Reprezentita per kulturaj ikonoj de Hello Kitty de Sanrio ĝis My Little Pony: Friendship Is Magic de Hasbro, la japana koncepto de “kawaii” [eo], aŭ ĉarmeco, iĝis parto de tutmonda kulturo.

Kiel artikolo, aperinta en 2017 en la brita magazino Time Out, mencias:

[The word ‘kawaii’] joined the league of sushi, samurai and kimono: the word kawaii is now part of the global consciousness, with enthusiasts from Seattle to Stockholm embracing Japan's take on cuteness.

[La vorto “kawaii”] aliĝis al la ligo de sushi, samurai kaj kimono: la vorto kawaii nun estas parto de la tutmonda konscio; entuziasmuloj de Seattle ĝis Stockholm adoptis la japanian version de ĉarmeco.

Kosplejo, aŭ rolkostumado kiel karaktero, iĝis parto de konvencia junularkulturo ĉie en la mondo, kaj estas ofte ligita al “kawaii“-kulturo. La plej nova Star Wars-eca televidserio, The Mandalorian, enhavas karakteron de kawaii-eca Baby Yoda, kiu iĝis ege populara pro sia ĉarmeco.

Dum Japanio estas agnoskata kiel la naskiĝloko de nuntempa “ĉarmeco”, en lastatempa pepaĵaro, unu persono rekonigis la radikojn de “kawaii” kaj ĝian ligon al kvira kulturo.

Twitter-uzanto Patrick, kiu doktoriĝas pri Japanaj Studoj, koncentriĝante je nuntempaj kviraj japanaj literaturo kaj komunumoj, rekonigas la mortintan japanan dezajniston kaj ilustriston Rune Naito kiel la pioniron de “ĉarmeco” en Japanio en la 1940-aj jaroj.

Rune was born in 1932 and got his start working with Nakahara Jun'ichi, another one of the major figures in shojo history. Together, they helped to start Himawari (Sunflower, 1947-1952) one of the first postwar magazines for young girls. pic.twitter.com/35q46ffeS8 — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Rune naskiĝis en 1932 kaj lia kariero komenciĝis ĉe Nakahara Jun'ichi, alia ĉefa persono en la shojo-historio.Kune, ili helpis ekigi Himawari (Sunfloro, 1947-1952), unu el la unuaj postmilitaj magazinoj por junaj knabinoj. pic.twitter.com/35q46ffeS8 — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

Rune became a major figure in the design and editing of Himawari's successor, Junior Soleil (1954-1960). Junior Soleil was where Rune's career really took off, and his “Rune Girls,” became a major hit, launching his career as an illustrator and designer for numerous magazines pic.twitter.com/6HA8azVIFv — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Rune estis ĉefo pri la dezajnado kaj muntado de la postanto de Himawari, Junior Soleil (1954-1960). Junior Soleil estis la magazino kiu vere kreskigis la karieron de Rune, kaj liaj “Rune Girls” populariĝis, lanĉante lian karieron kiel ilustristo kaj dezajnisto ĉe multnombraj magazinoj. pic.twitter.com/6HA8azVIFv — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

As a result of his success in illustration, Rune began designing his own mascot characters that also became huge hits. Characters like Hello Kitty are pretty well known everywhere now, but Rune's Panda character, designed the year before Ueno Zoo received a panda, paved the way pic.twitter.com/ERYTMkcvIn — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Rezulte de sia sukceso je ilustrado, Rune ekdezajnis siajn proprajn emblembestojn kiuj ankaŭ populariĝis. Nuntempe fikciuloj kiel Hello Kitty estas tre konataj ĉie en la mondo, sed la fikciulo Panda de Rune, dezajnita jaron antaŭ la bestoĝardeno de Ueno ricevis pandon, ebligis tion pic.twitter.com/ERYTMkcvIn — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

Youtube-kanalo enhavas plurajn ekzemplojn kiel la fikciuloj de Rune Naito estis licencitaj por komerca reproduktado:

Patrick plu rakontas ke la “kawaii” heredaĵo de Naito pleje obskurigis liajn kontribuojn al kvira kulturo en Japanio.

