PiS kontynuuje swoją szarżę przeciwko kolejnej grupie mniejszościowej, narażonej na wykluczenie i dyskryminację. Marszałek Karczewski przekonuje, że PiS będzie chronił polską rodzinę przed czyhającą nań społecznością LGBT. Czym LGBT może zagrozić Polsce? Nie wyjaśniono. OKO.press wyjaśnia więc, dlaczego nie może i dlaczego nagonka władzy jest tak groźna

Tylko 1 na 300 osób czytających ten artykuł wspiera nas darowizną. Możesz to zmienić...

Marszałek Stanisław Karczewski podsumował wystąpienie Jarosława Kaczyńskiego 9 marca 2019 na konwencji PiS w Jasionce pod Rzeszowem sugestywną grafiką: rodzina chroniona PiS-owskim parasolem przed kolorową ulewą LGBT:

Nie będziemy w tym tekście komentować wymiaru moralnego tej grafiki. Od kilku dni analizujemy w OKO.press nową strategię wyborczą PiS, polegająca na stygmatyzowaniu kolejnej grupy mniejszościowej, i tak na co dzień narażonej na dyskryminację. Wskazujemy, jak duże szkody społeczne może ta strategia przynieść. Pisaliśmy o tym w tekstach „LGBT+ nowym paliwem politycznym PiS” i „Dzieci będą tarczą i bronią”.

Wymiar moralny grafiki skomentowali już zresztą sami internauci pod postem Karczewskiego.

Zauważono uderzające podobieństwo grafiki Marszałka Sejmu do obrazka popularnego w kręgach skrajnej prawicy (udostępniał go między innymi Jacek Międlar). Oraz do logo homofobicznej kampanii Instytutu Ordo Iuris.

Prawicowa blogerka Kataryna napisała:

„Przy takich kampaniach ciepło myślę o tych wszystkich członkach rodziny (zwłaszcza dzieciach) polityków PiS, które są homo. To musi być straszny dramat, zderzyć się z takim odrzuceniem przez najbliższych”.

Tolerancja tak, afirmacja nie

Kataryna ma rację – to jest dramat. Dla wszystkich osób nieheteroseksualnych i transpłciowych żyjących w Polsce. PiS przekonuje, że karta LGBT podpisana przez Rafała Trzaskowskiego to atak środowisk LGBT na polską rodzinę.

Karczewski cytuje Kaczyńskiego, więc zajmiemy się wypowiedzią prezesa z Jasionki:

„Ale ci, którzy zaczną nas atakować, będą mówić o tolerancji. PiS jest tolerancyjne. Tolerancja to zgoda na odmienność i szacunek. Ten szacunek jest, to oczywiste. To bardzo głęboko tkwiące w naszej kulturze. […] Tolerancja tak, ale nie można mylić tolerancji i afirmacji. […] W Polsce małżeństwo i rodzina są afirmowane przez naszą kulturę i prawo, w tym przez art. 18 konstytucji. I my tę afirmację, powtarzam – w imię zdrowego rozsądku i konstytucji, która nie może być łamana – będziemy wspierali. I będziemy mówili nie atakowi na dzieci. Polscy rodzice mają prawo do wychowania własnych dzieci. Musimy tego bronić i nie damy się zastraszyć. Będziemy bronić polskiej rodziny!”.

Ta wypowiedź Kaczyńskiego jest nieprawdziwa (i niegodziwa) z kilku powodów.

Kaczyński twierdzi, że „PiS jest tolerancyjne. Tolerancja to zgoda na odmienność i szacunek”. Nie – obecna kampania nienawiści wobec społeczności LGBT pokazuje, że szacunku i tolerancji nie ma. Mówienie, że grupa domagająca się równych praw i ochrony przed dyskryminacją atakuje lub zagraża innym, to nie przejaw tolerancji – to nagonka, czyli dyskryminacja.

PiS jest tolerancyjne. Ten szacunek jest, to oczywiste. To bardzo głęboko tkwiące w naszej kulturze Jarosław Kaczyński, Konwencja PiS w Jesionce - 09/03/2019 fałsz. Fałsz. Wypowiedzi polityków PiS oraz badania społeczne wskazują, że szacunek i tolerancja wobec osób LGBT to nie polska domena

W listopadzie 2018 roku opublikowaliśmy omówienie raportu o sytuacji osób LGBT na trzylecie rządów PiS. Rząd PiS to zdecydowanie najgorszy rząd z punktu widzenia praw osób LGBT. Do tego dochodzą karygodne publiczne wypowiedzi polityków PiS. Przykłady?

