Je komt binnen op een feest waar je vrijwel niemand kent. De gastheer en enige die je wel kent, geeft je een hand of schouderklopje, vindt het ‘leuk dat je er bent’ en komt nooit meer terug. Vanaf dat moment sta je er alleen voor.

1. Vraag aan een medefeestganger waar hij zijn biertje vandaan heeft. Hij wijst je waarschijnlijk naar de keuken en vervolgt zijn gesprek met de anderen. Pak een biertje en ga bij een groepje staan. Hou zoveel afstand dat je er niet echt bijhoort. Volg de gesprekken en knik af en toe. Lach als de anderen lachen, ook al snap of hoor je de grap niet.

2. Je merkt dat je geen aansluiting kunt vinden bij de groep. Ga daarom in een hoek staan en speel een beetje met je telefoon. Lach er af en toe bij, dit wekt de indruk van contact en een druk digitaal sociaal leven. Veins één tot tweemaal een telefoongesprek. Dit mag wel een minuut of vijf per keer duren. Pulk onderwijl de etiketjes van je bierflesje af. Ga naar het toilet. Lees een paar moppen in het moppenboekje of kijk op de verjaardagskalender wie er tegelijk met jou jarig is. Laat het niet eindeloos duren, want een lang bezet toilet is doorslaggevend voor de beeldvorming bij de overige feestgangers! Het is beter vijf keer twee minuten te gaan dan één keer tien minuten.

3. Je staat nu bekend als degene die een half uur alleen in het hoekje heeft gestaan. Er wordt naar je gekeken en over je gepraat. Iedereen vindt je vreemd en dat ben je ook. Tijd om te gaan dus. Trek je jas aan, wandel naar de deur en ga naar huis. Toch goed dat je even je gezicht hebt laten zien.

Het monumentale werk 100 jaar De Speld – Deel I is nu verkrijgbaar, bestel het hier.

9 van de 10 tandartsen raden dit boek aan.