Ook Wesselien heeft meegemaakt hoe iemand het op haar leven had gemunt. “Dat was nota bene een persoon die bij ons had gelogeerd. Op de dag dat hij de moord wilde plegen, had hij eerst met Faraidoun gebeld om te checken of hij thuis was. Hij wilde er zeker van zijn dat mijn man er niet was, voordat hij zou toeslaan. Faraidoun was niet thuis toen de man belde. Maar Gods Geest maakte mijn man duidelijk dat hij naar huis moest gaan. Kort nadat Faraidoun thuisgekomen was, belde die betreffende man aan. Bij de voordeur riep hij meerdere keren mijn naam. Toen Faraidoun opendeed, was de man verbaasd; hij had niet verwacht hem thuis aan te treffen en vertrok meteen weer. Later vertelde hij telefonisch aan Faraidoun dat hij van plan was me met een mes te vermoorden.”



Hoe heb je hierop gereageerd?

“Ik ben hierdoor erg van slag geweest en heb een maand de tijd genomen om tot rust te komen. Het gebeurde op een moment dat we er behoorlijk doorheen zaten. Ook door allerlei roddels die erop gericht waren ons werk kapot te maken.”