Star Wars: The Force Awakens (2015) brak heel wat box-office records toen het in de zalen kwam en werd zo het cinematografische evenement voor een hele generatie, met meer dan 2 miljard box-office wereldwijd en meer dan 1,1 miljoen bioscoopbezoekers in België. En morgen komt deze uit op DVD en Blu-ray.

Was al deze opwinding en hype dan gerechtvaardigd? Wel ja, want Star Wars: The Force Awakens is dé Star Wars film waar de fans op zaten te wachten sinds 1983, en met pijn in het hart The Phantom Menace (1999), Attack of the Clones (2002) en Revenge of the Sith (2005) moesten aanzien. Ik had zelf geen zin meer om na de prequels nog over Star Wars te praten. Maar regisseur J.J. Abrams heeft Star Wars weer op de kaart gezet en ik kijk nu al uit naar episode 8 en episode 9.

Wees gerust het is niet alleen een film voor de Star Wars fans, want naast de oude cast krijgen we ook een pak nieuwe en jonge karakters te zien, die je meteen kunnen bekoren en waarvan je meer wil te weten komen. Het grootste verschil tussen een J.J. Abrams en een George Lucas is dat die eerste met acteurs kan werken. Alle rollen, van de kleinste tot de grootste, is perfect gecast en de vertolkingen komen bijzonder vlot over. Ja, zelfs de Britse Keira Knightley look-alike Daisy Ridley, waarvan geruchten opdoken dat ze tijdens de repetities nogal houterig stond te acteren, is door J.J. voldoende gekneed tot een innemend en karaktervol personage. Veel is uiteraard ook te danken aan het intelligente script van Lawrence Kasdan, Michael Arndt en Abrams dat het personage van Rey niet ging devalueren tot een typisch onderdanig vrouwenrolletje. Rey is effectief een soort spilfiguur die je gedurende de nieuwe trilogie wil blijven herontdekken.

Ook die andere Londenaar John Boyega zet een geweldige Finn neer. Finn en Rey zijn de twee hoofdpersonages en hun screentijd lijkt evenwicht verdeeld onder mekaar. Finn is ook het personage, naast dat van Han Solo, dat een beetje humor brengt, en op bepaalde momenten komt zoiets als geroepen. Als antipolen van Finn en Rey zien we General Hux (Domhnall Gleeson) en uiteraard de nieuwe aartsrivaal Kylo Ren (Adam Driver). De ene lijkt een reïncarnatie van Hitler zonder te vervallen in de al te evidente clichés van een nazi dictator – ook al zit er een scène in die doet denken aan de fameuze Hitler speech in Nuremberg uit 1935. De andere is een getormenteerde ziel die we hadden willen zien in de prequels in de rol van Anakin Skywalker, maar Adam Driver is op zoveel vlakken een betere acteur dan Hayden Christensen.

Korte inhoud: Star Wars: Episode VII – The Force Awakens speelt zich af 30 jaar na Return of the Jedi. The Galactic Empire is vervangen door de First Order en het verzet probeert er alles aan te doen om een antwoord te bieden aan het nieuwe geweld. Maar de leden zijn versnipperd en de locatie van Luke Skywalker (Mark Hamill) wordt meteen de inzet voor zowel de verzetsstrijders als de manschappen van General Hux en Kylo Ren, die onder het bevel handelen van Supreme Leader Snoke (Andy Serkis). Een fragment van de locatie van Luke wordt door piloot Poe Dameron (Oscar Isaac) in de droid BB8 gestoken, nog voor hij wordt opgepakt door de Orde. Uiteindelijk belandt het robotje in de handen van de schroothandelaar Rey die met de hulp van Leia Organa (Carrie Fisher), Finn en Han Solo (Harrison Ford) de strijd aanbinden met de donkere zijde van The Force.







© Walt Disney Studios Motion Pictures



Uiteraard zijn er heel wat familiebanden en schokkende plotwendingen, waarover ik in deze review wijselijk zal over zwijgen, maar alles wat gebeurt klopt volledig binnen de traditie en thematiek van de franchise. Mijn enige probleem met The Force Awakens is dat het bij momenten net iets teveel de hommage-toer wil opgaan. Mocht je van slechte wil zijn, zou je kunnen zeggen dat de film een rip-off is geworden van A New Hope, inclusief met een aanval op een nieuwe en groter uitgevallen Death Star, die ze nu Starkiller noemen; er is een Tatooine, alleen heet deze nu Jakku; er is een Darth Vader, alleen heet hij Kylo Ren; er is een Yoda, alleen heet het personage nu Maz Kanata; er is een cantina-scene, er zijn X-wings alsook de Millennium Falcon en stormtroopers en alles is net als A New Hope, alleen heet het The Force Awakens. En hoeft dit allemaal nu slecht zijn? Mijn probleem is dat het zich wil voordoen als een nieuwe film, maar eigenlijk wel iets van een reboot is. En toch hoop ik op een nieuwe wind voor deze franchise.

De visuele effecten zijn gelukkig genoeg niet in overvloed aanwezig en de makers hebben er goed aan gedaan om te draaien op echte sets in plaats van tegen een groen scherm. Dergelijke fake decors uit de prequels behoren tot het verre verleden. Ik hoop in ieder geval dat ze op hetzelfde pad zullen verder gaan en dat J.J. een oogje in het zeil blijft houden. Ook de lightsaber-fights zijn van een no nonsense niveau en we hebben dus geen Jedi’s die majorette-gewijs hun zwaard zond hun middel zwaaien als in de prequels. De fotografie van Daniel Mindel is bijzonder knap, met kleine onopvallende kleur-accenten die verbonden zijn aan welbepaalde personages en ook de muziek van John Williams versterkt het episch karakter van de film, ook al zijn er een pak minder themaatjes dan in de vorige Star Wars films.

Ik kan verder niet zo veel over de film vertellen zonder te gaan spoilen, maar laat ik misschien dit nog zeggen voor de mensen die niet alle Star Wars films hebben gezien. Organiseer een kleine marathon alvorens naar de bioscoop te gaan. Het kijkplezier wordt er enkel maar beter van, ook al is het geen vereiste. Je kan gemakkelijk het verhaal volgen zonder voorkennis. Ik heb de film gezien in 3D, een spijtige zaak gezien de film niet werd opgenomen met 3D technologie. Er zit wel één opmerkelijk shot in met een Star Destroyer die letterlijk in de bioscoopzaal komt binnen zweven. Voor de rest is het een extra last op de neus voor mensen die een bril dragen. Persoonlijk had ik deze prent liever gezien in 2D. Star Wars: The Force Awakens komt vandaag 16 december 2015 uit in de bioscoop.







© Walt Disney Studios Motion Pictures



Conclusie: Star Wars: The Force Awakens is geen meesterwerk, zonder Michael Haneke dramatiek en de acteurs zullen waarschijnlijk naast een oscar-nominatie grijpen. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Met plezier wil ik deze film nog een tweede keer gaan zien, al zal ik even wachten tot de massa is gepasseerd.

Ontdek op de Blu-ray het volledige verhaal achter het maken van Star Wars : The Force Awakens met een grondige documentaire en bonusmateriaal dat fans van alle leeftijden op een spannende reis achter de schermen meeneemt. Exclusief bonusmateriaal, verwijderde filmscènes die nog nooit werden getoond, exclusieve interviews met de acteurs en de filmmakers, … er valt heel wat te ontdekken!