Niejasna jest także w wypowiedzi Kaczyńskiego – ale i wielu innych polityków PiS – granica między tolerancją a afirmacją. Jednocześnie ta niejasna granica jest tarczą środowisk prawicowych, które mówią, że nie chcą się wtrącać w życie pojedynczych obywateli (i to jest tolerancja), ale nie chcą też widzieć tych obywateli manifestujących w przestrzeni publicznej (co byłoby afirmacją).

Tymczasem podpisana przez prezydenta Trzaskowskiego Deklaracja LGBT+ dla Warszawy nie oznacza „afirmacji” środowisk LGBT, ale wsparcie dla zrównania ich praw. Stworzenie miejskiego systemu wsparcia dla osób LGBT+ doświadczających przestępstw z nienawiści nie oznacza przywileju – oznacza, że osoby LGBT są bardziej narażone na dyskryminację ze względu na swoją orientację psychoseksualną, niż osoby heteroseksualne (które raczej nie doświadczają dyskryminacji ze względu na orientację) i dlatego potrzebują pomocy. O deklaracji LGBT czytaj tutaj.

To tak, jakby uznać, że pomoc finansowa państwa dla najbiedniejszych obywateli to przywilej lub afirmacja. Nie – to wyrównywanie ich szans.

Zresztą prawna dyskryminacja osób LGBT w Polsce – czyli brak związków partnerskich lub małżeństw – pozostaje w mocy mimo deklaracji Trzaskowskiego.

Jak Kaczyński sam słusznie wskazuje, polska rodzina jest afirmowana przez państwo w art. 18, który mówi, że małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety jest pod opieką państwa. Z tego artykułu nie wynika, że Konstytucja zakazuje małżeństw i związków partnerskich osób tej samej płci, a jedynie, że związki te, gdyby istniały, nie byłyby pod szczególną opieką.

Tolerancja? Serio?

Z badań poświęconych przemocy wobec osób LGBTI w Polsce, przeprowadzonych w 2016 roku przez Centrum Badań Nad Uprzedzeniami i Kampanię Przeciw Homofobii, wynika, że aż 3 na 10 osób LGBTI w ciągu ostatnich pięciu lat doświadczyło przemocy. To dwa razy częściej niż osoby heteroseksualne.

Najczęściej dotyka ona osób transpłciowych – aż 48 proc. z nich. Jednak występuje niepokojąco często w stosunku do każdej z grup i dotyczy:

38 proc. homoseksualnych mężczyzn,

33 proc biseksualnych mężczyzn,

25 proc. lesbijek,

23 proc. osób queer, interseksualnych i aseksualnych,

16 proc. biseksualnych kobiet.

Badanie wykazało, że najczęstszymi formami przemocy są:

atak fizyczny – 27 proc.,

groźba przemocy fizycznej – 20 proc.,

wyzwiska – 18 proc.,

negatywne komentarze – 10 proc.,

wyśmiewanie – 10 proc.

Z badań Kampanii Przeciw Homofobii, Stowarzyszenia Lambda Warszawa oraz Fundacji Trans-Fuzja z lat 2015-2016 wynika z kolei, że

69 proc. osób LGBT zetknęło się z co najmniej jednym rodzajem przemocy:

mniej niż 4 proc. osób LGBTA, które doświadczyły przemocy zgłosiły ją na policję;

69 proc. osób LGBTA ma myśli samobójcze;

większość osób LGBTA ukrywa swoja orientację przed innymi:

osoby LGBTA częściej cierpią na depresję niż osoby heteroseksualne:

W publikacji „Zdrowie psychiczne osób homoseksualnych i biseksualnych” zaprezentowano badania, które wyraźnie wskazują, że w grupach mniejszościowych, ocenianych jako odstępujące od normy, zaburzenia psychiczne i myśli samobójcze pojawiają się zdecydowanie częściej niż w grupach większościowych.

LGBT atakuje. Do broni!

Słowa Kaczyńskiego „I będziemy mówili nie atakowi na dzieci. Polscy rodzice mają prawo do wychowania własnych dzieci. Musimy tego bronić i nie damy się zastraszyć. Będziemy bronić polskiej rodziny!” sugerują, że odbywa się zmasowany atak osób LGBT na polskie rodziny i próby ich zastraszenia.

To paskudna sugestia, mająca na celu wzbudzenie nienawiści wobec osób LGBT.

Większość punktów Deklaracji LGBT dla Warszawy podpisanej przez Trzaskowskiego nie dotyczy w ogóle osób, które nie chcą, by ich dotyczyła. Nikt nie każe nikomu przebywać w hostelu interwencyjnym dla osób LGBT, ani uczęszczać na spotkania społeczności do centrum spotkań osób LGBT. Uczniowie – dopóki nie będą sprawcami przemocy – nie muszą także spotykać się z osobą z kadry pedagogicznej, która ma interweniować w przypadkach dyskryminacji osób LGBT ze względu na ich orientację.

