Foto Jeroen Hofman

Trijntje (11) ‘Haar stofwisseling werkt wat trager. Ze kan dus minder eten dan anderen’

Wie: Moeder Miranda en dochter Trijntje van den Reek

Woonplaats: Heeswijk-Dinther

Lengte Trijntje: 1.54m

Gewicht: 68 kg

Moeder vertelt:

„Zelf heb ik vijf jaar geleden een maagverkleining laten doen. Ik viel 50 kilo af. Door de operatie moest ik anders gaan eten. Door het nieuwe eetpatroon viel mijn man 30 kilo af.

„Mijn ene dochter werd ook wat slanker – de ander was al slank – maar Trijntjes gewicht nam niet af. En dat vonden we vreemd. Zodoende zijn we een kleine twee jaar geleden via via in het Jeroen Boschziekenhuis beland. Daar ontdekten de artsen dat de stofwisseling van Trijntje wat trager werkt. Ze kan dus minder eten dan anderen. Dat vindt ze soms wel oneerlijk en frustrerend, dat haar zussen dingen wel kunnen eten maar zij niet.

Lees ook : Help dikke kinderen, veroordeel ze niet

„Trijntje sport veel, twee keer in de week korfbaltraining, zaterdag een wedstrijd. Ze fietst naar school en doet ook sportactiviteiten bij fitkids. Toch is ze snel buiten adem, daar gaan ze in het ziekenhuis nog even naar kijken. Trijntje vindt het vervelend dat ze tijdens het korfbal eerder staat te hijgen dan teamgenoten.

„Toen Trijntje zes was, zagen we dat ze aankwam.”

„Ze heeft verder niet bijzonder veel last van haar overgewicht. Of nou, ze vindt het wel jammer dat ze geen getailleerde kleding kan dragen. Want het zit vooral op de buik.

„Toen Trijntje zes was, zagen we dat ze aankwam. We zochten hulp en zo kwamen we via de huisarts bij een diëtist terecht. Maar dat was niets, die kon alleen over zichzelf praten. En eigenlijk weet je zelf ook wel hoe het zit: je moet gezond eten en niet te veel. Maar dat is niet altijd makkelijk. Op een feestje eten we graag en is er moeilijk een rem. Dat hebben we allemaal.

„Ik was zelf als kind al te zwaar. Volgens mijn moeder lustte ik geen warme maaltijd. Dus ik at veel brood. Als ik een knie stuk viel, dan kreeg ik een snoepje. Als ik niet kon slapen, kreeg ik pudding. Het is niet de schuld van mijn moeder hoor, ze bedoelde het goed. Maar dat patroon van je jeugd, dat neem je mee. En dus hadden we voor mijn operatie toch best veel ongezond eten in huis. Snoep, chips en chocolade. Ja, we wisten best waar het aan lag.

„Toen ik te zwaar was, kreeg ik weleens rotopmerkingen naar mijn hoofd. Zoals een keer in een friettent, waar iemand zei: ‘zou je dat nou wel doen?’ Ik heb toen iets heel lelijks teruggezegd. Iets met ‘rot kop’, maar precies weet ik het niet meer. Trijntje is op de basisschool weleens gepest, met haar gewicht en met haar naam. Op de middelbare school is dat gelukkig niet zo.”

Foto Jeroen Hofman

Melissa (12) ‘Ik wil haar laten zien dat je mooi bent zoals je bent.’

Wie: Moeder Teresa Galán en dochter Melissa Woonplaats: Den Haag, Laakkwartier

Lengte Melissa: 1,63m

Gewicht: 62 kg

Moeder vertelt:

Lees ook dit interview met kinderchirurg Ernst van Heurn: Kind veel te dik? Maagbandje werkt beste

„Ik heb twee dochters, Laila is dertien en Melissa is twaalf jaar oud. Als baby was Laila dik en Melissa dun. Nu is het omgekeerd: Laila is slank en Melissa is stevig – niet dik hoor. „Als jong kind was Melissa vaak ziek, volgens mij had ze last van allergieën en ze moest vaak spugen. Toen ze een jaar of zes was, ging dat over. En daarna kwam ze aan. Misschien zit daar een verband? Ik weet het niet. Melissa komt in ieder geval veel sneller aan dan Laila, die kan eten wat ze wil.

Melissa moet nog wel op een sport, maar we weten nog niet welke.

„Ik denk dat Melissa een paar kilo te zwaar is. Ze is iets afgevallen door een project op school waarbij kinderen met overgewicht extra begeleiding krijgen. En ze heeft geleerd om groenten te eten. Die lustte ze nooit.

