Bij terreur of bij nieuws over migratiebewegingen is er altijd een belangrijk deel van de publieke opinie dat vraagt om weer baas te worden over de eigen grenzen. Het kan toch niet zijn, zo wordt gezegd, dat Afrikanen vanaf de Italiaanse kusten tot bij ons wandelen zonder te worden gecontroleerd wanneer ze een nieuw land betreden?

En hoe is het mogelijk dat terroristen op de ene plek wapens kopen en dan ongestoord naar een ander land trekken om er Allah Akbar mompelend een aanslag mee te plegen? Zou ieder land niet beter opnieuw zelf in de gaten houden wie er binnenkomt en buitengaat?



De redenering lijkt op het eerste gezicht niet zo dwaas. Maar op het tweede gezicht duiken er problemen op.

Als men de controles ernstig wil doen, moeten ze immers grondig gebeuren. Terroristen rijden niet met een camionette waarop spreuken van de profeet staan geschilderd, of met een gepersonaliseerde nummerplaat ‘IS’. Mensensmokkelaars met ervaring vermommen zich als toerist en hangen een caravan aan hun wagen, vol met vluchtelingen.

Anders gezegd, wie terroristen of migranten aan de nationale grens wil tegenhouden, moet drastische maatregelen nemen: alle auto’s, caravans en vrachtwagens moeten minutieus gecontroleerd worden, dag en nacht. De file staat al snel van Rekkem tot in Waregem. Bij de vakantie-uittocht wellicht tot in Gent.

Het is bovendien nogal zinloos om het toezicht te beperken tot de snelwegen. Ook alle kleine grensovergangen moeten bijgevolg bewaakt worden. Dat zal nogal wat kosten, met de vergoedingen voor nacht- en weekendwerk erbij. Grenswachter wordt al snel een knelpuntberoep.