AKP’li eski Bakan İsmet Yılmaz’a göre kıyamet günü beraat belgesi almanın yollarından biri de iktidar partisi Belediye Başkan adayına oy vermekti. Her ne kadar sonrasında sözlerinin çarpıtıldığını söylese de, o sırada kameralara kayıttaydı. Yani mızrağın çuvala sığma ihtimali daha o vakit ortadan kalkmıştı.

Seçim süresince iktidar partisi kanadından böyle pek çok söz sarf edildi. Adeta Tanrı adına seçim çalışmasına çıkmışlardı. Öyle ki bu kimseler gittikleri her yerde dünyadan çok ahiretten bahsediyor, neredeyse öte dünya için şimdiden “pazarlık” yarışına giriyorlardı. Bunu kimi zaman bir vekil, kimi zaman bir belediye başkan adayı kimi zaman da iktidar partisine mensup bir siyasetçi dile getiriyordu. Misal şu sözler AKP Şanlıurfa Eyyübiye Belediye Başkan aday adayı olan Mustafa Göktaş’a ait: “Türkiye'nin 81 ili ve ilçesi 31 Mart'a Ak Parti'ye oy verin Erdoğan'a oy verin. Erdoğan'a oy verdikten sonra cennettin anahtarı cebinizdedir. Bunu iyi bilin”Her ne kadar kendisi aday adaylığından adaylığa terfi edemese de, Eyyübi’ye Belediye başkanlığını AKP’li Mehmet Kuş kazandı. Eyyübiye’li iktidar seçmenin keyfine diyecek yoktu doğrusu. Hem Belediye’yi hem de cennetin anahtarını kazanmışlardı; daha ne olsun.

DİNİ LİĞME LİĞME EDEN ZİHNİYETİN ÇIRPINIŞLARI

Lakin seçim bu, her yerde beklenen sonuç gelmeyebiliyor. Örneğin Yalova’da AKP’li vekilin de katıldığı bir duada şöyle söyleniyordu:“Bu kardeşlerimizi de vekil kardeşimizi de Allah'ın adaleti anayasayı Hz. Kuran şeriat ile yaşamaya nasip eyle yarabbi. Hazreti Kuran şeriatı bu ülkeye hüküm eyle yarabbi. Yusuf kardeşimizi seçilmeyi nasip eyle yarabbi.”[i]

Sonuç mu? Yusuf Bey seçimi kaybetti. Dualar kabul görmedi.

Yukarıda aktardığımız duada dikkat çekici bir başka dilekte vardı elbet. Buna göre hoca “ülkenin şeriatla yönetilmesi” için de Tanrı’ya yalvarıyordu. İyi ama, bir yandan seçildiği takdirde beşeri kanunlarla şehri yönetecek birisi için dua ederken, öte yandan şeriat hukuku talep edilebilir miydi? Dini liğme liğme eden zihniyetin çırpınışları da diyebilirsiniz, taktik ve strateji meselesi olarak da görebilirsiniz. Zira iki zihniyet çoğu yerde iç içe geçer; ne zaman iddia sahibiler ne zaman ganimet için o kavgayı veriyorlar bilemezsiniz. Bir bakmışsınız cihad diye yola çıkanlar müteahhit olmuş, size helal siteler, oteller yapmaya başlamış. Ondan sonrası Allah kerim artık.

Şeriata inanıp, belediye seçimleri için oy isteyen bir bu hoca değildi elbet. Anlı şanlı pek çok cemaatte bu yolda Allah’a dua etti.[ii]Dahası bu dualar mutat biçimde her seçim öncesinde tekrarlanıyordu. Fakat burada da yine meselenin bir dünyalık ayağı vardı. Şöyle ki bu cemaatler, AKP iktidarı boyunca iyiden iyiye etkinliklerini yükseltti. Gerek mali gerekse de sosyolojik ağını güçlendirdi, olabildiğince büyüdü. Yani “ne istediler de vermedik” söylemi yalnız bir yapı için geçerli değildi. Hiyerarşik olarak herkes büyük oranda isteğini almıştı. Örneğin 2018 yılı ve öncesinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde Ensar Vakfı’na ayrılan pay 29,8 milyon olarak kayıtlara geçmişti.[iii] Diyeceğimiz edilen dualar, söylenen sözler, çırpınışlar, haykırışlar sebepsiz değildi.

SİYASETİN DE BİR TANRISI VAR

Peki, bu al gülüm ver gülüm ilişkileri, pazarlık masasına dönüşen gönül birliktelikleri, kefil olmalar, şeriat ile birlikte belediye başkanı için Tanrı’ya el açmalar günah değil miydi? Ne zamandan beri dünyalık işleri kazanmak için ahiret söylemleri mübah görülür hale gelmişti? Ya da hep mi böyleydi? İşin aslına bakarsanız hep böyleydi. Dinin bir yanı insana içkinse bir yanı da iktidara, siyasete, dünyalık meselelere içkindi. Birleri bu söylemi hep kullanmıştı. Ondandır dün başka topraklardan gelen Endüljans sesini bu kez kendi memleketimizde duyuyor oluşumuz.

Peki, sonuçta ne oluyor? Olan şu: Siyasetin de bir Tanrısı var. Ve o Tanrı’nın adı iktidar. Tarih boyunca siyaset Tanrı’sına sahip çıkmak için elinden gelen her argümanı, her söylemi ve değeri kullandı. Yeri geldi din adamları ile işbirliği yaptı yeri geldi din adına on binlerce insanın kanına girdi. Ve sonra kalkıp yine ölen insanlar için dua etti; birlik beraberlikten bahsetti. Çünkü en kirli işler çoğu zaman en temiz sözlerle hayata geçirilebilirdi ve din tacirlerinin işi de zaten mesleğini ustalıkla icra etmekti. [iv]

İşte bir yerel seçim öncesi bizim yaşadıklarımız da bu tarihin bir nevi özeti, sonucu gibi okunabilir. Yok, eğer seçim sürecine dair illa bir yerlerde “günah” arayacaksak, bunlardan ilki saatlerce seçim sonucunu açıklamayan ve akabinde de “günahı” birlerinin üzerine yıkmaya çalışan devlet kurumlardır. Tabi eğer hala bu suç, günah olarak kabul ediliyorsa.

[i]https://odatv4.com/laiklerin-cumhuriyetcilerin-milliyetcilerin-sonunu-getir-30031908.html

[ii]https://www.yeniakit.com.tr/haber/cemaatler-kime-oy-verecek-31-mart-2019-secimleri-hangi-cemaat-hangi-partiye-oy-verecek-678159.html

[iii]http://haber.sol.org.tr/turkiye/istanbul-buyuksehir-belediyesi-yandas-vakiflara-calismis-iste-beslenen-vakiflar-255500

[iv] Aydın Tonga, Kabile Gücünden Din Önderliğine Yükselişin Öyküsü Emeviler, Doğu Kitabevi

Aydın Tonga

Odatv.com