Κάθε φορά – εντάξει, σχεδόν κάθε φορά – που πάω να πω για μια craft μπύρα σε κάποιον «αμύητο» τα ίδια. «Η μπύρα… έχει γεύση μπύρας. Όχι σοκολάτα και λουλούδια. Μπύρα θέλω!» Και πως να το εξηγήσω;

Βγάλε από το μυαλό σου τη «γεύση μπύρας»!

Το έκανες;

Η συνήθεια είναι τζαναμπέτικο πράγμα, αλλά μόλις σου μπει το μικρόβιο δε γυρνάς πίσω. Δεν είναι τυχαίο πως μιλάμε για «craft beer revolution». Είναι όντως μια επανάσταση. Η επανάσταση με στόχο την craft, καλή, ποιοτική, γευστική και προσβάσιμη μπύρα. Για την κατάργηση της ιδέας πως μπύρα είναι μόνο τα νερομπλούκια και οι κοκορετσόμπυρες και ό,τι έχει το περίπτερο. Για την ανατροπή του «αγαπημένη μου μπύρα είναι η Amstel. Έχω δοκιμάσει και Άλφα και Mythos και Βεργίνα.»

Και εν τέλει τι διάολο γεύση έχει η μπύρα που λες; Λίγο σαν ψωμί; Με κάτι που στο βάθος είναι μέλι και δημητριακά, θα έλεγα χοντρικά. Και μια ελαφριά πικράδα απροσδιόριστης καταγωγής. Σίγουρα μια μεταλλική γλύφω-κέρματα-και-τα-κλειδιά-μου υφή. Πακέτο με πατατάκια και παγωμένο στους -4ºC. ‘Οχι.

Η μπύρα είναι ό,τι θες. Και σοκολάτα και καφές και λουλούδια και μπέικον και γρασίδι και δημητριακά και μέλι και μαρμελάδα και ντόνατς και φρούτα και γάλα και τσίλι και ουίσκι και ελιές και λεμόνι και ρούμι. Και τα πάντα. Οι lagers είναι μονάχα μια υποκατηγορία της μπύρας. Και μάλιστα οι «premium lagers» μαζικής παραγωγής το κατακάθι αυτής.

Ας το πω αλλιώς. Έχουμε το σύνολο των φαγητών από όλες τις κουζίνες του κόσμου. Τα πάντα. Από εκεί παίρνουμε το βασικό generic φθηνό ψωμί παρασκευασμένο βιαστικά από αμφιβόλου ποιότητος σιτάρι που υπάρχει για να καλύπτει τις ανάγκες της μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού για προσβάσιμο και χορταστικό ψωμί. Και μετά έχουμε ζυμωτά, πολύσπορα, με προζύμι, με αλεύρι Ζέας, με καλαμπόκι, λαδόψωμο, ολικής, βιολογικό, για τοστ, με κόρα, χωρίς κόρα, με καρύδι, μπαγκέτα, με γιαούρτι, λαγάνα, χωριάτικο, με σίκαλη, πολυτελείας, κουλούρες, καρβέλια, φρατζόλες, με σουσάμι, χωρίς σουσάμι, αφράτο, αφρώδες, σκληρό και άλλα διάφορα. Ε λοιπόν έτσι είναι και στη μπύρα τα πράγματα. Στο Great American Beer Festival υπάρχουν 90 κατηγορίες πάνω κάτω. Δηλαδή τόσα είδη. Ε δεν έχουν όλα «γεύση μπύρας», δε γίνεται να έχουν. Σωστά;

«Ναι αλλά εγώ θέλω κάτι να πίνω όταν τρώω.» Άλλο καπέλο αυτό. Δεν απευθύνομαι σε εσένα που ζητάς λιπαντικό για να κατεβαίνουν τα λουκάνικα, πάσο. Πιες τις 1€ το λίτρο ή νερό ή κοακόλα. Αν και θα εκπλαγείς με το πόσο καλά ταιριάζει στο φαγητό μια wit ή μια απλή pub ale.

«Και γιατί με τη μπύρα δίνουν πατατάκια-φυστικάκια-κεφτεδάκια-λουκάνικα; Οι Γερμανοί άσχετοι είναι;» Ναι και όχι. Στη Γερμανία έχουν παράδοση στη μπύρα, ισχύει. Στην πολλή, μαζικής παραγωγής ίδια μπύρα που παραλληλίσαμε με ψωμί. Γιατί έχουν και ωραία λουκάνικα και πρέτσελ και τέτοια. Δηλαδή έχουν τη μπύρα για λιπαντικό. Τώρα γιατί οι Γερμανοί έχουν τόσες ίδιες μπύρες… ας πούμε πως δεν είναι της παρούσης. Γιατί σνακ με τη μπύρα; Γιατί αλμυρά σνακ με τη μπύρα; Γιατί το αλάτι σε κάνει να διψάς. Και τι θα πιεις; Τη μπύρα που έχεις μπροστά σου, και θα πάρεις κι άλλη. Παγωμένη, να κατεβαίνει σα νερό για να την πιεις πιο γρήγορα.

«Ε παγωμένη την πίνουμε τη μπύρα. Σε παγωμένο ποτήρι!» Θα σε χτυπήσω. Τρως το φαγητό σου από την κατάψυξη; Βάζεις το ακριβό σου ουίσκι στην κατάψυξη πριν το πιεις; Όχι. Έτσι και εδώ. Από 4 βαθμούς μέχρι και κατευθείαν από το ντουλάπι, ανάλογα το αλκοόλ και την περιπλοκότητα των γεύσεων.

«Εγώ θέλω χωρίς αφρό!» Θες αφρό. Γιατί ο αφρός επιτρέπει στα αρώματα να αναδειχθούν. Και αν δε μυρίσεις σωστά δε θα γευτείς σωστά. Δεν πίνεις κατσικίσιο γάλα.

«5€ για το κουτάκι; Άσε, πιάσε μια πράσινη!» Τόση ώρα μιλάμε για ποιότητα, γεύσεις, αρώματα. Μη μου τα χαλάς.

Τι προσπαθώ να πω. Η επανάσταση που λέμε είναι κάτι υπαρκτό. Μπορεί να μη γίνεται στρατιές και άρματα και αποκεφαλισμούς για παραδειγματισμό. Έχει όμως πολλές (μα πάρα πολλές) μικρές ζυθοποιίες που με μεράκι και άποψη προσπαθούν να δείξουν στο κοινό τη δική τους άποψη για το πως πρέπει να είναι η μπύρα και κάθε στυλ της. Μιλάμε για μια τεράστια και γοργά αναπτυσσόμενη βιομηχανία και αγορά που εκτός από χρήμα και θέσεις εργασίας έχει να δώσει στην ποιότητα ζωής και τον τρόπο σκέψης μας. Δε θα γίνουμε όλοι beer geeks, αυτό είναι σίγουρο. Απλά προσπαθούμε να δώσουμε στον καθένα το έναυσμα που χρειάζεται ώστε να αποκτήσει μια πιο ολοκληρωμένη άποψη στο τι εστί μπύρα. Cheers.