Na salę rozpraw Dorian T. wchodzi dziś ze spuszczoną głową wprowadzany przez policjantów. Gdy funkcjonariusze zdejmują kajdanki, drżącymi dłońmi kilka razy przeciera twarz. O tym, co się wydarzyło 5 grudnia 2017 roku mówi niewiele. - Niewiele pamiętam z tego dnia. Pamiętam, że byłem w swoim pokoju. Później długo nic, aż w końcu kajdanki na rękach i te słowa, że człowieka zabiłem - Dorian T. mówi z trudem, oddycha ciężko.

- Ta świadomość tego, że odebranie drugiej osobie życia jest największą karą, jaka mogła mnie spotkać. Nawet nie jestem w stanie o to prosić, ale z całego serca panią przepraszam - te słowa kieruje już do oskarżycielki posiłkowej, która tego dnia razem z mężem jechała do pracy. Nie patrzy jednak w jej stronę. Głowę cały czas ma spuszczoną.

- Widziała pani list, który napisał z aresztu? - pytam kobietę jeszcze przed wejściem na salę rozpraw.

- Widziałam - odpowiada kobieta. - Ale co mi po przeprosinach? Moje dzieci chowają się bez ojca.

Podczas całego procesu Dorian T. nie zaprzecza, że spowodował wypadek. Chce dobrowolnie poddać się karze: 4,5 roku więzienia, dożywotni zakaz prowadzenia samochodu, po 50 tys. zł nawiązki dla pokrzywdzonych - przedstawia obrońca. Na to jednak nie zgadza się prokurator. Jak argumentuje, kara jest nieadekwatna do winy. Sam chce, by Dorian T. spędził w więzieniu 2,5 roku więcej, a nawiązki powinny wynosić po 60 tys. zł.

Sprawa Doriana T.

Sprawa Doriana T. przebiega szybko. Nie ma zeznań świadków poza pokrzywdzoną oraz samym oskarżonym. To z wniosku obrońcy, który chciał ograniczenia postępowania dowodowego. Na to zgodził się także prokurator.

- Wyjechałam z mężem ok 4.20 z domu. Był przymrozek, jechaliśmy wolno i ostrożnie. Jechałam lewą stroną ze względu na zwierzęta, które są przy drodze o tej porze. W pewnej chwili oślepiły mnie światła z tyłu, ale było już za późno. Obróciło nas wiele razy. Spojrzałam na męża, a on leżał w tym samochodzie. Oczy miał otwarte - tu Iwona G. robi krótką przerwę. - Sama zadzwoniłam na 112. Zaczęłam krzyczeć, kiedy przybiegli ludzie ze stacji benzynowej. Zaczęli go reanimować. W pewnej chwili zjawił się pan, który powiedział, ze jest ojcem sprawcy wypadku. W pewnej chwili podeszłam do radiowozu, w którym siedział sprawca i powiedziałam do niego: "Coś ty narobił". Zostałam z trójka dzieci, one bez przerwy płaczą. Policja odwiozła mnie do domu - dodaje.

Drugi z obrońców Doriana T. do akt sprawy dołączył podziękowanie. To pismo z 2015 roku, w którym burmistrz Goleniowa dziękuje Dorianowi T. za rozsławianie miasta. - Tego dnia świat zatrzymał się dla dwojga ludzi - zaczyna swoją mowę końcową mec. Marek Mikołajczyk. Zasługi Toma Swoon'a mają pokazać, jakim był człowiekiem przed wypadkiem.

- Dla pokrzywdzonego, ale także dla Doriana T. życie zmieniło się całkowicie tego dnia. Jedno życie Doriana T. to człowiek, który kocha literaturę od dziecka. To chłopak, który prowadzi warsztaty muzyczne, aukcje charytatywne. Muzyk niezwykły. Wzór do naśladowania dla młodzieży. 4 grudnia wrócił z trasy po Indiach. Był zmęczony. I druga część życia oddzielona tragiczną datą 5 grudnia 2017. Pierwszy obraz to wnętrze radiowozu i słowa pokrzywdzonej: "coś ty narobił". Później areszt, codzienna świadomość tego, co się wydarzyło. Poczucie winy ostre niczym kolce ostu. Dorian już nigdy nie będzie taki sam. Tego dnia stracono dwa życia. Niech wyrok nie będzie odwetem, a sprawiedliwością - kończy.

Dorian T. w chwili wypadku miał dwa promile alkoholu we krwi. Jak mówi, nie pamięta dlaczego wsiadł do samochodu, nie pamięta, jak to zrobił. Jechał z prędkością 180 km/h z Goleniowa w kierunku Szczecina. Na wysokości Klinisk Wielkich wjechał w tył samochodów państwa G., którzy jak co dzień razem jechali do pracy. Mężczyzna zginął na miejscu.

Uzasadnienie wyroku

Dziś sąd uznał Doriana T. za winnego, jednak wziął pod uwagę wcześniejsze zasługi oskarżonego. Skazał go na cztery lata i osiem miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo Dorian T. musi zapłacić nawiązki dla Iwony G. oraz jej trójki dzieci po 70 tysięcy złotych. Nigdy nie będzie mógł także prowadzić samochodu.

- Wina oskarżonego nie ulegała żadnej wątpliwości, a oskarżony sam się do niej przyznał - uzasadnia wyrok sędzia Kamil Worsztynowicz. - Sąd uznał, że kara czterech lat i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności będzie odpowiednia. Wina jest bezsprzeczna, jednak sąd wziął pod uwagę także pozostałe okoliczności, które w tej sprawie ujawniono. Chodzi o te okoliczności ujawniające sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa oraz jego zachowanie już po. Nie ulega wątpliwości, że przed przestępstwem oskarżony prowadził stabilny styl. Ponadto oskarżony w ocenie sądu szczerze żałuje czynu, którego się dopuścił. Dla niego to także wielka tragedia, choć nie tak wielka jak dla pokrzywdzonych - dodaje.

Wyrok nie jest prawomocny.

Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi informacjami dnia? Polub Onet Wiadomości na Facebooku!

(at)