Maja Werner

Jedną z najczęstszych form manipulacji i niedopowiedzeń uprawianych przez lewicowych gospodarczo polityków jest stwierdzenie, iż zamożni ludzie płacą takie same podatki jak ubożsi.

Tutaj oczywiście pojawia się dość poważny spór doktrynalny. Wiele osób nieco bezrefleksyjnie uważa, że „ci mistyczni bogacze” oczywiście powinni płacić większe podatki, ponieważ i tak płatwią się już w luksusach, podczas gdy maluczcy każdego dnia zmagają się z trudnościami dnia codziennego.

Zasadniczy problem polega na tym, że osoby zamożne, pomijając już w ogóle dyskusję o wszelkiego rodzaju progach procentowych, już teraz płacą znacznie większy podatek.

Na potrzeby dyskusji i łatwości prezentowanych wyliczeń przyjmijmy, że stawka podatku dochodowego w Polsce wynosi 20%. Zdaniem populistycznych polityków w takiej sytuacji „ten sam podatek” płacą osoby zarabiające rocznie 30 000 złotych oraz 300 000 złotych. Jest to oczywiście bardzo krzywdzące kłamstwo.

Trzymając się tych założeń, pierwsza osoba oddaje bowiem tą drogą do budżetu państwa w skali roku 6000 złotych, a druga 60 000 złotych. Zamożniejszy dorzuca więc do budżetu państwa dziesięciokrotnie więcej. A – i tu teraz chyba kluczowe – dostaje w zamian od tego państwa dokładnie tyle samo. Nie ma lepszej służby zdrowia, lepszej armii, lepszej policji czy lepszych autostrad dla osób płacących większe podatki. Nie przeszkadza to jednak lewicowym populistom twierdzić, że zamożni płacą „takie same podatki” jak ubodzy.

A teraz dodajmy, że często bogatsi pracownicy trafiają na wyższe progi podatkowe, więc płacony przez nich podatek jest dodatkowo powiększany. Oczywiście wielu przedsiębiorców korzystało z przywileju podatku liniowego.

Morawiecki: „Ci, którzy zarabiają więcej, powinni płacić troszeczkę więcej”

Wicepremier Mateusz Morawiecki wprawdzie nieco precyzyjniej od niektórych przedstawicieli lewicy wyraził swoje oczekiwania względem bogatszych, jednak i do nich nie jestem przekonana. Znacie zapewne moje poglądy w tej sprawie. Zamożni ludzie to czasami kwestia odziedziczonej fortuny czy znajomości, na które jednak wcześniej musieli zapracować czyiś rodzice.

Bardzo często jednak to historia polskich self-made bohaterów, którzy ciężej pracowali w szkole, ciężej pracują teraz, być może kosztem rozrywki czy życia rodzinnego, prawdopodobnie każdego dnia wiele ryzykują decydując się na kolejne inwestycje. Tymczasem zdaniem polityków mają oni jakiś dług względem społeczeństwa, w wyniku którego powinni jeszcze bardziej dorzucać się na elektorat polityków, któremu – cóż – bardzo często aż tak bardzo nie zależało na osiąganiu podobnych sukcesów.

„Na tym powinien polegać troszeczkę ten element sprawiedliwości” – komentował plany wprowadzenia jednolitego podatku wicepremier. Moim zdaniem to jest właśnie niesprawiedliwość. Morawiecki argumentował tym likwidację liniowej stawki 19-procentowego PIT dla przedsiębiorców oraz podniesienie najlepiej sytuowanym składek ZUS.