Αργεντινή Δεκέμβριος 2001. Η μεγαλύτερη χρεοκοπία της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας κηρύσσεται.

Ροντρίγκες ΣΑΑ ανακοινώνει πτώχευση

Για μερικούς η χρεοκοπία αυτή ήταν μονόδρομος

ΜΑριο ΜπλΕχερ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αργεντινής 2002

Η χρεοκοπία ήταν απολύτως αναγκαία. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να διορθωθεί η κατάσταση χωρίς πτώχευση.

Πουανακούφισεκάποιουςστηναρχή

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Σίγουρα εκείνη την στιγμή να μην πληρώσουμε το χρέος είναι ωραίο, έχεις χρέη και δεν τα πληρώνεις, αυτό πάντα είναι ωραίο αλλά αυτό έχει πάντα και συνέπειες μακροπρόθεσμα.

Ενώ για άλλους ένα λάθος που πληρώνεται ακόμα και σήμερα

Φερνάντο Ντε Λα Ρουά

Πρόεδρος Αργεντινής 1999-2001

Η πτώχευση ήταν κακή για όλους. Σήμερα περισσότερο από 10 χρόνια αργότερα συνεχίζουμε να νιώθουμε τις αρνητικές συνέπειες της γιατί οι επενδύσεις που ήρθαν στην λατινική Αμερική δεν ήρθαν στην Αργεντινή. Σε μία χώρα που έχει κηρύξει πτώχευση τα σημάδια της ανασφάλειας μένουν πάνω της.

Μία πτώχευση που για μερικούς ήταν ακόμα και ντροπιαστική

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Αυτή η πτώχευση που κηρύχτηκε ανάμεσα σε χειροκροτήματα και το πλήθος να γιορτάζει και να πίνει σαμπάνια για την πτώχευση δεν θα μείνει ποτέ σαν μία από τις καλύτερες στιγμές της Αργεντινής.

Και Που σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι έγινε με λάθος τρόπο.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Θανάσιμες διαδηλώσεις, η παραίτηση του προέδρου. Νομίζω ήταν πολύ εξευτελιστικό, οι εξεγέρσεις, κανένας δεν θέλει να δει κόσμο να σκοτώνεται. Και μετά η κατάσταση των ίδιων των ανθρώπων, όλοι ζούσαν τις επιπτώσεις τόσο έντονα. Νομίζω αυτό άφησε μεγάλο σημάδι.

Απόψε ΟΙ ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ λύνουν το μυστήριο της χρεοκοπίας της Αργεντινής. Συναντάμε τους ανθρώπους που ζουν τις επιπτώσεις της μέχρι και σήμερα. Ερευνούμε ποιοι έχασαν αλλά και ποιοι κέρδισαν από αυτή την χρεοκοπία και απαντάμε στο ερώτημα πόσο μοιάζει τελικά η Ελλάδα με την Αργεντινή. Είναι μία χώρα προς μίμηση ή ένα παράδειγμα προς αποφυγή;

Ιανουάριος 2002 λίγες μέρες μετά την πτώχευση πρόεδρος της χώρας αναλαμβάνει ο Εντουάρντο Ντουάλντε. Ηγετικό μέλος της αντιπολίτευσης ο Ντουάλντε θεωρείται από πολλούς και ο άνθρωπος που οδήγησε τον Ντε λα Ρούα, τον πρωθυπουργό της λιτότητας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην παραίτηση, και έτσι άνοιξε τον δρόμο για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις και την χρεοκοπία που ακολούθησε.

Η Αργεντινή που αναλαμβάνει ο Ντουάλντε είναι μια χώρα γονατισμένη. Η πρώτη του απόφαση, είναι και αυτή που θα στιγματίσει την οικονομία της για όλα τα επόμενα χρόνια. Έτσι, στις 6 Ιανουαρίου του 2002 η χώρα της Λατινικής Αμερικής που έκανε κάποτε νόμισμά της το δολάριο, επιστρέφει στο εθνικό της νόμισμα: το πέσο. Για να κατευνάσει τον πανικό ο Ντουάλντε εξαγγέλλει ότι τα χρήματα των Αργεντίνων στις τράπεζες θα διατηρήσουν την αξία τους στο ακέραιο.

Θέλω να σας πω ότι θα σεβαστούμε τα χρήματα των καταθέσεων. Αυτοί που κατέθεσαν δολάρια θα πάρουν δολάρια ενώ αυτοί που κατέθεσαν πέσο θα πάρουν πέσο.

Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει ποτέ. Όταν οι τράπεζες ανοίγουν στο Μπουένος Άιρες, λίγες ημέρες μετά, η κυβέρνηση έχει υποτιμήσει το πέσο 25% σε σχέση με το δολάριο. Το ένα τέταρτο από τις οικονομίες του κάθε καταθέτη έχει μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα εξαφανιστεί. Η οργή του κόσμου ενάντια στις τράπεζες και την κυβέρνηση είναι τώρα μεγαλύτερη από ποτέ. Οι τράπεζες αναγκάζονται να στήσουν ειδικά προστατευτικά τείχη για να γλιτώσουν από το μένος των αγανακτισμένων καταθετών.

Όλες τις οικονομίες μου, τις θυσίες της ζωής μου τις έχω εκεί. Ψέματα, ψέματα, ψέματα.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κεντρικής τράπεζας Mάριο Μπλεχερ αναλαμβάνει τη θέση του Κεντρικού τραπεζίτη της χώρας εκείνη ακριβώς την στιγμή.

ΜΑριο ΜπλΕχερ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αργεντινής 2002

Οι άνθρωποι ήταν νευριασμένοι με τις τράπεζες γιατί δεν μπορούσαν να πάρουν τα χρήματα τους, ήταν και νευριασμένοι μαζί μου προσωπικά, υπήρχαν αφίσες στον δρόμο με το πρόσωπο μου και άλλα τέτοια. Δεν ήταν πολύ ευχάριστο.

Οι αντιδράσεις του κόσμου, οδηγούν την κυβέρνηση Ντουάλντε να αλλάξει τους κανονισμούς. Έτσι μπορεί οι καταθέτες να έχουν χάσει το ¼ των οικονομιών τους αλλά οι δανειολήπτες δεν θα επιβαρυνθούνε με άλλο ένα 25% στα δάνεια τους Το μέτρο αυτό πλήττει ακόμα περισσότερο το ήδη γονατισμένο τραπεζικό σύστημα της χώρας, καθώς οι απώλειες του 25% απλά μεταφέρονται στα αποθεματικά των τραπεζών. Η χορήγηση νέων τραπεζικών δανείων στην Αργεντινή εκείνων των ημερών γίνεται τώρα ένα άπιαστο όνειρο σπρώχνοντας σε βαθιά ψύξη την ήδη παγωμένη Αργεντίνικη οικονομία.

ΜΑριο ΜπλΕχερ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αργεντινής 2002

Οι τράπεζες βασικά δεν λειτουργούσαν. Η ασύμμετρη επιστροφή στο πέσο έκανε το σύστημα να μην λειτουργεί. Ο μόνος τρόπος για να δουλέψει το σύστημα κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν με κάποιο είδος κρατικών επιχορηγήσεων στις τράπεζες. Στο τέλος της ημέρας αυτό αύξησε το κρατικό χρέος..

Παρά την χορήγηση κάποιων αποζημιώσεων στις τράπεζες, τα αποθεματικά τους συνεχίζουν εκείνη την στιγμή να υποφέρουν. Η κυβέρνηση Ντουάλντε παρόλο που επιλέγει τον ριζοσπαστικό δρόμο της επιστροφής στο πέσο, ξέρει καλά ότι οικονομία χωρίς τράπεζες δεν λειτουργεί. Έτσι μπροστά στον κίνδυνο της κατάρρευσης τους λόγω της υποτίμησης όχι μόνο δεν αίρει τον περιορισμό των αναλήψεων στις καταθέσεις που είχε βγάλει εξαρχής τον κόσμο στους δρόμους, αλλά αποφασίζει να τον κάνει τώρα ακόμη πιο ασφυκτικό.Eκατομμύρια καταθέτες καλούνται είτε να μετατρέψουν τα δολάριά τους σε κρατικά ομόλογα μίας πτωχευμένης χώρας βασισμένοι σε μία υπόσχεση της κυβέρνησης ότι θα πάρουν τα λεφτά τους μετά από δέκα χρόνια ή να πάρουν εκείνη την στιγμή Πέσος, χάνοντας όμως το 70% από τις οικονομίες τους, καθώς η αξία του πέσο φτάνει μέσα σε ένα εξάμηνο στο ένα τρίτο της αξίας του 1 δολαρίου. Επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο και κάθε πηγή οικονομικής δραστηριότητας στους δρόμους των πόλεων τώρα στερεύει. Το μόνο που αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα είναι η φτώχεια των Αργεντινών. Ο Αλμπέρτο Αμάτο, γνωστός ερευνητικός δημοσιογράφος της Αργεντινής καταγράφει εκείνες τις ημέρες τα γεγονότα.

