Ostatnie dwa tygodnie były najbardziej brutalnym i przełomowym momentem trwających od 6 miesięcy protestów. Demonstranci zmieniający okupowane uniwersytety w twierdze i blokujący w ten sposób główne strefy komunikacyjne paraliżując życie ekonomiczne miasta. Całe składowiska tysięcy koktajlów Mołotowa i regularne bitwy z siłami policyjnymi szturmującymi bez powodzenia kampusy uczelni. Całe miasto spowite chmurami gazu łzawiącego, szereg ofiar śmiertelnych, oraz trwające drugi tydzień oblężenie Politechniki przez siły rządowe. Oto nowy obraz rewolucji w Hongkongu.

Zamieszki w Hongkongu, są ranni Ratownicy medyczni zaczęli zabierać rannych z Uniwersytetu Politechnicznego (PolyU) w Hongkongu, gdzie trwały starcia demonstrantów z policją.... zobacz więcej

Bezpośrednia przyczyna eskalacji protestów to śmierć 22-letniego studenta, który w niejasnych okolicznościach spadł z trzeciego piętra parkingu Tseung Kwan O, podczas próby ucieczki przed policją w czasie starć 8 listopada. Sami policjanci sugerowali, że student próbował popełnić samobójstwo. Mieszkańcy miasta jednak już nie wierzą w prawdomówność mundurowych, którzy swoim działaniem w ciągu ostatnich miesięcy doprowadzili do utraty autorytetu sił policyjnych Hongkongu.



W pierwszą noc po zdarzeniu doszło do gwałtownych starć. Rozwścieczeni śmiercią kolegi demonstranci urządzili polowania na patrole policji wokół Tseung Kwan O. Po kilku godzinach blokowania dróg i ataków bombami benzynowymi na konwoje policyjne ostatecznie dochodzi do pacyfikacji ze strony służb. Jednak posługując się sprawnie taktyką walki partyzanckiej w mieście, protestującym udało się wymknąć obławie.



Wkrótce pojawiła się wśród demonstrantów idea strajku mającego doprowadzić do całkowitego paraliżu miasta. Protestujący mieli w ten sposób uczcić śmierć zmarłego studenta. 11 listopada, w poniedziałek o świcie, na główne ulice wyszły grupy nastolatków i zaczęły wznosić barykady blokując ruch samochodowy.



Reakcja policji okazała się gwałtowna. 21-letni student został postrzelony przez funkcjonariusza i w stanie krytycznym trafił do szpitala. Młodzież Hongkongu była rozgoryczona. - Zabijają nas, strzelają do nas, a większość mieszkańców to nie obchodzi i tak idą do pracy nie wspierają strajku- komentowała sytuację młoda dziewczyna ze łzami w oczach z grupy aktywistów nawołujących do niekasowania biletów w komunikacji miejskiej w dniu strajku. Tego dnia ulice miasta ponownie zmieniły się w pole walk, ale mało kto jeszcze zdawał sobie sprawę z tego co ma dopiero nadejść. Zobacz zdjęcie Zobacz zdjęcie zobacz

wszystkie Group 27 Created with Sketch. Zamieszki w Hongkongu

Wezwanie do strajku zostało ponowione następnego dnia w solidarności z postrzelonym przez policję. Tym razem wszystko się zmieniło. Studenci i uczniowe szkół średnich rozpoczęli okupację City Uniwersytetu i Chińskiego Uniwersytetu Hongkongu. Rosły barykady, przybywali kolejni demonstranci, a wraz z nimi zapasy, jedzenie, ubrania. Powstał arsenał koktajli Mołotowa. Policja w godzinach wieczornych przeprowadziła próbę szturmu kampusów. Doszło do ponad 10-godzinnej batalii studentów Chińskiego Uniwersytetu z większością sił policyjnych Hongkongu, która zwróciła uwagę całego świata.



Atak policji został odparty i walki przeniosły się z kampusów na ulice na kolejne dwa dni. Pośród okupujących kampusy studentów rosły jednak podziały i ujawniły się wady całkowitego pozbawienia się liderów i organizatorów protestów. W kontrowersyjnych warunkach okupujący opuścili najpierw Chiński Uniwersytet, a następnie kolejne uczelnie.



- Zrealizowaliśmy nasz cel. Na ponad trzy dni zablokowaliśmy praktycznie Hongkong, to i tak bardzo dużo - tłumaczy jeden ze studentów powód opuszczenia Chińskiego Uniwersytetu. Sytuację wykorzystała strona prorządowa organizując spontaniczne sprzątanie barykad po demonstrantach przez prochińskich cywili. Na ulicach do akcji sprzątania dołączyli również żołnierze garnizonu Chińskiej Armii Ludowo Wyzwoleńczej. Z okupowanych uniwersytetów została jedynie Politechnika. - Nie porzucimy kampusu jak inni, nie możemy po prostu wrócić na ulice po tym co się wydarzyło. Uniwersytet należy do studentów, a nie do władzy i policji. Nie widzimy powodu dlaczego mielibyśmy teraz zrezygnować.

