Mija już dobre 10 lat, od kiedy polski serwis społecznościowy Nasza Klasa święcił czas swojego największego triumfu, rokując przy tym wielkie nadzieje na przyszłość. Niestety jednak okazało się inaczej i z każdym rokiem było tylko gorzej, a lata 2008/2009 stały się okresem kulminacyjnym popularności tego portalu. Ta nagła tendencja spadkowa po dziś dzień zastanawia, nasuwając przy tym szereg pytań. A najważniejszym z nich jest, dlaczego Nasza Klasa w tak krótkim okresie straciła całą rzeszę użytkowników? O skali tego regresu najlepiej poświadczy fakt, że już w 2010 roku jej popularność była w odwrocie, a liczba aktywnych kont zaczęła spadać niemal lawinowo, powodując największy upadek serwisu społecznościowego w historii polskiego Internetu. Zważając zatem na okoliczności w jakich to nastąpiło, jest to sytuacja precedensowa budząca do tej pory kontrowersję. Ale żeby móc przeanalizować czynniki, które zapoczątkowały proces stagnacji Naszej Klasy, trzeba się cofnąć do momentu jej założenia.

Początek, czyli jak spontan czyni cuda



Sam pomysł powstania Naszej Klasy zrodził się w głowie Macieja Popowicza w styczniu 2006 roku, kiedy to rzucił myśl swoim kolegom z drużyny programistycznej Uniwersytetu Wrocławskiego: Pawłowi Olchawie i Michałowi Bartoszkiewiczowi. Niedługo potem zaproponował też współpracę grafikowi – Łukaszowi Adzińskiemu.

Pomysł narodził się przypadkowo. Mieliśmy ich mnóstwo, ale ten jeden szczególnie przypadł mi do gustu — za jednym kliknięciem wysłać wiadomość do wszystkich kumpli z liceum, odnaleźć się, utrzymać kontakt. Byliśmy zgraną paczką. I powstała strona dla siebie, dla nas, dla ludzi z naszej klasy.

I ten kwartet właśnie podczas wielogodzinnych dyskusji obmyślał ogólną koncepcję portalu, a zaś kilka miesięcy później ostatecznie ustalono wizję, jaka będzie przyświecać jego działalności. Efektem finalnym tego była data 11 listopada 2006 roku — kiedy to oficjalnie rozpoczęła swoją działalność Nasza Klasa, której nazwa była inspirowana jedną z najbardziej znanych pieśni Jacka Kaczmarskiego. Warto wspomnieć, że te wszystkie działania były tworzone „na wariackich papierach”, a o spontaniczności w tworzeniu Naszej Klasy, najlepiej poświadczy symboliczny kapitał 200 zł, który został zainwestowany na zakup domeny i pierwszego współdzielonego serwera. Później już reszta inwestycji była finansowana z przychodów, jakie generował portal.

Główni założycie NK: Maciej Popowicz (z laptopem) i Paweł Olchawa.

Od samego początku, powstaniu Naszej Klasy przyświecał ambitny cel, jakim było umożliwienie użytkownikom odnalezienia osób ze swoich szkolnych lat i odnowienie z nimi kontaktu. Jak na owe czasy, był to świetny pomysł i Nasza Klasa idealnie trafiła w oczekiwania ówczesnych portalowiczów — mających, dekadę temu, dużo bardziej sentymentalne podejście do serwisów społecznych niż teraz. Wtedy też odnawianie dawnych kontaktów klasowych było postrzegane jako bardzo modne, w dobrym stylu. I tak właśnie, Nasza Klasa rozpoczęła swoje pięć minut, co zaowocowało tym, że serwis zdobył pierwszych 100 tys. użytkowników tylko w krótkie 3 miesiące. Co jak na tamtejsze realia było wynikiem rekordowym, znacznie przerastającym najśmielsze oczekiwania jego twórców. Ówczesny stan niedowierzania i euforii, związanych z niespodziewaną i błyskawiczną popularnością serwisu, najlepiej oddają słowa byłej rzeczniki prasowej NK Joanny Gajewskiej, która po latach wspomina to tak:



Pierwszego dnia mieliśmy 300 użytkowników. Ale radość! Po kilku — już tysiąc. Potem przyszedł pierwszy szturm na portal, 26 grudnia 2006 r. W Panoramie ukazała się wtedy kilkusekundowa migawka o Naszej-klasie, kilka krótkich informacji, że jest. Kilka minut później w portalu próbowało się zarejestrować ponad 5 tys. osób. Serwer tego nie wytrzymał i padł.

