Widzieliśmy dokument Prokuratury Krajowej z lipca 2016 r. Zbadała ona gruntownie dotychczasowy przebieg śledztwa. Wiele mówi on o starannym zacieraniu śladów na miejscu zdarzenia i innych błędach śledztwa

W pierwszym śledztwie służby same zadbały o zatarcie śladów, a przyjęcie wersji o samobójstwie miało zamknąć sprawę – twierdzi nasze źródło

Świadek, który wykonał zdjęcia na miejscu zdarzenia, wpadł w tarapaty. "Nie wiedział, że nadepnął na odcisk mafii" – mówi nam jeden z rozmówców. Dziś prokuratura sprawdza, czy nie jest pedofilem

Politycy PiS tłumaczyli w mediach, że Brzeską "zabiła mafia reprywatyzacyjna", tymczasem służby sprawdzały zupełnie inną wersję. Zachowywały się tak, jakby o zabójstwo zaczęły podejrzewać... córkę

Magda Brzeska: W końcu pękłam. Zaczęłam krzyczeć: O co wy pytacie? Sądzicie, że wywiozłam moją mamę do lasu, polałam benzyną i spaliłam?

W ramach naszej nowej kampanii "Prawda" przypominamy wybrane teksty Onetu, które wpłynęły na otaczającą nas rzeczywistość. W najbliższych miesiącach na stronie głównej Onet.pl będą prezentowane kolejne artykuły z serii #WybieramyPrawdę.

Śmierć Jolanty Brzeskiej wstrząsnęła Polską. 1 marca 2011 r. ktoś wywiózł ją z centrum Warszawy do podmiejskiego Lasu Kabackiego. Tam jej ciało zostało polane olejem napędowym i podpalone. Jeszcze żyła, gdy w całości pokryły ją płomienie.

Umierała w cierpieniu, którego nie sposób sobie wyobrazić.

Opisując historię Jolanty Brzeskiej na podstawie rozmów z naszymi źródłami i będącego w naszym posiadaniu raportu samej prokuratury o przebiegu śledztwa, stawiamy polskiemu państwu poważny akt oskarżenia. Mało tu bowiem powodów do optymizmu: zagubiona policja, amatorska prokuratura i politycy, którzy na sprawę patrzą przez pryzmat sondażowych słupków.

Od naszej publikacji minęły dwa lata. Co wydarzyło się po tekście Onetu?

Jolanta Brzeska była ikoną ruchu lokatorskiego i założycielką Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów. Konsekwentnie walczyła zarówno o swoje prawa, jak i prawa mieszkańców wyrzucanych ze zreprywatyzowanych mieszkań przez tajemniczych kamieniczników. Szczególnie naraziła się tzw. czyścicielom kamienic, którzy bez skrupułów i często z użyciem przemocy pozbywali się niewygodnych lokatorów. Brzeska jako ostatnia w całym budynku na warszawskim Mokotowie nie dała się wyrzucić na bruk. Stała się ciężarem. Konsekwentnie walczyła o swoje prawa i tę walkę przypłaciła życiem.

Gdy 19 sierpnia ub.r. Ziobro zwołał specjalną konferencję prasową, można było liczyć na nowe otwarcie. Minister stwierdził, że Brzeska z pewnością została zamordowana. Dwa miesiące później wspomniał o "dowodach" i "pewnych nowych ustaleniach". Samobójstwo kobiety zostało jednak wykluczone już ponad rok wcześniej, o czym świadczą ekspertyzy znajdujące się w aktach śledztwa, o czym min. Ziobro dobrze wiedział.

Prokuratura dotąd nie przedstawiła nikomu zarzutów. Pytamy o to prowadzącą obecnie śledztwo w sprawie śmierci pani Brzeskiej Prokuraturę Regionalną w Gdańsku. Prok. Maciej Załęski odpowiada lakonicznie: "Prokuratura na tym etapie nie komentuje ani nie odnosi się do żadnych informacji dotyczących przebiegu i ustaleń prowadzonego śledztwa". Wiadomo jednak, że w nowym śledztwie czynności realizowane są przez specjalną grupę z CBŚ oraz policyjnych analityków.

