— Nie znam żadnego, a znam wielu artystów, którzy liczą na cokolwiek od tego państwa, zwłaszcza pod obecnymi władzami. Artyści mają coraz bardziej pod górkę — mówi w Radiu ZET Adam „Nergal” Darski, lider grupy Behemoth.

Łukasz Konarski: Gościem Radia Zet jest Adam „Nergal” Darski, lider zespołu Behemoth, artysta i przedsiębiorca. Dzień dobry.

Adam Darski: Cześć. Witam.

Opiekunowie niepełnosprawnych walczą o większe wsparcie finansowe od państwa. Zagrałby pan koncert charytatywny dla niepełnosprawnych?

Myślę, że tak.

I jak by to wyglądało?

Wychodzimy. Malujemy się, wychodzimy na scenę i robimy bardzo dużo hałasu. Ale bardzo zawodowo.

Uważa pan, że tutaj potrzebne jest większe wsparcie państwa?

Zdecydowanie tak. Ja mam coś takiego, że się zawsze pochylam nad potrzebującymi, nad tymi, którzy są w mniejszości, którzy czują się, których bezpieczeństwo jest jakiś sposób zachwiane, albo czują, że jest zachwiane, że czegoś im brakuje, że jest jakiś deficyt. To jest absolutnie coś, nad czym trzeba się pochylić, a zwłaszcza ludzie, którzy są w sytuacji gorszej niż my, przynajmniej tak fizycznie. Jeżeli ktoś ma dwie ręce, dwie nogi i głowę na miejscu, to zawsze sobie jakoś poradzi. A jeżeli już mamy jakieś deficyty, to myślę, że jeszcze większa uwaga jest niezbędna.

To co? Może jakiś apel do polskich muzyków — „chodźcie, zbierzmy się i zagrajmy”?

Jasne. Ja nie jestem gościem, który takie inicjatywy dobrze ogrywa, bo mam bardzo chaotyczną naturę. Ale angażuję się z chęcią w różne charytatywne historie. Zresztą za chwilę, zaraz po tym wywiadzie, udaję się do Barberiana, gdzie ogarniamy znowu jakąś sytuację — „pies szuka domu”. To bracia mniejsi nasi, ale też często w potrzebie. Dzisiaj mamy psy, które są ślepe i które szukają domu. Tylko tyle, że są ślepe, nie znaczy, że mają być dyskryminowane. To są cudowne zwierzęta, więc myślę, że warto też taki apel do świata wysłać: „Hej! Nie kupujcie nowych psów, tylko może adoptujcie te, które są bez domu”.

To á propos potrzeb. Myśli pan, że artyści wyszliby na ulice, żeby zaprotestować przeciw niskim emeryturom?

To jest podchwytliwe pytanie. Szczerze. Nie znam żadnego, a znam wielu artystów, którzy liczą na cokolwiek od tego państwa, zwłaszcza pod obecnymi władzami. Artyści mają coraz bardziej pod górkę. I mam wrażenie, że najczęstszy apel artystów, na pewno z mojej pozycji, jest taki: „przynajmniej mi nie przeszkadzajcie w mojej twórczości, w moim życiu. Przynajmniej tego nie róbcie. Nie oczekuję, że będziecie mi dawali pieniądze, ja nie chcę waszych pieniędzy, ale chrońcie mnie przed fanatyzmem, przed katolickimi talibami i dajcie mi uprawiać moją sztukę, z której też korzystacie i wasz budżet korzysta. Nie podobają mi się w większości wasze pomysły, nie podobają mi się historie, które wymyślacie, nie podobają mi się dziury w budżecie, które swoimi sytuacjami tworzycie. Niestety to też obciąża mój budżet i wiem, że te pieniądze idą tam, gdzie nie mają iść. Ale przynajmniej, no bo płacę podatki, przynajmniej nie utrudniajcie mojej pracy”.

Rozumiem, że na ZUS pan nie liczy?

Ja liczę w życiu tylko na siebie.

Lokalne wybory. Głosuje pan?

Postaram się, tak. Będę, będę. Nie głosowałem do tej pory.

