De hysterie rond Forum voor Democratie zaterdag 30 maart 2019

FvD-man Thierry Baudet houdt de natie in een hysterische greep. Het land splijt, kliklijnen worden geopend, wetenschappers roeren zich en de exegeses buitelen over elkaar heen om de overwinningsspeech van de ‘boreale’ leider te duiden. Op zoek naar rust in het discours met dr. Geerten Waling, historicus verbonden aan de universiteit Leiden.





Luister hier de Jortcast over dit gesprek.





Geen consensus, maar strijd. Dat is volgens Waling Baudets idee van politiek. En dat leidt nu eenmaal tot veel reuring, ziet ook Waling. “Er is wel een enorme mate van overdrijving, ook in de mate waarin hij aandacht krijgt. Dat weet hij zelf ook heel slim op te stuwen.”

Waling raakte tien jaar geleden tijdens een cursus Frans bevriend met de voorman van Forum voor Democratie. Of Baudet op de hoogte was van de fascistische connotaties bij de term ‘boreaal’, die Baudet in zijn verkiezingstoespraak bezigde, weet Waling niet zeker. Maar hij kent wel zijn 'provocatieve natuur': "als je dingen niet mag denken of zeggen, is dat juist wat hem interesseert."

Henri Beunders, hoogleraar Ontwikkeling in de Publieke Opinie van de Erasmus Universiteit volgt het gesprek telefonisch. Over polarisering in Nederland voegt hij toe dat het volgens niet zozeer Nederland is, die in tweeën gespleten is: “Baudet splijt vooral de elite. Hij is zélf van de elite. Dus de boosheid en de opwinding van veel columnisten, cabaretiers en kranten is natuurlijk omdat hij ‘één van ons is’.” Zij zouden het ongemakkelijk vinden dat iemand uit hun eigen kring, die piano speelt, uit Haarlem komt, die uit een intellectueel milieu komt en gepromoveerd is, nu op deze manier aan populariteit wint op het politieke toneel. “Wilders konden ze wegzetten als een buitenstaander van de tokkies uit Almere. Bij Baudet kun je dat niet doen. Hij had niet alleen 67 columns in NRC Handelsblad; Paul Cliteur (Baudets promotor) was commentator van Buitenhof… hij is uit eigen kring naar rechts opgeschoven, en dat maakt onzeker.”

Terriër Baudet

Eigenlijk zou je Thierry Baudet in de Nederlandse politiek goed kunnen omschrijven als een hondje op het toneel. Waling haalt daarmee de vergelijking aan die Boris van der Ham maakt in zijn boek “Het theater van de politiek”, die hij destijds gebruikte voor Pim Fortuyn. “Je kunt een professionele toneelspeler zijn en een fantastische monoloog weggeven, maar zodra er een hondje achter je langs op het toneel loopt is je aandacht weg. Want het hondje is authentiek, doet wat ‘ie wil, en in dat opzicht is Thierry Baudet ook een hondje dat alle aandacht naar zich toe trekt.





{podcast audio="83586" caption="De Onzichtbare Hand #1 Maserati van de zaak" }