My drążymy dalej. I sprawdzamy, dlaczego od początku fatalnie prowadzone śledztwo do dziś nadal nie przynosi rezultatów.

Mordercy mieli pozostać nieznani

Śledztwo w sprawie śmierci Jolanty Brzeskiej wszczęła 3 marca 2011 r. Prokuratura Okręgowa w Warszawie. Po dwóch latach śledczy postanowili je zamknąć bez ustalenia winnych.

Jak twierdzą informatorzy Onetu, którzy znają kulisy trwającego w Wydziale Spraw Wewnętrznych PK postępowania w sprawie nieprawidłowości przy wyjaśnianiu zabójstwa, "skala popełnionych błędów prowadzi do wniosku, że zamknięte śledztwo nigdy nie miało na celu odnalezienie morderców Brzeskiej".

– Prokuratorzy i policjanci, głównie z komendy na warszawskim Mokotowie i z tamtejszej prokuratury, mogli celowo popełniać błędy, by prawda nigdy nie wyszła na jaw – mówi jeden z naszych informatorów.

A lista błędów i nieprawidłowości jest bardzo długa.

Szukanie ofiarnego kozła

Z naszych informacji wyłania się ponury obraz pracy policji i prokuratury na miejscu zdarzenia w Lesie Kabackim.

Osoba dobrze poinformowana w śledztwie: – Zwłoki Brzeskiej odnalazł przypadkowo przechodzący tam chłopak. Stał się olbrzymim problemem, bo zaczął utrudniać zacieranie śladów. Ten chłopak to syn policjanta, w Lesie Kabackim urządzał sobie sesje fotograficzne. Gdy odkrył spalone zwłoki, postanowił je sfotografować z myślą, że przydadzą się policji. Nie wiedział jednego, że nadepnął na odcisk mafii.

Policja początkowo szczegółowymi zdjęciami z miejsca zdarzenia nie była zainteresowana. Świadek tłumaczył funkcjonariuszom, że "był na plenerze foto", ale nikt go nie dopytywał o żadne szczegóły.

Nasz informator: – Chłopak się łapał za głowę, gdy na miejsce wpadło kilka policyjnych samochodów, a funkcjonariusze bez skrępowania biegali wokół zwłok. Tak starannie zacierali ślady, że gdyby nie te fotografie, to szczegółów nikt by już nie odtworzył. Zabójcy po prostu mieli pecha. Nie mogli przewidzieć, że obok zwłok przejdzie akurat syn policjanta z aparatem foto.

Świadek, który przekazał policji cenne dowody, a przy okazji podważał profesjonalizm pracy policjantów, wkrótce sam zaczął mieć kłopoty. Według naszych źródeł, po dwóch latach prokurator chciał mu postawić zarzut nieudzielenia pomocy. Miał także szczegółowo sprawdzać jego połączenia telefoniczne. – To wszystko pachniało kompletnym absurdem. Ten chłopak mówił, że spalone ciało pani Brzeskiej przypominało leżący manekin. A oni mu zarzuty nieudzielenia pomocy chcieli stawiać!

To nie koniec. Jak się dowiedzieliśmy, kłopotliwym świadkiem właśnie zajmuje się Prokuratura Regionalna w Gdańsku, która przejęła śledztwo w sprawie Jolanty Brzeskiej po interwencji ministra Ziobry. Po sześciu latach od odnalezienia przez świadka zwłok Brzeskiej śledczy sprawdzają, czy nie jest on… pedofilem.

W tym celu policja zabrała jego aparat fotograficzny, dysk zewnętrzny i kartę pamięci. Nie udało nam się ustalić, na jakiej podstawie prokuratura nagle podjęła takie działania. Wiemy tylko, że biegli szukali na nośnikach pornografii.

O sprawę pytamy prok. Macieja Załęskiego. – Potwierdzam podjęcie decyzji o zabezpieczeniu nośników pamięci elektronicznej – mówi. Jednak powodów, dla których takie działania zostały podjęte, zdradzić nie chce.

