Nieopodal granicy Polski – na Orawie – znajduje się miejscowość Orawskie Podzamcze. Pewnie nikt nigdy nie zwróciłby uwagi na tę osadę, gdyby nie majestatycznie wyrastający z doliny Orawy zamek. Jest on umiejscowiony na wapiennym wzgórzu i dzieli się na dwie części, dolną i górną. Pierwsze wzmianki pisemne o wsi pochodzą z dość późnego okresu – 1559r., kiedy to właścicielem zamku był Franciszek Thurzo. Sama wieś mogła jednak powstać dużo wcześniej, bo już w momencie budowy zamku w XIII wieku. Pierwotnie rejony te, jak i większa część dzisiejszej Słowacji, były częścią Królestwa Węgier. Do powstania fortyfikacji przyczyniły się między innymi niewielka odległość granicy Królestwem Polskim oraz biegnący do niego ważny trakt handlowy. Kolejną przyczyną była chęć stworzenia centrum administracyjnego dla Orawy. Zamek przez wieki był pod władaniem rodów Węgierskich, choć przez chwilę rządzony był przez Polaka – Piotra Komorowskiego. W 1800 roku, trwający kilka dni pożar pochłonął większą część zabudowań zamkowych. Przetrwała jedynie dobrze zabezpieczona przed dewastacja dolna część zamku, co pozwoliło przetrwać mu kolejne 60 lat.