Vandaag, 19 december 2019 is een bijzondere dag: mijn eerste lustrum in het publieke domein. En zonder het groter te maken dan het is, vind ik het toch leuk om er bij stil te staan, mede omdat reflecties passen in de Kerstperiode.

Op 19 december 2014 debuteerde ik met Private ervaring hoognodig in de Tweede Kamer op het – toen nog conservatieve – blog Jalta. Niet lang daarna maakte ik mijn overstap naar Opiniez, waar ik op 4 augustus 2016 mijn eerste stuk schreef.

In 2011 had ik mijn proefschrift afgerond. Als je zes jaar lang onderzoek doet naast je gewone werk, dan begin je te wennen aan een afwisseling van operationeel werk (management) en inhoud (schrijven op basis van onderzoek). In 2014 verhuisde in naar de VS. Ik merkte al gauw bij mezelf dat ik intellectueel wat ‘droog’ stond. Vanuit de States volgde ik alle berichtgeving. Door wat ik allemaal tegenkwam op mijn zakelijke reizen – onder meer in Zuid-Amerika – kreeg ik het idee om kortdurende onderzoekjes te gaan doen en daarover te gaan schrijven als opiniemaker.

Ik vind polemiek niet echt leuk, vandaar dat veel van mijn artikelen gebaseerd zijn op onderzoek. Daarbij heb ik geconstateerd dat nuance in opiniestukken ook niet werkt. Teveel nuance leidt tot niet gelezen en niet gedeelde stukken. Door mijn resultaatgerichtheid ben ik steeds gaan schrijven. De grens ligt voor mij bij persoonlijke aanvallen. Maar duidelijk en zo nodig hard je punt maken is cruciaal voor een goed opiniestuk.

Nederlandse Leeuw

Ik zag de opkomst van Trump en de massale bijeenkomsten van zijn aanhangers waar politieke en maatschappelijke onderwerpen werden bediscussieerd. Ik kreeg het idee voor een vergelijkbaar Nederlands evenement. Dat werd de debatbijeenkomst van de Nederlandse Leeuw (begin 2018). Ik werkte toen als marketingdirecteur van een internationaal zuivelbedrijf. Het combineren van mijn werk, mijn gezin en de organisatie van een bijeenkomst voor 2000 mensen kostte me te veel energie. Ik stopte met de sociale media en het schrijven van opiniestukken “ging zeilen in de luwte“.

Red Pill

Ik kwam erachter dat ik niet zo makkelijk kon stoppen met meningsvorming over politieke issues. Ik zag dat het uiten van onafhankelijke en weldoordachte meningen een schaars goed is. Het leven gaat niet over rozen als je eenmaal de rode pil genomen hebt. Politici hebben veelal weinig ervaring in het normale leven en de MSM zijn spreekbuis van de elite. Ik wilde mijn steentje eraan bijdragen om de stem van de gewone Nederlander in het publieke debat laten horen. Ik besloot na een half jaar online terug te keren, mede gesterkt door steunbetuigingen.

Wel legde ik mezelf zelfcensuur op wat betreft een aantal controversiële thema’s, zoals bootvluchtelingen en Zwarte Piet. Ik heb gewoon geen zin meer in al die terugkerende twitterstormen die niet veel opleveren..

Speldenprikjes

En dus stortte ik me vol overgave weer op zaken als het klimaat, de stikstofproblematiek, de Provinciale Statenverkiezingen, de EU, koopkracht en natuurlijk over de neergang van de VVD. Ik merk dat mijn artikelen goed worden gelezen, gedeeld en in het Haagse besproken. Maar leiden al deze speldenprikjes uiteindelijk tot iets? Wil ik politici op de huid blijven zitten en de mainstream berichtgeving blijven bekritiseren? Werkt een gefragmenteerde aanpak voor mij wel? Je ziet steeds dat kritiek aankomt, dat er publieke golven van verontwaardiging ontstaan. Maar uiteindelijk zit er toch weer een kabinet van partijen die meelopen in de lijn die Brussel uitzet.