Dodaje tylko: – W trakcie jednego z przeszukań zabezpieczono materiały, które wyłączono do odrębnego postępowania, bo nie dotyczyły przedmiotu śledztwa.

Osoba dobrze znająca śledztwo: – To wygląda na próbę znalezienia kozła ofiarnego. Boję się o tego chłopaka. Ponosi karę za to, że znalazł się w złym miejscu i w złym czasie.

Jak zacierano ślady

O starannym zacieraniu śladów na miejscu zdarzenia wiele mówi dokument Prokuratury Krajowej z lipca ub.r. Prokuratura na polecenie Zbigniewa Ziobry zbadała gruntownie dotychczasowy przebieg śledztwa.

Okazuje się, że na miejscu ujawnienia zwłok nie przeprowadzono oględzin i nie przeszukano terenu. Tymczasem policyjny pies podjął trop, który zgubił dopiero, dochodząc do asfaltowej drogi. Tam mógł znajdować się pojazd służący do przewiezienia Brzeskiej.

"Zabezpieczenie śladów na miejscu zdarzenia było niedokładne, albowiem świadek [tu pada jej imię i nazwisko, to inny świadek od opisanego powyżej; dane zachowujemy do naszej wiadomości – red.) w kwietniu 2011 r. ujawniła tam i następnie przekazała policji cztery nadpalone kawałki materiału, przez co wcześniej nie zostały one poddane badaniom fizykochemicznym. Świadczy to niestety o braku profesjonalizmu, skoro nie wszystkie ślady zabezpiecza na miejscu zdarzenia organ procesowy, a po kilku dniach świadek dostarcza je na policję" – piszą autorzy raportu z PK.

W dokumencie znajduje się także informacja, że badania zabezpieczonych śladów i przedmiotów były zlecane "na raty". Wszystko wskazuje więc na to, że prowadzący postępowanie nie miał koncepcji, co i jak badać.

Chaos i brak planu

W ocenie PK, śledztwo prowadzone było "chaotycznie, bez koncepcji i wyczerpania inicjatywy dowodowej”. Od samego początku śledczy powinni prowadzić dochodzenie w kierunku zabójstwa, a nie w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci.

Ponadto plan śledztwa sporządzono dopiero 5 września 2011 r., czyli pół roku po znalezieniu zwłok w Lesie Kabackim. "W mojej ocenie niezwłoczne i prawidłowe sporządzenie takiego planu »zmusiłoby« prowadzącego postępowanie do głębokiej analizy okoliczności zdarzenia, doprowadziło do przyjęcia wszystkich możliwych wersji oraz zaplanowania wszystkich możliwych i planowanych na dany moment czynności procesowych" – uważa prokurator, który pięć lat po śmierci Brzeskiej analizował działania prokuratorów i policji.

Samobójstwo jedyną wersją

W planie śledztwa samobójstwo Jolanty Brzeskiej przyjęto początkowo jako jedyną możliwą wersję. To był kolejny błąd.

Jak czytamy w audycie Prokuratury Krajowej, Brzeska nigdy nikomu nie wspominała, że myśli o odebraniu sobie życia. Nie zostawiła listu pożegnalnego, a ostatniego dnia swego życia była na poczcie, brała udział w zajęciach Uniwersytetu Trzeciego Wieku, a w banku wypłacała pieniądze. Miejsce odnalezienia jej ciała jest znacznie oddalone od miejsca jej zamieszkania. Poza tym samopodpalenie jest bardzo drastyczne i niesie ze sobą ogromny ból i cierpienie. Samobójca szuka raczej szybkiego sposobu na odebranie sobie życia.

– Mama nie była osobą, która poszłaby do lasu i się podpaliła – mówi nam Magda Brzeska, córka pani Jolanty. – Nawet jeśli taka myśl przeszłaby jej przez głowę, to chciałaby głośno zademonstrować swój sprzeciw. Zwróciłaby uwagę na problem reprywatyzacji. Przed śmiercią pukała od drzwi do drzwi, od gabinetu do gabinetu: PiS, PO, SLD... Każdemu była w stanie zaprzedać duszę, ale wszędzie całowała klamkę. Wszyscy mieli ją gdzieś.