W ogóle?

Przyznaję się bez bicia, mea culpa — nie.

Czyli nigdy pan nie poszedł do lokalu wyborczego i nie wrzucił pan głosu?

Na lokalnych wyborach nie.

Ale, rozumiem, w parlamentarnych, prezydenckich — tak.

Tak.

A Paweł Adamowicz to człowiek z pana bajki, czy nie?

Ja już stołeczny jestem bardziej.

Czyli tu jest pan zameldowany i tu będzie pan głosował?

Nie. Ja jestem zameldowany cały czas w Trójmieście, tylko większość swojego czasu spędzam w Warszawie. Bardzo lubię Warszawę i tutaj właściwie bazę mają moje dwa zespoły. I Barberian, i różne inne historie. Tak że energetycznie też jestem bardzo związany z Warszawą, a z kolei sentymentalnie i rodzinnie z Trójmiastem, ale też jestem zameldowany w Gdańsku, a mieszkam w Sopocie, czyli całe życie tak naprawdę żyję w rozkroku takim metaforycznym. Tam z kolei mamy... Kto jest cały czas prezydentem Sopotu? Sołtys nasz.

Jacek Karnowski.

Jacek Karnowski. Pozdrawiam przy okazji. Ja mam taką nomadyczną naturę. Poniekąd mogę powiedzieć, że jestem lokalnym patriotą, bo moje serce tam jest cały czas. Ja po prostu mam jak Keith Richards, po prostu tam, gdzie jestem, tam się czuję jak w domu i to jest moja cygańska natura.

Ale teraz coś pana zmusza, by pójść zagłosować? Sytuacja w kraju?

Myślę, że tak. Zdecydowanie tak. Czuję, że gdzieś wiele razy dałem dupy, nie spełniając tego obywatelskiego obowiązku. To, że nie znam się na polityce, bo się nie znam, nie znaczy, że mam albo chować głowę w piasek, albo zasłaniać się tym „sorry, jestem na trasie”, bo ja jestem permanentnie na trasie. Za każdym razem, jak są jakieś wybory, ja jestem albo w Nowej Zelandii, albo na Syberii, albo w jakimś innym zakątku świata i nie ma — często fizycznie, często logistycznie — szans, żebym zagłosował. No nie ma jak. Jestem pomiędzy samolotem, terminalem, hotelem, salą, więc jest to ciężkie. Ale teraz myślę, że będę musiał wykonać odpowiednią gimnastykę, żeby zagłosować i po prostu nie chować głowy w piasek, głupio się nie tłumaczyć, że jestem artystą, jestem eksterytorialny, gdzieś tam sobie lewituję. Ja już sobie nie lewituję. Tak długo, jak tutaj płacę podatki, to czuję się związany z tym krajem. Oczywiście czuję się też emocjonalnie i tak dalej, ale mówimy o takich prostych sprawach. Tak. Głosowanie, płacenie mandatów...

To też patriotyzm.

To jest dla mnie patriotyzm. Po prostu zrób to, bo tak. Bo z czegoś musi to państwo, jakoś musi to państwo funkcjonować. Omijanie tych rzeczy, miganie się i tak dalej, myślę, że to ma krótkie nogi, więc zachęcam wszystkich, żeby świadomie głosować. Świadomie, zaznaczam.

To jeszcze sprawy światopoglądowe. Zakaz aborcji — dlaczego pan jest przeciwny?

Ja mam problem etyczno-estetyczny z tym, że w Polsce o prawach kobiet, które są istotami pięknymi, decydują najczęściej bardzo nieatrakcyjni, zaniedbani, brzydcy mężczyźni. Często zaznaczam, że holistycznie podchodzę do człowieka. Wystarczy czasem powąchać albo w telewizorze zobaczyć i mówię „co za obślizgły typ”. Po prostu nie ufam temu facetowi. Nie wiem, jak ty masz, ale ja tak właśnie mam. Energetycznie odbieram świat. Mam problem z tą dzisiejszą władzą. Mam problem z tym, jak wyglądają, jak się wysławiają i z tym, że zaglądają do majtek kobiet i decydują o sprawach, o których nie powinni decydować. A jeszcze w tym wszystkim olbrzymi wpływ ma oczywiście Kościół, który w ogóle się powinien, k..., trzymać z daleka od spraw państwa i jego polityki. Kościół powinien znać swoje miejsce. W Polsce nigdy nie znał swojego miejsca i zawsze się wpier... wszędzie tam, gdzie nie powinien. Dobrze się auto cenzuruję?

