Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck reageert op de commotie die ontstond na een artikel dat gepubliceerd werd over de politieke strijd in Antwerpen: 'Zonder de informatie uit het artikel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', valt de heftigheid van de Antwerpse kiesstrijd niet te begrijpen.'

De politieke analyse die Knack afgelopen donderdag online heeft gepubliceerd, met als titel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', doet dagen later nog altijd stof opwaaien. In dat stuk werden verschillende verklaringen aangereikt voor de uitzonderlijk felle strijd tussen de SP.A en de N-VA in de aanloop naar de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Een van die redenen situeert zich buiten de contouren van het gebruikelijke politieke debat. Van een zeer prominente N-VA-bron, maar ook uit SP.A-hoek, kregen we te horen dat de uitzonderlijke heftigheid van de aanvallen op de Antwerpse SP.A-voorzitter Tom Meeuws niet louter politiek gemotiveerd is. De bittere strijd vindt voor een belangrijk deel haar oorsprong in een afgesprongen liefdesaffaire tussen N-VA-politica Liesbeth Homans en Meeuws, zo bevestigden verschillende bronnen. In de woorden van de hooggeplaatste N-VA-bron: 'We hebben Liesbeth keer op keer gewaarschuwd, maar zij dacht in Tom Meeuws de liefde van haar leven gevonden te hebben. Ze dacht echt dat hij zijn gezin voor haar zou verlaten. Dat is niet gebleken, maar het is niet vergeten. Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot." Om wat hij Liesbeth heeft aangedaan.'

In de kwestie Meeuws/Homans is de politieke relevantie overduidelijk.

De beslissing van Knack om dit verhaal naar buiten te brengen was goed overwogen. Dit blad heeft niet de gewoonte om privéverhalen naar buiten te brengen. Wat privé is, hoort privé te blijven. Ook in de toekomst zullen we geen verhalen over affaires publiceren.

Maar er is één belangrijke uitzondering op die regel: wanneer het persoonlijke politiek wordt. Dat is geen nieuwe regel. Het is een richtlijn die vroeger ook werd gevolgd, bijvoorbeeld bij de bekendmaking van de relatie van voormalig voorzitter van het Vlaams Blok (VB) Frank Vanhecke met VB-kopstuk Marie-Rose Morel. De geschiedenis van het huidige Vlaams Belang is niet te begrijpen zonder die affaire.

In de kwestie Meeuws/Homans is de politieke relevantie overduidelijk. Het verhaal werd ons door verschillende politici bevestigd, aan beide kanten van de politieke strijd - niet alleen het verhaal van de affaire zelf, maar ook de politieke geladenheid ervan. Het is daarbij belangrijk om te benadrukken dat de hooggeplaatste N-VA-bron zeer goed wist met wie hij aan het praten was, en waarom. Niet één, maar twee Knack-redacteurs waren aanwezig toen hij zijn verhaal deed, en Knack had vooraf duidelijk gemaakt dat ze over de kwestie zouden berichten, op voorwaarde dat het verhaal politiek relevant bleek. Wie met die wetenschap, en op dat moment, als lid van de 'inner circle' van de N-VA-top, niet alleen het verhaal over Meeuws en Homans bevestigt, maar - en dat is cruciaal - eraan toevoegt dat die kwestie een belangrijke reden is voor de politieke animositeit tegenover Meeuws, die zou heel goed moeten weten wat hij aan het doen is.

De zin 'Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot"' laat qua duidelijkheid weinig te wensen over. Het is op dat moment dat de persoonlijke affaire van politieke betekenis wordt. Het zijn de woorden van de N-VA-bron die cruciaal waren in onze beslissing om het verhaal te brengen: zonder die woorden hadden we het verhaal niet gebracht. Het vermoeden van de politieke relevantie van de affaire - een breed gedeeld vermoeden, zowel onder journalisten als onder politici - was niet genoeg om de publicatie te rechtvaardigen. Maar na de getuigenis van de prominente N-VA-bron hadden we in beide kampen de bevestiging dat het verhaal van grote betekenis is in de strijd tussen SP.A en N-VA in de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Het zou fout geweest zijn om daar niet over te berichten.

Dat het precies de N-VA-bron is die beslissend was in de afweging om te publiceren, maakt de recente aanvallen van N-VA-voorzitter Bart De Wever op Knack des te curieuzer.

