Vraag mensen wat ze de grootste privacyschender vinden en velen noemen waarschijnlijk Google of Facebook. Die bedrijven hebben inderdaad een getroebleerde relatie met het fenomeen privégegevens; ze willen de privacy van hun klanten waarschijnlijk best respecteren, maar verdienen nu eenmaal veel geld als ze dat niet doen. De grootste privacyschender zou zich echter wel eens op een ander niveau kunnen bevinden: dat van de overheid.

Nu is een inbreuk op de privacy niet per se iets slechts, iets wat onder geen beding mag gebeuren. Als de politie de telefoon van een voortvluchtige moordenaar aftapt, is dat overduidelijk een inbreuk op zijn privacy, maar we zijn het erover eens dat die inbreuk gerechtvaardigd is, omdat het algemeen belang in dit geval zwaarder weegt. Dat de Belastingdienst ons inkomen wil weten is ook een inbreuk op de privacy, maar is nodig om de hoogte van de belastingen te kunnen vaststellen.

Niet onomstreden

Internetproviders uploaden

elke dag hun voltallige klantenbestand naar de politie Hoe ver mag de overheid gaan met zijn privacy-inbreuken? In de afgelopen jaren kwam de overheid meer dan eens in het nieuws met privacy-inbreuken die heel wat meer omstreden zijn dan het aftappen van een verdachte moordenaar. Zo worden op last van de overheid niet alleen de verkeersgegevens van moordenaars en verkrachters opgeslagen, maar van ons allemaal, hoewel het Europese Hof van Justitie heeft geoordeeld dat het niet mag.

Ondertussen uploaden internetproviders elke dag hun voltallige klantenbestand naar de politie, mag de politie ons straks hacken als we ergens van verdacht worden en werkt het kabinet aan wetgeving die verdachten in bepaalde gevallen verplicht om hun encryptiewachtwoorden vrij te geven. Tweakers blikt terug op de inbreuken van de overheid op onze privacy en kijkt vooruit.