Werknemers, ambtenaren en zelfstandigen moeten straks tot hun 67ste werken. Maar dat geldt nog ­altijd niet voor de nationale politici die de beslissing hebben genomen de pensioenleeftijd te verhogen. En het ziet er niet naar uit dat dat snel gaat veranderen, schrijft Het Nieuwsblad. De zeven Belgische parlementen raakten het ook gisteren niet eens. N-VA wijst met een beschuldigende vinger naar de Franstaligen.

Niemand zegt tegen een verhoging van de pensioenleeftijd te zijn. Maar het erover eens raken, dat lukt de parlementen toch ook niet. Gisteren kwam het tijdens een vergadering met zes van de zeven parlementsvoorzitters tot een hoogoplopende discussie. Waals parlementsvoorzitter André Antoine (CDH) verweet Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) de afspraken niet na te komen, Bracke sloeg terug door de Franstaligen openlijk te verwijten alles te blokkeren.

Opofferingen

Waar gaat het eigenlijk over? Even terugdraaien. Enkele maanden geleden, te midden van het sociale protest tegen de regering, wierp PVDA-voorman ­Raoul Hedebouw de meerderheid voor de voeten dat de burger wel allerlei opofferingen moet doen, maar dat de politici zelf achterwege blijven. Hij had het over het optrekken van de pen­sioenleeftijd, die voor parlementsleden – afhankelijk van wanneer ze verkozen raakten – nog altijd 55 of 62 jaar bedraagt. Zo goed als alle partijen liepen elkaar nadien voor de voeten met voorstellen om dat toch te regelen. Symbolisch is het belangrijk dat politici het goede voorbeeld geven, was te horen. Siegfried Bracke kreeg de opdracht om namens de Kamer met alle assemblees rond de tafel te gaan zitten en een regeling uit te werken.

Alles op een hoop

Met de zeven parlementen een akkoord sluiten, lukt echter niet, ook al had Bracke voor zijn voorstel in de Kamer het fiat van alle partijen. ‘De Franstaligen proberen alles op een slinkse manier tegen te houden door de kar te overladen’, zegt Peter De Roover (N-VA). Hij verwijst naar de eis van het Waals Parlement om naast de pensioenen ook een regeling te creëren rond het combineren van mandaten. In Wallonië bestaat voor het gros van de parlementsleden al een verbod om te cumuleren. ‘De Franstaligen hebben al veel inspanningen geleverd om de politiek eerlijker te maken. Als Vlaanderen nu ook de pensioenleeftijd wil optrekken, willen wij ook daar over spreken’, zegt Senaatsvoorzitter Christine Defraigne (MR).

Tot ontsteltenis van de Franstaligen liet Bracke vaststellen dat er geen akkoord is. In september volgt een nieuwe poging, maar de kans is niet erg groot dat het nog lukt. ‘Samen is beter, maar als het niet lukt, gaan we alleen door met de Kamer en het Vlaams Parlement’, zegt De Roover.

‘Coup van N-VA’

André Antoine spreekt over ‘een coup van N-VA’. ‘Bracke heeft over ons niet te beslissen. Het is onrechtvaardig dat hij de Franstaligen stigmatiseert. Wij hebben geen probleem met een hogere pensioenleeftijd en kunnen dat zelf regelen als we willen. Maar het is beter het hele statuut van parlementsleden te harmoniseren’, zei de Waalse parlementsvoorzitter. Hij stelt dat het al te makkelijk is de Franstaligen te dwingen over dingen te spreken die moeilijker liggen in Wallonië, maar niet over dossiers die voor Vlaanderen zwaar te slikken zijn.

Niemand is dus tegen langer werken, maar er is nog veel masseerwerk nodig om een akkoord te sluiten. Sommige voorzitters susten alvast. ‘Het raakt wel opgelost, maar zoiets gaat altijd gepaard met het nodige drama.’