Kie estas mia fluganta aŭto?

En la pasinteco, homoj ofte pensis ke en la nuna epoko, ni havus flugantajn aŭtojn por veturi rapide kaj nuklean fuzion por senfina povumo. Tian teknologion ni ne havas.

Nu, fakte, multaj formoj de fluganta aŭto estis konstruitaj, tamen ili estas aŭ tro multekosta aŭ tro maloportuna por ĉiutage uzi kaj por uzi ilin oni devas atingi ankaŭ aviadilan permesilon. Progreso pri nuklea fuzio ja okazas, eĉ se ne tiom rapide, kaj unu formo de nuklea fuzio, la hidrogenbombo, ja ekzistas. Kompreneble, multaj homoj ne volas uzi tion por fari elektron, tamen tio estus ebla kvankam malfacila.

Ambaŭ teknikoj havas la saman problemon. Oni povas klare vidi la rezultojn kaj ili ŝajnas eblaj sed oni ne povas klare vidi kiel atingi ilin malmultekoste, oportune, kaj sekure. Pro tio, homoj ofte imagas ke ili baldaŭ estos haveblaj sed tio ne okazas tiel rapide.

Malgraŭ tio, la nuna epoko estas ja plene je mirindaĵoj. Mi ne povas flugi al la butiko per aŭto sed mi ne devas tion fari, ĉar mi povas aĉeti ion ajn per komputilo en mia domo. Tiu komputilo ne havas elektron per fuzio sed malkiel la komputiloj de la pasinteco, ĝi ne bezonas tiom da povumo malgraŭ esti multe pli forta. La fama komputilo de la 1940aj, ENIAC, postulis pli ol 150 kilovatojn por funkcii. La komputilo, kiun mi nun uzas, postulas duonon da kilovato. La poŝtelefono en mia poŝo funkcias je ĉirkaŭ unu vato.

Laŭ mi, tio estas mirinda. Mi povas aŭskulti iun ajn kanton kiam ajn. Mi povas konversacii kun amiko kie ajn. Mi povas lerni ion ajn kiel ajn, per legado de artikoloj aŭ per spektado de filmetoj aŭ per interreta kurso.

Mi ne flugas al la laborejo ĉiutage, sed mi povas legi blogojn en Esperanto dum la laborpaŭzoj kiam mi estas tie. Tio estus neebla, kaj verŝajne neimagebla, en la pasinteco.

Tamen, mia rilato kun mia enpoŝa mirinda aparato estas malsimpla. Verŝajne la fluganta aŭto ne donus al mi tiom da demandoj pri kiel mi devus vivi.