Żyjemy w błogim przekonaniu, że "Polak Węgier dwa bratanki"

Wybór Adolfa Hitlera na kanclerza nic nie zmienił, a jeżeli już, to wzmocnił jeszcze tę współpracę

Radość braci Węgrów co kilka dni była potwierdzana wymianami czy to zdobytej dokumentacji, czy to rozwiązaniami całości lub fragmentów szyfrów

Trwają nieustające debaty o roli i kształcie organizacji wywiadowczych. Niestety, zbyt często decydenci zapominają, że wywiad to przede wszystkim służba mająca zdobywać i dostarczać im informacje niezbędne do podejmowania decyzji w najlepszym interesie państwa.

Dlatego w swym działaniu służba wywiadu nie powinna kierować się zastanymi stereotypami czy preferencjami wiodących polityków np. w doborze sojuszników. Historia daje nam wiele przykładów potwierdzających wyżej wspomnianą tezę.

Żyjemy np. w błogim przekonaniu, że "Polak Węgier dwa bratanki". Kilka wizyt w archiwach i uzyskane w nich dokumenty szybko wyleczyły mnie z bezkrytycznego patrzenia na przyjaźń naszych dwóch państw, przynajmniej jeśli chodzi o wywiady.

Węgierski wywiad elektroniczny od wczesnych lat 20. XX wieku aż do zakończenia II wojny światowej był wiernym sojusznikiem niemieckich służb wywiadowczych. Wybór Adolfa Hitlera na kanclerza nic nie zmienił, a jeżeli już, to wzmocnił jeszcze tę współpracę.

Foto: Materiały prasowe

Zanim niedługo obszernie o tym napiszę zachęcam do zapoznania się z trzema załączonymi do tekstu dokumentami. Pierwszy jest listem kierownictwa węgierskiego wywiadu elektronicznego do Berlina. Pismo "z serdecznymi życzeniami" skierowane zostało "do siostrzanej organizacji" z okazji "wspaniałego wyniku plebiscytu w regionie Saary" (w wyniku którego zagłębie Saary wróciło w 1935 r. do Rzeszy), bo "pokazuje niemiecką wierność i bezgraniczną miłość do ojczyzny".

Radość braci Węgrów co kilka dni była potwierdzana wymianami czy to zdobytej dokumentacji, czy to rozwiązaniami całości lub fragmentów szyfrów, lub kodów różnych państw.

Zachęcam też do spojrzenia na specyfikację dokumentów przesłanych 25 lipca 1936 r. przez Berlin sojusznikom w Budapeszcie. W części dotyczącej Polski wymieniono takie dokumenty jak: kod polskich sił powietrznych z 1934 r., 10 tabel szyfrowych oraz jeden przykład rozszyfrowywania przechwyconego tekstu.

Węgrzy odwzajemniali się w tempie równie regularnym, jak widać na przykładzie kolejnego załącznika. Bardziej niecierpliwi czytelnicy mogą już teraz sięgnąć do mojej książki "Kody wojny".

Foto: Materiały prasowe

Zobacz także: