Ενα ολοκαίνουργιο εργαλείο ανακάλυψαν οι εργοδότες ώστε να απολύουν αζημίως. Στο πλαίσιο εφαρμογής του νέου Ευρωπαϊκού Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR) -που τέθηκε σε ισχύ από τον Μάιο και έχει πολύ αυστηρές κυρώσεις για μη συμμόρφωση- ζητούν από τους εργαζόμενους να υπογράψουν ιδιωτικά συμφωνητικά με απίθανες προβλέψεις, που, ενώ υποτίθεται ότι προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα των συναλλασσόμενων με την επιχείρηση, στην πραγματικότητα δίνουν καινούργια όπλα στους εργοδότες και κρατούν όμηρους τους εργαζόμενους ακόμα κι αν αλλάξουν εργασία, ακόμα κι αν έχουν φύγει από μια θέση 3 χρόνια.

Το φαινόμενο ακόμα είναι περιορισμένο, αφού τα κρούσματα δεν ξεπερνούν τα 20, οι συνδικαλιστές ωστόσο εκτιμούν ότι πρόκειται να αυξηθεί γεωμετρικά.

Για την ώρα τέτοιου είδους συμφωνητικά διακινούν μεγάλα δικηγορικά γραφεία κι έχουν κληθεί να υπογράψουν εργαζόμενοι στον κλάδο του τουρισμού, του επισιτισμού και του λιανικού και χονδρικού εμπορίου.

Η πρώτη καταγγελία μάς έφτασε μόλις χτες από εργαζόμενη σε μεγάλη τουριστική επιχείρηση (τα στοιχεία και τα έγγραφα στη διάθεση της εφημερίδας).

«Μας ζήτησαν να υπογράψουμε ένα απίθανο χαρτί, το οποίο έλεγε ότι σε περίπτωση διαρροής οποιουδήποτε δεδομένου που αφορά τη δραστηριότητα της επιχείρησης έχουμε την πλήρη ευθύνη και μάλιστα, αν αυτό συμβεί, απολυόμαστε χωρίς αποζημίωση. Επίσης, ότι αν αλλάξουμε δουλειά και κάποιος πελάτης μετακινηθεί στην καινούργια επιχείρηση όπου θα εργαστούμε, το προηγούμενο αφεντικό μπορεί να ζητήσει... αποζημίωση για απώλεια τζίρου ακόμα και μετά από χρόνια».

Οι εργαζόμενοι στην πλειονότητά τους έχουν αρνηθεί να υπογράψουν το ιδιωτικό συμφωνητικό και στους διαδρόμους της επιχείρησης έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν τα πρώτα ονόματα όσων ο εργοδότης ετοιμάζει για απόλυση.

«Οι εργοδότες επιχειρούν να μεταβιβάσουν την ευθύνη για την προστασία των δεδομένων στους εργαζόμενους κι αυτό μπορεί να γίνει εργαλείο απόλυσης» μας εξηγεί ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου στη Ναυτιλία και τον Τουρισμό, Θάνος Βασιλόπουλος.

«Είναι παράνομο και δεν στέκεται σε κανένα δικαστήριο, ωστόσο αν κάποιος απολυθεί, τι να το κάνει αν το δικαστήριο τον δικαιώσει 10 χρόνια μετά; Είναι ένα μέσο πίεσης για να κρατούν υποταγμένους και φοβισμένους τους εργαζόμενους. Πρακτικά, για όσους εργάζονται με μεγάλα πελατολόγια στην ελεύθερη αγορά, σημαίνει ότι τίθενται εντός κλάδου. Η λύση σε όλα αυτά είναι να φτιάξει το υπουργείο μια φόρμα κειμένου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, ώστε και να προστατεύονται όπως πρέπει αλλά και οι εργαζόμενοι να μη διακινδυνεύουν με αυτό το πρόσχημα».

Αλλο ένα χτύπημα

Ακόμα έναν κρίκο στην αλυσίδα της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των τελευταίων ετών χαρακτηρίζει τις «δηλώσεις εμπιστευτικότητας» που ζητούν οι εταιρείες από τους εργαζόμενους ως προς την προστασία των προσωπικών δεδομένων ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, Παναγιώτης Κυριακούλιας.

«Πέρα από την εργασιακή ευελιξία, τους χαμηλούς μισθούς και τις συχνά εξοντωτικές συνθήκες εργασίας, πολλοί εργοδότες επιχειρούν τώρα με αφορμή το GDPR να κάνουν συνυπεύθυνους τους εργαζόμενους ακόμα και σε θέματα για τα οποία δεν φέρουν απολύτως καμία ευθύνη. Προσπαθούν να καταστήσουν τους εργαζόμενους ακόμα περισσότερο ομήρους, ακόμα περισσότερο ‘‘ανήμπορους’’ μπροστά στον ενδεχόμενο κίνδυνο της απόλυσης όχι μόνο χωρίς αποζημίωση, αλλά και ‘‘φοβισμένους’’ ότι θα έχουν πιθανώς να αντιμετωπίσουν ακόμα και οικονομικές ή άλλες αξιώσεις του εργοδότη τους λόγω δήθεν κακής χρήσης των προσωπικών δεδομένων».