Advocaat Martijn Draaijers, gespecialiseerd in verkeerszaken, vindt het vreemd dat niet meeweegt in welke mate iemand drugs heeft gebruikt. Bij alcohol geldt: hoe hoger het promillage, hoe hoger de straf. Bij drugsgebruik is er één grenswaarde. Het maakt niet uit of iemand daar net boven of heel ver boven zit, zegt Draaijers.

"Ik zie veel mensen die dagelijks blowen en daardoor eigenlijk consequent te hoge bloedwaarden hebben. Maar omdat ze een tolerantie hebben opgebouwd, is het effect van het blowen minder en is de verkeersveiligheid niet in het geding", aldus de advocaat.

Volgens het Trimbos Instituut is bij de wettelijke grenswaardes wel degelijk vastgesteld dat die een negatieve invloed hebben op het rijgedrag. "Het kan zo zijn dat je je niet onder invloed voelt, maar er is toch effect", zegt Trimbos-medewerker Eva Ehrlich. "Bovendien moet je ergens een grens trekken. Tolerantie valt niet te meten."

Invorderen

In tegenstelling tot alcoholgebruik, mag de politie bij drugsgebruik het rijbewijs niet meteen invorderen. Daarom doet de politie melding bij het CBR, dat het rijbewijs wél mag innemen. Het CBR kan vervolgens psychiatrisch onderzoek gelasten, om te onderzoeken of een bestuurder verslaafd is en nog wel rijvaardig is. Dat gebeurde sinds de speekseltest 632 keer.

Advocaat Draaijers: "Dat onderzoek kan een half jaar duren en al die tijd mag iemand niet rijden. Ook de kosten, zo'n 1200 euro, zijn voor de automobilist. Daardoor hebben mensen vaak het gevoel dat ze dubbel worden gestraft."

Volgens het OM houdt de rechter er bij het opleggen van een straf rekening mee hoe lang iemand zijn rijbewijs al kwijt is. Het CBR zegt dat de gemiddelde duur van de schorsing van een rijbewijs wisselt. Zo hangt het er ook van af of iemand meewerkt aan onderzoek en de kosten heeft betaald.