Η κρίση που ξέσπασε ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο δεν είναι καθόλου τυχαία και χρονολογείται από την εποχή που «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας υπέγραφε το μνημόνιο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ διατηρώντας παράλληλα το “αριστερό” (;) του προφίλ έναντι των δανειστών κάτι που έκανε τότε πολλές φορές το Μέγαρο Μαξίμου να αναρωτιέται πού το πήγαινε και πού αποσκοπούσε ο ηγέτης των 53.

Πολλές φορές εκείνη την εποχή ο τότε υπουργός της ελληνικής οικονομίας έβαζε την υπογραφή του σε πολλές από τις παραμέτρους που δυσανασχετούσαν τους πολίτες, με μέτρα που δεν ήταν της αρεσκείας του αλλά που σίγουρα έπρεπε να λάβει σύμφωνα με τα όσα είχαν συμφωνηθεί σε επίπεδο πρωθυπουργού και των Ευρωπαίων εταίρων - με πρώτη την Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μερκελ.

Όλοι θυμούνται τις διάφορες φάσεις του πρώην τσάρου της ελληνικής οικονομίας που, από τη μια έδειχνε τους λεονταρισμούς του και απο την άλλη, ζητούσε μπροστά στα νέα αδιέξοδα που διαγράφονταν, από το ΔΝΤ να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα με την πολιτκή του.

Τα μνημόνια και η έξοδος της χώρας

Βέβαια, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος πιστώθηκε θετικά την έξοδο της χώρας απο το μνημόνιο που είχε υπογράψει οχι μόνο ο κ. Τσίπρας αλλά και οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί με τα δικά τους μνημόνια, χωρίς αυτό βεβαια να σημαίνει οτι το αναγνώρισαν αρκετοί σύντροφοι του μέσα στο κόμμα.

Οι σχέσεις επομένως μεταξύ του ιδίου και του Αλέξη Τσίπρα ποτέ δεν ήταν υπο αυτη την έννοια πάντα σταθερές, αλλά είχαν διακυμάνσεις. Το αριστερό προφίλ, ωστόσο, του Ευκλείδη Τσακαλώτου φρόντιζε το Μέγαρο Μαξίμου εκείνης της εποχής πάντα να χαμηλώνει. Κι όσο το φρόντιζε αυτό, τόσο ο πρώην υπουργός απο την πλευρά το ανανέωνε. Είτε μέσα απο τις δημόσιες τοποθετήσεις του, είτε μέσα απο τις διάφορες συναντήσεις των 53 (όπως τότε στο γραφείο του με τη συμμετοχή αρκετών τότε υπουργών).

Έτσι, πάντα υπόβοσκε μια κρίση που ποτέ δεν εκδηλώθηκε δημόσια. Μέχρι την τελευταία συνεδρίαση της ΚΟ. Αλλά με το υψηλό ποσοστό που έλαβε ο κ. Τσίπρας στις εκλογές δύσκολα μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει και ίσως αυτό να ήταν που έκανε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να εκραγεί. Αρκετοί, άλλωστε, ήταν εκείνοι που δεν περίμεναν ένα τέτοιο εκλογικό ποσοστό ώστε να μπορούν στη συνέχεια να κρατούν πολιτικά όμηρο τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στο εσωτερικό του κόμματος, αντιτιθέμενοι στις επικείμενες αλλαγές που επιχειρεί ως προς την φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ - πολιτική και ιδεολογική.

Οι γνωρίζοντες εντός του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν οτι η έκρηξη του κ. Τσακαλώτου στην συνεδρίαση της Κ.Ο και οι λόγοι που τον οδήγησαν σε αυτή ήταν απλώς η ευκαιρία, η πρόφαση και οχι η ουσία. Ως γνωστόν, οι τόνοι ανέβηκαν με τον πρώην πρωθυπουργό να εκνευρίζεται με την συμπεριφορά ορισμένων, όταν ο κ. Τσακαλώτος ζητούσε επίμονα να πληροφορηθεί ποια ήταν η ατζέντα της συζήτησης.

