Leestijd: 2 minuten.

De kogel is (om het toepasselijk te zeggen) door de kerk: ChristenUnie en SGP gaan scheiden. Althans in het Europees Parlement, waar ze jaren gebroederlijk deel uitmaakten van de conservatieve ECR-fractie. De reden is dat FvD zich ook bij de ECR heeft aangesloten en met de club van Thierry Baudet wenst de ChristenUnie zich niet in te laten. CU-Europarlementariër Peter van Dalen maakte gisteravond definitief bekend dat hij zijn heil elders gaat zoeken. Vermoedelijk bij de christendemocratische EVP, waartoe ook CDA en 50PLUS behoren.

Dat er aan de hechte samenwerking van de twee bijbelgetrouwe partijen een einde zou komen, is geen verrassing. Sinds de opkomst van het fel anti-Europese Forum verbergt de SGP steeds minder haar ware gezicht. Ze is een uiterst behoudend partijtje, dat de klok liefst zoveel mogelijk zou terugzetten naar de negentiende eeuw. Heel wat boreale kreten van de Uil van Minerva gaan er bij haar dan ook in als Gods woord in een ouderling.

En de ChristenUnie mag dan wel dezelfde Heer aanbidden als haar orthodoxe mannenbroeders, op een heleboel andere terreinen is ze uitgesproken progressief. Als regeringspartij valt ze vooral op door haar pro-asielzoekersstandpunten en haar vasthoudende klimaatkoers. CU-staatssecretaris Paul Blokhuis zei het laatst openlijk in Trouw: “Ja, ik ben links.”

Dat moest dus een keer misgaan. Eerder deze maand verliet de ChristenUnie al de collegeonderhandelingen in Zuid-Holland, omdat ze niet met Forum wilde samenwerken. De SGP, die met de CU één fractie vormt in deze provincie, accepteerde dat toen nog, zij het morrend. Maar in Brussel is de samenwerking tussen de twee partijen nu echt opgezegd.

Heeft deze gebeurtenis betekenis voor de landelijke politiek? Waarschijnlijk nauwelijks. De SGP is namelijk niet nodig als gedoogpartner in de Eerste Kamer. Rutte I en II, die evenmin over een meerderheid in de senaat beschikten, konden vrijwel geen stap verzetten zonder instemming van SGP- leider Kees van der Staaij. Maar Rutte III kan bij allerlei belangrijke dossiers (pensioen, klimaat) hoogstwaarschijnlijk een beroep doen op PvdA en/of GroenLinks. Wat zou het kabinet zich dan nog druk maken over de SGP?

Overigens zal dit orthodoxe genootschap waarschijnlijk toch voor heel wat wetgeving van het kabinet blijven stemmen, want dat kabinet vertegenwoordigt in staatkundig-gereformeerde optiek nu eenmaal het boven ons gestelde gezag. De SGP is wel recht in de leer, maar absoluut niet opstandig van aard. Dit in tegenstelling tot FvD. Of de band tussen deze twee partijen duurzaam zal blijven, is dan ook nog maar de vraag.