"Onze hulpverleners nemen een doodswens van iemand altijd serieus en gaan het gesprek daarover niet uit de weg. Maar ze zien ook dat er vaak andere zaken meespelen, dat iemand bijvoorbeeld bang is. Soms is iemand niet klaar met het leven an sich, maar klaar met een bepaalde situatie," zegt Jasmijn de Lange van V&VN.

Gevoelens van eenzaamheid en vrees voor afhankelijkheid spelen vaak een grote rol, zeggen de verpleegkundigen. De ervaringen sluiten aan bij de conclusies van eerder promotieonderzoek onder 25 ouderen die zeiden dat ze hun leven als voltooid beschouwden.

Verpleegkundigen zien soms ook onzorgvuldige procedures bij de uitvoering van een doodswens, waaraan hulpverleners nu alleen mogen meewerken in het geval van euthanasie. Het gaat dan bijvoorbeeld om euthanasie die niet doorgaat omdat de arts op vakantie is, euthanasie waarbij de familie niet op tijd is ingelicht, artsen die weigeren mee te werken of artsen die elkaar blijven tegenspreken.

Mensen met een intense doodswens maken soms een eind aan hun leven zonder tussenkomst van zorgverleners, bijvoorbeeld door versterving, verdrinking of met medicijnen, zeggen verpleegkundigen.