«Αυτό εντείνει τη δική μας εσωτερική σύγκρουση γιατί ενδοψυχικά ο δικός μας ιδεατός εαυτός -η περσόνα μας- συγκρούεται με τον αυθεντικό, αυτόν που κουβαλά τις ανασφάλειες, τον αρνητισμό για κάποια χαρακτηριστικά μας που δε μας αρέσουν. Αυτή η διάσπαση του εαυτού μας εντείνει πολύ το άγχος για τη στιγμή της πρώτης συνάντησης. Στο ίντερνετ μπορώ να φαίνομαι έξυπνος, διαβασμένος, ενδιαφέρων, αλλά είμαι και ευαίσθητος, με ανασφάλειες και φοβάμαι την απόρριψη. Αυτά τα πετάμε στην άκρη και επικοινωνούμε προβάλλοντας τα χαρακτηριστικά που νομίζουμε ότι ο άλλος θα εγκρίνει. Αντιθέτως -και παρά το πόσο ακονισμένα είναι τα κριτήριά μας χάρη στη συνεχή τριβή με τα social media- από κοντά υπάρχει η γλώσσα του σώματος, το βλέμμα και δεν μπορεί εύκολα ο καθένας να παρουσιάσει ό,τι θέλει» λέει η ψυχοθεραπεύτρια. «Επίσης, λόγω του ότι για καιρό επικοινωνούμε με τον ιδεατό εαυτό τού άλλου ατόμου, διογκώνονται πολύ και οι προσδοκίες μας για το πώς είναι».

Chelsea Beck

Μαρτυρία Γιάννη*, 29 χρόνων



Ζω σε μια πόλη του εξωτερικού όπου το Tinder είναι πλέον ο κανόνας για να γνωρίσεις κόσμο. Αν και το είχα ακουστά για καιρό, το περιφρονούσα. Μέχρι που βρέθηκα πολύ πιεσμένος από τη δουλειά και από μια ερωτική αποτυχία και ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ σαν λύση ανάγκης. Έτσι ξεκίνησαν και πολλοί φίλοι και φίλες μου και τελικά τους έγινε συνήθεια. Με ενθουσίασε το να γνωρίζω ανθρώπους από την ευκολία του δωματίου μου. Με εξέπληξε αφενός η άνεση με την οποία χιλιάδες άγνωστες γυναίκες ανέβαζαν προκλητικές φωτογραφίες τους για τα μάτια του οποιουδήποτε αγνώστου και αφετέρου η λογική του να κρίνεις κάποιον από ελάχιστες και μόνο φωτογραφίες. Για να είναι αποτελεσματικό όμως θέλει πολύ χρόνο ώστε να μιλήσεις με διαφορά άτομα, να καταλήξεις σε κάποια και να βγεις ραντεβού. Σαφέστατα έχει τα τυχερά του. Γνώρισα αρκετές ενδιαφέρουσες γυναίκες με κάποιες από τις οποίες μάλιστα είμαστε πλέον φίλοι. Ειδικά για κάποιον σε μια νέα περιοχή με μικρές δυνατότητες κοινωνικοποίησης, μπορεί να κάνει θαύματα. Σταδιακά όμως συνειδητοποίησα πως με έβαζε σε λογικές που δε μου άρεσαν. Με έπιασα να έχω λιγότερη υπομονή και να με εξιτάρει μόνο η ιδέα μιας επόμενης γνωριμίας. Με έπιανα να μου αρέσουν γυναίκες τελείως μηχανικά, σαν να γύρναγα σελίδες περιοδικού ή να χάζευα τα ράφια στο σούπερ μάρκετ. Ο εθισμός στη χρήση του μου έβγαζε στην επιφάνεια νοοτροπίες που θεωρώ αρνητικές. Το να μιλάς με δέκα αγνώστους ταυτόχρονα ευτελίζει την επικοινωνία αφού όλοι είναι αναλώσιμοι, και εσύ μαζί. Μαθαίνεις να μην εκτίθεσαι πραγματικά, αλλά εκ του ασφαλούς όταν και όσο θες. Και αυτό κάνει τις πραγματικές σχέσεις και γνωριμίες να φαντάζουν όλο και πιο περίπλοκες και κοπιαστικές. Το να κοιτάς 100 φωτογραφίες σε 5 λεπτά είναι πιο εύκολο από το να περνάς 100 λεπτά για να προσεγγίσεις έναν πιθανό σύντροφο. Τώρα πλέον το χρησιμοποιώ σπάνια, κυρίως όταν ταξιδεύω. Εκεί βοηθάει. Στην καθημερινή μου ζωή όμως προτιμώ να γνωρίζω ανθρώπους με φυσικό τρόπο, με το φλερτ και τον χρόνο που αυτό απαιτεί.



