Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Στα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα και στο υπό κατάρρευση σύστημα υγείας της χώρας αναφέρεται το δημοσίευμα της εφημερίδας Guardian με τίτλο «Πεθαίνουν ασθενείς που θα έπρεπε να ζουν».

Το δημοσίευμα αναφέρει πως η αύξηση ποσοστών θνησιμότητας και απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, αλλά και η έλλειψη προσωπικού στα νοσοκομεία αποδυναμώνουν το σύστημα υγείας στην Ελλάδα η οποία επιδιώκοντας λιτότητα πλήττει τους ασθενέστερους της κοινωνίας.

«Στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να επιβιώσουν, πεθαίνουν», δήλωσε ο Μιχάλης Γιαννάκος ο οποίος ηγείται της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ). «Τα νοσοκομεία μας έχουν γίνει επικίνδυνες ζώνες», προσθέτει.

Στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων πρόσφατα αποκάλυψαν ότι περίπου το 10% των ασθενών στην Ελλάδα ήταν σε κίνδυνο για ανάπτυξη δυνητικά θανατηφόρων νοσοκομειακών λοιμώξεων, με 3.000 θανάτους να αποδίδονται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ο ρυθμός εμφάνισης ήταν σημαντικά υψηλότερος σε μονάδες εντατικής θεραπείας και θαλάμους νεογνών αναφέρει η έκθεση η οποία ωστόσο περιλαμβάνει στοιχεία για κρούσματα μεταξύ του 2011 και του 2012. Ωστόσο ο κος Γιαννακός είπε ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί.

Όπως και άλλοι γιατροί που έχουν εργαστεί στο ελληνικό εθνικό σύστημα υγείας από την ίδρυσή του το 1983, ο επικεφαλής της Ένωσης κατηγόρησε την έλλειψη προσωπικού, την ανεπαρκή υγιεινή και την απουσία των προϊόντων καθαρισμού για τα προβλήματα.

«Για κάθε 40 ασθενείς που υπάρχει μόνο μία νοσοκόμα», είπε, αναφέροντας την περίπτωση της γυναίκας που πέθανε τον περασμένο μήνα μετά από χειρουργείο ρουτίνας στο πόδι σε ένα δημόσιο νοσοκομείο στη Ζάκυνθο. «Οι περικοπές είναι τέτοιες ώστε ακόμη και σε μονάδες εντατικής θεραπείας έχουμε χάσει 150 κλίνες», αναφέρει.

«Συχνά, οι ασθενείς τοποθετούνται σε κρεβάτια που δεν έχουν απολυμανθεί. Το προσωπικό είναι τόσο καταπονημένο που δεν έχει χρόνο για να πλύνει τα χέρια του ενώ συχνά δεν υπάρχει αντισηπτικό σαπούνι ούτως ή άλλως», καταλήγει ο κος Γιαννάκος.

Κανένας άλλος τομέας δεν έχει πληγεί σε τέτοιο βαθμό στην Ελλάδα όσο αυτός, σχολιάζει ο Guardian και συνεχίζει γράφοντας πως από το 2009, οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έχουν μειωθεί κατά σχεδόν ένα τρίτο. Μέχρι το 2014, οι δημόσιες δαπάνες είχαν μειωθεί στο 4,7% του ΑΕΠ, από ένα προ κρίσης επίπεδο που ήταν στο 9,9%. Μάλιστα, περισσότεροι από 25.000 εργαζόμενοι έχουν απομακρυνθεί και τα νοσοκομεία πολλές φορές ξεμένουν από φάρμακα, γάντια, γάζες, και σεντόνια.

Ο Guardian αναφέρει επίσης πως πάνω από 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έχουν μείνει χωρίς κάλυψη υγειονομικής περίθαλψης. Οι ελλείψεις ανταλλακτικών είναι τέτοιες που τα μηχανήματα σάρωσης και άλλες διαγνωστικές συσκευές να έχουν γίνει όλο και πιο ελαττωματικές.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού, διότι όσοι συναταξιοδοτήθηκαν, δεν αντικαταστάθηκε ποτέ» δήλωσε στον Guardian ο γιατρός Γιάννης Παπαδάτος, υπεύθυνος μονάδας εντατικής θεραπείας σε ένα από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. «Επίσης, υπάρχει το πρόβλημα εξοπλισμού και έλλειψη προμηθειών, όπως γάντια, καθετήρες, και γάζες καθαρισμού» προσθέτει.

Μικρές πράξεις ηρωισμού έχουν κρατήσει το διαλυμένο σύστημα υγείας στη ζωή: οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται υπερωρίες και χορηγίες και φιλάνθρωποι βοηθούν επίσης, καταλήγει ο Guardian.