Jestem Ania, mam 20 lat i pochodzę z małej miejscowości. Piszę to wyznanie, poniewaz nie mam się komu wygadać, bo jest mi po prostu wstyd. Zawsze byłam ułożoną dziewczyną, która raczej wolała naukę od hucznych imprez, zawsze stawiałam na przyszłość z jednego powodu... Ponieważ podchodziłam z patologicznej rodziny - ojciec alkoholik i matka również. Oboje w każdy dzień leżeli zalani w trupa i nie interesowali się mną, czy mi czegoś brakuje, jak się uczę - woleli pić wódkę, niż zając się córką.



Marzyłam, żeby wyrwać się z tego domu dlatego tak bardzo stawiałam na naukę - chciałam pójść na najlepsze studia, aby nie skończyć jak moi rodzice - menele.



W wieku 17 lat uświadomiłam sobie ze nie stać mnie na studia, wynajem mieszkania, życie w większym mieście i w tym momencie coś we mnie pękło i zaczęłam rozmyślać, jak mogę zarobić pieniądze.



Minęły 18-te urodziny - 3 klasa liceum się zaczęła, a ja nadal nie miałam pomysłu na zarobek, niby pracowałam w wakacje, ale przez 2 miesiące odłożylam marne 2400zl - co to jest, prawda?



I wtedy wpadłam na ten idiotyczny pomysł - do dziś żałuję, ale nie mogę przestać tego robić - i tak zostałam prostytutką. Znalazłam w internecie stronę, gdzie prostytutki dodają ogłoszenia i się tam zarejestrowałam, to była moja ostatnia deska ratunku. Po kilku dniach odezwał się do pierwszy klient -umówiliśmy się w hotelu, pamiętam to spotkanie, jakby to było wczoraj, był zadbany, dosyć przystojny, nie miałam pojęcia, co on tutaj robi.



Nie potrafiłam czerpać radosci z seksu, przytłaczało mnie to, że robię to za pieniądze, ale tylko do czasu... Po czasie nadal nie czułam radości z seksu lecz nie miałam już wyrzutów sumienia. Minęły.



Spotykałam się coraz częściej, przewijało się wielu facetów -

młodych, starszych. Udało mi się uzbierac pokaźną sumę, było to bardzo proste. Zdałam maturę i dostałam się na medycynę. Aktualnie mam 20 lat, mieszkam w Warszawie i stać mnie na samodzielne utrzymanie. Wyrwałam się od rodziców, co mnie cieszy lecz przytłacza mnie ciągle, w jaki sposób zarabiam.



Nie potrafię przestać, ponieważ jest to najłatwiejszy sposób - nie trzeba się napracować, przez co nam więcej czasu na naukę. W listopadzie minęły 2 lata, odkąd zaczęłam być prostytutką. Przez ten czas przewinęło się setki mężczyzn. Wszystkiego załuję - oprócz pieniędzy. TwojeHistorie.pl