W przypadku Infusion d’Homme ciężko mówić o wyraźnym podziale na głowę, serce i bazę tych perfum. Przewodnia nuta irysa pallida, a dokładnie jego korzenia, obecna jest przez cały czas trwania zapachu na skórze, zmieniają się jedynie akordy akompaniujące. Warto również zwrócić uwagę na fakt, iż do budowy tej kompozycji Daniela Andrier wykorzystała zaledwie 6 różnych nut zapachowych. W początkowej fazie zapach jest nieco mydlany, nie mam tu jednak na myśli zwykłego szarego mydła, ale raczej kostkę jakiegoś drogiego, kwiatowego specyfiku nabytego w ekskluzywnej drogerii. Po części jest to zasługa użytego w składzie tunezyjskiego neroli, które nie jest jednak dla mnie zbyt wyraźnie wyczuwalne jako samodzielna nuta, odpowiada raczej za ogólny charakter tych perfum i wnosi do kompozycji efekt świeżości. Z biegiem czasu neroli ustępuje miejsca mieszance wetywerii i drewna cedrowego, pierwsze skrzypce nadal gra jednak irys. Na tym etapie Infusion d’Homme traci odrobinę ze swojego kwiatowego wydźwięku stając się nieznacznie bardziej zielona i ziemista. Zmiana ta nie jest jednak ewidentna a zapach zachowuje swój świeży i elegancki charakter. Jako ostatnie na scenę wkraczają benzoes z Laosu i kadzidło z Somalii, które - podobnie jak w przypadku neroli - nie są zbyt wyraźne, wkomponowując się w stworzony przez Andrier klimat tych perfum. Szczególnie nie wyczuwam tutaj kadzidła, potrafię natomiast zidentyfikować delikatny drzewny akord zbudowany w oparciu o wspomniane cedr i benzoes. Infusion d’Homme do samego końca utrzymuje więc swój pudrowy charakter wynikający z tak silnego zaakcentowania przez autorkę irysowej nuty. Pomimo swojej subtelności zapach ten ani na chwilę nie nabiera jednak kobiecego wyrazu, jest to pachnidło od początku do końca stworzone z myślą o mężczyźnie. A mężczyzna w wydaniu Prady i Danieli Andrier to człowiek jednocześnie prosty i bardzo elegancki, takie też są te perfumy.