Αιωνία οδός έγινε η προσφάτως εγκαινιασθείσα Ιονία Οδός, μέχρι να καταφέρουν να τη διασχίσουν οι εκδρομείς του Πάσχα επιστρέφοντας στο κλεινόν άστυ. Είναι και το έθιμο που θέλει ένα γενναίο μποτιλιάρισμα τέτοιες ημέρες. Φυσικά, τέτοιο μεγαλοπρεπές κι εθιμοτυπικό μποτιλιάρισμα δεν μπορούσε παρά να συνοδευτεί κι από τη γνωστή συνήθεια της εισόδου στη ΛΕΑ (Λωρίδα Εκτακτης Ανάγκης) από μάγκες οδηγούς που παραβαίνουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας αλλά σέβονται το εθιμικό Δίκαιο.

Εκτός του ότι η οδήγηση στη ΛΕΑ απαγορεύεται σε όλα τα οχήματα αλλά και ότι μία στις δέκα συγκρούσεις προκαλούνται από αυτοκίνητα σταματημένα εκεί, είναι προφανές ότι η κατάληψη της από τους ελληναράδες εγκυμονεί κινδύνους για κάποιους που χρειάζονται πραγματική βοήθεια και δε μπορούν να προσεγγίσουν το σημείο τα οχήματα επείγουσας ανάγκης, το ΕΚΑΒ, η Πυροσβεστική, η Τροχαία.

Κι ερχόμαστε πάλι στα ίδια τα γνωστά, εκείνα που λέμε και ξαναλέμε με ύφος περισπούδαστο δεκαοκτώ καρδιναλίων. Τι φταίει για την ελληνική κακοδαιμονία ρε παιδιά; Να φταίει άραγε η τουρκοκρατία, η κακιά η ώρα ή οι συνωμοσίες του ξένου παράγοντα; Να φταίνε τα ζώδια; Όλα αυτά, που με κάποιο μαγικό, μεταφυσικό τρόπο εξαφανίζονται όταν ο Έλληνας είναι στο εξωτερικό. Εκεί μετατρέπεται αμέσως σε υπόδειγμα πολίτη, ο οποίος συμμορφώνεται «προς τας υποδείξεις», απογυμνωμένος από κάθε αντιστασιακή επίδειξη επαναστατικής έξαψης.

Κοντολογίς, πρόκειται για ελληνάρες κοτάρες που κατά βάθος ο τράχηλος μια χαρά και ζυγό και φάπες υποφέρει, αρκεί να ξέρει ότι υπάρχουν θεσμικά όργανα που επιβάλλουν τον νόμο. Είναι αυτό που μας συμβαίνει με την Ευρώπη και τους δανειστές. Ο αντικαπνιστικός νόμος έχει επιβληθεί από εκεί αλλά επειδή οι Βαυαροί χωροφύλακες έχουν αποχωρήσει με τον Όθωνα, δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Και μπορεί στην περίπτωση που δεν φοράς κράνος, για παράδειγμα, να κινδυνεύεις μόνο εσύ (άμεσα, γιατί εμμέσως μπορεί να στερήσεις την παρουσία σου από τους αγαπημένους σου) και το να αγνοείς το νόμο να είναι απλώς μια νοοτροπία ηλιθιότητας, ωστόσο στην περίπτωση της ΛΕΑ, πρόκειται για μια άμεση, βαθιά, θρασύδειλη περιφρόνηση κι ασέβεια για τον συνάνθρωπό σου. Δεν είναι καν το «εγώ να καπνίσω κι εσύ ας πεθάνεις» που, στην τελική, σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις, εμπεριέχει και μια επιλογή από μέρους του άλλου, δηλαδή ο μη καπνιστής μπορεί να αποχωρήσει από κοντά σου αν θέλει. Είναι ότι η κοινωνική συνείδηση και η ατομική ευθύνη δεν υφίστανται πλέον ως έννοιες. Εδώ μιλάμε για ένα εκ προμελέτης έγκλημα, για μια πράξη που ενέχει πρόθεση.

Φυσικά και το Κράτος απουσιάζει από την επιβολή του νόμου του και είναι λογικό, μιας το Κράτος είμαστε εμείς. Εμείς είμαστε αυτοί που εκλέγουμε, εμείς παράγουμε ήρωες και όχι αγαθά, εμείς προτάσσουμε το εθιμικό Δίκαιο αντί του νομοθετικού, εμείς διδασκόμαστε μυθιστορία και όχι ιστορία κι αυτή χρησιμοποιούμε ως πηγή Δικαίου. Εμείς απαντάμε στους Ευρωπαίους όταν επιβάλλουν μέτρα: «ναι, αλλά οι αρχαίοι μας δίδαξαν πολιτισμό».

Κάπως έτσι απαντάμε και όταν κάποιος μας τη λέει επειδή οδηγούμε στη ΛΕΑ: «εμείς χτίσαμε Παρθενώνες ρε»!

ΥΓ. Αν κάποιος έχει κλήση για καταπάτηση της ΛΕΑ, να την πλειστηριάσει στα Sotheby’s. Είναι σπανιότατο δείγμα.