FETÖ'nün siyasi ayağını AKP dışında her yerde arayan iktidar çevreleri sonunda işi Osmanlı'yakadar götürdü. Cumhurbaşkanlığı Yüksek İstişare Kurulu üyesi Cemil Çiçek, Sözcü yazarı Saygı Öztürk'e yaptığı açıklamada 'siyasi ayak' tartışmasının siyasileştiğini savunarak FETÖ'nün kökenlerinin Osmanlı'daaranması önerisinde bulundu.

Çiçek'in Sagı Öztürk'e açıklamaları şöyle:

AKP'nin kurmay kadrosunda yer alan, uzun yıllar bakanlık ve Meclis

Başkanlığı yapan, halen Cumhurbaşkanlığı Yüksek İstişare Kurulu üyesi

olan Çiçek, iktidar ile muhalefet arasında kriz yaratan tartışmayla ilgili

tespitlerini şöyle dile getirdi:

FETÖ, 40 ayaklı yaratık gibi bir şey. Bir ayağı, siyasi ayağı, iki ayağı yok. 40

ayaklı bir yapı bu. Bunu bir bütünlük içerisinde görmek gerekiyor. Maalesef

tartışmalarda bu bütünlük yok. Konu sadece siyasetin konusu ve siyaset

açısından değerlendiriliyor. Maalesef bizim siyaset geleneğimiz de bu

konuda çok büyük bir imtihan vermedi. 1908'den bu tarafa siyasetimiz

suçlama geleneği üzerine tartışmayı yapar.

Yani İttihat Terakki'nin, Hürriyet-i İhtilaf fırkasını nelerle suçladığına ya da

onun diğerini nasıl suçladığına bakalım. Bu suçlama yapılırken daldan dala

nasıl çeteciliğin, imparatorluğu parçalamak için yoğun bir çaba içinde olduğu

ortada. Gerçek üzerinden değil suçlamalar üzerinden kamuoyları oluşturuldu.

100 yıllık geleneğimiz suçlama geleneğidir. Bu yalnız benim fikrim değil,

siyaset bilimi açısından araştıranların da ulaştığı sonuçtur.

ESKİ ALIŞKANLIKLAR UNUTULMALI

Bir yapı siyaseten suçlama üslubuyla tartışılırsa buradan bir sonuca varma

imkanımız yok. Madem ki 40 ayaklı bir yapıdan bahsediyoruz, bu gerçeğin

bütün boyutlarıyla ortaya çıkması isteniyorsa, bu suçlama üslubu eski

alışkanlığımız bizi sağlıklı bir limana sağlıklı bir sonuca götürmez.

Bu FETÖ meselesinin tarihi, siyasi, sosyolojik boyutu 1969 yılından

başlatıyoruz bu geleneği. Halbuki bu tip yapıların Osmanlı'da da benzerleri

vardı. Onları göz ardı ederek tartışıyoruz. Çünkü bu konular bizim açımızdan

öncelik almıyor, sadece birilerini suçlayıp köşeye sıkıştırma esasından böyle

bir tartışma yapılırsa biz bu yapıyı anlamakta halen zorlanırız. Bu

tartışmalardan, geçmişteki tartışmalardan bir sonuç, bir şey çıkmadı.

OSMANLI'YA KADAR UZANIYOR

Hukuk yoksa o zaman neyi neye göre değerlendirmiş olacağız? Size göre,

bana göre, siyasi pozisyonumuza, ideolojik duruşumuza, çizginin ne tarafında

durduğumuza göre bir tartışma yapacağız, yapıyoruz. Ondan da bir sonuç çıkmıyor. Geriye dönüp baktığımızda belli bir süreden beri bu şahısla, bu zındık adamla ilgili -Ben zındık diyorum.- Osmanlı tarihi bir anlamda zındık yapılaşma tarihidir. ‘Osmanlı'da Zındıklar ve Mülhidler' kitabını okusalar bugün

Fetullah Gülen yapısının sürpriz yanının olmadığını görürler. 15 Temmuz

darbe girişiminden sonra da bunun ‘Postmodern zındık bir darbe teşebbüsü'

olduğunu söylemiştim.

