"Kwetsbare kinderen de dupe lerarentekort", "Het lerarentekort lijkt resistent tegen welk beleid dan ook", "Onderwijspersoneel massaal in actie tegen lerarentekort", "De kinderen betalen de rekening", "Zestien Amsterdamse basisscholen week dicht uit protest tegen lerarentekort".

Het is een greep uit de krantenkoppen (en internetkoppen) van de afgelopen weken over de problemen in het onderwijs. Dat er meer leraren nodig zijn, daar zijn veel mensen het wel over eens. Net als over het feit dat zoiets niet van de een op de andere dag is geregeld. Het roept de vraag op of er niet andere, drastischer maatregelen nodig zijn om de crisis te bezweren.

We vroegen het aan onderwijsonderzoeker Hans Luyten van de Universiteit Twente, Petra van Haren van de Algemene Vereniging Schoolleiders en aan hoogleraar Onderwijsarbeidsmarkt aan de universiteiten van Maastricht en Tilburg Frank Cörvers.

Het probleem is het grootst in de Randstad. Het is dan ook geen toeval dat een scholenkoepel uit de hoofdstad volgende maand uit protest zestien scholen een week sluit. Bij Stichting Westelijke Tuinsteden staan 25 vacatures open. Hoogleraar Cörvers wijt dat aan het feit dat het leven voor leraren te duur is in Amsterdam. "Waarom maak je die scholen dan niet in de buurt van waar de leraren wel kunnen wonen?"

Nabijheid en laagdrempeligheid

Hij pleit voor het verplaatsen van scholen naar de rand van de stad. "Mensen willen blijkbaar heel graag in Amsterdam wonen en misschien moeten ze dan accepteren dat ze wat langer moeten reizen om de kinderen naar school te brengen."

Cörvers noemt ook fusies als mogelijke maatregel, omdat niet alle scholen een even groot tekort aan leraren hebben. "Dan spreid je het probleem een beetje over Nederland."

Van Haren ziet wel een groot bezwaar. Volgens de voorzitter van de Algemene Vereniging Schoolleiders zijn nabijheid en laagdrempeligheid belangrijk voor een basisschool. "Kinderen willen spelen met hun vriendjes van school en dat is lastig als je ver van school woont."