Ché Nunnely is één van de grootste talenten die momenteel in de Ajax-opleiding rondloopt. In gesprek met Goal blikt hij terug, én vooruit.

EXCLUSIEF

Bij aankomst op Sportpark De Toekomst staan de nieuwste Mercedes-modellen keurig naast elkaar geparkeerd, er ligt dauw op het hoofdveld en het grote clublogo op de muur staart me aan. De poortwachter vraagt waar we voor komen. Ché Nunnely zeg ik. ‘’Die ken ik niet.’’ Toch mogen we doorlopen naar de kantine, waar onder andere Sjaak Swart zit te kletsen. Uiteindelijk arriveert ook degene die we zochten.

‘’Ik ben Ché Nunnely, 17 jaar oud en woon in Almere bij mijn ouders. Ik ben een snelle rechtsbuiten, die een prima actie en een goede voorzet in huis heeft. Naast het veld vind ik het leuk om gezellig een filmpje te pakken met vrienden.’’ En gamen. ‘’Vooral FIFA en Black Ops speel ik graag’’, vertelt de vliegensvlugge speler van Ajax Onder-19. De avond ervoor droeg hij nog bij aan de 4-0 oefenwinst op NAC Onder-19. Eén goal, één assist.

Het begin

Op zijn vierde kwam hij al bij zijn neef kijken, die voor FC Omniworld (nu Almere City) voetbalde. ‘’Eigenlijk mocht ik nog niet mee doen, maar af en toe op training stond zijn coach het toe. Uiteindelijk ben ik op mijn zevende aan veldvoetbal gaan doen, want ik begon met zaalvoetbal. Na een paar seizoenen bij Omniworld kwam ik in de E1, waar de echte selectie begon.’’

In die twee laatste seizoenen deed Nunnely het zo goed, dat FC Utrecht aanklopte. ‘’We speelden een oefenwedstrijd tegen FC Utrecht en daar viel ik op. Mijn ouders zijn achter de schermen benaderd, omdat Omniworld eigenlijk niet wilde dat ik weg ging. Vervolgens hebben ze me maar ‘weggestuurd’, waardoor ik de overstap kon maken’’, zegt hij.

EXTRA | Quick fire questions met Ché Nunnely

‘’Bij Utrecht was alles heel anders dan nu bij Ajax. Daar bestond mijn team bijna alleen uit fysieke jongens. Het was: ‘Wij willen niet voetballen. Pass maar diep op Ché, hij loopt wel.’ Toch wonnen we onze wedstrijden op fysieke kracht. Bij Ajax merk ik nu dat wij voetbaltechnisch zo veel beter zijn, dat we daarop winnen.’’ Dat Ajax O19 het makkelijk heeft, is terug te zien in de statistieken. In het reguliere seizoen eindigde de ongeslagen ploeg van Aron Winter bovenaan, met dertien punten voorsprong op nummer twee PSV.

Dat het zo goed loopt, komt volgens de 17-jarige ook door de veldbezetting. ‘’Op bijna elke positie heb je twee spelers die goed genoeg zijn. Voetballen wordt leuker door de manier waarop Ajax voetbalt. Zeker omdat iedereen naar elkaars kwaliteiten speelt.’’ Hoewel Nunnely nu actief is in Amsterdam, waren de Amsterdammers niet de enigen die toe wilden happen. ‘’Ik kon naar PSV, Feyenoord, FC Twente en bijna alle andere clubs. Sinds kleins af aan is Ajax mijn lievelingsclub en ik woon ook nog eens dichtbij, dus voor mij was de keuze niet moeilijk.’’

Pleintjes

‘’Ik was vroeger zeker veel te vinden op pleintjes’’, vervolgt de jongeling. ‘’Ik woonde grotendeels bij mijn oma, omdat mijn moeder als stewardess vaak moest werken. Toen was ik al veel buiten met mijn vrienden.’’ Veel van die jongens spelen nu in verschillende opleidingen door het hele land. ‘’Er speelt er een bij Vitesse, de ander zit bij Heerenveen en toen ik wat ouder was, was ik vaak op het pleintje te vinden met Steven Bergwijn, die nu voor PSV speelt.’’

Ze woonden allemaal in stadsdeel Almere Buiten, waar een Cruyff Court hun tweede huis was. ‘’Dan liet je weten dat er om twaalf uur gevoetbald werd en dan verzamelde iedereen zich. We deden altijd veel trucjes en daagden de grote jongens uit. Soms ging het er ruig aan toe, maar het heeft wel geholpen’’, zegt de jongeling, die zijn trukendoos regelmatig open gooit gedurende de wedstrijden. ‘’Mijn basistechniek heb ik meegekregen vanuit de zaal. Op een gegeven moment bracht ik dat in praktijk op het veld.’’

Eerste profcontract

In 2015 werd hij door Ajax vastgelegd door middel van een 3-jarig contract. ‘’Dat voelde echt geweldig. Iedereen was blij voor me, ook mensen uit mijn buurt. Ze zagen de kleine jongen, die altijd met de bal te vinden was, zijn eerste contract tekenen op zijn 16e.’’

Een aantal spelers tekenen hun eerste contract in het buitenland. Zo ook zijn maatje Donyell Malen, die samen met zaakwaarnemer Mino Raiola de stap naar Arsenal maakte. ‘’We waren een duo. Ik gaf de voorzetten en hij schoot ze binnen als spits.’’ Ook Nunnely kon een overstap maken, maar deed dat niet. ‘’Mooie clubs als Manchester United, Manchester City, Paris Saint-Germain en Bayern München wilden me absoluut hebben. Toch wilde ik bij Ajax blijven, want hier ligt mijn toekomst. Op dat moment voelde ik me vrij. Ik had mijn basisplek, trainers hadden vertrouwen in me en ik wilde mijn vertrouwde omgeving simpelweg niet aan de kant zetten.’’

Ambities

Als de Almeerder in zijn glazen bol de toekomst probeert te voorspellen, antwoordt hij met realiteitsbesef. ‘’Binnen vijf jaar wil ik een belangrijke speler zijn bij Ajax 1 en misschien wel in Oranje staan.’’ Naar grotere clubs wil hij nu nog niet kijken, maar niets is onmogelijk. ‘’Misschien ben ik op mijn twintigste zo goed, dat er een hele mooie club komt. Het punt is dat ik niet weet hoe snel ik me ontwikkel.’’ Feit is wel dat de rappe, talentvolle rechtsvoor zich in dat geval eerst zal moeten bewijzen in de Arena. Mét flair, als het aan de koning van de trucjes ligt. ‘’Ik hoop dat ik het publiek kan vermaken als ik er sta. Ze moeten natuurlijk wel weten wie Ché is.’’

Dit interview is afkomstig uit het blog van Goal's Ajax-volger Aaron Golub: Mental Football. Lees hier meer verhalen over het mentale aspect in de voetbalwereld .