Η δίωξη ασκήθηκε κατόπιν έρευνας που διενεργήθηκε κατά τον εντοπισμό του λογαριασμού του Στ. Παπασταύρου ύψους σχεδόν 5,4 εκατ. ευρώ στην τράπεζα HSBC, που αποκαλύφθηκε στη λίστα Λαγκάρντ.



Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, η δίωξη για τον δικηγόρο κ. Παπασταύρου αφορά την κατηγορία της απόπειρας απάτης σε βάρος του Δημοσίου, ενώ για τον ελληνοϊσραηλινό επιχειρηματία της άμεσης συνέργειας στην απόπειρα απάτης με αντικείμενο ποσό φόρου 460 χιλιάδων ευρώ για το έτος 2007.



Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η Εφημερίδα των Συντακτών, κοινό στοιχείο στην υπόθεση των δύο ανδρών είναι η υπεράκτια εταιρεία Stabri Limited με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες νήσους η οποία φαίνεται ότι είχε χρησιμοποιηθεί προκειμένου να μην καταβληθεί ο φόρος που είχε καταλογιστεί για το έτος 2007 στον Στ. Παπασταύρου και στους γονείς του που εμφανίζονταν ως συνδικαιούχοι του επίμαχου λογαριασμού.



Ο Στ. Παπασταύρου είχε υποστηρίξει πως ο λογαριασμός στην τράπεζα HSBC ανήκει στην εταιρεία Stabri Limited, της οποίας μόνος ιδιοκτήτης εμφανίζεται ο Σ. Μιωνή, ενώ σύμφωνα με την αναλυτική κίνηση του λογαριασμού η οποία κατατέθηκε στα αρμόδια ελεγκτικά όργανα από τον ίδιο τον επιχειρηματία ήταν αποταμιευτικός χωρίς να πραγματοποιείται καμία ανάληψη από τον δικηγόρο. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν έκλεισε ο λογαριασμός τον Ιούνιο του 2011, όλα τα χρήματα επιστράφηκαν στον επιχειρηματία.



Σημειώνεται πως παρότι το σκέλος της φοροδιαφυγής, για το οποίο ο Στ. Παπασταύρου είχε κληθεί να δώσει εξηγήσεις, αρχειοθετήθηκε, ένα σκέλος της υπόθεσης οδήγησε στην άσκηση των ποινικών διώξεων. Όπως σημειώνεται, καθοριστικά για την εξέλιξη της έρευνας ήταν τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής που υποβλήθηκαν και φέρονται να καταγράφουν τις σχέσεις μεταξύ των δυο κατηγορούμενων οι οποίοι θα κληθούν σύντομα σε απολογία από τον ανακριτή.



Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το πρώην στέλεχος του επιτελείου Σαμαρά, σε παλαιότερη ανακοίνωσή του αναφορικά με τα στοιχεία από τις Παρθένους Νήσους, υποστήριζε πως είναι επιστευματούχος της εταιρείας και απέδιδε σε αυτό το γεγονός την αναφορά του ονόματός του στην αλληλογραφία, υποστηρίζοντας πως «οποιαδήποτε αλληλογραφία ή ενέργεια, γινόταν πάντα για λογαριασμό του πραγματικού δικαιούχου της ως άνω εταιρίας επιχειρηματία και κατά τον τρόπο που προβλέπει ο θεσμός της εμπίστευσης (trust)».