Κάποιοι μπορεί να απαρνούνται συνειδητά τη χρήση των dating app νιώθοντας ότι καταστρέφουν το θαύμα του τυχαίου και την αίσθηση της μοναδικότητας, αφού η αχανής προσφορά και ζήτηση μάς αναγκάζει να πουλάμε τον εαυτό μας με όρους σκληρής φιλελεύθερης αγοράς. Κάποιοι ασφυκτιούν μέσα στον ανταγωνισμό αυτού του ερωτικού σούπερ μάρκετ και κουράζονται να λένε «τα ίδια και τα ίδια» συλλέγοντας αποτυχημένα ραντεβού. Όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και την άλλη όψη: αρκετοί άνθρωποι γνώρισαν το ταίρι τους σε dating app, άλλοι κουρνιάζουν εκεί κόντρα στους πυρετώδεις ρυθμούς που μας εγκλωβίζουν στο σπίτι-δουλειά-δουλειά-σπίτι ή νιώθουν ότι η μεγάλη γκάμα δίνει το ατού της «καλύτερης δυνατής επιλογής» σε αντίθεση με την οικονομία της έλλειψης του offline κόσμου.



Όπως για τους γκέι φίλους μου που μία δεκαετία πριν δεν είχαν καμία άλλη επιλογή για να μπουν στο παιχνίδι του σεξ, έτσι και σήμερα, για πολλούς ανθρώπους το διαδικτυακό λέγειν είναι μία ευεργετική επιλογή που τους χαρίζει τις χαμένες πιθανότητες τουλάχιστον για να απολαύσουν το σεξ.

Μαρτυρία Αλεξάνδρας*, 26 χρόνων



Στη φωτογραφία του έδειχνε μόνο ένα ζευγάρι χέρια. Τα χέρια του. Μιλάγαμε αρκετά συχνά και κάποια στιγμή τον ρώτησα γιατί δεν έχει βάλει μια κανονική φωτογραφία του. Τι θέλεις να καταλάβω από τα χέρια σου; του έγραψα. «Κοίταξε πιο προσεκτικά» μου απάντησε εκείνος. Τότε παρατήρησα ότι διακρινόταν ένα αναπηρικό αμαξίδιο. Είναι ανάπηρος. Ναι, δέχτηκα να βγούμε και μετράμε ήδη αρκετά ραντεβού. Πάμε για ποτό, βόλτα στη θάλασσα ή βόλτα με το αυτοκίνητο. Μια μέρα που συζητάγαμε μου είπε ότι από τότε που ανακάλυψε το Τinder έχει κάνει σεξ με τόσες κοπέλες που δε θα φανταζόταν ποτέ στη ζωή του. Από τότε που έμεινε ανάπηρος, το σεξ είχε γίνει κάτι πολύ δύσκολο για αυτόν. Το παραδέχομαι κι εγώ: αν τον συναντούσα σε μια κοινή παρέα ή σε ένα μπαρ θα μου ήταν αδιανόητο να τον δω ερωτικά. Με κέρδισε όμως μέσα από τις συζητήσεις μας στο τσατ. Μου αρέσει πάρα πολύ και κάθε φορά ανυπομονώ να τον ξαναδώ.





Διαβάζω στην ψυχοθεραπεύτρια τα λόγια της Αλεξάνδρας.



