Tomasz Sekielski podczas prac nad dokumentem o morderstwie Piotra Jaroszewicza i jego żony z 1992 r. odnalazł odciski palców z miejsca zbrodni. Teraz prokuratura na nowo wszczęła śledztwo w tej sprawie. Wcześniej dowody te zaginęły, co stwierdziło policyjne Archiwum X. Zabójstwo Piotra Jaroszewicza i jego żony to jedna z najbardziej tajemniczych i najgłośniejszych zbrodni lat 90. Mordercy pastwili się nad były premierem PRL i go torturowali. 1 września nad ranem ciupagą zacisnęli pasek na jego szyi, przez co zmarł. Jego żonę - Alicję Solską-Jaroszewicz - związano w łazience, a potem zabito strzałem w głowę.

REKLAMA

Jakim cudem dowody w jednym z najgłośniejszych mordów w historii III RP gniły?

Tomasz Sekielski (Nowa TV): Też się nad tym zastanawiam. Albo to świadczy o celowym działaniu, albo o totalnym bałaganie panującym w sądowym archiwum.

Znalazłem te dowody w pudełku z prywatnymi rzeczami Piotra i Alicji Jaroszewiczów, które oddano rodzinie w 2010 r. Wcześniej - od 2005 r. - tych folii daktyloskopijnych szukała prokuratura i wszczęto w tej sprawie śledztwo, ale nie wskazano osoby odpowiedzialnej za ich zaginięcie. To też stawia pytanie, jak ich szukano, skoro one sobie leżały w pudle w sądowym archiwum?

Jeśli to był bałagan, to nie rozumiem, jak w ogóle był on możliwy. Jak dowody w tak ważnej sprawie mogły być traktowane tak nonszalancko? Gdyby nie pewien zbieg okoliczności i nie to, że wziąłem się za kręcenie filmu i rozmawiałem z rodziną, to te dowody by się nie odnalazły. Dużo zbiegów okoliczności i przypadku w tym było. Udało się jednak i prokuratura po kilku miesiącach zastanawiania się postanowiła wszcząć śledztwo. Być może poznamy w końcu odpowiedź na pytanie, kto zabił Piotra Jaroszewicza.

W pudle były tylko odciski palców?

Co ciekawe, znalazłem też zakrwawioną koszulę Piotra Jaroszewicza. Była też koszula nocna Alicji Solskiej-Jaroszewicz. To też ma kapitalne znaczenie.

Dlaczego?

Bo na początku lat 90. możliwości wykrycia mikrośladów i DNA przez laboratoria - nie tylko policyjne - były o wiele mniejsze, żeby nie powiedzieć żadne, w porównaniu do dzisiejszych. Mam nadzieję, że nie tylko odciski palców, ale też te koszule zostaną dokładnie zbadane. Być może uda się odnaleźć ślady, których wtedy wykryć się nie udało.

Najciemniej było pod latarnią? Najważniejsze dowody były najpierw w sądzie, a potem u rodziny zamordowanych.

Przez kilka lat pudło było - jak rozumiem - składowane w sądzie. Potem je przekazano rodzinie. Jan Jaroszewicz (młodszy syn byłego premiera - red.), który otrzymał to pudło z sądu - jak mi mówił - nie otworzył go do momentu, gdy się ze mną spotkał. Przez kilka lat je miał, ale zwyczajnie nie był w stanie go otworzyć. Odebrał je i schował w szafie. Wyciągnął, gdy o to poprosiłem, abyśmy zobaczyli, co jest w środku.

Pan zadaje sobie to pytanie: dlaczego Piotr Jaroszewicz najpierw był torturowany, a potem zabity wraz z żoną? Ma pan teorie co do motywu?

Wydaje mi się, że to, co wydarzyło się w Aninie w domu Jaroszewiczów w nocy z 31 sierpnia na 1 września 1992 r., nie było napadem rabunkowym. W śledztwie przyjęto jednak taki kierunek: rabusie wpadli do domu, brutalnie zamordowali dwie osoby...

...ale z kosztowności to chyba nic nie zginęło.

Właśnie - cenne rzeczy pozostały. Oglądałem zdjęcia z wizji lokalnej. Na ziemi leżały zbiory monet, były cenne precjoza, obrazy - nic z tych rzeczy nie zginęło. Pytanie: jacy rabusie wpadają do domu byłego premiera i nie zabierają wartościowych rzeczy? Policja twierdziła, że zginęła duża, ale bliżej nieokreślona suma pieniędzy. Nikt jednak nie potwierdził, że Jaroszewicz trzymał w domu duże sumy.

Wiadomo, że w jednym z sejfów były drogocenne kamienie, ale tego sejfu sprawcy akurat nie otworzyli. Kosztowności zostały więc na miejscu. Wersja rabunkowa - w mojej ocenie - nie trzyma się zatem kupy. A poza tym fakt, że Piotr Jaroszewicz przez wiele godzin był torturowany, wskazywałby, że ktoś go przesłuchiwał i chciał wyciągnąć jakieś informacje.

