GroenLinks en de PvdA zijn precies hetzelfde. Althans als je kijkt naar de zestig stellingen van de StemWijzer voor de Europese Parlementsverkiezingen. Op alle stellingen gaven de twee linkse partijen namelijk exact hetzelfde antwoord. De lancering van de stemhulp liep daardoor vertraging op - er moesten nieuwe stellingen worden bedacht. Maar het roept ook de vraag op waarom de twee partijen eigenlijk niet gewoon samengaan.

In Woerden heeft zo'n fusie-experiment al tot resultaat geleid. Dertien jaar geleden fuseerden GroenLinks en PvdA daar tot Progressief Woerden. Beide partijen waren te klein om structureel mee te doen aan coalities, vertelt fractievoorzitter Marieke van Noort. "Er was het idee dat we met zijn tweeën een betere kans zouden maken. En inhoudelijk waren er ook geen bezwaren." Toch was er ook twijfel, vertelt ze. "Raken we zo onze identiteit niet kwijt?"

Keerpunt 1972

Ideeën voor samenwerking op links zijn niet nieuw. Ze zijn zelfs stokoud. Voor de Kamerverkiezingen van 1972 presenteerden PvdA, D66 en PPR (een voorloper van GroenLinks) samen een verkiezingsprogramma. Het document Keerpunt 1972 ging vooral over een eerlijke verdeling van welvaart, kennis en macht.

In de jaren 2000 prikten Femke Halsema (GL), Wouter Bos (PvdA) en Jan Marijnissen (SP) weleens een vorkje. En in 2016 stelde Diederik Samsom voor om de PvdA en GroenLinks op te laten gaan in een gezamenlijke fractie. Jesse Klaver ging uiteindelijk niet in op die avances. "Fuseren vind ik geen optie", was toen zijn antwoord.