„Gazeta Wyborcza” opublikowała „taśmy Kaczyńskiego”, na których szef partii PiS zajmuje się działalnością gospodarczą, czego zakazuje prawo o partiach politycznych

Przedmiotem negocjacji jest inwestycja pod budowę wieżowca na działce należącej do spółki powiązanej z Prawem i Sprawiedliwością

Nie należy się spodziewać, że taśmy zatopią PiS, mogą partię kosztować jednak kilka procent poparcia. Tyle że to może być te decydujące kilka procent

„Gazeta Wyborcza” sama osłabiła wydźwięk taśm. Dziennikarze maksymalnie podnieśli oczekiwania, zapowiadając aferę stulecia, przełom i koniec Kaczyńskiego. Rano czytelnik, który chciał posłuchać „taśm Kaczyńskiego” albo przeczytać stenogram, dostał ciągnącą się w nieskończoność, mało zrozumiałą rozmowę, w której Kaczyński zamiast dawać w łapę albo brać… nie chce zapłacić jakiemuś zagranicznemu biznesmenowi, bo to niezgodne z prawem i zostanie źle przyjęte przez opinię publiczną. Gdyby „Wyborcza” nie podgrzewała tak atmosfery wcześniej, już sam fakt, że są jakieś „taśmy Kaczyńskiego”, zrobiłby wielkie wrażenie.

Drugi błąd „Gazety Wyborczej” to sposób podania tego materiału, który był raczej przeciwskuteczny. Materiał ma sześć całych stron w papierowym wydaniu. „Wyborcza” chciała wzorowo wypełnić swój obowiązek i w jak najlepszej wierze przygotowała serię artykułów, komentarzy, zdjęć i dodatków, żeby dostarczyć wszystkich możliwych informacji, nazwisk, faktów, dat, paragrafów, adresów, przepisów itd. I przy tym dać jak najbardziej słuszny wykład na temat uczciwości w polityce i skrytykować wszystkie nieprawidłowości, których dopuścił się Kaczyński i jego ludzie. Zapomniano tylko o tym, że po całej lekturze czytelnik nie wie, co jest ważne, a co nie, co da się powtórzyć, co zapamiętać. A przez to, że „Wyborcza” się tak bardzo emocjonuje i oburza, czytelnik nie może, bo „Wyborcza” już oburzyła się za niego.

CZYTAJ WIĘCEJ: Deweloper Kaczyński [OPINIA]

Kaczyńskiego chroni to, że nie da się go słuchać

Inny fart Kaczyńskiego polega na tym, że jest tak przeraźliwie staroświecki. Tych taśm nie daje się słuchać tak, jak świetnie się słuchało Sikorskiego, Sienkiewicza, Belki czy Rostowskiego, bo Kaczyński nie wypowiada swojego zdania na żaden ciekawy temat, nawet nie przeklina (a to dla Polaka hipokryty jest ważniejsze niż łamanie prawa), nie pije, jada tylko schabowego, jest po prostu usypiająco nudny. To chyba jedyne taśmy, z których nie będzie bon motów.

Na korzyść Kaczyńskiego działa też inny mało pocieszający fakt. Czyli to, że choć sprawa jest rzeczywiście skandaliczna i oznacza ewidentne złamanie prawa (partia nie może prowadzić interesów), to Polacy mogą tego nawet nie zauważyć. Nie jesteśmy narodem pryncypialnie podchodzącym do prawa. Historia społeczna i historia polityczna Polski to historia naciągania albo łamania prawa (od słynnego liberum veto przez omijanie prawa zaborców po kontestowanie prawa w PRL). Wyborca Kaczyńskiego, który dowie się, że ten kombinował, jak tu wybudować wieżowiec dla ukochanej partii ratującej Polskę przed złoczyńcami z Platformy, będzie mu raczej kibicował. Że prawo w ogóle zakazuje partiom prowadzenia działalności gospodarczej, mało kto wie.

CZYTAJ WIĘCEJ: "Taśmy Kaczyńskiego". Co wynika z dokumentacji negocjacji ws. budowy wieżowca Srebrna Tower?

