Lata sześćdziesiąte to przełom w historii lotnictwa cywilnego – Amerykanie błyskawicznie się bogacą i coraz chętniej podróżują. Okazuje się, że popyt na przeloty długodystansowe zdecydowanie przewyższa podaż, a linie lotnicze mające w swoich hangarach jedynie stosunkowo niewielkie, bo około 200-miejscowe, Boeingi 707 oraz Douglasy DC-8, nie mogą sprostać wymaganiom ówczesnego rynku. Z tego powodu do kierownictwa Boeinga trafia nietypowe zapytanie – Juan Trippe, prezes linii lotniczych Pan Am, która jest jednym z najważniejszych klientów producenta z Everett, sonduje czy możliwe byłoby skonstruowanie samolotu... dwukrotnie większego od najbardziej popularnego wtedy modelu 707.

Boeing 747 podczas budowy Fot.: Zuma Press

W 1965 roku 747 pojawia się na deskach kreślarskich konstruktorów Boeinga. Plany są bardzo ambitne – Jumbo Jet ma być pierwszym w historii samolotem szerokokadłubowym. To znaczy, że fotele będzie oddzielało nie jedno, jak dotychczas, a dwa przejścia – dzięki temu rozwiązaniu w rzędzie zmieszczą się nawet o trzy lub cztery miejsca więcej. Poza tym maszyna będzie posiadała drugi, krótszy, pokład pasażerski, na którym pierwotnie miał się znaleźć jedynie salonik dla pasażerów klasy premium. Później, z przyczyn finansowych, tę przestrzeń postanowiono wykorzystać na umieszczenie kolejnych foteli biznesy klasy. Jednak ten charakterystyczny „garb” stanie się na zawsze najważniejszym znakiem rozpoznawczym Jumbo Jeta.

Wnętrze Boeinga 747 Fot.: Zuma Press

Pierwsze oficjalne zamówienie na Boeinga 747 zostaje złożone już w kwietniu 1966 roku – oczywiście przez Pan Am. Przewoźnik decyduje się na zakup aż 25 egzemplarzy samolotu, który jeszcze ani razu nie oderwał się od ziemi. Kontrakt wart jest niebotyczną, jak na te czasy, kwotę – ponad pół miliarda dolarów, ale wymagania linii są bardzo wysokie. Pan Am chce bowiem odebrać pierwszy samolot już pod koniec 1969 roku.

Boeing 747 przed hangarem w Everett Fot.: Zuma Press

Żeby dotrzymać wymagającego harmonogramu pracownicy fabryki w Everett pracują na trzy zmiany, a po kilkunastu miesiącach w branży dostają wiele mówiący pseudonim – „the Incredibles”. Ostatecznie ich ciężka praca zostanie szybko wynagrodzona. Boeing 747 po raz pierwszy wzbija się w powietrze 9 lutego 1969 roku, a za jego sterami siadają trzej doświadczeni piloci – Jack Waddell, Brien Wygle i Jess Wallick. Lot, choć nie bez kłopotów (pojawi się problem z obsługą klap), zostanie okrzyknięty wielkim sukcesem.

Kokpit Boeinga 747 Fot.: Zuma Press

Niewiele ponad 11 miesięcy później, niemal zgodnie z wyśrubowanym harmonogramem, pierwsza maszyna trafia do Pan Am-u. Odbiorem ogromnego samolotu będzie żyła cała Ameryka, a „chrztu” maszyny na lotnisku Dulles w Waszyngtonie dokona pierwsza dama Stanów Zjednoczonych – Pat Nixon. Boeing 747 w swój pierwszy rejs z pasażerami wyruszy dokładnie tydzień później, czyli 22 stycznia 1970 roku, obsługując prestiżową trasę z Nowego Jorku do Londynu. Pan Am zresztą było nie tylko pierwszym, ale i największym w historii użytkownikiem tego modelu – przez flotę tej linii przewinęły się łącznie aż 72 maszyny tego typu. Z kolei pierwszym przewoźnikiem z Europy, który włączy do parku maszyn ten samolot stała się Lufthansa – od 26 kwietnia 1970 roku niemiecka linia zaczęła wykorzystywać Jumbo Jety na trasach transatlantyckich.

Załoga linii Pan Am przed Boeingiem 747 Fot.: Zuma Press

Samolot szybko stał się kultowy i to nie tylko w świecie lotnictwa – dość wspomnieć, że maszyna pojawiła się w blisko... 300 produkcjach filmowych! Łącznie, do dzisiaj, z taśm produkcyjnych Boeinga zjechało blisko 1600 egzemplarzy 747, a sam samolot przez niemal 37 lat niepodzielnie rządził na niebie, dzierżąc tytuł największego pasażerskiego odrzutowca. Legendy Jumbo Jeta nie zatarł nawet większy Airbus A380, którego losy okazały się zresztą bardzo niepewne, bo linie lotnicze coraz mniej chętnie zamawiają tak wielkie samoloty. Wszystko wskazuje na to, że żadna maszyna nie zrzuci z piedestału „Królowej przestworzy”.