Zin in een lekker fris en zomers gerechtje met proper koolhydraten om je door de dag te helpen? Probeer eens risotto met fruit! Risotto met fruit?! Ja! Kan gewoon. Wist ik ook niet. Deze risotto is niet alleen lekker als avondeten, maar ook fantastisch als lunch, lekker in het zonnetje op je balkon. Ja, ik heb beide momenten uitgeprobeerd. Wat wil je, als er een volle pan alvast klaargemaakte stomende risotto in je keuken staat? Dan moet je echt even proeven.

Deze post zit een beetje tussen een recept en receptreview in. De risotto is namelijk geïnspireerd op die van de Groene Meisjes, maar ik volg bijna nooit een recept volledig en bovendien had ik niet alles in huis. Ik heb er dus op los geïmproviseerd en zo is ‘ie dus best een beetje anders geworden dan die van Merel. Dat is het leuke van koken, toch?

Hoe vaak Daan wel niet aan me vraagt: “Heb je dat niet afgewogen?” Nou, nee. Ik kook op gevoel. Beetje van dit, beetje van dat. Zo ongeveer wordt het recept wel gevolgd, maar het pakt vaak toch net een beetje anders uit. Behalve als ik bak. Dan volg ik het woord voor woord. Bakken is toch iets minder intuïtief, denk ik, met deeg dat moet rijzen of een recept dat precies zoveel gram bakpoeder/soda/gist vereist. Ik zit niet graag met een ingestorte cake.

Terug naar de risotto.

Je hebt nodig:

– risotto rijst (ik heb dus niet afgewogen, sorry)

– 1 sinaasappel

– een bakje champignons

– 2 grote uien

– 3 teentjes knoflook

– kurkuma (optioneel, maar het ziet er wel sinaasappeliger uit)

– (zwarte) peper

– uienpoeder

– ongezoete sojamelk, optioneel

– plantaardige boter

– 1 of 2 blokjes groentenbouillon (hangt van je smaak af)

– munt

– rasp om de sinaasappel mee te raspen

Ook leuk: pizza met gegrilde groenten

Bereiding:

Smelt flink wat boter in de pan (of niet zoveel, als je liever skinny eet). Ik had geen sojaroom in huis, dus ik heb het romiger gemaakt door veel boter en sojamelk toe te voegen. Bak de ui, champignons en knoflook. Voeg, als deze een beetje bruin geworden zijn, de rijst toe. Risotto rijst moet je vaak even opbakken totdat ze “glazig” zijn geworden, dan nemen ze het vocht beter op. Of dit inmiddels achterhaald is, weet ik niet. Ik doe het in ieder geval nog steeds. Blijf goed roeren, want je wilt niet dat je rijst aanbakt.

Kook ondertussen water in de waterkoker. Voeg wat heet water en een bouillonblokje toe aan de risotto. Blijf roeren terwijl het woest borrelt in je pan. Roer totdat het water is opgenomen en doe er dan steeds een beetje bij, totdat de risotto goed gaar is. In plaats van water kun je ongezoete sojamelk toevoegen om het wat romiger te maken, maar dat is up to you. Volg wat er op de verpakking staat wat betreft kooktijd of doe wat ik doe: verdubbel de afwas door steeds met een nieuwe lepel even te proeven.

Rasp de sinaasappelschil boven de pan. Snij de sinaasappel in stukjes (haal even de witte dingetjes eraf) en doe ze in de risotto. Eng, ik weet het. Maar het is echt heel lekker! Pas wel op als je gaat eten: de sinaasappelstukjes kunnen erg heet zijn. Koud is deze risotto trouwens ook erg smakelijk.

Proef of je het zout genoeg vindt. Zo niet, doe er nog een bouillonblokje bij. Peper naar smaak. Beetje kurkuma vanwege het gezondheidseffect én de kleur. Merel gebruikt edelgistvlokken om het wat hartiger te maken. Veganisten zijn over het algemeen gek op edelgistvlokken omdat het een beetje naar kaas smaakt. Voor mij is het een van de weinige dingen die ik echt niet lust. Ik ga het ooit nog een kans geven, want waarschijnlijk weet ik gewoon niet wat ik ermee aan moet, maar voor nu: bah. Ik heb liever uienpoeder voor het “kaas”-achtige smaakje. Beetje munt erdoorheen bij het serveren. Eet smakelijk!

Delen is lief!