Wygląda na to, że panika w mediach wzrosła do poziomu histerii. Dowiadujemy się właśnie nieoficjalnie, że program „Kultowe rozmowy”, w których Tomasz Raczek rozmawia z Ewą Wanat został zdjęty z zaplanowanej emisji i przesunięty na tak zwane później.

Rozmowa została zarejestrowana na początku listopada i przeznaczona do emisji na sobotę 22 listopada, co na swoim twitterze we wtorek 17tego zapowiadał Tomasz Raczek.

Jak mówi nam wieloletni pracownik TVP, który chce pozostać anonimowy:

Wszyscy się boją. Decyzję o wstrzymaniu emisji podjęła dyrekcja TVP Regionalna ale to nie jest decyzja o zdjęciu programu z emisji tylko o przesunięciu emisji na później. Decyzję uzasadniono koniecznością dokonania poprawek, których jednak nikt nie chce się podjąć.

Jak się dowiadujemy dalej, wspomniana wyżej dyrekcja ponoć osobiście nie ma nic do Ewy Wanat i „nie ma złej woli”. Problem jest prostszy: po prostu nie ma odważnego, który by to podpisał do emisji, bo jego podpis zostanie. Osoba odpowiedzialna za kolaudację bała się podpisać decyzję i dać akcept.

Ewa Wanat może być dla TVP „niewygodna” gdyż po pierwsze, jest „lewicowa”, czy też „liberalna” (tego w końcu nikt do końca nie wie) więc może się w ogóle nie podobać nowej władzy, po drugie, miała ostatnio pryncypialny konflikt z władzami regionalnego radia publicznego RDC, w wyniku którego została zwolniona ze stanowiska redaktora naczelnego. W samej rozmowie wypowiada postulaty dotyczące koniecznej reorganizacji mediów publicznych w Polsce.

Co symptomatyczne, nie ma żadnego oficjalnego zakazu publikacji ze strony partii rządzącej, czy nowego samozwańczego nadzorcy mediów publicznych czyli ministra kultury pana Glińskiego. Jest po prostu instynktowne wyczucie wśród „doświadczonych” różnymi przejściami pracowników TVP, którzy domyślają się, czego nowa władza może od nich oczekiwać.

Autocenzura.

Ci ludzie są w telewizji nie od dziś, niejedno widzieli, nie raz musieli „instynktownie wyczuwać” czego się od nich oczekuje, więc już to potrafią. Nie bądźmy naiwni: poświęcenie kariery i osobistych dokonań dla jakichś iluzorycznych zasad dziennikarskich lub w imię osobistej integralności może jest dobre w filmach, ale nie w realnym życiu. W życiu trzeba żyć. A żeby żyć, trzeba przeżyć i nie dać się odstrzelić. Po co się podkładać?

Ludzie telewizji publicznej i mediów w ogóle widzą, że nowa władza nie będzie się patyczkować i z pełną brutalnością wyegzekwuje swoją „wizję”. Wiedzą, gdyż widzieli to w przeszłości. Wiedzą, bo zapowiedź tego dał w TVP Info minister Gliński. Po performensie Glińskiego i po tym, co się stało z redaktorką Lewicką zimny dreszcz przeszedł po plecach redaktorów. Nikt nie chce stać się celem owej brutalności. Po co? W imię czego? Zresztą nie dotyczy to tylko mediów państwowych ale i pewnie niektórych prywatnych, które będą się teraz starały wykonać piwot w stronę władzy, gdyż gdzie jest władza, tam jest pieniądz.

Poniżej prezentujemy tę rozmowę w formie jaka została opublikowana na youtube przez producenta. Film był tam jeszcze dwie godziny temu, ale został usunięty – być może ma to związek z planowanym ocenzurowaniem rozmowy? Na szczęście my ten plik mamy i publikujemy.

Rację miała Ewa Wanat mówiąc, że trzeba nam zacząć dyskusję na temat mediów publicznych, gdyż tylko one mogą być gwarantem demokratycznej debaty społecznej i informowania w imię dobra wspólnego. Mogą. Ale nie muszą. Sami redaktorzy tego nie osiągną. Oni są tylko ludźmi, którzy jakoś chcą żyć.

PS. „I żebym ja tam jeszcze coś rzeczywiście obrazoburczego, rewolucyjnego, niebezpiecznego powiedziała… A ja tam po prostu opowiadam o swoich kłopotach w pracy. Każdy przecież jakieś ma, nieprawdaż?” – dodaje Ewa Wanat