Iemand die HSP is, is Judith Noordzij (32), coach, schrijfster en ondernemer. Je kent haar misschien van haar recent verschenen boek 'Ik was advocaat, nu ben ik mezelf'. De titel van haar boek is het uitgangspunt van haar onderneming. Ze was advocaat, belandde met een burn-out thuis en heeft zich sindsdien gericht op mentale en fysieke gezondheid. Daarnaast is ze dus hooggevoelig. "En dat betekent voor mij niets meer of minder dan dat ik gewoon heel gevoelig ben", vertelt ze.

"Ik merk het iedere dag in het dagelijks leven. Ik kan heel slecht tegen onrecht, zo kan ik niet tegen geweld op tv of in het nieuws. Die emotie neem ik over een daar word ik heel naar van. Daarnaast voel ik situaties goed aan en als er een spanning is of onenigheid is, merk ik het meteen. Dat is best intens. Als vrienden of familie iets op het hart hebben en dat niet zeggen, dan vraag ik er gewoon naar, anders neem ik het ook mee naar huis. Bij vreemden doe ik dat natuurlijk niet en die emotie laat ik ook wel echt bij hun."

Ja hoor, weer een label

Het lijkt een beetje een modeding, HSP zijn. Als je het zelf niet bent, dan je neef of je beste vriendin wel. Hoe dat komt? Volgens Elke van Hoof ligt dat eraan dat de term eerder nog niet bestond. Het werd verpakt in andere namen. De eerste onderzoeker die het had over hoog sensitieve personen, was de Zwitserse theoloog Eduard Schweingruber in de jaren '30. Hij had het over 'Sensiblen Menschen', die – met de kennis van nu - voldoen aan de persoonlijkheidskenmerken van een HSP'er. Hij was ook de eerste die de positieve kanten van hoog sensitiviteit besprak.