Thierry Baudet tijdens het wekelijkse vragenuur in de Tweede Kamer. Beeld ANP

In Christchurch stonden 50 paar witgekalkte schoenen op een grasveld als stille getuigen dat ze nooit meer gedragen zullen worden. In Utrecht rouwden drie kinderen om de vader die hen nooit meer van school zal halen. Het leed was groter dan woorden konden uitdrukken.

De Provinciale Statenverkiezingen waren het feest der democratie, riep men blijmoedig aan het einde van die dag. Live werd overgeschakeld naar de speech van de leider van Forum voor Democratie die het glorieuze voorland achter de horizon schetste van ‘het vlaggenschip van de renaissancevloot’ dat hij aanvoert. Dit was pas zijn ‘eerste gewonnen veldslag’, en hij beloofde de eindoverwinning aan het front. De menigte scandeerde uitgelaten en gedwee zijn naam, en hij zwolg in vervoering en zelfhoogachting.

Geen feitenonderzoek

Uitlachen is de meest effectieve reactie op ziekelijk narcistische grootheidswaan. Zo niet door serieuze journalisten, want die horen afstand te bewaren, door te prikken, uit te spitten en bloot te leggen. Maar dat genereert geen kijk- en verkoopcijfers. Behoudens in de Correspondent en de Volkskrant was de dader zo geliefd dat zelfs de serieuze journalisten hem liefkozend bij zijn voornaam noemden. Geen kritische bevraging, geen feitenonderzoek naar dat ‘glorieuze voorland achter de horizon’. Het is deels het falen van de journalistiek als Groningers voor meer gaswinning stemmen, vrouwen voor de vrouwvijandigheid, fatsoenlijke burgers voor racisme en lagere sociaaleconomische klassen voor verslechtering van hun eigen positie. Het land werd met behulp van een louche advocaat opgelicht en de commentatoren bespeurden geestdriftig ‘een frisse wind in het vastgeroeste politieke bestel’.

Fris? Fortuyn was fris, toen hij het multiculturalisme ontmaskerde, toen hij de ontsporing van migrantenjongeren aangekaarte, toen hij de holle politieke correctheid van links blootgelegde. Ik kan het weten, want in die tijd adviseerde ik zijn Haagse tegenspelers.

Fris

Fris en emancipatoir waren Ayaan Hirshi Ali en Afshin Ellian toen ze de tirannie in sommige Koran-passages hekelden. Toen ze, met gevaar voor eigen leven, curieuze opvattingen van ene profeet Mohammad over de vrouwen en zijn ‘ongezonde belangstelling’ voor minderjarige meisjes aan de kaak stelden.

Hier ruik ik alleen de lijkengeur van de Holocaustontkenner Jean-Marie Le Pen en white supremacist Jared Taylor uit de drek van de 17e -eeuwse rassenbiologie en het 19e -eeuwse romantisch nationalisme. Op 19 november 2017 onthulde de Volkskrant dat het ‘studiegenootschap’ Erkenbrand de drijvende cyberkracht is achter Forum voor Democratie. De een functioneert als het geparfumeerde frontoffice in Italiaans maatpak voor het backoffice, waar men tot de knieën in het rioolputje schept. ‘Erkenbrand is expliciet tegen rassenvermenging en streeft naar een blanke etnostaat’, stelt de AIVD in haar rapport uit oktober 2018. Het gaat hen niet om ideeën of gedrag, maar om genetica, om raszuiverheid.

Ziektekiemen

Woorden hebben betekenis, des temeer wanneer ze over mensen gaan. Metaforen van maatschappij als een lichaam waar ziektekiemen zijn binnengedrongen gaan over mensen zoals ik. Deze eenvoudige columnist, die net zo lang in dit land woont als de leider van Forum, zou een ‘vreemd agressief element’ zijn dat door de ‘auto-immuunziekte van het boreale Europa’ het ‘maatschappelijke lichaam is binnengedrongen’. Mijn kinderen zouden het bewijs zijn van de ‘homeopathische verdunning van het Nederlandse volk. Logisch dat wij minder intelligent zijn, want ‘er zijn verschillen qua intelligentie tussen bevolkingen, net zoiets als Nederlanders langer zijn dan Italianen’.

‘Het Nederlandse ‘intellectuele’ alt-rechts tracht zijn extremistische gedachtegoed tot gemeengoed te maken om de weg vrij te maken voor een politiek bestel dat alleen de grondrechten van de blanke burger waarborgt’, stelt de AIVD. ‘Als dergelijk gedachtegoed steeds meer in de Nederlandse samenleving voet aan de grond krijgt en doorsijpelt naar het openbaar bestuur, is dat een bedreiging voor de Nederlandse democratische rechtsorde.’ En de werkwijze is: ‘systematisch haat zaaien, angst verspreiden, desinformatie verspreiden, demoniseren en intimideren’.

Zoals het salafisme de intellectuele kaders levert voor de radicalisering van moslimjongeren tot jihadi’s, legt de quasi-intellectuele prietpraat van de Forumleider de oeververbinding aan voor rechts-radicale jongeren. Zo vond hij geweld tegen een gemeentelijke vergadering in Geldermalsen ‘legitieme rechtmatige zelfverdediging tegen het beleid van de regering’ bij de toelating van vluchtelingen.

‘Extremisme kan in zijn uiterste vorm leiden tot terrorisme’, schreef de AIVD. In Christchurch wilde de schutter ‘blanke genocide’ en ‘omvolking’ tegengaan door vluchtelingenkinderen door het hoofd te schieten. Ik houd de gekozen kandidaten van Forum voor Democratie verantwoordelijk voor het gedachtengoed dat zij mede de wereld insturen. Tegelijkertijd hoop ik dat ze in vrijheid en op grond van democratische waarden hun kiezers kunnen vertegenwoordigen. Want vluchtelingen zoals ik weten uit persoonlijke ervaring, wat het ontbreken van vrijheid en democratie met een samenleving doet.