Nie da się więc ukryć, że sukces komercyjny przerósł skromne możliwości techniczne założycieli Naszej Klasy. Kłopoty ze sprzętem zaczęły się już pod koniec 2006 roku, a stan tego zawieszenia najlepiej oddawał słynny Pan Gąbka, obwieszczając użytkownikom NK (wywołującą u wielu stan irytacji) wieść: Serwery są przeciążone... Prosimy spróbować ponownie za chwilę. Te problemy z połączeniem już wtedy zraziły pewną część użytkowników do portalu, którzy uznali, że trzy miesiące nieustannego padania strony, to zdecydowanie zbyt długo.

Pan Gąbka — nieoficjalna maskotka NK (wersja z 2006 roku).

Naszaklasomania



Jednak, ta grupa niecierpliwych, była w mniejszości, a zdecydowana większość „naszoklasistów”, pomimo wpadek technicznych, w pełni uzależniła się od portalu. I wtedy to właśnie, na dobre rozpowszechniła się wszechobecna „naszaklasomania”, a liczba naszoklasoholików rosła w tempie ekspresowym. Z perspektywy czasu, w dobie popularności Facebooka, Messengera lub Twittera, niektórym ciężko uwierzyć, że portal, będący dla wielu synonimem wiochy czy tzw. Polski klasy B, miał te 8-9 lat temu aż taką dużą siłę oddziaływania. W tamtym czasie jednak tak było. Odpowiedzmy sobie zatem na pytanie, czym to było spowodowane?

Motto przewodnie NK.

Zacznijmy od czasu, kiedy Nasza Klasa przeżywała swój moment chwały w latach 2006-2010. Była wtedy nowością, więc na fali tego, codziennie zdobywała tysiące użytkowników, a na plecach nie czuła jeszcze oddechu potężnego Facebooka. I dlatego też, była pierwszym portalem społecznym grupującym miliony aktywnych użytkowników w Polsce. Fenomen popularności NK w dużym stopniu tkwił też w ludziach starszych i wieku średnim, którzy od początku istnienia serwisu masowo zaczęli z niego korzystać. Nie sądzę zresztą, aby jakikolwiek inny portal powtórzył ten sukces, bo NK idealnie trafiła w grupę docelową — ludzi chcących przypomnieć sobie dawne czasy i odnaleźć znajomych z lat szkolnych. Dzieci i wnuki masowo zakładali konta swoim rodzicom, dziadkom, którzy nawet nie wiedzieli do końca jak działa ten cały internet. Dla dzisiejszej młodzieży wychowanej już w dobie wirtualnej rzeczywistości, to może wydać się nie pełni zrozumiałe, ale już dla takiego 30. 40. 50. 60.+ latka (i to jeszcze dekadę temu), taki powrót do podstawówki był świetną sentymentalną przygodą. Dzięki temu portalowi społecznościowemu odbyło się mnóstwo zlotów, odświeżono wiele znajomości, ludzie wyciągali z zakamarków szuflad stare fotografie, wspomnieniom nie było końca.

Wygląd NK w 2010 roku u szczytu jej popularności jeszcze ze starym logo.

Czasy prosperity

Plusem portalu był familijny klimat panujący w pierwszych latach jego istnienia, gdzie ludzie z całej Polski w najlepsze się ze sobą poznawali, dzięki czemu nawiązano wiele wirtualnych znajomości. Nasza Klasa w najlepsze spełniała się również w roli portalu randkowego, gdzie tysiące singli, dzięki popularności serwisu, czatowało, szukając drugiej połówki. Ten proceder, w ostatecznym rozrachunku, przyczynił się do powstania wielu związków, z których niemała część stanęła na ślubnym kobiercu. Wtedy też, swój niepowtarzalny urok miały wklejane obrazki graficzne na profilach NK, którymi się obdarowywano z okazji urodzin, imienin, czy w ogóle, żeby okazać komuś sympatię.

