Według obecnych przepisów składki na ZUS płaci się tylko od dochodów w wysokości odpowiadającej 30 średnim pensjom rocznie. Najbogatsi, którzy zarabiają powyżej 143 tys. zł rocznie nie muszą odprowadzać składek za dochody powyżej tej kwoty. Choć może to się wydawać niesprawiedliwe, że najbogatsi są zwolnieni ze składek, to chodzi o to, by państwo nie musiało wypłacać wyjątkowo wysokich emerytur. Limit składek sprawia, że wysokość emerytur jest mniej zróżnicowana niż pensji.

W 30-krotności chodzi też o bezpieczeństwo całego systemu emerytur. Co prawda na zniesieniu limitu składek ZUS zyska w przyszłym roku ok. 5,2 mld zł, to jednak zaciągnie znacznie większe zobowiązania, które w przyszłości będzie musiał spłacać. - Najlepiej zarabiający, których dotyczy limit składek, to jednocześnie osoby najbardziej dbające o zdrowie, w efekcie czego żyją średnio o 10 lat dłużej i o tyle dłużej przeciętnie będą pobierały świadczenie – wylicza Jeremi Mordasewicz, członek Rady Dialogu Społecznego w rozmowie z Business Insider Polska. - Po ich śmierci żony mogą zamienić swoje niższe z reguły świadczenie na emeryturę męża, a ponieważ najczęściej są młodsze i średnio żyją dłużej od mężczyzn o 5 lat, to wydłuży pobieranie świadczenia o kolejne 10 lat – dodaje.

Emerytury dla najbogatszych są więc nieproporcjonalnym obciążeniem dla systemu emerytalnego, co może grozić jego zawaleniem. Z drugiej strony władza może przyjąć przepisy, że pomimo wyższych składek nie będzie wypłacać wyższych emerytur, ale to zdaniem eksperta oznacza po prostu wprowadzenie nowego podatku.

- Jeśli zdecyduje się utrzymać limitowaną wysokość emerytury, wówczas składka stanie się de facto dodatkowym podatkiem dla najlepiej zarabiających. Jeśli z kolei postanowi wyliczać wysokość emerytury wprost proporcjonalnie do wpłacanych składek, to pogłębi się deficyt funduszu emerytalnego - uważa Mordasewicz.

Mroczna strona pomysłu ZUS. Nikt o tym nie mówi. Ucierpią dzieci