Een taks kan zeker en kan ook effect hebben. Of die zinvol is, dat laat ik aan uw persoonlijke overtuiging over. Maar de taks zou ten eerste geregeld moeten worden op internationaal niveau, op een niveau hoger dan Europa, zoals de ICAO bijvoorbeeld, de internationale organisatie van de luchtvaart, waar zowat alle landen in samenzitten, want in Europa alleen veranderen we de wereld niet. Een taks moet bovendien hoog genoeg zijn om het gedrag van de consument te wijzigen. De alternatieven voor het vliegtuig moeten voldoende uitgebreid en toegankelijk zijn.

Sommige experts pleiten er ook voor om de industrie, de vliegtuig­constructeurs, zelf te taxeren zolang hun innovatie niet snel genoeg gaat of niet doortastend genoeg is. Op die manier leg je de verantwoordelijkheid bij de producent en niet bij de consument. Wanneer Airbus of Boeing hun zakencijfer zien dalen, dan mag je er zeker van zijn dat ze net dat tikkeltje sneller tot actie zullen overgaan.

Kortom een taks is niet geregeld op een paar minuten, is ook veel complexer dan een eenvoudige politieke slogan en heeft voor– en nadelen. En dan hebben we het er nog niet gehad over of het wel mogelijk is en bovendien wenselijk om aan een sector te vragen niet verder te groeien en misschien zelfs te krimpen, want wat gaat die piloot, stewardess of bagagist dan doen? Iemand zal altijd de rekening betalen. Of dat de consument, de werknemer in de sector of het klimaat is… Dat hangt af van wat we willen als samenleving. En dat vraagt een echt debat, op hoog niveau, geen holle slogans.