Powiedzmy. Został pan uniewinniony w sprawie znieważenia godła oraz podarcia Biblii, ale organy ścigania panu nie odpuszczają. Teraz jeszcze prokuratura zapowiada odwołanie się od wyroku uniewinniającego w sprawie plakatu trasy grupy Behemoth.

Są rzeczy, na które mam wpływ, a są rzeczy, na które nie mam wpływu. Nie wiem, jak mam to skomentować. Dobrze, mają prawo do tego, żeby się odwoływać, niech się odwołują. To, co mogę zrobić, to ja robię i staram się to robić uczciwie i dobrze. Za każdym razem zaznaczam, jestem uczciwym obywatelem i uczciwym artystą. To na pewno. To, że komuś jest to nie po drodze, to, że komuś mój sposób myślenia, moja estetyka się nie podoba — nie mam na to wpływu. Ja wiem dobrze, że ja intencjonalnie nikomu krzywdy nie robię. Jednocześnie zadowalam, oczywiście jako artysta, czyli byt bardzo egotyczny, siebie w pierwszej kolejności. Czyli jest to taka artystyczna masturbacja, oczywiście. Ale na szczęście nie jestem w tym sam, czyli jest mnóstwo ludzi, która się przygląda i bierze udział w tej masturbacji, czyli setki, tysiące, dziesiątki tysięcy fanów w Polsce i na całym świecie, którzy na tej samej płaszczyźnie...

Może nie idźmy w te klimaty. Jest ósma rano w niedzielę.

A, ósma. No to jest ten moment, kiedy, prawda, „chwała poranka” i tak dalej.

Nie, nie. To może o czymś innym. Na Instagramie pokazał pan nowy plakat polskiej trasy koncertowej. Tym razem jest to mapa Polski z odwróconym krzyżem, nie godło. Trochę się pan droczy…

Nie. Bynajmniej. Bardzo często słyszę od chrześcijan, a właściwie powinienem powiedzieć katolików, że… Inaczej. Wydaje mi się, że powinni po prostu pracę domową zrobić. Każdą z tych dyskusji zaczynam od tego, że odwróconego krzyża nie wymyślili sataniści. Odwrócony krzyż jest symbolem chrześcijańskim.

Krzyż Piotrowy.

Dokładnie tak. I myślę, że na tym się powinien mój komentarz skończyć. Jeżeli ktoś ma z tym problem, to wystarczy zguglować i zajrzeć do Wikipedii, żeby wiedzieć w czym rzecz. To oczywiście z przymrużeniem oka mówię w tej chwili, a zupełnie poważnie to zaznaczam, że jest grupa ludzi w państwie, póki co świeckim i niekościelnym, którzy myślą inaczej. Bardzo często ludzie, którzy identyfikują się z naszym przekazem, z tą muzyką, która jest radykalna, która jest bardzo buntownicza, która używa radykalnych środków, bo taka jest konwencja, bo to jest nasz kanon, myślą inaczej po prostu. Mówiąc ogólnie, myślą pod prąd. Korzystamy z tej wolności, korzystamy z prawa myślenia pod prąd. Póki co to prawo nie jest w Polsce zabronione. Jak będzie, to będziemy myśleć inaczej. Ale jest ta grupa ludzi, to są nasze świątynie, to są nasze eklezje. I my tak do tego podchodzimy. To jest nasza świętość i ona się odbywa w zamkniętej przestrzeni. Tam wchodzimy, tam uprawiamy swoją rozrywkę, sztukę, jak zwał, tak zwał, i się cieszymy po prostu życiem.

Po pańskim uniewinnieniu poseł PiS Dominik Tarczyński napisał: „Wcześniej czy później ten obleśny degenerat pójdzie siedzieć. Obiecuję. Jako znieważony Polak zadbam o to.” I proszę bardzo o nieprzeklinanie.

To będzie trudne. Nie wiem. Nie znam. Jak się nazywa ten…?

Poseł Tarczyński. Złożył też zawiadomienie, na pana… performance, nazwijmy to, z krzyżem z okazji Dnia Kobiet.

Tak jak mówię, ludzie mają prawo też składać zażalenia, pozwy i tak dalej. Co ja mogę powiedzieć? Najczęściej jest tak, że spotykam... Polityk... Inaczej. Zacznę od tego, że ja się nie obrażam. Ja wiem, dlaczego ja się nie obrażam, bo mój „core” i mój rdzeń, tfu, etyczny jest tak silny, że nie mogę... Obejrzę film, który mi się nie podoba... Omijam na przykład kościoły, bo wiem, że się bardzo szybko zirytuję, nie obrażę się, oczywiście, ale będę się irytował. Omijam te przestrzenie, które mogą mnie urazić, które nie idą w parze z moim poczuciem estetyki itd. Nie robię tego po prostu.

Ale też trochę wchodzi pan w przestrzeń innych.

No jak? W jaki sposób?

Na pana Instagramie jest napisane, że jak czujesz się obrażony, to nie wchodź. Ale wszystko jest publiczne, potem gdzieś to krąży…

No ale to trzeba tam wejść. Krążą różne rzeczy. Oczywiście wszystko jest dzisiaj publiczne. My dzielimy tą przestrzeń, ale jednak ja potrafię ją. Po to mam głowę, po to mam mózg, po to mam swoją inteligencję, żeby omijać przestrzenie, które są dla mnie niewygodne, bo są takie oczywiście. Ja sobie nie utrudniam życia i nie lubię się irytować, nie potrzebuję tej energii, więc ja po prostu to omijam. Jeżeli nie lubię dymu i przeszkadza mi dym papierosów, bo nie palę, to nie wchodzę w przestrzeń, gdzie po prostu ten dym mi przeszkadza. Najczęściej jest tak, żeby skończyć ten komentarz, zgaduję, że w przypadku tego polityka, tudzież być może powinniśmy użyć sformułowania pseudopolityka, często to są ludzie z małymi osiągami, czyli bardzo szybko chcą gdzieś tam wypłynąć. Darski jest bardzo łatwym celem. Jestem bardzo łatwym celem, jestem na świeczniku. Jestem wyrazisty i otwarcie i głośno mówię to, co myślę, i to, co czuję. Więc strzelanie przez posłów PiS-u i innych po prostu z podobnej kasty, którzy mnie atakują - ja jestem łatwym celem. I oni wiedzą dobrze, że wystarczy wycelować lufę w moją stronę, żeby news na drugi dzień poszedł, po prostu znalazł się na wszystkich portalach internetowych.

To a propos newsów. Jeszcze pytanie od słuchaczki. Czy pogratulował pan Dodzie ślubu?

Gratuluję. Dorota, gratuluję ci ślubu. Myślę, że bardziej nie można, bo nie mamy kontaktu, więc wydaje mi się, że to już jest taki najbardziej... Bardziej publicznie się nie da. Tak że - Dorota, gratuluję.

Adam "Nergal" Darski, bardzo dziękuję.

Witamy internautów. Jeszcze wracając do tematów politycznych. Z uzasadnienia sądu wynika, że żaden ze świadków biorących udział w sprawie tego godła, teoretycznego, nie podał dowodu wskazującego na to, że państwo chcieli znieważyć godło Polski. Sąd określił, że to były elementy standardowe dla konwencji black metalowej. Pana zdaniem sąd tutaj obronił wolność artystyczną?

