Door verslaggever Nicole le Fever

"Over de doden niets dan goeds, maar in het geval van Jermaine W. is dat problematisch.” In een brief op zijn Facebook-pagina veroordeelt Jason de keuze van zijn broer Jermaine om zich met zijn gezin te vestigen in het IS-kalifaat in Syrië. Maar hij beschrijft ook de rouw van zijn familie over de dood van een geliefde zoon en broer wiens leven anders had kunnen lopen.

Jermaine W. kwam vorige week maandag om het leven. Volgens bronnen van de NOS stierf hij in de Syrische stad Raqqa, de hoofdstad van het door IS uitgeroepen kalifaat. Hij bezocht daar een huis met IS-strijders dat juist op dat moment werd gebombardeerd. Daarbij zouden meerdere mannen zijn omgekomen. Onder hen was ook een andere Nederlandse Syrië-ganger: Abu Luqman al-Muhajir.

Jermaine W. werd in maart 2006 vrijgesproken van vermeend lidmaatschap van de Hofstadgroep. Zijn broer Jason werd wel veroordeeld en zat zijn straf uit. Hij deradicaliseerde en nam afstand van zijn oude gedachtengoed.

Dank

Jason W. heeft nu op Facebook een dankbetuiging geplaatst voor de blijken van medeleven die hij en zijn familie hebben gekregen na de dood van Jermaine. De familie heeft geen aanwijzingen dat Jermaine daadwerkelijk heeft deelgenomen aan de gewapende strijd, en is daar blij om.

"Natuurlijk zijn wij ons bewust van de grote morele en emotionele ambiguiteit/dubbelzinnigheid rond zijn dood", schrijft Jason W. "Hij heeft onbegrijpelijke en moreel verwerpelijke keuzes gemaakt door zich aan te sluiten bij een groep die alles vertegenwoordigt wat kwaad is. Laat dit volkomen duidelijk zijn: wij verwerpen de keuzes die hij en zijn vrouw maakten volledig. De idealen die zij steunden en waar mijn broer voor stierf, zijn onverdedigbaar."

Naïef

In de brief wordt beschreven hoe moeilijk het is om afscheid te nemen van een geliefde zoon en broer die foute keuzes maakte. "We zien hem als een tragisch figuur, een goed mens, maar ook naïef, die koos voor een foute zaak. Hij is een schoolvoorbeeld van hoe een perverse, verwerpelijke ideologie normale mensen ertoe kan aanzetten om zich te gedragen op een wijze die destructief is voor zowel henzelf als hun omgeving."

De familie hoopt steun te kunnen bieden aan gezinnen die ook een kind hebben verloren in Syrië. "De families bevinden zich in een onmogelijke positie", licht Jason zijn brief toe. "Ze houden van hun kinderen, maar veroordelen hun keuze. We leven met het besef dat de maatschappij hard over hen oordeelt. Daar hebben wij begrip voor. Maar daardoor kunnen we ons verdriet niet delen. Het is een dubbelzinnigheid waar wij elke dag mee worstelen en wat het rouwproces zo ambigu en complex maakt. Niet alleen kunnen we onze doden niet begraven, we kunnen ook niet openbaar rouwen."

Zwanger

Jermaine W. vertrok vorig najaar met zijn vrouw en drie kinderen naar Syrië. Volgens de advocaat van zijn broer was dat omdat het echtpaar bang was dat hun kinderen uit huis zouden worden geplaatst, net als bij twee gezinnen uit Huizen die plannen zouden hebben gehad om naar Syrië te vertrekken.

Inmiddels verwacht de vrouw van Jermaine haar vierde kind. De familie hoopt dat het lukt de kinderen terug te halen naar Nederland. "Zij zijn het slachtoffer van de keuzes van hun ouders."

Lees de hele brief van Jason hier (.pdf)