Οποιος «γρατζούνισε» μια φορά ηλεκτρική κιθάρα δεν ήταν δύσκολο να δει τον εαυτό του να «σολάρει» παραμορφώνοντας τον ήχο της κιθάρας του με ένα Pedal Effect, ελληνιστί «πεταλιέρα». «Είναι φετίχ για τους κιθαρίστες», μας λέει ο Χρήστος Νταϊφώτης, ιδρυτής της Crazy Tube Circuits που σχεδιάζει, κατασκευάζει και εξάγει ελληνικές πεταλιέρες στο εξωτερικό. Κι αν εμείς δεν μπορούμε να πιστοποιήσουμε την ποιότητα του ήχου τους, το κάνουν μεγάλοι κιθαρίστες, όπως ο Μπραντ Γουίτφορντ των Aerosmith, ο Μπιλ Γκίμπονς των ZZ Top, ο Νιλς Κλάιν των Wilco και άλλοι που έχουν αποκτήσει ένα από τα μοντέλα του Χρήστου. «Τα εφέ που μπορείς να κάνεις είναι άπειρα.

Ο ήχος εξαρτάται από σένα, διαμορφώνεται κατά τον σχεδιασμό», επισημαίνει. Ολα ξεκίνησαν στο νεανικό του δωμάτιο στις αρχές του 2000, όταν ως αυτοδίδακτος κιθαρίστας ήθελε να βγάλει τον ήχο του Μπράιαν Μέι των Queen, και επειδή οι καλές πεταλιέρες ήταν ακριβές προσπάθησε να φτιάξει τη δική του: «Εκαψα δυο-τρία πετάλια στην αρχή. Απογοητεύτηκα, πείσμωσα και τελικά τα κατάφερα». Πέρασε πολλές ώρες στο Διαδίκτυο μαθαίνοντας περί ηλεκτρονικής, κυκλωμάτων, συνδεσμολογίας, και τα pedals που έφτιαχνε για φίλους τα εξάγει τώρα στη διεθνή αγορά. Ο δρόμος αυτός άνοιξε με τη συμμετοχή του σε ευρωπαϊκές εκθέσεις αλλά και στο NAMM Show των ΗΠΑ στο οποίο πηγαίνει κάθε χρόνο από το 2012. «Την πρώτη φορά γύρισα πίσω με χρήματα μόνο για ένα μήνα και πληρωμένο το ΤΕΒΕ. Οι παραγγελίες ήρθαν μετά», επισημαίνει. Με τους συνεργάτες του παράγει τώρα περίπου 160 χειροποίητα pedals τον μήνα.

Με άδειες τσέπες και την αγωνία για παραγγελίες γύρισε από την ίδια έκθεση και ο Γιάννης Διακουμάκος της Dreadbox το 2012. Τα ξύλινα σινθεσάιζερ που παρουσίασε, έκαναν εντύπωση αλλά όχι πωλήσεις. «Ηταν ελκυστικά στο μάτι αλλά όχι στην τσέπη», μας λέει γελώντας. Ως αυτοδίδακτος μουσικός άρχισε να «σκαλίζει» το δικό του σινθεσάιζερ από ανάγκη. «Δεν υπήρχε πολυτέλεια για αγορές», σημειώνει. Ετσι πέρασε μόνος του πολλές ώρες μαθαίνοντας τα πάντα γύρω από την κατασκευή και τη συναρμολόγηση του οργάνου, το οποίο αν και δεν είναι διαδεδομένο στην Ελλάδα, κάνει θραύση στο εξωτερικό. Τώρα σχεδιάζει και κατασκευάζει με τους συνεργάτες του από 100 έως 300 κομμάτια αναλογικών σινθεσάιζερ τον μήνα και ένα από αυτά βρίσκεται στα χέρια του Μάρτιν Γκορ των Depeche Mode. Αν και είναι πάντα πίσω στις παραγγελίες και οι δουλειές φαίνεται πως πάνε καλά, ο ίδιος αναζητεί ένα καλύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον σε μια άλλη ευρωπαϊκή πόλη. «Η υφιστάμενη φορολογία είναι απαγορευτική. Δούλευα όλο τον χρόνο σαν τρελός για να πάρω τελικά ένα μισθό 700 ευρώ. Θέλω να ζήσω και σε μια πιο καθαρή πόλη», καταλήγει.