Anne* heeft haar scriptie door iemand laten schrijven. Ze betaalde er 1950 euro voor, geld afkomstig van haar DUO-lening. Ondanks het frauduleuze karakter van haar daad voelt ze zich er meer dan prima bij en heeft ze zelfs het gevoel haar medestudenten te slim af te zijn geweest.

Wat doe je als die scriptiedeadline steeds dichterbij komt en je nog geen woord op papier hebt gekregen? Een uitstapje naar de scriptiebegeleider, misschien op scriptieretraite naar het buitenland of een ghostwriter inhuren? Tegenwoordig kan het allemaal.

Of het nou een gevolg is van een falend onderwijssysteem of een perfect voorbeeld is van luie studenten die denken met geld alles op te kunnen lossen, een ding is zeker: steeds vaker krijgen studenten hulp bij het schrijven van hun scriptie.

Typ het woord scriptiebegeleiding in op Marktplaats en je krijgt meer dan 600 hits. Volgens Het Parool zijn er naar schatting ruim 100 bureaus in Nederland die studenten met hun scriptie helpen. Uit recent onderzoek van onze collega's van Pointer bleek zelfs dat er op 1 januari 2019 128 bedrijven die scriptiebegeleiding aanbieden, stonden ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. In De Groene Amsterdammer verscheen vorig jaar een artikel over de toenemende hulp bij scripties. Uit onderzoek onder studenten wereldwijd bleek dat sinds 2014 15,7% hun werk wel eens uitbesteedt, terwijl dit de afgelopen 40 jaar ongeveer op 3,5% lag.

Wij spraken met Anne*. Zij kocht haar scriptie van bijna tweeduizend euro op Marktplaats. Tot op de dag van vandaag heeft ze geen idee wie de ‘ghostwriter’ is, maar haar scriptie is ingeleverd.

Waarom heb je je scriptie niet gewoon zelf geschreven?

“Om mijn studie af te ronden moest ik gaan solliciteren voor een afstudeerstage waar ik mijn scriptie kon schrijven. Toen ik erachter kwam dat je fulltime bezig bent met die stage terwijl je nauwelijks betaald krijgt, dacht ik slim te zijn door te solliciteren voor een echte baan bij dat bedrijf. Ik werd aangenomen en was van plan om m’n scriptie ernaast te doen. Op school dachten ze dat ik stage liep.

Eenmaal aan het werk was het een stuk zwaarder dan verwacht en realiseerde ik me dat ik echt geen tijd zou hebben om die scriptie nog te schrijven. Ik begon in september aan mijn baan en had toen nog tien maanden om mijn scriptie in te leveren, maar in februari had ik eigenlijk nog steeds nauwelijks vooruitgang geboekt. Op een gegeven moment dacht ik ‘shit, ik moet dit echt gaan fixen’.”

“Zelfs mijn moeder zei dat ik het gewoon op deze manier moest doen. Die zag mij die scriptie ook niet maken”

Hoe kwam je op het idee om een scriptie te kopen?

“Ik weet eigenlijk niet precies meer hoe ik op het idee ben gekomen om iemand in te huren, maar ik geloof dat ik op Marktplaats ‘hulp bij scriptie’ heb ingetypt. Toen kreeg ik echt ontzettend veel hits. Veel daarvan waren ‘ghostwriters’, je weet niet wie ze zijn. De meeste profielen zagen er heel professioneel uit dus ik dacht meteen ‘dit ga ik doen’. Zelfs mijn moeder zei dat ik het gewoon op deze manier moest doen. Die zag mij die scriptie ook niet maken.

Iemand vinden ging niet heel soepel en tot twee keer toe heb ik mijn geld terug gekregen van iemand die het niet af kreeg. Daardoor verloor ik best veel tijd. Maar de derde keer vond ik iemand waarbij het meteen goed voelde. Ik had toen nog maar twee maanden om m’n scriptie in te leveren. De ghostwriter ging direct aan de slag met het eerste deel aan de hand van interviews en het enquête-onderzoek dat ik eerder dat jaar al bij het bedrijf had gedaan. Uiteindelijk heb ik wel uitstel moeten vragen bij de examencommissie. Die kreeg ik en inmiddels heb ik mijn hele scriptie ingeleverd.”

