Een dag na Omloop Het Nieuwsblad staat traditioneel Kuurne-Brussel-Kuurne (UCI ProSeries) op het programma, voor sommige renners de koers van de revanche na een tegenvallende kennismaking met de Vlaamse kasseien. Vorig jaar won Bob Jungels na een straffe solo en de Luxemburgse hardrijder staat zondag aan de start in de hoop om zijn kunststukje te herhalen. WielerFlits blikt vooruit.

Historie

Voor de eerste editie van Kuurne-Brussel-Kuurne moeten we terug naar het jaar 1945. De stofwolken van de Tweede Wereldoorlog zijn amper opgetrokken, maar een bescheiden peloton van veredelde amateurs en semi-profs koerst voor de eerste keer van Kuurne naar Brussel en weer terug naar de textielstad. De eerste winnaar luistert naar de naam Valère Ollivier, de beste man wordt die dag op het eindpodium vergezeld door twee landgenoten.

Ollivier blijft voor altijd de eerste winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne, maar de in 1958 overleden West-Vlaming is niet de bekendste naam op de inmiddels indrukwekkende erelijst. Verre van, want in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw wisten Belgische wielergrootheden als Eric Leman, Roger De Vlaeminck, Walter Planckaert, Patrick Sercu en, jawel, Patrick Lefevere deze wedstrijd één of meerdere keren te winnen.

Maar voor we een verdere blik werpen op de erelijst, is het aangewezen om ‘KBK’ in historisch perspectief te plaatsen. In de beginjaren van de koers reden de mannen – zoals de naam aangeeft – van Kuurne naar Brussel en weer terug naar Kuurne, maar vanaf 1968 was het niet meer mogelijk om een voltallig peloton door de straten van Brussel te sturen. De organisatie besloot om het zwaartepunt van de koers te verleggen naar de Vlaamse Ardennen en de wedstrijd om te dopen tot de Omloop der Beide Vlaanderen.

Renners als De Vlaeminck, Sercu en Lefevere wonnen technisch gezien dus de Omloop der Beide Vlaanderen, maar in 1979 werd een nieuwe knoop doorgehakt en besloot de organisatie de originele naam weer aan te nemen. Maar van Kuurne naar Brussel en weer terug naar Kuurne, dat is al lang niet meer de route die gevolgd wordt door de renners. Zo was Ninove jarenlang het keerpunt voor het peloton, dit jaar kiest men niet toevallig voor Zottegem. Maar daarover later meer.

In de jaren zeventig van de twintigste eeuw wonnen zoals eerder aangegeven enkele grote namen, net als in de daaropvolgende decennia voor de eeuwwisseling. Denk maar aan tweevoudig Ronde van Vlaanderen-winnaar Edwig Van Hooydonck, ‘de Leeuw van Vlaanderen’ Johan Museeuw, Andrei Tchmil en buitenlandse toppers als Olaf Ludwig en Rolf Sørensen. Maar wat vooral opvalt, is dat Eddy Merckx nooit wist te winnen in Kuurne. Toegegeven, de ‘Kannibaal’ uit Meensel-Kiezegem liet de wedstrijd vaak aan zich voorbij gaan.

Het maakt de beroemde uitspraak van generatiegenoot Noël Vantyghem (“Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest”) toch iets minder accuraat. Merckx won dus nooit in Kuurne, maar 53 keer ging de zege naar een landgenoot van de succesvolste renner aller tijden. Nederland bracht negen winnaars voort, van Piet Rentmeester in 1962 tot Dylan Groenewegen in 2018. En de man met de meeste zeges? Dat is Tom Boonen; de Kempenaar boekte in 2014 zijn derde en laatste overwinning in Kuurne.

