Het parlement is de wetgevende macht in ons land. In theorie komt daar de wetgeving tot stand en is het aan de regering - de uitvoerende macht - om die wetgeving uit te voeren. In theorie, want in normale omstandigheden - zijnde een regering met volle bevoegdheid en met een meerderheid in het parlement - is het de regering die de wetgevende agenda bepaalt, gebaseerd op het regeerakkoord.

Maar we zitten nu al een hele tijd niet meer in die "normale omstandigheden". En dus zien we de laatste tijd steeds vaker wetgevende initiatieven puur vanuit het parlement komen, met steun van wisselende meerderheden. Zo vinden de paars-groene partijen elkaar in ethische dossiers (denk aan het optrekken van de termijn waar binnen iemand abortus kan laten uitvoeren), SP.A en N-VA werkten dan weer samen om feiten van ernstig seksueel misbruik tegen minderjarigen niet meer te laten verjaren en vorige week kregen de linkse partijen er samen met Vlaams Belang een amendement op de begroting door.