Fajną usługą było również pinezkowanie zdjęć, umożliwiające niestandardowe opisywanie fotografii. Usługa ta pozwalała na oznaczenie do 40 wybranych przez siebie osób, które otrzymywało powiadomienia o tym fakcie. Pamiętam, że swego czasu takie pinezkowanie fotek bardzo scalało relacje na portalu. Nasza Klasa była też wymarzonym portalem dla „podglądaczy”, którzy dzięki ogromowi dostępnych funkcji pozostając całkowicie niewidoczni, mogli w trybie incognito przeglądać profile znajomych/nieznajomych bez ograniczeń. Podział kont na Naszej Klasie przedstawia(ł) się w sposób bardzo logiczny na: rzeczywiste, oficjalne, sponsorowane i wprowadzone w 2008 roku fikcyjne. Fikyjne klasy w naszoklasowej Nibylandii były grupowane, w wymyślonych przez użytkowników szkołach. Miało to wtedy wszystko ręce i nogi. Pomysł ten, był na swój sposób innowacyjny i wyróżniał się od pozostałych, polskich portali społecznościowych świeżością.

2006-2011: okres, kiedy nasza-klasa.pl się faktycznie rozwijała i była serwisem społecznościowym z prawdziwego zdarzenia.

Dzięki powyższym przykładom, najlepiej widać, że w pierwszych latach swego istnienia NK była portalem niejednowymiarowym i każdy mógł coś na niej znaleźć dla siebie. Ale i tak głównym jej celem było odnawianie dawnych znajomości szkolnych. I dlatego też, do momentu, gdy Nasza Klasa była serwisem głównie dla osób szukających swoich znajomych ze szkół średnich i podstawowych, to rozwijała się idealnie. Jednak w chwili, gdy została przejęta przez „gimbazę” — chwilowy boom w liczbie użytkowników, przerodził się w ostry zjazd w dół, który rozpoczął się, zanim jeszcze Facebook zaczął cokolwiek więcej znaczyć.

Ryba psuje się od głowy - „Śledzik”

Na dobre, kłopoty NK, a także i moja niechęć do portalu, zaczęły się od momentu wprowadzenia rozmaitych opłat — choćby za prezenty okolicznościowe. Ponadto wielu ludzi zostało zrażonych przez nachalne reklamy, fikcyjne profile, ciągłe nagabywanie, aby obejrzeć profil jakieś serialowej gwiazdki pokroju Cichopek czy braci Mroczków.

Lata wstecz trochę kasy się na takie wirtualne prezenty wydało.

Takim przysłowiowym gwoździem do trumny, był Śledzik będący podserwisem NK (dostępny niezależnie też pod adresem sledzik.pl) i udostępniający funkcje mikrobloga. Mikroblogowanie to polegało na zamieszczaniu krótkich komunikatów, które śledzili na bieżąco nasi znajomi czy inne zainteresowane osoby — no i stąd sama nazwa śledzik. Wstawiano go każdemu na profil, a co gorsza, zajmował sporą część ekranu, a jego usunięcie nie dla wszystkich było prostą sprawą. To wszystko spowodowało, że śledzik nie przypadł do gustu sporej części naszoklasistów. Zaskutkowało to tym, że zewsząd powstawały akcje „antyśledzikowe”, gdzie użytkownicy serwisu Nasza Klasa komunikowali się z Panem Gąbką przy pomocy łańcuszków i łańcuszkopodobnych apeli i protestów. Podserwis ten został udostępniony 9 września 2009 r., a już (przynajmniej) 13 września pojawił się pierwszy antyśledzikowy łańcuszek. O tyle to śmieszne, że łańcuszek rozprzestrzeniany był głównie poprzez... Śledzika właśnie ( ale też przez Gadu-Gadu i inne formy komunikacji internetowej). No i wszystko byłoby w porządku, gdyby dało się to "udogodnienie" na siłę wyłączyć, ale nie ! - Oficjele NK woleli, na siłę uszczęśliwiać ludzi, a niemożność zapanowania nad tym, na dłuższą metę była nie do wytrzymania.

