Po obu stronach ideologicznego sporu nie brakuje fundamentalistów.

Od kilku dni media społecznościowe podbija akcja #jestemLGBT. Pod wspomnianym hasztagiem użytkownicy ujawniają swoją orientację seksualną. Niektórzy do postów dodają zdjęcia i tłumaczą, o co w akcji chodzi. A chodzić ma o zwrócenie uwagi Polaków na to, jak wielu przedstawicieli społeczności LGBT można spotkać każdego dnia na ulicy. I tak orientację swoją ujawnili m.in. Nauczyciel Roku 2018 Przemysław Staroń, pracownik kina, kelnerka, dziennikarz, kierowca autobusu czy maszynista. Poniżej dalsza część artykułu

Wielu użytkowników Twittera zapiało z zachwytu. Niektórzy uznali, że to najlepsze, co w tym medium wydarzyło się od lat. Naprawdę? Orientacja seksualna nauczyciela języka polskiego albo informacja o tym, z kim, gdzie i w jakich pozycjach sypia motorniczy „czwórki" jest przewrotem kopernikańskim? A cóż mnie to obchodzi? Przecież to jego sprawa, a ja nie mam prawa tego oceniać. Ale jeśli ktoś czuje potrzebę podzielenia się z całym światem taką informacją, niech to robi. Tylko niech nie dorabia do tego bajek o tolerancji.

Niektórzy twierdzą bowiem, że tego typu akcje mają nauczyć innych traktowania drugiego człowieka z szacunkiem. Przepraszam, ale co ma do tego orientacja seksualna? Człowieka mam szanować nie dlatego, że ma inne preferencje seksualne, że ma inny kolor skóry lub mówi w innym języku, lecz dlatego, że jest CZŁOWIEKIEM. I jeśli ktoś w domu czy w szkole nie nauczył się szacunku do drugiego, nie potrafi zrozumieć jego odmienności, a także tego, że każdy ma prawo do własnego zdania, to żadna – nawet najlepsza – akcja niczego nie zmieni. Obawiam się raczej, że jej skutek będzie odwrotny do zamierzonego. Niestety.

Cała ta internetowa, nachalna akcja wygląda na ciąg dalszy propagandowo-ideologicznej wojny, która trwa w Polsce nie od dziś ani nie od wczoraj. Podczas gdy jedni kwestie seksualności uważają za przynależące do sfery prywatnej, inni próbują robić na nich politykę, usiłują przesunąć pewne granice, zmienić społeczne myślenie. Obie strony wzajemnie się prowokują i badają, na ile można sobie jeszcze pozwolić. Nie brak wszak religijnych fundamentalistów, którzy wiarę przemienili w ideologię i uważając, że działają w imię Boga, gotowi są do najbardziej podłych czynów. Tylko patrzeć, jak ktoś wymyśli kolejną akcję jak ta w stylu „Gazety Polskiej".

Dziś wroga trzeba bowiem zniszczyć. Nie opłaca się brać jeńców. Wojna trwa. I ma wiele skomplikowanych frontów. Ten wcale nie jest jedyny. Dziś trzeba się jasno i wyraźnie opowiadać po którejś ze stron. Lekkie wycofanie się może być uznane za dezercję. Szukanie racji po obu stronach frontu zostanie zaś uznane za symetrię. A dla symetrystów miejsca już nie ma.