Lommen las haar eerste Donald Duck begin jaren 60. "Het was een wonderbaarlijke wereld van dieren die konden praten en in matrozenpakjes rondliepen. Dat vond ik als kind heel bizar."

Zo'n twintig jaar later kwam ze als redacteur bij het weekblad terecht en ze ging er nooit meer weg. Daarvoor is werken bij Donald Duck gewoon te leuk, vertelt ze. Niet in het minst vanwege de sfeer op de redactie.

"De redactievergadering is een ramp. We hebben allemaal heel creatieve redacteuren die allemaal grappen verzinnen. Iedereen is de leukste. De een maakt een grap en de ander gaat er nog een keertje overheen. Dus het zijn erg vermoeiende redactievergaderingen, maar uiteindelijk komen er heel leuke dingen uit."

Vervolgens moet de redactie aan de slag om de deadline te halen. "Het is een wonder dat het blad elke week tot stand komt. Ik zeg altijd: het is een weekblad, maar we doen er langer over dan een week om het te maken."