Widząc to zaledwie rok po jego wprowadzeniu właściciele serwisu, oficjalnie przyznali, że wprowadzenie go było poronionym pomysłem:

Użytkownicy nie przyjęli ze zbytnim entuzjazmem tego produktu, więc nie ma co konserwować tego brandu..

nk.pl

Wymienione powyżej zmiany to i tak pół przysłowiowej biedy, najgorsze jednak nastąpiły wraz z nastaniem 22 czerwca 2010 roku. Data ta stanowi moment metamorfozy z nasza-klasa.pl w nk.pl. Takie posunięcie poniekąd było spowodowane zmianą charakteru serwisu; kiedy to odnajdywanie znajomych ze szkolnych lat, ustąpiło miejsca wielopoziomowej platformie komunikacyjnej. To automatycznie niosło za sobą wprowadzenie w latach 2009-2010 wielu nowych funkcji (m.in. komunikator NKtalk, mikroblog, wpisy, grupy, śledzik, ocenianie zdjęć). Wtedy też na dobre nowowprowadzone grupy zaczęły wypierać konta klasowe.

Nowo logo serwisu Nasza Klasa.

Zmiana szyldu łączyła się też z wprowadzeniem nowego regulaminu, który dla wielu naszoklasistów stanowił zamach na ich wolność. Wynikało to z tego, że portal wymuszał na użytkownikach udzielenie zgody na bezpłatne udostępnienie serwisowi praw do swoich zdjęć czy opisów. Skutkiem tego wizerunek użytkownika stawał się własnością portalu, a to przyczyniło się do precedensowej sytuacji, a każdy, który zgodził się na postanowienia nowego regulaminu, mógł się natknąć na swoją podobiznę w reklamie, czy na kubku z logo Nasza Klasa. Jawne łamanie prawa wolności osobistej przez włodarzy Naszej Klasy, spowodowało bunt i masowe likwidowanie kont i w ostatecznym rozrachunku przyczyniło się do „odpłynięcia” jakiś 20-30 procent użytkowników, do innych portali.

Kolejnym elementem, który bez wątpienia miał swój wpływ na spadek popularności Naszej-Klasy, to mnożące się niczym grzyby po deszczu, mikropłatności. Wielu użytkowników zniesmaczonych wizją, że portal może stać się płatny, porzuciło go, pozostawiając po sobie memy. Faktycznie, modne w owym czasie, wirtualne prezenty miały swoją cenę, a użytkownik pragnący wręczyć komuś tego typu podarunek, musiał rzecz jasna, za niego zapłacić. Nawet, w tym celu powstała specjalna waluta zwana eurogąbkami. Przykładowo- pakiet 50 eurogąbek to koszt 6 zł. Posunięcie to, wzbudziło niemal takie same emocje (niekoniecznie pozytywne) wśród społeczności, co pojawienie się legendarnego już wręcz Śledzika. Dzisiaj, tego typu zabiegi nikogo nie dziwią, bo mikropłaności, zwłaszcza w świecie gier, to standard.

Coraz większe zapożyczanie z innych serwisów

Tajemnicą Poliszynela jest to, że koncept działania portalu Nasza Klasa został oparty na amerykańskich stronach Class­mates.com, Reunion.com czy Alumni.net., które już w latach 90-tych XX wieku pomagały internautom nawiązać kontakt ze znajomymi i przyjaciółmi z lat szkolnych. Trzeba jednak przyznać, że to nie było bezmyślne powielanie i Nasza Klasa, jako jedyny tego typu portal oferował możliwość zakładania stron klasowych. I ta możliwość czyniła Naszą Klasę innowacyjną, nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Niestety, to był jedyny tak nowatorski pomysł twórców Naszej Klasy, a z czasem zwiększono ilość zapożyczeń z innych serwisów. Cały czas głównym wzorcem pozostawał Facebook, który koło 2010 roku zaczął się coraz prężniej rozwijać w naszym kraju. W ten sposób wprowadzone w owym czasie usługi na NK — NKtalk, mikroblog, wpisy, grupy, śledzik, ocenianie zdjęć, gry, czy nawet logo były zapożyczeniem z Facebooka lub Twittera (śledzik).

