Maar persoonlijk word ik er moe van. Het lijkt wel een spelletje. En dat werkt dan ongeveer zo: een groep hypercorrecte vingerzwaaiers benoemt zichzelf tot geweten van de taal en gaat luidkeels roepen dat een bepaald woord een negatieve connotatie heeft, ook al staat daar niets van in Van Dale. Een nieuwe stadhuistalige formulering wordt gelanceerd. ("Witte mensen"? Echt?) Maar hoe onwennig ze ook aandoet, ze krijgt meteen een morele claim. Wie ze niet gebruikt is niet mee, ongevoelig of gewoon enggeestig.

Voor de media is het leuk: weer iets om over te debatteren. Al ontgaat het belang mij een beetje. Maar waar ik moe van word, is dat het spelletje eindeloos kan doorgaan. Moet er straks ook een nieuw woord komen voor "man"? Of voor "seks", "naakt", of "oud"? Mogen journalisten nog journalisten zijn of moeten we gevoelig zijn? Wie vindt dat dat te veel lijkt op "journaille" kan dan kiezen voor "mensen met een actualiteitsmediatie­verantwoordelijkheid"? Ik zeg maar wat.

