We laten ons graag bedotten, wij mensen. Feel good stories, goocheltrucs, Temptation Island; ergens weten we dat het fake is, maar we zijn echt wel blij met het goede gevoel dat we daarvan krijgen. Allemaal goed en wel als het gaat over entertainment, maar is dat ook zo als het gaat over veiligheid? Zijn we niet aan het overdrijven? de aanslagen in Parijs en Brussel zijn onze samenleving aan het veranderen. Private bewakingsfirma's zijn overgevraagd en moeten personeel uit andere landen in België laten werken, de overheid geeft 18 miljoen euro uit aan militairen op straat en steeds meer openbare plaatsen beginnen de gekste regels te hanteren onder het mom van veiligheid.

Maar weet je wat het ergste is? Het helpt allemaal geen zier aan de veiligheid. Laten we realistisch zijn: als iemand rondloopt met een rugzak vol explosieven en de vastberadenheid om zichzelf op te blazen, dan is daar geen enkele bewaking tegen opgewassen. In het beste geval kan men een aantal gebouwen of een evenement vrijwaren, maar dan neemt die gek gewoon een taxi of de trein om op een andere plaats zichzelf op te blazen. We kunnen niet elk café, restaurant, bus of parochiezaal beveiligen. Veiligheid door bewaking is net als een hollywoodfilm: een aangename illusie die handenvol geld kost. De aanslagen van afgelopen maand hebben dat ook aangetoond: we hadden overal militairen en bewaking staan. Maar blijkbaar worden de aanslagen enkel gezien als een reden om te pleiten voor meer controles. We zijn onszelf in de meest absurde bochten aan het wringen om de kans op een aanslag met met een minieme hoeveelheid te verminderen, dat kost geld aan de overheid en tijd aan de mensen. We zouden al die moeite beter in de antiterreurdiensten steken die kunnen voorkomen dat gekken aan een bom geraken of in maatregelen die voorkomen dat mensen radicaliseren in de eerste plaats zonder dat de werking een beperking is op het dagelijks leven. Kortweg: maatregelen die onze maatschappij aangenamer maken in plaats van angstig en bekrompen.

Elke dag dat we dit volhouden zijn we aan het verliezen. Het toerisme in België en vooral in Brussel daalt pijlsnel, een golf van faillissementen overspoelt Brussel en de angst verdeelt gemeenschappen. Dat heeft gedeeltelijk te maken met 22 maart, maar vooral te maken met de lockdown van Brussel na de aanslagen in Parijs die een golf van militairen en controles met zich meebracht die bestaan tot op vandaag. Helaas zijn het vaak overdreven maatregelen die ons meer pijn doen dan helpen. Een beetje vergelijkbaar met het beperken van de maximumsnelheid tot 30km/u: dat zou waarschijnlijk 700 doden per jaar voorkomen en men zou zich veiliger voelen, maar de economie zou een zware deuk krijgen en mensen zouden heel wat comfort verliezen. Is dat de keuze die we willen maken? Wat we nu doen is gelijkaardig maar zelfs minder nuttig: we voorkomen waarschijnlijk niet eens doden, maar leggen het dagelijks leven ook lam met onnodige controles, gesloten metro’s en afgelaste evenementen. Een sfeer van nutteloze paniek omhelst ons land.

Terroristen -het woord zegt het zelf- hebben als doel een klimaat van angst te scheppen. In plaats van dat tegen te gaan doen wij gewoon mee.