„Fortíðin er framandi land (The past is a foreign country).“ Þetta eru upphafsorð skáldsögunnar The Go-Between frá 1953 eftir breska rithöfundinn L.P. Hartley og eru orðin að nokkurs konar málshætti. Því þessi snilldarlega en jafnframt einfalda setning fangar tilfinningar okkar þegar við hugsum um fortíðina.

Hér sjáum við ljósmyndir eftir meistara Magnús Ólafsson en myndir hans hafa margoft birst á Lemúrnum. Síðast sáum við ýmsar mannamyndir eftir hann sem teknar voru í Reykjavík fyrir öld síðan. Og hér sjáum við fleiri myndir frá sama tímabili. Þetta eru myndir frá um 1905-1915. Allflestar frá Reykjavík.

Það er undarlegt að sjá göturnar sem við göngum daglega á þessum myndum. Lækjargötu og miðbæinn. Tjörnina. Höfnina í Reykjavík. Þetta eru staðir sem við þekkjum svo vel. En hér birtast þeir eins og framandi land. Því Ísland fyrir 100 árum var allt annað land en það sem við þekkjum í dag. Þessi veruleiki er mjög framandi fyrir okkur.

Stórmerkilegur mynda­banki Magnúsar Ólafs­sonar er geymdur hjá Ljósmyndasafni Reykjavíkur. Safnið er eitt fjöl­margra stofn­ana í heim­inum sem hlaðið hefur inn merki­legum gömlum ljós­myndum hjá Commons-​​verkefninu hjá vef­síð­unni Flickr.

Það er mik­il­vægt að söfn miðli ger­sem­unum sem þau geyma og Lemúrinn fagnar í hvert skipti sem Ljósmyndasafn Reykjavíkur hleður inn myndum á netið fyrir almenn­ing. Við minnum einnig á annað bráð­skemmti­legt verk­efni sama safns á net­inu, Ljósmynd vik­unnar.

Við hvetjum öll söfn og stofn­anir lands­ins sem geyma ljós­myndir sem hafa sögu­legt og menn­ing­ar­legt gildi að gera þær aðgengi­legar á sta­f­rænu formi. Landmælingar Íslands er dæmi um opin­bera stofnun sem nýlega fór þá leið.