Merhaba,

Retro bilgisayarlarla ilgili bazı çevre birimlerine ahşaptan kasalar yaptıktan sonra, acaba commodore 64’ün kendisini ahşaptan yapabilir miyim diye düşünmeye başladım. Yıllar öncesinden kalan ağaç işleri tecrübem ve ahşap model uçak geçmişimden cesaret alarak bu fikri yeni bir meydan okuma olarak gördüm ve yapmaya karar verdim.

Doğrusu başlarken çokta iddialı değildim ama çıkan sonuç gerçekten hoşuma gitti. Fazla uzatmadan üretim aşamalarının anlatımına geçeyim, bu defa daha fazla fotoğraf çektim, onların altına kısa açıklamalarla süreci aktarmaya çalışacağım. Çalışırken video da çektim ama video montajı uzun iş, çekimleri derleyip onları da daha sonra paylaşırım. Başlayalım.

Malzemeler:

3mm ahşap levha (jaluzi yaprakları)

Plastik tutkal

Ahşap koruyucu pinoteks (meşe)

Mat vernik

Çeşitli marangoz aletleri

Her dinozor’un yaptığı gibi işe kağıt kalem ile başlıyorum, artık devir bilgisayar destekli tasarım devri ama benim böyle bir meziyetim yok malesef, o yüzden kağıt kaleme devam. Gerçi retro bir işe kalkıştığımıza göre yöntemlerin de retro olması kimseyi şaşırtmamalı 🙂

Uyarı: Bu tip makinalarla çalışırken deneyiminiz yoksa yalnız başınıza kesmeye kalkmayın, yardım isteyin, her koşulda gözlük ve maske kullanın.

Bu noktada değerli arkadaşım Cem Tezcan’a bir parantez açmak istiyorum. Kendisi çok başarılı bir 3D artist, bilgisayar ortamında modellediği şeyleri gerçeğinden ayırt etmek mümkün değil. Daha önce commodore 64’ün de 3D bir modelini tasarladığını bildiğimden onu aradım. Lazer etiketleme için C64’ün üzerindeki port etiketlerine ve logosuna ihtiyacım olduğunu söyledim. O ise daha iyisini yapıp etiketleri ve tüm portları şablon halinde gönderdi. Bu sayede port deliklerini daha kolay ve daha az hata payı ile açma imkanına sahip oldum. Kendisine ayrıca teşekkür ederim sağolsun var olsun 🙂

Yeri gelmişken halen görmediyseniz Cem’in 3D tasarımları için https://www.artstation.com/blockmind adresine bir göz atmanızı öneririm, bu konulara meraklıysanız emin olun pişman olmazsınız.

Şimdi alt havalandırma mazgalları aşamasına geçiyoruz. Bu aşamada üretime geçmeden önce babam ve aynı zamanda ustam olan Nail usta ile bir beyin fırtınası yaptık. Mazgalları oluşturmak için kullanabileceğimiz alternatifleri değerlendirdik. Modelcilik ve mobilyacılık arasında gidip geldik. Modelcilik ilkeleri bize orijinaline azami benzerlik esasını savunurken, mobilyacılık ilkeleri ise maksimum estetik ve dayanıklılık esaslarına yönlendiriyordu. Finalde babam Nail usta’nın önerisi olan estetik ve dayanıklılık temelli geçmeli çerçeve yönteminde karar kıldık. Elbette ben de bu fikri benimsedim çünkü ulu sözü dinlemeyen ulurmuş. 🙂

Bu aşamada da işler biraz karıştı. Ulaştığım firmalar bu tekil işi biraz angarya olarak gördüklerinden seri imalatlarını bölüp araya sokmaya pek gönüllü olmadılar. Sonunda tesadüf eseri Stil Moda Lazer adlı bir firmaya çat kapı girdim, firma yetkilisi Gökhan Varol Bey ile o gün tanıştım ama 40 yıllık dostmuşuz gibi ilgilendi, yetmedi bilgisayar başına oturup etiketlerdeki son düzeltmeleri yaptı ve etiketleme işlemi başarılı bir şekilde gerçekleşti. İlgi alakası için kendisine tekrar teşekkür ederim.

Alt kısmın da kabaca üretimi tamamlandıktan sonra sıra alt ve üst kısımları biraraya getirecek vida bağlantılarını hazırlamaya geldi.

Yapısal konuları büyük ölçüde tamamladık, artık zımpara ve rotüş aşamasına geçiyoruz.

Artık son aşama olan pinoteks ve vernik aşamasına geldik. Aşağıda ham zımparalanmış hali ile ahşap koruyucu meşe pinoteks uygulanmış hali arasındaki farkı görebilirsiniz. Gerçekten hayat bulmuş görünüyor.

Çelik yün ile aşındırmadan çok hafif bir yoklama zımparası atıp ince bir kat sprey mat vernik uyguladıktan sonra son halini alıyor. Anakart, klavye ve güç ledini yerlerine monte edip sistemi topluyoruz. Ve final!

Bu son aşamada sonucu gören kuzenim Murat Meriç “ooo hemen getir bunun güzel fotoğraflarını çekelim” dedi. Ben de soluğu hemen onun fotoğraf stüdyosunda aldım (aslında daha çok home studio 🙂 ) ve aşağıdaki güzel fotoğraflar ortaya çıktı. Murat’a da ayrıca ve tekrar teşekkürler.

Çalışma esnasında tezgahın üzerine eski cep telefonumu asıp iyi kötü bir video kaydı da yapmıştım. Bir ara video montaj işlemini bitirip yapılış videosunu da ekleyeceğim. Umarım…

Credits…:

Ara ara çalışma fırsatı bulduğum ve yaklaşık 2 ay süren bu uzun süreçte, bana depolarını açıp ahşap jaluzi parçalarını sağlayan Techstor perde firması yetkilileri Erdem ve Ersoy beylere, Lazer etiketleme konusunda yardımcı olan Stil Moda Lazer firma yetkilisi Gökhan beye, C64’ün etiket ve portlarının şablonunu sağlayan Cem‘e, bu güzel final fotoğraflarını çeken kuzenim Murat‘a, işten kaytardığım esnalarda her zaman olduğu gibi yine arkamı kollayan abim Oğuz’a ve her türlü teknik ekipman, alet edavat desteğini esirgemeyen Selim abiye yürekten teşekkürlerimi sunarım.

En büyük teşekkür de bana ağaç işleri konusunda tüm bildiklerimi öğreten babam Nail ustaya. Veysel’in sazına ithafen söylediği; “ben bir insanoğlu sen bir dut dalı, ben babamı sen ustanı unutma” dizelerindeki gibi, hem ustam hem de babam olan Nail ustayı ne unutmam ne de hakkını ödeyebilmem mümkün değil. Sağolsun varolsun.

Evet hepsi bu kadar, yeni projelerde görüşmek dileğiyle esen kalın. Saygılar, sevgiler.

GÜNCELLEME: ÜÇ BÖLÜM HALİNDEKİ DETAYLI ÜRETİM SÜRECİ VİDEOLARINA, HIZLANDIRILMIŞ KISA VİDEOYA VE RAAT #06 PARTY’DE YAPTIĞIM SUNUMA AŞAĞIDAN ULAŞABİLİRSİNİZ: