"Die Welt" zauważa: "To, jak bardzo Zieloni są zjawiskiem związanym z dobrobytem, można poznać najlepiej przyglądając się uważnie odnoszonym przez nich sukcesom. Ostatnio zaczynają dominować w pełnych zieleni zamożnych dzielnicach willowych, których wygląd świadczy o tym, że ich mieszkańcy nie mają problemów materialnych i mogą w spokoju zadawać sobie pytania o sens życia. Jak chcemy żyć w przyszłości? Albo, co jest jeszcze ważniejsze, bo bardziej perspektywiczne: jak powinni żyć nasi wnukowie? Jak się odżywiamy i kim chcemy być?

Nowa para przywódców Zielonych – Baerbock i Habeck – krytykowana jest przez niektórych, że wygląda niczym z reklamy dietetycznej margaryny Laetta, ale to ich wystąpienia publiczne, spokojne, rzeczowe i zarazem na luzie sprawiły, że sukces partii Zielonych stał się możliwy".

Zdaniem "Muenchner Merkur": "Zieloni byli do tej pory traktowani jako modna partia młodych i nieortodoksyjnych mieszczuchów. Przemądrzałych, idealistycznych, a czasami także nieco niedojrzałych. Historyczny sukces w niedzielnych wyborach do Parlamentu Europejskiego sprawił, że partia się zmieniła. Jest teraz drugą siłą polityczną w kraju. W demokracji oznacza to, że Zieloni są od tej chwili ugrupowaniem, które jako drugie w kolejności wystawia swojego kandydata na urząd kanclerza. Mimo to szef Zielonych Habeck broni się przed tym rękami i nogami. Zieloni chcą rządzić, ale zarazem postępować tak, jak do tej pory. To znaczy tylko trochę współpracować. To jest nieuczciwe.

Habeck wie, że w chwili, kiedy obywatele zaczynają postrzegać Zielonych jako potencjalną partię rządzącą, ich oczekiwania wobec niej także wzrastają".

Podobnie widzi to "Rhein-Zeitung" z Koblencji: "Zielony przełom zaczął się już dawno. Gdy sekretarz generalny CDU Paul Ziemiak powiedział dzień po wyborach, żeby społeczeństwo, jeśli sobie tego życzy, podyskutowało nieco głębiej o problemach ważnych dla jego partii, to znaczy, że w dalszym ciągu nie zrozumiał znaków czasu. Politycy muszą dyskutować o sprawach ważnych dla ludzi. Wielka koalicja musi wreszcie udowodnić swoją zdolność do działania i wcielać w życie poważną politykę ochrony klimatu, w której ministerstwo środowiska nie będzie mówiło jednego, a ministerstwo rolnictwa drugiego. Wystarczy, że Republika Federalna nie zrealizowała swoich celów w ochronie klimatu do roku 2022 i grożą jej teraz kary do 100 mln euro rocznie".

"Koelner Stadt-Anzeiger" analizuje: "Niemcy, mimo wszelkich głosów sprzeciwu w Unii Europejskiej, są jak opoka. Po pierwsze: mimo historycznej fazy nasilenia nacjonalistycznych ataków na "Projekt Europa", obywatele RFN najbardziej wsparli akurat tę partię, która z nacjonalistami ma najmniej wspólnego - Zielonych. Po drugie: prawie 90 procent niemieckich wyborców zagłosowało na partie proeuropejskie. AfD z jej 11 procentami wypadła w całym kraju słabiej niż jeszcze podczas wyborów do Bundestagu we wrześniu 2017 roku. Po trzecie: młode pokolenie właśnie na nowo odkrywa Europę. Również postrzegane z podejrzliwością takie instytucje unijne jak Parlament, Rada lub Komisja, okazały się w czasach kryzysu klimatycznego niezbędnymi instrumentami przyszłych zmian o globalnym charakterze".

"Reutlinger General-Anzeiger" podsumowuje: "Najnowsze wyniki wyborów bardzo wiele zmieniły w sytuacji Zielonych. Z jednej strony dowodzą, że nie jest to partia jednego pokolenia. Duży wzrost liczby głosów, oddanych na nią przede wszystkim przez młodych wyborców, pokazuje, jak bardzo na znaczeniu zyskała ochrona środowiska będąca dla Zielonych najważniejszym tematem. Wyborcy pomogli Zielonym skupić się na walce ze zmianami klimatycznymi oraz na boju o liberalną Europę. Z partii pod hasłem: "Atomowi mówimy NIE" Zieloni szybko przeistoczyli się w partię działającą pod hasłem: "Ochrona klimatu – tu i teraz". Nawiasem mówiąc, ich sukces jest także skutkiem błędów politycznych popełnionych przez ich rywali".