Drie op de vier Vlamingen vinden de vakbonden noodzakelijk om de sociale rechten te beschermen, zo blijkt uit een onderzoek van de KULeuven. Maar tegelijk vindt een grote groep dat de bonden te veel macht hebben en te veel bezig zijn met zichzelf, eerder dan met de uitdagingen van morgen.

'De Vlaming heeft een positiever beeld van de vakbond dan misschien gedacht wordt.' Dat is de conclusie van professor Marc Swyngedouw (KULeuven) die samen met enkele collega's een onderzoek heeft uitgevoerd naar de houding in België tegenover vakbonden en het stakingsrecht.

Daartoe werden 1.183 Vlamingen en 719 Franstalingen bevraagd van najaar 2014 tot lente 2015, dus tegen de achtergrond van een nationale staking en dito betoging en te midden van de vakbondskritiek op de indexsprong en de strengere inschakelingsuitkering.

Dat 'politieke' verzet van de bonden werd niet gesmaakt binnen de regering, vooral niet door de N-VA en Open VLD, maar bij het brede kiespubliek blijft het draagvlak voor de bonden groot. Bijna 75 procent van de Vlamingen ziet de vakbonden als noodzakelijk om de sociale rechten te beschermen - in Franstalig België loopt dat op tot 81 procent.

'Het hebben van een vakbond wordt gezien als een verzekeringspolis voor sociale bescherming', vat Swyngedouw samen.

Dat Vlamingen de vakverenigingen belangrijk vinden, betekent niet dat ze geen kritiek hebben. 43 procent vindt dat de bonden te veel macht hebben en te weinig bezig zijn met de problemen van morgen. 42 procent vindt dat ze fundamentele economische hervormingen in de weg staan en 39 procent vindt tot slot dat de vakbonden enkel hun eigenbelang verdedigen.

De professor wijst er ook op dat 22 procent van de Vlaamse kiezers (zeer) veel vertrouwen in de vakbonden heeft. Dat lijkt weinig, maar het is het dubbele van de vertrouwensscore voor politici (11 procent). 'Al bij al hebben we geen hoge dunk van grote instituties. Anders gezegd, we wantrouwen vakbonden minder dan we politici wantrouwen.'