Hodiaŭ mi studis kaj uzis la francan dum pli-malpli ok horoj. Mi renkontis mian francan amikon per Skype, kvankam dum tio ni parolis ankaŭ la anglan kaj Esperanton, mi aŭskultis francajn kantojn, mi faris lecionon de Pimsleur French dum duonhoro, mi ĉeestis la lokan francan renkontiĝon, kaj mi aŭskultis francan podkaston. Post kiam mi skribos tiun ĉi afiŝon, mi faros miajn tagajn lecionojn de Duolingo kaj eble ankaŭ iomete de Lingvist.

Malgraŭ tio, mi ne sentas min kiel homo pliboniganta sian francan. Mi pli klopodis paroli dum ambaŭ renkontiĝoj sed la vortoj venis de mia lango nur post granda penado.

Mi ankoraŭ faras la tagajn lecionojn de Duolingo por subteni mian nivelon de vortprovizo. Mi aldonis la lecionojn de Pimsleur por perfektigi mian prononcon. Eble mi devas provi denove legi artiklojn de gazetoj? Eble mi devas skribi ion?

Jen provo de skribado:

Je trouve le français plus difficile que l’espéranto. Probablement, cela ne te surprend pas. Mais pourquoi si difficile ? Je l’ai étudié pendant des années, beaucoup plus long que l’espéranto. Les mots semblent familiers à mes yeux, mais étranges à ma langue. Pourquoi je ne comprends pas plus de phrases ? Pourquoi il manque d’espoir ?

Jen la traduko:

Mi trovas la francan pli malfacila ol Esperanton. Verŝajne tio ne surprizas vin. Sed kial tiom malfacile? Mi studis ĝin dum jaroj, multe pli longe ol Esperanton. La vortoj ŝajnas konataj al miaj okuloj, sed strangaj al mia lango. Kial mi ne komprenas pli da frazoj? Kial ĝi mankas de espero?

Pene mi studas sengajne.

Ĉu studo ne helpas al mi?

Ne pliboniĝas mi ŝajne.

Estas la vivo. C’est la vie.