Laatste tien edities Kuurne-Brussel-Kuurne

2019: Bob Jungels

2018: Dylan Groenewegen

2017: Peter Sagan

2016: Jasper Stuyven

2015: Mark Cavendish

2014: Tom Boonen

2013: wedstrijd afgelast wegens sneeuwval

2012: Mark Cavendish

2011: Chris Sutton

2010: Bobbie Traksel

Vorig jaar

Kuurne-Brussel-Kuurne krijgt regelmatig het predicaat ‘sprinterskoers’ opgeplakt, maar Bob Jungels liet vorig jaar zien dat je de wedstrijd ook op een hele andere manier kunt winnen. De stoomlocomotief van Deceuninck-Quick-Step wist in een bijzonder attractieve finale een solo van goed twintig kilometer succesvol af te ronden.

Jungels balde na ruim tweehonderd kilometer en bijna vijf uur koers zijn vuisten, in de verte zag hij Owain Doull, Niki Terpstra en een aanstormend peloton om de overige ereplaatsen bikkelen. De Luxemburgse kampioen had zich zojuist gekroond tot winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne, tot verrassing van de hoofdrolspeler. “Ik had niet verwacht dat ik deze koers zou winnen”, zo waren zijn eerste woorden in het flashinterview.

Vijf uur voor de triomfantelijke binnenkomst van Jungels, vertrokken de renners vanuit een druilerig Kuurne voor de 71e editie van de West-Vlaamse klassieker. Het duurde even vooraleer een omvangrijke kopgroep de ruimte kreeg, maar na een ziedende openingsfase was een vroege vlucht met onder meer Pim Ligthart, Magnus Cort en Lawrence Naesen een feit. Het peloton liet begaan, waardoor we ook in ‘KBK’ een klassiek koersverloop kregen.

Maar vlak voor de Oude Kwaremont, op ruim tachtig kilometer van de finish, brak het peloton in stukken en brokken uiteen. Op de flanken van de befaamde kasseienklim was het vervolgens aan Deceuninck-Quick-Step om het pak nog verder uit te dunnen. De Belgische formatie had de eerste slag namelijk overleefd met Kasper Asgreen, Yves Lampaert, Zdeněk Štybar, Florian Sénéchal en… Bob Jungels.

Een eerste groep van ongeveer dertig renners reed in dolle vaart naar de keitjes van de Varenstraat, terwijl Jumbo-Visma en BORA-hansgrohe vol overgave op kop reden van een achtergebleven groep. Sprinters Dylan Groenewegen en Pascal Ackermann waren namelijk op achterstand gereden en konden alleen met steun van enkele ploeggenoten het gat dichten, wat ook gebeurde op vijftig kilometer van de streep in Kuurne.

Het gevaar was echter nog niet geweken voor de rappe mannen, want op de Varenstraat waren vijf renners weggereden uit de eerste groep. De onvermoeibare Jungels reed zo hard op kop dat alleen Oliver Naesen, Sebastian Langeveld, Davide Ballerini en vroege vluchter Cort nog in het wiel zaten. Het verschil liep al snel op tot één minuut en de vijf koplopers bleken sterk genoeg om deze voorsprong vast te houden.

Wat de renners van Jumbo-Visma, BORA-hansgrohe en Mitchelton-Scott ook probeerden in de achtervolging, ze kregen de beresterke Jungels niet meer te pakken. De Luxemburger profiteerde in de finale optimaal van de winderige omstandigheden, ging solo verder en wist in z’n eentje een halve minuut weg te rijden bij de moegestreden achtervolgers. Het bleek een beslissend moment in de koers, want het was Jungels die als eerste over de streep kwam.

De overige vluchters werden nog op tijd ingerekend door de troepen van de spurters, waardoor er nog een interessant gevecht ontstond voor de overige ereplaatsen. De sprinters werden in de laatste kilometers nog verrast door een late uitval van Doull en Terpstra, die hierdoor als tweede én derde over de finish gingen. Voor uittredend winnaar Groenewegen was een vierde plaats het hoogst haalbare.