Strach prawicy – oraz części środowisk centrowych – wzbudziły standardy WHO, które, wprowadzone do zajęć szkolnych mają rzekomo „seksualizować dzieci”. Kwestię standardów Trzaskowski wyjaśnił kilkakrotnie, m.in. w swoim wpisie na fb.

Odpowiedź Rafała Trzaskowskiego W związku z nieprawdziwymi informacjami pojawiającymi się w Internecie i mediach, dotyczącymi standardów edukacji seksualnej WHO stanowczo oświadczam, że: – upubliczniane treści są jawną manipulacją i kłamstwem. Standardy WHO to nie program lekcji — opisują one etapy rozwojowe dziecka zgodnie z wiedzą medyczną. Są zaleceniem dla rodziców, pedagogów i specjalistów, stosowanym w większości rozwiniętych państw świata. – przykładem manipulacji jest twierdzenie, że standardy namawiają dzieci w wieku 0-4 lata do „zabawy w lekarza”, choć w standardach wyraźnie napisane jest, że chodzi o to, jak uczyć dziecko, gdzie stawiać granice tego rodzaju zabaw z rówieśnikami. Inna manipulacja to stwierdzenie, że standardy namawiają do seksu w młodym wieku, choć standardy wyraźnie koncentrują się na tym, jak rozwijać emocjonalność w okresie dojrzewania oraz uchronić dzieci przed zagrożeniami dotyczącymi zbyt wczesnego rozpoczynania współżycia, seksu w mediach, pornografii i pedofilii. – nie ma kraju na świecie, w którym na etapie żłobków i przedszkoli do zajęć byłaby wprowadzana edukacja seksualna w jakiejkolwiek formie i nie jest to planowane w Warszawie. Tematyka wychowania seksualnego pojawia się w programie nauczania, zgodnie z podstawą programową MEN, dopiero w IV klasie szkoły podstawowej – jako wychowanie do życia w rodzinie. – do Warszawskiego Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń, zajmującego się doskonaleniem nauczycieli, zgłasza się wielu nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia specjalistów w tematyce związanej z wychowaniem seksualnym dziecka. WCIES prowadzi warsztaty i zajęcia związane z rozwojem psychoseksualnym dziecka w oparciu o podstawy psychologii rozwojowej. Cieszą się one dużym zainteresowaniem nauczycieli od wielu lat. Wśród uczestników zajęć są również katecheci, którzy dostrzegają potrzebę przygotowania do tych zagadnień. – podpisanie Karty LGBT+ ma przede wszystkim na celu bezpieczeństwo i ochronę osób o orientacji LGBT przed przemocą i nienawiścią, zarówno ze strony rówieśników w szkole, jak i osób i organizacji stosujących mowę i czyny nienawiści. Mieszanie i mylenie kwestii tożsamości seksualnej i łączenie jej z pedofilią jest skandaliczne i niedopuszczalne. Jako Prezydent m.st. Warszawy zapowiadam, że nie będę tolerował nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, związanych z rasą, wyznaniem, wiekiem lub tożsamością seksualną. Będę reagował na wszelkie takie przypadki, podobnie jak na wprowadzanie w błąd opinii publicznej co do moich intencji oraz skandaliczne i niedopuszczalne manipulacje i pomówienia. PiS przekonuje, że rodzice w większości nie chcą takiej edukacji seksualnej. W 2015 roku Instytut Badań Edukacyjnych przedstawił raport z badań „Opinie i oczekiwania młodych dorosłych (osiemnastolatków) oraz rodziców dzieci w wieku szkolnym wobec edukacji dotyczącej rozwoju psychoseksualnego i seksualności”. Wynika z niego, że rodzice chcą, by w szkole pojawiły się poszczególne elementy edukacji seksualnej:

Jak widać czarna kreska, czyli odsetek rodziców, którzy uważają, że dany temat w ogóle nie powinien być poruszany, nigdy nie dochodzi nawet do 10 proc. Najwięcej ma przy „masturbacji” – ponad 5 proc. Przy temacie „orientacja seksualna i identyfikacja płciowa” – mniej niż 5 proc. Większość rodziców uważa, że ten temat powinien być poruszony w gimnazjum lub później. Ale ponad 40 proc. uważa, że może to być także szkoła podstawowa lub wcześniej.

Prawie 70 proc. badanych rodziców chciałoby, żeby o masturbacji ich dzieci rozmawiały w gimnazjum lub później. Ale znalazło się nieco ponad 20 proc. rodziców, którzy uważają, że czas na taki temat jest wcześniej.

Zobacz pełen raport IBE

Tęcza nie obraża!

OKO.press broni praw mniejszości. Zawsze WESPRZYJ OKO