Zdecydowanie tak. Bardzo mnie cieszy, że w tej skomplikowanej sytuacji sądownictwa w Polsce dzisiaj, i w tej takiej ekspansywnej infiltracji przez wpływy PiS-owskie, to jest bardzo ważny werdykt i cieczy mnie, nie tylko mnie, ale gratulacje schodzą z różnych środowisk, które są dla mnie ważne, środowisk intelektualnych, że jest to bardzo ważny werdykt. Tak naprawdę sprawa jest głupia, sprawa jest błaha moim zdaniem, ale podobnie jak sprawa z dildo. To jest wszystko bardzo błahe, to jest małe, to się w ogóle nie powinno dziać, nie powinniśmy wydawać pieniędzy na tego typu procesy, ale one się dzieją. Ale rozumiem, że to jest tak, jest problem w małżeństwie i się małżonkowie kłócą o to, że zupa jest za słona.

Czyli tematy zastępcze?

Nie, nie. Słona zupa nie jest problemem. Problem jest dużo głębiej. Więc sugestia dla moich adwersarzy: zajmijcie się sobą, zacznijcie pracować nad sobą, żebyście w głupi sposób, w głupich sprawach nie musieli się obrażać. Po prostu, jeżeli będziecie silnymi, to ten fundament etyczny, na którym stoi wasza wiara, jest po prostu tak kruchy, tak slaby, że być może trzeba zmienić system, na którym budujecie swoje jestestwo. Moim zdaniem jest on absolutnie niestabilny, kruchy i gnije po prostu. I dla mnie to są dowody na to. Pracujcie nad sobą panowie, tudzież panie.

A jak to u pana wygląda? Wraca pan sobie z trasy koncertowej, otwiera pan skrzynkę pocztową, a tam wezwania do prokuratury, do sądów. Jak to jest?

Wczoraj chyba przyszła para przesympatycznych policjantów do moich rodziców. Najczęściej policjanci są zażenowani, że muszę zadawać te pytania: "Przykro mi, przepraszamy pana. Wiemy, że jest pan zapracowanym człowiekiem, ale niestety jest zgłoszenie, musimy zadawać te pytania", więc oni się bardzo często czują zażenowani, bo te sytuacje są żenujące.

Ale potem co? Mama dzwoni do pana i mówi: "Adam, weź. Daj spokój już, bo ciągle listy przychodzą".

Nie wymagam od nich, żeby rozumieli wszystko. Maja już ponad 70 lat, więc nie wtajemniczam ich. I dla nich jedyne, co się liczy, to żebym był zdrowy i uśmiechnięty i żebym był szczęśliwy. Póki co tak się dzieje. A to już, czym się zajmuję, nie wtajemniczam ich w te rzeczy. Ja wiem, jestem przekonany o tym, że jestem uczciwy względem siebie, względem świata i względem sceny, na którą wchodzę. I to jest dla mnie takie clou wszystkiego i taka konkluzja najważniejsza. Jeżeli system sobie z czymś nie radzi, to myślę, że system powinien, albo ulec zmianie, albo pracować nad sobą. Jeżeli ludzie sobie z czymś nie radzą, powinni pracować nad sobą. Nie szukajmy problemów tam, bo jeżeli szukamy problemów na zewnątrz, bo tak to wygląda, to znaczy, że problem jest w nas. Tutaj jest źródło, geneza konfliktu.

Często jest pan przez polityków PiS wymieniany, jakby jakieś zmorzenie pana osoba powoduje. Na przykład Joachim Brudziński, minister spraw wewnętrznych mówi: "Niech przyklei gwiazdę Dawida, albo wizerunek Mahometa, jak jest taki kozak". To taki częsty argument.

Bardzo prymitywny, ale od swoich adwersarzy, zwłaszcza na tym poziomie, nie oczekuję błyskotliwości.

Jak by pan na to odpowiedział: "Niech przyklei gwiazdę Dawida, albo obrazi Mahometa".

Wizerunku Mahometa w ogóle nie można przedstawiać, bo to jest na dzień dobry bluźnierstwo, więc dwója ze znajomości religii posła X tudzież Y, póki co, żyję w Polsce, religię katolicką wyssałem z mlekiem matki, czy tego chciałem, czy nie. Nikt się mnie nie pytał o chrzest. Byłem chrzczony bez pytania. Później cofnąłem ten chrzest, dokonując aktu apostazji, który zresztą polecam wszystkim ludziom, którzy w wieku dorosłym po prostu nie chcą być częścią Kościoła. To jest świadome wyjście z Kościoła i to jest totalne spalenie mostów. Już nie ma drogi powrotnej do Kościoła.

