Krokodil

"We hadden er ook drie plaatjes van niet-inheemse diersoorten inzitten. Een ijsbeer, een tijger en een krokodil. Deels om te testen of mensen de vragenlijst wel serieus namen, maar ook om deelnemers gemotiveerd te houden. Ik ben zelf naar basisschoolklassen gegaan om de test af te nemen, en dan zag je dat kinderen moedeloos werden van “alweer een vogel”, terwijl ze bij het zien van de ijsbeer weer opleefden. De exotische dieren kenden ze allemaal, maar veelvoorkomende dieren uit de eigen omgeving niet. Een fuut noemen ze een eend. Terwijl dat een mooi dier is dat in het voorjaar heel mooi baltsgedrag vertoont, maar dan moet wel eerst je oog erop vallen. Juist de fauna die je wel kan ervaren, daar zijn mensen dus niet bekend mee.’



En dat is jammer, vindt hij, want onbekend maakt onbemind. ‘Als mensen geen soorten herkennen, valt het ze ook niet op als de Nederlandse natuur steeds monotoner wordt. Als mensen hun omgeving beter kennen, is dat bovendien niet alleen waardevol voor die dieren, maar ook voor de mensen zelf. Je bent meer verbonden met de plek waar je woont. De meeste Nederlandse kinderen hebben niet het privilege dat ze olifanten in het wild kunnen bekijken, maar een salamander kun je in je tuin of in een stadspark tegenkomen. Veel mensen lijken dat soort dingen niet te weten. Juist als je de verschillen tussen dieren kan zien, heb je door dat je iets heel zeldzaams en bijzonders bent tegengekomen, en dan beleef je er meer plezier aan.’



Hoeveel dieren zou je dan moeten kennen? ‘Er zijn teveel soorten op de wereld om ze allemaal bij naam te leren’, weet Hooykaas ook wel. ‘Ik wil daar geen level op plakken. Maar het is niet gek om de soorten in je omgeving te kennen. Deze 27 dieren zou je eigenlijk allemaal wel eens moeten leren kennen, maar het moet geen verplichte stof worden om ze op de basisschool in je hoofd te stampen.’