La plej longaj atendovicoj estis ĉe la registriĝo. Post fini tiun formalaĵon ni havis nur unu deziron – atingi finfine la hotelon kaj iom ripozi. Sed kie troviĝas nia Atrium , mendita per UEA? La demando evidentiĝis pli komplika ol ni supozis. Neniu el la registrantoj konis la respondon. Same kiel suvenirvendantoj. Same kiel ĉiuj organizantoj, kiuj mi sukcesis kapti kaj eltiri el ili kelkajn vortojn (kompreneble ili estis tre okupitaj).