Coraz bardziej niecierpliwy, coraz bardziej sfrustrowany i coraz bardziej zdenerwowany jest Jarosław Kaczyński na każdej kolejnej miesięcznicy smoleńskiej. Wczoraj odbyła się już 81. raz i pomimo, że bardzo chciałby ogłosić przełom, ponownie zmuszony jest do ogłoszenia, że prawda jest nadal o jeden krok. Żeby utrzymać temperaturę sporu i stan permanentnego napięcia między zwolennikami tezy o zamachu, a tymi, którzy już od dawna wiedzą, co się stało, Prezes musi też co miesiąc wzmacniać retorykę. Z nieba spadli mu Obywatele RP, którzy protestując przeciwko bezczeszczeniu zwłok ofiar podczas niepotrzebnych ekshumacji i politycznemu wykorzystywaniu katastrofy, uzupełniają w jego elektoracie paliwo nienawiści.

“Przez wszystkie te lata zabiegaliśmy o to, by prawda wyszła na jaw, by ci, którzy zginęli, byli właściwie upamiętnieni. Jesteśmy blisko, coraz bliżej prawdy i tego dnia, w którym staną tutaj pomniki. I żadne działania, które zmierzają ku temu, aby się temu przeciwstawić, nic nie pomogą. Zwyciężymy” – rzekł wczoraj niestrudzony Naczelnik państwa.

Tradycyjnie padły słowa o zdrajcach, zdradzie, spisku i oporze wobec prawdy. Już za chwilę, już za momencik, wszystko będzie jasne. Trudno uwierzyć w to, że Prezes PiS rzeczywiście chciałby już ogłosić zakończenie badań nad katastrofą i przedstawić ich ustalenia. Nie widać też, by szef MON, główny kapelan smoleńskiego kościoła, czuł jakąkolwiek presję ze strony Prezesa Kaczyńskiego, by przyspieszyły prace Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego, prowadzonej przez pana dr. Berczyńskiego. Ustalenie czym konkretnie zajmowała się ta, opłacana z publicznych pieniędzy, komisja przez niemal rok swojego funkcjonowania nie jest łatwe. W czasie, w którym Komisja Millera przeprowadziła całe badanie wypadku lotniczego, udokumentowane szczegółowym raportem, zdjęciami, analizami i wnioskami, podkomisja dr. Berczyńskiego nie zrobiła praktycznie nic. Na stronie podkomisji, powołanej 04.02.2016 roku w dziale aktualności, znajduje się zaledwie 13 komunikatów, z czego mniej niż połowa zawiera treści merytoryczne. Tylko dwukrotnie komunikat zawiera informacje o przebiegu posiedzenia komisji (w dniach 25-27.04.2016 r. oraz 20-22.06.2016 r.).

Ostatni komunikat pochodzi z 14 listopada 2016 roku i mówi o prawdopodobnej współpracy z podkomisją prof. Luisa Moreno Ocampo, prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego. Miał on się zająć analizą dalszego procedowania, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii zwrotu wraku Tupolewa. Miał też zostać ekspertem podkomisji, jednak mimo rzekomego spotkania z przewodniczącym Berczyńskim, w składzie członków komisji brak jego nazwiska. Nie ma analizy, nie ma wraku, nie ma dowodów na fałszowanie czarnych skrzynek. Zbiór pobożnych życzeń oraz dementowane przez ekspertów poprzedniej komisji kłamstwa i półprawdy tworzą obraz totalnej mizerii i wyłącznie politycznego charakteru tejże komisji.

Ogólnie rzecz biorąc, osobom pobierającym niemałe pieniądze za badanie sprawy już zbadanej bardzo zależy na tym, by opinia publiczna nie dowiedziała, czym się tak naprawdę zajmują w ciągu tych 80 godzin miesięcznie, za kwotę od 25 do 100 zł/h. W odpowiedzi na pytanie zadane MON w trybie dostępu do informacji publicznej przez portal wirtualnejaslo.pl, przedstawiciel ministerstwa poinformował w lutym 2016 roku, że po inauguracyjnym posiedzeniu nowo powołanej podkomisji, zespół ekspertów opracuje harmonogram jej prac. Nie będzie pewnie zbyt dużym zaskoczeniem informacja, że takiego harmonogramu na oficjalnej stronie podkomisji nie ma. Wygląda na to, że para-ekspertów Antoniego Macierewicza chyba przerosły oczekiwania smoleńskiego ludu, a presja na ustalenie konkretnej prawdy paraliżuje ich prace.

Nic zatem dziwnego, że Prezes Kaczyński traci cierpliwość i zawód musi sobie rekompensować co miesiąc, podczas hecy na Krakowskim Przedmieściu. W tym szaleństwie może jednak być metoda. Prawda znajdująca się zawsze o krok to samograj. Gdy gospodarka przestanie współpracować, zawsze można Berczyńskiego oraz kolegów ogłosić zdrajcami i znowu domagać się komisji międzynarodowej. Może wówczas, właśnie ta całkiem nieodległa prawda da kolejne zwycięstwo wyborcze. Bo przecież nie o pamięć tutaj chodzi.

fot. Marek Szandurski/ Shutterstock

Czytasz nas? Podobają Ci się zamieszczane przez nas treści?

Wesprzyj nas swoją wpłatą.

Wpłacając pomagasz budować Crowd Media – wolne media, które patrzą władzy na ręce. WPŁAĆ