O kim jest „Dyktatura ciemniaków”?

Gdyby wyborca PiS, który zapewnia mu dziś 35 proc. w sondażach, oburzał się na takie praktyki, dawno opuściłby PiS za obsypywanie państwowymi milionami ojca Rydzyka, dawanie fuch tysiącom ciotek, wujków, synków, chrzestnych, kuzynów posłów i radnych PiS. Prawicowe media i politycy, którzy cieszą się, że ta afera to kapiszon, cieszą się z jakości swojego elektoratu, który prawo ma w poważaniu. I PiS zachowuje się jakby chciał, żeby tak zostało. Polityk, a szczególnie hurapatriota, który chciałby dobrze dla swojego kraju, próbowałby podnosić jego kulturę prawną. Znaczenie powiedzenia Kisiela o „dyktaturze ciemniaków” można przypisać także odwrotne znaczenie. Udowodnił to już właściwie Jacek Kurski, mówiąc, że ciemny lud wszystko kupi. Dziś realizuje to w praktyce.

Kolejnym ratunkiem dla Kaczyńskiego jest fakt, że nie musi się obawiać o to, że ktoś pociągnie go do odpowiedzialności. Prokuratura jest częścią PiS, podobnie jak pozostałe służby. Nikt szefa PiS za łamanie prawa nie będzie ścigał. Może nawet jakieś śledztwo zostanie wszczęte, ale po to, żeby je umorzyć z braku znamion czynu zabronionego, albo ze względu na małą szkodliwość społeczną czynu, albo jakąś inną ogólnie brzmiącą wymówkę.

Mało kto zwrócił uwagę jednak, że gdy PiS straci władzę, Kaczyński będzie musiał odpowiedzieć za to. I nie jest już tak, że to ktoś inny łamał konstytucję, wyprowadzał pieniądze państwowe, albo łamał w inny sposób prawo. Tym razem na odpowiedzialność karną naraża się sam Kaczyński.

Święty Kaczyński od wieżowców

Na tym niechlubne atuty PiS się kończą. Zaczynają się problemy. Kaczyński na taśmach wypada jak szef mafii. Dotąd robił raczej za patriotycznego dziadka, nierealistycznie wręcz oderwanego od świata doczesnego po to, żeby inni byli szczęśliwi. Jego armia jak każda armia mogła kraść i łamać prawo na potęgę, dopóki wódz był święty. Jego uczciwość świadczyła za uczciwość świata, który buduje. On daje świadectwo i gwarantuje własną uczciwością przed bogiem i historią. Dotąd Kaczyński sam na własne konto nie posiadał nawet własnego konta, a tu słyszymy, że negocjuje setki milionów, ma jakieś wieżowce stawiać, negocjuje z biznesmenami. I wszystko dzieje się jak w mafijnej rodzinie, bo uczestnicy nagranej rozmowy są faktycznie spowinowaceni. Samo to, że Kaczyński mówi o pieniądzach - choć nie szokuje, bo Kaczyński ani nie daje, ani nie bierze - już się kłóci z jego dotychczasowym wizerunkiem.

Nawet jeśli w dniu ujawnienia taśm Kaczyńskiego politycy PiS próbowali na wszelkie sposoby bagatelizować sprawę, to dzień wcześniej nie bez powodu zareagowali panicznie, karnie pędząc na Nowogrodzką. Taśmy Kaczyńskiego same przełomem raczej nie będą, ale będą kosztowały. Zwalają się na głowę PiS-u razem z całym potokiem afer i kompromitacji, a także zamachem w Gdańsku. Nie mam pewności, czy wizerunek Kaczyńskiego w oczach jego wyborców w ogóle może w jakikolwiek sposób znacząco ucierpieć. Ale w oczach procenta, dwóch, a może i pięciu, trochę może. A przecież takie procenty będą decydujące. Dopiero to nadaje polityczne znaczenie taśmom. Tu nie potrzeba żadnej detonacji ani przełomu. Wystarczy, że taśmy zabiorą mu kolejny procent czy dwa, bez których straci władzę.

(JaS)