bron: ANP Schrap Artikel 23 van de grondwet: de splijtzwam van Nederland Geen groter taboe in Nederland dan dat op artikel 23 van de grondwet. Voor voorstanders van dit ‘recht op religieus onderwijs’ is zelfs discussie over eventuele afschaffing ervan onbespreekbaar. Tegenstanders zwijgen omdat ze weten dat het bevragen van artikel 23 een soort ‘heiligschennis’ is. En in deze sfeer van absolute stilte stinkt het steeds meer naar het vuil dat al die tijd onder het tapijt is geveegd.

Om te beginnen is deze wet, die bepaalt dat het Bijzonder Onderwijs op gelijke voet recht heeft op financiële steun van de overheid als het Openbaar Onderwijs. De grootst denkbare drijfveer achter separatistisch gedachtegoed. Al een hele eeuw worden Nederlandse kinderen naar de geloofsovertuiging van hun ouders ingedeeld in scholen: protestanten bij protestanten, katholieken bij katholieken, joden bij joden, moslims bij moslims… Artikel 23 is de splijtzwam, de scholen de getto’s, de onderwijzers de cipiers van jonge breinen en kinderen de gevangenen van wetgeving en religie. Onder het mom van gelijke rechten voor iedereen creëert deze sektarische benadering van onderwijs een religieuze variant van de apartheid.

Abboneer op een lidmaadschap Hoe sympathiek! Dit artikel krijg je van HP/De Tijd cadeau. Om ons te steunen en meer artikelen van en uit HP/De Tijd te lezen, word je vanaf slechts vier euro per maand lid in minder dan een minuut. Voor dat luttele bedrag lees je ook alle stukken uit het maandelijkse magazine digitaal. Kies een lidmaatschap

Deze ‘foute’ wet heeft het in een sterk seculariserend Nederland een heel lange adem omdat de christelijke wereld zich grotendeels heeft weten te evolueren tot een van volwaardige partner in het democratische stelsel. Het Nederlandse volk, dat inmiddels in meerderheid ongelovig is, hoefde zich geen zorgen te maken dat in al die protestantse en katholieke scholen misschien kinderen onderwezen werden in het haten van onze democratische waarden.

Met de komst van de islamitische scholen is dit paradigma geheel van de baan. Om de simpele reden dat de islam als geloof niet eens is begonnen aan dat democratiseringsproces. Tot een liberalere interpretatie van de Koranteksten is het nog lang niet gekomen (is ook haast onmogelijk omdat volgens gelovigen ieder woord, ieder punt, ieder komma door Allah zelf is gedicteerd). De machthebbers in islamitische gemeenschappen zijn gebaat bij zo min mogelijk democratie en de gewone moslim ligt vooralsnog niet wakker van het gegeven dat in zijn huis, stad en land groot gebrek is aan de democratische cultuur en traditie. De prioriteit van de islamitische wereld is territorium winnen voor de religie en geen betere omstandigheden voor expansie dan in Nederland met haar artikel 23.

Voor de christelijke kinderen is religieus onderwijs een inbreuk op het mensenrecht om in de loop der jaren zelf uit te kunnen maken tot welk individu ze willen uitgroeien. In het geval van de moslimkinderen is er meer aan de hand. De kans is immens dat ze op de islamitische scholen bloot zullen staan aan de leer van het jihadisme. Dan zijn ze niet alleen vergiftigd met diepe haat jegens de niet-moslims, maar ze zijn in veel gevallen ook een gevaar voor de veiligheid in het Westen.

Afgelopen week was het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam in het nieuws vanwege religielessen die abrupt geschrapt worden wanneer onderwijsinspecteur aankloppen. Binnenkort zal weer een andere school onderwerp van discussie zijn. Terwijl Nederland achter dat soort nieuws aanholt worden Nederlandse kinderen met een niet-westerse achtergrond dag in dag uit gemalen in de molen die artikel 23 heet. Omdat men krampachtig vast wil houden aan een archaïsche wet uit de vorige eeuw worden duizenden Nederlandse kinderen kruit in een oorlog van religie en dogma. Door artikel 23 zullen nog meer Nederlandse kinderen uitgroeien tot volwassenen voor wie het enige referentiekader de religie zal zijn en voor wie al het andere gedachtegoed vijandig is.

De Nederlandse grondwet moet daarom snel aangepast worden. Uitsluitend openbaar onderwijs dat religieus neutraal is, is de enige remedie. Willen we onze kinderen niet opofferen aan een soort ‘heilige’ afspraak die een eeuw is gemaakt, dan moet het artikel 23 liever vandaag dan morgen op de schop.