Przy odrobinie wysiłku można zrozumieć, dlaczego straż marszałkowska dostała broń i paralizatory. W końcu jej głównym zadaniem jest ochrona parlamentu, a przecież w licznie przybywających do jego siedziby wycieczkach może zdarzyć się jakiś szaleniec, który będzie usiłował dokonać zamachu na życie jakiegoś posła. Teraz wycieczek wprawdzie nie ma, bo Sejm zmieniono w twierdzę, ale… na zimne trzeba przecież dmuchać. Ale jak osoba postronna może wnieść broń na teren Sejmu, skoro – podobnie jak na lotniskach – zanim do niego wejdzie, przechodzi szczegółową kontrolę bezpieczeństwa? Czyżby to sito było dziurawe? Czego lub kogo naprawdę boi się marszałek Sejmu i przedstawiciele PiS? Może broń i paralizatory są potrzebne, by okiełznać niepokornych posłów opozycji, którym przyjdzie do głowy okupacja sejmowej mównicy? A może do pacyfikacji jakiejś grupy, która zapragnie ułożyć się na kocach na korytarzu? Tego typu pytania można mnożyć w nieskończoność, bo przecież sejmowym urzędnikom zaszli za skórę też dziennikarze…