Rob en Monic uit Dalen werden allebei getroffen door het coronavirus. Sinds kort zijn ze genezen. Doodmoe doet het echtpaar voor het eerst zijn verhaal. Om mensen te waarschuwen.

Dalen, donderdag 27 februari. Rob (57) en Monic (55) liggen op de bank televisie te kijken. Ze hebben koorts en liggen elk onder een eigen fleece deken. Op televisie is een uitzending die in het teken staat van het coronavirus. Toenmalig minister Bruins leest een briefje voor. De eerste besmetting met het gevreesde virus in Nederland is een feit. Het gaat om een man die in Tilburg carnaval heeft bezocht. ,,Meteen keken we elkaar aan’’, zegt Rob. ,,Het zal toch niet waar zijn? Wat hadden wij het weekend daarvoor gedaan? Carnaval gevierd in Tilburg!’’

Drie dagen daarna is Rob zelf landelijk nieuws. Hij is de eerste coronapatiënt van Drenthe. Ruim een dag later blijkt zijn vrouw Monic ook te zijn besmet. Vooral Rob is er beroerd aan toe. Hij heeft hoge koorts, kampt met spierpijn en is doodmoe. De dagen daarna wordt het alleen maar erger. De vijftiger zweet enorm en voelt een enorme druk achter zijn ogen. Toiletbezoek lukt nog net, met ondersteuning van zijn vrouw. Behalve de arts is niemand welkom in het huis. Komt zij op bezoek, dan draagt zij een masker en is zij van top tot teen ingepakt.

‘Ieder jaar naar het carnaval in Tilburg. Traditie’

Het echtpaar komt van oorsprong uit Tilburg. Ieder jaar bezoekt het stel met hun inmiddels volwassen kinderen het carnaval in de geboorteplaats. ,,Traditie’’, zegt Monic. ,,Mijn zus uit Almere komt dan ook met haar man en kinderen en dan logeren we met z’n allen bij mijn ouders.’’

Ook dit jaar was dat het geval. Het weer liet veel te wensen over en de optocht ging om die reden niet door. Maar daar liet de familie de pret niet door bederven. Bij terugkomst in Dalen voelde vooral Rob zich niet tiptop. ,,Ik schonk er weinig aandacht aan. Na drie dagen feest vieren is het niet raar dat je je als vijftiger een beetje brak voelt.’’

Rob ging op de dinsdag na carnaval gewoon aan het werk als productiemanager bij Bannink Golfkarton in Coevorden. ,,Dat ging prima. De dag daarop moest ik ‘s ochtends voor een gesprek naar het ziekenhuis in Hardenberg. Vanwege hoestklachten had ik eerder een longonderzoek gehad. Omdat ik me steeds minder fit begon te voelen, besloot ik me ziek te melden. De dag daarna, dus donderdag, kwam Monic met flinke griepklachten terug van haar werk bij energiemaatschappij ENGIE in Zwolle en zaten we allebei ziek thuis. En toen zagen we ‘s avonds die uitzending waarin de eerste coronabesmetting van Nederland bekend werd gemaakt.’’

‘Het eerste waar ik aan dacht waren de ouders van Monic en mijn eigen moeder’

Omdat expliciet het carnaval in Tilburg werd genoemd, gingen bij het stel alle alarmbellen rinkelen. Na overleg met de GGD nam de huisarts testen af bij Rob, die inmiddels 39,5 graden koorts had. Op zondagmiddag 1 maart is het klip en klaar: de inwoner van Dalen is besmet met het coronavirus. ,,Het eerste waar ik aan dacht waren de ouders van Monic en mijn eigen moeder in Tilburg. Allemaal mensen van ver boven de tachtig die wij in Tilburg hadden bezocht. Zij zouden zo’n ziekte mogelijk niet overleven. Gelukkig bleek later dat zij het virus niet hebben opgelopen.’’

Hetzelfde gold voor alle familieleden die in Tilburg carnaval vierden. Uitgezonderd Monic, de vrouw van Rob, bij wie de lichaamstemperatuur ook was opgelopen tot 39,5 graden. Later bleek dat meerdere collega’s van Rob bij Bannink Golfkarton eveneens waren besmet.

