Μέχρι τώρα ήταν κοινή πεποίθηση ότι η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έπεσε και η Κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου ήρθε για τέσσερις λόγους: για να καταργηθούν τα Μνημόνια, να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, να μην ξαναπληρώσουμε ΕΝΦΙΑ και να ανακτηθεί η εθνική αξιοπρέπεια έναντι των δανειστών. Θα μπορούσε κανείς να αραδιάσει και πλήθος άλλων λόγων, αλλά οι προαναφερθέντες αρκούν, σε συντριπτικό ποσοστό, για να εξηγήσουν όσα έγιναν στους δέκα μήνες της «νέας» περιόδου.

Ποιος από τους 4 στόχους επιτεύχθηκε; Καταφανώς κανένας. Οσα γίνονται αυτές τις μέρες παραπέμπουν σε όσα γίνονταν το φθινόπωρο του 2014. Όλα γίνονται για τη «δόση». Εδώ και εδώ οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ιδωμένες με παραμορφωτικά γυαλιά.

Όμως, για να μην πει κανείς ότι δεν γίνονται και «διαφορετικά» πράγματα, ας προσέξουμε δύο… κολοσσιαίες διαφορές του τότε με το σήμερα:

Απελευθερώνεται πλήρως το ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων (εδώ). Και τώρα θα περιμένουμε τον αγωνιστή πρόεδρο Λουράντο να εξαγγείλει ότι, στις επόμενες εκλογές, θα κάνει τα φαρμακεία εκλογικά κέντρα κατά του ΣΥΡΙΖΑ, όπως τα είχε κάνει πέρσι κατά της ΝΔ. Απελευθερώνεται η διάρκεια ζωής του γάλακτος (εδώ). Ό,τι δεν κατάφεραν οι «νεοφιλελεύθεροι» Γεωργιάδης και Χατζιδάκης της ΝΔ, το καταφέρνουν σήμερα οι «αριστεροί» (ποιους να πρωτοαναφέρεις) υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ. Και μπράβο τους!

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι, εκτός από αυτά, η κυβερνητική αλλαγή έγινε για να μάθουμε ότι αριστερή πολιτική δεοντολογία σημαίνει ότι οι υπουργοί δεν παραιτούνται ποτέ ό,τι κι αν κάνουν. Ούτε όταν έχουν off shore εταιρείες, ούτε όταν τακτοποιούν πρώην πελάτες τους στο Δημόσιο, ούτε όταν κρύβουν λεφτά από το Πόθεν Εσχες, αφού οι νέοι κοινοβουλευτικοί άρχοντες το «συμπληρώνουν», όταν χρειαστεί.

Όμως, όλα αυτά τα παραβλέπουμε. Όπως παραβλέπουμε ότι σήμερα έχουν εξαφανιστεί τα παιδιά που λιποθυμούν στα σχολεία από ασιτία. Επίσης, έχουν εξαφανιστεί οι πάσης φύσεως «αγανακτισμένοι», όπως και τα κινήματα «Δεν πληρώνω». Η προπαγάνδα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα κάνει όλα αόρατα, σαν το πανίσχυρο απορρυπαντικό.

Δεν είναι και λίγο να έχει κάνει μια νέα κυβέρνηση τόσες «επιτυχίες» κόντρα στον παλιό εαυτό της. Αλλά να μην παραλείψουμε κι έναν άλλον λόγο για τον οποίο διώξαμε τους προηγούμενους και φέραμε τους σημερινούς: για την καριέρα του Γιάννη Βαρουφάκη. Την έχτισε βήμα-βήμα, με χορηγό τον Τσίπρα, επί 6 μήνες. Και σήμερα έχει την ευτυχία να κάνει ευγνωμονούσες προφητείες για τον ευεργέτη του (εδώ). Και, το κυριότερο, να δίνει διαλέξεις ανά τον κόσμο. Δωρεάν, εννοείται. Κι αν χρειαστεί, για τον αγώνα, παίρνει το κατιτίς του από τους παγκόσμιους καπιταλιστές (προσοχή στο τέλος του δημοσιεύματος, στον Πίνακα Β’). Το παραδέχεται ο ίδιος.

Μετά από όλα αυτά, όποιος εξακολουθεί να έχει στο μυαλό του το ερώτημα του τίτλου του σημερινού σημειώματος, ας το βγάλει. Τώρα ξέρει.