„Voetballers zijn zo geprogrammeerd: je slikt een hoop. Een statement maken levert ook gedoe op, want je weet dat alles breed wordt uitgemeten, dus ook als je zo’n moment met die vader en die jongen heel groot maakt. Dan krijg je ook negatieve reacties, zo van: je moet niet zeuren. Het liefst was ik naar die jongen en die vader gelopen en was ik met ze gaan praten. Om ze te vragen of ze wel beseffen wat ze roepen, hoe erg me dat kan raken. Maar het waren maar twee mensen, als het er meer zijn, loop ik direct van het veld af.

„Op een ander moment in mijn carrière hadden we in de kleedkamer een gesprek gehad over Zwarte Piet. Kort daarna lag ik op de massagetafel, toen er een belangrijk iemand van die club kwam binnenlopen. Ik wil niet naar buiten brengen wie dat was, maar het was in ieder geval niet bij PSV. Hij vroeg aan mij of ik mee ging doen aan de intocht. Als Zwarte Piet dus. En daarna, tegen de masseur: ‘Kijk je uit dat je zijn zwarte huid er niet af masseert?’

„Ik heb toen nauwelijks gereageerd, maar ik was echt pissig, zoiets is toch onacceptabel? Maar ik heb niks gezegd. Ik heb mijn vader gebeld, mijn moeder, mijn zaakwaarnemer. Ik had de keuze om er melding van te maken. Maar ik heb dat niet gedaan, puur uit egoïstisch oogpunt, of mensen dat nou goed vinden of niet. Ik ben bezig met een missie, ik wil de top halen. Mijn carrière woog toen zwaarder dan het conflict opzoeken. Dat was wel moeilijk, want ik dacht: dit klopt echt niet. Er waren ook andere spelers bij, die hebben het ook gehoord, maar ik was bang dat het toch mijn woord tegen zijn woord zou zijn. Ik had niet het vertrouwen dat als ik het zou melden, er iets mee gedaan zou worden.

„Dit voorbeeld geeft volgens mij aan dat er nog veel moet gebeuren in de voetbalwereld. Wat ik in de voetballerij meemaak, is dat mensen iets zien als een grapje. Voor mij ga je een grens over, maar veel mensen voelen de pijn niet die ik wel voel. Als je dat niet begrijpt, kan ik het je ook niet goed uitleggen. Daarom denk ik dat het goed zou zijn als er in de top van het voetbal meer mensen met een kleurtje komen.

„Voor de duidelijkheid: kwaliteit moet leidend zijn. Net als binnen de lijnen. De besten spelen, ongeacht hun huidskleur. Als je naar het voetbalveld kijkt, zie je alle huidskleuren en nationaliteiten. Dat is prachtig. Maar hoe hoger je in een organisatie komt van een club, hoe blanker het wordt. De mensen met een kleurtje die in Nederland een topfunctie bekleden, zijn op één hand te tellen. Dat is vreemd, vooral omdat je op de velden wél die afspiegeling van de maatschappij ziet. Ik ben een voorbeeld voor veel donkere kinderen, ze zien wat je kan bereiken als je kan voetballen. Maar het zou mooi zijn als ze ook zien dat je voorzitter of directeur kan worden van een voetbalclub. Het zou de cultuur veranderen, denk ik. Want wie durft er nog een medespeler ‘als grap’ Zwarte Piet te noemen als de voorzitter zelf donker is?”

Terug naar boven