Του Δημήτρη Κατσαγάνη



Με την πλάτη στον τοίχο θα ξεκινήσει η κυβέρνηση τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς για το εργασιακό και το ασφαλιστικό προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση του προγράμματος προσαρμογής.

Οι συναντήσεις μεταξύ Υπ. Εργασίας και ανωτάτων κλιμακίων των θεσμών αναμένονται να ξεκινήσουν πιθανόν από αύριο, αν και το ασφαλιστικό θα συζητηθεί από σήμερα μεταξύ ΥΠΟΙΚ -θεσμών.

Και στα δύο μέτωπα (ασφαλιστικό -εργασιακό), η κυβέρνηση βρίσκεται σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση.

Η συμφωνία για το νέο εργασιακό εκκρεμεί από τον περασμένο Δεκέμβριο, με τους θεσμούς –όπως φαίνεται – να περνάνε τη θέση τους για κατάργηση της κρατικής προέγκρισης των ομαδικών απολύσεων, διατήρηση της υπερίσχυσης των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών αλλά και του καθορισμού του κατώτατου μισθού από το κράτος.

Παράλληλα, το Ασφαλιστικό το οποίο μέχρι πρότινος είχε "κλείσει", επιστρέφει επισήμως στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση να έχει αποδεχθεί τη μείωση των κύριων συντάξεων. Αντικείμενο της διαπραγμάτευσης για το Ασφαλιστικό είναι η εξοικονόμηση έως και 1,8 δισ. ευρώ (ή 7% της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης) μεσοπρόθεσμα από τις "υψηλές συντάξεις"



Διαπραγματεύονται περικοπές στις συντάξεις, με άδεια ταμεία από το χαράτσι



Στο "προσύμφωνο" της 20/2 στο Eurogroup, η κυβέρνηση αποδέχθηκε τη μείωση των ήδη καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων μετά το 2019.

Έτσι η "κόκκινη γραμμή" της κυβέρνησης (περί μη –μείωσης των σημερινών κύριων συντάξεων) κατά την πρώτη αξιολόγηση η οποία έκλεισε τον Ιούνιο του 2016, σβήνει ύστερα από οχτώ μήνες στη διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση, έστω και αν αυτές οι περικοπές πραγματοποιηθούν – εκτός απροόπτου- σε 2- 3 χρόνια από σήμερα.

Μάλιστα η "επιστροφή" του Ασφαλιστικού στη διαπραγμάτευση κυβέρνησης –θεσμών γίνεται σε πολύ αρνητικές συνθήκες για την ελληνική πλευρά σε σχέση με αυτό το μέτωπο, καθώς χθες η διοίκηση του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) έδωσε επιπλέον 17 μέρες προθεσμία στους επαγγελματίες και στους αγρότες προκειμένου να καταβάλλουν την πρώτη μηνιαία δόση του νέου ασφαλιστικού χαρατσιού, λόγω των μηδαμινών εσόδων τα οποία είχαν συγκεντρωθεί μέχρι τις προπαραμονές της προηγούμενης καταληκτικής ημερομηνίας πληρωμής της (Παρασκευή 25/2).



Νέο Εργασιακό: "Χαστούκι" από ΔΝΤ, Γιουνκέρ, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο



Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση σβήνει την "κόκκινη γραμμή" της μη περικοπής των ήδη καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων, δεν φαίνεται να μπορεί να υπερασπίσει καμία "κόκκινη γραμμή" στο εργασιακό στο πεδίο των ομαδικών απολύσεων ή ακόμα και των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Έτσι δεν φαίνεται να περνά η θέση της περί διατήρηση της κρατικής προέγκρισης στις ομαδικές απολύσεις, μη αύξησης του ορίου τους, επαναφορά της υπερίσχυσης των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών αλλά και της δυνατότητας καθορισμού του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους.

Η καθυστέρηση στη διαμόρφωση της τελικής (μιας και κάποιοι κοινοί άξονες με τους θεσμούς είχαν καθοριστεί ήδη από το Δεκέμβριο του 2016, ανεξάρτητα από τις περί του αντίθετου ανακοινώσεις του Υπ. Εργασίας) συμφωνίας στο Εργασιακό δεν φαίνεται να ωφέλησε τίποτα την κυβέρνηση:

· Στις εκθέσεις τις οποίες δημοσίευσε το ΔΝΤ στο α΄ δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, επιμένει στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, ενώ δεν κάνει καμία αναφορά στα περί "επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων", τα οποία υποστηρίζει η ελληνική πλευρά.

· Εξάλλου, ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν –Κλοντ Γιουνκέρ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα πως οι μνημονιακές αλλαγές στα εργασιακά δεν είναι υποχρεωτικά συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο.

· Υπενθυμίζεται, επίσης, πως η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την υπόθεση των ομαδικών απολύσεων στην ΑΓΕΤ (21/12/2016), στην οποία "πόνταρε" το Υπ. Εργασίας προκειμένου να αναχαιτιστεί το ΔΝΤ, κάθε άλλο παρά μονόπλευρα θετική για την ελληνική πλευρά ήταν.

Την ίδια στιγμή, δεν φαίνεται να έχουν βελτιωθεί οι συνθήκες της διαπραγμάτευσης στο μέτωπο του εργασιακού, με την κυβέρνηση να φέρεται διατεθειμένη να δεχθεί την κατάργηση της κρατικής προέγκρισης των ομαδικών απολύσεων, την αύξηση του ορίου τους αλλά και τη διατήρηση της υπερίσχυσης των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.