Μια πρωτόδικη απόφαση δεν είναι τελεσίδικη. Αλλιώς οι λέξεις θα ’ταν κουφάρια κενά νοήματος και η συνεννόησή μας αδύνατη, βαβελική. Στο λεκτικό ζευγάρι «πρωτόδικη απόφαση» πάντως το βάρος πέφτει εξίσου στο επίθετο και στο ουσιαστικό. Για να μην πούμε ότι η λέξη με τη μεγαλύτερη βαρύτητα είναι η «απόφαση», αφού πια δεν έχουμε να κάνουμε με υπόδικο ή κατηγορούμενο αλλά με καταδικασμένο.

Πρωτοδίκως μεν, καταδικασμένος δε. Καταδικασμένος από νόμιμο δικαστήριο, όχι «λαϊκό». Οχι από τηλεοπτικά παράθυρα, όπου συχνάζουν παραδημοσιογράφοι ειδικευμένοι στην αντιποίηση αρχής, ούτε από αυτόκλητους ραδιοδικαστές ή από πρωτοσέλιδα-κρεμάλες. Πράγμα που σημαίνει ότι ούτε ο ίδιος ο καταδικασμένος ούτε οι συνήγοροι και οι μάρτυρες υπεράσπισής του ούτε οι συγγενείς και φίλοι του, από το σχολείο ή το κόμμα, μπορούν να επικαλούνται το τεκμήριο αθωότητας.

Με την ίδια απλοϊκή λογική, η οποία πάντως ισχύει τουλάχιστον από την «Ορέστεια» και μετά, όταν ο Αισχύλος σκηνοθέτησε την Αθηνά ως θεμελιώτρια της έλλογης Δικαιοσύνης, στην τριάδα λέξεων «ένοχος κατά πλειοψηφία», που σχηματίζει επίσης ένα νοηματικό ζεύγος, το βάρος πέφτει στο «ένοχος». Το «κατά πλειοψηφία» δηλώνει ότι οι δικαστές σκέφτηκαν και συσκέφτηκαν, δεν συνυπέγραψαν μια απόφαση που τους την έδωσε έτοιμη κάποιο σκοτεινό κέντρο, όπως υπονοούν όσοι ντριπλάρουν αναιδώς την ευθύνη τους μιλώντας για σκευωρίες κ.λπ. Ενοχος κατά τα δύο τρίτα και αθώος κατά το ένα τρίτο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ. Οσοι εκτελέστηκαν, όπου γης, έπειτα από απόφαση που προέκυψε κατά πλειοψηφία, εκτελέστηκαν, θανατώθηκαν· ολικώς, αν επιτρέπεται το επίρρημα. Το ίδιο ισχύει και με την κατά πλειοψηφία αθωότητα. Είναι πλήρης αθωότητα, απόλυτη, όχι μερική ή σχετική. Οταν, τον Γενάρη του 1992, ο Ανδρέας Παπανδρέου κηρυσσόταν από το Ειδικό Δικαστήριο αθώος με ψήφους 7 προς 6, κηρυσσόταν παντελώς αθώος. Οχι αθώος κατά τα επτά δέκατα τρίτα και ένοχος κατά τα υπόλοιπα έξι.

Οσο για την «πολιτική σκευωρία», την οποία συνεχίζει να καταγγέλλει ο πρώην βουλευτής Νίκος Γεωργιάδης, πρωτοδίκως καταδικασθείς για κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση ασέλγεια εις βάρος ανηλίκων, καθώς και τα νεοδημοκρατικά στελέχη που τον υποστηρίζουν, απάντησε ήδη ο εισαγγελέας: Το 2010, όταν το όνομά του αναφέρθηκε σε ρεπορτάζ Μολδαβών δημοσιογράφων περί κυκλωμάτων παιδεραστίας, στην Υπερδνειστερία άλλη δουλειά δεν είχαν από το να σκευωρούν εναντίον ενός κάποιου Νικ Γεωργιάδη;