Ποιους προωθούσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος

Οι πραγματικοί λόγοι που έκαναν τον κ. Τσκαλώτο να εκραγεί ήταν η διαρροή από την Κουμουνδούρου των επιλογών Τσίπρα στα πρόσωπα που θα αναλάβουν ρόλο. Ο ίδιος ήθελε να προωθήσει διαφορετικά πρόσωπα σε ρόλους κλειδιά και, οταν πληροφορήθηκε ότι καμία απο τις προτάσεις του κ. Τσίπρα δεν περιελάμβαναν στελέχη που πρόσκεινται στο ίδιο και είναι πιο κοντά του, εξερράγη με αφορμή το διαδικαστικό, κάνοντας αρκετούς που δεν γνώριζαν, να αναρωτηθούν γιατί για ενα τόσο απλό και διαδικαστικό θέμα, δημιουργούσε τόσο μεγάλη ένταση.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών ήθελε στη θέση της κυρίας Όλγας Γεροβασίλη που πρότεινε ο κ. Τσίπρας για το ρόλο της γραμματέως της Κ.Ο. τον πρώην υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής, Δημήτρη Βίτσα, ενώ για τη θέση του Θανάση Θεοχαρόπουλου που πρότεινε ο κ. Τσίπρας ο Ευκλείδης Τσκαλώτος προτιμούσε καλύτερα ενα άλλο πρόσωπο - σύμφωνα με πληροφορίες τον πρώην γραμματέα της βουλής, Κώστα Αθανασίου. Ο κ. Αθανασίου ήταν επιλογή του Νίκου Βούτση και πολιτικά πρόσκειται στους «53». Ο ίδιος είχε διατελέσει συντονιστής της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, με ευθύνη την κατάρτιση, σε μεγάλο βαθμό, της διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν αυτός έγινε ενιαίο κόμμα και γίνει αξιωματική αντιπολίτευση.

Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε, σύμφωνα με τις επιλογές του κ. Τσίπρα και φαίνεται πως αυτός ηταν ο πραγματικός λόγος που ο Ευκλείδης Τσακαλώτος «πήρε το όπλο του». Μια ακόμη αιτία ηταν οτι πολλά απο τα στελέχη των 53 πιέζουν τον επικεφαλής τους να αναλάβει δράση, κάνοντας ορατές τις διαφωνίες τους σε ο,τι αφορά τη διεύρυνση του κόμματος προς το κέντρο με την προοδευτική συμμαχία και με τα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Αυτός θα είναι απο εδώ και πέρα και ο λόγος που ανάμεσα στις δυο πλευρές θα υπάρξει αγεφύρωτο χάσμα με συνέπεια ο κ. Τσακαλώτος να καταστεί ο εσωκομματικός κύριος πόλος κόντρα στους λεγόμενους προεδρικούς.

Κάτι τέτοιο φαίνεται πως το επιζητά ο κ. Τσακαλώτος, διότι με αυτόν τον τρόπο θα βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή πιέζοντας για τις δικές του θέσεις σε ο,τι αφορά βασικές πολιτικές που απο τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ασκήσει με σοβαρότητα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρας.

Κοντά στον πρώην υπουργό Οικονομικών φαίνεται, έστω και συγκυριακά κατα τη συνεδρίαση της Κ.Ο, βρέθηκε ο γραμματέας του κόμματος, Πάνος Σκουρλέτης, του οποίου - τουλάχιστον φραστικά όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες - η ομιλία ήταν για πολλούς σε άλλο μήκος κύματος απο αυτό που εξέπεμψε ο κ. Τσίπρας. Ηταν σαν να άκουγαμε τον Δημήτρη Κουτσούμπα, η ομιλία του Γραμματέα είχε στοιχεία που θύμιζαν σταλινικές εποχές, ελεγαν μεταξύ αστείου και σοβαρού άλλοι βουλευτές που ήταν παρόντες και παρακολούθησαν απο κοντά τα οσα ειπώθηκαν στην πρώτη συνεδρίαση της Κ.Ο - που, όπως αποδείχθηκε, δεν ηταν αναίμακτη ούτε χαμηλών τόνων. Αλλά απ' οκτι φαίνεται, ήταν η αρχή...