Ksiądz z parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu wykorzystywał seksualnie dziewięcioletnie dzieci. Tak wynika z relacji, jakie docierają do naszej redakcji. Opowieści brzmią bardzo podobnie, dotyczą lat osiemdziesiątych - czasu, gdy w parafii pracował ksiądz Piotr M. Wszystkie zaczynają się tak samo: „ksiądz Piotr przygotowywał mnie do komunii”.

Co się działo na Nowym Dworze? To pytanie zadaliśmy przed kilkoma dniami, informując o zatrzymaniu przez policję księdza Piotra M. - proboszcza z Ruszowa pod Zgorzelcem, który wcześniej przez wiele lat pełnił posługę na Nowym Dworze we Wrocławiu. Słowo "posługa" jest tu jednak mocno nie na miejscu. Gdy zapytaliśmy o to co działo się na Nowym Dworze, w redakcji rozdzwoniły się telefony. Dostaliśmy też wiele mejli od ofiar Piotra M. Z relacji, jakie docierają do naszej redakcji wynika jasno: ksiądz w latach osiemdziesiątych wykorzystywał seksualnie dzieci przygotowujące się do Pierwszej Komunii Świętej w parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu. Opowieści jego ofiar brzmią bardzo podobnie. Zaczynają się od sadzania małych dzieci na kolana, pocałunków w usta i rozbierania ich. Jedna historia jest bardziej drastyczna. Piotr M. księdzem jest od 1978 roku. W latach 80. był wikariuszem w parafii pod wezwaniem Opatrzności Bożej. Młody, energiczny- wspominają go. - Grał z chłopakami w piłkę, grał na gitarze, pięknie śpiewał. Relacje, dotyczące jego zachowań wobec dzieci zaczynają się podobnie: „ksiądz Piotr przygotowywał mnie do komunii”. Joanna dziś jest po czterdziestce. - Pamiętam półmrok salki katechetycznej i spoconego księdza, całującego w usta. Potem powoli mnie rozbierał aż do majtek - wyznaje w rozmowie z nami. - Tłumaczył, że jestem źle ubrana, że mogę się przeziębić, że plecy odkryte, że bluzeczka musi być w spodniach. Potem poczułam jak wkłada mi rękę do majtek. Nie myślałam o tym jak o molestowaniu. Byłam na siebie zła, że znowu się źle ubrałam i znowu ksiądz musi mi poprawiać ubranie. Nic nie mówiłam rodzicom - opowiada nam.

Pani Agata do komunii szła w 1984 roku. Pamięta „egzamin”, który miał zadecydować o tym czy będzie dopuszczona do sakramentu. - Zdawało się go samemu, przed księdzem. Pamiętam jak mówił "siądź na kolanka", "daj buzi”. Wtedy myślałam, że to normalne. Moja rodzina do Wrocławia przeprowadziła się na początku lat 80. ze wsi. A ludzie na wsi księżom bardzo ufają - mówi. Mejl od Małgorzaty: "Na lekcji religii, która odbywała się w małej salce tuż obok kościoła siedział za biurkiem ustawionym na wysokim drewnianym podeście. Nasze zeszyty były opieczętowane tytułami modlitw, które musieliśmy księdzu recytować siedząc na jego kolanach. Podciągał nam spodenki, przy tym zwracając uwagę że koszulka musi się w nich znajdować i że zmarzną nam plecy. Dotykał wszystkie dzieci, w tym mnie, w tylne i przednie części ciała, troszcząc się o nasze zdrowie. Pamiętam że skarżyłam się mamie, ale ta przyznała racje księdzu twierdząc że jesteśmy nieposłuszni i że zawsze się nie pilnujemy, a potem jesteśmy chorzy. Grzegorz od szóstego roku życia był wychowywany tylko przez matkę. Ojciec ich zostawił. Matka chodziła do kościoła po duchowe wsparcie. Czasem dostawali dary z Zachodu. Do dziś pamięta żółty ser z Holandii. To były czasy PRL, na sklepowych półkach pusto. Pamięta też księdza Piotra, jak sadzał go sobie na kolana. - Wtedy myślałem, że to takie przyjacielskie - wspomina.