ΑλμπΕρτο ΑμΑτο

Δημοσιογράφος Εφημερίδας CLARIN

Ήμασταν όλοι ουσιαστικά χωρίς λεφτά, δεν υπήρχαν μετρητά στην Αργεντινή. Δεν κυκλοφορούσε χρήμα. Όσοι είχαν ανάγκη δημιούργησαν ένα σύστημα ανταλλαγών χωρίς χρήματα. Οργανώνονταν φέρνοντας ο καθένας ότι μπορούσε να προσφέρει και το αντάλλασσε με ένα άλλο αγαθό. Έτσι ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ένα νόμισμα ανταλλαγής απόλυτα παράλληλο. Ο κόσμος αντάλλασσε σεντόνια και κουβέρτες για ένα κιλό ρύζι ή για ένα κιλό από άλλο αγαθό. Έτσι πέρασαν οι πρώτοι μήνες.

Συναντάμε τον Κριστιάνο Ρατάτσι έναν από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της χώρας στα γραφεία του στο κέντρο του Μπουένος Άιρες. Πρόεδρος της Φίατ Αργεντινής με εργοστάσιο παραγωγής στην χώρα, εξάγει τα ιταλικά αυτοκίνητα σε ολόκληρη την λατινική Αμερική. Εκείνες τις μέρες όμως παρά την πτώση του εργατικού κόστους, ακόμη και επιχειρηματίες σαν κι αυτόν πλήττονται βαθιά από μία οικονομία – κινούμενη άμμο.

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Οι μισθοί έπεσαν δραματικά και οι αγορές καταστράφηκαν, είχαμε μείωση 10-12% του ΑΕΠ το 2002, μια τρομερή κατάσταση. Συνήθως όταν πτωχεύεις και δεν σέβεσαι τους κανόνες καταλήγεις χαμένος, όχι κερδισμένοι. Συνήθως οι φτωχότεροι οι άνθρωποι στην χαμηλή ή μεσαία τάξη υποφέρουν περισσότερο, οι μισθοί ολοένα εξαφανίζονται εν μέσω ενός τεράστιου πληθωρισμού κα μία τεράστιας υποτίμησης.

Ο Γκουστάβο Γκρομποκοπατέλ είναι σήμερα ο μεγαλύτερος εξαγωγέας Σόγιας στην Αργεντινή, πολλοί τον αποκαλούν βασιλιά της σόγιας. Τα γραφεία του είναι απλά καθώς ο ίδιος περνά τον περισσότερο του χρόνο στις φυτείες του μακριά από το Μπουένος Άιρες. Όμως εκείνες τις μέρες μετά την πτώχευση και την επιστροφή στο πέσο δεν ήξερε – όπως λέει - αν ήταν πλούσιος ή φτωχός.

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Έπρεπε να εισπράττουμε χρήματα από την μία και από την άλλη έπρεπε να πληρώνουμε χρήματα. Και δεν ξέραμε πόσο θα μας πλήρωναν ούτε πόσο έπρεπε να πληρώσουμε. Ήταν πολύ δύσκολο γιατί όλα τα συμβόλαια και οι κανόνες δεν ίσχυαν εκείνη την περίοδο.

Και οι δυσκολίες δεν σταματούν εκεί. Η ζωή για τους Αργεντινούς αλλάζει μέρα με την ημέρα.

Ενώ η πτώχευσηγίνεται για να μην πληρώσει η κυβέρνηση της Αργεντινής τα χρέη της στους ξένους δανειστές και έτσι να κρατήσει χρήματα για το πληθυσμό που βρίσκεται σε ανάγκη, η πτώχευση της χώρας και στην συνέχεια η υποτίμηση του πέσο είχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Χτυπά αυτούς τους οποίους υποτίθεται θα προστάτευε - τους πιο αδύναμους Αργεντινούς.

ΑλμπΕρτο ΑμΑτο

Δημοσιογράφος Εφημερίδας CLARIN

Πάντοτε αυτοί που υποφέρουν περισσότερο είναι οι πιο φτωχοί.Πάντοτε υποφέρουνε αυτοί που έχουν τα λιγότερα.

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Οι εργάτες για παράδειγμα, μέσα σε ένα χρόνο μειώθηκαν οι μισθοί τους τρείς φορές. Γιατί όταν αλλάζει η ισοτιμία του νομίσματος, τον ένα μήνα παίρνεις 1000 δολάρια τον επόμενο 300 δολάρια. Πραγματικά οι εργάτες είχαν πολλά προβλήματα. Εκείνη την περίοδο 50% του πληθυσμού ήταν κάτω από το όριο της φτώχιας και αυτό έγινε μέσα σε ένα δύο μήνες.

ΣΙΕλο ΕσκαλΑδα

Οργάνωση «Οι Εθελοντές της Σιέλο»

Κάθε μέρα έρχονταν πολλοί σε κατάσταση υποσιτισμού. Έρχονταν πολλά άτομα να ζητήσουν φαγητό γιατί δεν είχαν. Ούτε εμείς οι ίδιοι ξέραμε πώς να καταπολεμήσουμε τον υποσιτισμό.

Η Σιέλο είχε ανοίξει με την βοήθεια εθελοντών εκείνη την εποχή αυτή την τραπεζαρία. Ένα συσσίτιο για τους ανθρώπους της Ciudad Oculta

Τώρα είμαστε μία μικρή οργάνωση

της κρυμμένης πόλης όπως μεταφράζεται στα ελληνικά. Πήρε το όνομα της το 1978 όταν η Αργεντινή φιλοξένησε το Μουντιάλ και ο τότε πρόεδρος, ο δικτάτορας Βιδέλα έχτισε ένα πολύ υψηλό τοίχο γύρω από αυτήν για να κρύψει την ασχήμια της από τους τουρίστες. Η περιοχή αυτή, μια μικρή πόλη από παραπήγματα είναι σήμερα και ήταν και τότε μια από τις φτωχότερες και πιο επικίνδυνες περιοχές στο Μπούενος Άιρες. Εκείνες τις μέρες της κρίσης όμως όπως θυμάται η Σιέλο ήταν ξεκάθαρα διαφορετικές.

ΣΙΕλο ΕσκαλΑδα

Οργάνωση «Οι Εθελοντές της Σιέλο»

Υπήρχε μία μητέρα που ερχόταν με την κόρη της φασκιωμένη κρατώντας την στο μπράτσο της και ερχόταν να φάει και έτρωγε με όλα τα παιδία της. Μία μέρα την ρώτησα πόσα έκλεισε η κόρη της η Πρισίλα; Μου απάντησε είναι ενός η Πρισίλα. Και πόσα κιλά ζυγίζει η Πρισίλα; Και ζύγιζε 4.5 κιλά.

Και οι νύχτες όμως στην εποχή της πτώχευσης ήταν κι αυτές διαφορετικές. Όταν το σκοτάδι πέφτει στο Μπουένος Άιρες κάποιοι από τους 3,5 εκατομμύρια ανέργους και νεοάστεγους εκείνες τις ημέρες αναζητούν δουλειά ακόμη και μέσα στα σκουπίδια. Είναι οι λεγόμενοι καρτονέρος, το σημάδι της κρίσης της Αργεντινής: άνθρωποι που με καρότσια γυρνούν την πόλη και ψάχνουν για χαρτί και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά μέσα στα σκουπίδια για να τα πουλήσουν. Εκείνες τις μέρες το νούμερο των καρτονέρος φτάνει τους 40.000.

Ένας από αυτούς και ο Σέρχιο Σάντσες , οδηγός φορτηγού που η πτώχευση τον βρίσκει απολυμένο από την δουλειά του.

ΣΕρχιο ΣΑντσεΣ

Ρακοσυλλέκτης

.Στην αρχή δεν ήξερα πως ήταν αυτή η δουλειά. Ήξερα στο περίπου όταν όμως ξεκίνησα να την παλεύω και άρχισα να ανταλλάσω, μάζευα, μάζευα, μάζευα με την σύζυγο μου μαζί και με την κόρη μου και με τον γιο μου και όλοι μαζί μαζεύαμε και ζούσαμε.

Ο Εμανουέλ Αμάδο από την άλλη παραδέχεται ότι για να επιβιώσει εκείνες τις μέρες αναγκάστηκε να συμμετέχει ακόμη και σε πλιάτσικα.

ΕμανουΕλ ΑμΑδο

Ρακοσυλλέκτης

Η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη το 2001- 2002. Εμείς, οι άνθρωποι που δεν είχαμε κανένα πόρο συγκεντρωνόμασταν σε ένα οποιοδήποτε σπίτι και συζητούσαμε που θα πάμε και σε ποιο μεγάλο σουπερμάρκετ για να πάρουμε πράγματα.

Εσύ έκανες πλιάτσικο;

Εγώ έπαιρνα πράγματα, ναι , εκείνη την εποχή το έκανα.Υπήρχε μία ατμόσφαιρα εμφυλίου πολέμου διότι ας πούμε εγώ έχω ένα σουπερ μάρκετ δικό μου και έχω 30 αλεύρια, 40 ζυμαρικά υπήρχαν άτομα εκείνη την στιγμή που δεν είχαν. Και τα άτομα που δεν είχανε τίποτα ερχόντουσαν να μου τα πάρουν. Ούτε η αστυνομία δεν ήξερε ποιον να προστατεύσει. Γιατί δεν μπορούσε να τα βάλει με 40 οικογένειες για να προστατεύει ένα μόνο άτομο.