Idąc za tym, pan w coś wierzy?

Ja myślę, że skończmy tamten temat, bo zaczynamy wątki i …

Dobrze. Ale rozumiem, że żyjąc w kraju, w którym większość deklaruje jednak wiarę katolicką, to to, co pan robi, czy to jest prowokacja czy nie, to jednak jest to jakiś akt odwagi.

Zacznę może inaczej, jeszcze prościej. Dlaczego nie mówię po chińsku? Nie urodziłem się w Chinach, nie jestem chińczykiem. Dlaczego mówię po Polsku? Urodziłem się w Polsce i jestem polakiem. To jest dokładnie to i już. Prawdopodobnie jakbym się urodził jakieś dwa tysiące kulometrów na wschód, albo gdzieś tam w drugą stronę, w innym kraju... Jesteśmy ofiarami czasu i przestrzeni. Tutaj się urodziłem, to są moje okoliczności, więc wychodzenie z gwiazdą Dawida, to jest, no nie. A już tak jeszcze bardziej, żeby może zirytować tych pseudoposłów. Często jeżdżę do Izraela, jeszcze nikt mnie tam nie szkalował ani nie atakował. Wszyscy Żydzi, których poznałem, to byli fantastyczni ludzie, bardzo przyjaźni. Siedem razy chyba byłem w Izraelu, zwiedziłem Izrael. Uważa, że to jest przepiękny naród.

No tak, ale gwiazdę Dawida pan tam jakoś sprofanował, czy nie?

W ogóle o tym nie myślałem, ale do czego piję. Do tego piję, że jeszcze nigdy nie spotkała mnie ze strony, naszych starszych braci w wierze żadna krzywda, żadna, nie wiem, zniewaga.

A pan się czuję jakoś krzywdzony przez Kościół katolicki?

Nie ułatwiają mi życia, rzucają kłody pod nogi, próbuj ograniczać mi moją wolność twórczą, wchodzą do szkoły. Religia katolicka w Polsce nie jest bierna, nie stoi z boku i tam, gdzie jej miejsce, to znaczy w skansenie, bo tam jest miejsce religii, każdej religii. Macie swoje skanseny, macie swoje kościoły, zostańcie tam. Ja nie wchodzę do waszej przestrzeni ze sztandarem, że Bóg umarł. Ja to mam w sercu.

To wierzy pan w coś, czy nie?

Oczywiście.

A w co?

W człowieka, przede wszystkim.

Przejdźmy do polityki. Wrzucił pan na Instagramie grafikę z Robertem Biedroniem i napisał, że jest to "sposób na uratowanie kraju od mrocznych i fatalnych konsekwencji polityki partii rządzącej. Ten facet ma całe moje wsparcie". Rozumiem, że pan zagłosowałby na niego w wyborach?

Zdecydowanie tak.

Rozumiem, że Robert Biedroń uosabia to, co pan by chciał w polityce. Czyli co, konkretnie?

Polska potrzebuję świeżej krwi. Kogoś z otwartą dłonią, kogoś kto… Nie poznałem jeszcze Roberta Biedronia i mam nadzieję, że kiedyś będę miał okazję uścisnąć mu rękę. Ale obserwuję go od lat i to, co robił gdzieś tam lokalnie w Słupsku. Zrobił bardzo dużo dobrego. Czuję, że energetycznie, mentalnie jest to facet, który jeżeli zostałby szefem narodu i wyszedłby w świat, byłby to gość, którego ja bym się nie wstydził. Będzie jeździł po Polsce, Europie i okej. To będzie facet, na którego patrzę "Okej, niech mnie reprezentuje". Tak to czuję.

A pan nie myśli, żeby pójść w politykę? Bo tu zawsze wszyscy wszystkich wciskają do polityki.

Oczywiście, ale ja się zajmuję tym, na czym się znam. A znam się na sobie.

Wiem pan, jest tyle polityków, którzy się na niczym nie znają...

Wspomniał pan kilka nazwisk dzisiaj już. Nie, właśnie po to, żeby nie popełniać faux paux. Po to, żeby nie kompromitować się jak goście, których pan wspomniał dzisiaj. To jest totalna kompromitacja, żenada. Zresztą, jak się okazało, że ten polityk, którego pan wspomniał, miał jakiś dialog z naszym managementem. Nasz management jest w Los Angeles i Londynie i tam gdzieś się angażował w sprawy decapitated. I po tej historii, która tutaj wyszła, z moim udziałem. Dostałem komentarz od managementu, że z perspektywy Wielkiej Brytanii, że ktoś taki nigdy w życiu nie byłby tam wiarygodnym politykiem. Po prostu szok, że tak się zachowują politycy. Więc, nie wiem, nie wiem...

A gdyby był pan ministrem kultury, to na co by pan przekazał 100 milionów euro z kolekcji Czartoryskich? Na co by pan to wydał? Na przykład kupiłby tę kolekcję, czy coś innego? Jak pan by wsparł kulturę Polską?

Nie wiem. Wspierałbym kulturę, zdecydowanie. Nie wiem.

W Norwegii, jest tak, że muzyka black metalowa, którą pan uprawia, jest wspierana przez tamtejsze Ministerstwo Kultury.

Oczywiście, ale mówimy tutaj o mądrym narodzie. Muzyka ekstremalna, muzyka black metalowa ma jakieś tam kryminalne wątki oczywiście. Wydarzyło się kilka rzeczy, ale to w każdej muzyce, w wielu gatunkach np. w malarstwie. W różnych dziedzinach sztuki mamy do czynienia , w cudzysłowie, z patologią. Potrafili to obrócić to w olbrzymi plus tego kraju, iż dali sobie sprawę z tego, że: Okej, muzyka jest radykalna, muzyka jest ekstremalna, tematyka jest, jaka jest, ale chwileczkę, to jest nasze dobre narodowe. Póki co Darski jest nie dobrem narodowym, ale jestem złem narodowym. Tymczasem analogiczne przykłady w Skandynawii są takie, że po prostu zespoły, które pochodzą z tamtą są dotowane przez państwo i zespół jedzie na trasę po Stanach i dla państwa jest to jasny sygnał, że nasz zespół, norweski zespół rozprzestrzenia naszą kulturę tam. Więc np. pokrywają im koszty podróży. Płacą za busy. W ogóle te dotacje są.

Pan to sobie w Polsce wyobraża?

Absolutnie nie. Ja nie wierzę w cuda, więc absolutnie nie. Ale zaznaczam: ja jestem stąd, jestem Polakiem, czuję się patriotą. Mam swoją wersję Polski, swoją wizję Polski w głowie. Ale jedyne, o co proszę, to to, żeby system, żeby Polska chroniła mnie przed pseudopolitykami, przed fanatykami. Żeby po prostu mnie chroniła, żeby mi nie utrudniała, nie szkodziła w mojej działalności. To wszystko, o co proszę, i ja będę bez zmian, i to robię, z polskim sztandarem jeździł po świecie i uprawiał swoją sztukę.

Czyli pan czuje się ambasadorem Polski?

To jest duże słowo. Ja się przede wszystkim czuję Adamem Nergalem Darskim i uczciwym człowiekiem. I to wszystko. A to, czy dla kogoś będę ambasadorem, będę jakimś trybunem itd., a dla części społeczeństwa albo polityków jestem złem narodowym, jestem gościem, którego powinno się pewnie eksterminować.

Ale rozumiem, że taki pomysł do polityków: "Słuchajcie, jesteśmy polską marką międzynarodową, ugruntowanym zespołem, może trochę mniej przeszkadzajcie, przecież promujemy Polskę"?

Wydrukuj to. Puścimy to dalej. Pierwszy podpis będzie mój.