«Η ύπαρξη του ανθρώπου είναι συνδεδεμένη με τη διαπροσωπική επαφή σύμφωνα με τη θεωρία που δουλεύω εγώ (Gestalt) και όταν αυτή προσβάλλεται είτε από την τεχνολογία είτε από κάτι άλλο, συνήθως η κατάληξη είναι ματαιωτική για το άτομο. Για πληθυσμούς, όμως, που για κάποιον λόγο δεν έχουν πρόσβαση ή μπορεί να αντιμετωπίσουν ομοφοβία ή ρατσισμό, ναι, τα dating app λειτουργούν καταπληκτικά στο να βγεις ραντεβού. Δεν αμφισβητώ την ευκολία, αλλά το βάθος της επαφής» μου λέει. «Αυτά τα site σε οδηγούν στην απογοήτευση αν ψάχνεις για σύντροφο. Οι περισσότεροι θεραπευόμενοί μου μπαίνουν με την προσδοκία να βρουν μια σχέση ζωής, αλλά εννιά στα δέκα ραντεβού είναι προβληματικά και εξαντλούνται στο σεξ».



Εφόσον όμως αυτές οι νέες μορφές επικοινωνίας γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, πώς πρέπει να το διαχειριστούμε;



«Εγώ με τους θεραπευόμενούς μου δουλεύω πολύ με τις προσδοκίες τους, διότι αυτό που βιώνουν είναι η μεγάλη απογοήτευση όπως είπα. Τους βοηθάω να ενισχύσουν τον αυθεντικό τους εαυτό ώστε να μη χρειάζεται να παίζουν συνέχεια ρόλους-περσόνες. Όσο ενισχύεται η δική τους αυτοϋποστήριξη, τόσο καλύτερα το διαχειρίζονται» λέει η κ. Πάλμου.



«Οι καταγγελίες προέρχονται κυρίως από γυναίκες γιατί ο άντρας διεκδίκησε σεξ πολύ επιθετικά»



Ο 30χρονος Μανώλης* εργάζεται σε ένα από τα μεγαλύτερα dating app παγκοσμίως ως υπεύθυνος διαχείρισης παραπόνων και καταγγελιών (report) των χρηστών του συγκεκριμένου app στην Ελλάδα. Απαραίτητη προϋπόθεση για να μιλήσουμε είναι το να δημοσιευτεί η μαρτυρία του ανώνυμα καθώς «η εταιρεία, στην παραμικρή αναφορά του ονόματός της, ψάχνει τα πάντα».



«Εγώ δεν χρησιμοποιώ dating app ούτε οι φίλοι μου και προτιμώ να γνωρίζω ανθρώπους σε ένα μπαράκι με το ποτό μου να σου πω την αλήθεια. Είχα την εντύπωση γενικά ότι στην Ελλάδα οι χρήστες είναι ελάχιστοι» μου λέει στην αρχή της συζήτησής μας. «Έπεσα εντελώς έξω. Η Ελλάδα εμπίπτει στην κατηγορία των μικρών χωρών-αγορών και για μικρή χώρα θεωρείται πάρα πολύ κερδοφόρα. Οι εφαρμογές γνωριμιών έχουν τεράστια πέραση γι’ αυτό άλλωστε πέφτουν και τεράστια ποσά για διαφημίσεις και γκρίζες διαφημίσεις. Για παράδειγμα, θα δεις σε μια ταινία ο πρωταγωνιστής να χρησιμοποιεί μία συγκεκριμένη εφαρμογή στο κινητό του για να βγει ραντεβού ».



Ο Μανώλης δέχεται καθημερινά αρκετές καταγγελίες χρηστών, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από ένα και μόνο φλέγον ζήτημα: «Η συντριπτικότατη πλειοψηφία των καταγγελιών που καλούμαι να διαχειριστώ προέρχεται από χρήστες που ένιωσαν θιγμένοι λόγω της σεξουαλικής επιθετικότητας τού συνομιλητή τους στο τσατ ή γιατί τους έγινε μια πολύ ακραία πρόταση για σεξουαλικά παιχνίδια και ένιωσαν αρκετά άβολα. Όταν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, με σόκαρε το πόσο σεξουαλικά ανοιχτοί είναι οι Έλληνες χρήστες. Ίσως νιώθουν πιο άνετα λόγω του διαδικτύου; Δεν ξέρω. Πιο συγκεκριμένα, τα παράπονα προέρχονται κυρίως από γυναίκες γιατί κάποιος άντρας στο τσατ διεκδίκησε πολύ απότομα και επιθετικά κάτι σεξουαλικό, χωρίς να λείπουν και οι περιπτώσεις όπου ένας άντρας ένιωσε θιγμένος γιατί μία γυναίκα ήταν πολύ ορμητική. Ακολουθούν γκέι και τρανς που καταγγέλλουν λεκτικές επιθέσεις από χρήστες, συχνά μόνο και μόνο λόγω της εμφάνισής τους στις φωτογραφίες. Πάντως, μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι είναι στόχος της εταιρείας να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο αυτή τη λεκτική κακοποίηση. Αυτό μπορεί να γίνει με εξάλειψη των ψευδών προφίλ με ταυτοποίηση μέσω του Facebook».