Najbardziej żałosna w całej tej sytuacji, była próba podjęcia rywalizacji z „dzieckiem Zuckerberga” - Facebookiem. Ja, w widząc tę nierówną walkę, wyniosłem się z NK w trybie przyspieszonym. Bo prawda jest taka, że już ok. 2011 r. stało się jasne, iż NK i tak z Facebookiem nie wygra (robiąc przy tym zwyczajny plagiat), przez co serwis stracił to, co miał na początku — czyli fajny pomysł na rewitalizację szkolnych znajomości. Niestety ten potencjał nie został wykorzystany, a krytykowanie NK jest teraz modne, w ogóle, wstyd się tam pokazywać. Na drugim biegunie plasuje się Facebook, który jest modny, megawypasiony, glamour, w dobrym guście jest tam bywać. Podobny owczy pęd obserwowaliśmy dekadę temu w stosunku do Naszej Klasy. To, że ludzie na dobre odwrócili się od NK.pl, nie jest dziełem przypadku, musi z czegoś to wynikać, a najlepszą odpowiedzią jest właśnie natrętna próba jego podrobienia. A prawda jest taka, że oryginał zawsze wygra z najlepiej nawet wykonaną podróbą.

Przełomowy czas, kiedy to Facebook przebija popularnością Naszą Klasę

O ile jeszcze w 2008 roku Nasza Klasa była drugą stroną zaraz po Google najczęściej odwiedzaną przez internautów w Polsce. To dwa lata później jej popularność zaczęła zlatywać na łeb i szyję. Co najdobitniej pokazuje wykres Megapanel PBI/Gemius, że Facebook końcem 2010 roku pod względem popularności zaczął doganiać Naszą Klasę.

Ta tendencja zniżkowa została zresztą zapoczątkowana już wiosną 2009 roku, kiedy to według danych Megapanelu PBI/Gemius NK odwiedziło mniej niż 11 mln użytkowników, a w grudniu br, - już tylko nieco ponad 10,5 mln real users. Należy dodać, że było to mniej o ponad 2 mln, od czasu największej popularności serwisu. Zamieszanie medialne sprowokowało na nowo dyskusję na temat tego, kiedy Facebook może wyprzedzić Naszą Klasę. Sytuację skomentowali między innymi Grzegorz Marczak na blogu AntyWeb oraz Sławek Pliszka w serwisie InternetStats.pl. W ciągu tego roku ruch na Facebooku w Polsce wzrósł sześciokrotnie. Serwis z miesiąca na miesiąc notuje wzrosty, a w lipcu 2010 roku osiągnął liczbę 7,1 miliona realnych użytkowników. Do NK jednak jeszcze trochę mu brakowało.

Media lubią spektakularne upadki, nie dziwi więc, że tego typu informacje cyklicznie powracają. Pogłoski o śmierci NK są jednak mocno przesadzone. Zresztą tego typu dywagacje pojawiają się w naszych mediach już nie pierwszy raz. W zasadzie od początku istnienia serwisu co chwilę słychać coś o jego rychłej śmierci i tak już od... 4 lat - 7 lat temu ten stan rzeczy tak komentował Jan Samołyk, specjalista ds. PR Naszej Klasy.

Jak się okazało niedaleka przyszłość całkowicie zweryfikowała słowa naszoklasowego specjalisty od PR-u. I tak oto, już w lipcu 2011 roku, Google Trends obwieściło dramatyczny spadek popularności Naszej Klasy. Według Megapanelu, w tym czasie, łączny ruch na obu domenach wynosiła 12,1 miliona użytkowników, z czego domena nasza-klasa.pl liczyła blisko 6 milionów odwiedzających. Biorąc jednak pod uwagę wzrost liczby użytkowników Facebooka, Nasza Klasa musiała w tym czasie przygotować się na konkurowanie ze światowym graczem. I wtedy to właśnie nastąpił całkowity spadek popularności serwisu. A kluczowym tego momentem, który przypieczętował porażkę NK był wrzesień 2011 roku, kiedy to Facebook prześcignął popularnością nasz rodzimy serwis. Od tamtego czasu, każdy jeden user mniej dla NK to jeden więcej dla FB. Dalszy spadek rozpoczął się jesienią 2013 i z każdym kolejnym rokiem pogłębiał "zapaść" popularności serwisu w stosunku do potężnego Facebooka.

