Η επίσκεψη του Γιόακιμ Γκάουκ στην Αθήνα και τα Ιωάννινα δημιουργεί ένα εξαιρετικό momentum, προκειμένου να προσεγγιστεί μια λύση για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, ένα ελληνικό αίτημα, που είναι δίκαιο, έχει ισχυρή νομική βάση και η Ελλάδα δεν έχει απεμπολήσει τα δικαιώματα που προκύπτουν απ' αυτό. Υπάρχουν, όμως, ορισμένες ακρότητες στους υπολογισμούς των ποσών, που ακούγονται και δημόσια, οι οποίες βλάπτουν την ελληνική -νομικά ισχυρή- θέση.

Ο ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ, ο άνθρωπος που έχει αφιερώσει ένα σημαντικό μέρος της επιστημονικής του δουλειάς στο θέμα, σε συνέντευξή του στο Έψιλον (26/06/2011), αναφέρει τα εξής: «Ανακάλυψα στα μέσα της δεκαετίας του '70, στα υπόγεια των γερμανικών αρχείων, ένα εκτενέστατο υπόμνημα της τράπεζας του Ράιχ. Υπολογίζει ότι τα ποσά του Κ.Δ. ανέρχονται στα 568 εκατομμύρια μάρκα, από τα οποία οι Γερμανοί είχαν επιστρέψει 92 εκατομμύρια μάρκα -την τελευταία δόση, μάλιστα, στις 6/10/1944, έξι μέρες προτού αποχωρήσουν από την Αθήνα (…) Με τη σημερινή αγοραστική αξία, το χρέος του Κ.Δ. (άτοκα, όπως το επέβαλαν (!) οι κατακτητές το1942), ανέρχεται περίπου στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ».

Κάποιοι από τους δημόσιους παράγοντες, που θέτουν το ζήτημα του κατοχικού δανείου, το ανεβάζουν -όπως ο Μανώλης Γλέζος στον Γκάουκ- στα 160 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους, προτάσσοντας τον γενικό τίτλο «Επανορθώσεις». Θυμίζω ότι το 1960 η Ελλάδα έλαβε 115 εκ. γερμανικά μάρκα από τη Γερμανία για τις επανορθώσεις και παραθέτω τα αντίστοιχα ποσά που ελαβαν άλλες ευρωπαικές χώρες που υπέστησαν τα δεινά της κατοχής απο το Γ' Ράιχ .

Νορβηγία (1959) 60 εκατ. μάρκα.

Αυστρία (1961) 101 εκατ.

Βέλγιο (1960) 80 εκατ.

Δανία (1959) 16 εκατ.

Γαλλία (1960) 400 εκατ.

Ιταλία (1961) 40 εκατ.

Ολλανδία (1960) 125 εκατ.

Θα πρέπει στην Αθήνα όλοι να αντιληφθούν ότι τα αστρονομικά ποσά απλά διευκολύνουν όσους στο Βερολίνο μιλούν για «εξωπραγματικές ελληνικές απαιτήσεις».

Για να υπάρξει συμφωνία θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση, στη σημερινή ή στη μελλοντική της σύνθεση, να είναι σε θέση να διαβεβαιώσει το Βερολίνο ότι η οποιαδήποτε συμφωνία θα είναι τελεσίδικη ως πρός το θέμα των ελληνικών διεκδικήσεων. Αν αυτό το κατανοήσει η ελληνική πλευρά, έχει τώρα μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να παίξει για να κερδίσει. Η απήχηση στη Γερμανία της επίσκεψης Γκάουκ στην Ελλάδα, δημιουργεί, για πρώτη φορά, ένα τόσο ευνοϊκό κλίμα γι' αυτό.