Jako że część osób poczuła się dotknięta moim skandalicznym wpisem o tym, że PIS przestał być partią wannabe opresyjną, co zaowocowało klasyczną mową miłości (od wyzywania od zakłamanych chujów po wypominania picia wódki z wrogami ludu), postanowiłem wszystkim nam pomóc i zaprezentować Państwu pomocnicze narzędzie, pokazujące jak powinno się mierzyć stopień opresji PIS oraz jak jednocześnie zachować umiar w histerii i wystrzec się błędu bagatelizowania. Oto ono:

Powyżej mamy więc klasyczną mapa ryzyka (tzw. heatmap), gdzie jako ryzyko rozumiemy ryzyko spotkania przez przeciętnego protestującego obywatela odwetu ze strony władzy. Oś pozioma (Likelihood) to prawdopodobieństwo odwetu (od niskiego do niemal pewnego) a oś pionowa (Significance) to intensywność odwetu (od pouczenia, mandatu po karę śmierci/strzelanie do tłumu).

Jak Państwo widzą na mapę naniosłem kilka okresów historycznych, przy czym, co do niektórych nie byłem pewnym więc są to tylko moje propozycje. Pewny jestem natomiast odnośnie PO i PIS.

I teraz cały problem w dyskusji dotyczy po pierwsze, co oczywiste, nanoszenia punktów na mapę. Po drugie dotyczy poświaty na naszej mapce. Te kolory to jest bowiem apetyt (w tym przypadku właściwie tolerancja) na na ryzyko odwetu. I tak dla AntyPIS tolerancja to tylko kolor zielony, a poza nim mamy do czynienia już z opresją. Dlatego całą resztę wrzucają do jednego worka i charczą spienioną śliną, gdy ktoś lekceważy wejście na kolor żółty. Dla mnie tolerancja to poświata żółta. Owszem, wolałbym być w zielonym, ale kolor żółty to jednak nie pomarańcz ani czerwony. Dlatego dla mnie wciąż opresji nie ma. Dla symetrystów tolerancja to poświata pomarańczowa. Oni wiedzą, że pomarańcz jest nie do osiągniecia, więc krzyczą, że nic się nie dzieje. Wreszcie dla betonu PISowskiego, czyli circa 25% ich wyborców, tolerancja to kolor czerwony. Oczywiście mapa ta dotyczy postrzegania rządów PIS. Gdyby dotyczyła rządów PO, to wtedy mamy słynne lustereczko i dla AntyPO tolerancja na ryzyko odwetu to kolor zielony, a dla betonu PO tolerancja to kolor, nie tyle żółty, a pomarańczowy (idealnego odwrócenia tu nie ma, psych1 ma większe odjazdy).

Tak to wygląda z mojego punktu widzenia. Oczywiście każdy może nanosić sobie kropki dowolnie, bo to jednak subiektywne ćwiczenie. Jednakże clou sprawy sprowadza się do tego, że AntyPIS krzyczy, że jesteśmy na kolorze mocno pomarańczowym podczas gdy elektorat decydujący o wyborach uważa, że jesteśmy na kolorze zielonym przechodzącym w lekki żółty. Dlatego mają antyPIS za ludzie lekko szurnietych. Można się z tym zgadzać albo nie, ale moim zdaniem ten elektorat tak właśnie myśli. I dlatego antyPIS nie mobilizuje wszystkich umiarkowanych wyborców.