Με αυτή την κατάσταση δεδομένη, τα ηνία του υπουργείου οικονομικών παίρνει στα χέρια του ο οικονομολόγος Ρομπέρτο Λαβάνια.

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Ήμασταν στο όριο διάλυσης της χώρας. Ο κόσμος ήταν στους δρόμους, το ποσοστό φτώχιας εκείνη την στιγμή ήταν 52% και τα ποσοστά ανεργίας ήταν 25%, η χώρα ήταν ουσιαστικά παράλυτη.

Ποιοι όμως ωφελήθηκαν από αυτή την μεγάλη αλλαγή;; Για τον πρώην υπουργό οικονομικών, που πολλοί Αργεντίνοι εκείνες τις ημέρες θεωρούσαν υπεύθυνο για την κατάσταση της χώρας, η υποτίμηση εξυπηρετεί τελικά μόνο τα συμφέροντα των πολύ δυνατών.

ΝτομΙνγκο ΚαβΑλο

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2001

Υπήρχαν μεγάλες βιομηχανίες και μεγάλα μμε καθώς και περιφέρειες που ήταν χρεωμένες σε δολάρια και είδαν σαν λύση το ότι το χρέος τους θα μετατρεπόταν από δολάρια σε πέσο. Για παράδειγμα, εάν μια επιχείρηση χρωστούσε ένα δισεκατομμύριο δολάρια μετά την επιστροφή στο πέσο και την υποτίμηση θα χρωστούσε μόνο 250 εκ. δολάρια αντί για ένα δισεκατομμύριο, δηλαδή μόνο το ένα τέταρτο. Ήταν μία τρομερή ανακατανομή ενάντια σε αυτούς για τους οποίους έκανες την υποτίμηση αρχικά για να τους βοηθήσεις.

Την ίδια εποχή ξεκινάει και ένα άλλο καινούργιο φαινόμενο στην Αργεντινή. Πολλοί επιχειρηματίες με μεγάλα χρέη, απλήρωτο προσωπικό και ανεκπλήρωτες υποχρεώσεις εγκαταλείπουν τις επιχειρήσεις τους. Απλά φεύγουν αφήνοντας πίσω τους μηχανήματα και εμπορεύματα. Τότε πολλοί εργαζόμενοι αποφασίζουν πως αντί να αντιμετωπίσουν την ανεργία με περίπου άλλα 3 εκατομμύρια άνεργους θα γίνουν οι ίδιοι τα αφεντικά, ξανανοίγοντας τα εργοστάσια μόνοι τους καταλαμβάνοντάς τα ουσιαστικά και μετατρέποντας τις επιχειρήσεις σε ένα είδος αυτοδιαχειριζόμενης κολεκτίβας. ΜίααπόαυτέςείναικαιηβιοτεχνίαρούχωνΜπρούκμαν.

Αλίσια ΚοσΟΪ

Εργάτρια

Ο Μπρούκμαν έφυγε, παράτησε το εργοστάσιο σκεπτόμενος ότι και εμείς θα φεύγαμε αλλά εμείς δεν φύγαμε. Μείναμε στο εργοστάσιο για να το φυλάσσουμε και δημιουργήσαμε την νύχτα μία ομάδα 22 συναδέλφων και έτσι ξεκινήσαμε.

Οι εργαζόμενοι στην βιοτεχνία Μπρούκμαν αποφασίζουν ότι δεν θα εγκαταλείψουν το εργοστάσιο στο οποίο οι περισσότεροι είχαν δουλέψει για μια ζωή. Ύστερα από ένα πολύ μεγάλο δικαστικό αγώνα καταφέρνουν και παίρνουν στα χέρια τους την βιοτεχνία και έτσι με κανονισμούς δικούς τους χωρίς αφεντικό και προϊστάμενο αλλάζει όλος ο τρόπος αλλά και η διάθεσή τους για δουλειά.

Αλίσια ΚοσΟΪ

Εργάτρια

Η διαφορά είναι ότι δεν έχουμε κάποιον από πάνω μας. Ούτε τους Μπρούκμαν ούτε τους εντεταλμένους του, ούτε διευθυντή ούτε κανέναν άλλο βλάκα. Δουλεύουμε ελεύθερα και ο καθένας γνωρίζει τις ευθύνες του.

Ο νέος υπουργός Οικονομικών όμως μετρά τον χρόνο αντίστροφα και έναν και μόνο σκοπό το 2002: Να επανακινήσει την οικονομία εδώ και τώρα. Ξέρει ότι η κατάσταση στους δρόμους είναι οριακή και ξεκινάει την θητεία του διαλέγοντας όχι τα δάνειο των 25 δις που του προσφέρει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκείνη την στιγμή αλλά έναν μονοπάτι άγνωστο στην Αργεντίνικη οικονομία.

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Η μια επιλογή ήταν να πάρουμε τα 25 δις δολάρια από το ΔΝΤ, να αποδεχτούμε το πρόγραμμα του ΔΝΤ και να συνεχίσουμε να μειώνουμε μισθούς. Η πρώτη φορά ήταν επι Ντε λα Ρουα όταν κάναμε περικοπές σε μισθούς και στα κοινωνικά προγράμματα. Η άποψη μου ήταν πως με το 52% του πληθυσμού κάτω από τα όρια της φτώχιας χωρίς επενδύσεις και με πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας αυτή η λύση δεν θα έλυνε τα προβλήματα. Και για αυτό τον λόγο επέλεξα την άλλη λύση, να μην ζητήσουμε τίποτα από το ΔΝΤ, και να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας τα προβλήματα μας.

Η απόφασή του αυτή αιφνιδιάζει ακόμα και τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Του είπα πως δεν θα χρειαστούμε άλλη βοήθεια και πως η Αργεντινή είτε θα έλυνε μόνη της τα προβλήματα της ή δεν θα τα έλυνε καθόλου. Αυτή ήταν η απόφαση. Έπρεπε να το επαναλάβω τρεις φορές. Στην αρχή θεώρησα πως ίσως τα Λατινικά Αγγλικά μου δεν ήταν καλά ή τα Γερμανικά Αγγλικά του δεν ήταν καλά αλλα όχι! Το πρόβλημα δεν ήταν αυτό. Ήταν αδιανόητο ότι μια χώρα θα συνέχιζε με το δικό της πρόγραμμα, με μια γερή αναδιάρθρωση του χρέους και χωρίς να ζητήσει τίποτα άλλο από το ΔΝΤ.

Για καλή τύχη όμως του Λαβάνια η καταιγίδα στην οποία βρισκόταν η Αργεντινικη οικονομία τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να κοπάζει και τα πρώτα σημάδια ήλιου εμφανίζονται δειλά στον Αργεντινικό ουρανό.

Ένας ήλιος που έρχεται στο τέλος του 2002 υπό την μορφή γεωργικών προϊόντων που παράγει σε αφθονία η Αργεντινή και αποτελούν ακόμη και μέχρι σήμερα την ραχοκοκαλιά της οικονομίας της. Οι τιμές τους μετά από δεκαετίες καθοδικής πτώσης έχουν επιτέλους αρχίσει ξανά να ανεβαίνουν.

ΕμΙλιο ΟκΑμπο

Οικονομολόγος

Παραδόξως το 2002 τα πράγματα άλλαξαν, ο κύκλος αντιστράφηκε και από το 2002 μέχρι σήμερα οι τιμές των γεωργικών προϊόντων πέρασαν σε αυτό που λέμε «σούπερ κύκλο» και ο κύκλος αυτός ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκός για την Αργεντινή. Είμαστε οι βασικοί εξαγωγείς σιτηρών, μια χώρα με τόσο πλούσιους πόρους όπως η Αργεντινή, ξαφνικά βρέθηκε σε ένα πολύ πιο ευνοϊκό περιβάλλον και οι περισσότερες εξαγωγές έγιναν από αυτόν τον τομέα.

Ο Εμίλιο Οκάμπο είναι οικονομολόγος αλλά και ιστορικός και έχει παρακολουθήσει πολύ στενά την πορεία των Αργεντίνικων εξαγωγών. Ξέρει ότι την στιγμή που άρχισαν να ανεβαίνουν οι τιμές των αγροτικών προϊόντων ήταν και η πιο κατάλληλη.

ΕμΙλιο ΟκΑμπο

Οικονομολόγος

Ο αγροτικός τομέας ήταν ικανός να δημιουργήσει ένα τεράστιο συνάλλαγμα με τις εξαγωγές του. πότε αυτό ήταν μία πολύ μεγάλη αλλαγή. Το 2002 περιέργως συνέπεσε να μην είναι μόνο η πρώτη χρονιά μετά την κρίση αλλά και το τέλος της πτώσης τιμών των αγροτικών προιόντων και αυτό κατά την γνώμη μου ήταν πολύ σημαντικό.

Ο Οκάμπο προσφέρεται να μας πάει να δούμε την καρδιά της Αργεντίνικης γεωργικής παραγωγής στην περιοχή Λας Πάμπας στο κέντρο τη χώρας. Θέλει να μας δείξει από κοντά την μηχανή που έβαλε μπροστά την παγωμένη Αργεντίνικη οικονομία. Και να μας δείξει ακόμη και τον λόγο που η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με την Αργεντινή

ΕμΙλιο ΟκΑμπο

Οικονομολόγος

Η Αργεντινή είναι μία πλούσια χώρα. Απλά να πάρεις το αυτοκίνητο σου και να οδηγήσεις δύο ώρες έξω από το Μπουένος Άιρες βλέπεις αυτά τα χωράφια με σιτηρά και σόγια και οτιδήποτε άλλο και λες αυτό είναι μία κατάρα γιατί στο τέλος της μέρας με αυτές τις τιμές των γεωργικών προιόντων μπορούμε να την γλιτώσουμε. Πολλά πράγματα μοιάζουν στις χώρες μας αλλά και πολλά είναι διαφορετικά. Π.χ η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, τα συνδικάτα κλπ. Έχουμε πολλά κοινά και όταν βλέπω αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα λεω ότι αυτό το έχουμε ξαναδεί. Αλλά η οικονομία μας είναι πολύ διαφορετική. Η Αργεντινή είναι μία χώρα πλούσια σε φυσικούς πόρους ου επωφελήθηκε πάρα πολύ μετά την πτώχευση με την άνοδο των τιμών και για την Ελλάδα δεν μπορείς να πεις το ίδιο γιατί η δομή της ελληνικής οικονομίας είναι διαφορετική

Η Αργεντινή είναι μία χώρα λίγο μικρότερη σε έκταση από την Ινδία με πληθυσμό μόλις 40 εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι μία χώρα που παράγει πάρα πολλά πράγματα από κρέατα, σε πετρέλαιο, αυτοκίνητα και φρούτα αλλά η βασική μηχανή της οικονομίας της είναι τα γεωργικά προϊόντα και κυρίως η σόγια. Η Αργεντινή είναι ο δεύτερος εξαγωγέας σόγιας παγκοσμίως με βασικό πελάτη την Κίνα που κάθε χρόνο έχει όλο και περισσότερες ανάγκες για κατανάλωση. Στην περιοχή Λας Πάμπας συναντάμε και τον Αριέλ Μόρα. Αγρότης 4ης γενιάς έχει γεννηθεί και μεγαλώσει μέσα στα χωράφια και είναι ο πλέον κατάλληλος για να μας εξηγήσει αν αυτή η εντυπωσιακή ανάπτυξη ήταν τυχαία.

ΑριΕλ ΜΟρα

Αγρότης

Εάν ένα τσουβάλι σόγιας πριν από το 2001 άξιζε 20 πέσος μετά το 2001 άξιζε 60 πέσος. Φυσικά αυτή η αλλαγή δημιουργεί μία μεγάλη ανάπτυξη στον τομέα.

Από την δεκαετία του 90 όταν η οικονομία της Αργεντινής αναπτυσσόταν ακόμη ταχύτατα ένα μεγάλο ποσό είχε επενδυθεί στον αγροτικό τομέα. Ήταν σα να είχαν καλλιεργηθεί οι σπόροι τις καλές μέρες για να ταΐσουν τον πληθυσμό στις κακές, και για καλή τύχη των Αργεντίνων έτσι ακριβώς και έγινε.

ΑριΕλ ΜΟρα

Αγρότης

Όταν όλα κατατροπώνονταν το 2001 αι όταν κανένας πια δεν στοιχημάτιζε υπέρ της Αργεντινής ο δικός μας τομέας έσπειρε, έβαζε λιπάσματα, έκανε τις επενδύσεις του στην τεχνολογία για να μπορεί να φτάσει εκεί που οι άλλοι ήταν. Η δουλειά που επιτελέστηκε στον δικό μας τομέα και η υποστήριξη που έβαλε στην οικονομία μας ήταν πολύ σημαντική. Γιατί κανένας δεν γνώριζε ποια μέρα οι τιμές των γεωργικών προϊόντων θα αυξάνονταν.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Αργεντινή είναι η δεύτερη πιο αναπτυγμένη τεχνολογικά χώρα στον κόσμο όσον αφορά την αγροτική παραγωγή μετά την Αμερική. Στο τρακτέρ που θερίζει το κτήμα του Μόρα, ο oδηγός του μας εξηγεί πως μέσα από ένα κομπιούτερ και το πάτημα μερικών κουμπιών μπορεί να έχει πλήρη εικόνα του τι συμβαίνει στο χωράφι και στην συγκομιδή του.

ΑριΕλ ΜΟρα

Αγρότης

Τώρα έχω κάνει 27 εκτάρια. παρά να βλέπω (μέσα από το μηχάνημα) την ξηρότητα, την υγρασία, πόσο ζυγίζει ο υγρός σπόρος και πόσο ο ξερός.

Εκτός από τις επενδύσεις που έγινα στην δεκαετία του ‘90 οι αγρότες είναι και από τους λίγους – εκτός από τους ολιγάρχες - που απολαμβάνουν ένα υποτιμημένο πέσο. Τα προϊόντα τους γίνονται πολύ πιο ανταγωνιστικά ενώ τα χρέη του παρελθόντος σχεδόν εξαφανίζονται.

ΑριΕλ ΜΟρα

Αγρότης

Από την μία μεριά ο παραγωγός μας τριπλασίασε τα έσοδα του και από την άλλη τα χρέη του επίσης άξιζαν το ένα τρίτο. Αυτό δημιούργησε ταχύτατα μία εκρηκτική ανάπτυξη αυτό του τομέα

ΜΑριο ΜπλΕχερ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αργεντινής 2002

Και η κυβέρνηση έβαλε φόρο εξαγωγών, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αρνηθεί να τον βάλει και αυτός ο φόρος εξαγωγών πήγε πολύ πολύ καλά. Κατάφερε να ισοσκελίσει τα δημοσιονομικά που ήταν το βασικό πρόβλημα. Οπότε αυτό ήταν μέρος της λύσης.

Με την φορολογία στις εξαγωγές των γεωργικών προϊόντων να καλύπτουν τρύπες και χρέη της χώρας, τα ταμεία αρχίζουν να γεμίζουν σιγά σιγά και τότε είναι που ο πρόεδρος Ντουάλντε ξέρει ότι πρέπει να πάει σε εκλογές. Παρά την ανώμαλη προσγείωση της οικονομίας με την επιστροφή και υποτίμηση του πεσο που ο ίδιος αποφάσισε ήξερε ότι αυτό που είχε καταφέρει επιτέλους να ηρεμήσει τις κοινωνικές εντάσεις του τελευταίου χρόνου και να ετοιμάσει την χώρα για εκλογές.

Ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι θυμωμένοι μαζί μου που δεν τους έδωσα όλα όσα μπορούσα να τους δώσω.

Στις εκλογές του Μαΐου 2003 κατεβαίνουν ο βετεράνος πρόεδρος της Αργεντινής Κάρλος Μένεμ και ένας σχεδόν άγνωστος περονιστής κυβερνήτης της Παταγονιάς ο Νέστορ Κίρσνερ.

Βγαίνουμε στους δρόμους της περιφέρειας μας. Οργανωνόμαστε έχοντας εμπιστοσύνη ότι οι νίκες κερδίζονται με προσπάθεια και δουλειά

Ο Μένεμ φοβούμενος μία εξευτελιστική ήττα, στον δεύτερο γύρο εκλογών, παραιτείται. Έτσι πρόεδρος εκλέγεται με ένα πολύ μικρό ποσοστό για τα εκλογικά δεδομένα της Αργεντινής ο Νέστορ Κίρσνερ.

Εγώ ο Νέστορ Κάρλος Κίρσνερ ορκίζομαι στο Θεό και αυτά τα Άγια Ευαγγέλια να εκτελώ με πίστη και με πατριωτισμό τα καθήκοντα του Προέδρου του Έθνους, να τηρώ και να φροντίζω να τηρείται πιστά το Σύνταγμα του Αργεντίνικου Έθνους.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Ο Νέστορ πήρε την εξουσία με το 22% των ψήφων οπότε ήταν ένας σχετικά αδύναμα εκλεγμένος πρόεδρος.

O Sergio Bernstein είναι πολιτικός αναλυτής με εταιρεία δημοσκοπήσεων στο Μπουένος Άιρες . Η απρόσμενη άνοδος του Κίρσνερ στην εξουσία είναι κάτι που έχει παρακολουθήσει από πολύ κοντά.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Αμέσως αφού πήρε την εξουσία, έχτισε μία διευρυμένη συμμαχία με ανθρώπους από την δεξιά από το κέντρο και την αριστερά. Ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια να νομιμοποιήσει την εκλογή του χρησιμοποιώντας διαφορετικούς χώρους αλλά με

μία πολύ δημοκρατική αζέντα που περιλάμβανε την ενίσχυση δημοκρατικών φορέων

προσπαθώντας συγχρόνως να βγει και από την κρίση.

Τα βάρος του Κίρσνερ πέφτει από την αρχή στην οικονομία . Η υποτίμηση είναι κάτι που αρχικά τον βοηθάει.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Η υποτίμηση ήταν τεράστια οπότε κερδίσαμε πολύ στην ανταγωνιστικότητα δηλαδή οι μισθοί ήταν πάρα πολύ χαμηλοί δεν ήταν σημαντικοί στο κόστος παραγωγής οπότε η Αργεντινή ανάκαμψε γρήγορα.