"Czyściciele kamienic" pod ochroną?

Do olbrzymich zaniedbań doszło podczas zbierania dowodów dotyczących ewentualnego udziału w zabójstwie dwóch mężczyzn: Huberta M. i Marka M. (prokuratura podaje w raporcie ich pełne nazwiska), którzy przejmując w Warszawie kilkanaście nieruchomości wraz z ich mieszkańcami, w tym kamienicę, w której mieszkała Brzeska, stworzyli duet określany przez lokatorów jako "czyściciele kamienic".

"Od samego początku pojawiały się nazwiska M. i M." – czytamy w audycie PK. Jednak mimo wskazań świadków, śledczy przesłuchali ich dopiero osiem miesięcy po zabójstwie Brzeskiej – 3 i 7 listopada 2011 r. "Po takim czasie nie byli oni w stanie kategorycznie podać, co robili krytycznego dnia, gdzie i w jakim czasie przebywali" – stwierdzają audytorzy.

Osoba dobrze znająca śledztwo: – Brzeska się bała. Któregoś dnia pan M. ze swoimi gorylami odwiedził ją w obecności policjantów. To było wtedy, gdy przepiłował sztaby antywłamaniowe, chcąc wystraszyć Brzeską i zniechęcić do dalszego zajmowania lokalu. Policjanci asystowali i przekonywali, że wszystko dzieje się zgodnie z prawem. I nikt nie widział w tym problemu! Czy nie tak działa mafia? – mówi nasz rozmówca.

I dodaje: – To była zwarta ekipa, pan M., jego siłacze i policja.

Policja nie zbadała także samochodu należącego do Huberta M. ani nie sprawdziła alibi obu panów na dzień zabójstwa. Nie zainteresowano się też pojazdem kierowcy prawej ręki Marka M. – Kamila K., który był osobą notowaną, a z którym czynności przeprowadzono dopiero 15 stycznia 2013 r., blisko 2 lata po zabójstwie. Dlaczego było to takie ważne? "Chodziło o zbadanie, czy mogły być [w samochodzie] ślady Jolanty Brzeskiej" – zaznaczają śledczy.

Ponadto Marek M. zeznał, że 3 marca, a więc dwa dni po zniknięciu pani Brzeskiej, miał kolizję drogową. Jego samochód uległ całkowitemu zniszczeniu i został odstawiony do warsztatu. Śledczy ten trop także zlekceważyli – do ubezpieczyciela z pytaniem o tę sprawę wystąpili dopiero pod koniec grudnia. Także oględziny pojazdu Marka M. pod kątem ujawnienia ewentualnych śladów Jolanty Brzeskiej przeprowadzono już po jego nabyciu przez inną osobę.

Byli i dobrzy

Według naszych informacji, rozpaczliwe próby rozwiązania zagadki śmierci Brzeskiej podejmowali równocześnie z oficjalnym śledztwem inni policjanci.

Nasz informator: – Pozytywnie wyróżniał się Wydział do Walki z Korupcją. Szczególnie zaangażowali się dwaj funkcjonariusze, którzy zarzucili szeroką sieć na Marka M. Mieli nadzieję, że wpadnie na czymkolwiek, tak jak Al Capone wpadł na podatkach. Ale w końcu rozłożyli ręce: niby mieli wiele punktów zaczepienia, ale brakowało dowodów, by postawić jakiekolwiek zarzuty.

Były warszawski policjant: – W pewnym momencie sprawą zaczął interesować się pewien młody i ambitny policjant z Wydziału Zabójstw. Był bardzo aktywny, sprawdzał dawne ślady, szukał nowych powiązań ze śmiercią Brzeskiej. W pewnym momencie w Pałacu (chodzi o siedzibę policji w Warszawie – red.) zorientowali się, że węszy za daleko. Został odsunięty.

Córka Brzeskiej: – Rzeczywiście, wiem, o którego policjanta chodzi. Był najjaśniejszą postacią tego śledztwa. Słuch nagle po nim zaginął.

