Ανδρώθηκε στο πλάι του Αντόνιο Κόντε.



Έμαθε να στήνει τις ομάδες του εξαιρετικά στον αγωνιστικό χώρο και να τις βελτιώνει στο τακτικό κομμάτι. Έμαθε να δίνει κίνητρο στους παίκτες του, να τους περνάει το πνεύμα του νικητή νικητές και να αφήνουν και την ψυχή τους στο χορτάρι.



Δεν θα μπορούσε να μάθει λιγότερα από τον Αντόνιο Κόντε. Ίσως να έχει μάθει και ακόμη περισσότερα. Θα μας τα δείξει όλα στη χώρα μας από τον πάγκο της ΑΕΚ. Εντάξει, όλοι καταλάβατε πως μιλάμε για τον Μάσιμο Καρέρα, ο οποίος όλα δείχνουν πως αναλαμβάνει τον «ηλεκτρικό» πάγκο των «κιτρινόμαυρων».



Το sportfm.gr σας παρουσιάζει τον απόλυτο οδηγό για τον Ιταλό προπονητή: Η τακτική ανάλυση του τρόπου παιχνιδιού του, η πρώτη κούπα με την Γιουβέντους και η επιστροφή της Σπαρτάκ Μόσχας στα πρωταθλήματα μετά από 16 χρόνια ξηρασίας!



Η τιμωρία του Αντόνιο Κόντε και η πρώτη κούπα του Καρέρα με την Γιουβέντους



Ο Καρέρα ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Γιουβέντους. Έκανε το γενικό κουμάντο σε αυτές, ήταν ο άνθρωπος που είχε την πρώτη και την τελευταία κουβέντα και όλα περνούσαν από τον ίδιο. Η εξαιρετική του δουλειά ανταμείφθηκε όταν ο Κόντε τον συμπεριέλαβε στο επιτελείο του το 2011.



Ένα χρόνο αργότερα, ο Καρέρα κλήθηκε να κοουτσάρει ως πρώτος προπονητής την Γιουβέντους στο Σούπερ Καπ Ιταλίας κόντρα στην Νάπολι, κατακτώντας τον τίτλο στην παράταση (4-2). Αυτό συνέβη, βέβαια, γιατί ο Αντόνιο Κόντε κα ο βοηθός του Άντζελο Αλέσιο τιμωρήθηκαν με 10 μήνες εκτός πάγκων λόγω ενός σκανδάλου στημένων αγώνων.







Κάθισε στον πάγκο της Γιουβέντους για άλλα οκτώ παιχνίδια, διατηρώντας το γνωστό και αγαπημένο 3-5-2 του μέντορά του, Αντόνιο Κόντε, μετρώντας έξι νίκες και δύο ισοπαλίες (22-7 γκολ). Πρώτο δείγμα απολύτως θετικό, με τον Μάσιμο Καρέρα να αποχωρεί στις αρχές του Δεκέμβρη όταν ολοκληρώθηκε η τιμωρία του πρώτου προπονητή της Γιουβέντους και ανέλαβε εκ νέου.



Η εθνική Ιταλίας και η συμφωνία με την Σπαρτάκ Μόσχας



Ο Αντόνιο Κόντε έβλεπε στο πρόσωπο του Μάσιμο Καρέρα έναν νέο, δουλευταρά και ικανό συνεργάτη. Κάπως έτσι, με το που αποχώρησε από την Γιουβέντους και ανέλαβε την εθνική Ιταλίας, τον πήρε μαζί τους ως βοηθό του. Ο Καρέρα είχε... μυηθεί ήδη στις τακτικές και τεχνικές του Κόντε, με τον Αντόνιο να του δίνει τον ρόλο της προπόνησης των αμυντικογενών ποδοσφαιριστών του.



Στο Euro του ‘16, λοιπόν, η Ιταλία έδειχνε μια σοβαρότητα στα μετόπισθεν ως είθισται. Πέρασε ως πρώτη από τον όμιλο και στη συνέχεια πέταξε εκτός την Ισπανία και την Γερμανία κατά σειρά. Είχε την ατυχία δε, να πέσει πάνω στην Γαλλία στα ημιτελικά και να αποχαιρετήσει την διοργάνωση.







