Toen Mila, een 16-jarig meisje uit de buurt van Lyon, in een video op Instagram kritiek gaf op de islam, kon ze niet vermoeden dat ze in het middelpunt van een storm zou terechtkomen met gerechtelijke en politieke uitlopers. Terwijl ministers en toplui van de Franse moslimexecutieve ruziën over de zaak, kreeg het meisje al verschillende doodsbedreigingen. Ze is nu ondergedoken.

Het begint allemaal onschuldig. Mila, een jonge Française uit de Isère die van een zangcarrière droomt, post geregeld filmpjes op Instagram. Tijdens een livevideo maakt een aanbidder haar het hof. Als zijn avances almaar aangebrander worden, zegt Mila dat ze op meisjes valt. En dan loopt het mis: de jongeman zegt dat hij moslim is en maakt haar uit voor “vuile lesbienne”. Het komt tot een fikse woordenwisseling, die al gauw ontaardt in een scheldpartij rond islam en de Koran. In een Instagramfilmpje dat ze daarna over het incident post, windt Mila – niet op haar mondje gevallen, overigens – er geen doekjes rond: “Ik haat religie. De Koran predikt haat, L’islam, c’est de la merde! Ik zeg wat ik denk. Ik ben geen racist. Je kan niet racistisch zijn tegenover een godsdienst.” Waarna nog forse verwensingen volgen aan het adres van de godsdienst en de profeet.

Oproep tot verkrachting

De filmpjes, gretig gedeeld op sociale media en intussen al meer dan 1 miljoen keer bekeken, missen hun effect niet. De jongedame wordt overstelpt met haatberichten, er circuleren doodsbedreigingen en oproepen om haar te verkrachten. Maar al even snel komt de tegenreactie op gang, met een Facebookgroep onder de hashtag #JeSuisMila: “Dit is wat je krijgt als een meisje in 2020 een jongen afwijst omdat ze gay is.” Of nog: “Dit is pure lesbofobie.”

Wanneer haar identiteit, haar adres en zelfs de naam van haar school circuleren, kan Mila geen kant meer op en dient ze een officiële klacht in. De politie geeft haar het dwingende advies om onder te duiken en het parket van Vienne opent twee onderzoeken: een eerste om te achterhalen wie er achter de stalking en de doodsbedreigingen zit (want dat zijn strafbare feiten), maar ook een tweede tegen Mila zelf. Om na te gaan of haar uitspraken vallen onder “de vrije meningsuiting” (wat een grondwettelijk recht is) dan wel “aanzetten tot religieuze haat” (wat wel tot vervolging kan leiden).

Het onderzoek tegen Mila is intussen stopgezet. Volgens de procureur mogen Mila’s uitlatingen dan wel “zeer scherp van toon” zijn, het gaat om haar “persoonlijke mening over een religie” en niet om een “oproep tot haat of geweld tegen individuen op basis van hun afkomst of geloof”. Kortom, geen blasfemie en al evenmin racisme.

“Wie wind zaait...”

Marlène Schiappa, staatssecretaris voor Gelijke Kansen, pikt de kritiek niet als zou Mila het allemaal “zelf gezocht” hebben. Foto: BELGAIMAGE

Wie denkt dat daarmee de kous af is, vergist zich. Niemand minder dan Abdallah Zekri, een van de toplui in de Franse moslimexecutieve, voelt zich geroepen om olie op het vuur te gieten: hij veroordeelt weliswaar de doodsbedreigingen, maar voegt er fijntjes aan toe dat “ze het zelf gezocht heeft en de gevolgen moet dragen van haar woorden. Wie wind zaait, zal storm oogsten.”

Het sein voor de flamboyante staatssecretaris voor Gelijke Kansen, Marlène Schiappa, om te reageren. Zij noemt de uitspraken van Zekri “ronduit misdadig en schuldig” en “onwaardig voor iemand met zo veel gezag en invloed”. Ze krijgt bijval van een juristencollectief dat vindt dat het Franse parket een fout signaal heeft gegeven en “de vrijheid van meningsuiting in het gedrang heeft gebracht” door Mila’s uitspraken zelfs maar te willen onderzoeken. Weekblad Le Point formuleert het als volgt: “We leven in Frankrijk waar, god zij dank (als ik me die woorden kan permitteren), de wet ons het recht geeft om eender wat te zeggen over religies.”

Adrien Taquet, onderminister voor Kinderrechten, neemt het op voor Mila en de Franse ‘lekenstaat’. Foto: AFP

En Mila zelf? Die lijkt intussen van de aardbol verdwenen. “Mila is een jong meisje, we staan daar te weinig bij stil”, zegt Adrien Taquet, onderminister voor Kinderrechten. “Ze wordt met de dood bedreigd, uitgescholden, kan niet naar school, kan niet meer buiten komen. Het is onze verdomde plicht om haar te beschermen, zij is ónze verantwoordelijkheid. De Franse republiek is een lekenstaat: iedereen heeft het recht om te geloven of niet. En iedereen mag zeggen wat hij wil over verschillende godsdiensten, zolang dat maar niet raakt aan de vrijheid van anderen om te geloven.”