Bydgoszcz od dłuższego czasu przeżywa ożywienie. Remontowane są kamienice, tworzone coraz dłuższe odcinki pięknych bulwarów, a Wyspa Młyńska z dziury zmieniła się w perełkę. Do tego dochodzą zupełnie odnowione parki, efektownie podświetlone fontanny i rzeźby - nowe i odnowione. To wszystko dzieło zaledwie kilku ostatnich lat i mogę śmiało powiedzieć, że w skali jednego miasta jest to zmiana niemal gwałtowna. Mimo wszystko coś nie gra, gdzieś wyłazi nasza polska "bylejakość", a powody do naszej miejskiej dumy bardzo szybko obracają się w smutny przykład braku wyobraźni i pomnik bezdusznej kalkulacji "dusigroszy". To oczywiście przypadłość wielu miast w naszym kraju i Bydgoszcz nie jest tu osamotnionym wyjątkiem, ale mieszkanie w jednym z miast dotkniętych problemem boli podwójnie, kiedy jest to nasze kochane miasto rodzinne. Przykładów jest sporo, więc pozwolę sobie po kolei przejść przez kilka. Na szczęście władze miasta, ale też spółki działające na terenie Bydgoszczy, coraz częściej reagują na głos mieszkańców i zabierają się do roboty, ale do tego wrócę w dalszej części swojego wpisu.





Utrzymanie? Bieżące naprawy? Nie!





Zaskakujące jest, jak często można pewne wojskowe terminy przenieść na działania miejskie. Podobnie, jak niektóre typy uzbrojenia, tak wiele miejskich inwestycji odbywa się zgodnie z zasadą "odpal i zapomnij". Liczy się tylko wyduszenie z siebie jak największego wkładu własnego do inwestycji dotowanych przez UE, a potem? Potem "jakoś to będzie", a przecież na horyzoncie jest następna inwestycja i następna pula pieniędzy do zgarnięcia, do których przecież trzeba dołożyć drugie tyle własnych funduszy. Szkoda by było, gdyby się "zmarnowały" na jakieś tam utrzymanie.





Zniszczona i kompletnie zaniedbana ławka przy miejskiej przystani na Wyspie Młyńskiej - fot. Krystian Dobosz, BWB

warto o tym mówić i warto wysyłać pisma do instytucji odpowiedzialnych za utrzymanie przestrzeni publicznej. Więcej o działaniach Krystiana przeczytacie



Równie ciekawie rozwija się sprawa Doliny Śmierci w Fordonie, którą poruszył Błażej Bembnista, współprowadzący facebookowe profile " Temat, w szczególności skupiając się na Wyspie Młyńskiej, poruszany był już na blogu "Bydgoszcz w budowie" , który prowadzi Krystian Dobosz (jego zdjęcia często ilustrują moje wpisy!). Całe szczęście udało się wtedy wywalczyć trochę napraw, więc tym bardziejo tym mówić i warto wysyłać pisma do instytucji odpowiedzialnych za utrzymanie przestrzeni publicznej. Więcej o działaniach Krystiana przeczytacie TUTAJ (spis usterek i zaniedbań) i TUTAJ (rezultaty interwencji).Równie ciekawie rozwija się sprawa Doliny Śmierci w Fordonie, którą poruszył Błażej Bembnista, współprowadzący facebookowe profile " Fordon na co dzień " oraz " Bydgoskie miejsca pamięci ". Miejsce to znane jest większości mieszkańców Fordonu i sporej części mieszkańców naszego miasta. Kiedyś był to cel licznych wycieczek szkolnych, a także jedna z niewielu namiastek parków w tej części Bydgoszczy. Niestety, chociaż w bezpośrednim sąsiedztwie prowadzi się wielomilionową inwestycję "Dom Jubileuszowy" (w bardzo dużym wsparciem pieniędzy miejskich i wojewódzkich), a na zboczach Fordońskich wzniesień za niemal pół miliona powstały stacje drogi krzyżowej, to na utrzymanie miejsca spoczynku tysięcy ofiar niemieckich nazistów już pieniędzy nie ma. Okazuje się, że do utrzymania tego obiektu nikt się nie poczuwa i ani na szczeblu miejskim, ani nawet wojewódzkim nie istnieje osoba za to odpowiedzialna. Zarząd nad całym obiektem rozbity jest między Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta oraz Miejski Komitet Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Bydgoszczy, natomiast sam teren jest własnością skarbu państwa. Ja to mówi stare przysłowie: "Gdzie kucharek sześć ..."





Zniszczone i zdemolowane elementy małej architektury, wymazane przystanki, parki i miejsca pamięci zarastające chwastami oraz wszelkie inne braki na ogół dałoby się skorygować z dnia na dzień. Można odnieść przerażająco smutne wrażenie, że są to obiekty porzucone przez miasto do czasu, aż rozpadną się ponownie do poziomu, który uzasadni wzięcie dotacji na "rewitalizację". Coraz częściej przekonujemy się, że przestrzeń miejska zmienia się w produkt jednorazowego użytku, który taniej (przez system dotacji) jest wyeksploatować i zbudować od nowa, niż utrzymywać w dobrym stanie technicznym.





Tylko cięcie kosztów i wyłączanie "bajerów"!





- fot. Przystań miejska z włączoną iluminacją wnęki.- fot. Pit1233, Wikimedia Commons A co z inwestycjami miasta, które miały być "na lata"? Mogłoby się wydawać, że takie miejsca, jak muzea i inne reprezentacyjne budynki będą w Bydgoszczy przez długi czas stanowić ozdobę miasta, nie tylko ściągając wzrok turystów, ale też sprawiając, że codzienne funkcjonowanie w Bydgoszczy będzie milsze dla mieszkańców. Świetnym przykładem jest Przystań Miejska, czyli popularnie "marina" na Wyspie Młyńskiej. Pomijając kwestie koloru drewna, które miało się ładnie zestarzeć, charakterystycznym elementem budynku była (i w zasadzie nadal jest) wnęka podświetlona nocą na zmieniające się kolory. Od czerwieni po zieleń, diodowa iluminacja sprawiała, że nocny krajobraz miasta wyrywał się trochę z pomarańczowej monotonii sodowego oświetlenia ulicznego. Przez pewien czas pięknie to działało i spacerując bulwarami ciągnącymi się wzdłuż Brdy, aż miło było odwrócić wzrok w kierunku drugiego brzegu rzeki. Teraz, niestety, kolory kompletnie zniknęły z elewacji budynku nagrodzonego mianem "bryły roku", co tylko dodatkowo podkreśliło proces starzenia się i ciemnienia drewna na elewacji. Mam wrażenie, że decyzję podjęto wyłącznie w imię zmniejszenia comiesięcznego rachunku za prąd, kompletnie ignorując wpływ tej decyzji na krajobraz całego miasta. Mam ogromną nadzieję, że naciskając na władze miasta uda się uzyskać wymuszenie na operatorze budynku przywrócenie jednego z najważniejszych elementów ozdobnych przystani.





Wieża ciśnień na południowej skarpie miasta.

Charakterystyczną wieżę widać z ogromnej części

Bydgoszczy. - fot. sebdok, Wikimedia Commons