Ένα παράδειγμα αρμονικής συμβίωσης, για να λέμε παραμύθια

Να, ακόμα ένα παράδειγμα που δείχνει ότι μερικοί εκ των ηγετών μας πολιτεύονται έχοντας στο μυαλό τους το πώς θα ήθελαν να είναι η κατάσταση και όχι το πώς είναι στην πραγματικότητα. Πήγε στο Ριζοκάρπασο ο Άντρος Κυπριανού, ένεκα εορτών, και παρακολούθησε πρόγραμμα που παρουσίασαν οι μαθητές. Δεν ξέρουμε αν εντόπισε τους μυστικούς αστυνομικούς του κατοχικού καθεστώτος ανάμεσα στους θεατές˙ πάντα υπάρχουν εκεί όταν γίνονται επισκέψεις για να προσέχουν μήπως και ξεφύγει καμιά κουβέντα παραπάνω από κανέναν εγκλωβισμένο. Πάντως, η δήλωσή του ήταν αξιοσημείωτη: «Νομίζω ότι το Ριζοκάρπασο στο οποίο ζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορεί να αποτελέσει ένα παράδειγμα της αρμονικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων και να αντλήσουμε μηνύματα για το πόσο καλύτερη θα ήταν η πατρίδα μας αν ήταν ενωμένη και αν ζούσαμε αρμονικά Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι…» Το παράδειγμα αρμονικής συμβίωσης είναι αυτό στο οποίο οι Ελληνοκύπριοι μαθητές δεν διαβάζουν όλες τις σελίδες που τους στέλνει το Υπουργείο Παιδείας, διότι όποιες σελίδες δεν αρέσουν στους Τουρκοκύπριους, τις ξεσκίζουν από τα βιβλία με αρμονία. Ούτε διδάσκονται από όποιον εκπαιδευτικό διορίζει εκεί το Υπουργείο Παιδείας διότι η λίστα δεν εγκρίνεται ολόκληρη από το κατοχικό καθεστώς, σβήνονται όσοι εκπαιδευτικοί κρίνονται ακατάλληλοι από το καθεστώς της αρμονίας. Πράγματι, το Ριζοκάρπασο στο οποίο ζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αποτελεί παράδειγμα.

Διότι, εκεί ζουν μαζί Ε/κ και Τ/κ και κυρίως έποικοι της Ανατολίας, αφού προηγουμένως δολοφόνησαν αρκετούς Ελληνοκύπριους εγκλωβισμένους για να αρπάξουν τα σπίτια και τα χωράφια τους ή αφού τους ξυλοκοπούσαν κάθε μέρα μέχρι να τους αναγκάσουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια που ήθελαν άλλοι. Άντεξαν τις κακουχίες καμιά διακοσαριά και το γυμνάσιο λειτούργησε μόλις το 2004, σαράντα χρόνια μετά την αρμονική συμβίωση που επέβαλε η εισβολή και η κατοχή.

Πού τα βρίσκουν και τα λένε οι πολιτικοί μας, είναι να απορείς. Προπάντων, αυτό με την ειρηνική συμβίωση που το επαναλαμβάνουν συνεχώς και βλέπεις στα μάτια τους τη νοσταλγία σαν να είναι οι καλύτεροι τραγικοί ηθοποιοί. Το πιστεύουν αλήθεια οι άνθρωποι! Αλλά δεν μας εξήγησαν καμιά φορά πότε υπήρξε αυτή η αρμονική συμβίωση, πότε ζήσαμε μαζί ειρηνικά Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Ποια δεκαετία; Του '60 αποκλείεται, είναι γνωστά λίγο πολύ τα γεγονότα. Του '50 με τις σφαγές και τις λεηλασίες στον Άγιο Κασσιανό και στην Ομορφίτα ή τη σφαγή των Κοντεμενιωτών; Του '40, που οι Βρετανοί έβαλαν για πρώτη φορά την Τουρκία στην Κύπρο, διότι προηγουμένως από το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης η Τουρκία είχε παραιτηθεί και επισήμως κάθε δικαιώματος στην Κύπρο, και στους Τουρκοκύπριους εδόθη το δικαίωμα να παραμείνουν στο νησί και να πάρουν τη βρετανική υπηκοότητα ή να επαναπατριστούν στην Τουρκία, πάντως όχι να ζήσουν αρμονικά σαν Κύπριοι με τους άλλους Κύπριους. Μήπως, υπήρξε αρμονική συμβίωση όταν ξεκίνησε η αγγλοκρατία; Πότε, δηλαδή; Το 1907, που συζητούσαν οι παππούδες μας με τους Βρετανούς την οργάνωση των δημαρχείων και οι Τουρκοκύπριοι αξίωναν οι δήμαρχοι να είναι εκ περιτροπής, ένας Έλληνας και ένας Τούρκος; Ή μήπως επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ο Τούρκος αγάς άρπαζε τη χριστιανή νύφη πριν από το γάμο να την ξεπαρθενέψει και να την επιστρέψει στον γαμπρό; Γιατί πάω τόσο μακριά; Μα η ιστορία πάει μακριά. Ψάχνω να βρω πότε ζούσαμε αρμονικά και πέφτω σε συγκρούσεις και σκοτωμούς και βιασμούς, που όλοι προέρχονται από το ότι οι Τουρκοκύπριοι αγάδες δεν ξεπέρασαν ποτέ τα προνόμια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κι αν δεν θέλετε να πάμε τόσο μακριά, ας πάμε μέχρι τη σημερινή Πύλα, που επίσης κάποιοι εκθαμβώνονται που ζουν μαζί Ε/κ και Τ/κ και μιλούν για αρμονική συμβίωση. Ακόμα και οι καφενέδες τους είναι χώρια, και οι μουχτάρηδες και οι σύλλογοι και τα σχολεία. Όλα ξεχωριστά. Μόνο τα παράνομα καζίνο είναι μεικτά. Τους ενώνει η μαφία.

Η αρμονική συμβίωση είναι ένα όνειρο, ευγενές και φιλόδοξο, αλλά μόνο αν προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, ίσως να μπορέσουμε να το επιδιώξουμε. Η πραγματικότητα λέει πως όσο η Τουρκία εποφθαλμιά την Κύπρο και όσο οι Τουρκοκύπριοι της επιτρέπουν να ορίζει τις ζωές τους, αρμονία δεν μπορεί να υπάρξει. Παρά μόνο αν δεχθούμε όσα δέχθηκαν οι λιγοστοί Ε/κ στο Ριζοκάρπασο για να επιβιώσουν.