Από χθες το παζλ των ανθρώπων που θα οδηγήσουν το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην επόμενη εποχή του συμπληρώθηκε: Ο μαέστρος Μίλτος Λογιάδης αναλαμβάνει καθώς φαίνεται καλλιτεχνικός διευθυντής του οργανισμού, ενώ, η Αννα Καφέτση επανακάμπει στα καλλιτεχνικά δρώμενα αναλαμβάνοντας τον τομέα των εικαστικών.

Και για τους δύο εκκρεμεί η επίσημη ανακοίνωση του Δ.Σ., αλλά και η ακριβής διάρκεια της θητείας τους (αν και μάλλον θα συμπορευτούν με το Δ.Σ και θα είναι τριετής).

Ετσι, μετά την τροπολογία που αφορά τις ρυθμίσεις θεμάτων του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (σύμφωνα με την οποία η ευθύνη για τη λειτουργία του, καθώς και το σύνολο των κτιρίων του περνούν οριστικά στην κυριότητα του ελληνικού κράτους), την τοποθέτηση του Νίκου Θεοχαράκη στην θέση του Προέδρου του Οργανισμού και την ανακοίνωση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, το Μέγαρο είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει εκκρεμότητες και προκλήσεις μιας νέας εποχής.

«Είμαστε ακριβώς στη στιγμή που γυρίζουμε σελίδα. Μου έγινε η πρόταση από το Διοικητικό Συμβούλιο κι αφού ξεκαθαρίστηκαν θέματα που αφορούσαν τις αρμοδιότητες και το οργανόγραμμα δέχτηκα», μας είπε ο Μίλτος Λογιάδης, εμφανώς χαρούμενος αλλά και ανήσυχος καθώς το φορτίο που αναλαμβάνει είναι μεγάλο.

«Οι εκκρεμότητες είναι πολλές, καθώς αναμένουμε την προγραμματική σύμβαση που ορίζει πόσα χρήματα θα έχουμε στη διάθεσή μας για μισθούς και καλλιτεχνικό προσωπικό. Είναι σαφές πως χωρίς ακριβή ποσά δεν μπορούμε να κάνουμε μεγαλεπήβολα σχέδια. Αλλωστε έχουμε ήδη αργήσει και αυτά που θέλουμε ίσως μετατεθούν γι' αργότερα. Σε κάθε περίπτωση, κύριο μέλημά μας είναι να προστατεύσουμε την ταυτότητα και ποιότητα του Μεγάρου».

Ο Μίλτος Λογιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965, σπούδασε θεωρητικά και πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και Χαλανδρίου και με υποτροφία του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης, συνέχισε τις σπουδές του στη Μουσική Ακαδημία Μονάχου, όπου αργότερα διορίστηκε επίκουρος καθηγητής. Εργάστηκε ως μόνιμος μαέστρος στην Οπερα της Ουλμ και το 1992, επέστρεψε στην Ελλάδα για να συνεργαστεί με την Ορχήστρα των Χρωμάτων (της οποίας αργότερα έγινε μόνιμος μαέστρος).

Εχει επίσης διευθύνει την Ορχήστρα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, την Ορχήστρα της Βασιλικής Οπερας της Δανίας, την Ορχήστρα της Οπερας του Αμβούργου, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, την Καμεράτα κ.ά.

Στενά συνδεδεμένος με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του (είτε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, είτε με άλλες παραγωγές) ο Μ. Λογιάδης αναλαμβάνει τη θέση που μέχρι πρόσφατα κρατούσε ο Γιώργος Κουρουπός. Είναι σαφέστατα εκείνος που θα αποφασίσει για τη φυσιογνωμία του οργανισμού σε αυτήν τη νέα του εποχή όπου περνά στον έλεγχο του Δημοσίου.

Ο ίδιος προφανώς και θεωρεί ιδανική -δεδομένων των συνθηκών- την πρόσφατη σχετική τροπολογία. «Μπορεί να μην είμαι σε όλες τις περιπτώσεις υπέρ του κρατισμού, θεωρώ όμως πως κάποιοι φορείς πρέπει να μένουν υπό τον κρατικό έλεγχο. Στον πολιτισμό δεν μπορούμε να ακολουθούμε τους κανόνες της αγοράς, γιατί έτσι το Μέγαρο δεν θα έπαιζε ποτέ αυτήν τη μουσική. Δεν είναι απορρυπαντικό ο πολιτισμός».

Σε ό,τι αφορά την καλλιτεχνική φυσιογνωμία του οργανισμού, ο Μ. Λογιάδης υποστηρίζει ότι θα επιμείνουν στα όσα γνωρίζουμε (γερές δόσεις κλασικής μουσικής, θέατρο, χορός), θα φροντίσουν να διατηρήσουν (όσο τους επιτρέπουν τα οικονομικά) τους επιτυχημένους κύκλους που εδώ και χρόνια έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού («Μεγάλες ορχήστρες», «Μεγάλοι ερμηνευτές», «Μουσική Δωματίου», «Γέφυρες» κ.λπ.) και θα επενδύσουν αρκετά στον τομέα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

«Θέλουμε τον οργανισμό ακόμη πιο ανοικτό προς τον κόσμο. Ακόμη και καθημερινές ξεναγήσεις να έχουμε για να δείχνουμε στον κόσμο ποιοι είμαστε πίσω από τα κτίρια και τι ακριβώς κάνουμε. Πρέπει όλοι να μάθουν ότι το Μέγαρο είναι από 'δω και στο εξής και δικό τους σπίτι».

Η χρονική συγκυρία απαιτεί από το Μέγαρο άμεση αναδιοργάνωση, καθώς πλέον έχει γερούς «ανταγωνιστές» στον πολιτιστικό στίβο της χώρας. Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών έχει ήδη βρει τη θέση της στον καλλιτεχνικό χάρτη, ενώ η Εθνική Λυρική Σκηνή όχι μόνο μετακομίζει γεμάτη φιλόδοξα σχέδια στο νέο της παλάτι (στο Ιδρυμα Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος) αλλά έχει ένα γερό χαρτί, τον Γιώργο Κουμεντάκη, να κρατά το τιμόνι της Εναλλακτικής Σκηνής.

Λαμβάνει υπ' όψιν ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου τις ισορροπίες που διαμορφώνονται; «Αλίμονο αν δεν αφουγκραζόμασταν τις ανάγκες της πόλης κι αν δεν μελετούσαμε τι ακριβώς ετοιμάζουν οι λοιποί πολιτιστικοί οργανισμοί. Ομως, το Μέγαρο προϋπήρχε όλων και οφείλει να κρατήσει τη θέση του.

Ο,τι προστίθεται στη χώρα μόνο καλό κάνει. Δεν θεωρώ κανέναν ανταγωνιστή, διότι ο πολιτισμός ποτέ δεν είναι αρκετός. Αλλωστε τον υγιή ανταγωνισμό τον επιζητάμε, τα μονοπώλια δεν μας αρέσουν», σχολίασε και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τις αρχές του φθινοπώρου που, καθώς φαίνεται, θα είναι έτοιμο το πρόγραμμα της επόμενης σεζόν.