Er moet een mondiaal natuurakkoord komen, naar voorbeeld van het klimaatakkoord van Parijs. D66-fractievoorzitter Rob Jetten pleit er donderdag in de Tweede Kamer voor dat Europa de leiding neemt om bij de internationale natuurtop in Peking volgend jaar een akkoord voor biodiversiteit te sluiten.

Volgens Jetten heeft het Parijsakkoord uit 2015 het klimaat definitief op de kaart gezet. “Toen zijn er doelen gekomen voor alle landen. En het heeft onder andere Nederland geïnspireerd om zelf met een klimaatakkoord te komen. Maar de natuur is niet opgenomen in het klimaatakkoord van ­Parijs. Terwijl biodiversiteit ook goed is voor het klimaat. Regenwouden halen veel CO2 uit de lucht. Zo voorkom je dat je weer extra maatregelen moet nemen tegen klimaatverandering. Elke dag sterven planten en dieren uit. We genieten allemaal van natuurdocumentaires en we willen allemaal nog een keer een safari ­maken. Kan dat nog als er op Borneo alleen nog palmolievelden zijn, en dus geen orang-oetans meer?”

Waarom is het zo belangrijk dat er op de natuurtop in Peking volgend jaar een mondiaal akkoord komt?

“Landen kijken naar elkaar. Regeringen denken: waarom zou ik natuur beschermen als een ander het niet doet? Voor het in Parijs tot een akkoord kwam, waren er ook verschillende voorbereidende toppen. Peking moet de climax worden van bijeenkomsten van de afgelopen jaren.

“Parijs was een succes omdat alle ­wereldleiders meededen: Europa, China, de Verenigde Staten onder Obama. Amerika zal die rol niet meer spelen, met Trump als president. En zo zijn er meer leiders die natuur niet serieus nemen, zoals president Bolsonaro in Brazilië.

“Juist daarom moet Europa voorop lopen. Bij de Europese Raad in Roemenië op 9 mei stelt de Europese Unie de prioriteiten voor de komende jaren vast. Daarom wil ik vandaag in het debat premier Rutte aansporen om ervoor te pleiten dat Europa de komende jaren de kar gaat trekken. Meer dan in Parijs zal Europa andere landen over de streep moeten trekken.”

De doelen van Parijs waren vrij eenvoudig te stellen: percentages CO2-reductie. Wat voor doelen moeten er in een natuurakkoord komen?

“Het aanpakken van de plasticsoep moet prioriteit worden. Plastic is killing voor het leven in de oceanen. Een akkoord verplicht bedrijven om slimmer om te springen met verpakkingen en om afbreekbaar plastic te gebruiken.

“Ook moet de afname in biodiversiteit stoppen. Dat de witte neushoorn verdwijnt vinden we allemaal heel erg. Het wordt tijd dat we er ook iets aan doen.

“Daarnaast, heel praktisch: herplant bomen. Europa heeft nog maar enkele oerbossen. Behoud die. Mangrovebossen zijn niet alleen goed voor het klimaat, zij beschermen ook tegen waterstijging. Nederland heeft veel kennis over waterveiligheid. Ons land kan een rol spelen in projecten die veiligheid en natuurbeheer verbinden. Nederland sloot de afgelopen jaren veel natuurakkoorden, maar het halen van de doelen is uit zicht.

“Nog te weinig natuurgebieden zijn met elkaar verbonden en onvoldoende (landbouw)grond is omgevormd tot natuur. Ook daalt de biodiversiteit en het aantal insecten onverminderd.”

Moeten we niet eerst de boel hier op orde krijgen voor wij in de wereld voorop gaan lopen?

“Het moet allebei tegelijk. De regenwouden zijn ook in ons belang. Maar het lastigst is het om de bestaande natuur te versterken, de gebieden te verbinden en de spanning met landbouw te voorkomen. Maar er zijn plekken waar het goed gaat, zoals de Markerwadden die worden aangelegd. Het is megagaaf dat je in dat soort gebieden ook kunt recreëren. Er zijn ook toffe innovaties, zoals een bedrijfje in Maastricht, dat aan plasticresten in de Maas kan zien waar het afval vandaan komt. Volgens mij moeten we dat als Nederland internationaal zien uit te bouwen. Laat de natuur voor je werken, die filosofie.”

Lees ook:

Jetten is niet alleen een klimaatdrammer maar ook een klimaatkip, eentje zonder kop

We kennen al lang het gelukstheorema dat Nederlanders steevast in de hoogste regionen van extatische volken verkeren, terwijl de kijk van diezelfde waterlanders op hun eigen samenleving nogal chagrijnig oogt: ik ben lekker gelukkig maar word omringd door andermans brokstukken, schrijft Sylvain Ephimenco. En als je midden in het puin van onze stervende beschaving staat, zie Thierry Baudet, weerhoudt niets je om, glaasje bier in je opgeheven vuist, zielsgelukkig te zijn met je verkiezingszege.