Na twee weken formeren is er nog amper een begin gemaakt aan een regeerakkoord. De fractieleiders lijken zich echter geen zorgen te maken. In plaats van te onderhandelen, zitten ze het gros van de tijd te gamen.

“Het komt echt wel af,” vertelt Klaver terwijl hij een aantal zombies neerschiet in Call of Duty Black Ops. Hij wisselt snel van wapen. “Oké, ze zijn dood. Nu rennen naar de volgende kamer Sybrand.” Buma fronst zijn voorhoofd. “Kut, welke knop was dat ook alweer rennen?” Even later zijn de fractieleiders game over. Ze zijn niet verder gekomen dan level 6.

Na de lunch verzamelen de fractieleiders zich rond de laptop van Alexander Pechtold. Hij wil een fragment laten zien van een man die een hole in one slaat op een golfbaan in Singapore. “Sick!” roept Klaver. Op zijn schoot ligt een tiental a4’tjes met daarop de speerpunten van GroenLinks. Tussen de filmpjes door werpt hij een haastige blik op de papieren. “Hebben jullie John Oliver gezien dit weekend?” vraagt hij aan de anderen.

Rutte werpt een blik op de vloer van de Stadhouderskamer. “Het is hier trouwens best wel smerig,” merkt hij op. Wouter Koolmees heeft nog wel zin om te stofzuigen. “Ga jij er dan zo nog even met een dweil overheen Mark?” Dat vindt Rutte een prima idee. Even halfuur later blinkt de kamer weer als vanouds.

Aan het eind van de dag zijn de fractieleiders weinig opgeschoten. Buma maakt zich geen zorgen: “Morgen neem ik even voor iedereen wat Ritalin mee. Dan is het afgelopen met het fog’en en gaan we echt even aan de bak.”