Στο τιμόνι της οικονομίας κρατάει τον Ρομπέρτο Λαβάνια που πλέον εκείνη την στιγμή θεωρείτε από πολλούς ο αρχιτέκτονας της οικονομικής σωτηρίας της χώρας.

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Η ανάκαμψη άρχισε πολύ γρήγορα για ένα και μοναδικό λόγο είχαμε την οικονομία με κεφάλαια σε αδράνεια, με ανθρώπους άνεργους, και τώρα υπήρχε μία τιμή συναλλάγματος που έκανε την Αργεντινή πολύ ανταγωνιστική.

O Prat Gay που είναι ο νέος διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Αργεντινής ξέρει ότι παρά τους γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης και το γέμισμα των ταμείων της χώρας, η βασική δαπάνη που πλήττει την οικονομία εκείνη την εποχή είναι οι πληρωμές της Αργεντινής. Στους οφειλέτες της. Η χώρα θα χρειαστεί και πάλι την βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - που από το τέλος του 2001 όταν αποφάσισε να τραβήξει την πρίζα στην Αργεντινή - είχε μείνει εκτός

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Τον Ιανουάριο του 2003 είχαμε περάσει ήδη ένα χρόνο χωρίς πρόγραμμα με το ΔΝΤ. Και ήμασταν κοντά στο τέλος των αποθεμάτων μας. Ο λόγος ήταν ότι παρόλο που η οικονομία όχι μόνο είχε επανέλθει αλλά παρήγαγε και πλεόνασμα, τα χρήματα μας πήγαιναν για τις οφειλές μας. Οπότε ήταν πολύ σημαντικό για μας να κάνουμε μία συμφωνία με το ΔΝΤ ώστε να σταματήσουμε την αιμορραγία των αποθεματικών μας.

Το ΔΝΤ είναι και αυτό που πιέζει τον Λαβάνια να ξεκινήσει συζητήσεις για μία αναδιαπραγμάτευση του χρέους με αυτούς που είχαν στα χέρια τους κρατικά ομόλογα της Αργεντινής ώστε να μπορέσει σιγά σιγά η Αργεντινή να βγει στις παγκόσμιες αγορές από τις οποίες έχει αποκλειστεί τα τελευταία 4 χρόνια. Το χρέος που ήταν τότε στα 90 περίπου δισεκατομμύρια δολάρια ήταν αδύνατον να αποπληρωθεί. Οι διαπραγματεύσεις με τους ομολογιούχους για ένα κούρεμα του χρέους της χώρας πάνω από 50% ξεκινάνε με πολλές δυσκολίες και διαρκούνε 2 ολόκληρα χρόνια.

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Ήταν περίπου 62 συναντήσεις σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, Ιαπωνία, Λουξεμβούργο, Ρώμη, Ουάσινγκτον. Γιατί είχαμε 152 διαφορετικά ομόλογα. Τα ομόλογα είχαν εκδοθεί σε διαφορετικά νομίσματα και κάτω από διαφορετικές νομοθεσίες. Αλλά βέβαια διαφορετικές ήταν οι συζητήσεις από τις συμφωνίες. Δεν υπήρχε συμφωνία για κούρεμα 75%, tai αδύνατον να συμφωνήσουν σε κάτι τέτοιο

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Πόσοι τελικά το δέχτηκαν. Ποιόήταν το ποσοστό;

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Οι άνθρωποι που το δέχτηκαν ήταν περίπου 76%

Ο Λαβάνια αποφασίζει με τον Κίρσνερότι αυτή την φόρα τράπεζες και εταιρείες μέσα στην Αργεντινή που είχαν χάσει από την υποτίμηση του 2002 δεν θα αποζημιωθούν παρά τις πιέσεις που δέχονται..

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Πόση πίεση δεχτήκατε για να τις αποζημιώσετε;

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Πολύ. Για παράδειγμα αυτή η εταιρεία που ζητούσε 5000.000.000 αποζημίωση

ήταν μία εφημερίδα. Μία σημαντική εφημερίδα. Καταλαβαίνετε τι πίεση άσκησε αυτή η εφημερίδα. Όταν 52% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας,

δεν υπάρχει καμία άλλη λύση παρά να βρεις το κουράγιο να πεις ότι αυτή την φορά θα είναι διαφορετικά.

Με την οικονομία της χώρας να έχει αρχίσει να μπαίνει σε έναν δρόμο ο Κίρσνερ βλέπει μπροστά του την επόμενη και πιο σημαντική για τον ίδιο προσωπικά πρόκληση- τις εκλογές για την γερουσία και το κογκρέσο του 2005 . Ξέρει ότι πρέπει να πετύχει μία συντριπτική νίκη και να ενισχύσει την δύναμή του καθώς στις προηγούμενες εκλογές είχε κερδίσει οριακά και μόνο όταν ο αντίπαλος του είχε αποσύρει την υποψηφιότητα του. Και τότε, όπως θυμάται και ο ίδιος ο κεντρικός του τραπεζίτης, τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν. Αντί να πάρουν τον δρόμο των μεταρρυθμίσεων που είναι πάντα απαραίτητες όταν η οικονομία πάει καλά αποφασίζουν να ευχαριστήσουν τους ψηφοφόρους τους.

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Τότε ήταν που τα πράγματα άλλαξαν δραματικά σε πολιτικό επίπεδο. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2005 δεν ήταν και οι καλύτεροι μαθητές αλλά προσπαθούσαν να κάνουν όλα τους τα μαθήματα, να μην νευριάσουν κανένα, να πάρουν τα μέτρα που έπρεπε να πάρουν ήταν πάντα πολύ καλοί στο να διαλέγουν τους αντιπάλους τους αλλά χωρίς να ταρακουνούν τα πράγματα πολύ.

Και αυτό ακριβώς έκαναν τον Δεκέμβριο του 2005, όταν ο Κίρσνερ θα πάρει μια απόφαση σοκαριστική για τα διεθνή δεδομένα από τη μία, αλλά και ιδιαίτερα δημοφιλή για το εκλογικό του ακροατήριο από την άλλη. Με τα ταμεία της χώρας σε σχετικά καλή κατάσταση αποφασίζει να αποπληρώσει μονομιάς τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια χρέος που είχε η Αργεντινή έναντι του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου. Μία κίνηση που κάνει τον Κίσνερ στα μάτια των Αργεντίνων σχεδόν ήρωα.

Στις εκλογές για το κογκρέσο και την γερουσία ο Κίρσνερ κερδίζει με ευκολία. Τώρα πια είναι ο ισχυρός άντρας της Αργεντινικης πολιτικής σκηνής. Από εκείνη την στιγμή η οικονομική πολιτική αλλάζει τελείως τροχιά. Έτσι οι βασικοί πρωταγωνιστές για την ανάκαμψη της Αργεντίνικης οικονομίας βρίσκονται εκτός εξουσίας.

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Μόλις πήραν την λαϊκή ψήφο είπαν τώρα είμαστε εμείς. Θα κάνουμε ότι θέλουμε. Δεν θέλουμε κανένα να μας λέει τι να κάνουμε. Μόλις πήρε την ψήφο είπε δεν θέλω αυτά τα ανθρωπάκια είναι δική μου η δουλεία, δική μου η νίκη. Οπότε είπε θα ξεφορτωθώ τον Λαβάνια και θα ξεφορτωθώ όποιον άλλο χρειαστεί

ΡομπΕρτο ΛαβΑνια

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2002-2005

Ξεκίνησαν πολλά πράγματα. Εθνικοποιήσεις, ελέγχους στις τιμές, πολύ μεγάλα επιδόματα που ενώ είχαμε μέσα σε πέντε χρόνια καταφέρει το υψηλότερα πλεόνασμα στην ιστορία της Αργεντινής αυτοί μέσα σε οκτώ χρόνια τα είχαν εξαφανίσει τελείως και η χώρα είναι ξανά ελλειμματική. Η οικονομική πολιτική άλλαξε τελείως.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Ήταν ξεκάθαρο ότι ο στόχος ήταν να αποκτήσουμε μία πολύ μεγάλη κρατική μηχανή

και το κράτος να παρεμβαίνει σε διαφορετικούς τομείς. Να αφήνει φίλους του να βγάζουν πολλά χρήματα. οπότε οι πιο σημαντικοί τους στόχοι πραγματοποιήθηκαν.

Ποτέ δεν πίστεψαν στην οικονομία της αγοράς ποτέ δεν πίστεψαν στην παγκοσμιοποίηση, μίσησαν κάθε είδους ελέγχου είτε από τις αγορές ή από το ΔΝΤ.

Ήθελε να αποφασίζει χωρίς κανένας να τον ελέγχει. Δεν ήταν ένας δημοκρατικός αρχηγός.

