سخنرانى على بنيانگذار وحدت اسلامى اين سخنرانى ۱۹ آبان ماه ۱۳۵۰ برابر با ۲۱ رمضان در حسينيه ارشاد ايراد گرديده است. "...وحدت ميان تشيع و تسنن نه ممكن است و نه معقول، چراكه بمنزله مرگ تفكر علمى است. اختلاف فكرى موجب تصادم عقايد، حركت افكار، پيشرفت و رسيدن به حقيقت است. وحدت شيعه و سنى هم ممكن است و هم معقول، هم مسئوليت است و هم تعهد. چراكه اختلاف اجتماعى، عامل متلاشى شدن نيرو، و تجزيه امت بسوى دشمن مشتركست... وحدت ميان تشيع و تسنن ممكن نيست ؛ وحدت ميان شيعى و سنى واجب است."





بخش اول







بخش دوم







بخش سوم







بخش چهارم







بخش پنجم







بخش ششم







بخش هفتم







