Sinds mijn jeugd ben ik verknocht aan stripboeken. Ik las de oude strips van mijn vader, zoals Asterix en Guust, en verzamelde de verhalen van de avonturiers Robbedoes en Kwabbernoot en hun hondstrouwe eekhoorn Spip, waar ik ook mijn poes naar vernoemde – God hebbe haar ziel. Op de middelbare school waren strips niet meer zo cool, dus verdwenen ze in een kast.

De laatste jaren kom ik strips weer vaker tegen, vooral de graphic novel, de volwassen vorm van de strip, met een literair verhaal. Het fenomeen lijkt overgewaaid uit de Verenigde Staten, waar het genre de bestsellerlijsten vult. Zo ver is het in Nederland nog niet, maar kenners zien wel dat de graphic novel populairder wordt en dat Nederlandse graphic novels vaker worden vertaald.