Een column van verslaggever Anoek de Gardeijn.

In Cadzand-Bad wordt nog volop gebouwd aan de kust (foto: Omroep Zeeland)

Tijdens een bijeenkomst voor de achterban van de Zeeuwse Milieufederatie in 2017 maakte ik als verslaggever kennis met de kustvisie. Het klonk prachtig, maar op dezelfde bijeenkomst werd ook meteen duidelijk dat er haken en ogen aan het kustpact zaten. Er zat namelijk nog het een en ander in de pijplijn.

Pijplijnprojecten

Over nieuwbouwplannen die al op stapel stonden, de zogenoemde pijplijnprojecten, zouden de onderhandelaars het nooit eens worden. Er kwam daarom een lijst met maar liefst 47 projecten en bouwplannen die nog niet hoefden te voldoen aan de kustvisie.

Het ondertekenen van de kustvisie in de zomer van 2017 (foto: Omroep Zeeland)

Zeeuws kampioen pijplijnprojecten is de gemeente Sluis. Op de lijst in het kustpact staan zeventien plannen uit die regio en de gemeenteraad wist in december op de valreep nog de kustvisie te omzeilen door twee nieuwe vakantieparken goed te keuren. Een voorwaarde was namelijk dat de pijplijnprojecten voor 1 januari 2019 een goedgekeurd bestemmingsplan zouden hebben.

Belgische investeerders op zoek naar rust

Dat geld een belangrijke rol speelt moge duidelijk zijn. In sommige huishoudens klotst het geld simpelweg tegen de plinten en men wil dat in vastgoed investeren. Projectontwikkelaars spelen hier maar al te graag op in. Investeerders kunnen zich nu alvast melden voor de twee nog te bouwen vakantieparken in de gemeente Sluis. De kopers zijn meestal Belgen, terwijl die tegelijkertijd massaal roepen naar Zeeland te komen omdat de kust hier niet zo volgebouwd is als in hun land.

Lees ook:

Creatief taalgebruik

Heeft de kustvisie dan helemaal niets opgeleverd? Bestuurlijk Zeeland is in ieder geval voorzichtiger geworden met het taalgebruik. Woorden als uitbreiding en nieuwbouw zijn uit den boze. In de gemeente Sluis wordt het omtoveren van een camping van 1,3 hectare naar een vakantiepark van 9 hectare omschreven als een 'kwaliteitsslag'.

Ondertussen is de kustvisie een ruime twee jaar definitief, maar dankzij de lijst met pijplijnprojecten wordt er voorlopig gewoon nog gebouwd. Een project dat ook al op stapel stond tijdens het opstellen van de kustvisie: Brouwerseiland. De gemeente Schouwen-Duiveland mag de kustvisie daarom negeren bij de plannen voor een villaresort in het Grevelingenmeer.

Artist impression Brouwerseiland (foto: Zeelenberg Architectuur)

Is de kustvisie en het lange onderhandelen dan echt voor niets geweest? Nee; aan de lijst met pijplijnprojecten komt een eind en nieuwe plannen moeten uitgevoerd worden volgens de uitgangspunten van de kustvisie. Maar zullen Zeeuwse bestuurders zich aan deze regels houden? Of gaan ze op zoek naar nieuwe mazen in de wet om toch te kunnen blijven bouwen?

Meer dan ons lief is

Ik hoop dat het kustpact ons uiteindelijk meer brengt dan creatief taalgebruik en het beleid daadwerkelijk verandert. Zodat onze Zuiderburen hier de rust vinden die ze in eigen land zo missen en we later niet moeten concluderen dat de pijplijnprojecten meer kapot hebben gemaakt dan ons lief is.

Kustvisie: niet meer, maar beter Kernwoord van de Zeeuwse kustvisie is kwaliteit. Aan de kust mag er nog wel verbouwd worden, maar er mag niet meer bijgebouwd worden. Het strand en de polders moeten blijven zoals ze zijn. Een campinghouder die bijvoorbeeld recreatiewoningen wil bouwen, moet dit doen binnen de kaders van de oppervlakte en het aantal recreatieplaatsen dat zijn bedrijf al heeft. Niet meer, maar beter dus. De kustvisie, ook wel kustpact genoemd, werd definitief in de zomer van 2017. Verschillende natuurorganisaties, de kustgemeenten, ondernemers en de Provincie Zeeland hebben de afspraken ondertekend.

Lees ook: