Het is een wonderbaarlijk gezicht. In de kop van Noord-Holland lijken overal spontane meren te zijn ontstaan. Wordt het een ijsbaan? Is het waterberging? Toeristen en toevallige voorbijgangers hebben geen idee.

"Ik vind het heel mooi, maar waarom is het?" vraagt Ige Kennenisch uit Barneveld zich af bij NH Nieuws. "We zijn een rondje Callantsoog aan het fietsen en ik dacht aan spaarbekkens."

Dat is niet het geval. "We zetten het land onder water om schimmels en bacteriën te doden", legt bloembollenteler Nico Blokker uit. Ook resten van oude bollen worden zo 'verwijderd'.

"We hoeven ons geen zorgen te maken. Het heeft niets met de stijging van de zeespiegel te maken. Vroeger gebruikten we bestrijdingsmiddelen om schimmels en ziektes als stengelaaltjes tegen te gaan. Nu zetten we eens in de vijf jaar een stuk land onder water", aldus de bloembollenteler. "Dat is beter voor het milieu."

In het oorlogsjaar 1944

Deze methode van ziekte- en schimmelbestrijding werd min of meer bij toeval ontdekt. In het oorlogsjaar 1944 zetten de Duitsers de Wieringermeer onder water om te voorkomen dat de geallieerden daar een aanval konden uitvoeren. Een bloembollenteler in de polder die tot 1944 geregeld te maken had ziektes en ondermaatse bolletjes, ontdekte dat hij daar vanaf was nadat de Wieringermeer een aantal maanden onder water had gestaan.

De bollenvelden in de kop van Noord-Holland blijven ongeveer drie maanden onder water staan. Vervolgens worden nieuwe bollen aangeplant.