Een fiets. Een winkelwagentje. Een prullenbak. Met vereende krachten wordt alles uit het water getakeld. Beeld Jean-Pierre Jans

Blikjes, flessen drank, hele barbecues, mensen gooien van alles het water in. "Soms neem ik aan het einde van mijn duik wel eens wat mee naar boven," zegt Willem Kleinstra. "Als ik tegen die tijd tenminste nog gevoel in mijn vingers heb: het water is steenkoud."



Rotzooi

Deze zondag gaan de leden van duikteam Manta speciaal het water in om zoveel mogelijk rotzooi uit het water te halen. Het is inmiddels een voorzichtige traditie geworden rond Opschoondag: de dag waarop bewoners hun eigen buurt opruimen.



Die valt eigenlijk op zaterdag en is een groot succes: alleen in Amsterdam al zijn er negentig initiatieven, landelijk zelfs drieduizend. In de Sloterplas wordt een dag later troep verzameld. De plas is op sommige punten meer dan dertig meter diep, en er ligt van alles in.

Bootwrakken

Er is, speciaal voor duikers, een heus onderwaterhuis, er liggen talloze bootwrakken en zeker vier auto's. "Die plekken zijn voor duikers interessant, want daar ontstaat een hoop leven," zegt Lennart de Keizer, die sinds 2006 de Sloterplas verkent. "Maar al dat zweefplastic is vreselijk. Net alsof je een mooie wandeling maakt en heel het bos ligt vol met troep."



Rond het middaguur gaan zeven duikers het water in. Kleinstra blijft vandaag op de kant, hij houdt in de gaten dat iedereen die onder water gaat ook er ook weer uit komt. Al na vijf minuten komen de eerste duikers weer naar boven: hun tassen zijn gevuld met een vieze drab van modder met blikjes en drankflessen. Maar ook lachgaspatronen, een stuk dekzeil, een cassettebandje met Marokkaanse muziek.



Dan roept een duiker vanuit het water. "Ik heb hier een heel motorframe, dit krijg ik er in mijn eentje niet uit!" Gezamenlijk wordt het op de kant getrokken. Er is meer grof werk. Een fiets. Een winkelwagentje. Een prullenbak, en een kliko. Met vereende krachten wordt alles uit het water getakeld, de meegekomen kinderen van de duikers helpen enthousiast mee.



Bureaustoel

Na een half uur komen de eerste duikers verkleumd uit het water. "Ik zag nog een bureaustoel liggen, maar het lukte me niet meer om die er uit te krijgen," zegt Eva Katona. Ook het aangetroffen bouwhek blijkt te groot om de hoge kade op te hijsen.



Toch is de opbrengst indrukwekkend: de berg zooi die binnen een half uurtje op zo'n klein gebied uit het water is gekomen geeft te denken over de totale hoeveelheid troep die mensen door de jaren heen in de plas hebben gegooid.



Domper

Moe, maar voldaan komen de duikers een voor een het water uit. Daar wacht ze een fikse domper. Een inspecteur van Waternet heeft gezien dat de duikers vandaag buiten het gebied zijn gegaan waar ze normaal duiken, en daarbij bovendien niet de juiste vlag voerden. En daarom moet duikleider Kleinstra mee, de boot in.



Ruim een half uur later keert hij terug naar zijn duikmaten. "Nou, mooie boel, we hebben een boete van 1500 euro gekregen." Zo is de Sloterplas na deze dag een klein beetje schoner, en de verenigingskas van Manta een stuk leger. In goed Nederlands heet dat: stank voor dank.