Ο Σταύρος Τσακυράκης γεννήθηκε στον Μόλυβο της Λέσβου. Τελείωσε (ως οικότροφος) το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στη Νομική Αθηνών, ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Στην περίοδο της δικτατορίας, συνελήφθη και βασανίστηκε.

Τη Δευτέρα 23 Απριλίου, ήρθε η στιγμή κατά την οποία ο σπουδαίος καθηγητής παρέδωσε το τελευταίο μάθημά του στη Νομική Αθηνών.

Εκεί ήταν παλιοί και νέοι φοιτητές του κ. Τσακυράκη και συνάδελφοί του, όπως ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ο Γιώργος Καμίνης, ο Νίκος Αλιβιζάτος, καθώς και άλλοι όπως ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης.

Ανάμεσα στο πλήθος και ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Ο επικεφαλής του Ποταμιού, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφιερώνει λίγα λόγια για τον διακεκριμένο καθηγητή και τον αγώνα που έχει δώσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη:

«Το Αμφιθέατρο Σαριπόλων (από τους Σαρίπολους, πατέρα και γιο συνταγματολόγους) είναι ίσως το μεγαλύτερο της Νομικής Σχολής. Είναι στον 3ο όροφο, κάτω από την ταράτσα της Νομικής. Εκεί που τον Μάρτιο του ’73 συγκεντρώθηκαν οι φοιτητές στην πρώτη μεγάλη διαμαρτυρία τους κατά της Χούντας. Ανάμεσα τους και ο Ρηγάς τότε Σταύρος Τσακυράκης. Σαράντα πέντε χρόνια από τότε, σήμερα το μεσημέρι, ο καθηγητής Νομικής Σταύρος Τσακυράκης έδωσε το αποχαιρετιστήριο μάθημά του (οι καθηγητές πανεπιστημίου αφυπηρετούν στα 67 τους χρόνια).

Δεν μίλησε για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ούτε για τα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ. Ούτε καν για τις σπουδές του στη Ρώμη και αργότερα στην Αμερική. Αρνήθηκε να πει προσωπικές ιστορίες, αν και του το ζήτησαν πολλοί φοιτητές του. Μίλησε μόνο για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Σε αυτό έχει αφιερώσει την δικηγορική και πανεπιστημιακή του καριέρα. Το δικαίωμα! Την εξουσία μου δηλαδή να πράξω αυτό που θέλω ή να αρνηθώ να πράξω αυτό που οι άλλοι μου επιβάλλουν – όπως είπε κάποια στιγμή.





Τα 300 καθίσματα του αμφιθεάτρου δεν ήταν αρκετά, οι φοιτητές κρεμόντουσαν σαν τα τσαμπιά από τις σκάλες και τον εξώστη. Ανάμεσα τους και λίγοι φίλοι από την δημοσιογραφία, την πολιτική, τα πανεπιστήμια.

Παρακολουθώντας τον καθηγητή Σταύρο Τσακυράκη. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Σταύρος Θεοδωράκης (@stavrostheodorakis) στις 23 Απρ, 2018 στις 4:45 πμ PDT

Το ατέλειωτο χειροκρότημα στο τέλος ήταν ίσως ο καλύτερος χαιρετισμός για τον καθηγητή Τσακυράκη. Για τον πολίτη Τσακυράκη όμως το χειροκρότημα δεν τελειώνει εδώ. Θα κρατάει όσο συνεχίζει να μας συνεγείρει με τις καθαρές του απόψεις. Και με την ισχυρή και ταυτόχρονα σεμνή – τι δύσκολος συνδυασμός και αυτός; – παρουσία του.

Τα σέβη μας κύριε καθηγητά».

O δήμαρχος Αθηναίων τόνισε στο δικό του μήνυμα ότι «ο Σταύρος είναι πνεύμα ασυμβίβαστο» και ότι «αποκλείεται να καθίσει ήσυχος».

Η συγκίνηση μεγάλη στο τελευταίο μάθημα του φίλου μου Σταύρου Τσακυράκη, στο αμφιθέατρο Σαριπόλων στη Νομική.

Μαζι ξεκινήσαμε το 1982, υπό τη φωτισμένη καθοδήγηση του Αριστόβουλου Μάνεση.

Ο Σταύρος είναι πνεύμα ασυμβίβαστο, αποκλείεται να καθίσει ήσυχος. @tsakyrakis pic.twitter.com/5v7hVwfIpw — Georgios Kaminis (@KaminisG) April 23, 2018

Με ένα tweet και ο βουλευτής του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς, επισημαίνει ότι «το χειροκρότημα αυτό είναι η ευτυχία κάθε δασκάλου».

Το χειροκρότημα αυτό είναι η ευτυχία κάθε δασκάλου… https://t.co/JvU89lOWPF — George Mavrotas (@Mavrogiorgos) April 23, 2018

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη του Σταύρου Τσακυράκη για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, το μάθημα που δίδασκε επί δεκαετίες στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ζωηρή συζήτηση με συναδέλφους του καθηγητές που πήραν τον λόγο. «Το δικαίωμα απορρέει από κάποια διάταξη, το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κ.λπ.», είπε ο κ. Σπυρόπουλος, για να απαντήσει ο κ. Τσακυράκης ότι «τα δικαιώματα απορρέουν από μια αντίληψη δικαιοσύνης, δεν έχουμε κάποιο πάροχο» και η συζήτηση αυτή να συνεχιστεί επί ώρα.

Δίνοντας τον ορισμό του δικαιώματος, ο κ. Τσακυράκης είπε πως «είναι η εξουσία, η ελευθερία που έχω για να πράξω κάτι ή για να μην το πράξω», ενώ επανέλαβε την πάγια θέση του ότι «τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απόλυτα και απεριόριστα». Ένας φοιτητής τον ρώτησε σχετικά με το επίκαιρο ζήτημα της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο. «Δεν μπορεί να περιοριστεί ο λόγος στο ίντερνετ, το ίντερνετ είναι ένα μεγάλο καφενείο που λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του», ήταν η εύγλωττη απάντηση του κ. Τσακυράκη.

«Όταν σπουδάζαμε, δεν υπήρχαν τα ατομικά δικαιώματα σαν μάθημα», είπε ο ίδιος στην τελευταία του παράδοση, σε μια αποστροφή του λόγου του.