren niet groter geworden. Ook zijn de inwoners van kleine afgelegen dorpen de laatste jaren niet negatiever geworden over de leefbaarheid in hun dorp. Ondanks het verdwijnen van voorzieningen, zoals de laatste school, het café of de supermarkt, vinden veel inwoners dat het eerder de goede dan de verkeerde kant op gaat met de leefbaarheid.

Dat blijkt uit het onderzoek Dorpsleven tussen stad en land van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) waarin diverse dorpstypes met elkaar zijn vergeleken (.pdf).

Het is al langer bekend dat kleine afgelegen dorpen in krimpgemeentes het slechter doen dan de rest van Nederland. Inwoners van deze dorpen, onder meer in Zeeuws-Vlaanderen, Noord- en Oost-Groningen en Noord-Friesland, hebben een lager opleidings- en beroepsniveau en leven vaker in armoede. Ook zijn er meer mensen werkloos.

Achterstand niet toegenomen

Bij een vorig SCP-onderzoek, vier jaar geleden, werd geconstateerd dat de achterstand van afgelegen dorpen - waar zo'n 3 miljoen Nederlanders wonen - op dorpen bij de steden was gegroeid. De onderzoekers hadden gezien de economische crisis verwacht dat die achterstand verder zou toenemen, maar dat blijkt niet het geval te zijn.

"Wat we nu zien is dat het platteland qua leefbaarheid en vitaliteit niet op alle fronten is achteruitgegaan", zegt Anja Steenbekkers van het SCP. "De kloof tussen afgelegen dorpen en dorpen bij steden is niet groter geworden. De kleinste afgelegen dorpen zijn best krachtig."

Volgens Steenbekkers komt dat waarschijnlijk doordat het economisch weer beter gaat. "De toenmalige publicatie gaf de situatie op het dieptepunt van de economische crisis weer, waardoor de verslechterde situatie in de afgelegen dorpen heel duidelijk was. Inmiddels zijn we een paar jaar verder en heeft heel Nederland zich weer opwaarts ontwikkeld. Ook in de afgelegen dorpen gaat het weer iets beter."