Hoorn kan 'ijzersterk terugkomen', gelooft voorzitter Ron Meyer. Maar op dit moment is het gewoon 'te dun'. Beeld anp

De SP-afdeling in Hoorn keek al uit naar de raadsverkiezingen in 2018. De afgelopen jaren hadden vier raadsleden en de wethouder een stevige sociaal stempel kunnen drukken op het gemeentebeleid. De coalitiepartij besliste mee over armoedebestrijding, de jeugdzorg, de thuiszorg, de daklozenopvang. Het aantal huisuitzettingen vanwege schulden daalde van 21 in 2014 naar zeven in 2015, mede dankzij noest coalitiewerk van de SP-raadsleden. Het waren resultaten waarmee ze de boer op hadden willen gaan in de campagne komend voorjaar.



Toen kwam drie weken geleden plots een telefoontje van het landelijke partijkantoor: Hoorn doet dit keer niet mee met de verkiezingen. De afdeling had het buurtwerk - het actievoeren dat tot het SP-dna behoort - te veel verwaarloosd, vond het landelijk bestuur. 'Geen raad zonder goed contact op straat', luidde immers het adagium. Een afdeling moet 'geworteld zijn', dan pas kan ze geloofwaardig de kiezer vertegenwoordigen in raden en besturen.

Onvermurwbaar landelijk partijbestuur

Hij moet het partijbestuur een beetje gelijk geven, zegt Mathé van Stralen, SP-fractievoorzitter in Hoorn. Toen drie jaar terug twee prominente leden wegvielen door ziekte en overlijden, moest de afdeling keuzes maken. Het zwaartepunt kwam te liggen op coalitiepolitiek, op het verwezenlijken van SP-idealen via het gemeentebestuur. Eén keer per maand stonden ze nog wel met een kraam in het centrum en kwamen de mensen naar hen toe om hun zorgen te delen. Maar toegegeven, zo prominent op straat als de afdelingen Heerhugowaard en Enkhuizen, daarvoor hadden ze in Hoorn niet de menskracht.



Dat zou volgend jaar vast goedkomen, dacht de fractievoorzitter, want vier aspirant-bestuursleden draaiden al enkele maanden mee en stonden te trappelen om het bestuur te versterken. En met een lokale PvdA die kampte met intern gedoe zou de SP komende maart zomaar vijf zetels kunnen halen in Hoorn.



Het landelijke bestuur was onvermurwbaar. Van Stralen en zijn collega's gingen vorige week naar een bestuursvergadering om bezwaar te maken. Telkens kregen ze de vraag: hoe vaak waren jullie in de buurten? Daarop hadden ze geen bevredigend antwoord.

'Te dun'

Met landelijk vierhonderd raadsleden en vijftig wethouders is de SP inmiddels naast een actiepartij ook een bestuurspartij, vindt Van Stralen. Maar dat hardop zeggen is vloeken in de SP-kerk, ondervond hij eerder al op partijbijeenkomsten. Onder voorzitter Ron Meyer is het een en al 'actie, actie'. Ja, ook heel belangrijk, zegt de Hoornse fractievoorzitter, maar trek je dan zomaar de stekker uit je lokale bestuurlijke apparaat? Acht jaar raadservaring over boord, 'dat is zo doodzonde'.



Hoorn kan 'ijzersterk terugkomen', gelooft voorzitter Meyer. Maar op dit moment is het gewoon 'te dun'. 'Wij zijn de Socialistische Partij. Wij houden de kiezer niet voor de gek.' Zonder stevige wortels in de buurten, zonder genoeg 'actievelingen', kan de SP onmogelijk goed raadswerk leveren, is zijn overtuiging. 'Deelname aan raadsverkiezingen mag nooit ten koste gaan van geworteld zijn in de wijken.' En dus doet Hoorn niet mee.