Liczby, które mówią wszystko.

Początek końca, czyli jak to Nasza Klasa na dobre przestała być w modzie

Jako podstawowy argument odnoszący do upadku Naszej Klasy można podać „wypalenie materiału” - ponieważ z czasem po prostu przestała przyciągać. Jej formuła na dobre spowszedniała, powodując, że coraz większa liczba użytkowników zaczęła likwidować konta. To natomiast, w konsekwencji doprowadziło do tego, że główny cel NK, którym było umożliwienie odnalezienie znajomych z podstawówki, liceum czy studiów, coraz bardziej tracił rację bytu. Kolejnym, ważnym powodem rozkładu pierwotnej formy serwisu jest również to, że przez ciągłe bezsensowne innowacje portalu m.in wprowadzenie mnóstwa bezmyślnych gierek, jak i stanie się trochę takim portalem randkowych, a nie stricte klasowym. Co sprawiło, że tak na dobre Nasza Klasa przestała być Naszą Klasą, a stała się tylko swoistym ensemblem dla wszystkich i dla nikogo.

Kolejnym, istotnym czynnikiem, który mógł się przyczynić do porażki Naszej Klasy jest brak strategii marketingowej dla firm i fikcyjnych profili. Fikcyjne profile w dużej części miały od początku być zamykane. Każdy z nas dostawał chyba po 1000 zaproszeń od Papieży i Britney Spears. Z początku, nie można było sobie zaznaczyć, że od takich profili nie chce się zaproszeń. Firmy z kolei nie wykazywały zainteresowanie zakładaniem profili, ponieważ nie były one sposobem na dotarcie do klientów, na taką skalę, jakim jest obecnie tablica na FB. Dla porównania, Facebook sporo pieniędzy czerpie właśnie od firm, które z pomocą tablicy docierają do dobrze stargetowanych grup klientów. Na pewno równie błędną, decyzję włodarzy serwisu była rezygnacja z wewnętrznego komunikatora Naszej-Klasy opartego na XMPP/jabberze, który był zdecydowanie lepszy w użytkowaniu, od wprowadzonego w zamian NKtalk.

Przestarzała forma portalu, też nie jest tu bez winy, chociażby sposób dodawania zdjęć. Na FB jest możliwość ustawienia sobie strony, tak aby mieć możliwość oglądania zdjęć po kolei, jednego za drugim. Natomiast na NK za każdym razem strona wędruje na top (wiadomo, reklama), więc trzeba to zdjęcie wyśrodkować... i znowu, top, środkowanie. Takie zaś niuanse najlepiej świadczą, jak bardzo przestarzałym w użytkowaniu serwisem jest Nasza Klasa. Im więcej czasu mija od szczytu popularności NK, tym bardziej się skłaniam do stwierdzenia, że portal ten właściwie był skazany na porażkę, już od momentu powstania. Idea integracji szkolnych znajomości musiała się szybko wyczerpać, tak jak wyczerpała się w wielu podobnych portalach w innych krajach. Czego pochodną jest jest to, że nowe klasy nie są tu tworzone od 2012 roku.



To już minęło, ten klimat, ten luz. Wspaniali ludzie nie powrócą. Nie powrócą już...



Właściciel robił, co mógł, aby portal stał się bardziej uniwersalny od Facebooka. Ale na tym punkcie mimo wszystko poległ, chociaż przez długi czas udawało mu się dobrze spieniężać użytkowników. Warty zauważenia jest też fakt, że chociaż zmianę nazwy na nk.pl dokonano już ponad 7 lat temu, to w świadomości wszystkich prócz zarządzających, portal nadal funkcjonuje jako Nasza Klasa.

NK trafia z rąk do rąk



Najpierw, 20% udziałów w serwisie Nasza Klasa, zakupił niemiecki fundusz inwestycyjny należący do braci Samwer. Następnie, w czasach świetności „największego przeboju polskiej sieci”, 70 % udziałów NK, warte niebagatelną sumkę 200 milionów złotych, zakupił estoński Forticom. I tenże fundusz do 2014 był właścicielem większości kapitału Naszej Klasy, zmiany nastąpiły dopiero w lutym 2015 roku, kiedy to Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał zgodę na sprzedaż udziałów grupie Onet, przechodzącej już wtedy coraz poważniejszy kryzys popularności.