Tajemnicza wizyta

Błędy popełniano na każdym etapie postępowania. Jak się okazuje, nie dokonano niezwłocznie oględzin mieszkania denatki, mimo że już 7 marca 2011 r. policja wiedziała, że znalezione w Lasku Kabackim zwłoki to Jolanta Brzeska. Uczyniono to dopiero dziewięć dni później, 16 marca, i to – jak czytamy w raporcie – „bez efektu, gdyż córka denatki była w tym mieszkaniu i zmieniła stan faktyczny poprzez zbieranie różnych przedmiotów”.

O wspomnienie tamtego dnia prosimy Magdę Brzeską. – Nie wiem, dlaczego nie zaplombowano ani nie obejrzano mieszkania. Niektórzy mówią, że ja je wysprzątałam, ale to nie jest prawda. Tak uznała prokuratura? Kompletna bzdura! Ja wyrzuciłam jedynie śmieci, stare mięso z lodówki, no i pozmywałam naczynia. I tyle! Nawet nie odkurzałam – opowiada córka zamordowanej działaczki.

Z opowieści i zeznań córki Brzeskiej wynika, że policjanci stawili się w mieszkaniu już 7 marca 2011 roku. W prokuraturze nie ma jednak żadnego dokumentu dotyczącego tego faktu.

Spóźniony monitoring, zagubione billingi, pominięte odciski palców z miejsca zbrodni

Kolejnym zaskakującym niedopatrzeniem prowadzących śledztwo było zlecenie dopiero 23 marca 2011 r. zabezpieczenia monitoringu z okolic miejsca zamieszkania Jolanty Brzeskiej oraz z parku Powsin w Warszawie, gdzie zaczyna się Lasek Kabacki. 24 marca wpłynął wniosek dowodowy pełnomocnika pokrzywdzonej, wskazujący bardzo szczegółowo, z jakich ulic monitoring należy zabezpieczyć. Tę sprawę przekazano policji do realizacji.

Nie ma jednak żadnego śladu wskazującego na to, że prokurator pilnował realizacji tej czynności. W konsekwencji nie zdołano zabezpieczyć wszystkich nagrań. Co więcej, procesowego odtworzenia monitoringu dokonano dopiero po pół roku!

Znów córka Brzeskiej: – Moja prawniczka na własną rękę odnalazła wszystkie kamery na trasie monitoringu. Z prywatnych domów, choćby z ul. Nabielaka [przy tej ulicy mieszkała pani Brzeska], gdzie stał dom wyposażony w kamerę. Widziałam te nagrania. Na jednym z nich było widać moją mamę, jak z banku udaje się w kierunku domu... Czy służby same zadbałyby o zabezpieczenie monitoringu? Proszę sobie samemu odpowiedzieć na to pytanie.

Prokuratorzy prowadzący śledztwo nie zadbali też o to, by niezwłocznie ustalić wszystkie telefony, jakie w tamtym czasie logowały się do najbliżej usytuowanej stacji. "Te ustalenia pozwoliłyby na wstępną selekcję osób, z którymi należy wykonać czynności procesowe" – czytamy w raporcie.

Ujawniono także odwzorowania linii papilarnych na kawałkach gazet znajdujących się w torbie materiałowej zabezpieczonej na miejscu zdarzenia. Z opinii biegłych wynika, że o ich przydatności identyfikacyjnej będzie można wypowiedzieć się po ich zestawieniu z materiałem porównawczym w postaci odcisków palców, czego z niewiadomych powodów w toku śledztwa nie uczyniono.

Nikt nie chce przyjąć zaginięcia

Niełatwo było także zgłosić zaginięcie Brzeskiej, jeszcze zanim w Lesie Kabackim odnaleziono jej zwłoki.

Taką próbę podjęła córka na komisariacie przy ul. Malczewskiego na Mokotowie w Warszawie. W teorii przyjmuje się, że zaginięcia policja odnotowuje po upływie 24 godzin od zniknięcia danej osoby. Choć w tym przypadku było już znacznie później, funkcjonariusze z przyjęciem zgłoszenia mocno się ociągali. Najpierw kazali dostarczyć zdjęcie.

