Ik ben dertig jaar, bestuurslid van de FNV en werkzaam als software engineer en ik geloof in het tegenovergestelde. Juist zekerheid en waardering voor werknemers leiden tot innovatie, vernieuwing en groei.

Ik ben een software engineer en er is volgens mij geen sector die zo snel verandert en zo innovatief is als de onze. Een modern softwareteam is erop ingericht dat de wensen en prioriteiten van de klant om de paar weken kunnen veranderen. Wie innovatief wil zijn, zal moeten accepteren dat je niet al het werk jaren vooruit kunt plannen en dat je soms van koers moet veranderen. Goede codes en algoritmes zijn zo opgebouwd dat je kleine stukjes los van elkaar kunt veranderen zonder het geheel aan te tasten. Dat is nodig, want de techniek en mogelijkheden veranderen razendsnel.

In die moderne, snel veranderende wereld staan wij centraal, de ontwikkelaars. In de softwarewereld gelooft men in zelfsturende teams. Diegenen die de meeste kennis hebben van het product bepalen mede de koers. Een team weet zelf waar de talenten van de verschillende teamleden liggen en hoeveel werk een bepaalde taak gaat opleveren.

Dreiging

Ik heb een vast contract en een prima salaris. Maar het belangrijkste is dat ik me gewaardeerd voel en dat mijn kennis serieus genomen wordt. Je kunt niet van iemand verwachten dat die zich volledig inzet voor je bedrijf als er ook de dreiging is dat de samenwerking over een maand weer afgelopen kan zijn. Je kunt niet van iemand verwachten dat hij innovatief is als je tegelijkertijd dreigt dat zijn contract niet verlengd wordt. Zonder zekerheid en vertrouwen zou ik mijn werk niet zo goed kunnen doen als ik het nu doe.

Meer dan de helft van de mensen onder de dertig jaar heeft een kortlopend of nulurencontract, maar dat maakt het nog niet normaal of goed. De flexibilisering van de arbeidsmarkt is geen natuurverschijnsel maar iets dat werkgevers steeds meer aangrijpen om hun risico's af te schuiven.

Korte contracten zijn bedoeld om ziekte op te vangen of voor tijdelijke piekmomenten. Ze zijn met nadruk niet bedoeld als een draaideurconstructie om werknemers steeds iedere twee jaar te vervangen.

Een flexcontract biedt flexibiliteit aan de werkgever maar niet aan de werknemer die het contract heeft. Als je met een nulurencontract steeds op oproepbasis beschikbaar moet zijn en je weet niet of je volgende maand de huur wel kunt betalen, kun je ook niet investeren in je eigen toekomst.

Werkgevers zouden het aannemen van jonge mensen niet meer als een risico moeten zien. Niet investeren in de jonge generatie, dat is pas een risico.

Henry Leerentveld is al een tijdje weg bij de FNV, hij claimt dat we aan het vergrijzen zijn maar dat tij is langzaam aan het keren. In 2014 bereikten we een kantelpunt en hadden we voor het eerst sinds decennia weer een groei in het aantal jonge leden. Die groei van onze vakbondsorganisatie was niet een eenmalig verschijnsel en ik ben ervan overtuigd dat we ook de komende jaren jonge mensen aan ons zullen weten te binden.

Wegwerpartikelen

Juist door te benadrukken dat werknemers geen wegwerpartikelen zijn. Wat voor werk je ook doet, of wat voor contract je ook hebt, de norm zou moeten zijn dat je werkgever je waardeert en serieus neemt.

Die norm is van alle tijden en alle generaties en daar zetten wij ons bij de FNV onverminderd hard voor in.