Καθώς η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον Γιάννη Λαγό και στον Νίκο Μιχαλολιάκο φουντώνει -μέσω αναρτήσεων στις ιστοσελίδες των δύο πλευρών- και αγγίζει σοβαρότατα ζητήματα που διερευνώνται στη δίκη, οι απολογίες τους αποκτούν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Στην εικόνα διάλυσης που παρουσιάζουν οι δύο ομάδες της Χρυσής Αυγής υπό τον Μιχαλολιάκο και τον Λαγό προστίθεται η ανοιχτή αντιπαράθεση, με αλληλοκατηγορίες που αποκτούν πλέον και ποινικό ενδιαφέρον, εφόσον ο ένας καταγγέλλει τον άλλο για πράγματα τα οποία διερευνά και η Δικαιοσύνη σχετικά με τη συγκρότηση και τη δράση της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η προσωπικότητα του Μιχαλολιάκου. Με άρθρο του Λευτέρη Πανούση που δημοσιεύει η ομάδα Λαγού («Εθνική Λαϊκή Συνείδηση») καταγγέλλεται ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής ως «ο φίρερ [με μικρό το φι] του ελληνικού εθνικισμού» και σημειώνεται ότι «ο βασικός λόγος για τον οποίο ουδέποτε μακροημέρευσε στην Ελλάδα εθνικιστικό κόμμα [τουλάχιστον μετά τη μεταπολίτευση] είναι το ότι όλα τα εθνικιστικά κόμματα, κομματίδια ή κινήματα, που αναδύθηκαν κατά καιρούς, έπασχαν από την παιδική ασθένεια της προσωπολατρίας! Ησαν όλα τους μηχανισμοί, που η λειτουργία τους εκ-πήγαζε, ανα-φέρονταν, περι-στρέφονταν και δια-στρέφονταν, από τον αρχηγό τους, παρά του αρχηγού τους, διά του αρχηγού τους, προς χάριν του αρχηγού τους και προς δόξαν του αρχηγού τους. Ο ίδιος ο κ. Μιχαλολιάκος, που αποτελεί τρανό παράδειγμα ιδρυτή προσωποπαγούς κόμματος, είχε αντιγράψει από τον Χίτλερ την έννοια της “μεταφυσικής υπόστασης” του Αρχηγού».

Τα ίδια, δηλαδή, που αρνούνταν με πάθος τόσα χρόνια οι χρυσαυγίτες (και ο ίδιος ο Λαγός), τώρα η μία «συνιστώσα» τους τα παραδέχεται, με κείμενο στον ιστότοπό της (https://ethnikisinidisi.gr): «Η Χρυσή Αυγή, όπως και το ναζιστικό κόμμα, δεν είχαν κανένα μηχανισμό, καμία πρόβλεψη, κανένα όργανο, ώστε να ρυθμίζεται η αλλαγή ηγεσίας, όταν για τον οποιονδήποτε λόγο ο αρχηγός δεν μπορούσε πια να ηγεμονέψει».

Υπάρχει και συνέχεια: «Στην εμμονική φαντασίωση τόσο του Χίτλερ, όσο και του κ. Μιχαλολιάκου, ο “Αρχηγός” επέχει ρόλον “ρομφαιοφόρου Αγγέλου” που με την Υπεράνθρωπη Θέλησή του, επιβάλλει στις μάζες τη “σωστή” πορεία προς το Κοινό Πεπρωμένο της Φυλής. […] Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Φίρερ, σε κατάσταση θλιβερής μανιοκατάθλιψης και ενώ δεν είχε επισκεφθεί ο ίδιος κανένα από τα κύρια μέτωπα του πολέμου από το 1942, πρόβαλλε έξω από το κρησφύγετό του στο Βερολίνο, ενώ ο Κόκκινος στρατός ήδη πολιορκούσε την Καγκελαρία, και ούρλιαζε ότι η ανώτερη θέλησή του θα ήταν ικανή να διαλύσει τους αντιπάλους του και ότι όποιος δεν τον πίστευε ήταν προδότης! Κάπως έτσι και ο κ. Μιχαλολιάκος προβάλλει κάθε τόσο στην νεοσύστατη ιστοσελίδα του και υπόσχεται μελλοντικούς θριάμβους στους λιγοστούς εναπομείναντες πιστούς του, ενώ όσοι δεν τον πιστεύουνε είναι προδότες και πληρωμένα παπαγαλάκια του συστήματος!».

Με λίγα λόγια, δηλαδή, η πλευρά Λαγού επιβεβαιώνει τόσο τον ναζιστικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής όσο και την «Αρχή του Αρχηγού» Μιχαλολιάκου, για την οποία έχει γίνει τόσο πολύς λόγος στο δικαστήριο.

Από τη δική του πλευρά ο «Αρχηγός» αντεπιτίθεται από τη δική του ιστοσελίδα, με άρθρο του Δικώνυμου Μακρή: «Είναι γεγονός ότι η αχαριστία προς τον ιδρυτή του Κινήματός μας είναι δείγμα ανανδρίας. Η ατιμία και η ανήθικη συμπεριφορά προς τον Αρχηγό του Λαϊκού μας Συνδέσμου, ενός άδολου Πατριώτη, που παρότι είναι δέσμιος του Εθνικιστικού μας αγώνα, παραμένει ελεύθερος και ονειροπόλος, ανυπόταχτος και ασυμβίβαστος παρότι είναι δεσμώτης μιας συνεπούς πατριωτικής πορείας, είναι ίδιον πρόστυχων και ασεβών ανθρώπων που στερούνται ηθικών αρχών, ανθρώπων που χαρακτηρίζονται από την μικροψυχία τους και την χωριάτικη συμπεριφορά τους».

Οι αποχωρήσαντες υπό τον Λαγό χαρακτηρίζονται «αναίσχυντοι κόλακες και φιλοτομαριστές πρώην στελεχών της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι και αποβλήθηκαν από τις τάξεις του Πατριωτικού μας Κινήματος» και έχουν μεταβληθεί σε «πιόνια του καθεστώτος».

Μετά από αυτά οι απολογίες Λαγού και Μιχαλολιάκου στη δίκη αναμένονται με εξαιρετικό ενδιαφέρον.