De aanklager eist een jaar cel voor jihadexpert Montasser AlDe’emeh wegens schriftvervalsing. De openbare aanklager heeft het over "een ongelooflijke vorm van plat bedrog, dan nog van een imam, advocaat en jihadexpert, om de rechtsstaat op te lichten".

AlDe’emeh staat in Mechelen met drie medebeklaagden terecht voor schriftvervalsing. De zaak draait rond een attest van een deradicaliseringstraject dat AlDe’emeh gemaakt zou hebben voor de Mechelse kandidaat-Syriëstrijder Jawad O. (26).

Het lid van de radicale moslimorganisatie Way of Life, de opvolger van Sharia4Belgium, zat sinds 24 november 2015 in de cel in het kader van een gerechtelijk onderzoek in Antwerpen. Hij werd in verdenking gesteld van deelname aan de activiteiten van een terroristische groep omdat hij van plan geweest zou zijn om naar Syrië te vertrekken.

O. verscheen op 27 november 2015 voor de Antwerpse raadkamer. Advocaat Nabil R. zwaaide er met een getuigschrift van een deradicaliseringstraject bij ‘De Weg Naar’, het centrum van AlDe’emeh dat in Sint-Jans-Molenbeek gevestigd was maar ondertussen is gesloten. Uit het onderzoek bleek dat AlDe’emeh O. nooit had gezien, laat staan dat O. een deradicaliseringstraject had gevolgd.

De aanklager eist nu één jaar cel voor jihadexpert AlDe’emeh. De verdediging van Alde’emeh heeft donderdag alvast gevraagd om de zaak achter gesloten deuren te behandelen. Doordat Alde’emeh voor Staatsveiligheid werkte, zouden bepaalde elementen die ter zijner verdediging worden opgeworpen, de openbare veiligheid in het gedrang kunnen brengen. De rechtbank ging niet in op de vraag.

Gesloten deuren

Bij aanvang van de zitting vroeg meester Walter Damen een behandeling achter gesloten deuren. “Doordat mijn cliënt op dat moment voor de Staatsveiligheid werkte, zal ik daarover moeten pleiten en bepaalde personages, citaten en procedures moeten benoemen waarvan het niet de bedoeling is dat ze vrijgegeven worden”, aldus Damen. “Dit gaat over de veiligheid van de staat en hoeft morgen niet in de kranten te staan.”

Volgens de federaal procureur is dit absoluut niet nodig, aangezien Alde’emeh zelf de pers niet geschuwd heeft sinds de aanvang van dit dossier en nooit eerder werd aangegeven dat behandeling achter gesloten deuren noodzakelijk was. De rechtbank meende dat er niet voldaan werd aan de voorwaarden om een zaak achter gesloten deuren te behandelen ‘en dat het niet aannemelijk is dat een behandeling in openbaarheid ‘s lands veiligheid in het gedrang zou brengen.’

Ander dossier

Daarna pleitte meester Damen dat de zaak niet gesteld kon worden omdat er nog een ander dossier loopt rond perslekken die in dit dossier gebeurden. “Journalisten wachtten beklaagden op voor hun verhoor en contacteerden hen om te vragen wat en hoe”, zei Damen. “Dit is een schending van de rechten op een eerlijk proces, wanneer er bewust lekken gebeuren om bepaalde personen in diskrediet te brengen.” De rechtbank buigt zich hierover bij de behandeling ten gronde.

Over het concrete dossier dat donderdag voorlag, zei de verdediging van Alde’emeh dat dit in zijn context gezien moet worden. “Montasser Alde’emeh werkte in die tijd voor Staatsveiligheid”, klonk het. “Hij wist dat zijn telefoon afgetapt werd en toen hij een telefoontje van Khalid kreeg, ging hij snel in op de vraag om een document op te stellen omdat hij op die manier het vertrouwen van die familie kan winnen. De taak die mijn cliënt had bij staatsveiligheid was om teruggekeerde Syriëstrijders te begeleiden, helpen en info doorgeven over radicaliserende jongeren. In dat kader is het normaal dat hij meteen ingaat op de vraag van Khalid. Hij meent dat Khalid effectief zijn broer had begeleid en dat het document dat hij zelf opstelde als bijkomende ondersteuning diende.”

"Niet gesigneerd"

Ook Alde’emeh zelf meent niets strafbaars te hebben gedaan. “Ik heb het bewuste document niet gesigneerd en wist zelfs niet dat het neergelegd was tijdens een raadkamer. Twee weken later stuurde ik zelfs nog een aangepaste versie door. Bovendien werkte ik toen voor Staatsveiligheid en één van de leden uit mijn team zei dat ik de imam moest helpen. Er was effectief een onofficiële samenwerking met de moskee op dat moment. Als Jawad zou vrijkomen, zou ik hem voor de Staatveiigheid opvolgen want hij vertrouwde mij. Ik vraag me echt af waarom ik veroordeeld zou worden. Mijn positie bij Staatsveiligheid werd onmogelijk, ik word bedreigd, leef ondergedoken en mijn familie heeft schrik. Er is geen enkel bewijs dat ik toestemming heb gegeven om dit document te gebruiken”, besloot hij.