Wielrenner Lieuwe Westra heeft tijdens zijn loopbaan vaak cortisonen gebruikt, een in het wielrennen verboden stresshormoon dat het lichaam helpt de pijngrens te verleggen.

Dat vertelt de inmiddels gestopte prof uit Tijnje in het boek Het Beest, het wielerleven van Lieuwe Westra dat dinsdag in Amsterdam wordt gepresenteerd. ,,Ik spoot het in mijn eigen lijf om harder te fietsen, om prijzen te pakken, om complimenten in ontvangst nemen’’, vertelt Westra aan auteur Thomas Sijtsma.

,,Ik kon daarvan genieten: aandacht na een sterk optreden. In mijn eerste profjaar werd het mij duidelijk dat met alleen hard trainen er geen overwinningen werden behaald. Wilde je meedoen met de grote jongens, dan moest je de grenzen van het toelaatbare opzoeken.’’

Gedekt door medisch attest

Westra liep nooit tegen de lamp omdat hij gedekt werd door een medisch attest, verstrekt door de ploegarts. Maar hem mankeerde niets, aldus Westra. ,,Je was echt een hele knaap als je een uitslag zonder cortison kon rijden. Naar mijn idee bestond dat niet.’’

,,Het medisch attest kreeg ik vaak met een geveinsde blessure, bijvoorbeeld een ontsteking in de knie. Het loonde die jaren om een blessure aan de knie te faken. Volgens het rennersboekje liep ik al jaren rond met knieproblemen. Zo kon ik op belangrijke piekmomenten in het seizoen met een kuur cortison beginnen.’’

Dieper kunnen gaan

Beroemde renners als Lance Armstrong en Michael Boogerd biechtten een paar jaar geleden al het gebruik van cortisonen op. Zij lieten zich ook in met epo en bloedtransfusies. Westra: ,,Ik prijs me tot de dag van vandaag gelukkig dat mijn professionele carrière pas in 2009 begon. Had ik eerder de overstap van de amateurs gemaakt, dan was de verleiding mij te sterk geweest. Mijn hand zou naar epo of een variant daarvan hebben gegrepen.’’

,,Ik had binnen een paar maanden in de gaten dat renners klooiden met cortison. Er werd stiekem over gesproken. Je voelde na zo’n injectie geen pijn, je kon dieper gaan en de euforie werd meester van je lichaam. Elke renner van naam zorgde voor een medisch attest voor klassiekers en andere grote wedstrijden.’’

'Het medisch attest kreeg ik vaak met een geveinsde blessure'

Westra reed als professional voor het Nederlandse Vacansoleil en het Kazachse Astana. Westra: ,,De ploegleiding wilde volgens mij in die jaren niet weten wat er speelde: dan konden ze er ook niet op worden aangesproken. Al wisten ze het vaak wel natuurlijk, maar we spraken er niet openlijk over. Wij moesten presteren en het maakte hen niet uit, zolang we maar niet gepakt werden. Wat niet weet, wat niet deert.’’

Geen wroeging

Westra voelt geen wroeging. ,,Ik vind dat ik het verhaal over de cortisoneninjecties open kan vertellen, omdat ik niet het gevoel heb dat ik echt iets fout heb gedaan. Bijna iedereen van mijn generatie werkte op deze manier naar piekmomenten toe.’’

,,Hoe denk je dat de klassiekerspecialisten en ronderenners zich van elkaar probeerden te onderscheiden? Die deden het echt niet anders. En de ‘marginal gains’ van Team Sky? Zelfde laken een pak. Als er al een schuldige moet worden aangewezen, is het misschien beter om naar de artsen binnen het wielrennen te kijken. Zij faciliteren dit gedrag door te helpen met attesten.’’