Weinig mensen, dunkt me. Maar er is wel een verschil tussen het voorgenomen dictaat van het Klimaatakkoord en een democratie die zichzelf enigszins respecteert. Met de kerstdagen heb ik de tijd genomen om de bijdragen van heel wat knappe koppen te lezen over het bereikte akkoord. De stemming was ronduit negatief, zo niet alarmerend.

Als de maatregelen uit het concept worden uitgevoerd, zal dit volgens de een ‘het meest maniakale maakbaarheidsprogramma dat de Nederlandse politiek sinds Willem Drees heeft voortgebracht’ zijn (historicus René Cuperus in de Volkskrant) en volgens een ander ‘de grootste verbouwing sinds de Deltawerken’. Je kunt ook – waarom ook niet – de Slag bij Heiligerlee (1568) noemen als startpunt voor deze zelfgekozen verminking. Ik bedoel hiermee de verwonding en beschadiging van je onvervreemdbare recht om je in een democratie vrij uit te kunnen spreken als een politieke beslissing je leven ingrijpend gaat veranderen.

Niet dat ik geloof dat er over 11 jaar daadwerkelijk geen benzineauto’s meer verkocht zullen worden in Nederland of dat iedereen in duur geïsoleerde huizen van het gas af zal zijn. Maar de glazenwasser, de buschauffeur, de nachtzuster of de kleuterleidster hebben wel het recht om hun stem te laten horen. Ze verdienen meestal tussen de 20 en 35 duizend euro bruto per jaar en vinden dat een ecopaus als Ed Nijpels die in nevenfuncties grossiert en zijn woonboerderij voor 2,4 miljoen euro te koop zette, weinig tot niets van die energietransitie zal voelen en zij wel. Dit Klimaatakkoord oogt als de gratuite provocatie van gearriveerde Groene Khmers die niets van de gelehesjes-revolutie bij de buren willen leren.

Klimaatrouwkamer

Er moet daarom van overheidswege een nationale discussie worden georganiseerd, die ieder dorp en ­iedere sportkantine van dit land zal bereiken en die wordt afgesloten door een bindend referendum. ­Eigen democratie eerst.

In een kerstinterview werd premier Rutte gevraagd: ‘Waarom moet Europa zo snel klimaatmaatregelen nemen, terwijl in de VS, India en China de uitstoot toeneemt?’ Hij ontweek de vraag laf en volstond te zeggen dat voor CO2-reductie ‘mijn grootste partner Emmanuel Macron is’.

Kennelijk leest de premier geen kranten. Met zo’n (politiek) halfdode partner kom je straks niet verder dat de klimaatrouwkamer. Toch is die onbeantwoorde vraag van levensbelang. Ik wil mij als dociele burger best laten geselen, maar dan wel voor een fantastisch resultaat. Dat zal er niet zijn. Nederland is naast de bovengenoemde monstervervuilers voor niet meer dan 0,35 procent van de mondiale uitstoot verantwoordelijk. Met de voorgenomen CO2-reductie van 49 procent uit het akkoord wordt een afkoeling bereikt van 0,0003 graden. Ik herhaal: 0,0003 graden! Nee, beter nog: ik zet dit in de kop.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver.