Ik loop al een tijdje rond met een knagend gevoel zonder dat ik er direct de vinger op kon leggen. Deze week wist ik er opeens woorden aan te geven. Zonder dat ik ooit in een totalitair land heb gewoond denk ik toch dat dit het is: ik voel me onderdrukt. Nu is het te makkelijk om mee te bewegen op de golven van mijn gevoel. Een rationeel en feitelijk perspectief mag daarom niet ontbreken.

🔊 Beluister dit artikel

Dictatuur

Meestal gaat het instellen van een dictatuur gepaard met bloedvergieten om de machtsovername te bewerkstelligen. Als die eenmaal een feit is, volgt een periode van onderdrukking van de bevolking, van onderwerping aan ‘de winnaars’, de hoogste macht. Die schrijft strenge leefregels voor aan de burgers en laat de vrijheid in het niets verdwijnen. Ook wordt verandering van de macht onmogelijk gemaakt, door een autoritaire rechtsvorm te installeren.

Nee, gelukkig is er vooralsnog geen fysieke of gewelddadige onderdrukking in Nederland, geen bloedvergieten. Op dat terrein gaat de vergelijking mank, maar bewegen we ons niet langzaamaan naar iets wat je als een dictatuur zou kunnen beschrijven? Misschien kun je ook een dictatuur bewerkstelligen zonder fysieke dreiging of geweld? Een subtiele onderwerping aan een vreemde macht zonder dat er bloed vloeit. Leven we in een autoritaire democratie?

Aan de zijlijn

Nederland is onderworpen aan de supranationale macht van de EU. Op kernzaken zoals grensbewaking, nationale veiligheid, handel, doet de mening van Nederland er niet toe. Globalisten betogen dan wel dat Nederland onderdeel is geworden van een groter geheel en daarbij zijn invloed kan aanwenden op het totale beleid. Maar deze week zagen we iets heel anders: Nederland staat gewoon aan de zijlijn van iedere onderhandeling. Frankrijk, Duitsland en in mindere mate Italië maken de dienst uit. En Rutte gaf het zelf toe: “Ik ben twee keer verrast tijdens de onderhandelingen“. Wij, Nederland, doen er niet toe.

Goede analyse van @jangajentaan over de resultaten van de #EU-achterkamertjes.

Waar blijft Nederland in deze Franse zegetocht? Om het over het democratisch gehalte van deze benoemingen maar helemaal niet te hebben...#Leestiphttps://t.co/0G3Mb9XEwr — Repelsteeltje (@Repelsteeltje21) July 3, 2019

Daarnaast deed Nederland woensdag een verzoek aan de EU om opnieuw een visumplicht in te stellen voor Albanezen (vanwege veel criminaliteit), maar dit werd door Brussel bot geweigerd. Ook hier hebben we niets in de melk te brokkelen en dan gaat het nota bene over ons eigen land.

Parijse agenda

Ondertussen volgt Nederland kritiekloos de Parijse klimaatagenda, waarbij de belastingdruk verder zal stijgen en de koopkracht van mensen verder zal afnemen. Hierdoor kunnen steeds minder Nederlanders op vakantie. De vrijheid van het reizen wordt ingeperkt door het graaigedrag van de overheid. Het doet mij denken aan de middeleeuwen, toen horigen gelden afdroegen aan hun landbezitter en hun gebieden niet mochten verlaten.

En steeds verder probeert de overheid achter uw voordeur mee te kijken. Op termijn wordt er ook ingegrepen in uw persoonlijke energievoorziening door het afsluiten van uw gasaanvoer. En bovendien mag u wellicht buiten ook geen hout meer stoken of uw BBQ aansteken met houtskool. De overheid verstrekt klimaatdictaat na klimaatdictaat.

Het grote probleem in het klimaatakkoord is dat het kabinet subsidies op renewables + isolatie niet ziet als kosten, maar als investering. Daarom lijken de kosten laag, terwijl er wel enorme cashflow/lening impact is, ook voor burgers. #klimaatdictatuur — Rutger van den Noort (@RutgervdNoort) June 29, 2019

Censuur

Iedere avond vertelt de staatsomroep wat belangrijke thema’s voor ons moeten zijn. Geen feiten over de toedracht of oorzaak van jihadistisch criminaliteit (bijvoorbeeld: wat stond er op de demper van Gokmans pistool?), wel apocalyptische teksten over klimaatverandering, politiek-correcte verhalen over diversiteit en de EU wordt steevast toegejuicht.

Tegelijkertijd probeert Bigtech (Twitter/Facebook/Youtube) ons denken te sturen door een bepaald type mening te censureren en een ander type door te laten. Waar je elkaar vroeger gewoon onvoorwaardelijk een bericht kon sturen, via de in de wet verankerde carrier PTT-Post, maakt nu de anonieme carrier zomaar naar eigen goeddunken bepaalde onwelgevallige brieven ‘zoek’.

Verschraling

Feitelijk gezien geselt Nederland zijn bevolking met een snoeihard verschralend belastingbeleid, in combinatie met een wildgroei van betuttelende regels. Waar een een-verdienend huishouden voorheen lekker op vakantie kon, ontbreken nu de financiën om weg te gaan en mocht dit gezin dan in hun eigen tuin een gezellige avond willen organiseren, dan lopen ze nog de kans op een boete voor illegale houtstook ook.

Monisme

Onder het mom van de democratische rechtsstaat lijkt alles netjes te verlopen, maar de checks and balances voor de gescheiden machten ontbreken totaal. Er is sprake van monisme: de regeringspartijen in het parlement en het kabinet zijn het per definitie met elkaar eens. Wat onafhankelijke instituten hadden moeten zijn – zoals het PBL, CPB, CBS en het WODC – blijken simpele verlengstukken van de politiek en zelfs de rechterlijke macht kent zijn politieke belang. We zien dit overduidelijk in het Wilders-proces.

En wat dacht u van de subjectieve ‘willekeur’ van de veroordelingen? Wel blokkeerfriezen pesten, maar als iemand met een mes Wilders iets wil aandoen, volgt vrijspraak.

Man zoekt Wilders tijdens een bezoek aan Heerlen. Man met twee messen en een bijl. Man zegt Wilders te willen doden. Oordeel rechter: "Meneer wilde Wilders niets doen. Hij kan zich gewoon niet zo goed uitdrukken. Hij maakt een misplaatste grap." Enfin: VRIJSPRAAK. https://t.co/7owWYSPEHd — Mirjam152 (@Mirjam152) June 28, 2019

Samengevat

Resumerend kunnen we spreken van:

financiële onderdrukking door stijgende belastingdruk;

persoonlijke onderdrukking door toename van overheidsregels achter de voordeur;

sturen van het denken van burgers door de overheid;

invoeren van censuur door Bigtech;

afbraak van de democratische rechtsstaat door disfunctionerende Trias Politica;

kaalslag van de nationale soevereiniteit door machtsoverdrachten aan de EU.

Als je heel diep nadenkt over de afkalving van de persoonlijke vrijheid die bovenstaande feiten teweeg brengen, kan je bijna niet anders concluderen dan dat we bewegen in de richting van een dictatuur. Ik denk dat mijn knagende gevoel voorlopig blijft.