Τέλος εποχής. Οπως όλα δείχνουν, μετά από οκτώ χρόνια στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η «μισητή φιγούρα για τον ευρωπαϊκό Νότο» -όπως χαρακτηριστικά τον αποκαλεί το πρακτορείο Reuters- αναλαμβάνει πρόεδρος της Μπούντεσταγκ. Επισήμως η αναγόρευσή του θα ανακοινωθεί στις 17 Οκτωβρίου όταν και θα συνεδριάσει η κοινοβουλευτική ομάδα Χριστιανοδημοκρατών – Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU).

Η αποχώρηση του ωστόσο, ενέχει κινδύνους για το ελληνικό ζήτημα, αφού όπως προκύπτει από τα πρώτα ρεπορτάζ στον γερμανικό Τύπο για τον διάδοχό του στο υπουργείο, η Αθήνα μπορεί να βρει στη θέση του συνομιλητή για το ελληνικό πρόγραμμα αντί του γνώριμου Βόλφγκανγκ ένα πρόσωπο όπως π.χ. ο αντιπρόεδρος των «σκληρών» για την Ελλάδα, Φιλελευθέρων του FDP, Βόλφγκανγκ Κουμπίτσκι.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Bild, το οποίο επιβεβαίωσε λίγο αργότερα στο πρακτορείο Reuters πηγή προσκείμενη στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) της Ανγκελα Μέρκελ, ο Σόιμπλε εμφανίζεται θετικός να αναλάβει θέση του προέδρου της γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, o νυν υπουργός Οικονομικών και μακροβιότερος βουλευτής της Μπούντεσταγκ (εκλέγεται από το 1972), εκλήθη από την καγκελάριο Μέρκελ και του ζητήθηκε επισήμως να αναλάβει τη θέση του προέδρου στη Μπούντεσταγκ, κάτι που ο ίδιος έκανε δεκτό.

Κληθείς να σχολιάσει την είδηση, εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών αρνήθηκε να προβεί σε οιοδήποτε σχόλιο.

Πολλοί είναι αυτοί που τον θεωρούν ως ιδανικό για τη θέση του προέδρου της Μπούντεσταγκ γιατί, όπως λένε, «όποιος μπορεί να διαπραγματευτεί με τους Έλληνες δεν θα μπορεί να πέσει θύμα εκφοβισμού από το AfD».

Όσο για τον διάδοχό του, σημειώνεται πως ήδη οι Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP) -ένας από τους πιθανούς εταίρους στον νέο κυβερνητικό συνασπισμό υπό την Ανγκελα Μέρκελ- έχουν δηλώσει πως επιθυμούν να αναλάβουν το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών στη νέα κυβέρνηση.

Ο συνονόματος του Σόιμπλε, αντιπρόεδρος του FDP, Βόλφγκανγκ Κουμπίτσκι, εκτίμησε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Rheinische Post» του Ντίσελντορφ, πως ο απερχόμενος -όπως όλα δείχνουν- υπουργός Οικονομικών «θα ήταν ασφαλώς ένας καλός πρόεδρος της Βουλής». Ο Κουμπίτσκι προβάλλει ως υποψήφιος του FDP για διάφορα υπουργεία στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό της κυβέρνησης με τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους, ανάμεσά τους και το υπουργείο Οικονομικών.

Αλλά και η ίδια η θέση του προέδρου της Μπούντεσταγκ θεωρείται ως ιδιαίτερα σημαντική, μετά την είσοδο του ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (ΑfD) στο κοινοβούλιο. Πολλοί μάλιστα χαρακτηρίζουν ως ιδανικό για τη θέση τον Σόιμπλε, καθώς όπως σχολιάζει η γερμανική εφημερίδα Morgenpost, ο νέος πρόεδρος θα πρέπει να ελέγχει μία ομοσπονδιακή βουλή με έξι κόμματα και «μετά την είσοδο του ακροδεξιού AfD, πολλοί είναι που θέλουν μία ηγετική φυσιογνωμία όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε». «Μπορεί να είναι μισητή φιγούρα για τον ευρωπαϊκό Νότο,όμως για πολλούς συμπολίτες του, αλλά και πρωτοκλασάτα στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών θεωρείται ο ιδανικός υποψήφιος για την προεδρία της Μπούντεσταγκ», συνηγορεί και το Reuters.

Όπως επισημαίνεται στο σχετικό δημοσίευμα της Morgenpost, «ο 75χρονος υπουργός Οικονομικών και ”δεξί” χέρι της Μέρκελ έχει περισσότερη κοινοβουλευτική εμπειρία από οποιονδήποτε άλλον: εδώ και 45 χρόνια κάθεται στα έδρανα της Μπούντεσταγκ και στις εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου σχεδόν το 50% των ψηφοφόρων στην εκλογική του περιφέρεια Οφενμπουργκ τον εμπιστεύτηκαν για μία ακόμη φορά». Αλλα είναι ιδανικός για τη θέση και για έναν ακόμη λόγο, προσθέτει ο συντάκτης της εφημερίδας του Βερολίνου και εξηγεί: «Πολλοί πιστεύουν πως, όποιος μπορεί να διαπραγματευτεί με τους Έλληνες, δεν θα μπορεί να πέσει θύμα εκφοβισμού από το AfD».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ειδικός σε θέματα εσωτερικής πολιτικής στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU), Άρμιν Σούστερ, ο οποίος εκτίμησε πως ενόψει της νέας κατάστασης στη Μπούντεσταγκ, ο Σόιμπλε θα ήταν από κάθε άποψη ό,τι καλύτερο για την προεδρία».

Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι το αξίωμα του προέδρου του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου είναι το δεύτερο τη τάξει στην Ομοσπονδιακή Γερμανία, έπειτα από αυτό του προέδρου της Δημοκρατίας και πριν από αυτό του καγκελάριου.