But a major part of Rune's work that's rarely discussed is the work he did for the magazine Barazoku (1971-2008). Barazoku was the first mass-market magazine that catered to same-sex attracted men in Japan, and Rune's long term partner Fujita Ryu designed the first cover pic.twitter.com/YRuzTfm3Mx — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Sed granda parto de la verkaro de Rune, kiu malmulte estas pridiskutata, estas la laboro kiun li faris por la magazino Barazoku (1971-2008). Barazoku estis la unua amaskomerca magazino kiu celis samseksemajn virojn en Japanio, kaj la longtempa kunulo de Rune, Fujita Ryu, dezajnis la unuan kovrilon pic.twitter.com/YRuzTfm3Mx — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

After the mid-1980s, Rune joked that he could use his name for illustrating for gay magazines because his “boom” period was over. For the rest of his life he lived with Fujita, producing dolls, figures, designs, and gay illustrations until his passing in 2007 pic.twitter.com/v7JxEZRvsV — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Post la mezo de la 1980-aj jaroj, Rune ŝercis eblecon uzi sian nomon por ilustri gejajn magazinojn, ĉar lia periodo de rapidega kreskego pasis. La reston de sia vivo li loĝis kun Fujita, produktante pupojn, figuretojn, dezajnojn kaj gejajn ilustraĵojn ĝis sia forpaso en 2007 pic.twitter.com/v7JxEZRvsV — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

When he died, many Japanese obituaries credited him as the “godfather of kawaii,” but very few noted his contributions to queer visual culture in Japan or his own history as a queer person. As far as I can tell, no English language sources on him discuss it either. pic.twitter.com/kRaQsTr5kw — ✨ (@animaltextures) December 10, 2019

Kiam li forpasis, multaj japanaj nekrologoj agnoskis lin kiel la “baptopatron de kawaii”, sed malmultaj menciis liajn kontribuojn al kvira bildokulturo en Japanio aŭ lian propran historion kiel gejo. Laŭ mia scio, neniu anglalingva fonto pri li mencias tion.

pic.twitter.com/kRaQsTr5kw — ✨ (@animaltextures), la 10-an de decembro 2019

Patrick finas sian Twitter-fadenon asertante:

That's why I think it's important that Rune get credit for the totality of his works; not only was he a pioneer of the kawaii aesthetic but with his long term partner, he helped to create an entire visual language and artistic lineage for gay men in Japan.

Tial mi pensas ke estas grave ke Rune ricevu agnoskon por la tuto de sia verkaro; li estis pioniro ne nur de la kawaii-a estetiko, sed kun sia longtempa kunulo, li helpis krei tutan bildan lingvon kaj artaĵan idaron por gejaj viroj en Japanio.

Krom ebligi produktadon de kvira kulturo en Japanio por kvira publiko, Rune Naito ankaŭ malfermis la pordon tra kiu kvira kulturo eniris amasan kulturon. “Yaoi” estas ĝenro de japana bildliteraturo, kiu koncentriĝas pri samsekserotikaj rilatoj, kaj ĝenerale estas kreita de virinoj por ina publiko.

Pli lastatempe, la populara japana komikso La Edzo De Mia Frato, pri geja viro el Kanado kiu vojaĝas al Japanio post la morto de sia japana edzo, reproduktiĝis kiel amaspopulara aktora televidserio ĉe NHK, la publika televidkanalo en Japanio.

Ekspozicio pri la verkaro de Rune Naito nuntempe okazas en Okazaki, en centra Japanio, ĝis la 13-a de januaro 2020. La oficiala Rune Naito retejo havas pliajn ekzemplojn de lia verkaro. Por plia fontinformo pri la historio de “kawaii”, Sebastian Masuda de moda marko 6%DOKIDOKI pridiskutas Rune Naito dum “Radikoj De Kawaii”-ekspozicio en 2012 en Tokio:

NOTO: Twitter-uzanto Patrick donis permeson enigi siajn pepaĵojn en tiun ĉi rakonton.