Mimo że w sklepach są już dostępne urządzenia jednokamerowe, takie jak Ricoh Theta czy Samsung Gear 360, w profesjonalnych zastosowaniach liczą się wyłącznie zestawy złożone z wielu kamer. Oferują one wysoką jakość obrazu, ale wymagają opanowania trudnej sztuki stitchingu.

Czym jest stitching?

Stitching, czyli po polsku szycie, to technika łączenia wielu obrazów w jeden film sferyczny. W zależności od tego, ile kamer użyjemy, może to być od 2 do nawet 20 plików wideo, które trzeba odpowiednio „skleić” ze sobą, by powstał film 360 stopni. Stitching wymaga trzech rzeczy:

oprogramowania – na rynku są zaledwie 3 profesjonalne aplikacje do stitchingu, nie licząc softu przeznaczonego do konkretnego sprzętu (np. Nokii OZO). Oprogramowanie szyjące jest bardzo drogie i wymaga wielu miesięcy nauki;

– na rynku są zaledwie 3 profesjonalne aplikacje do stitchingu, nie licząc softu przeznaczonego do konkretnego sprzętu (np. Nokii OZO). Oprogramowanie szyjące jest bardzo drogie i wymaga wielu miesięcy nauki;

sprzętu – komputer, który poradzi sobie z szyciem np. 10 plików w jakości 4K, to konfiguracja kosztująca od 6000 złotych wzwyż. Liczy się tu nie tylko potężny procesor (albo dwa, jak w naszym studiu), ale też karta graficzna z najwyższej półki;

– komputer, który poradzi sobie z szyciem np. 10 plików w jakości 4K, to konfiguracja kosztująca od 6000 złotych wzwyż. Liczy się tu nie tylko potężny procesor (albo dwa, jak w naszym studiu), ale też karta graficzna z najwyższej półki;

umiejętności – jak wspomniałem wcześniej, software do stitchingu jest trudny do opanowania. Co prawda aplikacje mogą automatycznie wstępnie zszyć załadowane pliki wideo, jednak to po stronie montażysty jest najwięcej pracy. Musi on nakładać na surowo zszyty film setki poprawek, aby zniwelować błędy.

Błędy w stitchingu

Każdy, kto choćby pobieżnie śledzi pojawiające się w sieci filmy 360°, spotkał się ze źle zszytymi materiałami, z widocznymi liniami przecięć obrazów, zdeformowanymi przedmiotami i osobami. Może to być efekt źle dobranego i użytego sprzętu. Większość standardowych zestawów 6 kamer GoPro słabo radzi sobie w ciasnych pomieszczeniach i nawet najlepszy specjalista od stitchingu niewiele może tu poprawić. Podobny problem pojawia się także, gdy sfilmowane osoby znajdują się zbyt blisko obiektywów. Rozwiązaniem jest użycie specjalnie zmodyfikowanego zestawu kamer – w VR Premium korzystaliśmy z niego m.in. podczas nagrywania specjalnego odcinka Autocentrum.

Ale nawet perfekcyjnie dobrany sprzęt nie sprawi, że specjalista od stitchingu będzie miał pracę z głowy. Zniekształcenia pojawiają się zawsze, gdy filmowana osoba znajduje się na linii łączeń dwóch lub więcej obrazów. Ale, jak pokazuje poniższe wideo, wytrawny stitcher poradzi sobie z zamaskowaniem takiego błędu bez problemu 🙂

Ile trwa stitching?

Długo 🙂 Cała postprodukcja trwa zazwyczaj 2-3 tygodnie robocze, czasem więcej. Mniej więcej 2/3 tego czasu zajmuje stitching, reszta to standardowa postprodukcja – montaż, koloryzacja, dodanie przejść, napisów itp. Proces przedłuża konieczność częstego renderowania, które nawet na mocarnym komputerze może trwać kilka godzin. Materiał trzeba jeszcze udźwiękowić, przystosować do medium (gogle, YouTube, Facebook) i dokładnie przetestować.

A potem… cóż, pozostaje cieszyć się z reakcji widzów 🙂