Het debat over afschaffing van de dividendbelasting is verworden tot een religieuze kwestie. Een compleet feitenvrije discussie, zonder gelijk. Je bent gewoon voor of tegen. Het valt overigens wel op dat de tegenstanders met meer zijn.

Onze premier is in dit spectrum een klassieke believer, want hij voelt 'tot in het diepste van zijn vezels' dat het een goede maatregel is. De fanatieke tegenstanders geloven op hun beurt dat Rutte onder invloed staat van de sissende Shell-duivel. Daarnaast is de 1,4 miljard euro die met de afschaffing gemoeid is, voor de oppositie als broden en vissen uit de bijbel. Je kan het oneindig uitdelen. Het gaat maar niet op.

De rol van coalitiepartijen CDA, D66 en ChristenUnie is zo nodig nog curieuzer. In woord voor afschaffing, in het hart tegen. Gaat de haan drie maal kraaien?

It's the Brexit stupid!

Ik geloof (jazeker) overigens niet dat Rutte blindelings achter Shell en Unilever aanhobbelt. Meer dan tien jaar lang heeft hij immers de roep van het grootbedrijf om de belasting op aandelen de nek om te draaien moeiteloos weerstaan. It's the Brexit stupid! Sindsdien is Rutte er van overtuigd dat Groot-Brittannië gaat stunten met belastingtarieven en andere voordelen om bedrijven te behouden en aan te trekken. Daardoor werd hij vatbaar voor een aloude lobby. Ineens leek het een top-idee voor een gaaf land.

Ter illustratie. In de tijd dat David Cameron nog premier was aan de overkant van de Noordzee, stuurde Rutte hem weleens triomfantelijke sms'jes als een bedrijf na een tweestrijd voor ons land koos. Uiteraard kreeg Rutte hem terug als het andersom was. Van alle klimaatzorgen die er zijn, gaat het vestigingsklimaat Rutte echt aan het hart.

En vergeet trouwens onze zuiderburen ook niet. In de ogen van onze premier een land beroofd van hoofdkantoren, achtergebleven met slechts slaafse filiaalhouders. Een gruwel voor iemand die in een netwerk verkeert waarin hoofdkantoren van multinationals gelden als super aanjagers van werkgelegenheid. De motieven van onze premier zijn dus op zichzelf niet slecht.

Memogate

Intussen is de afschaffing van de dividendbelasting niet alleen maar een debat tussen gelovigen en dividendheidenen. Sinds memogate gaat het ook over betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van Rutte III. Recente publicaties creëren een sfeer van list en bedrog rond de maatregel. Terecht of onterecht? Het doet er eigenlijk niet meer toe. Stop er dus mee! Het lucht enorm op, geloof me.

Het kan niet anders of de fractievoorzitters van coalitie en oppositie dansen dan in een gezamenlijke polonaise de Trêveszaal binnen. De deur stond toch op een kier. Rutte gaat op de schouders als een winnende WK-bondscoach. Ministers proosten blij. Punten scoren door iets niet af te schaffen. Hoe makkelijk kan het zijn. Maar veel belangrijker is het signaal dat er mee wordt afgegeven. Dat dit kabinet niet een splijtende maatregel doordrukt, echt op zoek is naar draagvlak en serieus werk maakt van het terugwinnen van vertrouwen.

Bovendien is er dan 1,4 miljard om uit te geven. Zoek vervolgens iets nuttigs (met draagvlak) om het vestigingsklimaat te verbeteren en koop voor de andere helft nieuwe software voor de belastingdienst. En van het wisselgeld mag het kabinet een lekkere ijsco kopen.

Over Joost Vullings

Joost Vullings is politiek commentator voor EenVandaag op radio en televisie. Iedere dinsdag beschouwt hij de politieke ontwikkelingen in Den Haag en in de rest van het land.

Correctie melden