In 2017 vertelde De Geus over het gesprek met de voogdes op een hoorzitting bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Ze was een van de honderden slachtoffers die naar voren stapten na het onderzoek van de commissie-Samson naar seksueel misbruik in de jeugdzorg. De Geus hoopte erkenning en genoegdoening te krijgen. Maar na drie gesprekken, die in haar woorden "respectloos, slordig en amateuristisch" zijn verlopen, wees het fonds haar claim af, zonder dat ze in beroep kon.

Volgens de Nationale ombudsman is de argumentatie van het Schadefonds in De Geus' zaak "onnavolgbaar". De ombudsman wijst erop dat de commissie in haar uitspraak schreef "dat zij de verklaring (...) over het gesprek met de voogd authentiek en gedetailleerd vindt".

En ook dat de bestuurder van de Jeugdbescherming Rotterdam Rijnmond (JBRR), de rechtsopvolger van de jeugdinstelling die De Geus destijds in de steek liet, tijdens de hoorzitting zei: "Mevrouw, ik geloof alles wat u verteld heeft". De ombudsman begrijpt daarom niet hoe het Schadefonds heeft kunnen besluiten om de claim van De Geus af te wijzen.

'Slecht geluisterd en weinig rekening gehouden met gevoelens'

"Tal van slordigheden" tijdens de hoorzittingen gaven De Geus het gevoel dat er "slecht is geluisterd en dat er weinig rekening is gehouden met haar gevoelens". Dat schreef haar echtgenoot Frank Brakel in een brief aan de commissievoorzitter van het Schadefonds vorig jaar februari.

Hij bekritiseerde de "weinig onderzoekende opstelling" van het fonds, het feit dat de commissie geen vragen stelde aan de aanwezige bestuurder van de Jeugdbescherming en dat geen een van de door De Geus ingediende bewijsstukken in behandeling is genomen tijdens de zittingen. De commissie wekte de indruk geen kennis te hebben genomen van haar dossier, schreef Brakel. Dat tijdens een hoorzitting de voorzitter De Geus vroeg "of het haar om het geld te doen was", omschreef Brakel als "ongepast en manipulatief".