Η κριτική όμως δεν προέρχεται μόνο από τους πρώην συνεργάτες του. Οι ψίθυροι στο Μπουένος Άιρες τώρα μιλάνε για το πολιτικό σχέδιο του προεδρικού ζεύγους που καταστρώνεται πίσω από τα κλειστά παράθυρα του προεδρικού Μεγάρου. Ο Κίρσνερ μαζί με την σύζυγο του Κριστινα που είναι εκείνη την εποχή εκλεγμένο μέλος του Κογκρέσου σκοπεύουν να παραμείνουν στην κορυφή της εξουσίας της Αργεντινής για την επόμενη δεκαετία δίνοντας ο ένας την προεδρία στον άλλον.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Ο Νέστορ προσπάθησε να άλλαξε το σύνταγμα στο παρελθόν για να ξανακατέβει πρόεδρος και απέτυχε. Και άφησε την Κριστίνα να κατέβει με την ιδέα να κάνουν την Ρωσική λύση, Πούτιν, Μεντβέντεβ, αλλά στο τέλος της ημέρας ο Πούτιν ήταν που αποφάσιζε, σωστά;

Και ο Κίρσνερ καταφέρνει τον σκοπό του. Στις εκλογές του 2007 υποψήφιος δεν είναι ο ίδιος, αλλά η γυναίκα του Κριστίνα Φερνάντες Κίρσνερ. Όλοι ξέρουν ότι πίσω από την δυναμική γυναίκα βρίσκεται ο πρώην πρόεδρος της χώρας. Και την εκλέγουν. ο προεδρικό ζευγάρι είναι τώρα πανίσχυρο.

Αργεντινή 2013. Στην ατμόσφαιρα του Μπουένος Αίρες κάτι φαίνεται να έχει αλλάξει.

Ομάδες ανθρώπων που θέλουν να δείξουν την δυσαρέσκεια τους στην κυβέρνηση KIRSNER και τις πολιτικές της έχουν αρχίσει να βγαίνουν στους δρόμους της πόλης.

Εμείς μιλάμε για ανασφάλεια και η κυβέρνηση μας απαντάει ότι αυτό είναι μία αίσθηση. Εμείς μιλάμε για πληθωρισμό, τους λέμε ότι οι τιμές αυξάνονται καθημερινά και μας λένε ότι δεν είναι έτσι. Το βασικό πρόβλημα που έχουμε είναι ότι η κυβέρνηση αρνείται τα προβλήματα

Πρόεδρος της Αργεντινής, η Κριστίνα Φενράντες Κίρσνερ, για δεύτερη φορά. Ο άνδρας της Νέστορ, έχει πεθάνει λίγο πριν από τις τελευταίες εκλογές και αυτή υποσχόμενη να συνεχίσει την οικονομική πολιτική των προηγούμενων ετών έχει κερδίσει με μία συντριπτική νίκη το 54% των ψήφων.

Η οικονομία της χώρας όμως αρχίζει τώρα να υποκύπτει στις αδυναμίες της.

Παρόλο που οι γειτονικές τις χώρες έχουν μεγάλη ανάπτυξη και η Αργεντινή μέχρι το 2011 αναπτυσσόταν με περίπου 7%, σήμερα η ανάπτυξη είναι σχεδόν μηδενική. Δέκα και πλέον χρόνια μετά την χρεοκοπία της η χώρα ακόμη δεν δανείζεται από τις διεθνείς αγορές, πολλοί από τους δανειστές της την κυνηγούν ακόμη στα δικαστήρια της Νέας Υόρκης, ενώ θεωρείται η χώρα με το δεύτερο υψηλότερο ρίσκο στον κόσμο μετά την Ελλάδα.

ΕμΙλιο ΟκΑμπο

Οικονομολόγος

Μόνο μία χώρα στον κόσμο έχει υψηλότερο ρίσκο από την Αργεντινή και αυτή είναι η Ελλάδα. Και το καταπληκτικό είναι ότι αυτό συμβαίνει μετά από εφτά ή οκτώ χρόνια πολύ υψηλής ανάπτυξης. Είναι πολύ λίγες οι χώρες που αναπτύχθηκαν όπως η Αργεντινή. Αναπτυχθήκαμε με κινεζικούς ρυθμούς ανάπτυξης, έχουμε πολύ χαμηλό χρέος, το χρέος μας σε σχέση με το ΑΕΠ είναι πολύ χαμηλό σε σχέση με χώρες που έχουν πρόβλημα σήμερα στην Ευρώπη ή αλλού. Όποτε κανείς θα νόμιζε με αυτή την ανάπτυξη και το χαμηλό χρέος, ο κίνδυνος της χώρας θα ήταν πολύ μικρός. Οι αγορές σου λένε κάτι.

Και η αγορά όντως προσπαθεί να πει κάτι στην κυβέρνηση της Κίρσνερ: Ότι ακόμη και μετά από μία χρεοκοπία και αλλαγή νομίσματος μια οικονομία δεν συνέρχεται ποτέ αν δεν μεταρρυθμιστεί πραγματικά. Στα χρόνια που μεσολαβούν από την αλλαγή πλώρης των Κισρσνερ στην οικονομία η Αργεντινή αντί να ανοίξει την οικονομία της καταλήγει να την κλείνει. Οι ανάγκες της χώρας καλύπτονται σήμερα με υψηλή φορολογία σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες, επανακρατικοποιήσεις που τρομάζουν τους ξένους επενδυτές και ισχυρούς περιορισμούς στο εμπόριο που ο διεθνής τύπος χαρακτηρίζει ακόμα και σοβιετικού τύπου. Η κ. Αλίσια, που μετά την χρεοκοπία είχε αναλάβει μαζί με τις άλλες εργάτριες την βιοτεχνία Μπρούκμαν με χαρά, σήμερα μοιάζει απογοητευμένη.

Αλίσια ΚοσΟΪ

Εργάτρια

Λαμβάνουν αποφάσεις για τα χρήματα του κόσμου κάτι το οποίο δεν μου αρέσει κάνουν τα πράγματα όπως στην δικτατορία. Εάν έχεις ένα μισθό μπορείς να κάνεις ότι θέλεις με αυτόν, αν θέλεις να αγοράσεις συνάλλαγμα, το αγοράζεις. Όμως εδώ δεν μπορείς να το αγοράσεις πρέπει να ζητήσεις άδεια από το ΣΔΟΕ, να δείξεις πόσα βγάζεις γιατί χρειάζεται αυτό το συνάλλαγμα είναι εμπόδια που μπαίνουν που εμένα δεν μου αρέσουν.

Και αυτό που περιγράφει η Αλίσια είναι κάτι που το νιώθουν πολύ. Από το 2011 η κυβέρνηση της Κριστίνα Κίρσνερ προσπαθεί να περιορίσει την χρήση του δολαρίου στην οικονομία. Έτσι όπως και η Αλίσια οι Αργεντινοί χρειάζονται άδεια για να αγοράσουν δολάρια.

Η Τζουντ Γουμπερ, ανταποκρίτρια της εφημερίδας FT στην Αργεντινή μας εξηγεί ότι αυτό είναι μία πρακτική της κυβέρνησης για να μειώσει την χρήση των δολαρίων και την φυγή τους από τις τράπεζες της χώρας.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Προσπαθούνε να ενθαρρύνουν ή ακόμα και να αναγκάσουν τον κόσμο να χρησιμοποιεί το πέσο αντί για το δολάριο. Και αυτό το κάνουνε με διάφορους τρόπους. Τώρα πρέπει να κάνεις αίτηση για να αγοράσεις δολάρια για την αγορά ενός σπιτιού η αυτοκινήτου, δεν μπορείς να κάνεις αίτηση για να αγοράσεις δολάρια για να αποταμιεύσεις. Αυτή η επιλογή έχει αφαιρεθεί.

Και οι περιορισμοί στα δολάρια έχουν απλά δημιουργήσει μία μαύρη αγορά. Για αυτό και σε έναν από τους πιο εμπορικούς δρόμους του Μπουένος Άιρες, υπάρχουν δεκάδες παράνομα ανταλλακτήρια δολαρίων.

«Συνάλλαγμα.» «Συνάλλαγμα.» «Συνάλλαγμα.»

Ποια είναι η τιμή του συναλλάγματος σας;

Δολάριο με πέσο

6.25

Οι γνωστοί και ως “Arboles”, δέντρα στα ελληνικά δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανθρώπους που όπως τα δέντρα φυτρώνουν και απλώνουν τα πράσινα φύλλα τους, έτσι και αυτοί απλώνουν τα πράσινα δολάρια τους στην διάθεση του καθενός.

Οι περιορισμοί όμως δεν σταματούν εκεί. Η κυβέρνηση πρόσφατα έχει βγάλει έναν νόμο για να τονώσει την εγχώρια παράγωγη. Όποιος εισάγει υποχρεούται και να εξάγει ίδιας αξίας προϊόντα. Ο κ. Φίατ της Αργεντινής Κριστιανο Ρατατσι τώρα έχει κι αυτός να αντιμετωπίσει τα δικά του προβλήματα.

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Όσο πιο ρευστό είναι το εμπόριο και όσο πιο ανοιχτή είναι η χώρα τόσο το καλύτερο μακροπρόθεσμα. Αυτοί (οι κανόνες) απλά αναστατώνουν το εμπόριο. Όλοι έχουν αυτό το πρόβλημα και όταν με ρωτάτε γιατί το ΑΕΠ έχει μειωθεί σίγουρα αυτός είναι ένας από τους σημαντικούς λόγους.

