Help, er springt een kat op me!

‘Ja, dat gebeurt gewoon. De mensen die hier komen hopen juist dat er een kat op hun schoot gaat zitten. Katten zijn bijna niet op te voeden en het is uiteindelijk hun huis. Af en toe eten ze van de slagroom van gasten en daar hebben de katten daarna wel last van. Dat zeg ik er nu van tevoren bij.’

Jij bent dus een kattenmens.

‘Als klein meisje had ik katten, maar daar herinner ik me weinig van. Op mijn 13e kreeg ik Sophie, die naam heb ik zelf bedacht. Daar is het café naar vernoemd.

‘Met mijn vriend samen heb ik ook drie katten. Die zijn niet geschikt voor het kattencafé, ze zijn heel eenkennig. Als er bezoek is, zitten ze onder de bank.’

Een kattencafé, hoe kom je erbij?

‘Tijdens mijn studie in Amsterdam hoorde ik ervan en het bleef maar in m’n hoofd zitten. Toen ik thuis kwam te zitten omdat ik gewoon niet gelukkig werd van mijn werk en studie, dacht ik, ik ga het proberen. Ik heb crowdfunding opgezet en dat was meteen een maatstaf: is Leiden hier klaar voor? Het was bizar leuk en succesvol. Het studentenhuis hierboven is enorm enthousiast. Zelfs als ik rond 1 uur ’s nachts nog aan het klussen was vonden ze dat prima, dan gingen ze zelf pas net op stap, en ik heb wel eens een biertje met hen staan doen.

‘Ik heb jarenlang in het restaurant van het LUMC gewerkt en daarvoor horeca-uitzendwerk gedaan. De espressomachine wilde ik per se. Mensen komen voor de katten maar blijven terugkomen als je lekkere thee en koffie schenkt.’

Waar komen de katten vandaan?

‘De acht katten in het café komen uit een opvang voor zwerfkatten op Kreta, Griekenland, gerund door de Leidenaar Pieter Erades. Vijf katten zijn al jong gedumpt in zijn konijnenhok dus had hij veel tijd om ze te socialiseren. Hij heeft ze uitgezocht, omdat hij wist welke er geschikt voor waren en ik ze alleen maar “zou kiezen op kleur”. Ze hebben allemaal een naam, deels door crowdfunders gekozen.

‘Er is er nog geen ontsnapt. Twee hebben op Kreta wat incidenten met honden meegemaakt. Die twee zijn daardoor echt binnen-katten. Mijn vader heeft een sluisje gemaakt met een deurbel. Voorlopig werk ik met reserveringen maar als er nog plek is, kun je gewoon aanbellen.’

Wat voor publiek komt hier?

‘Zo’n tachtig procent is vrouw. Er komen studenten, maar ook veel expats die zelf geen dieren mogen houden maar hun kinderen toch het huisdiergevoel willen geven. Ik heb woonzorggroepen gehad en onlangs iemand met Alzheimer. Op hen kunnen dieren een goede invloed hebben. Dit is dan wel een horecagelegenheid, maar het huiskameridee heeft iets maatschappelijks: als mensen alleen komen, dan is aan de leestafel een praatje zo gemaakt. Ze hebben hier de kat om over te praten.’

Daar zit een luikje.

‘Daarachter zit de Cat-Only-Zone waar geen gasten komen en ze zich even kunnen terugtrekken. In die kamer hangen bedjes, staat een waterfonteintje en zijn er bakjes eten. In de kamer erachter staan de kattenbakken.’

Sophie Kattencafé

Haarlemmerstraat 241

sophiekattencafe.nl