„Ik ben naar een cursus voor ouders gegaan via het schoolproject en daar gaven ze het advies met kleine stukjes te beginnen. Dus deed ik de groenten in een hakmachine en mengde het dan met macaroni of rijst. Dat lustte ze! Zo hebben we het uitgebreid. Nu eet ze verschillende groenten.

„Ik vond het belangrijk dat ze aan het project op school zou meedoen. Bij ons in de familie komt anorexia voor en ik ben bang dat als Melissa straks echt in de puberteit komt en in de spiegel kijkt, ze onzeker wordt. En denkt dat ze te dik is. Dat wil ik niet. Ik wil haar laten zien dat je mooi bent zoals je bent. En dat doen ze op school ook. Dat vind ik goed.

„Toen Melissa een brief kreeg van school dat ze was uitgenodigd voor het project moest ze huilen. Ze dacht dat ze de enige was, maar dat was niet zo. Vriendinnen van haar bleken ook mee te doen, dus toen was het goed. Melissa moet nog wel op een sport, maar we weten nog niet welke. Tot die tijd proberen we elke zaterdag te gaan zwemmen.”

Foto Jeroen Hofman

Lisa (13) ‘Op voetbal mag ze niet van mij. Ik ga niet elk weekend in een kantine zitten’

Wie: Moeder Angela van der Elst en dochter Lisa Uitzinger

Woonplaats: ’s- Hertogenbosch

Lengte Lisa: 1.63m

Gewicht: 77 kg

Moeder vertelt:

„Lisa was als kind al flink. Heel vreemd, want mijn twee zoons zijn dat niet. Op de lagere school liepen allemaal van die dunne dennen en dan viel Lisa wel op. Ze werd ook gepest. Varken, zeug, dat soort dingen zeiden ze tegen haar. De school deed daar weinig mee. Ja, ze mocht van de juf een keer aan de klas uitleggen dat haar alvleesklier niet zo goed werkt. En dan zeiden de scholieren ‘oh wat erg’. Maar na verloop van tijd vergaten ze het, en dan begonnen de pesterijen weer.

„Dat haar alvleesklier niet optimaal werkt, daar zijn we in het ziekenhuis achtergekomen. Via een bemoeizuchtige schoolarts kregen we een doorverwijzing. Die schoolarts zei: je kind is te dik. Joh, zei ik. Zelf stond ik ook op het punt om actie te ondernemen, dus de doorverwijzing was goed.

„We zeggen wel eens: ze heeft levenslang.”

„In het ziekenhuis worden we sinds Lisa negen is begeleid door bijvoorbeeld een kinderarts en een fysiotherapeut. En Lisa krijgt medicatie voor haar alvleesklier. Dat helpt. Nou ja, ze zal altijd wat zwaarder blijven. Lisa heeft nu eenmaal een ‘zuinige motor’ en komt snel aan. Dus zal mijn dochter altijd op haar eten moeten letten. We zeggen wel eens: ze heeft levenslang.

„Lisa mag maar 1.100 calorieën per dag. Maar dat is geen doen. Een maaltijd ’s avonds is al 600 calorieën, dan mag je dus de rest van de dag bijna niets eten. Ik denk dat ze doordeweeks 1.200 à 1.300 calorieën binnenkrijgt en in het weekend 1.600 à 1.700. Ik vind dat diëtisten soms doorslaan in hun voedingsadviezen. Over een broodje met chocoladepasta doen ze moeilijk, ik niet. Een boterham met kaas mee naar school vind ik smerig, dan krijg je zo’n bezweet plakje. En vlees vind ik onhygiënisch, al die bacteriën die zich daar de hele dag op verzamelen.

„De fysiotherapeut van het ziekenhuis vindt dat Lisa nog meer moet bewegen. Maar ze fietst elke dag al veertien kilometer en doet mee aan ‘sport & fun’ op school. De fysio denkt te makkelijk over sport. Zo wil Lisa wel op dansen, maar weet dat vrouwtje wel wat dat kost? Op voetbal mag Lisa van mij niet. Ik ga niet elk weekend in de sportkantine zitten, daar heb ik geen tijd voor en geen zin in.

„Op de middelbare school wordt Lisa nu niet gepest. Ik zei tegen haar: nu moet je voor jezelf opkomen, laat je niet koeioneren, anders verandert er nooit wat. Toen heeft ze een manneke uit haar klas een dreun gegeven. Ik zei: maak je niet druk, als je wordt geschorst gaan we naar de Efteling. Maar dat gebeurde niet. Ze zit nu in een rustige klas.”