Pod płaszczykiem ustawy antyterrorystycznej PiS wprowadzi możliwość pełnej inwigilacji sieci. Czy lud się zmobilizuje, tak jak w sprawie ACTA – to się okaże.

Nagłośnienie przez Ryszarda Petru planu wprowadzenia pod płaszczykiem ustawy antyterrorystycznej możliwości pełnej inwigilacji internetu ma nie tyle służyć opamiętaniu się władz, ile być sygnałem dla obywateli.

„Wołanie na puszczy” – tak w czasach PRL jeden z cykli swoich felietonów tytułował uznany publicysta antykomunistycznej opozycji Stefan Kisielewski. Mogłoby się wydawać, że podobny sens (czytaj: bezsens) ma dziś analizowanie aktów prawnych projektowanych przez aktualną większość parlamentarną. Co dzień pokazuje ona bowiem, jak można manipulować przepisami albo zwyczajnie je łamać w imię słynnej na powrót zasady, że nad prawem stoi wola narodu.

O ile jednak na przemówienie do rozsądku władzy nie ma już co liczyć, to jest szansa na mobilizację obywatelską. Dlatego tak ważne są alarmy przed ewentualnymi ograniczeniami naszych swobód. Takie choćby jak zwrócenie przez Ryszarda Petru uwagi na plan dopuszczenia do pełnej inwigilacji internetu przez służby specjalne.

Możliwość taką dawać ma im przygotowywana przez szefa MSW Mariusza Błaszczaka i koordynatora służb Mariusza Kamińskiego ustawa antyterrorystyczna. Petru sugeruje, że ustawa przewidywać ma m.in. kontrolę korespondencji mailowej (a ponadto zakaz demonstracji). Naturalnie to służby (a w praktyce ich polityczni dysponenci) oceniałyby poziom zagrożenia terroryzmem, a więc i decydowałyby o zakresie inwigilacji. W praktyce pozwalałoby to im kontrolować obywateli i zbierać na nich tzw. haki. Znamienne ma być i to, że jeszcze niedawno szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Paweł Soloch przekonywał, że Polski terroryzm praktycznie nie dotyczy.

Nagłaśniając niebezpieczeństwa wynikające z szykowanej ustawy, lider Nowoczesnej liczy zapewne na mobilizację głównie młodych rodaków. Pamięta przecież skalę oburzenia, jakie powstało wśród nich w związku z dużo mniej przecież (o ile w ogóle) ingerującym w prawa jednostki międzynarodowym porozumieniem ACTA.

Odwoływanie się – wobec buty PiS, jego rządu i prezydenta – nie do władzy, lecz do obywateli, okazuje się jedyną możliwą strategią opozycji. Skoro aktualna większość parlamentarna nie chce dialogu, to pożądana przecież w cywilizowanej demokracji tzw. konstruktywna opozycja nie jest widać obecnie w Polsce możliwa.

Inny cykl swoich felietonów Kisiel nazwał „Głową w mur”. Z czasem głowa okazała się mocniejsza. I mur się rozpadł.