Bruggeling Paul Dewispelaere was een kritische vrijdenker met een grote liefde voor de natuur. Hij was een man van literaire tijdschriften, als criticus en essayist vooral, onder meer over Louis Paul Boon.

De meeste bijdragen schreef hij voor het Nieuw Vlaams Tijdschrift en daarna voor het Nieuw Wereldtijdschrift van Herman De Coninck. De Wispelaere was een geëngageerd auteur, met een groot ecologisch bewustzijn.

Met Hugo Raes stelde hij de vernieuwende bloemlezingen Wereld in Teksten samen voor het middelbaar onderwijs en hij werkte voor boekenprogramma's op de BRT. Vanaf eind jaren 50 schreef hij verhalen en romans, in 98 kreeg hij er de prijs van de Nederlandse letteren voor.

Zijn boeken stonden ver af van de traditionele vertel-structuur. Enkele titels: Een dag op het land, Tussen tuin en wereld, Mijn huis is nergens meer, Brieven uit Nergenshuyzen en Het Verkoolde alfabet.