Dat het precies de N-VA-bron is die beslissend was in de afweging om te publiceren, maakt de recente aanvallen van N-VA-voorzitter Bart De Wever op Knack des te curieuzer. Misschien is het hem ontgaan dat de Vlaamsgezinde website Doorbraak een hele tijd geleden al de relatie tussen Meeuws en Homans heeft uitgebracht. Dat gebeurde in een satirische column, die weinig ruimte voor twijfel liet. Dat de N-VA-voorzitter niet gezien zou hebben dat Koen Meulenaere, een andere satiricus, ook in de door hem gerespecteerde zakenkrant De Tijd het nieuws al had gemeld, is minder waarschijnlijk. Afgelopen woensdag schreef Meulenaere over 'de romance tussen Tom Meeuws en Wouter Van Besien', een romance 'die al even snel was afgelopen als die tussen Tom Meeuws en Betteke'. Ook politieke redacteurs van twee andere kwaliteitskranten hadden al gehint naar het bestaan van de 'diepere passie' in het Antwerpse gevecht, zij het zonder namen te noemen.

Het lijstje van media die door Bart De Wever zijn zwartgemaakt is ondertussen zo lang dat media die er niet op staan zich ernstige zorgen moeten maken. Dat De Wever, die vorig jaar meer interviews heeft gegeven aan Dag Allemaal en Story dan aan De Standaard, Knack naar aanleiding van de publicatie van het verhaal over Meeuws en Homans een 'boulevardblad' noemt, is in het licht van de ontstaansgeschiedenis van het verhaal zeer curieus. Dat het precies een N-VA-bron is die de politieke relevantie van de affaire zo duidelijk heeft gemaakt, maakt de verwijten van Bart De Wever aan het adres van Knack wel zeer opvallend.

Heeft iemand uit zijn inner circle zijn mond voorbijgepraat? Schat hij het effect van zijn woorden fout in? Of was het nu net de bedoeling om het verhaal in de markt te zetten? Antwoorden op die vragen blijven hoogst speculatief. Knack kent de antwoorden niet en voor onze beslissing deden ze er ook niet toe. Alleen de politieke relevantie van het verhaal was van tel. Het is op basis van die politieke relevantie, die door beide kampen werd bevestigd, dat Knack heeft beslist om het verhaal te brengen. Zonder de informatie uit het artikel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', valt de heftigheid van de Antwerpse kiesstrijd niet te begrijpen.