Uitslag Kuurne-Brussel-Kuurne 2019

1. Bob Jungels (Deceuninck-Quick-Step)

2. Owain Doull (Team Sky)

3. Niki Terpstra (Direct Energie)

4. Dylan Groenewegen (Jumbo-Visma)

5. Yves Lampaert (Deceuninck-Quick-Step)

Parcours

“In 2020 verlegt Kuurne-Brussel-Kuurne zijn grenzen”, zo kondigt de organisatie van de kasseienklassieker het nieuwe parcours aan. De 72e editie belooft een stuk uitdagender te worden voor de renners die aanstaande zondag aan de start zullen staan, met het verschuiven van het keerpunt van Ninove naar Zottegem, 75 kilometer aan nieuwe wegen, een passage door de Zwalmstreek én slechts één lokale ronde in en rond Kuurne.

Sommige dingen veranderen echter nooit, zoals de start aan de hippodroom van Kuurne, onder de rook van de stad Kortrijk. Van daaruit gaat het naar de Volkegemberg (maximaal 12%) en de Eikenmolen (maximaal 12,5%), twee hellingen die vorig jaar ook al in het parcours zaten. Net als de Onkerzeleberg, maar de organisatie kiest er vanwege veiligheidsoverwegingen (lees: bredere wegen) voor om nu na de Eikenmolen een keerpunt te maken richting Zottegem.

De renners bevinden zich inmiddels op – althans, voor Kuurne-Brussel-Kuurne-begrippen, onbekend terrein. Het gaat na de strategische passage langs Zottegem richting de Bossenaarstraat, gevolgd door een bezoekje aan Ronse (bekend van onder meer de Hotondcross, dit jaar gewonnen door Toon Aerts) en omstreken en een tochtje door de Pays des Collines, een heuvelachtige streek in de provincie Henegouwen tussen Doornik en Brussel.

“Dit laat ons toe om enkele mooie, nieuwe Waalse hellingen op te nemen in het Pays des Collines”, zo klinkt het vanuit de organisatie. Dit betekent concreet dat de coureurs in vijftien kilometer tijd de Mont Saint Laurent (1,3 km aan 7,8%) en La Houppe (1,8 km aan 4,8%, zat al in het parcours) voor de wielen geschoven krijgen. Niet veel later draaien de renners weer het ‘oude’ parcours op, wat het begin is van een opeenvolging van (bekende) Vlaamse hellingen.

Met de Kanarieberg, Kruisberg en Hotond worden er ook enkele klimmetjes aangedaan die we op zondag 5 april weer tegenkomen in de Ronde van Vlaanderen. Na de passage over de Hotond is het enkele kilometers later tijd voor de Côte de Trieu en de Oude Kwaremont. Na de laatste klim van de dag, de Kluisberg (en dus niet de Nokereberg), duurt het nog ruim dertig kilometer vooraleer de renners voor de tweede en voorlaatste keer aankomen in Kuurne.

In het verleden was er na de laatste helling nog voldoende tijd voor de sprintersploegen om de jacht te openen op ontsnapte renners, maar dat belooft komende zondag toch een stuk lastiger te worden op de smalle en golvende wegen van Sint-Denijs en Bellegem. In de Zwalmstreek kan de wind wel eens verraderlijk hard waaien, wat alleen maar zal zorgen voor extra chaos. Verder heeft de organisatie nog een pittige kasseistrook in petto in de buurt van Bellegem.

Na deze laatste strook aan kasseien stormen de renners richting Kuurne, waar nog maar één lokale ronde (in plaats van twee) van vijftien vlakke kilometers op het menu staat. Dit vergroot de kansen van de vluchters, al lieten renners als Jungels, Jasper Stuyven en Peter Sagan in het verleden al zien dat Kuurne-Brussel-Kuurne niet in een sprint hoeft te eindigen. Welk scenario wordt er dit jaar geschreven?