Magda Brzeska wróciła więc do rodzinnego Legionowa po drugiej stronie Warszawy i żeby nie tracić więcej czasu, postanowiła zgłosić zaginięcie już na miejscu. Tam jednak z powrotem odesłano ją na ul. Malczewskiego, gdzie zgłoszenie nareszcie przyjęto. Wówczas pojawił się jednak problem z wydaniem odpowiedniego zaświadczenia, przez co rodzina ofiary miała problem z przekazaniem sprawy do Fundacji Itaka, pomagającej odnaleźć zaginionych.

Po kilku dniach doszło do kolejnego dziwnego zdarzenia. Magda Brzeska w domu swojej mamy odnalazła pozostawiony przez nią dowód wypłaty dokonanej w dniu zaginięcia w jednym z banków. Z papierem udała się na policję, ale i tym funkcjonariusze nie byli zainteresowani. Dokument przyjęli dopiero po kilku tygodniach.

Prowokacja się nie udała

Gdy w sierpniu 2016 r. Zbigniew Ziobro – pięć lat po zabójstwie Brzeskiej – na konferencji prasowej zapowiedział nowe śledztwo, nadzieja na ustalenie sprawców odżyła. Zwłaszcza że minister zasugerował, że w sprawie doszło do przełomu. Mówił o nowych dowodach i potwierdzał teorię o zabójstwie.

Jak twierdzą nasi informatorzy, dokładnie tego dnia włączono podsłuchy na kilku telefonach osób, które mogły brać – zdaniem śledczych – udział w zabójstwie Jolanty Brzeskiej. – Liczyliśmy na to, że konferencja prasowa ministra sprawiedliwości, który ogłosił, że Jolanta Brzeska została zamordowana, wywoła jakąś reakcję u podsłuchiwanych osób. Niestety nic takiego się nie wydarzyło i nic się nie nagrało – mówi nam jeden z funkcjonariuszy.

Od czasu konferencji minęło prawie 10 miesięcy. Zarzutów nie postawiono nikomu. – Powiem szczerze: mam żal do pana Ziobry. Powiedział, że są dowody, no to dlaczego ich nie pokazał? Na co czeka? A tak w ogóle to, o jakie dowody chodzi? – zastanawia się Magda Brzeska.

I nie kryje irytacji. – Mam też żal, że nikt z ministerstwa ani prokuratury nawet mnie nie poinformował o tych rzekomo nowych dowodach. O wszystkim dowiedziałam się z telewizji. Wyszedł pan Ziobro i zrobił pokazówę, ale sądzę, że chodziło mu po prostu o polityczny zysk. Jak im wszystkim. A że wykorzystał nasze emocje i na nowo rozgrzebał stary dramat? A co go to interesuje?

Gdańską prokuraturę, która przejęła śledztwo po kolegach z Warszawy, pytamy, czy polskie państwo nie mogło zachować się z większą gracją. Otrzymujemy lakoniczną i formalną odpowiedź: "Z przepisów procedury karnej wynika konieczność poinformowania strony w formie pisemnej o wydaniu postanowienia o podjęciu sprawy z umorzenia".

Ta "pisemna forma" rzeczywiście trafiła do Magdy Brzeskiej – kilka tygodni po głośnej konferencji ministra.

Podejrzana: Magda Brzeska

Po konferencji prasowej ministra śledczy wzięli się do pracy. Jednak z działań, jakie podjęli, można wysnuć wniosek, że o spalenie Jolanty Brzeskiej zaczęli podejrzewać... jej córkę. Już jesienią ub.r. warszawska policja, na zlecenie Prokuratury Regionalnej w Gdańsku, zaczęła przesłuchania Magdy Brzeskiej.

– To trudne wspomnienie – przyznaje ona sama. – Byłam przesłuchiwana tak, jakbym była sprawcą tego zabójstwa. Pytano, czy mama była ubezpieczona i czy ja to ubezpieczenie wzięłam. Powiem szczerze, zaczęłam mieć tego dość. Przyszłam na przesłuchanie w dobrej wierze i chciałam naprawdę pomóc. A w pewnym momencie czułam się osaczona. Tłumaczyłam im, że mama ubezpieczona nie była, ale oni nie odpuszczali. Złożyli zapytania do wszystkich możliwych towarzystw ubezpieczeniowych – mówi.