Trup kupuje trupa

I tak, od 1 czerwca 2015 Grupa Onet.pl oficjalnie przejęła spółkę Nasza Klasa nie zważając na to, że już wtedy portal był niemal martwy. Jednakże, przejęcie NK.pl właściciele Onetu postrzegali jako szansę poszerzenia portfolio grupy Onet i czerpania przy tym korzyści z obecnego potencjału serwisu w kontekście gier i aplikacji rozrywkowych. I rzeczywiście, gry dalej są i nawet działają, ale przed rozegraniem partii trzeba obejrzeć aż 3 reklamy! W ofercie gier jest sporo tytułów-klonów, które znamy z innych serwisów. Mnie zainteresowały szczególnie te produkcji polskiej, których są najnowsze wersje, czyli jest to znak że ktoś na bieżąco aktualizuje owe produkcje. Gry odpowiadają na zapotrzebowanie rynku, ale ich ceny są horrendalne. Dla przykładu podam, żeby rozpocząć grę, na wstępie zaproponowane jest 29 mln żetonów „w promocyjnej” cenie 25 zł. Wiadomo - "jak nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze"... Ale trzeba przyznać, że są to praktyki godne pożałowania, tym bardziej, że w większość tych gier można zagrać online, za darmo...

Wychodzi na to, że największym zwycięzcą całej tej sytuacji, jest twórca portalu - Maciej Popowicz, swego czasu ochrzczony przez media „najmłodszym milionerem w Polsce”. Niewątpliwie, zarobił on spore pieniądze na serwisie, jeszcze w czasie jego wielkiej popularności. I można rzec, że w samą porę uciekł z tonącego okrętu. Natomiast teraz, jako zarządca firmy o nazwie Ten Square Games, zatrudnia w niej na stałe 90 osób. I w 2016 roku udało mu się wymyślić kolejny hit — tym razem grę komputerową „Let's Fish”,( po polsku „Na ryby") w którą na całym świecie wciągnęło się już 50 milionów ludzi. Popowicz to bez dwóch zdań prawdziwy człowiek sukcesu i z perspektywy czasu, on jako jedyny zarobił na Naszej Klasie.

Maciej Popowicz — twórca potęgi Naszej Klasy, który teraz nie chce z nią mieć nic wspólnego.

Nekropolia porzuconych profili



Na potrzeby tego wpisu, po kilku latach nieobecności, na nowo odwiedziłem Naszą Klasę. I z pozoru nic się tam nie zmieniło, od roku 2011, kiedy to zaprzestałem się logować. Wciąż zachowane zostało około 60-70% kont, szata graficzna też w zasadzie nie uległa zmianie. Wydawałoby się zatem, że portal normalnie prosperuje i cieszy umiarkowaną popularnością. Jednak, że jest zgoła inaczej, zdradza jeden szczegół, który wręcz „bije po oczach” - data ostatniego logowania. Bo jak się lepiej przyjrzeć, ostatnie daty logowania są z 2012/2013 roku, a zdecydowana większość uczyniła to przed 2011 r. Ten właśnie szczegół dobitnie zdradza, że NK dogorywa.

Nasuwa się więc jedno pytanie, dlaczego tak wielu użytkowników nie usunęło w porę swojego profilu, skoro i tak z niego nie korzystają? Czyżby zapomnieli o tym, czy jednak Polacy to kraj sentymentalistów pragnących mieć przestarzałe konta? Pytanie brzmi: tylko po co im one, skoro i tak na NK nie wchodzą? I ten właśnie zaistniały dysonans spowodował, że w ostatnich latach serwis Nasza Klasa wygląda niczym cmentarzysko porzuconych profili, zarządzane przez maszyny, a korzystającymi z niego są cyborgi i zombie, a nie ludzie z krwi i kości. Niby kwitnie tu życie, ale jest jakoś tak obco i sztucznie. Nasza Klasa AD 2017 jest taka, jaką ją zapamiętałem... ale inna. Roztacza niepokojącą aurę inności, przenosząc w zakamarki jakiejś alternatywnej rzeczywistości. Widać to zwłaszcza po popularnych w serwisie filmikach. Różnią się od tych z YouTube.

