Reporterzy "Corriere della Sera" zamaskowali czujnik ciepła, by wyglądał jak zwykła kamera telewizyjna. Dzięki temu byli w stanie namierzyć siedmiu kolarzy korzystających z pomocy silników podczas Strade Bianche i Coppi e Bartali. Nie ujawniono jednak nazwisk tych zawodników. Pięć silników było ukrytych w rurze podsiodłowej, a pozostałe w tylnej piaście i kasecie.

Autorzy raportu przytaczają słowa węgierskiego inżyniera Istvana Varjasa, który poinformował o tym, że ultralekkie silniczki mają ledwie 5 cm długości i są w stanie generować moc 250 watów. Mogą one napędzać rowerowy suport lub kasetę, a szczególnie sprawdzają się w przypadku kolarzy jeżdżących z wysoką kadencją. Zdaniem Varjasa, tego typu wspomaganie może być stosowane już od 1998 roku.

Najbardziej zaawansowane "wspomagacze" mogą być ukryte nawet w felgach z włókna węglowego, gdzie magnesy neodymowe produkują dodatkowych 60 watów mocy. Magnesy napędzane są energią z akumulatorów ukrytych w rurze podsiodłowej. Działanie takich kół może być aktywowane np. za pomocą urządzeń bluetooth, takich jak np. zegarek. Koszt takich kół to 50 tys. euro.

"Wykorzystanie magnetycznych kół jest w stanie przemienić średniego profesjonalnego kolarza w arcymistrza" - podkreśla "Corriere della Sera".

Zdaniem gazety, testy UCI na obecność silniczków w rowerach są "mało wiarygodne".