Start: 11.40 uur

Finish: 16.22 – 16.49 uur

Hellingen en kasseien Kuurne-Brussel-Kuurne 2020

1. Volkegemberg (1,0 km aan 5%) – na 33 km

2. Holleweg (700 meter aan kasseien) – na 33,2 km

3. Eikenmolen (0,4 km aan 5,9%) – na 47,5 km

4. Gieterijstraat (300 meter aan kasseien) – na 77 km

5. Bossenaarstraat (1,3 km aan 5,6%) – na 79,2 km

6. Mont Saint-Laurent (1,3 km aan 7,8%) – na 96,4 km

7. La Houppe (1,9 km aan 4,8%) – na 111,1 km

8. Kanarieberg (1 km aan 7,7%) na 116,3 km

9. Kruisberg (1,9 km aan 4,8%) – na 123,6 km

10. Hotond (2,7 km aan 3,1%) – na 125,4 km

11. Côte du Trieu (1,3 km aan 7%) – na 133,3 km

12. Oude Kwaremont (2,2 km aan 4%) – na 143,1 km

13. Kluisberg (1,1 km aan 6,3%) – na 149,9 km

14. Beerbosstraat (500 meter aan kasseien) – na 166 km

Aantal hoogtemeters: 2465

Favorieten

De klassiekerspecialisten kruisen zaterdag voor het eerst de degens in Omloop Het Nieuwsblad, terwijl Kuurne-Brussel-Kuurne voor sommige renners de koers van de herkansing is. Daarnaast is Kuurne een van de weinige Vlaamse klassiekers waar de sprinters kans maken op de overwinning, al is het maar de vraag of het parcours dit jaar niet te zwaar is voor de pure snelheidsduivels. Jumbo-Visma is overigens niet van de partij.

Nee, het lijkt zondag een wedstrijd te worden voor de sterke beren die de Vlaamse hellingen kunnen opknallen, maar na goed tweehonderd kilometer ook nog een straffe sprint in de benen hebben. Dan denken we al snel aan Greg Van Avermaet, die indruk maakte in zijn voorbereidingskoersen – de Ronde van Valencia en de Volta ao Algarve – richting het Vlaamse openingsweekend. In beide wedstrijden zagen we de renner van CCC uitblinken zodra de weg omloop liep.

“Ik denk dat ik in mijn leven niet heel veel beter geklommen heb dan in de afgelopen periode”, zo vertelde Van Avermaet in de Volta ao Algarve aan WielerFlits. Er is echter één maar: “Het is afwachten wat dat geeft op de kasseien.” Van Avermaet hoopt zondag met ploeggenoot Matteo Trentin aan de finale te beginnen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, moet de gedachte zijn bij de Poolse formatie. De snelle Italiaan wist dit seizoen – net als Van Avermaet – nog niet te winnen, maar werd wel vierde in Omloop Het Nieuwsblad.

Een andere favoriet komt uit Noorwegen en heet Alexander Kristoff. De oersterke Noor verzamelde al heel wat ereplaatsen in de eerste maanden van 2020, met een tweede plek in de Clásica de Almería als voorlopige hoogtepunt. Kristoff hoeft zich met andere woorden geen zorgen te maken voor de Omloop en Kuurne-Brussel-Kuurne: de renner van UAE Emirates is in vorm en klaar om voor een eerste keer te winnen in de textielstad. Vergeet niet dat Kristoff al eens tweede werd in 2015 en 2016, achter Mark Cavendish en late aanvaller Jasper Stuyven.

Kristoff lijkt de ideale kandidaat om Bob Jungels op te volgen als winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne, maar zijn ploeg UAE Emirates liet in aanloop naar de klassieker weten dat Jasper Philipsen zal worden uitgespeeld als kopman. De beloftevolle Belg is met zijn sterke sprint een gevaarlijke klant voor de overwinning, zeker nu hij op het schild wordt gehesen door zijn ploeg. Maar toch schatten we Kristoff hoger in, aangezien er veel kan gebeuren in een onvoorspelbare koers als Kuurne en het zwaardere parcours de Noor in de kaart speelt.

