ELO was een bedenksel van Roy Wood, de bezieler van The Move die in de jaren 60 enkele hits had, onder meer "Fire brigade". In de jaren 70 wilde Wood, een soort rommelige glamour-rocker, nieuwe wegen bewandelen. Een rockband met een symfonisch geluid, maar dan minder ernstig en humorloos dan Pink Floyd en meer gericht op de hitparade, leek hem een goed idee.

Vrij snel zag Wood ELO niet meer zitten, en hij stichtte de excentrieke groep Wizzard, van "See my baby jive" en "Angel fingers". Zo werd Jeff Lynne de frontman van ELO. Hij trok in 1972 voor de tweede elpee van de groep de toen 19-jarige cellist Hugh McDowell aan. Die speelde al cello toen hij nog geen 5 jaar was. Gedurende een paar jaar pendelde McDowell tussen ELO en Wizzard.