Udostępnij:

Z hukiem zapowiadano rewolucję w płatnościach – skończyło się skomleniem. Płatności mobilne, przeprowadzane za pomocą smartfonów, mają się w naszym kraju mizernie. Źle to wróży popularności u nas nie tylko tych nowych systemów płatności Apple’a i Samsunga, ale też innego hucznego projektu mobilnego, tj. elektronicznego dowodu osobistego jako aplikacji. Czyżby Polacy woleli rozwiązania bardziej twarde i namacalne, niż aplikacje w smartfonach?

Pojawiły nowe dane o płatnościach mobilnych w Biedronce. Biorąc pod uwagę skalę działania tej sieci sklepów i jej popularność w naszym kraju można uznać wyniki za reprezentatywne dla całego rynku. Uwaga: w ciągu pierwszego kwartału tego roku, za pomocą aplikacji iKasa (Alior Bank i Getin Bank) oraz PeoPay (Pekao SA) przeprowadzono w całym kraju 21 tysięcy transakcji. Biedronka ma ok. 2600 sklepów, pracujących po 15 godzin na dobę. Dziennie ok. 230 transakcji, na godzinę około 15. Wysoce prawdopodobne, że były sklepy Biedronki, w których nigdy w ten sposób za nic nie zapłacono.

Jeszcze w pierwszych miesiącach po wprowadzeniu płatności aplikacjami mobilnymi wydawało się, że coś może z tego być. Popularna sieć sklepów, chcąc ominąć opłat interchange od transakcji kartą, sięgnęła po mobilne płatności w nadziei, że uda się w ten sposób przyciągnąć „bezgotówkowych” klientów i zwiększyć wartość zakupowego koszyka. I faktycznie – menedżerowie sklepów nieoficjalnie mówili, że obroty wzrosły, bezgotówkowi klienci kupowali więcej, niż płacący banknotami. W połowie 2014 roku Biedronka jednak oficjalnie wprowadziła obsługę kart płatniczych. To był koniec.

Z danych podanych wówczas przez Jeronimo Martins wynikało, że w pierwszym kwartale 2015 wykonano 30 tys. transakcji mobilnych. W drugim kwartale – 25 tysięcy. Rok do roku mamy więc spadek o jedną trzecią, i raczej nie ma się spodziewać, że będzie inaczej. Przy płatnościach mobilnych musiała pozostać jedynie garstka entuzjastów. Czy jednak dla tej garstki warto będzie dalej utrzymywać cały, kosztowny system informatyczny?

W teorii rolę mobilnych płatności przez kartę mogłyby dziś spełnić rozwiązania bazujące na HCE (Host Card Emulation), w których dane karty płatniczej przechowywane są na serwerach banku i przekazywane do terminala krótkozasięgową łącznością radiową. Mimo wbudowania HCE we wspomnianą już aplikację PeoPay, nie wpłynęło to jednak na trendy na rynku. Czemu? Naszym zdaniem odpowiedź jest prosta. Płatności mobilne są rozwiązaniem szukającym problemu, zderzającym się z barierami obyczajowymi i psychologicznymi.

Plastikowa karta z czipem jest pod każdym względem wygodniejsza – lżejsza, z co by nie mówić prostszym interfejsem, niewątpliwie też bezpieczniejsza z racji swojej prostoty. Co takiego zapewniają płatności mobilne, oprócz konieczności machania przed terminalem dużym nieporęcznym smartfonem? Nawet anonimowych płatności nie zapewniają, poziom inwigilacji transakcji jest taki sam, jak w wypadku zwykłych kart. Jeśli gdzieś mogłyby się sprawdzić, to w obsłudze płatności internetowych (tak jak to jest zrobione w nowej wersji Apple Pay), ale nie przy kupowaniu piwa i kiełbasy w Biedronce.