Kristoff zal zich bovendien willen revancheren na een tegenvallende en anonieme prestatie in Omloop Het Nieuwsblad, al kende de Noor ook behoorlijk wat (materiaal)pech in de beginfase van de koers.

We hadden het eerder al over Jasper Stuyven: de voorjaarspion van Trek-Segafredo weet als een van de weinige renners in het huidige peloton hoe je moet winnen in Kuurne. De Leuvenaar deed het in 2016 na een knappe solo, om een jaar later als tweede te finishen achter de ongenaakbare wereldkampioen Peter Sagan. Stuyven zal met tevredenheid hebben gekeken naar de parcourswijzigingen, aangezien de winnaar van Omloop Het Nieuwsblad het moet hebben van een lastige koers, net als zijn ploeggenoot Mads Pedersen.

Die laatste zal de nodige aandacht krijgen voor de start, gedurende de wedstrijd en aan de finish in Kuurne, nu hij een jaar lang de regenboogtrui mag dragen als regerend wereldkampioen op de weg. We geven de oersterke Deen toch maar een sterretje voor aankomende zondag, aangezien het volgens de laatste weersvoorspellingen gaat regenen boven West-Vlaanderen. En laat de 24-jarige Pedersen als echte flandrien nu kicken op zeiknatte en koude omstandigheden. Dan is hij zelfs in staat om op papier snellere renners te vloeren, vraag dat maar aan Matteo Trentin.

Een andere snelle man om in de gaten te houden, zeker na een felbetwiste editie van Kuurne-Brussel-Kuurne, is Sonny Colbrelli. De Italiaan werd al eens derde in 2018 en liet in de Ruta del Sol zien dat de vorm groeiende is. Zo werd hij knap tiende in een slottijdrit over dertien kilometer. De Italiaan is niet de enige sprinter van Bahrain McLaren met winstkansen, want de ploeg heeft ook nog de beschikking over Phil Bauhaus. De Duitser won dit jaar al de Saudi Tour, maar dat wil nog niet zeggen dat hij de Vlaamse elementen (kasseien, wind en slecht weer) kan overleven.

Bij Alpecin-Fenix is het voor de verandering eens niet uitkijken naar Mathieu van der Poel, die vanwege hoge koorts moest passen voor Omloop Het Nieuwsblad. Belgisch kampioen Tim Merlier krijgt zondag de kans om zich te bewijzen als kopman in een (semi)klassieker. De 27-jarige sprinter koos in aanloop naar Kuurne voor de Tour of Antalya en won er de slotetappe. “Ik heb goed kunnen trainen. Ik had graag iets meer gewonnen, maar we trekken met een goed gevoel richting de klassiekers”, waren zijn woorden na zijn eerste seizoenszege.

Merlier kan wellicht zorgen voor de 54e Belgische overwinning sinds de allereerste editie in 1945. Vanuit Nederlands oogpunt is het uitkijken naar Fabio Jakobsen en Cees Bol, twee renners die elkaar het leven zuur maakten in de Ronde van Algarve. Jakobsen won op overtuigende wijze de openingsetappe naar Lagos, maar werd in Tavira dan weer gevloerd door Bol. Die laatste is bij Team Sunweb de aangewezen man voor een eventuele sprint, net als Jakobsen dat is voor Deceuninck-Quick-Step. De Nederlandse kampioen is echter niet de enige topper binnen de zevenkoppige selectie van de Belgische sterrenformatie.

Het is de vraag welke tactische plannetjes de mannen van Patrick Lefevere hebben gesmeed, met ook nog titelverdediger Bob Jungels, Zdeněk Štybar, Yves Lampaert en Kasper Asgreen als mogelijke kandidaten voor de zege. Deze renners kunnen Kuurne-Brussel-Kuurne winnen, mocht het geen sprintersbal worden maar een heroïsch duel tussen de sterkste klassiekerrenners. Verder is het de vraag of Jakobsen al sterk genoeg is om de vernieuwde editie van Kuurne-Brussel-Kuurne te overleven, zeker als het ook nog gaat regenen.

