Mirakla infano

Unue mi diru, ke ne ŝi estas ne infano. Ŝi aspektas infanece, kio grave kontribuis al ŝia populareco en Eŭropo, en kies kulturo dum jarmiloj la mito pri “mirakla infano” – savonto de la mondo. Tamen reale temas pri la junulino preskaŭ 17-jara, kiu post nur unu jaro estos jam plenrajta plenkreskulo, do povos voĉdoni, kandidatiĝi kaj militservi. Ŝi laŭ propra volo iĝis la publika persono, do neeviteble devas subiĝi al ĉiuj sekvoj de sia decido, inkluzive esti kritikata kaj foje eĉ mokata.

Cetere mi mem neniam mokis tiun junulinon, ĉar tio simple ne havas sencon. Ŝi mem estas nenio interesa – nura tipa adoleskanto, ribelanta kontraŭ la plenkreskuloj kaj postulanta tujan kontentigon de siaj postuloj. La plej bona pruvo estas la formo de protesto, kiun ŝi elektis – lerneja striko. Nur infano povas pensi, ke li lernas por siaj gepatroj, do povas puni ilin, neglektante sian propran edukadon.

Sed ni estas plenkreskuloj, jam trapasintaj propran adoleskon kaj spertintaj adoleskan ribelemon de siaj idoj, do povas kaj devas konduti pli saĝe ol tiu junulino, kiu ĝis nun prezentis eĉ ne unu rimarkindan ideon aŭ proponon.

Sed la naturo ne toleras vakuon, do anstataŭ la naiva svedino tiun malplenon jam lerte plenigas la politikistoj – la samaj, kiuj laŭdire devas timi kaj malamegi ŝin. Dum ŝi skoldas ilin en pintokunvenoj, ili nur ridetas kaj aplaŭdas. Kial? Ĉar ŝi venis ĝustatempe, iĝis populara kaj havas nulan programon. Do temas pri ideala pajlopupo por manipulado.

Senpova maliculo

Por kompreni kiel tio funkcias, ni lasu la svedan naivulinon flanken kaj iru al tio, kion Karlo Markso prave nomis la bazo de ĉiuj sociaj kaj politikaj procezoj, do al ekonomio.

Pro tio facile kompreneblas kial la komerca elito kaj ligita al ĝi politikistaro ne timas la svedan junulinon. Ŝi ja fakte helpas plenigi iliajn poŝojn per la mono de siaj gepatroj, kio ĉiam estas bonvena afero. Sed kial ankaŭ la ŝtatestroj de la okcidentaj landoj bonvenigas ŝin? Ja ŝia akuza fingro estas direktita al ili kaj ŝiaj paroloj estas ekstreme akraj?

Por kompreni tion necesas rigardi la aferon de supre – kiel vidas ĝin la ŝtatestroj mem. Kolera kritikado, eĉ insultado, akompanas ilin dum tuta politika kariero, do ili traktas tiun babiladon same indiferente kiel psikiatro ignoranta delirajn sakraĵojn de frenezulo. Malicaj grimacoj de la junulino, kies sola armilo estas nevizitado de lernejo, povas amuzi Donald Trump kaj Angela Merkel , sed certe ne timigi. Malsame ol ŝi, ili pensas pri la ekonomio, kaj vidas ke tiukampe ŝi estas tre utila por ili.

Profitaj ludoj

Por kompreni ilian pensiron necesas rigardi kiel evoluis la ekonomio mondskale en lastaj jardekoj. La plej grava (niakaze) ŝanĝo estis totala malindustriiĝo de la evoluintaj landoj, kiuj translokis siajn produktejojn , foje tutajn industriojn al la landoj subevoluintaj – ĉefe al Ĉinio . Tio okazis pro pure ekonomiaj kialoj – tutmondiĝo igis la kapitalon flua kaj moviĝema, serĉanta plej altan profiton jam ne landskale, sed tutmonde. Do ĝi produktas plejparte tie, kie haveblas malmultekosta laborforto, malaltaj impostoj kaj minimuma ŝtata kontrolado.

Ekde la 1980-aj jaroj la ĉefa mondproduktejo iĝis Ĉinio. Apenaŭ estus grava troigo diri, ke la nuntempan ĉinan industrion kreis eksterlandaj kapitalistoj (ĉefe usonaj), kiuj pumpis en ĝin miliardojn da dolaroj (feliĉe la usona monprintilo funkcias senhalte). Plej aktive investis komercistoj, ligitaj al novaj teknologioj, komputado ktp. – la tradiciaj subtenanoj de la Demokratia partio en Usono.

La plej bona ekzemplo estas Apple , kies elektronikaĵoj estas preskaŭ senescepte produktataj en ĉinaj fabrikoj. Oni povas admiri Steve Jobs kaj aliajn inteligentajn ĉarmulojn, sed en Ĉinio ili kreis kaj dum jardekoj subtenis veran inferon, en kiu laboregis kaj mortis centmiloj da laboristoj. Oni iom priatentis la aferon post ondo de sinmortigoj de laboristoj de Foxconn , ĉina liveranto de Apple, en 2010, sed ĉu sekvis iu reago? Apple faris nenion kaj plu insistis pagi groŝojn de siaj profitoj, do Foxconn reagis same cinike, instalinte ferajn kradojn sub la fenestroj – por ke laboristoj ne plu forsaltu el ili.