Myli się ten, kto uważa, że kwota blisko 200 milionów złotych od spółek skarbu państwa dla Polskiej Fundacji Narodowej powinna załatwić sprawę promocji Polski za granicą. Otóż okazuje się, że to znaczenie za mało. Dlatego Fundacja Instytutu Wolności Igora Janke otrzymała od MSZ, bagatela, 149 tysięcy na Wzmacnianie wizerunku Polski w opiniotwórczych kręgach w Niemczech, Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich otrzymało od MSZ 151 tysięcy PLN na Zapobieganie wywoływaniu napięć w relacji Polski z sąsiadami – StopFake Pl”, a Stowarzyszenie Partia Nostra otrzymało 197 tysięcy na „Auschwitz był niemiecki. Wsparcie polskiej narracji historycznej o sprawcach zbrodni Holokaustu”.

Jako że w obecnej sytuacji pieniądze płyną szerokim strumieniem, by nie powiedzieć korytem, poniżej kilkupunktowy poradnik, jak stosunkowo łatwo się na patriotycznej pomocy wzbogacić. Wydrukować! Trzymać w okładce! Nie giąć! Nie niszczyć! Kilka kadencji będzie służyć.

Taktyka 1 „na posadę”

To prosta, taktyka, ale niestety wymagająca czasu. Składa się z dwóch kroków. W pierwszym zakładasz konto na twitterze i fejsbuku, w drugim obiektywnie komentujesz politykę tj. krytykujesz opozycję i chwalisz rząd. Słowem jesteś w opozycji do opozycji. Pamiętaj jednak, że cały czas jesteś obserwowany. Jeden zły twitt, jedno polubienie profilu Komorowskiego i niestety nie będziesz za państwowe pieniądze pilnował Polski. Dlatego dobra rada: jeśli robi się gorąco, jeśli nie wiesz, jak pomóc zewsząd niesłusznie krytykowanemu ministrowi, najlepiej zamilknij albo wklej zdjęcie kota. To zawsze działa.

Taktyka 2 „na insourcera”

To taktyka trudniejsza, tutaj musisz założyć działalność gospodarczą. Po założeniu działalności gospodarczej, najlepiej na matkę-emerytkę, wysyłasz oferty do zaprzyjaźnionych podmiotów. Co do zasady, unikaj samorządów, tam wszystko już obstawione no i teraz idą wybory, więc wszyscy się boją. Najlepsze są partie polityczne – mogą wydawać co chcą, komu chcą i nikt ich nie rozlicza, nawet jeśli są to zakupione po horrendalnej cenie tulipany albo garnki. Możesz też organizować kampanię, że sędzia ukradł kiełbasę za 6 PLN, albo spróbować kateringu na konferencjach naukowych. Przykładowo sam tylko MEN na 9 konferencji wydał 4,5 mln PLN, więc gdyby tylko udało się dostarczać im te kanapki z herbatą…

Taktyka 3 „na grantozę”

Grantoza to już wyższa szkoła jazdy. Po pierwsze musisz nie tylko mieć grantolubny Instytut, ale musisz też wymyśleć pomysł na grant. Musisz być czujny i mieć bystre oko. Na przykład teraz, widzisz, że są problemy w „napięciach z Niemcami”, więc bach – piszesz program o reedukacji napięć z Niemcami. Za rok oczywiście napiszesz program poprawy stosunków z Izraelem, redukcji napięć z Maltą, poprawy stosunków z Francją, Czechami, Boliwią i Indonezją. Są oczywiście tematy samograje jak np. Wyklęci, acz tu jest nieco trudniej, bo mamy już pomniki Wyklętych, rajdy Wyklętych, bieganie Wyklętych, bale Wyklętych i przeklinanie za Wyklętych. Hitem byłoby znalezienie Wyklętych w Żegocie, bo wówczas można podwójnie zapunktować i to w dwóch ministerstwach jednocześnie!

Taktyka 4 „na pożyczkę”

To taktyka najtrudniejsza. Tylko dla wybranych. Wybiera oczywiście polityk, który łaskawie zgadza się, żebyś mu pożyczył pieniądze albo wręcz je darował. Różne mogą cele, a to operacja dla matki, a to darowizna na partię. Pożyczasz bez szemrania, zwykle też bez zabezpieczania, bo przecież sobie ufacie, prawda? Po wyborach otrzymujesz zwrot z pewnym bonusem. Albo jakaś rada nadzorcza albo dyrektorska fucha. Oczywiście razem z kartą kredytową, pełnym bakiem paliwa, funduszem reprezentacyjnym bez limitu i tonami ośmiorniczek, którymi możesz się z kolegami rzucać tak, jak POPISOwi politycy na co dzień rzucają się twoimi pieniędzmi.