De Belgische regering schort voorlopig alle financiële steun op voor schoolprojecten in de Palestijnse gebieden. Reden: een meisjesschool die ons land in 2013 mee hielp opbouwen, is inmiddels vernoemd naar een terroriste die in 1978 betrokken was bij een bloedige aanslag in Tel Aviv. Daarbij vielen tientallen doden, onder wie ook kinderen. “Ontoelaatbaar”, klinkt het. “De regering veroordeelt élke verheerlijking van terroristische aanslagen.”

Al jaren is ons land een belangrijke donor voor de Palestijnse Autoriteit. Vooral op het vlak van scholenbouw, opleidingen en e-learning. Alleen al tussen 2012 en 2015 trok de Belgische overheid goed 33 miljoen euro uit om de Palestijnse onderwijssector te ondersteunen, zo staat te lezen in een samenwerkings­akkoord.

Vooral de opleiding van meisjes krijgt aandacht, om de gelijkheid tussen mannen en vrouwen te bevorderen. Dat leidde in 2013 nog tot de bouw van een gloednieuwe meisjesschool in Beit Awwa, op de Westelijke Jordaanoever. Bij de offi­ciële inhuldiging werd nog een groot plakkaat onthuld, waarop de Belgen plechtig bedankt worden voor hun steun aan de Beit Awwa Basic Girls School.

Maar die naam is intussen verdwenen. “Zonder dat ons land op de hoogte werd gebracht”, zegt Didier Vanderhasselt van de FOD Buitenlandse Zaken. Dalal Mughrabi Elementary School staat nu te lezen op het bord boven de deur. Naar de Palestijnse militante die eind jaren 70 betrokken was bij een dodelijke aanslag in de buurt van het Israëlische Tel Aviv (zie kader).

Respect voor mensenrechten

Dat een schooltje dat met Belgisch belastinggeld is gebouwd naar een terroriste is genoemd, zint ons land uiteraard niet. Het bemoeilijkt ook de relaties met Is­raël, dat al tientallen jaren in een conflict verwikkeld is met de Palestijnen. “De Belgische regering veroordeelt ondubbelzinnig elke verheerlijking van terroristische aanslagen”, klinkt het op de kabinetten van minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) en minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo (Open VLD). “België zal niet toelaten dat het op welke wijze ook vereenzelvigd wordt met namen van terroristen.” Buitenlandse Zaken heeft intussen contact opgenomen met de Palestijnse Autoriteit en wacht op “een formele reactie”.

“Ons land wil in het Palestijnse gebied ook een cultuur van respect voor mensenrechten, menselijke waardigheid en tolerantie bevorderen”, zegt ­Didier Vanderhasselt. “Die cultuur moet niet alleen worden weerspiegeld in de leerplannen van scholen die door de Belgische belastingbetaler worden gefinancierd, maar ook in hun namen en logo’s. Intussen heeft onze regering projecten met betrekking tot de bouw van Palestijnse scholen – ter waarde van 3,3 miljoen euro – opgeschort.”

Wie was Dalal Mughrabi?

Sommige Palestijnen zien haar als een martelares, voor Is­raëli’s is ze een gruwelijke terroriste. ­Dalal Mughrabi maakte deel uit van een gewapend commando dat eind jaren 70 streed voor een “bevrijd” Palestina.

Ze wordt in 1959 geboren en groeit op in een vluchtelingenkamp in het Libanese Beiroet. In 1975 – wanneer de Libanese burgeroorlog uitbreekt – sluit ze zich aan bij Fatah, destijds een gevreesde Palestijnse guerrillabeweging.

Op 11 maart 1978 krijgt ze het bevel om een ontvoering uit te voeren in een hotel in Tel Aviv, waar veel toeristen en ambassadeurs verblijven. Doel: ze later ‘ruilen’ tegen gevangengenomen Palestijnen. In de ochtend komt ze, na een tocht met een opblaasboot, aan op een strand ten noorden van Tel Aviv. ­Samen met tien andere gewapende strijders begint ze aan een bloedige tocht. Op de Kustweg in Tel Aviv kapen ze een bus vol reizigers. Het hotel bereiken ze uiteindelijk niet: onderweg stuiten ze op een politieblokkade en komt het tot een vuurgevecht. Een explosie volgt, mogelijk veroorzaakt door een granaat, waarna de bus in brand vliegt.

De aanval zal de geschiedenis ingaan als de ‘Kustwegaanslag’, die liefst 38 burgerdoden eiste, onder wie dertien kinderen. Ook Dalal Mughrabi zelf overleeft de raid niet.