Volgens het OM zitten er op essentiële punten verschillen tussen de verklaringen van Michael P. en de bevindingen van de recherche. Zo vermoedt het OM dat P. zijn telefoon van tevoren heeft uitgezet. "Dat zou erop kunnen duiden dat verdachte al met verkeerde intenties het terrein van de instelling heeft verlaten en niet wilde dat op basis van telefoongegevens achterhaald kon worden waar hij verbleef."

P. beweert dat zijn telefoon stuk was, ook toen P. het lichaam van Anne Faber begroef in Zeewolde. Volgens het OM is de kans klein dat er net tijdens beide misdrijven een technisch defect was. Omdat P. zijn telefoon heeft vernietigd en weggegooid, valt dit niet meer te achterhalen.

Opwachten

Het OM denkt ook dat P. zijn slachtoffer opwachtte om haar iets aan te doen. Uit onderzoek van de politie naar hun routes blijkt dat P. minstens vier minuten stilstond op de plek waar Faber zou langskomen. Daar botste hij met zijn scooter op haar fiets.

Een ongeluk wordt niet uitgesloten, maar mogelijk reed P. Faber expres aan om haar te overmeesteren. Hij was volgens het OM op dat moment van plan om haar te verkrachten. "Maar we kunnen niet zeggen of hij met een vooropgezet plan de instelling verliet om een vrouw te verkrachten", zei de officier van justitie.

Het OM denkt verder dat P. veel meer geweld heeft gebruikt dan hij toegeeft. Ook het doden van Anne verliep anders dan de verdachte beweert, zeggen de officieren van justitie.

Voorbedachten rade

Volgens het OM is het aannemelijk dat hij na de verkrachting besloot haar om het leven te brengen, omdat hij moet hebben beseft dat "een levende Anne Faber naar hem zou leiden". P. wiste later ook sporen, onder meer met chloor.

Het OM heeft niet kunnen vaststellen of P. Faber ombracht met voorbedachten rade, maar er is volgens justitie wel sprake van gekwalificeerde doodslag. Dat is iemand doden tijdens of na een ander delict, bijvoorbeeld om te voorkomen dat je wordt betrapt. Voor gekwalificeerde doodslag kan een even zware straf worden geëist als voor moord.