Jakie?

Od osób, które w tamtym czasie się z nim kontaktowały, wiem, że miał jakieś informacje, które chciał ujawnić. Ale nikt nie jest pewny, o co dokładnie mogło chodzić.

A bał się o swoje życie?

Był bardzo ostrożny. Zawsze miał przy sobie broń. Nikt, kto wcześniej nie był zapowiedziany, nie był wpuszczany do willi. A już w szczególności nikt obcy. To też jest ważne: nie ma śladów włamania do domu, co wskazywałoby, że sam Jaroszewicz wpuścił morderców albo podstępem się oni dostali do środka. Był też duży, obronny pies, którego sprawcy struli. Nie wiadomo jednak, jak dostali się do domu.

A motywy? Kryminalne? Polityczne?

Wszystko wskazuje na to, że sprawcy usilnie czegoś szukali. To wskazywałoby, że rację mają ci, którzy twierdzą: mordercy szukali czegoś, co Jaroszewicz miał i co mógł ujawnić. Nie wiem, czy miał i nie wiem, co to mogło być. Jego bliscy, z którymi rozmawiałem, nie byli pewni. Mówi się o słynnych rosyjskich matrioszkach - czyli o uśpionych rosyjskich agentów - a także o agentach Służby Bezpieczeństwa PRL w "Solidarności". Mówi się, że Jaroszewicz posiadał takie informacje.

On w PRL-u był premierem - całą dekadę lat 70. A od końca II wojny światowej znajdował się na szczytach władzy PRL. Był osobą znakomicie poinformowaną o wielu ciemnych sprawach komunistycznych towarzyszy, więc motywem mogła być jego wiedza o działaniach dawnej partyjnej wierchuszki i chęć ujawnienia tego. Wszystko to są jednak dywagacje.

"Wrzucili dziecko do wody jak małego kotka". Morderstwa, które wstrząsnęły Polską >>>

Jestem jednak skłonny wierzyć, że był to mord polityczny na zlecenie. Ktoś chciał uciszyć Piotra Jaroszewicza albo wydobyć od niego jakieś ważne informacje. Skłaniam się ku temu, ale nie mam na to dowodów. Ciągle grzebię przy tej sprawie, więc może nie tylko uda mi się odnaleźć odciski palców, ale też motyw zbrodni. Dla mnie to wciąż zagadka.

Odciski palców, które pan odnalazł pochodzą z...

Historia jest zagmatwana. Mam nadzieję, że prokurator podzieli się informacją, co jest, a czego nie ma.

Te, które odnalazłem, pochodzą z oprawki okularów Jaroszewicza, z rozprutej kasy pancernej i stolika kawowego, który był w gabinecie Jaroszewicza. Wszystkie pochodzą więc z miejsca zbrodni. Ich odnalezienie jest o tyle ważne, że w latach 90., gdy prowadzono śledztwo ws. morderstwa, nie istniał system komputerowej identyfikacji odcisków palców, w którego bazie jest kilka milionów odcisków zgromadzonych przez policję. Jeśli w jakimkolwiek innym śledztwie pojawiły się te odciski palców z miejsca zbrodni, to teraz system ten wskaże imię i nazwisko właściciela.

Nie wiem, czy to odciski sprawców czy osób, które były tam później. Ale po zbrodni - jak rozumiem - wykluczono wszystkich śledczych, którzy byli na miejscu i mogliby je zostawić. Są to więc odciski palców osoby, która tego dnia była u Jaroszewicza. Ciekawe, kto to był. Jeśli to znany policji przestępca, to można go będzie wskazać. Pokazałem te odnalezione odciski byłemu technikowi kryminalistyki i powiedział, że są w bardzo dobrym stanie i do pełnej identyfikacji. To bardzo dobra wiadomość.

Technika posunęła się tak bardzo, że rozwiązanie sprawy to kwestia czasu?

Rzeczy, które otrzymała prokuratura, można przebadać metodami, które nie były dostępne w latach 90. Już samo to powoduje, że jest szansa na znalezienie dowodów pozwalających na wskazanie mordercy albo osoby, która była przed zbrodnią na jej miejscu.

Jak ważne jest dla polskiej historii politycznej - nie tylko kryminalnej - jest wyjaśnienie tego mordu?

Sprawę morderstwa Jaroszewicza porównałbym do mordu na gen. Marku Papale.

Głośne zabójstwo człowieka, kiedyś wpływowego, mającego olbrzymią wiedzę, ale sprawcy nie zostali wykryci. Widać bezkarność mimo morderstwa popełnionego na bardzo wpływowych osobach.

Z tej perspektywy wyjaśnienie morderstwa Jaroszewicza jest bardzo ważne. Chyba nie tylko ja jestem ciekawy, kto zabił byłego premiera PRL i dlaczego. Kto wie, może odpowiedź na to pytanie wstrząśnie polityką, nie tylko polską.

Zobacz także. Jacek Kurski: "Nie ma żadnej cenzury w telewizji publicznej. Mamy do czynienia jedynie z psychozą"