Nazar Soroush keek en luisterde in moskeeën, bij stichtingen en bij vrijetijdsactiviteiten voor jonge salafisten. Salafisten zijn moslims die zo strikt mogelijk proberen te leven naar de authentieke, zuivere vorm van de islam.

De jonge salafisten zoeken de bescherming van een gesloten gemeenschap, zegt de onderzoeker, die trekken heeft van een familie. Via gebed, lering en sociale activiteiten zorgen moskeeën en stichtingen ervoor dat ze zich, ook in hun privéleven, actief inzetten voor hun geloof.

Wat hem vooral opviel, was hoe negatief de jongeren zijn over de wereld buiten die van hen. "Ze mogen geen tijd met oude vrienden doorbrengen, of mensen die geen ideologische broeders zijn. Een meisje vroeg wat ze moest zeggen tegen een collega die salam aleikum zegt als ze binnenkomt. Het antwoord: zeg geen 'As-salamu alaikum' (vrede zij over u), maar 'Aleikum' (over u), omdat de collega als niet-moslim geen vredeswens waard was."

Samenwerken of niet?

Het gaat veel over salafisme de laatste tijd. Zo brak de nieuwe Amsterdamse burgemeester Halsema met het beleid van haar voorganger Van Aartsen. Die laatste wilde samenwerken met salafistische moskeeën, Halsema stopt daarmee.

Volgens de onderzoeker is samenwerken lastig: "De politiek wil dat salafisten integreren, meedoen aan onze maatschappij. De salafisten zelf willen segregatie, dus juist een eigen gemeenschap. De AIVD zegt dat er salafistische stromingen zijn die alleen religieuze en geen politieke beweegredenen hebben, maar die heb ik niet gevonden. Allemaal hebben ze ook politieke redenen. Uiteindelijk willen ze een op de islam gerichte staat."