Η «ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ΤΟΥ ΚΚΕ ΤΟ 1940 ΗΤΑΝΕ… ΠΛΑΣΤΗ!

Γράφει ο Αντίοχος

Ποιο είναι το επιχείρημα του ΚΚΕ, για να αποδείξει ότι (δήθεν) συμμετείχε στον εθνικό αγώνα του ’40; Μια επιστολή με την υπογραφή του Ζαχαριάδη που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες τις πρώτες ημέρες του πολέμου.

Βεβαίως, αργότερα η επιστολή αυτή καταγγέλθηκε από το ΚΚΕ, ως πλαστή. Και ήταν πλαστή! Η «πλαστογράφηση» έγινε με εντολή του δαιμόνιου υπουργού Ασφαλείας Κωνσταντίνου Μανιαδάκη, ο οποίος φοβόταν ότι το ΚΚΕ θα ρίξει ένα ανάλογο των Γάλλων κομμουνιστών σύνθημα (του «pourquoi?», που σημαίνει «γιατί;», εννοώντας στη συγκεκριμένη περίπτωση «γιατί να πολεμήσουμε;») που θα προκαλούσε προβλήματα στο μέτωπο. Μην ξεχνάμε, πως την εποχή εκείνη ο Στάλιν ήταν σύμμαχος του Άξονα… Επιπλέον, ο Μανιαδάκης είχε πολεμήσει το 1922 στην Μικρασία και θυμόταν πολύ καλά την καταστροφική επίδραση στο ηθικό του στρατεύματος από τις κομμουνιστικές προκηρύξεις που κυκλοφορούσαν στο μέτωπο και καλούσαν τους στρατιώτες σε λιποταξία.

Μάλιστα, την πλαστότητα της επιστολής ανέλαβε να εξηγήσει στους κουκουέδες ο Νίκος Πλουμπίδης (δημιουργός της τρομοκρατικής οργάνωσης ΟΠΛΑ κατά την κατοχή – εκτελέστηκε το 1952 για την υπόθεση Μπελογιάννη), με άρθρο του στον παράνομο «Ριζοσπάστη», τον Μάρτιο του 1941. Ιδού:

«Το γράμμα του Ζαχαριάδη που δημοσιεύτηκε στο έντυπο της Προσωρινής Διοίκησης της 31 ‘Οκτώβρη 1940, παρ’ όλο που δημοσιεύεται σε κομματικό όργανο και θεωρητικά βγήκε παράνομα από την Ασφάλεια, παρουσιάζει τα εξής:

α) Δεν έχει το κομματικό ύφος και τη σαφήνεια των γραπτών του σύντροφου Ζαχαριάδη.

β) Δεν βάζει καμμιά σοβαρή κομματική διεκδίκηση, αλλά αοριστολογεί και γενικολογεί.

γ) Η περικοπή του: «Η πανελλαδική παλλαϊκή πανστρατιά, με τον λαό πραγματικό αφέντη στον τόπο του και στη δουλειά του. Αυτό απαιτεί το αμείλιχτο χτύπημα των πλουτοκρατικών παρασίτων και των πραχτόρων του Άξονα και της Αγγλίας στην Ελλάδα», έρχεται σε σύγκρουση με τούτη την άλλη του περικοπή: «Ξεχνώντας το παρελθόν… κάτω απ’ τις διαταγές σας». Τέτοια πράγματα, ούτε τα λέει ούτε τα γράψει ο μεγάλος Ζαχαριάδης, γιατί o ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ δεν ξεχνούνε τίποτα, ούτε και μπαίνουνε «κάτω απ’ τις διαταγές» κανενός, τυφλά και «χωρίς επιφύλαξη». Εμείς, παραμερίζουμε προσωρινά τις διαφωνίες μας και διαφορές μας μ’ έναν αντίπαλο και δεχόμαστε συνεργασία μ’ αυτόν και με δική τον ακόμα καθοδήγηση, ΜΟΝΟ όταν συμφωνήσουμε για την από κοινού επιδίωξη ενός σκοπού και με βάση ένα πρόγραμμα που θα περιλαβαίνει το μίνιμουμ των διεκδικήσεων μας.

δ) Και τα δυο γράμματα, δίνουν αμνηστεία στη ματοβαμμένη τετραετία του Μεταξά, σιωπούν για τα χτεσινά και σημερινά εγκλήματά του. Και αυτόν, που ολόκληρη η ζωή του λέγεται προδοσία, αυτόν που τυράννισε τον ελληνικό λαό με τη φωτιά και με το σίδερο και στο τέλος τον οδήγησε στο σφαγείο για το συμφέρον του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού, αυτούς που κάθε πράξη τους είναι προδοσία, τους αναγνωρίζουν ικανούς και άξιους να κρατήσουν στα χέρια τους τις τύχες της Ελλάδας στις σημερινές κρίσιμες στιγμές.

ε) Το γράμμα που δημοσιεύτηκε στον καθημερινό Τύπο, αποτείνεται στον Υφυπουργό της Ασφάλειας. Αν ήταν σωστό, θα απευθυνόταν στον λαό. Και τα δύο γράμματα υπογράφονται από «γραμματέας της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.». Ο σύντροφος Ζαχαριάδης είναι ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ΑΡΧΗΓΟΣ του Κόμματος και ξέρει καλά τον τίτλο του. Δεν θα υπόγραφε ποτέ με τον τίτλο που ανήκε στον σύντροφο Νεφελούδη.

στ) Οι διαδόσεις που κυκλοφορούν για να διαβεβαιώσουν την πατρότητα του γράμματος, που δημοσιεύτηκε στον καθημερινό Τύπο και όπως μαθαίνω τις δημοσίευσε και το έντυπο του Μιχελίδη (πως η Ασφάλεια άλλαξε ορισμένα σημεία, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια) είναι πολύ ύποπτες. Και αυτοί που τις πιστεύουν είναι πολύ αφελείς.

Μάρτης 1941

ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ»

(πηγή: «Ριζοσπάστης» της 29/10/2011):

Και για να τελειώνουμε μ’ αυτή την ιστορία, σας παραθέτουμε απόσπασμα επιστολής προς το ΠΓ μετά τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1942), του Βαγγέλη Κτιστάκη, μέλους της «Παλιάς ΚΕ», που υποστήριξε ότι (όπως αναφέρει ο «Ριζοσπάστης» της 29ης Οκτωβρίου 2011): «υπήρξε νεότερη οδηγία της ΚΔ, μετά από αυτή του Ιούλη 1939, δηλαδή μετά το Σύμφωνο (23 Αυγούστου 1939) Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, και ότι η «Παλιά ΚΕ» τοποθετήθηκε με βάση αυτή την οδηγία». Ιδού και το συμπέρασμά του:

«Συμπέρασμα: Την εποχή του Ελληνοϊταλικού πολέμου εφόσον το Κόμμα μας εφάρμοζε τις οδηγίες της ΚΔ που έθεταν σα θεμελιώδικο καθήκον την πάλη για τη δημιουργία του βαλκανικού συνασπισμού με την υποστήριξη της Σοβ. Ένωσης, ήταν υποχρεωμένο και να πάρει θέση κατά του πολέμου».