“Ik ga nu naar school, want mijn les begint over een halfuur,” en het meisje huppelt naar stadsbus 2. Nietsvermoedend ploft ze neer op een zitplaats aan het raam. Vreedzaam tuurt ze naar buiten. Op dat moment weet Roos nog niet dat ze een vreselijke fout heeft begaan.

Een paar uur later zit ze in een kantoortje. Een man met allure heeft haar uitgenodigd. Hij kijkt haar indringend aan en zucht eens flink. “Tilburg University duldt geen onderontwikkeld jargon, Roos. Dat doe je maar thuis, op het hbo of tussen de arbeiders. Ik zal het deze keer door de vingers zien, maar de volgende keer krijg je twee slagen met de jargonzweep.” De woorden van de man galmen nog lang na in het hoofd van Roos. “Ik ga naar de universiteit, niet naar school,” blijft ze de hele dag snikkend herhalen.

We zijn verdomme de elite. Studenten komen hier om hun perspectief te verbreden. Zelf nadenken, kritisch zijn, niet alles klakkeloos overnemen en accepteren. Maar het beestje bij een zelfgekozen naam noemen gaat te ver. Je noemt het beestje zoals de universiteit dat voorschrijft. We willen middenin de maatschappij staan, maar gaan ons niet verlagen tot ‘doorsnee’ vocabulaire.

Om dit te bespoedigen heeft de universiteit een officiële lijst met verboden woorden samengesteld. Deze is hier te lezen. Tilburg University stelt het op prijs als je ontbrekende verboden woorden aandraagt aan de redactie. Hoor jij nog regelmatig onderontwikkeld jargon om je heen? Verklik je studievrienden hier.