De mist rondom de lichte straf die een verkrachtende Afghaanse asielzoeker kreeg, omdat hij een 18-jarig meisje had verkracht in een winkelmagazijn, trekt langzaam op. Eén van de rechters die ervoor heeft gezorgd dat de man nauwelijks hoeft te zitten, blijkt in haar tijd vóór haar rechterschap een notoire asielactiviste geweest te zijn.

De beroering was gisteren groot, toen na een schokkende uitspraak in een strafzaak Nederland één van de grootste gerechtelijke dwalingen van de afgelopen jaren moest vaststellen. Een verkrachtende Afghaanse asielzoeker werd namelijk bewust lager gestraft dan anderen voor zijn vergrijp, zodat zijn verblijfsvergunning niet in gevaar kwam. Bij gevangenisstraffen boven een bepaalde duur verlies je die automatisch, en dat vond een drietal rechters toch wel zielig. Een verbijsterend vonnis, dat door vrijwel niemand begrepen wordt.

Achtergrondonderzoek naar de rechters legt echter de motivatie bloot. Eén van hen – Valérie Essenburg – blijkt namelijk een “idealistische” vrouw die graag opkomt “voor de mensenrechten.” Ze staat vijandig tegenover immigratiedienst IND en heeft jarenlang gewerkt voor het kantoor van GroenLinks-coryfee Britta Böhler. Haar specialisme? Vreemdelingenrecht. Uit een Vrij Nederland van 2005:

“In de nok van het gebouw aan de Keizersgracht huist de sectie asiel- en vreemdelingenrecht. Valérie Essenburg (29) werkte tot twee jaar geleden bij een Utrechts advocatenkantoor. Ze is jong, idealistisch en ook zij benadrukt, net als Zuur en Ferschtman, dat ze wil opkomen voor de mensenrechten. Daarom is ze overgestapt naar BFWK. ‘Mijn allereerste cliënt was een Koerdisch meisje van twintig jaar dat afschuwelijke dingen had meegemaakt,’ zegt ze. ‘Ze was op brute wijze verkracht en gemarteld. Je vraagt je af hoe het kan dat de ene mens de ander zo beestachtig behandelt. De ambtenaren van de Immigratie- en Naturalisatiedienst waren aanvankelijk heel vijandig. Maar uiteindelijk, na veel medische rapporten, veranderde dat gelukkig.'”

En – pikanter – bij Britta Böhler maakte Essenburg zich ook hard om nooit meer mensen uit te hoeven zetten:

“En dát mocht niet van Justitie. Zonder dat een rechter zich kon uitspre­ken over de uitzetting, werd Krekar in het diepste geheim naar Oslo gevlogen. ‘Een paar jaar geleden had ik nooit geloofd dat dit soort dingen hier gebeuren,’ zegt Essenburg. ‘Maar mijn ogen gingen open. Nederland doet gewoon mee aan praktijken waar we eigenlijk nooit aan mee zouden moeten doen.'”

Kortom: de rechterlijke macht heeft een flinke kras gekregen, en die kras heet Valérie Essenburg. Ze hebben een asielactiviste een toga omgedaan, en die positie misbruikt ze nu om haar linkse politieke standpunten in gerechtelijke uitspraken om te zetten. Om met haar eigen woorden te spreken: Nederland doet gewoon mee aan praktijken waar we eigenlijk nooit aan mee zouden

moeten doen.