La pasinta jaro okazis grandan komunan projekton en Esperantujo. Esperantistoj de la tuta mondo kuniĝis en kampanjo nomita #EsperantoLives. Ili alŝutis filmetojn al Jutubo kaj Fejsbuko, kaj parolis (en siaj naciaj lingvoj) pri kio estas Esperanto. Pli ol 150 homoj partoprenis de ĉie en la mondo kaj en pli ol 20 lingvojn (jen ludlisto de ĉiuj filmetoj). Estis paroladoj, konversacioj, ŝercoj kaj ordinaraj homoj montrante la lingvon.

La ideo venis de la jutubisto Evildea, unu el la plej aktivaj interretaj esperantistoj. Li pensis ke Esperanto havis reklamproblemon kaj nesufĉaj da neesperantistoj konas la lingvon. Li pensis ke Zamenhof-Tago estas bona festo de Esperanto, sed esperantistoj ne bone uzas la tagon por montri al la mondo ke la lingvo ankoraŭ vivas. Do tiel li ekhavis la ideon por ke esperantistoj reklami la lingvon kaj ĝian vivecon.

Do la kampanjo certe sukcesis en 2015 kaj Evildea volis refari ĝin denove ĉi jare. Eble ĉi-jare ĝi estus eĉ pli granda, ĉar nun homoj konas la ideon kaj vidis la sukceson. Sed la problemo estas ke la ĉi jara kampanjo simple ripetis la pasintan jaron. La pasinta temo estis “Kio estas Esperanto?” kaj ĉi-jare la temo estis “Kio estas Esperanto kaj kial vi ŝatas ĝin?” Laŭ mi tiuj temoj tro similas. Se mi priskribus esperanton, mi priparolas la facilecon kaj internaciecon. Se mi priskribus kial mi ŝatas esperanton, mi priparolas . . . la facilecon kaj internaciecon.

Do malfacilas por homoj refari filmeton, ĉar kiel oni montrus la malsimilecon inter la pasinta kaj ĉi jara? Ankaŭ por neesperantistoj (la celgrupo de la kampanjo) ĉu ili vidus la malsimilecon inter la temoj aŭ cu ili plendus ke ili nur rerigardas la saman filmeton? La kampanjo ne ŝajnas freŝa kaj la antaŭĝojon mankis.

Do ĉi jare la kampanjo estis multe malpli granda. Fakte nur kvarono de la kvanto de homoj partoprenis. En 2015, estis 150 filmetoj el multaj landoj kaj lingvoj, sed en 2016 nur estis 38, plejparte el Usono kaj la angla (mi kreis ludliston de ĉiuj filmetoj). Eĉ la filmetoj ke oni faris estis malpli longa kaj mankis la amuzajn ŝercojn de la pasinta jaro. En Fejsbuko kaj Tvitero malpli da homoj diskutis la temon aŭ reklamis la lingvon. Ĝenerale, mi malfeliĉis pro la manko de partoprenantoj.

Alia persona afero malĝojigis min. Dum la Zamenhof Festo kadre de la Esperanto asocio de Toulouse, mi intervjuis 13 homojn por la kampanjo. Mi feliĉis pro tiu granda kontribuo sed kiam mi revenis hejme, mi eltrovis grandan fuŝon. La mikrofono malfunkciis do 11 filmetoj ne havis iom da sono. La du kiuj havas sonon estis de mi kaj la alia voluntulo de Toulouse, la du homoj kiuj povus refari la filmetojn, sed la alia ne povis. Ni du ankaŭ estis la du homoj kiuj parolis alia lingvo krom la franca, do eble la mikrofono malŝatas la francan.

Strange, multaj homoj “malkrokodilis”. La celo de la kampanjo estis reklami al neesperantistoj do ne havis sencon uzi esperanton. Anstataŭ oni uzu la nacian lingvon ke la popolo komprenas. Malgraŭ tiu, multaj homoj ja parolis esperante kaj nur poste en la nacia lingvo. Aliaj plendis pli la anglismo de la nomo kaj volis uzi #EsperantoVivas sed kiel oni reklami al neesperantistoj per Esperanto? Multaj homoj ĉefe varbis sia filmeto inter esperantistoj pli ol neesperantistoj. Oni ne scias ĉu la spektantoj jam konis esperanton aŭ ne.

Do kvankam la 2015 kampanjo estis granda sukceso, ŝajnas ke la ĉi jara kampanjo ne estis. Sed kial? Evildea mem diris ke mankis al li tempon por reklami ĝin pro lia laboro kun Amikumu. Sed li anoncis ĝin per lia kanalo kaj multaj homoj jam konas la ideon. Laŭ mi, pli granda problemo estas la temo. Multaj homoj verŝajne sentis ke ili jam faris filmeton do kial refaru? Mia filmeto ĉi jare estis malpli detale (nur du minutoj anstataŭ sep minutojn) ĉar mi ne volis ripeti min.

#EsperantoLives montras la potenecon de Esperantujo sed ankaŭ la malfortecon. 2015 montris kia granda sukceso ni atingas kiam ni kunlaboras kaj la diverseco de nia komunumo. Sed 2016 montris la malfacilecon organizi tian disan movadon kaj la malfacilecon inspirigi kaj kuraĝigi homojn. Montras ke kampanjoj povas sukcesi kaj promoci la lingvon, sed ili devas esti freŝa, organizita kaj reklamita.