Islam.

Państwo Islamskie (ISIS) powstałe na terenach Iraku i Syrii to zlepek religijnie zradykalizowanych ugrupowań o militarnej charakterystyce. To zbieranina takich grup jak al-Tałhid łal-Dżihad czy Al-Kaida, a obecnie w koalicji z Dżabhat al-Nusra, którzy często uważani są przez tamtejszą ludność za okrutniejszych niż całe ISIS. Wciągają pod swoje skrzydła także inne ugrupowania jak Salafiah al-Mudżahidiah, które mogą się „pochwalić” takimi czynami jak ataki na pomoc humanitarną, porwania, nagrywanie filmów egzekucyjnych do internetu czy ataki samobójcze. W ich szeregi wchodzą także jednostki z innych krajów, które wspierają ich finansowo, a nawet dołączają do bezpośredniej walki i budowy ich faszystowskiego państwa tam na miejscu.

Są to ruchy salafistów, ale czym jest owy salafizm? Salafizm jest ultra-konserwatywnym odłamem głównych nurtów islamu, któremu sprzeciwia się ogólnoświatowa społeczność muzułmańska, nazywając ich tymi, którzy zeszli z drogi islamu, tworząc coś zupełnie innego, dalekiego od wszelkich pokojowych wartości. Salafici odrzucają wszelki postęp, naukę czy nawet religijne innowacje oferowane przez umiarkowany islam i dążą do utworzenia strefy kontroli na swoich ultra-konserwatywnych prawach (Szariat), odwołujących się do ich prekursorów sprzed tysięcy lat.

Ci ultra-konserwatyści nie uznają przede wszystkim demokracji, mniejszości narodowościowych czy wyznaniowych. Ksenofobia i homofobia jest tam na porządku dziennym. Zabraniają palenia papierosów. Nakazują wszystkim mężczyznom (bez wyjątku), aby hodowali brodę. To tylko kilka najłagodniejszych z ich chorych wymysłów, nie wspominając, że za wszelkie odstępstwa od ich „praw” w zależności od stopnia „przewinienia” ucina się ręce, batorzy, publicznie wiesza lub zrzuca z dachu wysokiego budynku. Cierpią nie tylko mężczyźni. Największy dramat przeżywają kobiety, które sprowadzane są do poziomu użytecznych przedmiotów, seksualnych niewolnic, którymi także handlują.

Walkę z tą nieludzką machiną, która pozbawia godności i wszelkich swobód, podjęła jako pierwsza społeczność narodowości kurdyjskiej. Kurdowie niegdyś mieli swoje państwo, obecnie jako 35-milionowa populacja są go pozbawieni. Żyją na terenach Iraku, Syrii oraz Turcji. Jako jedni z pierwszych odczuli na własnej skórze czym jest religijno-faszystowski konserwatyzm reprezentowany przez ISIS i ich popleczników. Najbardziej odczuły to kobiety, które zostały pozbawione wszelkiej godności istnienia. Kurdowie podjęli zbrojny opór, uformowali męskie i kobiece formacje obronne (YPG/YPJ). Połowę armii stanowią kobiety, które walczą tam nie tylko o swoje prawa, ale także wolność i sprawiedliwą przyszłość wszystkich kobiet na całym świecie.

Chrześcijaństwo.

„Chrześcijaństwo, jedna z wielkich religii monoteistycznych, wyznawana ob. przez ok. 30% ludności świata. Spośród blisko 1,8 mld chrześcijan ok. 970 mln stanowią katolicy, 300-450 mln protestanci, ok. 150 wyznawcy prawosławia, ok. 60 mln anglikanie, ok. 30 mln członków starożytnych Kościołów wschodnich; ok. 150 mln należy do różnego rodzaju sekt. Chrześcijanie przeważają w strukturze religijnej Europy, obu Ameryk i Australii, w Afryce stanowią ok. 33% ludności, w Azji – nieznaczną mniejszość.”1

Mając świadomość popularności tej religii nie trzeba głęboko szukać o niej informacji, ot zwykły internetowy słownik, życiowe doświadczenia (wiele osób z nas wywodzi się z rodzin katolickich lub zetknęło się w jakikolwiek sposób z tą religią chcąc nie chcąc – w końcu w Polsce jest ona dominująca). Wiara, która miała kojarzyć się z miłością do drugiego człowieka, szacunkiem do niego i przestrzeganiem przykazań. Żeby się o tym upewnić skorzystałam więc z najzwyklejszego, prostego słownika opisującego chrześcijaństwo i jego założenia.