De politieke analyse die Knack afgelopen donderdag online heeft gepubliceerd, met als titel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', doet dagen later nog altijd stof opwaaien. In dat stuk werden verschillende verklaringen aangereikt voor de uitzonderlijk felle strijd tussen de SP.A en de N-VA in de aanloop naar de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Een van die redenen situeert zich buiten de contouren van het gebruikelijke politieke debat. Van een zeer prominente N-VA-bron, maar ook uit SP.A-hoek, kregen we te horen dat de uitzonderlijke heftigheid van de aanvallen op de Antwerpse SP.A-voorzitter Tom Meeuws niet louter politiek gemotiveerd is. De bittere strijd vindt voor een belangrijk deel haar oorsprong in een afgesprongen liefdesaffaire tussen N-VA-politica Liesbeth Homans en Meeuws, zo bevestigden verschillende bronnen. In de woorden van de hooggeplaatste N-VA-bron: 'We hebben Liesbeth keer op keer gewaarschuwd, maar zij dacht in Tom Meeuws de liefde van haar leven gevonden te hebben. Ze dacht echt dat hij zijn gezin voor haar zou verlaten. Dat is niet gebleken, maar het is niet vergeten. Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot." Om wat hij Liesbeth heeft aangedaan.'De beslissing van Knack om dit verhaal naar buiten te brengen was goed overwogen. Dit blad heeft niet de gewoonte om privéverhalen naar buiten te brengen. Wat privé is, hoort privé te blijven. Ook in de toekomst zullen we geen verhalen over affaires publiceren.Maar er is één belangrijke uitzondering op die regel: wanneer het persoonlijke politiek wordt. Dat is geen nieuwe regel. Het is een richtlijn die vroeger ook werd gevolgd, bijvoorbeeld bij de bekendmaking van de relatie van voormalig voorzitter van het Vlaams Blok (VB) Frank Vanhecke met VB-kopstuk Marie-Rose Morel. De geschiedenis van het huidige Vlaams Belang is niet te begrijpen zonder die affaire.In de kwestie Meeuws/Homans is de politieke relevantie overduidelijk. Het verhaal werd ons door verschillende politici bevestigd, aan beide kanten van de politieke strijd - niet alleen het verhaal van de affaire zelf, maar ook de politieke geladenheid ervan. Het is daarbij belangrijk om te benadrukken dat de hooggeplaatste N-VA-bron zeer goed wist met wie hij aan het praten was, en waarom. Niet één, maar twee Knack-redacteurs waren aanwezig toen hij zijn verhaal deed, en Knack had vooraf duidelijk gemaakt dat ze over de kwestie zouden berichten, op voorwaarde dat het verhaal politiek relevant bleek. Wie met die wetenschap, en op dat moment, als lid van de 'inner circle' van de N-VA-top, niet alleen het verhaal over Meeuws en Homans bevestigt, maar - en dat is cruciaal - eraan toevoegt dat die kwestie een belangrijke reden is voor de politieke animositeit tegenover Meeuws, die zou heel goed moeten weten wat hij aan het doen is. De zin 'Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot"' laat qua duidelijkheid weinig te wensen over. Het is op dat moment dat de persoonlijke affaire van politieke betekenis wordt. Het zijn de woorden van de N-VA-bron die cruciaal waren in onze beslissing om het verhaal te brengen: zonder die woorden hadden we het verhaal niet gebracht. Het vermoeden van de politieke relevantie van de affaire - een breed gedeeld vermoeden, zowel onder journalisten als onder politici - was niet genoeg om de publicatie te rechtvaardigen. Maar na de getuigenis van de prominente N-VA-bron hadden we in beide kampen de bevestiging dat het verhaal van grote betekenis is in de strijd tussen SP.A en N-VA in de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Het zou fout geweest zijn om daar niet over te berichten.Dat het precies de N-VA-bron is die beslissend was in de afweging om te publiceren, maakt de recente aanvallen van N-VA-voorzitter Bart De Wever op Knack des te curieuzer. Misschien is het hem ontgaan dat de Vlaamsgezinde website Doorbraak een hele tijd geleden al de relatie tussen Meeuws en Homans heeft uitgebracht. Dat gebeurde in een satirische column, die weinig ruimte voor twijfel liet. Dat de N-VA-voorzitter niet gezien zou hebben dat Koen Meulenaere, een andere satiricus, ook in de door hem gerespecteerde zakenkrant De Tijd het nieuws al had gemeld, is minder waarschijnlijk. Afgelopen woensdag schreef Meulenaere over 'de romance tussen Tom Meeuws en Wouter Van Besien', een romance 'die al even snel was afgelopen als die tussen Tom Meeuws en Betteke'. Ook politieke redacteurs van twee andere kwaliteitskranten hadden al gehint naar het bestaan van de 'diepere passie' in het Antwerpse gevecht, zij het zonder namen te noemen.Het lijstje van media die door Bart De Wever zijn zwartgemaakt is ondertussen zo lang dat media die er niet op staan zich ernstige zorgen moeten maken. Dat De Wever, die vorig jaar meer interviews heeft gegeven aan Dag Allemaal en Story dan aan De Standaard, Knack naar aanleiding van de publicatie van het verhaal over Meeuws en Homans een 'boulevardblad' noemt, is in het licht van de ontstaansgeschiedenis van het verhaal zeer curieus. Dat het precies een N-VA-bron is die de politieke relevantie van de affaire zo duidelijk heeft gemaakt, maakt de verwijten van Bart De Wever aan het adres van Knack wel zeer opvallend. Heeft iemand uit zijn inner circle zijn mond voorbijgepraat? Schat hij het effect van zijn woorden fout in? Of was het nu net de bedoeling om het verhaal in de markt te zetten? Antwoorden op die vragen blijven hoogst speculatief. Knack kent de antwoorden niet en voor onze beslissing deden ze er ook niet toe. Alleen de politieke relevantie van het verhaal was van tel. Het is op basis van die politieke relevantie, die door beide kampen werd bevestigd, dat Knack heeft beslist om het verhaal te brengen. Zonder de informatie uit het artikel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', valt de heftigheid van de Antwerpse kiesstrijd niet te begrijpen.