Het idee voor deze fotoreis is gaandeweg ontstaan bij het doorbladeren van de overvloedige beelden die we al in 2007 en 2008 bij diverse wandelingen door het stationsgebied maakten. Het vastleggen van wat zou gaan verdwijnen was een impulsieve daad, vooral gedreven door nostalgische gevoelens. Dit bleef altijd knagen: er moet toch meer uit te halen zijn dan alleen maar een fotoalbum waar opa straks uit kan vertellen? Het recreëren van een oude foto in een nieuwe tijd is een vak op zich. Uiteraard moeten de plek en de beelduitsnede gelijk zijn, maar je wilt een stap verder gaan. Het perspectief, de lensvertekening en de scherpte moeten gelijk zijn. Helemaal perfect wordt het als ook de licht- en weersomstandigheden vergelijkbaar zijn. Dat is een schier onmogelijke opgave. We hebben ons beperkt tot het vinden van de originele fotolocatie en het zoeken naar elementen die niet zijn verdwenen. Daarmee recreëerden we een identieke fotouitsnede. Op een aantal plaatsen was dit goed te doen, kijk naar de openingsfoto.

Daarnaast zijn er veel fotolocaties waar we hebben moeten gokken. Soms was er eigenlijk niets meer te zien van de omgeving uit 2007, dan stonden er weer hekken en containers, of konden we er om andere redenen fysiek niet meer komen. We hebben per geval gekeken of recreëren dan nog zinvol was. Het uitgangspunt dat we alleen locaties wilden fotograferen waar geen aannemerij meer in beeld zou zijn, hebben we laten varen. Dan kun je in het Utrechtse stationsgebied eigenlijk geen enkele foto maken. Dit project is werk in uitvoering, totdat het laatste stuk singel is hersteld, ergens in 2020. We zullen de komende jaren voor- en na-beelden blijven toevoegen.