Czytelnicy mogą być oczywiście oburzeni takimi metodami wychowawczymi (słusznie), tyle że po kilkunastu miesiącach procesu sąd odrzucił ogromną większość oskarżeń, a jedynym potwierdzonym było to, że rodzice od czasu do czasu wymierzali dzieciom policzek.Sędzia uznał to za skandaliczne, skazał rodziców na dwa tygodnie w zawieszeniu, ale nakazał powrót dzieci do domu. Urząd jednak uznał, że nie musi tego robić od razu, a stopniowo. Mijały kolejne miesiące, a dzieci nie wracały do rodziców, aż wreszcie po pół roku ojciec porwał dwójkę z nich i uciekł do Oslo. – Musieliśmy porywać własne dzieci, żeby być z nimi – opowiada Joe Joseph.Kara cielesna, nawet najsłabsza, nie jest jednak wcale jedyną zbrodnią, za którą można odebrać dzieci. Zakazana jest jakakolwiek presja wychowawcza, stawianie jakichkolwiek wymagań czy wywoływanie jakiegokolwiek stresu. Urzędnicy Barnevernet uważają, że rodzice stawiający dziecku wymagania i rozliczający je z nich stosuje niedopuszczalne metody wychowawcze, a to z kolei oznacza, że narusza „dobro dziecka”.Dlatego stawiających wymagania dzieciom rodziców poucza się, aby – na przykład – nie ćwiczyli z pierwszoklasistą ładnego pisma, ponieważ dziecko ma prawo pisać tak jak chce i nie można go „stresować” kształceniem charakteru pisma. Zakazane jest także jakiekolwiek karanie z niewywiązywania się z obowiązków, czy zmuszanie do sprzątania. Dzieci mają same decydować o wszystkim.Rodzice nie mają także prawa do realnego wyboru szkoły. W systemie szwedzkim czy norweskim wszystkie dzieci przymusowo poddawane są indoktrynacji homoseksualnej czy genderowej (w przedszkolach chłopców przebiera się je w stroje dziewczynek, a w ramach edukacji seksualnej poucza, że trzeba doświadczyć każdego rodzaju przeżywania seksualności).Na marginesie, nieco ironicznie, warto dodać, że kilkanaście miesięcy temu młodzieżówka Szwedzkiej Partii Liberalnej zaapelowała o legalizację nekrofilii i kazirodztwa, być może więc kwestią czasu jest promowanie w szkołach także tego typu „seksualności”.Gdyby, nie daj Boże, rodzice wpadli na pomysł, że będą uczyć dzieci sami w domu (zgodnie z zasadami homeschoolingu) to natychmiast wkroczą urzędnicy. Edukacja domowa jest bowiem w Szwecji czy Norwegii surowo zakazana. O tym, czego i w jakich warunkach uczą się dzieci, ma prawo decydować wyłącznie państwo.