La bonne chanson

La lune blanche

Luit dans les bois ;

De chaque branche

Part une voix

Sous la ramée…

Ô bien-aimée.

L’étang reflète,

Profond miroir,

La silhouette

Du saule noir

Où le vent pleure…

Rêvons, c’est l’heure.

Un vaste et tendre

Apaisement

Semble descendre

Du firmament

Que l’astre irise…

C’est l’heure exquise.

Here is Roupen Sevag’s translation into Armenian…

Վեռլենի «Բարի Երգը»

Լուսինն պուրակի

Վրայ կը հատի.

Ամէն մէկ ճիւղէն

Ձայներ կ՚ողողին

Անտառ ոստալի…

Ով իմ սիրելի։

Մեքող դառնահեղ

Սեւ անագին մեծ

Ստուերը հստակ

Ջրակայքին տակ

Երեր կը սուզի…

Ժամն է երազի։

Անպարփակ, անտես,

Անուրջ մը կարծես

Ա՚անձրեւէ վերէն

Հուր ճաճանչներէն

Աստղ մը կը փայլի…

Ժամ փայփայելի։