Pé en Rinus stapten vrijdag 31 januari, exact veertig jaar na hun eerste optreden, op de boot naar het eiland Schiermonnikoog. Het Groningse kleinkunstduo gaat een weekend lang nieuwe liedjes maken en oude herschrijven, voor optredens in het jubileumjaar.

De pakkeratie valt mee, constateert Peter de Haan, alias Pé Daalemmer. Uit de kofferbak van zijn zilvergrijze Citroën komen drie tassen en een gitaar. ,,We hebben drie flessen wijn mee’’, legt de zanger/gitarist uit, ,,en zes flessen bier. Ik heb ook nog een brood gebakken. Voor morgenvroeg’’

En met een knik richting Frank den Hollander, beter bekend als Rooie Rinus: ,,Frank heeft zijn Hello Fresh-maaltijd bij zich. Sperziebonen met brie. Vegetoarisch .’’

,, Vegetoarisch, joa ’’, beaamt Den Hollander.

Schiermonnikoog

De lucht ziet er dreigend uit, maar het regent niet. Nog niet. Wel waait het meer dan behoorlijk als de twee op hun dooie akkertje van de parkeerplaats richting het gebouw van rederij Wagenborg lopen, om kaartjes voor de boot naar Schiermonnikoog te kopen.

Het is vrijdagmiddag 31 januari, precies veertig jaar nadat De Haan en Den Hollander voor het eerst samen optraden op een songfestival van studentenvereniging Albertus Magnus. Ze zongen Appelscha/Geziena, twee liedjes die samengevoegd werden tot één en wonnen de eerste prijs.

Hoornse Plas

Als Pé Daalemmer en Rooie Rinus, later met begeleidingsband De Containers, zouden ze in vier jaar tijd onnoemelijk veel optreden en twee albums maken, Op verziede in Waskemeer en Nait goud, geld weg . Ze produceerden liedjes die generaties Groningers uit hun hoofd kennen. Zoals ‘Hoornse Plas’, ‘Plattelandsvrouwen’, ‘Z-side’, ‘Baukelien’, ‘Framenummer’ en Zundagoavend blues’.

Een paar jaar na het uiteengaan gingen ze verder als De Bende van Baflo Bill, met Alina Kiers en weer later als Voorheen de Bende en nog weer later als Voorheen de Bende mit pazzipanten, daarna weer gewoon Pé en Rinus en ze trapten het theaterseizoen 2019-2020 in Theater Geert Teis af als Opnieuw Voorheen de Bende.

Wat ze op Schiermonnikoog gaan doen is nieuwe liedjes schrijven. Het duo begint in maart aan een serie optredens op kleinere podia en in 2021 toeren ze langs de grotere theaters in de provincie en het wordt weer eens tijd om fris werk te maken.

Keurig op de familietribune

Oude nummers krijgen daarnaast nieuwe teksten. Zoals bijvoorbeeld ‘Z-side’. Den Hollander: ,,In dat liedje gaat het over stenen gooien naar de bus van de tegenstander, maar dat doet niemand meer. Het gaat er sowieso niet zo agressief meer aan toe, want we zitten keurig op de familietribune.’’

De Haan zet de tassen op de grond en Den Hollander loopt het gebouw binnen om kaartjes te kopen. ,,Twee keer retour? Moet ik dat zeggen: twee keer retour?’’

Zijn vriend grijnst. In de vier decennia dat ze samenwerken kunnen ze nog steeds om elkaar lachen. Den Hollander: ,,We hebben de afgelopen maanden wekelijks bij elkaar gezeten om alvast wat voor te bereiden. Dat gaan we dit weekeinde afmaken.’’

,,Het moet nu gebeuren’’, bevestigt De Haan.

Uit Loppersum en Middelburg

Ze groeiden ver van elkaar op. De Haan in Loppersum, Den Hollander in Middelburg en ze vielen elkaar voor het eerst op tijdens een songfestival van Albertus in 1979. Ze studeerden beide aan de Rijksuniversiteit Groningen.

,,Dat was leuk wat jij deed’’, zei de een. ,,Wat jij deed was ook leuk’’, zei de ander. De twee besloten het jaar erop iets samen te gaan doen. Dat zijn ze veertig jaar lang blijven doen, al heeft een ieder ook eigen projecten. De Haan, in het dagelijkse leven apotheker, speelt onder meer in de rock-‘n-rollband Stuck Herry en Den Hollander, werkzaam bij de Universiteitsbibliotheek, presenteert en acteert.

Waarom het al zo lang klikt heeft verschillende redenen. Een gedeelde voorliefde voor The Kinks is één aspect.

,,We zijn verschillend en vullen elkaar aan’’, zegt De Haan, ,,en we hebben dezelfde humor.’’

Glunderen

Den Hollander: ,,Het is heel gek. Als we elkaar zien beginnen we meteen te glunderen.’’

Het is even na drieën als de twee richting de poortjes lopen om alvast naar de boot te gaan De Haan kijkt naar de lucht: ,,We krijgen regen denk ik. Maar dat is niet erg, we zitten toch het heel weekend binnen. We komen zondagmiddag weer terug en we willen geen visitjederij , want we moeten hard aan het werk. Moi.’’