Al in een van de eerste hoofdstukken van Wereldgeschiedenis van Nederland wordt afgerekend met een hoofdfiguur in de Nederlandse ontstaansgeschiedenis. Claudius Civilis gold eeuwenlang als het vroegste voorbeeld van de Nederlandse drang naar onafhankelijkheid. De Batavier die het op durfde te nemen tegen het complete Romeinse Rijk. Rembrandt wijdde er zijn grootste doek aan.

Die mythe is een van de vele die worden bijgesteld in het lijvige boek. Civilis was Romeins staatsburger, die juist zo vervlochten was met het rijk dat de Bataafse Opstand voortkwam uit een politieke machtswisseling in Rome. "De Bataafse Opstand is eerder een illustratie van eenheid dan een voorbeeld van verzet tegen die eenheid", concludeert het boek. "Men is in de Lage Landen zozeer onderdeel van het rijk dat alles wat er in het rijk gebeurt, hier consequenties heeft."

"Wat we willen laten zien is dat de Nederlandse geschiedenis verknoopt is met de wereld om ons heen", legt hoofdredacteur Lex Heerma van Voss uit. "Dit is iets wat historici de laatste decennia veel meer zijn gaan ontdekken, maar wat in het publieke debat over de geschiedenis van Nederland niet altijd gezien wordt."

En dus zijn er hoofdstukken over de opvallend wijdvertakte Europese netwerken uit de prehistorie, de handelskolonies die Nederlanders oprichtten in Zweden, de invloed van de Engelse koning op de moord op Floris V, de Europese carrière van Erasmus en de betekenis van Wilhelmina voor de Hongaren.