Redaktor Gazeta.pl Jacek Gądek objaśnia kobietom świat. Z godnym Bogdana Rymanowskiego zacięciem poucza nas, co robimy źle, gdy walczymy o swoje prawa. Niczym weteran ruchu pro-choice wyjaśnia organizatorkom Manif, „czarnego protestu” i Ogólnopolskiego Strajku Kobiet - czyli największych polskich demonstracji w obronie praw kobiet - jak nie należy działać, jakich haseł nie używać.

REKLAMA

Czego się dowiadujemy? Że cała ta nasza walka jest psu na budę, a jedyne, co przyniesie, to pogarda dla lewicy i ruchów kobiecych. Dostajemy typowy zestaw zaleceń z kategorii: „macie być grzeczne i ustawić się w karnym szeregu za świętym kompromisem aborcyjnym”. Tekst Gądka niewiele mówi o realnych sukcesach czy problemach ruchu feministycznego i nowej lewicy. Mówi za to sporo o polskim „centrum” i o kolejnym oprócz prawicowego ekstremizmu zagrożeniu dla praw kobiet w Polsce. Tym zagrożeniem jest niepohamowana skłonność liberalnych komentatorów do zajmowania stanowiska radykalnej bezstronności i ich ulubiony prawdopośrodkizm: rysowanie fałszywej symetrii pomiędzy obrońcami praw kobiet i prawicowymi fanatykami.

Kiedy redaktor Gądek już zrówna ruchy kobiece ze skrajną prawicą, nie musi opowiadać się po żadnej ze stron. To wygodne. Tyle że ceną jest dyskredytowanie walki, która właśnie zaczyna przynosić realne efekty. To dzięki działaniom nowej lewicy i ruchów kobiecych zmienia się klimat polityczny wokół praw kobiet. Coraz więcej Polek i Polaków chce złagodzenia ustawy antyaborcyjnej. Postulaty zgłaszane przez Razem czy komitet Ratujmy Kobiety, aby w końcu stworzyć prawo na miarę europejskich standardów i umożliwić Polkom dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji, są coraz szerzej popierane. Ponad 40 proc. Polek i Polaków chce złagodzenia prawa dotyczącego przerywania ciąży. Poparcie to widać nie tylko w badaniach opinii publicznej, ale też w setkach tysięcy zebranych podpisów pod projektem liberalizującym ustawę antyaborcyjną czy podczas masowych demonstracji ulicznych, takich jak niedawny „czarny piątek”.

Nie potrzebujemy od was „specjalnej troski”

Czy redaktor Gądek zainteresował się tym, kto wziął udział w marcowych demonstracjach w Warszawie? Mam co do tego poważne wątpliwości. Gdyby to zrobił, wiedziałby, że ulicami stolicy maszerowały nie tylko warszawianki. Ogólnopolski Strajk Kobiet ściągnął na demonstrację kobiety z całej Polski – nie tylko z pogardliwie przywoływanego przez redaktora „krakówka”, ale także z Węgorzewa, Puław czy Sanoka. Do Warszawy zjechało mnóstwo kobiet z mniejszych miejscowości, a wiele z tych, które przyjechać nie mogły, wyszło na ulice swoich miast i miasteczek, bo – ponownie wbrew przekonaniom warszawskiego redaktora – walka o prawa kobiet nie jest jakimś wydumanym hobby mieszkanek dużych metropolii.

Mieszkam na tzw. prowincji, oddalonej od Warszawy o prawie pół tysiąca kilometrów. Zapewniam, że dziewczyny i kobiety z Kotliny Kłodzkiej tak samo jak mieszkanki stolicy chcą móc decydować o tym, czy i kiedy zostaną matkami. Potrzebujemy nie „specjalnej troski” ze strony polityków (ani warszawskich dziennikarzy), tylko cywilizowanego prawa gwarantującego dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji, antykoncepcji (także awaryjnej) oraz farmaceutów i lekarzy, którzy nie będą się chowali za klauzulą sumienia. Nadzieję na wprowadzenie takiego prawa daje dziś wyłącznie nowa lewica. Pierwszym projektem, który zgłosi w nowym Sejmie Partia Razem, będzie złagodzenie ustawy antyaborcyjnej.

Nie wiem, skąd u redaktora Gądka przekonanie o braku zainteresowania Razem sytuacją osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów. Za wzór stawia nam „dokonania” PiS i PO. To kolejny strzał kulą w płot. Wystarczyłoby porozmawiać z opiekunami osób niepełnosprawnych, żeby dowiedzieć się, co sądzą o obecnej i poprzedniej władzy. To rządy PO, a teraz PiS od lat ignorują wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2012 roku dotyczący świadczeń opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami. Opiekunowie nadal otrzymują od państwa żenująco niskie wsparcie – 520 złotych miesięcznie. O poprawę ich sytuacji upomina się wyłącznie nowa lewica. Partia Razem wielokrotnie zabierała w ich sprawie głos. Uczestniczymy w protestach opiekunów i opiekunek. Zabiegamy o to, by ich dramatyczna sytuacja była nagłaśniana w mediach. Wielokrotnie apelowaliśmy do rządu, aby wydał w końcu rozporządzenie o podniesieniu świadczeń opiekuńczych. Nasze stanowisko jest jasne: chcemy realnego wsparcia i prawa wyboru. Być może panu redaktorowi nie podoba się to ostatnie? W takim razie warto napisać to wprost.

Biskupów traktujmy jak polityków

Autorowi artykułu nie podoba się także krytykowanie biskupów. I to, że nowa lewica i ruchy kobiece sprzeciwiają się presji, którą kościelni hierarchowie wywierają na władzę. Redaktor Gądek wolałby, żebyśmy o tym nie wspominały. Uważa za „rzecz naturalną” to, że „duchowni chcą, aby nauka moralna Kościoła była szanowana”. Tyle że w Polsce żyją nie tylko katolicy. Biskupi mają pełne prawo przekonywać do swoich poglądów – tak długo, jak długo robią to z poszanowaniem odrębności państwa od Kościoła. Kiedy ze swojej „nauki moralnej” chcą uczynić przymus prawny obowiązujący wszystkich wierzących i niewierzących, muszą się liczyć z konsekwencjami. Jeśli wchodzą w buty polityków, będą oceniani i krytykowani przez społeczeństwo, jak wszyscy inni politycy. Bez taryfy ulgowej.

„Duchowni chcą, aby nauka moralna Kościoła była szanowana”. Kobiety za to chciałyby, by szanowane było ich prawo do decydowania o swoim życiu, zdrowiu i ciele. W odróżnieniu od biskupów to właśnie my, kobiety, stanowimy połowę polskiego społeczeństwa. Chcemy, żeby świecka władza reprezentowała nasze interesy. I nie będziemy siedzieć cicho, grzecznie i miło.

Przez ostatnie 25 lat ciągle słyszałyśmy, że to nie ten moment. Nigdy nie było czasu na złagodzenie ustawy antyaborcyjnej, na świeckie państwo, na budowę państwowych żłobków, na zapewnienie równych płac kobiet i mężczyzn. Ale to już, panie redaktorze, po prostu się skończyło.

---

Agnieszka Dziemianowicz-Bąk (ur. w 1984 roku) – jest polską działaczką społeczną i polityczką, członkinią Zarządu Krajowego Partii Razem