Biskupi protestowali w ostatnim czasie przeciw profanacji symboli religijnych. Dziś, gdy narodowcy wciągają do walki różaniec i krzyż, powinni zrobić to samo.

Środowiska narodowe jak co roku 11 listopada zorganizują Marsz Niepodległości. W tym roku hasłem przewodnim będą słowa wyjęte z pieśni ku czci Matki Boskiej Częstochowskiej: „Miej w opiece naród cały". Zachętą do wzięcia udziału w imprezie jest plakat. Zaciśnięta pięść opleciona różańcem, który do złudzenia przypomina kastet. Poniżej dalsza część artykułu

Plakat nie pozostawia wątpliwości: różaniec jest narzędziem walki. Gdyby ta dłoń była otwarta, można byłoby ją odczytać jako zachętę do modlitwy za ojczyznę, do walki szlachetnej. Ale pięść kojarzy się z ringiem, bójką, wojną. Nie ma wątpliwości, że różaniec staje się narzędziem politycznej batalii. Brutalnej i brudnej.

Wiele razy byliśmy ostatnio świadkami niewłaściwego wykorzystywania wizerunku Maryi. Wiele osób twierdzi, że tęczowa aureola wokół jej oblicza rani ich uczucia religijne, że jest profanacją. Biskupi protestowali. Arcybiskup Wojciech Polak, prymas Polski, na Jasnej Górze mówił, że „bolesne, niezrozumiałe i krzywdzące są próby (...) oszpecania, wyśmiania, wykorzystania i zawłaszczania do własnych celów ideologicznych czy politycznych" wizerunku Maryi. Prosił o zaprzestanie „bratobójczych waśni", „podsycania sporów i podziałów". „Nie prowokujmy jedni drugich. Na nienawiść i pogardę odpowiedzmy miłością, odpowiedzmy naszą wiernością Chrystusowej Ewangelii" – mówił i dodawał: „Nie znam takiej matki, która cieszyłaby się niezgodą, nienawiścią i podziałami w rodzinie".

Ja też takiej matki nie znam. Dlatego też oczekuję, że w tej sprawie Episkopat Polski zajmie jednoznaczne stanowisko. Nie pojedynczy biskupi, ale wszyscy, a przynajmniej Prezydium Episkopatu.

Kiedy kilka miesięcy temu Matteo Salvini podczas przedwyborczego wiecu wymachiwał różańcem i kwestię zwycięstwa swojej formacji powierzał Maryi i patronom Europy, włoscy biskupi nie milczeli. Powiedzieli, że tak się nie godzi. A jeśli w minionych miesiącach z ust tak wielu polskich biskupów wychodziły słowa dezaprobaty wobec różnych działań środowisk LGBT, tak i teraz powinny one popłynąć do tych, którzy orężem swojej walki czynią różaniec. Nie ma co się oglądać na to, co powiedzą „Gazeta Polska", „Rzeczpospolita", „Gazeta Wyborcza", TVN czy TVP. Wykorzystywaniu różańca i krzyża, który przecież stanowi jego integralną część, trzeba powiedzieć „nie".

„Krzyż zaświadcza, że nie ma i być nie może innej drogi, by pokonać zło i dać światu nadzieję. Krzyż jasno upomina i przestrzega, że prawdziwie bluźnierstwem jest wykorzystywanie go jako znaku walki z kimkolwiek czy przeciw komukolwiek. Nie może być więc niesiony na czele takiej czy innej grupy – choćby sama miała jakieś poczucie, że jest wierząca czy do wiary się odwołuje – gdy podczas tego marszu czy pochodu padają słowa nienawiści, złości, agresji, podszyte wprost chęcią poniżenia, zniszczenia czy zniesławienia innych" – to znów słowa abp. Polaka. Sprzed dwóch lat, z homilii wygłoszonej w Pakości.