- Wolny?

- Wolny. No gdzie?

- Na Słoneczną 5.

- Nie pytam, gdzie mam jechać, tylko gdzie pan się ładuje?



To cytat z filmu „Brunet wieczorową porą” Stanisława Barei.



W PRL klientów było wielu, a taksówek mało. Na postojach ustawiały się długie kolejki pasażerów i zdarzało się, że to kierowca decydował, w którą stronę jedzie i zbierał chętnych. Nawet kilka nieznajomych osób, ale zmierzających w tę samą stronę. – Najczęściej w kierunku domu kierowcy – wyjaśnia Henryk Zatorski, który w stołecznym MPT pracuje od 1971 roku.



Nagrody za czyste auto



– To był wolny zawód. Sam decydowałeś, kiedy zaczynasz pracę i kiedy kończysz – wspomina Zatorski wyjaśniając dlaczego wybrał właśnie to zajęcie. Ale były też zasady. – W umowie zapisane miałem, że trzeba jeździć pod krawatem, mieć schludną fryzurę. Za zadbany i czysty samochód były nagrody – wyjaśnia kierowca.