Πριν συμβεί αυτό, πάντως, οι άνθρωποι της Σπαρτάκ είχαν προλάβει να κάνουν επαφή μετά το πρώτο κιόλας ματς της διοργάνωσης, όταν η Ιταλία επικράτησε του Βελγίου και μάλιστα με μηδέν παθητικό (2-0). Ο Καρέρα συμφώνησε σε πρώτη φάση για να γίνει ο βοηθός του Ντμίτρι Αλένιτσεφ, έχοντας τον ίδιο ρόλο με την εθνική του ομάδα, να βελτιώσει δηλαδή την ομάδα του στο αμυντικό της κομμάτι.



Η... ΑΕΚ που του έδωσε την ευκαιρία και το πρωτάθλημα με την Σπαρτάκ Μόσχας



Αφού ανακοινώθηκε στις 13 Ιουλίου από τον ρωσικό σύλλογο, έπιασε κατευθείαν δουλειά. Μετέβη στην Γερμανία όπου η νέα του ομάδα έκανε προετοιμασία και ενσωματώθηκε σε αυτή. Η Σπαρτάκ είχε από νωρίς υποχρεώσεις, μπήκε στα προκριματικά του Europa League αλλά η ΑΕΚ Λάρνακας την πέταξε εκτός. Ο Μάσιμο Καρέρα ανέλαβε ως προσωρινός προπονητής, έκανε μία νίκη και μια ισοπαλία και το «ναυάγιο» των συζητήσεων της διοίκησης με τον Κουρμπάν Μπερντιέφ, έδωσε την ευκαιρία στον Ιταλό να φορέσει το... κοστούμι του πρώτου προπονητή.







Πρώτο του μέλημα ήταν να βελτιώσει αμυντικά την ομάδα του, αφού την περασμένη σεζόν είχε την χειρότερη άμυνα στο top-6 του ρωσικού πρωταθλήματος. Η δουλειά του άρχισε να αποδίδει καρπούς, η Σπαρτάκ έκανε δύο σερί νικών και άρχισε να παίρνει διαφορά από τη Ζενίτ και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας που την «κυνηγούσαν». Αγαπημένη του διάταξη το 4-2-3-1 εκείνη τη σεζόν, ενώ ορισμένες φορές έκανε μικρές αλλαγές και το γυρνούσε σε 4-3-3. Έφτασε τελικά να πάρει το πρωτάθλημα με διαφορά επτά βαθμών από την ΤΣΣΚΑ και οκτώ από την Ζενίτ, βάζοντας τέλος στην ξηρασία της Σπαρτάκ, η οποία είχε να το «σηκώσει» 16 χρόνια!



Άπαντες, από την διοίκηση μέχρι τους οπαδούς έπιναν... νερό στο όνομα τού Μάσιμο Καρέρα. Οι οργανωμένοι σήκωσαν ολόκληρο κορεό στο πέταλο για χάρη του Ιταλού τεχνικού, ενώ στο ματς που η Σπαρτάκ σφράγισε τον τίτλο, οι οπαδοί «μπούκαραν» στον αγωνιστικό χώρο και τον «έπνιξαν» με τις αγκαλιές τους.







Tα εγκωμιαστικά σχόλια, πάντως, των παικτών προς το πρόσωπο του Καρέρα δεν έλειψαν. «Μας έφτιαξε την ψυχολογία, μας έκανε μαχητές και νικητές», είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ο Γιάνο Ανανίντζε.



H επόμενη σεζόν για τον Καρέρα ξεκίνησε ιδανικά με την κατάκτηση του Σούπερ Καπ Ρωσίας, η Σπαρτάκ έπαιξε στους ομίλους του Champions League και τερμάτισε τρίτη πίσω από Σεβίλλη, Λίβερπουλ και μπροστά από την Μάριμπορ συνεχίζοντας στο Europa League αλλά η Μπιλμπάο ήταν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο για τους Ρώσους. Το φινάλε της χρονιάς βρήκε την ομάδα από την Μόσχα να τερματίζει τρίτη και τέσσερις βαθμούς πίσω από την Λοκομοτίβ που κατέκτησε το πρωτάθλημα, με την διοίκηση να στηρίζει τον Ιταλό τεχνικό και να τον ανανεώνει. Δεν έμεινε για πολύ, όμως, στην Σπαρτάκ καθώς. Ο ΠΑΟΚ την πέταξε εκτός στον τρίτο προκριματικό γύρο του Champions League, ενώ το ξεκίνημα σε πρωτάθλημα και Europa League ηταν κάκιστο, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να απολυθεί στις 22 Οκτωβρίου του 2018 και από τότε να κυκλοφορεί ελεύθερος στην αγορά.



Ο κομβικός του ρόλος στα μεταγραφικά παζάρια



Πέραν της πολύ καλής δουλειάς εντός του αγωνιστικού χώρου, ο Μάσιμο Καρέρα παίρνει πολλά συν και από τις επιλογές του στα μεταγραφικά παζάρια και στο γεγονός πως οι παίκτες που πήρε, βοήθησαν σημαντικά την Σπαρτάκ Μόσχας. Από δική του εισήγηση η ομάδα πήρε τον Φερνάντο από την Σαμπντόρια, με τον Βραζιλιάνο χαφ να κάνει εξαιρετικό πρωτάθλημα και να βοηθάει τον Ντένις Γκλουσάκοφ να απελευθερωθεί, να παίζει ως εσωτερικός ή επιθετικός μέσος και να σκοράρει έξι τέρματα στη σεζόν. Πήρε, επίσης, τον 23χρονο τότε, Ρόμαν Ζομπνίν, ενισχύοντας την επίθεση της ομάδας του.







Την ίδια ώρα και με την Σπαρτάκ να βρίσκεται από πολύ νωρίς στο +7 από την Ζενίτ, ο Καρέρα δεν επαναπαύτηκε. Πήρε τις κατάλληλες εγγυήσεις από τον πρόεδρό του, Λέονιντ Φεντούν, και έκανε μερικές ακόμη κομβικές κινήσεις -για την κατάκτηση του πρωταθλήματος- στην χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Πήρε τον έμπειρο, με θητεία σε Μίλαν και Σαχτάρ, φορ Λουίζ Αντριάνο με ένα μικρό ποσό, ενώ έκανε δύο ακόμη έξυπνες μεταγραφές, αποκτώντας τον 32χρονο, Αλεκσάνταρ Σαμέντοφ, και τον 23χρονο, Γκεόργκι Τζικίγια. Ο πρώτος χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον ως αλλαγή, με τον Καρέρα να τον περνάει από το 55’-60’ των αγώνων και μετά όταν οι αντίπαλοι ήταν κουρασμένοι και αυτός φρέσκος, ενώ ο δεύτερος θεωρούνταν ως ένας ταλαντούχος στόπερ, ο οποίος πλέον είναι αρχηγός της Σπαρτάκ και έχει χρηματιστηριακή αξία κοντά στα 9 εκατ. ευρώ.



«Αυτό που είμαι, οφείλεται στον Κόντε»







Όπου βρεθεί και όπου σταθεί, ο Μάσιμο Καρέρα δεν σταματάει να αποθεώνει τον Αντόνιο Κόντε. Έμαθε, βλέπετε, τα πάντα δίπλα του όσον αφορά το ποδόσφαιρο, την προπονητική, στο πώς να καθοδηγεί μια ομάδα και να επικοινωνεί με τους παίκτες του.



«Πέρασα πέντε χρόνια με τον Αντόνιο, δουλεύοντας παρέα και νιώθω περήφανος για όλο αυτό. Πρέπει να αναφέρω πως αυτό που είμαι, οφείλεται σε αυτόν. Το πώς προπονώ την ομάδα, πως να επικοινωνώ με τους παίκτες, πως να τους εμπνεύσω και να τους δώσω κίνητρο. Είναι πραγματικά απίστευτος σε αυτό το επικοινωνιακό κομμάτι, ξέχωρα από τις ικανότητές του σε θέματα τακτικής. Ο Αντόνιο μιλάει σε κάθε παίκτη του πριν τα ματς, τους λέει τα πάντα για τον αντίπαλο: τον τρόπο που κινούνται στον αγωνιστικό χώρο και αμύνονται, τον τρόπο που κάνουν επίθεση και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της κάθε ομάδας. Αυτό κάνει τους παίκτες του να ξέρουν τα πάντα για τους αντιπάλους την ώρα που μπαίνουν στο γήπεδο. Όσα έχω μάθε δίπλα του, δεν τα έχω μάθει ούτε τα προηγούμενα χρόνια αλλά ούτε και μετά που δούλευα μόνος μου», ανέφερε σε συνέντευξή του για τον Αντόνιο Κόντε ο 55χρονος τεχνικός.



Η ανάλυση του τρόπου παιχνιδιού του



Σαν «παιδί» του Αντόνιο Κόντε, ο Μάσιμο Καρέρα δεν θα μπορούσε παρά να παρουσιάζει μια ομάδα που βασίζεται στην τακτική. Η Σπαρτάκ ήταν μια ομάδα με ξεκάθαρες ιδέες στον αγωνιστικό χώρο. Το 4-2-3-1 ήταν η διάταξη που χρησιμοποιούσε ως επί το πλείστον και ορισμένες φορές μια μίνι παραλλαγή της (4-3-3).



Ο Καρέρα αρέσκεται στο να έχει η ομάδα του την κατοχή της μπάλας. Χρησιμοποιεί ιδιαίτερα το build-up, δηλαδή το χτίσιμο του παιχνιδιού από την άμυνα προς την επίθεση με ορθολογικό τρόπο, με τον τερματοφύλακα να έχει ενεργό ρόλο σε αυτό. Τα στόπερ της ομάδας του παίρνουν το βάθος, με τον έναν εκ των δύο χαφ να είναι πάντα το στήριγμα και ο παίκτης που θα πάρει την πρώτη πάσα, έχοντας πίσω και ελαφρώς διαγώνιά του τον έτερο μέσο. Την ίδια ώρα, τα δύο μπακ παίρνουν μέτρα στο γήπεδο ώστε να είναι κοντά στον άξονα και να αρχίσουν να συμμετέχουν στο ανέβασμα της μπάλας.







Τα δύο μπακ παίζουν συνεχώς ψηλά στο γήπεδο όταν έχει κατοχή η ομάδα του, με την Σπαρτάκ να ανέβαζε συνεχώς παίκτες στο αντίπαλο μισό. Μάλιστα, όσο ανεβαίνουν τα μπακ, τα εξτρέμ είχαν την εντολή να κλείνουν προς τα μέσα ώστε να βγαίνουν στην πλάτη τους οι ακραίοι αμυντικοί και να εκματελλεύονται διαγώνιες μπαλιές των χαφ. Γενικότερα, τα δύο μπακ έχουν μεγάλη συμβολή στο παιχνίδι του Καρέρα. Συνηθίζει να παίζει με ένα καθαρό 6αρι και ένα 8αρι δίπλα του, με τον πρώτο να έχει πιο αμυντικογενή ρόλο και να είναι ο πρώτος παίκτης για να ακουμπήσουν τα στόπερ την μπάλα. Για παράδειγμα στην Σπαρτάκ χρησιμοποιούσε τους Φερνάντο (6αρι), Γκλουσάκοφ (8αρι). Η υπομονή με την μπάλα στα πόδια, οι υπερφορτώσεις των δύο πλευρών με παίκτες και το κάθετο παιχνίδι είναι μερικά από τα στοιχεία της επιθετικής του τακτικής.



Σε φάση άμυνας, η διάταξη γυρίζει σχεδόν πάντα σε 4-4-2 (ή 4-4-1-1). Η τετράδα της άμυνας παίζει σε ευθεία, τα δύο χαφ και τα δύο εξτρέμ επίσης σε ευθεία, ενώ δίπλα στον φορ μένει ο επιτελικός χαφ είτε ο δεύτερος εσωτερικός μέσος, εφόσον η διάταξη είναι 4-3-3. Οι γραμμές είναι πάντα κοντά η μία με την άλλη, ενώ η ομάδα του Καρέρα δεν συνηθίζεται πολλές φορές να πιέζει ψηλά, με τον τελευταίο παίκτη να είναι στο ημικύκλιο της σέντρας στο αντίπαλο μισό του γηπέδου. Το πρέσινγκ στον άξονα είναι έντονο, με τους δύο μέσους να δίνουν ο καθένας βοήθειες στο μαρκάρισμα, ανάλογα με την πλευρά που παίζεται η μπάλα. Ο Ιταλός τεχνικός αρέσκεται στο «σετ παιχνίδι» και στο να επιβάλει η ομάδα τον ρυθμό της, παίζοντας με πολλές κοντινές πάσες που δεν εμπεριέχουν μεγάλο ρίσκο στο να χαθεί η κατοχή της μπάλας.



