Jesteśmy wstrząśnięci tym, co wydarzyło się w niedzielę. Jak wielu naszych znajomych, chcielibyśmy konkretnie przeciwstawić się ekstremizmowi. Istnieje wiele sposobów, by to zrobić – nie tylko słowami wsparcia bądź modlitwą.

W niedzielę wielkanocną zamachowcy samobójcy dokonali ośmiu skoordynowanych ataków na kościoły oraz luksusowe hotele na Sri Lance. Aktualny bilans ofiar to 290 zabitych i ok. 500 rannych.

What we know about the victims of the Sri Lanka attacks:



– Sri Lankans among most of the 290 people killed

– Many victims not yet identified

– At least 32 victims were foreign nationals from: Australia, China, Denmark, India, Japan, Netherlands, Portugal, Turkey, UK + U.S. pic.twitter.com/QaCr84nSTe — AJ+ (@ajplus) April 22, 2019

Rząd Sri Lanki potwierdził, że za ataki odpowiedzialna jest dżihadystyczna grupa NTJ, związana również z aktami niszczenia buddyjskich posągów na Sri Lance. Jednak komentatorzy The Guardiana i New Yorkera mają wątpliwości, czy ta niewielka grupa była zdolna do przeprowadzenia zamachów na tak dużą skalę. Ich zdaniem atak tego rozmiaru wskazuje na udział międzynarodowych grup terrorystycznych.

Jak dotąd do dokonania zamachów nikt nie przyznał.

Co łączy zamachowców?

Często spotykamy się z porównaniem tej serii zamachów do ataków na meczety w Christchurch w marcu br. lub na synagogę w Pittsburghu w październiku 2018 r.

Zamachowców łączy fakt, że chcieli zabić i skrzywdzić wyznawców Jedynego Boga. Tych, którzy przyszli szukać pokoju i wspólnie się modlić. Łatwo sobie wyobrazić, że być może w jednym z kościołów na Sri Lance ktoś również przywitał zamachowca tak, jak w meczecie w Christchurch: „witaj, bracie”.

Tym, co łączy zamachowców, jest to, że chcą oni zniszczyć relacje międzyludzkie. Nie chcą, byśmy patrzyli na siebie jak na siostry i braci. Chcą, byśmy się bali i żyli w lęku przed „innymi”. Używam cudzysłowu świadomie, wiedząc, że nie jesteśmy wcale tacy inni. Są między nami różnice, ale w przypadku wszystkich ludzi chyba „większe jest to, co nas łączy, niż to, co nas dzieli” (Jan XXIII). Szczególnie dotyczy to osób wyznających wiarę w Jednego Boga.

Co możemy zrobić?

Muzułmanie z całego świata, również z Polski, wydali oświadczenia wyrażające solidarność z ofiarami i ich bliskimi.

Gdyby była taka możliwość, pewnie zorganizowalibyśmy wspólnie wieczór solidarności ze społecznością katolików na Sri Lance, podobnie jak to zrobiliśmy po zamachach w Christchurch.

Nie mogąc tym razem zaangażować się w takie przedsięwzięcie, chcielibyśmy z całą mocą podkreślić, że przeciwstawiamy się prześladowaniu osób ze względu na przynależność religijną, narodowościową czy ze względu na sytuację społeczną (dotyczy to np. osób doświadczających uchodźstwa).

Istnieje wiele sposobów, by to zrobić – nie tylko słowami wsparcia bądź modlitwą. Tak się złożyło, że tegoroczną Wielkanoc i Triduum Paschalne spędziliśmy wspólnie z naszymi przyjaciółmi muzułmanami – Hudą i Ehabem.

To jest właśnie nasz najprostszy, a zarazem najbardziej skuteczny sposób na walkę z ekstremizmem, który przecież wyraża się nie tylko w krwawych zamachach, ale również w rasistowskich komentarzach w internecie czy… przy świątecznych stołach.

Huda i Ehab przyznali, że były to dla nich pierwsze Święta w Polsce, których nie spędzili samotnie. Do tej pory Boże Narodzenie i Wielkanoc kojarzyły im się z Netflixem, grami na konsoli i siedzeniem w domu (bo wszystko jest zamknięte). Dzięki temu, że ostatnie dni spędziliśmy wspólnie, udało się rozegrać nie tylko kilka przyjemnych partii w gry planszowe, ale również spotkać się i poznać z jednej strony katolicką tradycję Wielkiego Tygodnia, a z drugiej – przeprowadzić liczne rozmowy o życiu, teologii, historii, kulturze i kulinariach.

Jesteśmy ogromnie wdzięczni za ten czas i szczerze Wam polecamy takie spotkania. Choć na pierwszy rzut oka nie ma to nic wspólnego z zamachami i konfliktami, wspólnie spędzone Święta (lub po prostu weekend) są naprawdę skutecznym sposobem na to, by budować mosty i burzyć mury.

Polecamy również:

wywiad z Amarnathem Amarasingamem – badaczem ekstremizmów na Sri Lance – > (otwiera się w nowej karcie)”>The New Yorker >>

tekst o potencjalnych sprawcach –> (otwiera się w nowej karcie)”> The Guardian >>

Jeśli czytaliście jakieś dobre omówienie w języku polskim – zostawcie w komentarzu.