Hoeveel moest je de ghostwriter betalen en hoe kwam je aan dat geld?

“Ik heb hem uiteindelijk €1950 betaald, in drie delen van €650. Ik heb het gewoon betaald van DUO. Ik had een prestatiebeurs en leende maximaal dus daar kon ik het mee financieren. Uiteindelijk is dat financieel gezien een slimme zet geweest, anders had ik nog een jaar collegegeld moeten betalen en vrij moeten nemen van mijn werk om de scriptie zelf te schrijven. Dat zou me uiteindelijk dus veel meer geld hebben gekost.”

“op het moment dat je weet dat iemand anders dit voor je kan doen en het geld maakt je eigenlijk niet uit dan is die keuze heel snel gemaakt”

Dacht je echt dat je het zelf niet zou kunnen of ging het gewoon om een gebrek aan motivatie?

“Ik had geen motivatie maar ik had er ook echt de tijd niet voor. Ik had misschien wel tijd kunnen maken, maar op het moment dat je weet dat iemand anders dit voor je kan doen en het geld je eigenlijk niet uitmaakt, dan is die keuze heel snel gemaakt.”

Ben je niet bang om door de mand te vallen?

“Nee, absoluut niet. Ik zie niet echt een reden waarom iemand er achter zou kunnen komen. Alles wat ik heb ingeleverd heb ik zelf ook gelezen en als ik iets niet duidelijk vond, vroeg ik of de ghostwriter het me wilde uitleggen. Daardoor heb ik eigenlijk alles wat in die scriptie staat zelf ook geleerd. Dus als iemand nu een inhoudelijke vraag zou stellen, weet ik precies wat ik moet antwoorden. Bovendien had ik het onderzoek natuurlijk wel zelf gedaan, hij heeft het gewoon voor me uitgewerkt.

Ik ben ook niet echt verbaasd dat mijn studie het niet door heeft gehad. Ik ben heel blij met mijn studie, ik vind het echt een topopleiding. Hoe hadden zij nou kunnen weten dat ik die scriptie niet heb geschreven? Alles wat ik heb ingeleverd is in zijn schrijfstijl. Bij mijn opleiding zijn er aparte docenten die puur en alleen bezig zijn met scripties checken. Mijn eigen docenten, waar ik vakken bij heb gevolgd, zijn er dus helemaal niet aan te pas gekomen. En natuurlijk heeft de jongen die het voor me schreef soms ook fouten gemaakt, dus het was ook niet perfect. Dan waren ze misschien wel achterdochtig geworden.”

“Ik had nu ook kunnen beginnen aan een stage maar ik vlieg volgende week naar het buitenland voor een managementbaan. Dus ik ben eigenlijk heel blij met mijn keuze”

Weten vrienden en familie dit en wat waren hun reacties?

“Ja, de meesten van mijn familie en vrienden heb ik het gewoon verteld. Ze wisten vaak, net als ik, niet eens dat het kon. Maar de collega’s aan wie ik het vertelde, herkenden mijn verhaal vaker dan ik had verwacht. Die zeiden dat ze allemaal wel iemand kenden die een opdracht of scriptie voor andere schreef, of deze juist kocht. Ik heb er eigenlijk geen negatieve reacties op gekregen. Ze vragen soms wel of ik het niet zonde van mijn geld vind, maar geld boeit mij niet echt. Ik heb het uiteindelijk wel gewoon mijn studie gehaald.

Weet je wat het is, er zijn natuurlijk hartstikke veel studenten die wel gewoon hun eigen scriptie schrijven. Maar ik heb de keuze gemaakt om te gaan werken. Ik heb nu meer werkervaring dan de rest van de studenten uit mijn jaar. Ik had nu ook kunnen beginnen aan een stage maar ik vlieg volgende week naar het buitenland voor een managementbaan. Dus ik ben eigenlijk heel blij met mijn keuze.”

*Disclaimer: de naam ‘Anne’ is gefingeerd. Haar echte naam is bij de redactie bekend.

Deel