– W końcu pękłam. Zaczęłam krzyczeć: O co wy pytacie? Sądzicie, że wywiozłam moją mamę do lasu, polałam benzyną i spaliłam? Czy naprawdę to chcecie usłyszeć?!

Gdy więc w mediach politycy partii rządzącej i przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości mówili o "mafii, która zabiła Brzeską", śledczy sprawdzali zupełnie inną wersję: zabójstwa matki w celu uzyskania odszkodowania. I to pomimo ustaleń biegłych z krakowskiego Instytutu Sehna, których zdaniem zabójstwa dokonało dwóch albo trzech mężczyzn.

Absurdalnych posunięć śledczych było więcej. Brzeską po sześciu latach od śmierci jej matki zaczął przesłuchiwać psycholog, tym razem na zlecenie Prokuratury Krajowej. Miał badać, czy wydarzenia związane z tym zabójstwem wpłynęły na jej zdolność postrzegania rzeczywistości. Magda Brzeska była pytana o to, czy przeszkadza jej zapach kawy, czy lubi pracować z innymi ludźmi i czy przeszkadzają jej metki w ubraniach.

Brzeską zapytano także, czy po śmierci matki wspomagała się jakimiś lekami. Odparła, że gratuluje każdemu, kto zdołałby normalnie funkcjonować po spaleniu najbliższej osoby.

"Ktoś tu chce komuś dowalić"

Magda Brzeska: – Ja bym chciała, żeby ktoś mnie potraktował poważnie. Wiecie panowie, że ja oficjalnie nadal nie wiem, że moja mama nie żyje? Oficjalnie nie wiem, że wyniki DNA zaświadczają o tym, że ciało należy do mojej mamy. Spostrzegłam niedawno, po tylu latach, że nikt mnie nie poinformował! Czyli ja cały czas jestem w tym śledztwie, a właściwie mnie nie ma.

Według naszych ustaleń, śledczy z Gdańska nie tylko skupili część działań na tropieniu rzekomej pedofilii u jednego ze świadków oraz na wątku Magdy Brzeskiej, ale też sami nie ustrzegli się formalnych błędów. Kilka miesięcy temu córce Jolanty Brzeskiej zostały przesłane dokumenty dotyczące sprawy, z kopią do pełnomocnika. Nie wzięto jednak pod uwagę, że do nowego śledztwa kobieta mogła zatrudnić już innego prawnika albo nie mieć go wcale.

I tak w istocie się stało – gdańska prokuratura niepubliczne dokumenty przekazała w ręce osoby, która Brzeskiej już nie reprezentowała. – Tak, to prawda. Moja była pełnomocniczka nieźle się zdziwiła – potwierdza nam córka.

Śledczy się bronią. W oświadczeniu przesłanym Onetowi piszą: "Przepisy prawa nie przewidują ustania pełnomocnictwa na skutek wydania decyzji o umorzeniu postępowania przygotowawczego. Brak jest podstaw prawnych do występowania do strony z zapytaniem, czy ustanowione wcześniej pełnomocnictwo jest nadal aktualne".

Jeszcze raz Magda Brzeska: – Przyzwyczaiłam się do bałaganu. To obrzydliwe, co powiem, ale ja się cieszę, że matkę skremowałam, bo tak to by ją wyciągali, badali i powodowali u mnie dodatkowy ból. Bo oni nie zdają sobie sprawy, że każdy taki powrót do tej sprawy, to dla nas ból i olbrzymie przeżycie. Ja widzę jedno: przyszli nowi i za wszelką cenę chcą komuś dowalić. Najbardziej drugiej stronie sceny politycznej. Pan Ziobro sobie wychodzi przed kamery i coś ogłasza, ale nie mam wrażenia, że komukolwiek jeszcze chodzi o to, by odkryć prawdę. Choć tak bardzo chciałabym się mylić.

Chcesz porozmawiać o tej sprawie? Napisz! janusz.schwertner@grupaonet.pl