Του Ηλία Γ. Μπέλλου

Ο γενικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ναυτικού Δικαίου (European Maritime Law Organisation ή EMLO) κάλεσε τα λιμάνια της βορείου Ευρώπης και ειδικά αυτά του Αμβούργου, της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ, εμμέσως πλην σαφώς, να στραφούν νομικά εναντίον της αξιοποίησης του Πειραιά εφόσον η Cosco επικρατήσει στον σχετικό διαγωνισμό αξιοποίησής του ΟΛΠ.

Μιλώντας επί ελληνικού εδάφους και στα πλαίσια του ετήσιου εαρινού συνέδριου της EMLO, ο κύριος Guus Braakman, ολλανδός και δικηγόρος στο επάγγελμα, μίλησε ανοιχτά για την απειλή που συνιστά για τα μεγάλα βορειοευρωπαϊκά λιμάνια η μεγέθυνση της παρουσίας της Cosco στον Πειραιά και δεν δίστασε μάλιστα να καλέσει τα λιμάνια αυτά να προβούν σε νομικές προσφυγές κατά της Cosco εάν το deal προχωρήσει.

Στην πιο σαφή μέχρι τώρα δημόσια παραδοχή βόρειο-ευρωπαίου παράγοντα, πως ο Πειραιάς απειλεί συμφέροντα των βορείων εταίρων μας, συνέστησε μάλιστα η προσφυγή να εστιαστεί στην κρατική τραπεζική στήριξη που ισχυρίστηκε πως απολαμβάνει η Cosco από το Πεκίνο.

Προσέξτε: Δεν ισχυρίστηκε πως θα διαμορφώσει μονοπώλιο, όπως πολλοί στην Ελλάδα κατά καιρούς εκτιμούν. Αντιθέτως, επεσήμανε πως η Cosco είναι μέλος μιας συμμαχίας ναυτιλιακών τακτικών δρομολογίων, της CKYHE Alliance (απαρτίζεται από την κινεζική COSCO, την Ιαπωνική K-Line, την ταϊβανέζικη Yang Ming, την νοτιοκορεάτικη Hanjin Shipping Company και την ταϊβανέζικη Evergreen και ελέγχει μερίδιο της τάξης του 25% στα δρομολόγια Ασίας-Β. Ευρώπης κατά δήλωση του γ.γ. της EMLO ) και η εδραίωση της στον Πειραιά μπορεί να φέρει περεταίρω φορτία από το εκ της Ασίας εισερχόμενο στην Ευρώπη εμπόριο. Φορτία που μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν τα λιμάνια του Αμβούργου, της Αμβέρσας, του Ρότερνταμ και άλλα. Και κατά λογική συνέπεια η Cosco με τους εταίρους της θα πλήξουν τα συμφέροντα των άλλων αυτών λιμανιών. Η όλη ανάλυση βέβαια δεν επισήλθε στο κατά πόσον το ταχύτερο ταξίδι των ασιατικών εξαγωγών προς την καρδία της Ευρώπης (δια τραίνου από τον Πειραιά) θα ωφελήσει με χαμηλότερες τιμές μεταφορικών τις εισαγωγικές επιχειρήσεις και εν τέλει τους καταναλωτές.

Δικηγόρος στο επάγγελμα όπως προαναφέρθηκε, βρήκε λοιπόν και νομική οπτική (αυτό της κρατικής στήριξης) για να αποτρέψει αυτό το πλήγμα στα βορειοευρωπαϊκά συμφέροντα. Αυτό που βέβαια δεν ανέφερε είναι το ποια θα ήταν η σύσταση του ολλανδού γενικού γραμματέα της EMLO στα λιμάνια της πατρίδας του και των άλλων γειτόνων του σε περίπτωση που άλλος επενδυτής, όπως λόγου χάριν η ολλανδική APM Terminals (θυγατρικής της δανέζικης Maersk) προκριθεί στο διαγωνισμό για την παραχώρηση του Πειραιά…

Ανεξαρτήτως της νομικής ορθότητας των επιχειρημάτων του κυρίου Guus Braakman – ο όποιος μιλώντας σε ελληνικό ακροατήριο, προειδοποίησε «Φοβού τους Κινέζους και δώρα φέροντες»- καθίσταται σαφές το μέγεθος της αξίας που έχει ο Πειραιάς. Όπως και το γιατί το Πεκίνο έχει επιμείνει να αναλάβει την αξιοποίηση του μέσω διαγωνισμού σε ευρωπαϊκό πλαίσιο και όχι με διακρατική συμφωνία που θα άφηνε ανοιχτή την Cosco σε ακόμα περισσότερα νομικά ρίσκα.

Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ του λιμανιού οι «αγκωνιές» από τα λιμάνι της Βορείου Ευρώπης δεν είναι άγνωστες. Άλλωστε πράγματι απειλούνται τα συμφέροντα τους. «Όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να υιοθετηθούν λογικές προστατευτισμού στηριγμένες σε νομικές στρεβλώσεις» σημειώνουν έλληνες νομικοί, που δεν υποστηρίζουν απαραίτητα την υποψηφιότητα της Cosco, αλλά, προτάσσουν την αξιοποίηση του λιμανιού.

Η παρέμβαση του γενικού γραμματέα της EMLO αποκαλύπτει επίσης την διπολική αντιμετώπιση της Ελλάδας από τους ευρωπαίους: Από τη μια μεριά καλούν την χώρα να προβεί σε ιδιωτικοποιήσεις, συνδέοντα μάλιστα την πρόοδό τους με την χρηματοδότησή της, και από την άλλη δεν επιθυμούν να εισέλθουν ευθέως ανταγωνιστικά των ευρωπαϊκών ομίλων συμφέροντα στην χώρα. Μια προσέγγιση που, ανεξαρτήτως ορθότητας, είναι πασίδηλη όχι μόνο στα ελληνικά λιμάνια αλλά και σε άλλους κλάδους με πρώτο και καλύτερο αυτόν της Ενέργειας.