Komunistyczna inwazja? Krwawy scenariusz dla Hongkongu Wielkie protesty w Hongkongu to największe wyzwanie dla Xi Jinpinga, od kiedy w 2012 roku przejął władzę w Chinach. Pekin nie zamierza ustępować,... zobacz więcej

Rewolucja osiągnęła nowy poziom – stwierdza młoda dziewczyna trzymająca wartę ze swoją grupą na balkonie, z którego rozpościera się widok na strategiczne skrzyżowanie przy kampusie, całkowicie zablokowane przez liczne barykady. Jeszcze tego wieczora około pięćdziesięciu policjantów z prewencji przeprowadziło próbę odblokowania drogi, ale istny deszcz koktajli Mołotowa rzucanych w kierunku funkcjonariuszy przez studentów sprawił, że policja odstąpiła od walki.



Kolejnego dnia, 17 listopada przed południem na skrzyżowaniu pojawili się prochińscy cywile, by uprzątnąć barykady. Obrzuceni kostką wycofali się, a na miejscu pojawiła się ponownie policja. Rozpoczęła się bitwa o Politechnikę, która trwała do świtu kolejnego dnia. Gdy na ulice wyszły z gmachu uczelni setki nastolatków i studentów uzbrojonych w kije, tarcze i koktajle Mołotowa skrzyżowanie stało się miejscem kilkugodzinnego starcia, które nie doprowadziło do rozstrzygnięcia. Na miejsce po południu przybyły w ramach posiłków dwie armatki wodne przy wsparciu lekkich wozów opancerzonych.

#wieszwiecej Polub nas

Jednak nawet one nie były w stanie zmusić demonstrantów do wycofania się z ulicy. Policja z braku możliwości pokonania studentów bezpośrednim szturmem rozpoczęła powoli zamykać wokół Politechniki pierścień okrążenia, a w oświadczeniu ogłosiła, że każdy pozostający na terenie kampusu, poza licencjonowanymi dziennikarzami, otrzyma zarzut udziału w zamieszkach, za co grozi nawet 10 lat więzienia. Walki trwały dalej. Blokowany przez demonstrantów ważny ekonomicznie dla miasta tunel autostrady został uszkodzony, prowadzące do kampusu naziemne przejścia dla pieszych były podpalane przez studentów, gdy nie potrafili ich dłużej bronić.Policyjny wóz pancerny próbujący sforsować jedną z barykad stanął w ogniu, gdy obrońcy obrzucili go kilkudziesięcioma butelkami z benzyną. Obrona załamała się dopiero o 5 rano, gdy na tyły wycieńczonych ze zmęczenia obrońców wdarła się grupa oddziałów specjalnych dokonując zatrzymań na terenie kampusu.

Mimo skutecznie zorganizowanej obrony kampusu dnia poprzedniego, następne dni ujawniły totalną dezorganizację protestujących, z których większość w sposób zdesperowany szukało ucieczki z oblężenia.



W grupach kilkusetosobowych demonstranci próbowali się przebić bezskutecznie przez kordony policji, co doprowadziło do masowych zatrzymań. Oblężenie zostało utrzymane przez kolejne 11 dni. W tym czasie na terenie kampusu zaczęły się pojawiać problemy z żywnością, warunki higieniczne drastycznie spadły, a studenci i uczniowie znajdowali coraz bardziej radykalne sposoby ucieczki. Popularną drogą do wolności okazały się być kanały, którymi ruszyło kilkaset osób. Po tygodniu oblężenia na terenie Politechniki zostało zaledwie kilku demonstrantów w złym stanie zdrowotnym i psychicznym. Ukrywali się oni na tyle dobrze, że pracownicy społeczni, duchowni i pracownicy uniwersytetu mieli problemy z ich znalezieniem i zapewnieniem niezbędnej pomocy.



W cieniu oblężenia, w niedzielę 24 listopada, odbyły się wybory do rad dystryktów w Hongkongu, kandydaci prodemokratyczni odnieśli miażdżące zwycięstwo. To był pierwszy weekend od bardzo dawna bez masowego użycia gazu łzawiącego przez policję, a kolejny tydzień okazał się jednym z najspokojniejszych w ostatnim okresie.



W czasie walk o Politechnikę zatrzymano 1377 osób, kilkaset usłyszało zarzuty udziału w zamieszkach. Po 12 dniach ostatecznie oblężenie przerwano. Obecnie ważą się dalsze losy rewolucji. Czy młodzież będąca fundamentem protestów powróci do radykalnej walki miejskiej partyzantki i masowych demonstracji, czy dojdzie do stabilizacji sytuacji w mieście? W ostatnich dniach prezydent USA Donald Trump podpisał ustawę wspierającą demokrację w Hongkongu, weszła więc ona w życie szybciej, niż wiele osób zakładało. Czy wpłynie ona znacząco na dynamikę protestów? Odpowiedź na to uzyskamy w najbliższych tygodniach.



