Donald Trump roept en tiert, schoffeert en daagt uit. This is Donald. Dat is zijn stijl. Hij heeft altijd zo gewerkt. Voor Trump is dat de gewone, dagelijkse kost. Voor wie ernaar kijkt, blijft het verbazen en schokken. Donald Trump is de prins van de chaos. Zijn devies: “Attack, attack, attack!” Donald Trump gebruikt het als oorlogstechniek: hij creëert zelf de chaos, biedt er vervolgens weerstand aan, en komt daarna als overwinnaar uit de bus.

Donald Trump heeft al vele crisissen overleefd. Hij kruipt altijd recht. Trump redeneert als volgt: of je gedraagt je als de ‘toughest, meanest piece of shit in the world’ (zijn woorden!), of je kruipt weg in een hoekje, waar je een plas huilt, je vinger in je mond steekt en vraagt om naar huis te mogen. Trump weet welke optie hij verkiest.

Chaos creëert drama. Drama krijgt hopen aandacht, doet veel inkt vloeien, krijgt veel antennetijd op radio en tv, en veel buzz op het internet. Eerst zelf veel wind maken, jezelf daarna opwerpen als de enige die de chaos de baas kan. Trump, de winnaar. The guy on top. Iemand vergeleek de Trumpchaos met een bouwwerf. Daar heerst ook wanorde. Trump ziet zijn leven en werk als één grote bouwwerf. Hij gedijt in zo’n omgeving.

En de pers loopt er met open ogen in. Het heeft Trump gekregen waar hij wil zijn. Hij zal dat conflictmodel volgen tot het niet meer werkt. Maar voor hem werkt het. Kijk maar, hij zit in het Witte Huis.