„Człowiek, stworzony jako mężczyzna i kobieta oraz jako istota wolna, powołany został do życia w szczęściu i do obcowania z Bogiem, który darzy go miłością i który winien być przezeń kochany. Miłości tej człowiek sprzeniewierzył się poprzez grzech, którego skutkiem są doczesne cierpienia i śmierć. Prowadząc życie zgodne z Bożymi nakazami, człowiek wierzący spodziewa się po śmierci zbawienia ( niebo); zatwardziałym grzesznikom grozi natomiast wieczne potępienie (piekło).”

„Nakazy Boże zobowiązują go m.in. do miłości bliźniego i poszanowania życia – stąd zaangażowanie chrześcijan w życie społeczne, działalność charytatywna, upominanie się o prawa dla prześladowanych itp. są świadectwem ich wiary.”

Wszystko powinno się zgadzać. Chrześcijaństwo – religia miłości, pokoju, zasad moralnych i etycznych. Tak zachęcająca w założeniach, że człowiek pragnie tylko wejść do świątyni i oddać się modlitwie ku Bogu oraz chóralnym, anielskim śpiewom. Nie, wróć.

V. Nie zabijaj.

Polska AD 2016

Chcę zobaczyć obchody 11 listopada w Warszawie. Widzę tłum głównie młodych mężczyzn skandujących Bóg, Honor, Ojczyzna w kominiarkach i opaskach powstańczych. Płoną race, jest jak na stadionie piłkarskim. Klimat agresji i nadchodzącej przemocy. Może nie dostanę w łeb jakimś przypadkowym kamieniem. Mam też wątpliwości co do tego czy po takich obchodach udadzą się do kościoła na spokojną modlitwę czy prędzej do pobliskiego pubu podkręcić swoją niechęć na przykład dla przystanków czy tramwajów, które można przecież koncertowo skopać albo zabić człowieka np. za inny kolor skóry. Wszak na polskiego patriotę nie wygląda. To prawdopodobnie nacjonaliści dający upust swojemu fanatyzmowi mającemu wyraz w nienawiści do wszystkiego co odmienne. Nie chcę w tym uczestniczyć i uciekam jak najdalej.

Stoję w kościele i słyszę kazanie księdza, który mówi o najeźdźcach z Bliskiego Wschodu. Straszy, że będą nam podrzynać gardła i gwałcić kobiety. Oceniam sytuację i póki co dostrzegam tylko stojącego nieopodal rodzimego sąsiada, który oprócz tego, ze lubi wypić to przywalić swojej żonie. Daleko nie trzeba szukać tej przemocy wobec kobiet. Policja nie robi zbyt wiele, bo i tak ma przecież inne sprawy. Zastraszona kobieta nie składa zeznań lub je wycofuje, mąż co i raz przeprasza. Pójdzie i wyspowiada się. Gwałt się nie liczy, bo żona przecież nie może odmówić. Mam tylko nadzieję, że jej któregoś dnia nie zabije.

Przechodzę przez Centrum Warszawy. Na placu jak zawsze kwiaciarki, ulotkarze, drobni sprzedawcy. I jacyś młodzi ludzie krzyczący o zakazie aborcji przy transparencie z usuniętym płodem. Pewnie są bardzo wierzący, ale dlaczego mnie straszą takimi zdjęciami? Czuję się zaniepokojona ich fanatyzmem religijnym zabraniającym usuwania zarodka w początkowej fazie. Naraz też przypominają mi się wydarzenia z ubiegłych lat o zabitych noworodkach w beczkach i zamrażalnikach u biednych ludzi, którzy będąc pod silnym wpływem wiary katolickiej powiększali rodziny nie mając środków na utrzymanie. Nikt im nie pomógł.

Chcę odpocząć, zajrzeć do Internetu. Widzę na facebook’u stronę „jestemchrześcijaninem.” Czuję, że przelewa się czara goryczy. Przeglądam zdjęcia ludzi w różnym wieku z kartkami „jestem chrześcijaninem” i…bronią w ręku. Na niektórych są dzieci. Myślę, nie jesteście chrześcijanami, a pretendującymi do morderców w imię wiary, podobnymi do tych właśnie islamskich terrorystów przed którymi tak ostrzegacie. Tu w Polsce przez Was drodzy chrześcijanie kobiety doświadczają codziennie przemocy, dyskryminacji w pracy i gwałtów. To tutaj z uporem maniaka zakazuje się świadomego planowania rodziny niczym w Rumunii lat 70. Tutaj chce się wprowadzić do szkół wychowanie patriotyczne, które nie jest niczym innym jak zachętą do sięgania po broń by eskalować swoje nacjonalistyczne zapędy. Tutaj młodzież fotografuje się z bronią. I tutaj też panuje wszechobecna agresja wobec innych, ostatnio nawet wśród Polaków mówiących w obcym języku. Nie jesteście chrześcijanami ani obrońcami kraju. Jesteście fanatykami religijnymi albo po prostu głupcami siejącymi śmierć i zniszczenie w ten sam sposób co ISIS.