Για την Γουέμπερ οι περιορισμοί που έχει βάλει η κυβέρνηση στις εισαγωγές και εξαγωγές λειτουργούν περισσότερο σαν εμπόδια και πιθανά χωρίς αντίκρισμα στην Αργεντίνικη οικονομία και όχι σαν ένα τρόπο για να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Δεν ξέρω αν ενισχύεται η παραγωγή γιατί νομίζω ότι αυτοί οι εξαγωγείς θα εξήγαγαν έτσι και αλλιώς. Οπότε δεν ξέρω αν αυξάνονται οι εξαγωγές.

Στα χωράφια των Λας Παμπας η τιμή της σόγιας σήμερα είναι πέντε φορές υψηλότερη απ’ ότι ήταν το 2001, όταν κατέρρευσε η οικονομία της χώρας. Οι παραγωγοί αγροτικών προϊόντων της χώρας θα έπρεπε να βλέπουν τα ταμεία τους να γεμίζουν. Όμως η πραγματικότητα κάτω από την κυβέρνηση Κίρσνερ είναι δραματικά διαφορετική. Ο Γκουστάβο Γκρομποκοπατέλ, ο βασιλιάς της σόγιας και ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην ανάκαμψη της Αργεντίνικης οικονομίας μας εξηγεί ότι οι φόροι που πληρώνει είναι αυτοί που κινούν και την οικονομία της Αργεντινής σήμερα.

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Πληρώνουμε πολλούς φόρους. Πληρώνουμε 80% των κερδών μας. Περισσότερο από άλλους τομείς της οικονομίας.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

80%; Γιατί;

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Ναι. Πληρώνουμε πολλούς φόρους. Περισσότερο από άλλους τομείς της οικονομίας

Ο Αριέλ Μόρα στην κοιλάδα λας Πάμπας νιώθει ότι η φορολογία στις εξαγωγές του είναι άδικη και ότι αυτός και τα χωράφια της σόγιας του κινούν την μηχανή της οικονομίας που χρόνο με τον χρόνο βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Μία φορολογία που σήμερα με την τιμή της σόγιας στα ύψη μπορεί ακόμα να την πληρώνει αλλά το βάρος της αρχίζει να τον λυγίζει.

ΑριΕλ ΜΟρα

Αγρότης

Υπάρχει μία ιδέα στην Αργεντινή ότι οι φόροι στον αγροτικό τομέα επιχορηγούν την βιομηχανία. Για να αναπτύξει η Αργεντινή την βιομηχανία της ότι εμείς πρέπει να αναπτύξουμε την αγροτική μας παραγωγή πληρώνοντας φόρους για να εξάγουμε.

Καταλαβαίνω ότι δεν είναι καλό να επιχορηγούνται οι τομείς που δεν παράγουνε. Καταλαβαίνω ότι οι επιχορηγήσεις καταστρέφουν την.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Θυμηθείτε ότι το μέγεθος του Αργεντίνικου κράτους αυξήθηκε δραματικά, η φορολογία το 2003 ήταν 24% του ΑΕΠ, σήμερα είναι κοντά στο 40%. Η Αργεντινή ξόδεψε όλα αυτά τα χρήματα σε διαφορετικά προγράμματα, μερικά καλά με επίκεντρο τους φτωχούς, ή την εκπαίδευση, ενώ μερικά από αυτά είναι κλασσικές λαϊκίστικες σπατάλες χωρίς λόγο όπως επιδόματα για τηλεόραση, για αγώνες ποδοσφαίρου, επιδόματα για αγώνες αυτοκινήτων και πολλά άλλα.

Την ίδια στιγμή οι καρτονέρος το φαινόμενο της κρίσης του 2001 συνεχίζουν μόλις πέσει η νύχτα να καταλαμβάνουν τους δρόμους του Μπουένος Άιρες. Τώρα 12 χρόνια μετά την πτώχευση οι καρτονέρος από λύση απόγνωσης έχουν γίνει ένα επίσημο επάγγελμα. Συνεχίζουν να ψάχνουν στα σκουπίδια για το μεροκάματο τους, απλά τώρα το κάνουν με την βοήθεια του κράτους.

ΣΕρχιο ΣΑντσεΣ

Ρακοσυλλέκτης

Πιστεύουμε ότι εδώ έρχονται άνθρωποι που φτάνουν εδώ το βράδυ από τους δρόμους και δεν έχουν φαει εδώ έρχονται και τρώνε ένα πιάτο ή δύο ή τρία. Υπολογίζω ότι σε αυτό τον συνεταιρισμό καλυτερέψαμε την ζωή τους μέχρι και 70%.

Η κίνηση στην τραπεζαρία της Σιέλο στην ciudad Oculta, την κρυμμένη πόλη του Μπουένος Άιρες, είναι ένα μικρό βαρόμετρο για την πραγματική οικονομική κατάστασης της χωράς.

ΣΙΕλο ΕσκαλΑδα

Οργάνωση «Οι Εθελοντές της Σιέλο»

Φέτος υπάρχει μεγάλη ζήτηση για να έρθουν και να φάνε

Γιατί λέτε;

Πιστεύω επειδή σε όλα υπάρχει πληθωρισμός και όλα είναι πολύ ακριβά. Ο κόσμος μένει χωρίς δουλεία.

Υπάρχουν άνθρωποι στην Αργεντινή που δεν έχουν να φάνε. Ναι

Και αφού στην Αργεντινή δεν ευημερούν οι άνθρωποι, αποφασίσαμε να ερευνήσουμε αν ευημερούν οι αριθμοί. Σε μία χώρα που η δυνατότητα δανεισμού από τις αγορές είναι ανύπαρκτη, οι επενδύσεις φεύγουν λόγω των περιορισμών και η ανάπτυξη είναι κοντά στο μηδέν, ο μόνος τρόπος για να γεμίζουν τα ταμεία της χώρας είναι το τύπωμα χρημάτων, που κάνει τα χρήματα που έχουν στις τσέπες τους οι Αργεντίνοι να χάνουν εβδομαδιαία την αξία τους.

ΜΑριο ΜπλΕχερ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αργεντινής 2002

Η κεντρική Τράπεζα τυπώνει πολύ χρήμα για να υποστηρίξει την κυβέρνηση. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα τα υπόλοιπα είναι αποτέλεσμα αυτού του προβλήματος.

Και ο πληθωρισμός το προπατορικό αμάρτημα της χώρας την δεκαετία πριν από την οικονομική κρίση είναι και πάλι πίσω και την στοιχειώνει.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Άμα ζεις σε μία χώρα που έχει διψήφιο νούμερο πληθωρισμού για τα τελευταία έξι χρόνια και είναι τώρα περίπου 25%. Αυτό χτυπάει τους φτωχούς πολύ περισσότερο από τους πλούσιους γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό του μισθού τους ξοδεύεται σε φαγητό και βασικές υπηρεσίες οπότε καταλήγουν να έχουν πολύ μικρότερο εισόδημα.

Μόνο που αύτη την φορά η κυβέρνηση δίνει τιμές για τον πληθωρισμό της χώρας που κανένας δεν πιστεύει.Η κυβέρνηση λέει ότι ο πληθωρισμός είναι στο 10%.

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Αυτό είναι ανέκδοτο. Είναι Αργεντίνικο ανέκδοτο. Όλοι το ξέρουν. Μερικοί λένε για 25%.Είμαστε δεύτεροι έχουμε μόνο το Σουδάν και άλλη μία αφρικανική χώρα μπροστά μας, οπότε είμαστε τρίτοι, είμαστε στο βήμα του πληθωρισμού

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Η κυβέρνηση λέει ψέματα ( για τον πληθωρισμό) για πολλούς λόγους. Ο πιο σημαντικός είναι ότι όταν έγινε η αναδιάρθρωση του χρέους κάποια από τα καινούργια ομόλογα είχαν εκδοθεί σε σχέση με τον πληθωρισμό. Έτσι λέγοντας ψέματα για τον πληθωρισμό η κυβέρνηση δεν πληρώνει επιτόκια σε περισσότερους ομολογιούχους.

Ο πληθωρισμός όμως δεν είναι κάτι που μπορεί να κρυφτεί. Είναι κάτι που ο καθένας το νιώθει στο πορτοφόλι του συγκρίνοντας τις τιμές προϊόντων κάθε εβδομάδα. Και όποιον και να ρωτήσουμε στο δρόμο, το πρώτο πρόβλημα που αναφέρει είναι ο πληθωρισμός

Η οικονομία μας είναι σε κακή κατάσταση, γιατί έχουμε πολύ υψηλό πληθωρισμό ακόμα και η αύξηση των μισθών δεν είναι αρκετή.

Η κυβέρνηση λέει ότι με 6 πέσος μπορείς να φας. Σου λέω εγώ ότι με 6 πέσος δεν μπορείς να φας τίποτα. Είναι ένα ψέμα. Με 6 πέσος μπορείς να αγοράσεις μονάχα μπισκότα.

Αναζητούμε απαντήσεις για την πολιτική της κυβέρνησης στο υπουργείο οικονομικών της χώρας. Έχουμε συνέντευξη με τον σημερινό υπουργό ¨Ερναν Λορενζίνο. Οι ερωτήσεις μας για το οικονομικό μοντέλο της κυβέρνησης Κιρσνερ πολλές.

