Η οργισμένη αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών πριν λίγη ώρα, για την απόφαση του Αρείου Πάγου μη έκδοσης των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου δεν είναι κεραυνός εν αιθρία για όσους παρακολουθούσαν τις εξελίξεις το τελευταίο εξάμηνο.

Σε κάθε ελληνοτουρκική επαφή από τον Ιούλιο και έπειτα, από τις επαφές Ερντογάν-Τσίπρα μέχρι τις καθιερωμένες συναντήσεις διπλωματικών αντιπροσωπειών, το πρώτο θέμα που ετίθετο από την πλευρά της Άγκυρας ήταν οι οκτώ.

Προφανώς, η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και το απέδειξε αυτό, ωστόσο η διαχείριση των συνεπειών αυτής της απόφασης πέφτει στους ώμους της κυβέρνησης, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια σειρά πιθανών συνεπειών.

Πρώτον, στο προσφυγικό. Η τελευταία παράγραφος του τουρκικού ανακοινωθέντος μιλά για επανεκτίμηση των διμερών και πολυμερών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Εφόσον η Τουρκία αποφασίσει να μην συνεχίσει να εφαρμόζει τα συμφωνηθέντα για το προσφυγικό, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί ανίκανη να διαχειριστεί πιθανή αύξηση των ροών.

Δεύτερο θύμα θα είναι το Κυπριακό. Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος, πως μπορεί να συνεχιστεί σοβαρή συζήτηση για το Κυπριακό, με την Άγκυρα να βρίσκεται σε κατάσταση έξαρσης.

Ο τρίτος κίνδυνος είναι μια πιθανότητα επί τα χείρω εξελίξεων στο Αιγαίο, αυτή τη φορά όχι με παραβιάσεις και υπερπτήσεις, αλλά ενδεχόμενη κλιμάκωσή τους που θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε ατύχημα.

Ο τέταρτος, μακροπρόθεσμος και ίσως μεγαλύτερος κίνδυνος, είναι η αποχαλίνωση της τουρκικής εθνικιστικής ρητορικής, μέρος της οποίας περιλαμβάνεται και στο τουρκικό ανακοινωθέν, καθώς η Ελλάδα περιγράφεται περίπου ως χώρα που υποθάλπει τρομοκράτες επικίνδυνους για τη σταθερότητα της Τουρκίας.

Το διπλό μέτωπο κρίσης στις σχέσεις με τους εταίρους λόγω της εκκρεμούς αξιολόγησης και αναζωπύρωσης των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο υπό το πρόσχημα της μη έκδοσης των οκτώ, απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, διακομματική, εθνική συναντίληψη και εμπιστοσύνη στην κρίση αυτών που βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα του κράτους.