Παραλογισμός για την είσπραξη €1

Προσέξτε λογική σε αυτό το κράτος: στέλνουν λογαριασμούς του €1 και των €2 ως τέλη ακινήτου (συνήθως για χωράφια μικρής αξίας) σε πολίτες και τους καλούν να τους εξοφλήσουν στα κοινοτικά συμβούλια ή σε συγκεκριμένα τραπεζικά ιδρύματα που πλέον δεν υφίστανται. Εάν δεν κατοικούν στα χωριά όπου βρίσκονται τα χωράφια τους και επιλέξουν να πάνε στα κοινοτικά συμβούλια για να πληρώσουν, το κόστος της μετάβασης και της απομάκρυνσής τους από τον χώρο της εργασίας τους θα τους στοιχίσει πολλαπλάσια του ποσού που καλούνται να πληρώσουν. Εάν πάλι πάνε σε τραπεζικό ίδρυμα που ανέλαβε καθήκοντα εκείνου που έχει κλείσει, θα τους χρεώσουν €2 στο ταμείο και εάν προστεθεί στο ποσό αυτό η βενζίνη που θα καταναλώσουν και ο χρόνος που θα σπαταλήσουν για την όλη διαδικασία, πάλι έχουμε ένα ποσό πολλαπλάσιο εκείνου που οφείλουν. Και κάτι ακόμη: τα ταχυδρομικά τέλη για αποστολή των λογαριασμών εάν προστεθούν στα τραπεζικά δικαιώματα που θα αφαιρεθούν από εκείνα που τελικά θα καταβληθούν στα κοινοτικά συμβούλια, εύκολα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι στο τέλος η όλη διαδικασία στοιχίζει περισσότερο από το ποσό που εισπράττει το κάθε κοινοτικό συμβούλιο.

Είναι με αυτή τη λογική που μας διοικούν κάποιοι και σε αυτούς είναι που εναποθέτουμε ελπίδες για βήματα προς τα μπρος; Ζήτω που καήκαμε!

Λ.Πς