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Πρόκειται για ένα μοντέλο ανάπτυξης με κοινωνική ένταξη. Δηλαδή η ανεργία που βρισκόταν στο 25% στα έτη 2001-2002 σήμερα κυμαίνεται στο 7%. Τα επίπεδα φτώχειας που αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 50% του πληθυσμού κατά τα έτη 2001-2002 σήμερα είναι πολύ χαμηλότερη αλλά πάρα πολύ χαμηλότερη από τα ιστορικά στοιχεία.

Ο υπουργός μας λέει ότι για να διατηρηθεί αυτό το μοντέλο οικονομίας που αγκαλιάζει ολόκληρη την Αργεντίνικη κοινωνία οι φόροι έως και 80%, οι επανακρατικοποιήσεις εταιριών αλλά και οι παντός είδους περιορισμοί είναι απαραίτητοι. Παρόλα αυτά στο μυαλό μας είναι το πρόβλημα του υψηλού πληθωρισμού και των τιμών των Αργεντίνικων προιόντων.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Έχω μία πολύ απλή ερώτηση να σας κάνω που αυτές τις μέρες φαίνεται να είναι πολύ περίπλοκη. Πόσο είναι πληθωρισμός στην Αργεντινή;

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Οι επίσημες στατιστικές της Αργεντινής καταγράφουν κάθε μήνα τον πληθωρισμό. Και αυτός είναι ο μοναδικός πληθωρισμός που υπάρχει. Το μοναδικό γραφείο που είναι αρμόδιο και έχει την τεχνική δυνατότητα να μετρήσει οποιαδήποτε στατιστική είναι το εθνικό ινστιτούτο στατιστικής το οποίο υπάγεται στον υπουργό οικονομικών.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Και πόσο είναι;

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Νομίζω ότι το σύνολο των τελευταίων 2 μηνών είναι 10,2 ενδεχομένως να κάνω λάθος, στο δεκαδικό εννοώ για το ετήσιο σύνολο σύμφωνα με την τελευταία εθνική αναφορά που είναι 10,2 κάπου εκεί.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Το ΔΝΤ τον Δεκέμβριο είπε ότι μπορεί να επιβάλει κυρώσεις στην Αργεντινή για λάθος στατιστικά στοιχεία. Τι θα κάνετε για αυτό;

Όμως σε αυτή ακριβώς την ερώτηση η συνέντευξη σταμάτα απότομα με την δικαιολογία ότι ο υπουργός είναι κουρασμένος και πρέπει να φύγει.

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Θα το επαναλάβω, νομίζω ότι είναι. Συγνώμη μπορώ να διακόψω για ένα λεπτό;

Με τα μικρόφωνα ανοιχτά μας λέει:

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Θέλω να φύγω.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Τώρα; Ναι.

ΕΡΝΑΝ ΛΟΡΕΝΣΙΝΟ

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής

Θέλω να φύγω. Και επιπλέον, ειλικρινώς το να μιλήσω για τον πληθωρισμό στην Αργεντινή είναι περίπλοκο, οκ; Προτιμώ να μείνω στην τελευταία απάντηση που σου έδωσα και να μην επεκταθώ στο θέμα.

Λίγο αργότερα, όταν ανοίγουμε την κάμερα για μερικά ακόμη πλάνα, η βοηθός του υπουργού οικονομικών μας εξηγεί τον πραγματικό λόγο που η συνέντευξή μας διεκόπη τόσο απότομα.

Υπάρχει ένα θέμα για εμάς. ο Υπουργός οικονομικών ε είναι ένα θέμα που ίσως είναι δύσκολο να το κατανοήσει κάποιος που έρχεται από το εξωτερικό.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Εξήγησε μου..

Το να μιλήσουμε για το πληθωρισμό, όταν ούτε με τα αργεντίνικα ΜΜΕ δεν μιλάμε για τον πληθωρισμό.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Δεν ξέρω εάν δεν μιλάει ο υπουργός αλλά ο πληθωρισμός είναι τοπρώτο θέμα της οικονομίαs σήμερα όλοι μιλάνε στους δρόμους για τον πληθωρισμό. Δεν είναι δυνατόν εγώ να μην ρωτήσω για αυτό το θέμα. Γιατί τότε δεν κάνω σωστά την δουλειά μου.

Σε μία χώρα που επέλεξε να χρεοκοπήσει και να αλλάξει το νόμισμα της,

που στάθηκε τυχερή να μπορεί να εκμεταλλευτεί τον πλούτο της γης της την στιγμή που τον χρειαζόταν περισσότερο, που στην αρχή έκανε κάποια βήματα για να σταθεί μόνη της στα πόδια της αλλά που μετά τα πήρε πίσω για να ικανοποιήσει ένα απαιτητικό εκλογικό ακροατήριο το παρόν κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρο φαίνεται σήμερα.

ΝτομΙνγκο ΚαβΑλο

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2001

Είμαστε πάλι σε μία παρόμοια κατάσταση που ήταν η Αργεντινή στην αρχή της δεκαετίας του '70.

ΑλμπΕρτο ΑμΑτο

Δημοσιογράφος Εφημερίδας CLARIN

Ποτέ δεν ξαναγίναμε οι ίδιοι. Μετά από μια τόσο μεγάλη κρίση καμία κοινωνία δεν μπορεί να ξαναγίνει η ίδια.

ΝτομΙνγκο ΚαβΑλο

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2001

Είμαστε απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Δεν νομίζω ότι η Αργεντινή είναι μοντέλο προς μίμηση για οτιδήποτε.

ΑλμπΕρτο ΑμΑτο

Δημοσιογράφος Εφημερίδας CLARIN

Διότι διερράγη ο κοινωνικός ιστός, χάλασε η κοινωνία χάλασε η αλληλεγγύη, χάλασε η αγάπη, χάλασε η ευγένεια, χάλασε η καλή διάθεση.

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Νομίζω πως υπάρχουν πολλοί καλύτεροι τρόποι να το κάνει κανείς

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Οι λύσεις δεν είναι μαγικές. Κάποιος πρέπει να πληρώσει.

Φερνάντο Ντε Λα Ρουα

Προέδρος Αργεντινής 1999-2001

Με ενθουσίασε αρχικά, η βοήθεια που έδωσε το ΔΝΤ στην Ελλάδα

κι η βοήθεια της ευρωπαϊκής κοινότητας. Εμείς τους είχαμε όλους εναντίον μας

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Νομίζω ότι οι Έλληνες αυτό που πρέπει να ανακτήσουν την ελπίδα

και να αρχίσουν να αναπτύσσονται ξανά. Και αυτό δεν θα συμβεί αν δεν το πάρετε απόφαση.

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Δημοσιογράφος

Και να γυρίσουμε πίσω στη δραχμή?

ΑΛΦΟΝΣΟ ΠΡΑΤ ΓΚΑΥ

Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας

Αργεντινής 2002-2004

Αυτό πιστεύω. Είναι επίπονο αλλά δεν χρειάζεται να το κάνετε όσο άσχημα το κάναμε εμείς.

ΝτομΙνγκο ΚαβΑλο

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2001

Θα ήταν τραγικό για την Ελλάδα να ακολουθήσει το Αργεντίνικη στρατηγική.

ΤΖΟΥΝΤ ΓΟΥΕΜΠΕΡ

Ανταποκρίτρια FINANCIAL TIMES

Η Αργεντινή έχει σόγια για εξαγωγή και αυτό έχει βοηθήσει να φέρει έσοδα.

Η Ελλάδα δεν έχει σόγια οπότε δεν ξέρω κατά πόσο αυτό το μοντέλο θα λειτουργούσε.

ΓκουστΑβο ΓκρομποκοπατΕλ

Εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων

Το να επιστρέψετε στην δραχμή και έξω από την Ευρώπη θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στην οικονομία

ΝτομΙνγκο ΚαβΑλο

Υπουργός Οικονομικών Αργεντινής 2001

Δέκα χρόνια από σήμερα, δεκαπέντε χρόνια από σήμερα η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι απομονωμένη το επίπεδο ζωής θα είναι πολύ χαμηλότερο απ’ ότι είναι σήμερα

θα έχετε πληθωρισμό και δυστυχώς θα γίνετε σαν την Αργεντινή του σήμερα. Δεν θα σας το συνιστούσα.

ΣΕρχιο ΜπΕρνσταϊν

Πολιτικός Αναλυτής

Με τίποτα, δεν θέλετε να το κάνετε αυτό. δεν νομίζω ότι η Αργεντινή είναι καλό παράδειγμα για τίποτα ειδικά στον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία

στον τρόπο που λειτουργεί η οικονομία και γενκά στον τρόπο που προετοιμάζεται η χώρα για το μέλλον.

ΚριστιΑνο ΡατΑτσι

Πρόεδρος FIAT Αργεντινής

Μπορεί να περάσετε δύο χρόνια περίπλοκα αλλά μόλις μπείτε σε μία σειρά

θα έχετε μία πολύ πιο πλούσια χώρα από το να τα πετάξετε όλα στην θάλασσα

και να ακολουθήσετε άλλο δρόμο καταστρέφοντας την βάση μίας καλής οικονομίας.