Ο κόσμος των dating site και app δεν αποτελεί ακριβώς ένα παράλληλο σύμπαν. Αντιθέτως, φαίνεται σε μεγάλο βαθμό να αντανακλά ό,τι συμβαίνει στην offline ζωή και κοινωνία, λειτουργώντας ίσως και σαν μεγεθυντικός φακός, μιας και εκεί οι συστολές εξασθενούν εντελώς.



Η συζήτηση με τον Μανώλη μού φέρνει στον νου την περίπτωση του Bumble.



Η Whitney Wolfe Herd υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του Tinder. Το 2014, όμως, η Wolfe πάτησε χι στο ίδιο το Tinder, καταθέτοντας μήνυση για σεξουαλική παρενόχληση η οποία έκλεισε με εξωδικαστικό συμβιβασμό. Έναν χρόνο μετά, που στόχο είχε να δώσει τον έλεγχο της κατάστασης στις γυναίκες, οι οποίες στα dating app



Στο Bumble, λοιπόν, -πέραν του ότι το 85% του εργατικού δυναμικού είναι γυναίκες- στα ταιριάσματα ετεροφυλόφιλων, μόνο οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να κάνουν την πρώτη κίνηση και να ξεκινήσουν τη συζήτηση. Η Wolfe αυτοχαρακτηρίζειται ως η δημιουργός όχι απλώς ενός app αλλά κι ενός κινήματος. Το συγκεκριμένο… «κίνημα» βέβαια της α στους λογαριασμούς της και θεωρείται το πιο γρήγορα αναπτυσσόμενο dating app σε μια αγορά που εγγυάται 90% αποτυχία, αφού



Πριν να κλείσουμε το τηλέφωνο με τον Μανώλη, τον ρωτάω ποιο είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα των dating app. «Λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας, θα είναι, θεωρώ, το VR, το virtual reality. Θυμήσου τη σκηνή σεξ με τον Σταλόνε και τη Σάντρα Μπούλοκ στο Demolition Man (1993) όπου υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στο -όχι και τόσο μακρινό πια- 2032 και η σαρκική επαφή θεωρείται αηδιαστική, οπότε το σεξ γίνεται εξ αποστάσεως με ειδικά γυαλιά. Τότε όλο αυτό φαινόταν παρανοϊκό, αλλά τώρα δυστυχώς οδεύουμε κατά κει. Τα άβατάρ μας θα πίνουν εικονικά ποτά σε εικονικά μπαρ».





». επέστρεψε στην ανδροκρατούμενη αρένα των dating app με το Bumble που στόχο είχε να δώσει τον έλεγχο της κατάστασης στις γυναίκες, οι οποίες στα dating app δεν ξεπερνούν ποτέ το 35% των χρηστών. αποφέρει ουκ ολίγα εκατομμύρι α στους λογαριασμούς της και θεωρείται το πιο γρήγορα αναπτυσσόμενο dating app σε μια αγορά που εγγυάται 90% αποτυχία, αφού μόνο 1 στα 10 online dating startups επιβιώνει Demolition Man (1993) όπου υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στο -όχι και τόσο μακρινό πια- 2032 και η σαρκική επαφή θεωρείται αηδιαστική, οπότε το σεξ γίνεται εξ αποστάσεως με ειδικά γυαλιά. Τότε όλο αυτό φαινόταν παρανοϊκό, αλλά τώρα δυστυχώς οδεύουμε κατά κει. Τα άβατάρ μας θα πίνουν εικονικά ποτά σε εικονικά μπαρ».

Το μέλλον του έρωτα είναι η προπαγάνδα «πόλεμος με μηδέν νεκρούς»;