Nasza Klasa, wciąż jednak cieszy się popularnością wśród starszej części internetowej społeczności. Dla osób w średnim wieku nadal jest to portal pozwalający im na komunikację z kompanami ze szkolnej ławki. Tym bardziej, że ta grupa wiekowa nie zawsze śledzi rozwój innych mediów społecznościowych, często gubiąc się w nowinkach technicznych, oferowanych przez podobne miejsca w sieci. Natomiast, NK to portal im znany i umożliwiający dalsze uczestnictwo w życiu klasowym seniorów. Mimo to, NK nawet i wśród nich traci na popularności, a dawne profile są coraz rzadziej odwiedzane. Inaczej rzecz ma się z młodszym pokoleniem internautów - ci wchodząc na NK mają zgoła inne cele - głównym z nich jest gra w liczne gry on-line i nic ponadto. Również firmy i osoby publiczne, które swego czasu prężnie promowały się za pośrednictwem NK, z czasem porzuciły to miejsce, na rzecz innych, bardziej skutecznych mediów. O ich niegdysiejszym zainteresowaniu portalem świadczą nostalgiczne wpisy z przed kilku lat. Dane nie kłamią, obnażając całą okrutną prawdę - z 12 milionowej społeczności NK, na przestrzeni lat 2006-2011, pozostało z niej niewiele ponad 2 miliony.

Epilog



Nie da się zaprzeczyć, że polskie serwisy społecznościowe (z wyjątkiem portali randkowych) dawno mają swoje czasy świetności za sobą. Tak naprawdę tylko nieliczne przetrwały próbę czasu. A reszta, albo upadła (w tym roku zdjęto np. Wrzutę, ePulsa czy Digarta), albo całkowicie się przeobraziła, albo też stała się własną karykaturą z czasów utraconej wielkości... i tak właśnie jest z Naszą Klasą -społecznościową nekropolią, gdzie tak naprawdę nikt o zdrowych zmysłach się już nie loguje. Chociaż ostatnimi czasy pojawiają się pomysły, żeby NK przeobrazić w portal randkowy, połączyć z komunikatorem Gadu-Gadu itp. Prawda jest jednak taka, że można je potraktować bardziej jako pobożne życzenia, niż dosłowne plany gotowe do realizacji.

Cały fenomen NK polega jednak na tym, że nawet po tym, jak jej oglądalność spadła „na łeb i szyję”, to i tak pod względem popularności, według Onetu jest na 165. miejscu w Polsce. Pytanie zatem jakim cudem ten wynik udało się osiągnąć? Odpowiedź jest prosta, choćby dzięki temu, że nadal jest tam pełno reklam i mikropłatności przy grach, a dzięki kombinacyjnie skonstruowanego regulaminowi właściciel ma pokaźną bazę danych, którą zyskał z przejęciem serwisu (ma więc kogo spamować). Nie ma więc sensu zamykać czegoś, co przynosi jakiś zysk, bez zbytniej ingerencji, od taki to urok Naszej Klasy.

Tak czy inaczej pomimo tego wszystkiego Nasza Klasa na pewno zapisała się pozytywnie w historii polskiego internetu, niestety portal padł też ofiarą własnego sukcesu, bo twórcy uwierzyli, że mogą być konkurencją dla Facebooka. To był błąd. Nasza klasa powinna zostać Naszą Klasą, a nie kolejną społecznościówką. Stało się jednak inaczej i popadła w niwecz, a zatem cześć jej pamięci.

Zważając na to, że kiedyś Nasza Klasa skupiała miliony użytkowników i zapewne każdy z nas miał tam swoje konto, mam pytanie do czytelników DP: A wy jakie macie wspomnienia związane z tym portalem, brakuje wam trochę NK czy też się cieszycie, że przepadła z kretesem? Ciekaw jestem bardzo waszych odpowiedzi. Pozdrawiam.