Królowa nie pozwoliła prezydentowi spędzić nocy w pałacu Buckingham. Na tym skończył się jednak opór kraju, który u progu brexitu jest bardzo osłabiony.

Nawet jak na Donalda Trumpa to jest bezpardonowe wykorzystywanie kondycji, w jakiej się znalazł kluczowy sojusznik. Przed wylotem z Waszyngtonu prezydent poparł w wywiadzie dla „Suna" Borisa Johnsona w walce o schedę po Theresie May, zalecił także Brytyjczykom wystawienie lidera populistycznej Partii Brexitu Nigela Farage'a do negocjacji z Brukselą i rezygnację z wypłaty 39 mld funtów rozliczeń z tytułu obowiązków członkostwa, jeśli Unia nie spełni warunków Brytyjczyków. Poniżej dalsza część artykułu

W tym samym czasie Woody Johnson, amerykański ambasador w Wielkiej Brytanii i zarazem bliski przyjaciel Trumpa, oświadczył, że umowa o wolnym handlu, jaką Londyn miałby zawrzeć z Waszyngtonem, powinna objąć dostęp koncernów amerykańskich do systemu ubezpieczeń zdrowotnych (NHS), co oznaczałoby znacznie wyższe niż obecnie ceny leków dla Brytyjczyków. Johnson „zasugerował" także, że Brytyjczycy powinni zrezygnować z usług chińskiego Huawei przy budowie sieci 5G oraz całkowicie otworzyć po brexicie rynek na amerykańską żywność, także tę, która nie spełnia unijnych norm, jak preparowane chlorkiem kurczaki.

– Mimo że w finałach europejskich pucharów w piłce nożnej grały same angielskie drużyny, to jest fatalny okres dla Wielkiej Brytanii. Theresa May odchodzi w piątek, nie wiadomo, kto zajmie jej miejsce, co się stanie z brexitem. Kraj jest głęboko podzielony. W tej sytuacji Wielka Brytania jest na łasce USA, bo umowa o wolnym handlu z Ameryką może być jedynym pocieszeniem dla zerwania więzi z Unią. Problem w tym, że pozostając poza Wspólnotą Wielka Brytania ma o wiele mniejsze znaczenie dla Waszyngtonu. Dodatkowo jeśli USA są naszym pierwszym partnerem handlowym poza Europą, to dla Stanów Brytyjczycy lokują się pod tym względem dopiero na siódmym miejscu. Tu nie może być mowy o żadnej równowadze w negocjacjach – mówi „Rz" Marianne Schneider-Petsinger z think tanku Chatham House.

Elżbieta II przyjmowała przed Trumpem ośmiu amerykańskich prezydentów, ale tylko dwóch, George W. Bush i Barack Obama, dostąpiło honoru wizyty państwowej. Trump również został w taki sposób wyróżniony, bo na początku 2017 r. Theresa May chciała się odwdzięczyć za to, że była pierwszym zagranicznym przywódcą zaproszonym do Białego Domu przez nowego prezydenta. Ostatecznie ceremoniał ograniczono jedynie o drobne elementy: stąd Trump będzie spał w rezydencji ambasadora USA.

W ciągu minionych 2,5 lat Trump stał się na Wyspach niezwykle kontrowersyjną postacią. Zaproszenie do udziału w bankiecie wydanym przez królową na cześć Trumpa odrzucił lider laburzystów Jeremy Corbyn i przywódca Liberalnych Demokratów Sir Vince Cable. Nie zjawił się też speaker Izby Gmin John Bercow, z którego inicjatywy Izba przyjęła wcześniej uchwałę odrzucającą możliwość wystąpienia Trumpa przed parlamentem.

Za pośrednictwem Twittera prezydent starł się z burmistrzem Londynu Sadiqem Khanem, który jako „całkowity nieudacznik" powinien jego zdaniem „skoncentrować się na zwalczaniu przestępczości w stolicy", zamiast krytykować przyjazd „przywódcy najważniejszego sojusznika Wielkiej Brytanii".

We wtorek, w momencie gdy Trump będzie przyjmowany przez May na Downing Street 10, ma ruszyć ogromna manifestacja, a w powietrze wzbije się ogromny nadmuchiwany baby Trump – sugestia, że amerykański prezydent jest niczym więcej niż rozbrykanym bachorem, który nie dorósł do pełnienia tak odpowiedzialnej funkcji.

Jednak – witając na lotnisku Stansted prezydenta – szef brytyjskiej dyplomacji i kolejny pretendent do zajęcia miejsca May Jeremy Hunt nie tylko uznał, że zachowanie Corbyna „jest całkowicie niedopuszczalne", ale także „nie można dopuścić Chińczyków do budowy strategicznej sieci 5G". Parę godzin później to samo o Huawei powiedział szef MSW Sajid Javid, który również chce być premierem.