HUKUK UZLAŞTIRIR, ORTA YOLU VE GERÇEĞİ BULUR

Konunun birden fazla yönü var ama mahkemelerde davalar devam ederken

hukuki yönü üzerinde kimse durmuyor. Siyasette uzlaşma kültürümüz yok.

Geriye dönük 100 yıllık bir siyasi tartışmalardan bana uzlaştığımız bir tek

konu gösteremezsiniz. Dolayısıyla uzlaşamayacağımız bir konuyu tartışıyoruz.

Halbuki, hukuk uzlaştırır, hukuk orta yolu, makulü, gerçeği bulur. Ne

televizyon tartışmalarında ne de siyaset adamlarımızın, genel başkanlarımızın

konuşmalarında hukuki boyutuna temas eden bir konuşma dinlemedim.

‘Siyasi ayak' dediğiniz konu, şikayete bağlı değil. Ortada bir terör örgütü ve işlediği suçları var. Darbeye teşebbüs, örgüt kurma gibi şikayete tabi olmayan yönleriyle soruşturma yapılıyor onun için gidip birinin ayrıca Savcılığa dilekçe vermesine gerek yok. Savcılar bunların tartışmaların hepsini değerlendirme konusu yaparak, soruşturmalarını, sorguladıklarını tekrar sorgulayabilir. Elde ettikleri bilgi, belge, bulgu varsa defter, kayıt vs. bunların hepsine bakabilir. Önünde hukuki bir engel yok. Elinde bilgi ve belge doküman olan varsa, örneğin ‘Bu darbe başarılı olsaydı, kimler nereye gelecekti?' Bu konuda ‘gözüme bak anlarsın' ya da ‘karınca aratır' gibi olmaz ki. Kimin elinde liste varsa, bunu da savcılığa verirlerse sorun kalmaz.

Şikayete tabi bir şey olsa, ‘şikayet eden olmadı, bizde bir şey yapamadık'

denilir. Böyle bir konu da yok zaten.

İLERİCİ GERİCİ KAVGASI

İlerici gerici tartışması yaşadık. 15-20 yıl bir parti diğerine gerici öbür parti bir

başkasını başka sıfatlarla nitelemeye çalıştı. Bu siyasi tartışmalardan da

toplumun huzuru kaçtı, bir çok insan devlete girerken ilerici- gerici gibi

değersiz suçlamaların kurbanı oldu. 15 sene bu konuyu tartıştık. Bunun

dayanağı yoktur. Bu tartışmadan sonra bu defa sağcı-solcu tartışmalarına

geçildi. Şimdi bu kavramların içi iyice boşaltıldı, başka bir tartışma yapılıyor.

NASIL BAŞLATACAĞIZ, KİMİ SUÇLAYACAĞIZ?

Şimdi yargıya intikal etmiş soruşturmalar, kovuşturmalar, beraat kararları

oldu bu kişi ve örgütüyle ilgili. Bunlar gözardı edilirse neyi nasıl başlatacağız,

kimi suçlayacağız? Mesela Sayın Kemal Kılıçdaroğlu, parti grubunda örneğin

MİT Müsteşarlığı'nın başbakana, hükümete gönderdiği raporlardan söz

ediyor. Şimdi bunlara bakarsanız rahmetli Turgut Özal'ı, Süleyman Demirel'i,

Bülent Ecevit'i de, bunların hükümetlerinde görev yapan kim varsa siyasi

suçlamalara bakarsanız hepsini yargının önüne götürmeniz gerekecek.

Halbuki bu suçlar yani terör örgütü kurmak, çalıştırmak, üye olmak şikayete

bağlı bir suç değil. Böyle bir yapı Türkiye'de vardı ise konuları yargı önüne

gelmiş, birinin mahkumiyeti için şikayet etmesini gerektirmiyor. Kaldı ki şuan tartışmaya konu olan iddiaların tamamını Ankara Cumhuriyet Savcısı henüz

DGM'ler varken iddia olarak mahkemelerin önüne götürdü. Sonra bu yargıya

gitti. Yargıtay 9. Ceza Dairesi bu konularla hiçbirinin mahrem olmadığına dair

kararlar verdi. Bunları hiç kimse konuşmuyor. Bir kafa karışıklığı ile gidiyor.