Soevereiniteit

En daarom heb ik nog dieper nagedacht over de grondoorzaak achter alle problemen in Nederland. En ik kan niet anders concluderen dan dat soevereiniteit van Nederland steeds verder afbrokkelt. We zitten helemaal vast in het net van regelgeving van de EU en VN-verdragen. Het is bijna onmogelijk om nog nationale wetgeving te maken zonder dat we rekening moeten houden met allerlei internationale regels.

Het is trouwens zeer logisch/opvallend dat klimaatrealistische partijen hoog in de peilingen staan. PvdA is toch een beetje de vluchthaven voor links en de VVD zit door de coalitie met een groene smet (en daalt daardoor). Klimaatvoorvechters GL en D66 op verlies. NL wil nuance. pic.twitter.com/1rkr1GdeHl — Rutger van den Noort (@RutgervdNoort) December 9, 2019

Waar bijvoorbeeld uit de laatste peilingen blijkt dat Nederland een genuanceerd klimaatbeleid wil, ramt Brussel door met de Green Deal van Frans Timmermans. Waar de regering denkt een beter uitzetbeleid te hebben geregeld via het Marrakech-verdrag, steekt Marokko gewoon een middelvinger naar ons op. Hoewel ouderen in ons land het steeds moeilijker hebben om rond te komen, blijven we geld overhevelen naar de zuidelijke landen. En de future blueprint voor de EU is alleen maar verdere integratie.

Vreselijk. Hieronder de blueprint voor een verdere integratie van de EU. Met nep democratische woorden als "consultation" en "national reports". Wat je gewoon ziet is een agenda die afgelopen wordt, waarbij minder EU geen optie is. #nexit pic.twitter.com/yynMH4tSpT — Rutger van den Noort (@RutgervdNoort) December 13, 2019

Nexit

Om eerlijk te zijn vallen alle andere politieke thema’s in het niet als je die vergelijkt met de noodzaak tot herstel van de Nederlandse soevereiniteit. En daarom heb ik besloten om al mijn publieke aandacht vanaf 1 januari 2020 te gaan richten op de Nexit. In het voorjaar van 2019 was er een steun van 29% voor een Nexit. Mijn ambitie is om eind 2020 op minimaal 50% te staan.

De rationale is heel simpel: in 2021 zijn er Tweede Kamerverkiezingen, waarbij klimaatbeleid ongetwijfeld zal worden gepresenteerd als thema. Maar klimaatbeleid is minder fundamenteel dan nationale soevereiniteit. Om een voedingsbodem voor soevereiniteit te krijgen moet er meer gesproken worden over de voordelen van een Nexit.

Denktank

Natuurlijk zijn er een hele hoop nadelen aan een Nexit en deze zijn voldoende bekend. Toch Is er geen goed beeld van de Nederlandse toekomst zonder EU. Welke randvoorwaarden zijn er nodig voor een soeverein land dat op een goede manier handel kan drijven met zijn buurlanden? In de komende maanden worden de gevolgen van de Brexit duidelijk en parallel daaraan zal ik het Nexit-thema gaan belichten.

En daarom begin ik een Nexit Denktank.

Reis

Er lopen gesprekken om te komen tot een concreet Nexit-plan, een website met factchecks van Nexit-argumenten en een boek over Nederland na de Nexit. Misschien volgt er nog een event of lezingenreeks. 2020 zal voor mij veel meer focus betekenen, minder Twitter en een voortdurende aandacht voor het thema Nexit. Binnenkort zal Maurice de Hond tijdens een van zijn wekelijkse onderzoeken de steun voor een Nexit gaan peilen om een nulmeting te krijgen.

Het belooft een spannende reis te worden. Willen jullie deze reis meemaken, volg dan @nexitdenktank op Twitter. Of lees ons visiedocument hier. Wordt vervolgd!

Noot van de redactie: de Nexit Denktank staat volledig los van Opiniez Magazine.