Na każde dziesięć milionów obiecanych przez Zandberga, Kaczyński może dać jeden realny milion z budżetu. Lewicy trudno więc się przebić do ludzi z socjalem, bo tam napotyka pisowską ścianę.

REKLAMA

Zamiast tego powinna iść w nowo-starym kierunku, czyli mocno postawić na kwestie światopoglądowo-obyczajowe. Odpuścić sobie kuszenie wyborców PiS wyższymi zasiłkami, a zamiast tego odebrać liberalnego wyborcę PO i Nowoczesnej. I to właśnie teraz! Po aborcyjnej kompromitacji sejmowej opozycji nadszedł na to świetny moment. Oto osiem pomysłów dla lewicy, jak to zrobić.

1. Żeby wyborców PO i N. przejąć, powinniście się wystrzegać pomysłów skrajnych, a za taki uważamy pomysł prawa do aborcji bez zgody rodziców po ukończeniu przez córkę 15. roku życia. Tak, znamy argumenty zrównujące wiek inicjacji seksualnej z dopuszczalnym wiekiem aborcji, ale żaden polski rodzic się na to w praktyce nie zgodzi. Ten pomysł jest jak sławetne 75 proc. podatku od najwyższych dochodów w programie Partii Razem - nie tylko nierealne, ale też wyrządza wizerunkowe szkody. Przeciwnicy wybierają sobie właśnie takie rzeczy i mogą nimi straszyć. Po co ułatwiać im robotę?

2. W odpowiednich odstępach czasowych zgłaszajcie do Sejmu mnóstwo drobnych nowelizacji. Taki permanentny comiesięczny atak miniprojektami obywatelskimi będzie medialnie żył dłużej niż jedna wielka nowelizacja. Przykładowo pomysł zakazu publikowania drastycznych zdjęć rozrywanych płodów w okolicach szpitali i przedszkoli sam w sobie może stanowić odrębny projekt obywatelski, który ma szansę na społeczne poparcie nawet wśród umiarkowanych przeciwników aborcji. Polacy naprawdę nie chcą w drodze do szkoły narażać swoich dzieci na widok rwanej na strzępy krwawej miazgi. Podobnie jak projekt dofinansowania antykoncepcji, stosowanej przecież przez wyborców wszystkich partii i poglądów.

3. Do tego dochodzi cały pakiet rozwiązań dotyczących związków partnerskich homo- i heteroseksualnych, których nie musicie koniecznie zrównywać z małżeństwami, ale powinniście zaoferować kilka konkretnych korzyści (spadki, kontakty z chorymi, dostęp do konta). To mogą poprzeć również wyborcy z tzw. klasy ludowej na zasadzie „niech każdy żyje, jak chce, co nam do tego”.

4. Podobnie w zakresie szkolnictwa - składajcie miniprojekty obywatelskie w sprawach światopoglądowych. Ot, choćby obowiązek ustawiania lekcji religii na początku albo końcu zajęć lub nakaz lekcji edukacji seksualnej pokazującej konsekwencje seksu bez zabezpieczeń.

5. Tak samo z nowym prawem łowieckim (gremialnie popartym przez PO-PiS). Złóżcie miniprojekt obywatelski dotyczący zakazu polowań w lasach przeznaczonych do wycieczek rodzinnych czy obowiązku elektronicznego rejestru polowań. Liberalny elektorat kocha zwierzęta i zawsze ze zdziwieniem patrzył na wąsate hobby prezydenta Komorowskiego. Do tego elektoratu trafia też argument, że myśliwi mogą bez pozwolenia łazić po ich działkach.

6. W ten sposób - przez zgłaszanie miniprojektów obywatelskich - możecie zaszachować opozycję parlamentarną, która albo projekty poprze, czyli to lewica jej narzuci agendę, albo znowu stanie w rozkroku i się medialnie do cna skompromituje. Ponadto - jeśli wasze miniprojekty będą dotyczyły głównie spraw światopoglądowych - możecie liczyć na uwagę liberalnych mediów. Niestety, wasze akcje dotyczące żłobków czy progresywnych podatków dziennikarze głównego nurtu wciąż mają w nosie, bo omawianie tradycyjnych lewicowych postulatów nie leży w ich interesie. To się powoli zmienia, ale na razie jest jak jest.

7. Taki maraton obywatelskich projektów wygoni PiS z centrum i już nie pomogą sweterki oraz angielszczyzna premiera Morawieckiego.

8. Może to wam też ułatwić jedność, czyli współpracę Razem z SLD, które akurat w tych sprawach stają na tych samych demonstracjach.

Wyborcy PO i Nowoczesnej są wściekli na własne partie za sprowadzanie wszystkiego do „dej głosa przeciw Jarkowi”. Denerwuje ich rozlazłość PO i Nowoczesnej, lenistwo, niezdarność Schetyny, kunktatorstwo, a także wzmożenie werbalne, które nie idzie w parze z czynami.

Te dwie partie nie są w stanie się dogadać właściwie w żadnej sprawie, nieustannie się podgryzają, a jednocześnie krzyczą: "Trzeba być razem, bo w Polsce kończy się demokracja!". Wszystko to jest dla liberalnych wyborców coraz bardziej irytujące i śmieszne. Z ulgą poprą lewicę, jeśli się do nich choć trochę uśmiechnie.

To właśnie o tych wyborców - z klasy średniej - powinna powalczyć lewica. Oni już nie są betonowymi neoliberałami! Sporo w ich światopoglądzie zmieniły np. ruchy miejskie. Chcą bardziej progresywnej polityki - żłobków, przedszkoli (wcale nie prywatnych, bo podobnie jak klasa ludowa mają dość płacenia za wszystko), a także zaczynają rozumieć, że zarówno biedniejszym, jak i zamożniejszym lepiej się żyje w modelu skandynawskiego niż nadwiślańskiego kapitalizmu.

Nie bez powodu dla wielu wyborców Nowoczesnej partią drugiego wyboru było... Razem.

Oczywiście, przy takiej taktyce największy opór będzie nie ze strony PiS czy Kościoła, ale samozwańczych, medialnych strażników liberalnego konsensu, jak Władyka z Janickim. Oni bowiem nie tylko traktują PO-Nowoczesną jako byt specjalnej troski, ale wręcz rzucają gromy na każdą partię polityczną, która chce uprawiać własną, konkurencyjną politykę.

Tę, jak wiadomo, podobnie jak kampanię wyborczą, uprawiać może tylko jaśniepan Tusk ze Schetyną, a cała reszta to pisowscy agenci, zdrajcy lub „pożyteczni idioci”.