Του τυχαίου





-Τα λεφτά μου. Τη σύνταξή μου, το μισθό μου. Αυτά που μου μείωσαν κι ακόμα παραπάνω.

-Και που θα τα βρει το κράτος να στα δώσει;

-Δεν ξέρω…από τις μίζες που έπαιρναν τα λαμόγια.

-Ναι, αλλά οι μισθοί σου και οι συντάξεις σου είναι το μεγαλύτερο κομμάτι στον προϋπολογισμό. Κι όλες τις εισπράξεις να σου δώσουν πάλι δε φτάνουν. Από που θα στα δώσουν;

-Να μαζέψουν φόρους.

-Κι άλλους;

-Ναι από εκείνους που τα έχουν.

-Μα εκείνοι που τα έχουν έφυγαν. Εσύ δεν αποφάσισες ότι θες την Ευρώπη που επιτρέπεται να πηγαίνει όπου θέλει ο καθένας τα λεφτά του; -Τότε να φορολογήσουν τις τράπεζες.

-Μα οι τράπεζες έχουν ζημιές. Θα φορολογήσεις τις ζημιές;

-Ναι αλλά πιο πριν είχαν κέρδη.

-θέλεις να φορολογήσουν τα κέρδη που είχαν πριν 2 χρόνια;

-Ναι

-Μα αν συμβεί αυτό, οι τράπεζες θα γράψουν μεγαλύτερες ζημιές

-Και τι με νοιάζει εμένα;

-Εσύ δε μου είπες ότι θες να μείνεις στο ευρώ;

-Ναι

-Οπότε πως θα μείνεις στο ευρώ αν δεν έχεις τράπεζες;

-Να τις πάρει το κράτος

-Και μετά; Θα φορολογεί το κράτος τον εαυτό του; Ή θα φορτωθεί τις ζημιές αυξάνοντας το έλλειμμα;

-Να μου δώσουν τα λεφτά οι Ευρωπαίοι

-Μα εσύ δεν είπες ότι δε θες Μνημόνιο;

-Ναι, δε θέλω με τίποτα

-Δηλαδή θες να μείνεις στο ευρώ αλλά χωρίς Μνημόνιο

-Ακριβώς!

-Δηλαδή θες να μείνεις στο ευρώ και στην Ευρωζώνη αλλά με τους δικούς σου όρους

-Ναι, να μείνω όπως θέλω εγώ.

-Οπότε μου λες ότι εσύ θα αποφασίζεις πόσα λεφτά θες, ας πούμε αποφασίζεις ότι θα δώσεις αυξήσεις 20% στις συντάξεις και οι Ευρωπαίοι θα καταβάλλουν τα ποσά, σωστά;

-Ναι…δηλαδή όχι. Να σου πω! Δεν είναι δυνατόν να ζήσω με 150 ευρώ. Θα πεθάνω.

-Και τι λύση προτείνεις;

-Αμάν με το ευρώ. Εθνικό νόμισμα. Δραχμή.

-Δραχμή λοιπόν. Οπότε με μια υποτίμηση θα γίνεις φθηνός σωστά;

-Απολύτως. Θα γίνω ανταγωνιστικός.

-Σε τι;

-Τι εννοείς σε τι;

-Εννοώ ότι αν έχεις ένα προϊόν που θα το πουλήσεις φθηνά σε δραχμές γιατί δεν το πουλάς φθηνά σε ευρώ;

-Γιατί δε με αφήνουν

-Ποιοι;

-Οι ξένοι.

-Μα υποτίθεται ότι τώρα έχεις ανοικτά σύνορα στην Ευρώπη. Γι’ αυτό μπήκες: για να πουλάς ότι θες σε όλη την Ευρώπη.

-Δεν εννοούσα αυτό. Εννοούσα ότι αν έχω δραχμή θα έρχονται εδώ οι ξένοι για διακοπές γιατί θα είμαι φθηνός.

-Μα έτσι θα σου αφήνουν λιγότερα ευρώ. Αφού θα είσαι φθηνότερος

-Ναι αλλά θα έρχονται περισσότεροι

-Και γιατί δεν έρχονται τώρα;

-Γιατί είμαι ακριβός

-Και γιατί δε ρίχνεις τις τιμές;

-Μα δεν μπορώ. Δεν με αφήνει η φορολογία.

-Μα η φορολογία σου με τη δραχμή θα αυξηθεί, αφού θα αυξηθεί ο πληθωρισμός, το κράτος θα ζητά ολοένα και περισσότερα.

-Ναι. Θα είμαι όμως ανεξάρτητος.

-Από ποιους;

-Από τους ξένους. Με ελέγχουν με το ευρώ.

-Και με τη δραχμή θα είσαι ανεξάρτητος; Πως; Αφού η ισοτιμία της δραχμής πάλι από “ξένους” όπως λες θα ελέγχεται!

-Δηλαδή;

-Δεν υπάρχει νόμισμα που να μην έχει μια ισοτιμία. Αν θες μπανάνες κάνεις τις δραχμές σου ευρώ ή δολάρια και αγοράζεις μπανάνες! Ή πετρέλαιο, ή φάρμακα. Σου θυμίζω ότι ο Σόρος με τα συναλλάγματα παίζει και ξετινάζει τις χώρες!

-Δηλαδή μου λες ότι άμα πάω στη δραχμή θα θυμηθώ τις μέρες που ο κάθε τυχάρπαστος κατέστρεφε ολόκληρες χώρες παίζοντας με την ισοτιμία;

-Ναι.

-Καλά μένω στο ευρώ. Αλλά χωρίς Μνημόνιο.

-Πως θα το καταφέρεις αυτό;

-Θα το επαναδιαπραγματευτώ.

-Πως; Αφού δεν έχεις ακόμα ορίσει διαπραγματευτές.

-Θα κάνω εκλογές

-Και με ποιο πρόγραμμα; Τι θα προτείνεις; Έχεις εθνικό σχέδιο διαπραγμάτευσης; Έχεις δηλαδή ένα εθνικό “αντι-μνημόνιο’;

-Όχι.

-Οπότε;

-Αει παράτα μας. Δεν ξέρεις τι λες.