,,Toen ik dit hoorde, voelde ik me eerst schuldig. Later ebde dat gevoel weer weg. Ik heb dit niet gewild en kon er ook niets aan doen.’’ Alle contacten die het stel de laatste tijd had gehad, werden nauwkeurig in beeld gebracht. Bij het bedrijf van Monic in Zwolle werd niemand positief getest. ,,Uit voorzorg besloot de leiding wel dat de mensen op mijn afdeling twee weken lang thuis moesten werken. Dat was dus voordat de regering dit officieel voorschreef.’’

‘Wees voorzichtig en volg voorschriften en adviezen van deskundigen op’

Rob hoefde niet voor een behandeling naar het ziekenhuis. Hij kwam er met rust en veel codeïne en paracetamol na tien dagen weer enigszins bovenop. Zijn vrouw was na een dag of vijf weer koortsvrij. Ze zijn nog steeds snel moe en hebben opeens een heel slechte conditie. Maar ze prijzen zich gelukkig dat het virus uit hun lichaam is. ,,De klachten hadden nog erger kunnen zijn, maar het was echt afgrijselijk. Veel beroerder dan zomaar een griepje.’’

In Brabant kent vrijwel iedereen inmiddels wel iemand die het coronavirus heeft of heeft gehad. ,,In Noord-Nederland ligt het aantal besmettingen nog relatief laag. Misschien zijn er daarom hier mensen die denken dat ze niet veel risico’s lopen en dat het allemaal wel meevalt. Nou, dat doet het dus niet. Wij roepen mensen daarom op om voorzichtig te zijn en zich nauwgezet aan de voorschriften en adviezen van deskundigen te houden. In je eigen belang, maar ook in het belang van mensen om je heen die wellicht een stuk kwetsbaarder zijn.’’

‘Al snel heel veel appjes, ook van journalisten uit het hele land’

Verrast was het stel hoe snel bekend werd dat Rob de eerste coronapatiënt in Drenthe was. ,,Nog voordat de persconferentie van burgemeester Bert Bouwmeester van Coevorden was afgelopen, kreeg ik de eerste appjes binnen. En daarna bleef het maar doorgaan met berichtjes, ook van journalisten uit het hele land. De burgemeester had mijn naam niet genoemd, maar de mededeling dat het ging om een man van middelbare leeftijd uit Dalen die in Tilburg carnaval had bezocht was blijkbaar voor veel mensen voldoende informatie.’’

Niet iedereen kreeg via de app een reactie terug. ,,We waren fysiek niet in staat om overal op te reageren.’’ Ontroerd is het echtpaar door de hulp die vanuit de directe omgeving kwam. ,,Onze hond Diesel moest wel uitgelaten worden. Dat deden mensen uit de buurt. Wij lieten Diesel in de achtertuin lopen en buurtgenoten haalden haar daar vandaan om een wandeling te maken. Ook werden er maaltijden, pannetjes met soep en bloemen bij de deur gezet. Ontzettend lief.’’ De huisarts en de GGD krijgen eveneens een pluim. ,,Geen moeite was hen te veel.’’

‘Ongelooflijk, wat is het overal stil geworden’

Monic ging vorig week voor het eerst weer naar buiten, Rob deed dit deze week. Dat het coronavirus niet alleen hun leven op de kop heeft gezet, was hen meteen duidelijk. ,,Ongelooflijk, wat is het overal rustig geworden. Je hoort bijna nergens meer lawaai en er zijn veel minder auto’s op de weg.’’ Het echtpaar is bang dat het aantal daadwerkelijke besmettingen aanzienlijk hoger ligt dan nu bekend. ,,In Coevorden is bij een onderzoek in het rioolwater het coronavirus aangetroffen. Zal dat echt komen vanwege de vijftien besmettingen die daar nu bekend zijn? Ik hoop het wel, maar ik ben bang van niet.’’

Op verzoek van het echtpaar worden in dit artikel alleen hun voornamen gebruikt.