Naast deze zogenoemde agents kloppen ook subagents bij de kantoren aan: mensen met niet één, maar een hele koffer vol speciale Venezolaanse creditcards.

Ook de familie G. schiet er iets mee op: het zogenaamde lingeriebedrijf krijgt voor elke transactie een beloning. Oftewel: er komt meer geld binnen op de rekening dan dat ze cash uitbetalen. Tussen 2004 en nu leverde ze dat ruim 20 miljoen euro op, zegt het OM.

De normaalste zaak van de wereld

Het klinkt allemaal wat vreemd, toch is deze handel rond cash wijdverbreid. 'Swipen' heet het, en niet alleen de Nederlandse familie op Curaçao zou eraan hebben verdiend. Opvallend genoeg is dat ook de verdediging waar de advocaten van de familie zich vandaag in de rechtbank in Zwolle op beroepen. "Iedereen op Curaçao weet dat swipen op grote schaal gebeurde en gemeengoed is", aldus een de advocaten.

Doet er niet toe, stelt het OM. Want belangrijker nog dan de vraag of er geswipet is (en of dat legaal is of niet), is de vraag: waar komt al dat cashgeld vandaan dat de familie aan de klanten meegaf?

Loterijbazen en drugskartels

Uit de "keiharde misdaadwereld", stelt de officier van justitie. Dit is namelijk waar het echte witwassen om de hoek komt kijken.

Sommige klanten zijn bij het OM bekend. Zoals de Curaçaose loterijbaas Robbie dos Santos. Die is eerder al veroordeeld voor belastingfraude en witwassen en moest 36 miljoen euro terugbetalen. Andere bronnen van cash zijn moeilijker te achterhalen. Er zijn aanwijzingen dat het gaat om Zuid-Amerikaanse drugskartels. Sommige terminals zouden namelijk zijn teruggevonden langs de grenzen van Colombia, gebieden waar veel kartels actief zijn.

De criminelen die hun pakketjes dollars aan de winkel meegaven, om doorverkocht te worden op de zwarte markt in Venezuela, krijgen daar natuurlijk iets voor terug.

Wisseltruc

Voor elke hoeveelheid cash die bij de winkel is ingeleverd, krijgt de leverancier eenzelfde bedrag teruggestort op zijn rekening (minus het beetje winst dat de familie achterhoudt). Een digitale transactie dus, waarbij de sporen makkelijker zijn uit te wissen. De rekeningen kunnen bij banken staan die minder vragen stellen, en het geld kan direct via tientallen rekeningen worden doorgeschoven. Daar achteraangaan is zo goed als zinloos.

De witwasconstructie is dan geslaagd. Een crimineel heeft zijn contante 'illegale' geld omgewisseld voor geld op een rekening dat hij gewoon kan uitgeven, zonder dat direct te achterhalen is waar het vandaan komt.

Verdacht veel geld

In totaal hebben er zo'n 1 miljoen transacties via de winkel plaatsgevonden. In een groot aantal gevallen heeft het OM geen idee wie er achter de cash zit.

Dat de familie G. toch tegen de lamp liep, is mede te danken aan een melding door ING. De bank vond het verdacht dat dat er 150 miljoen euro via de rekening van de kleine winkel stroomde en trok aan de bel.

Op dit moment loopt er op Curaçao nog een onderzoek naar medewerkers van het familiebedrijf die mogelijk meegeholpen hebben bij het witwassen.

En nu?

Hoewel de advocaten van de familie G. het swipen niet ontkennen, is de familie nog niet veroordeeld voor witwassen. Wat de eisen zijn van het OM is nog niet duidelijk. De zaak is net begonnen, het kan nog maanden duren voordat de rechter een oordeel uitspreekt.

Een belangrijke vraag de komende tijd zal zijn: komt de cash die in de winkel van de familie over de toonbank ging uit de onderwereld, en in hoeverre wisten de betrokkenen dat?

Ook voor het OM staat er veel op het spel. Niet alleen zijn de Nederlandse overheid en het Nederlandse financiële stelsel volgens de officier van justitie op grote schaal misbruikt, de witwassers zijn de spil tussen de onder- en de bovenwereld. Ze maken veel verdere criminaliteit mogelijk.

Over twee weken is de volgende zitting.