In 2018 werd 16,4 procent van de Belgische bevolking beschouwd als een risicogroep voor monetaire armoede. Dat is het hoogste niveau sinds de start van de metingen in 2004, zo meldt het Belgische statistiekbureau Statbel.

Het gaat om mensen die in een huishouden wonen waarvan het totale beschikbare inkomen lager ligt dan 1.187 euro per maand voor een alleenstaande. In 2018 was dat het geval voor 16,4 procent van de Belgische bevolking, in 2004 ging het om 14,3 procent.

Het is geen verrassing dat het armoederisico veel hoger is voor werklozen (49,4 procent) dan voor de werkende bevolking (5,2 procent), zo meldt Statbel. Ook eenoudergezinnen en huurders lopen een groter risico op armoede.

Mensen met hoogstens een diploma lager secundair onderwijs lopen vier keer meer kans om financieel arm te zijn dan de hoogst opgeleiden (27,8 tegen 6,4 procent).

12,1 procent van de bevolking leeft in een huishouden met een lage werkintensiteit, 4,9 procent van de Belgen werd in 2018 geconfronteerd met ernstige materiële deprivatie. Dat betekent dat zij niet in bepaalde basisbehoeften konden voldoen.

Volgens de Europese armoede-indicator worden mensen die te maken krijgen met minstens een van de bovenstaande situaties beschouwd als een risicogroep voor armoede of sociale uitsluiting. Deze indicator is voor het eerst gedaald onder 20 procent, tot 19,8 procent.

De cijfers zijn gebaseerd op een bevraging van ongeveer 6.000 huishoudens.