Protesty to nie Majdan, a Kaczyński nie Janukowycz, ale jest jedna rzecz, która łączy te dwie rzeczy: i Kaczyński, i Janukowycz wiedzą dobrze, że to ich właśnie, a nie drugą stronę, świat (poza wybranymi krajami sojuszniczymi) ma za bad guysów. I zapewne właśnie dlatego Janukowycz zwlekał tak długo z rozpędzeniem, było nie było, naruszającej porządek publiczny demonstracji, i dlatego PiS działa w rękawiczkach: boi się bowiem, żeby nie pozostał mu w odwodzie wyłącznie ów dość smutny wybrany kraj sojuszniczy.



Świat, jak to świat, ma ich za bad guysów nie dlatego, że wie cokolwiek więcej, co się dzieje w Polsce czy na Ukrainie czy dlatego, że ma jakąś wyjątkową perspektywę, tylko dlatego, że tak sprawę widzi Zachód, a świat z rozpędu przyjmuje jeszcze, mimo starań Rosji, perspektywę Zachodu.

Różnica pomiędzy tymi dwiema sytuacjami jest taka, że Janukowycz wiedział dobrze, że jest po prostu złodziejem i że na akceptację Zachodu nie ma co liczyć, a PiS nadal ma nadzieję na legitymizację.

Legitymizacji, oczywiście, nie będzie, bo PiS to najbardziej głupkowato grający i najmniej skuteczny gracz polityczny, jakiego można sobie wyobrazić (bo kopalny nacjonalizm i konserwatyzm, bo bycie pożytecznymi idiotami Rosji via Orbán, bo Jarosław Fasola, bo Błaszcz, bo Waszcz, bo dziecinne kretynizmy wypisywane przez Wildsteinów i Pereirów, bo poruszanie się po polityce jak słoń w sklepie ze szklanymi bongami etc. etc.), ale wygląda na to, że PiS przed szkodą i po szkodzie niczego nie kuma i do końca kadencji nie zakuma (choć, na przykład, zakumali Chorwaci i retorykę swojego wrzaskliwego PiS przekuli na coś w stylu retoryki PO i uspokoili sytuację wewnętrzną i zewnętrzną).

Ergo: wydaje się, że wiadomo, jak z nimi grać. Zawsze wystraszą się masowych protestów, jak wystraszyli się już dwa razy.

Aha, jest jeszcze jedna rzecz, która łączy ukraiński Majdan i polskie protesty: w obu przypadkach opozycja wobec władzy była tak beznadziejna, że człowiek miał ochotę faktycznie samemu położyć się na ziemi.