Opel relord coupe - jedno z aut, jakie można znaleźć na tym opuszczonym cmentarzysku pojazdów k. Warszawy.

O tym opuszczonym cmentarzysku pojazdów w okolicach Warszawy niewiele wiadomo. Jest kilka informacji, kilka źródeł, żadne pewne. Od razu także piszę, że ze względu na "bogatą" dla złomiarzy kolekcję nie mam zamiaru udzielać nikomu informacji, gdzie znajduje się te opuszczone miejsce. I musicie mi to wybaczyć.

No cóż, tak jak wyżej napisałem, bardzo mało wiadomo o tym opuszczonym cmentarzysku pojazdów. Zacznijmy może od pierwszego źródła, na jakie natrafiłem. Według jednych informacji był to dawny parking policyjny, gdzie deponowano auta odzyskane z kradzieży. Policja nie miała co z samochodami zrobić, gdyż właściciele dostali odszkodowania z ubezpieczalni, a "dla ubezpieczalni to tylko zawracanie głowy". Trudno mi jednak do końca uwieżyć w takową wersję, gdyż policja jest "obłożona" wieloma przepisami, które zapewne sprawę zarekwirowanych i opuszczonych aut również jakoś opisują, szczególnie na stricte policyjnym terenie. Z tego powodu przychylam się bardziej do wersji drugiej - podobnej.

Garbus - jedno z aut, jakie można spotkać w tym opuszczonym miejscu.

Mówi ona, że właściciel placu współpracował z policją, udostępniając im swój plac. Kiedy okazało się, że nie ma co z tymi opuszczonymi samochodami zrobić, był on w stanie przejąć pojazdy dla siebie. Następnie "próbował coś zdziałać, sprzedawać w całości i na części ale te wraki już dawno były w takim stanie, że do niczego się nie nadawały". Zostały więc zupełnie opuszczone i gniją do dnia dzisiejszego. To samo źródło dodaje także, że bardzo często, gdy się tam wchodzi, sąsiedzi wzywają policję. Trudno mi to potwierdzić lub zaprzeczyć, gdyż z zasady staram się, aby nikt mnie nie zobaczył. Sąsiadów jednak zarówno słyszałem, jak i widziałem.

Faktem jest na pewno to, że na tym opuszczonym obiekcie stoi kilkaset pojazdów wszelkiej maści: głównie jednak modele zagraniczne - włoskie i francuskie, jest także trochę niemieckich oraz angielskich. Wszędzie walają się też stare częsci samochodowe. Wszystko to gnije i zarasta. Niektóre z aut muszą stać tu bardzo długo - przez niektóre dosłownie "przebijają" się młode drzewa.

Trzecie źródło podaje jeszcze inną wersję. Mówi ona o tym, że ktoś składował tu kiedyś te wszystkie samochody w celu ich naprawy i dalszej sprzedaży. Ta wersja moim zdaniem nie trzyma się kupy i nie chce mi się w nią wierzyć - po co kupować setkę niedziałających wraków i żadnego z nich nie naprawić? Przecież musiały być tu one składowane od wielu lat. Zapewne dużo lepszym pomysłem byłoby kupienie maksymalnie kilku, ich naprawa, odsprzedaż, i kupno następnych. Pomijając już fakt, że działka nie posiadała należytej infrastruktury do naprawy tych opuszczonych samochodów - jedynie małą budkę, pewnie byłego strażnika.

Udało mi się w jednym komentarzu na pewnej stronie odnaleźć informację, która wygląda na pewną, gdyż osoba pisząca podaje się za jednego z sąsiadów tej działki opuszczonego cmentarzyska samochodów. Pisze on, że właściciel raz na jakiś czas pojawia się na posesji. Że jeszcze kilka lat temu mówił, że nie będzie sprzedawał tych aut, jednak od mniej więcej dwóch lat zmienił zdanie. Podobno raz na jakiś czas zamawia kontener na złom i tnie wszystko "jak popadnie", po czym sprzedaje to do jakiejś huty. Przeczytałem tam, że nie był to żaden kolekcjoner ani pasjonat. Podaje także swój adres e-mail twierdząc, że ma kontakt do właściciela i jeśli ktoś chciałby uratować jakieś auto, to może do niego pisać. Z tego też powodu postanowiłem ów adres mailowy udostępnić: Jablonski00@o2.pl . Może akurat ktoś uratuje jedną z tych opuszczonych pereł motoryzacyjnych, czego im z całego serca życzę.

PS. Taka ciekawostka. Właśnie odnalazłem pewien tekst, którego niestety nie zacytuję, gdyż od razu wskazałby minimum miejscowość, w jakiej położone jest te stare opuszczone cmentarzysko samochodów. Wynika z niego jednak, że na pobliskiej polance odbyły się porachunki mafii: podziurawiono tu kałasznikowem pewne luksusowe auto z dwoma gangsterami w środku, a wszystko to odnalazł jakiś bezrobotny. Znaleziska współczuję.