Een deel van hen kan zich een smartphone permitteren, net als af en toe een taxirit of een hotelovernachting. Vaak zijn het Syriërs afkomstig uit de middenklasse. Maar ook minderbedeelde migranten uit bijvoorbeeld Afrika of Azië vertrekken niet meer zonder mobieltje. De smartphone maakt de tocht naar Europa namelijk een stuk overzichtelijker en kan bovendien een hoop kosten besparen.



Zo zorgen Google Maps en gps ervoor dat de vluchtelingen de kortste weg naar hun bestemming kunnen volgen. "Zonder mijn smartphone was ik nooit hier in Boedapest terechtgekomen", zegt de Syrische docent Osama Aljasem bijvoorbeeld tegen de New York Times. "Elke keer als ik onderweg de grens van een nieuw land ben overgestoken koop ik als eerste een sim-kaart en download ik een kaart om te zien waar ik ben."



Volgende etappe

Bij de grens wordt het mobieltje even uitgezet om niet ontdekt te worden. Is die eenmaal gepasseerd dan wordt er weer volop gewhatsappt en ge-sms't met 'de voorhoede' over de best begaanbare tijdens de volgende etappe.



Waar wordt op het moment veel gecontroleerd aan de grens?



Kun je de bus pakken en hoe kom je aan een kaartje?



En waar kun je een goedkope slaapplaats vinden?



Het is niet alleen veel veiliger maar ook veel goedkoper om uit het eigen vertrouwde netwerk dit soort praktische informatie te vergaren. Smokkelaars hoeven op deze manier alleen nog maar gebruikt te worden voor de moeilijkste trajecten zoals de tocht over zee of lastige grensovergangen.



Tussendoor moet het thuisfront gerustgesteld worden. Selfies van mensen die opgelucht poseren in een Griekse haven na een zware overtocht, vinden hun weg naar Syrië, Pakistan of Afghanistan.

Hoe voelt het om te vluchten? De app van de vluchtelingenorganisatie van de VN geeft het antwoord.

Oplaadpunten

De mobiele telefoon is een basisbehoefte geworden tijdens de tocht. En dus is het zoeken van een oplaadpunt net zo belangrijk geworden als het vinden van een slaapplaats of eten en water. Sommige telefoonproviders maken daar handig gebruik van en delen gratis simkaartjes uit in de wetenschap dat de vluchtelingen dan in een later stadium beltegoed bij hen zullen kopen.



Ook verschijnen er steeds meer oplaadpunten langs de route waar veel vluchtelingen passeren. Soms gratis beschikbaar gesteld door een hulporganisatie, soms door een handige handelaar die in ruil voor stroom wat euro's verdient.



Voor de vluchtelingen die niet de hele tocht naar Europa ondernemen maar in Turkije stranden, maakte computerprogrammeur Mojahid Akil een speciale app. Hij vluchtte zelf uit Syrië en zag de problemen van zijn landgenoten die in het zelfde schuitje zaten.



Met de Help Me-app geeft hij nu tienduizenden van hen tips in hun eigen taal over het leven in Turkije. Waar is het dichtstbijzijnde ziekenhuis of een hulporganisatie? Maar Akil geeft ook tips over plekken waar ze Syrisch kunnen eten voor weinig geld.



En voor wie wil weten hoe het voelt om te vluchten -- met of zonder mobieltje - voor oorlog of voor armoede ontwikkelde de vluchtelingenorganisatie van de VN, de UNHCR, de app 'Zou jij kunnen overleven?'