Officier van justitie Henriëtte van Ooijen verwachtte zelfs dat er zo veel geweld nodig zou zijn geweest, 'dat het maar de vraag is of als verdachte hier eenmaal verschijnt, er met hem nog enig redelijk gesprek te voeren is'. Besloten werd daarom om T. toch in zijn cel te laten.

Visiteren

Volgens zijn advocaat André Seebregts verzet T. zich vooral tegen het visiteren. "Cliënt bevindt zich op een zogenaamde terroristenafdeling. Dat betekent dat elke keer als hij de PI verlaat, dat hij moet worden gevisiteerd. Hetgeen betekent alle kleren uit, voorover bukken, billen spreiden en dan wordt er in zijn anus gekeken."

"Als hij zich daartegen met geweld verzet, dan komt er een zogenaamd intern bijstandsteam bij. Dat zijn acht mannen met helmen, schermen en stokken. Die zullen cliënt dan terwijl hij schopt en schreeuwt en zich verzet, met geweld ontkleden, op zijn buik leggen, benen spreiden en in zijn anus kijken. Dat is buitengewoon ingrijpend en traumatiserend."

Seebregts vraagt de rechtbank om T. niet meer te dwingen bij de rechtszaak aanwezig te zijn. "Ik wil uiteraard niks afdoen aan de verschrikkelijke dingen die deze man heeft gedaan. Zonder meer. Maar de verdediging vindt dat dit te ver gaat."