Obecnie bocian czarny zamieszkuje Eurazję między 60°N a 35°N (poza pustyniami Azji Środkowej). Obserwuje się przesuwanie zasięgu na zachód, gniazduje w środkowej Francji, a izolowane populacje również na Półwyspie Iberyjskim oraz w środkowej i południowej Afryce. W Hiszpanii to ptak częściowo osiadły.

W Europie Środkowej to rzadki ptak lęgowy żyjący w lasach liściastych i mieszanych, gdzie są małe prześwietlenia, na podmokłych łąkach, stawach i trzęsawiskach. Tu zakłada gniazdo w koronach drzew liściastych lub iglastych, w górach także na skałach. W Polsce spotkać go można na całym obszarze kraju, również w górach. Jest nielicznym ptakiem lęgowym – polską populację szacuje się na ok. 1500-2300 par. Z uwagi na nieliczne występowanie objęty ścisłą ochroną gatunkową.

W II połowie XIX wieku europejska populacja bociana czarnego bardzo zmalała na skutek tępienia przez ludzi (np. w latach 1920. gatunek wyginął zupełnie w Wielkopolsce), po czym na skutek ochrony prawnej w XX wieku (w Prusach w roku 1921, w Polsce – w 1952 r.), zaczął odbudowywać liczebność i powoli zasiedlać opuszczone wcześniej obszary. Ochrona prawna wpłynęła też na zmniejszenia płochliwości ptaków, niektóre pary osiedlają się niedaleko osad ludzkich i uczęszczanych dróg. W Polsce wokół zajętych gniazd (w promieniu do 100 metrów) tworzy się zgodnie z przepisami prawa ochrony przyrody specjalne strefy całorocznej ochrony ścisłej, a w okresie lęgowym (15.03 do 31.08) obowiązuje strefa o wielkości zwiększonej do 500 metrów. Wikipedia.

Porównaj mapę historyczną z mapą google. Użyj suwaka zmiany przezroczystości.

Tytuł: Materjały do występowania bociana czarnego (Ciconia nigra Linn.) w Polsce. Autor: Andrzej Dunajewski Wydawca: Państwowe Muzeum Zoologiczne. Miejsce wydania: Warszawa. Data: 1934 Język: polski, niemiecki Opis: ark. 39×34 cm; skala 1:3000000



