Në vitin 1916 ushtria austro-hungarze arrinë në Shqipëri, për shkak të Luftës së Parë Botërore. Ajo e gjen Shqipërinë në një gjendje kautike, por mbi të gjitha problemi më i madh ishte fenomeni i gjakmarrjes në mesin e shqiptarëve ku shumë shqiptarë po vriteshin ndërmjet veti për çështjet më banale.

Prandaj Asutro-Hungaria duke i bërë thirrje popullatës për të zgjidhur armiqësitë personale, veçanërisht gjakmarrjes – shpalljen e paqes së përgjithshme publike (Bessa) – krimin e gjakdmarrjes, vrasesit të sillen në një gjykatë-ushtarak duke u dënua menjëherë me varje në litar.



1. Një besë të përgjithshme për 6 muaj në të gjithë Shqipërinë.

2. Kush nuk i bindet këtij urdhëri e nëse don me marr gjak të vjetër apo gjak të ri, ai do të kapet dhe do të gjykohet nga Gjyqi Ushtarak dhe do të denohet me varje në litar.

3. Ai që strehon gjaksin do të denohet edhe ai me varje.

4. Pleqëria e Katundit, vëllazeria e gjaksit dhe gjithe njerëzit të cilët nuk bashkëpunojnë me qeverinë për ta kapur gjaksin, do të denohën shumë rëndë.

Urdherës mund ta lexni këtu në dialektin gegë: