Απ' ό,τι φαίνεται, τα όρια της σάτιρας στο διαδίκτυο σταματούν στον Οδυσσέα Ελύτη.

Είχα γράψει τον Οκτώβριο στο ποστ μου "25 πράγματα που ο Οδυσσέας Ελύτης δεν είπε ΠΟΤΕ (αλλά ίσως θέλαμε να πει) - Μια σελίδα στο Facebook σατιρίζει την υπερβολική χρήση ρήσεων του Ελύτη, επινοώντας τις δικές της":

Το Facebook είναι γεμάτο με ρήσεις του Ελύτη, κι αν δω άλλη μια φορά φωτογραφία του με τυπωμένο το απόσπασμα για το πώς η Ελλάδα μπορεί να ξαναφτιαχτεί με μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι θα βάλω τις φωνές. Η μόνη αντίσταση στον κανιβαλισμό της ποίησης είναι η παρωδία. (Πόσο τέλεια η «ρήση» του Λειβαδίτη "Δεν έγραψα εγώ ποιήματα για να βρίσκετε εσείς cover photo στο Facebook», που κυκλοφορεί.)

Η σελίδα Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου είναι φτιαγμένη φαινομενικά σαν ένας φόρος τιμής στον μεγάλο μας ποιητή, και στην περιγραφή τονίζει: «Ανασύρουμε από την άβυσσο της λογοτεχνικής αφάνειας στίχους του σπουδαίου ποιητή που ύμνησε όσο κανείς άλλος το Αιγαίο.»

Πχ.:

Είναι κατανοητό πως σε κάποιους δεν θα αρέσει η σελίδα. Ένας απ' αυτούς, ο κύριος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος έγραψε τον Νοέμβριο στην Ιδιωτική Οδό:

Κάποιος ανώνυμος «κύριος» ο οποίος προφανώς δεν ξέρει τι να κάνει την ζωή του, σκέφτηκε: «Δεν φτιάχνω μια σελίδα στο facebook – τρολάρισμα στον Ελύτη»;

Και εδώ και κάμποσο καιρό κατέκλυσε το διαδίκτυο με τα αποτελέσματα της ανίας του. Σε ένα πλαίσιο βάζει στην άκρη την φωτογραφία του ποιητή, δίπλα γράφει ένα εξυπναδίστικο κειμενάκι – από γελοίο έως χυδαίο – και από κάτω φαρδιά πλατιά το όνομα του ποιητή: «Οδυσσέας Ελύτης». Την σελίδα του στο fb επιγράφει: «Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου».

Το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι μπορεί να παραπλανηθεί ο κάθε αδαής και να νομίσει ότι αυτά τα έχει γράψει ή τα έχει πει ο Ελύτης, αλλά ότι το κίνητρο του τρολαρίσματος – και μάλιστα συστηματικά – προσβάλλει τελικά βάναυσα τη μνήμη του ποιητή, ο οποίος ήταν λάτρης τηςΙδιωτικής Οδού και σε καμία περίπτωση δεν επεδίωκε την άσκοπη και άχρηστη έκθεση.

Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες και αναλύσεις, διότι δεν με ενδιαφέρει να αποδείξω τα αυτονόητα. Όποιος έχει στοιχειώδες κριτήριο καταλαβαίνει ότι αυτή η πρακτική είναι απαράδεκτη και αδιανόητη.

Καλώ τον εμπνευστή της να σταματήσει πάραυτα αυτή την χυδαιότητα. Το κάνω, μάλιστα, σήμερα που είναι και η γενέθλιος ημέρα του ποιητή.

Αλλιώς, ακολουθώντας πάντα την Ιδιωτική μου Οδό θα τον ξεσκεπάσω πανηγυρικά, με όλες τις νόμιμες συνέπειες.

Η σελίδα φυσικά δεν σταμάτησε, και ο κύριος Ανδριόπουλος πήγε τις προάλλες στη Δίωξη.

«Αντέδρασα σε αυτή την πρωτοφανή ασχήμια με μήνυση την οποία υπέβαλα στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος» μου λέει. «Στις 6 Φεβρουαρίου 2016, ολοκλήρωσα τις νομικές ενέργειες και το θέμα παραπέμφθηκε στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Εγώ έκανα το χρέος μου. Η Δικαιοσύνη ας αποφανθεί.

Από κει και πέρα, το ουσιώδες είναι τούτο το ερώτημα: Νομιμοποιείται ο οιοσδήποτε, στο όνομα της ελευθερίας του λόγου, να χρησιμοποιεί ασύδοτα ένα οποιοδήποτε όνομα – όχι του Ελύτη, του κάθε ανθρώπου – χωρίς καμία αφορμή, έτσι για να σπάει πλάκα; Και μάλιστα αυτό να μην έχει σταματημό;

Είδα, με θλίψη, ότι στην συγκεκριμένη σελίδα που τρολάρει ανελέητα και καθημερινά τον Ελύτη, κάνουν like άνθρωποι εγγράμματοι, διδάκτορες και πάντως όχι τυχαίοι. Τους …εξιτάρει αυτή η πρακτική; Πώς θα τους φαινότανε να τους κάνει κάποιος κάτι αντίστοιχο;

Ή στον Ελύτη επιτρέπεται επειδή είναι νεκρός; Φευ!»

ΥΓ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι η Δίωξη θα κρίνει πως πρόκειται περί ποινικού εγκλήματος η δημιουργία χιουμοριστικών meme και το απεύχομαι πραγματικά. Παρότι όμως διαφωνώ κάθετα με την πράξη του κυρίου Ανδριόπουλου και ελπίζω πως θα πέσει στο κενό, βρίσκω κάπως συγκινητικό, αν και υπερβολικά αχρείαστο, το νοιάξιμό του για τον ποιητή και την υστεροφημία του.