Θα ήταν πιο λογικό και αποτελεσματικό να αυξηθούν τα κονδύλια και οι υπάλληλοι στην υπηρεσία ασύλου, έτσι ώστε να διαχωρίζονται πιο γρήγορα οι πρόσφυγες από τους μετανάστες και να τραβάει καθένας ταχύτερα τον δρόμο του, ώστε να μη στοιβάζονται στα νησιά. ΑΠΕ/ΜΠΕ

Γράφαμε το περασμένο Σάββατο για την αδιαφάνεια των κριτηρίων σύμφωνα με τα οποία θα επιτευχθεί ο νέος εθνικός μας στόχος, δηλαδή το «ξεκαθάρισμα των ΜΚΟ» (Καθημερινή 8.2.2020). Ουδείς έχει εξηγήσει πώς θα «ξεκαθαριστούν» αυτές. Θα μετράνε το ύψος όσων εργάζονται σε αυτές για να διώχνουν τους κοντούς; Θα ξεχωρίζουν τους ξανθούς; Ή το «ξεκαθάρισμα» θα γίνει με δίκες προθέσεων, δηλαδή με ό,τι εικάζουμε ότι είναι στόχος των ΜΚΟ, π.χ. το οικονομικό όφελος, η επαναστατική τους αιδημοσύνη; Από τη συζήτηση στη Βουλή δεν έγινε σαφές το παραμικρό. Ξανακούσαμε εκείνη τη χιλιοειπωμένη διήγηση ότι «βέβαια υπάρχουν οργανώσεις που λειτούργησαν υποδειγματικά, συνέβαλαν τα μέγιστα για τη διαμόρφωση βιώσιμων συνθηκών μέσα σε αυτή τη μεταναστευτική κρίση. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες που δεν γνωρίζουμε σε βάθος τη δράση τους και θα πρέπει να πιστοποιηθούν και να εγκριθούν» (Νότης Μηταράκης, 4.2.2020).

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο κ. Μηταράκης είναι υπουργός ενός κράτους που δεν έχει ακόμη μετρήσει τις δημόσιες γαίες (που είναι και σταθερές), δεν έχει αξιολογήσει τους υπαλλήλους του (που τους πληρώνει το ίδιο) και δεν έχει πιστοποιήσει το παραμικρό. Τέλος πάντων. Εκεί που δεν είχαμε υπουργείο Μετανάστευσης, τώρα αποκτάμε και ειδικό γραμματέα Επόπτευσης όσων ασχολούνται με τη μετανάστευση.

Δεν δίνουν λογαριασμό

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά για το νέο φάντασμα που πλανάται πάνω από την Ελλάδα και το βαφτίσαμε ΜΚΟ. Ολοι οι Ευρωπαίοι και Ελληνες πολίτες μπορούν να συμπήξουν οργανώσεις είτε για να σώσουν τη φώκια της Αλοννήσου είτε για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Οι ανομολόγητοι στόχοι τους δεν έχουν καμία σημασία, πέρα από το να τις κουτσομπολεύουμε οι υπόλοιποι στα καφενεία. Λόγω της ελεύθερης μετακίνησης των Ευρωπαίων πολιτών, μπορούν να πάνε όπου θέλουν, και εφόσον τηρούν τους νόμους του κράτους (π.χ. δεν κλέβουν για να ζήσουν), δεν οφείλουν να δίνουν και λογαριασμό σε κανέναν.

Λογαριασμό δίνουν μόνο αυτές που χρηματοδοτούνται και τον δίνουν σε αυτούς που πληρώνουν, δηλαδή στην Ε.Ε. Ούτε στον κ. Γιώργο Κουμουτσάκο ούτε στον κ. Νότη Μηταράκη. Δουλειά του πρώτου είναι να ελέγχει αν εφαρμόζονται οι νόμοι και του δεύτερου να ξεκαθαρίζει γρήγορα τους μετανάστες από τους πρόσφυγες, έτσι ώστε οι πρώτοι να επιστρέφουν από εκεί που ήρθαν και οι δεύτεροι να μετεγκαθίστανται από τα (πραγματικώς επιβαρυμένα) νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ευρωπαϊκές χώρες.

Διαχρονικώς οι κυβερνώντες, όποτε δεν θέλουν –ή δεν ξέρουν– να ζυμώσουν, φτιάχνουν σκιάχτρα να λιθοβολούν και γραφειοκρατία για να διορίζουν. Ο κ. Μηταράκης έφερε μια τροπολογία στη Βουλή έτσι ώστε, όπως είπε ο ίδιος, «να πιστοποιηθούν και να εγκριθούν οι οργανώσεις για να συνεχίσουν να έχουν πρόσβαση στη μεταναστευτική κρίση» (Βουλή 4.2.2020). Ο όρος «πρόσβαση στη μεταναστευτική κρίση» είναι ακατανόητος. Δηλαδή τι θα κάνουν; Θα απαγορεύσουν π.χ. στις επόμενες γιαγιάδες της Συκαμνιάς να κρατάνε τα μωρά επειδή δεν είναι «πιστοποιημένες»; Το θέμα είναι πως η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φτιάξει μια νέα γραφειοκρατική δομή (υπάλληλοι, διορισμοί, λεφτά κ.λπ.) για να «εγκρίνουν και να πιστοποιούν οργανώσεις», αν και όλοι ξέρουμε πόσο αποτελεσματικό είναι το ελληνικό κράτος και στις εγκρίσεις και στις πιστοποιήσεις.

Το ερώτημα, όμως, είναι απλό: δεν θα ήταν πιο λογικό και αποτελεσματικό να ρίξουν αυτά τα λεφτά και τους υπαλλήλους στην Υπηρεσία Ασύλου, έτσι ώστε να διαχωρίζονται πιο γρήγορα οι πρόσφυγες από τους μετανάστες και να τραβά καθένας ταχύτερα τον δρόμο του ώστε να μη στοιβάζονται στα νησιά; Οχι. Ο λαός απαιτεί «ξεκαθάρισμα των ΜΚΟ» και η κυβέρνηση θα προσφέρει θέαμα με εγκαίνια υπηρεσιών και με ακόμη ένα κουτάκι στο δαιδαλώδες οργανόγραμμα του κράτους. Ετσι θα μας απομείνει ακόμη ένας «Οργανισμός Αποστράγγισης της Κωπαΐδας», τον οποίο θα θυμηθούμε στο επόμενο μνημόνιο. Στην Ελλάδα, ως γνωστόν, εκτός από τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, ισχύει και η μονιμότητα των κρατικών δομών.

Το χειρότερο όλων είναι ότι η «πιστοποίηση και έγκριση» των ΜΚΟ έχει ήδη γίνει από αποτελεσματικότερα όργανα των δημοσιοϋπαλληλικών που θα φτιάξει ο κ. Μηταράκης. Στο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Μanaging-migration. EU Financial Support to Greece» (Ιανουάριος 2020), φαίνονται οι ΜΚΟ που πιστοποιήθηκαν και χρηματοδοτούνται.

Η κρατική διαχείριση

Από τα 2,23, δισ. που δόθηκαν την περίοδο 2015-2019, τη μερίδα του λέοντος πήρε το ελληνικό κράτος: 1,2 δισ. πήγε στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας (πρωτίστως), στο Λιμενικό, σε υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας, Υποδομών κ.ά. Γι’ αυτά τα λεφτά δεν συζητάμε. Είναι γνωστές η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητα των μη ΜΚΟ, δηλαδή των υπουργείων που διαχειρίζονται λεφτά. Ενα μεγάλο κομμάτι πήγε σε διακρατικούς οργανισμούς, όπως είναι το Διεθνές Γραφείο Μετανάστευσης, η Υπατη Αρμοστεία, UNISEF κ.λπ. Το 8,8% των 2,23, δισ. (195,6 εκατ.) πήγε σε ΜΚΟ. Μήπως μπορεί κάποιος κυβερνητικός να μας διαφωτίσει ποιες είναι οι «κακές ΜΚΟ» –ή έστω ποιες υποψιάζεται ο κ. Μηταράκης– και ξέφυγαν από τα ευρωπαϊκά όργανα; Ο κατάλογος είναι δημοσιευμένος και μικρός: 15 όλες κι όλες. Μην είναι ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός; Η Οxfam ή το Χαμόγελο του Παιδιού;

Επιπλέον, πριν η κυβέρνηση βάλει τάξη στον παγκόσμιο χάρτη των ΜΚΟ (θα γελάνε στη Γενεύη όταν ζητηθεί π.χ. από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό ο κατάλογος όσων ασχολούνται με το μεταναστευτικό και τρέχουν πότε στην Ελλάδα, πότε στην Ιταλία, πότε στην Τουρκία κ.ά.), μήπως να ελέγξει πόσο καλή διαχείριση έγινε των πολλών χρημάτων που πήρε το ελληνικό κράτος; Εκκρεμούν από την εποχή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πολλές καταγγελίες για γεύματα βασιλικά (μόνο σε ό,τι αφορά την τιμή τους) και εργολαβίες χωρίς λογαριασμό.