No dobrze, to pogadamy później. A myślał pan o tym, żeby sobie wpisać w dowodzie: "Adam Nergal Darski", jak "Piotr Liroy Marzec"?

Ale ja tak mam w dowodzie.

Tak? O proszę.

Oczywiście, to jest imię moje drugie. Pokazać ci?

To później.

Dobra.

Pięć tysięcy obserwujących na Twitterze i żadnego tweeta? Tam pan by namieszał. Mógłby pan sobie np. z posłami PiS-u pisać. Bo widziałem pana konto, chyba że jest jakieś fake'owe.

Nie, fake. Jest dużo fake'ów.

Nie chce pan w Twittera uderzyć?

Nie, mnie się tweet kojarzy… Kto to był? Bauman chyba mówił o tweetowaniu, to mi się bardzo spodobało. Dzisiaj wszyscy tweetują, czyli "tweet", jak to jest po Polsku?

Ćwierkanie.

Czyli wszyscy ćwierkają dzisiaj. I to wszystko dzisiaj mi się kojarzy z czymś bardzo powierzchownym. Z takimi półprawdami, i tak dalej. Nie, absolutnie. Jeszcze rzuca pan hasło, że tam są politycy PiS-u. To jest dokładnie to. Ja nie chcę wchodzić w tę przestrzeń, bo ja nie chcę mieć z nimi nic do czynienia. Ja chcę ich omijać jak najdalej, bo to nie jest moja rasa.

To mocne słowo. Mówi, że brakuje panu kobiet u władzy w polityce, ale była przecież Beata Szydło, była Ewa Kopacz...

Jak nie przeklinać, jak nie…

Nie reprezentują pana w żaden sposób. To jakich kobiet w polityce pan szuka?

Kobiety, kocham kobiety, mają swoją wrażliwość. Absolutnie wyjątkową, i wewnętrzne piękno, które bardzo często wychodzi na zewnątrz. Bo to, jacy jesteśmy wewnątrz, bardzo często widzimy to, czytamy to z rysów twarzy. A politycy PiS, płci obojga, nie spełniają tych kryteriów. Ja tam nie widzę ani piękna, ani mądrości. Widzę zacietrzewienie, widzę betonowe mózgi, myślenie wsteczne, fanatyzm itd. I to się też tyczy kobiet.

Ale rozumiem, że kobiety wpłynęłyby na jakość tej polityki.

Absolutnie tak i dodałyby tej takiej wrażliwości. Bo kobiety oczywiście potrafią być agresywne, ekspansywne, ale wydaje mi się, że dużo bardziej, to jest kwestia oczywiście hormonów...

Inaczej wyważają rację.

Dokładnie tak. A faceci to są wiesz - tu ekspansja i jedziemy. Jest to wszystko takie, powiedziałbym, zero-jedynkowe, bezwzględne, czarno-białe. A czuję, że kobieca obecność, obserwuje to na trasie jak w naszym busie, którym podróżujemy, jest dwudziestu facetów i jedna kobieta, i od razu jest fajniej.

To jeszcze ostatnie pytanie. Jak pan już jest w trasie i za granicą, to pytają pana o Polskę? O to, co się dzieje?

Tak.

I co pan mówi?

Prawdę.

Czyli pańskie zdanie, o którym pan tutaj cały czas mówi.

Absolutnie tak. Ja dostaję mnóstwo hejtu z tego powodu. Ktoś kiedyś powiedział: "Skoro jesteś Polakiem, to masz obowiązek mówić o Polsce tylko dobrze". Ale ja o sobie nie mówię tylko dobrze. No nie, ja po prostu nie czuję tego. Dla mnie miłość oznacza być szczerym. I jeżeli np. jesteś z partnerką, to mówisz jej szczerze, po prostu, jak jest. Mówisz jej o swoich uczuciach. Uważam, że zdrowa relacja polega na tym, że mówimy szczerze. To nie oznacza, ze jestem antypatriotą, a wręcz odwrotnie.

Adam "Nergal" Darski, dziękuję za rozmowę.

Dziękuję bardzo, wszystkiego dobrego.

RadioZET.pl