Mocht ‘Kuurne-Brussel-Kuurne 2.0’ toch uitdraaien op een sprint, dan is het naast de genoemde snelheidsduivels uitkijken naar Juan Sebastián Molano (UAE Emirates), Chris Lawless, Ben Swift (beiden Team Ineos), Marc Sarreau (Groupama-FDJ), Clément Venturini (AG2R La Mondiale), Hugo Hofstetter (Israel Start-Up Nation), Kristoffer Halvorsen (EF Pro Cycling) en Giacomo Nizzolo (NTT Pro Cycling).

Andere snelle mannen om in de gaten te houden: Timothy Dupont en Danny van Poppel (uitkomend voor Circus-Wanty-Gobert), Amaury Capiot (Sport Vlaanderen-Baloise), Halvorsens ploeggenoot Moreno Hofland en Bryan Coquard (B&B Hotels-Vital Concept). En mocht Alpecin-Fenix in de finale niet meer kunnen beschikken over kopman Merlier, dan kan wellicht Kristian Sbaragli voor een mooie uitslag gaan.

Bij al deze renners moeten we wel de kanttekening maken dat het geen uitgemaakte zaak is dat ze de Vlaamse hellingen en de Zwalmstreek overleven. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Alexander Edmondson, Edvald Boasson Hagen, Adrien Petit en Jens Debusschere, maar we kunnen ze toch maar beter met potlood aankruisen. Daarnaast is er nog een hele ris klassiekerspecialisten, die geen moeite zullen hebben met de vele hellingen.

We doelen op Sep Vanmarcke, Oliver Naesen, Luke Rowe, Silvan Dillier, Stefan Küng, Jens Keukeleire, Lukas Pöstlberger, Fabio Felline, Jürgen Roelandts, Luke Durbridge, Michael Valgren, Søren Kragh Andersen en niet te vergeten Niki Terpstra, de nummer drie van vorig jaar. En wat kunnen we tot slot verwachten van John Degenkolb, die vanwege ziekte moest passen voor de Volta ao Algarve?

De Duitse krachtpatser is zondag de absolute kopman van Lotto Soudal. “John heeft het recht om enige kopman te zijn”, zo vertelt ploegleider Frederik Willems, die vanwege de aanpassingen aan het parcours een totaal andere koers verwacht. “Het wordt een stuk zwaarder dan voorheen. Er zal misschien nog gesprint worden, maar dan – afhankelijk van de weersomstandigheden – met een beperkte groep.” Krijgt Willems zondag gelijk?

Favorieten volgens WielerFlits

**** Alexander Kristoff

*** Matteo Trentin, Jasper Stuyven

** Sonny Colbrelli, Greg Van Avermaet, Cees Bol

* Fabio Jakobsen, Jasper Philipsen, Tim Merlier, Mads Pedersen

Website organisatie

Deelnemerslijst (ProCyclingStats)

Weer en TV

Het belooft een lastige editie van Kuurne-Brussel-Kuurne te worden, gezien de parcourswijzigingen en de voorspelde regenval. “Zondag is een wisselvallige dag. Er komt een regenzone over het land van west naar oost, terwijl de maximumtemperatuur ongeveer 8 graden is”, zo voorspelt Frank Deboosere, een van de bekendste weermannen van België.

De renners hoeven volgens Deboosere echter, in tegenstelling tot zaterdag, niet te vrezen voor hevige rukwinden. Dat maakt de kans op een gecontroleerde wedstrijd wellicht net iets groter. Kuurne-Brussel-Kuurne is live te volgen via Sporza, Eurosport 1 en de Eurosport Player. WielerFlits komt zondag uiteraard ook met een Volg Hier.