Rutte en Buma doen alsof ze diep teleurgesteld zijn over het mislukken van de formatiegesprekken met Klaver, maar als ze écht met hem hadden willen regeren hadden ze het wel anders aangepakt.

Meteen na het mislukken van de formatiegesprekken met GroenLinks, afgelopen maandag, vestigde zich in de media het beeld dat Jesse Klaver de boosdoener zou zijn: vanwege de onwil van GroenLinks om nieuwe Turkije-deals met Afrikaanse landen te sluiten over het opvangen en terugsturen van migranten zou de formatie opnieuw in een impasse zijn beland.

De toon werd gezet door de andere onderhandelaars, die om het hardst hun verontwaardiging kenbaar maakten. Alexander Pechtold sprak over ‘politieke onmacht en politieke onwil’. Mark Rutte, tot voor kort nog vol lof over Klaver, was ‘verbijsterd’, Sybrand Buma noemde Klavers houding ‘ongelofelijk en onbegrijpelijk’ en beweerde ‘zeer teleurgesteld’ te zijn dat het ‘ondanks de vele inspanningen’ niet gelukt was om tot afspraken...