Została oszukana i od czternastu lat żyje w koszmarze. Barbara Kosewska z Najdymowa straciła cały majątek i obawia się, że może trafić z rodziną na bruk! Padła ofiarą tzw. mieszkaniowej lichwy.

Ten dzień miał być wyjątkowy. Barbara Kosewska z Najdymowa nie przypuszczała nawet, że komunię córki zapamięta na zawsze i to niestety nie będą miłe wspomnienia... Wszystko zaczęło się niewinnie. Był 2003 rok. Pani Barbara pożyczyła od znajomego 600 zł, by zorganizować komunię córki. Choć jeszcze o tym nie wiedziała, w tym momencie zaczął się jej koszmar... Dzisiaj po 14 latach, obawia się, że może trafić z rodziną na bruk.

— O pieniądze poprosiłam znajomego. Byłam szczęśliwa, gdy się zgodził, jednak moja radość trwała krótko – opowiada pani Barbara Kosewska. — Po kilku dniach zgłosił się po dług. Upomniał się o zwrot nie 600 zł, tylko już 1000 zł. Nie byłam w stanie oddać mu takich pieniędzy. W domu się nie przelewało. Wówczas zaczął się koszmar. Byłam nękana, zastraszana, śledzono mnie na każdym kroku.

Pani Barbara nadal nie była w stanie oddać wszystkich pożyczonych pieniędzy wraz z fikcyjnymi odsetkami. W końcu pożyczkodawca przysłał do gospodarstwa właściciela lombardu, który zaproponował, że odkupi mały kawałek ziemi - bagno na działce pani Barbary za 2,5 tys. zł. Kobieta zgodziła się.

— Zawieźli mnie do notariusza. Tam nikt nie pozwolił mi przeczytać aktu notarialnego, wskazano jedynie miejsce, gdzie mam się podpisać, więc to zrobiłam. Byłam zdenerwowana, chciałam zakończyć tę sprawę jak najszybciej. Byłam pewna, że podpisuję umowę zgodną z wcześniejszymi ustaleniami. Dostałam pieniądze i od razu oddałam dług. Moi pożyczkodawcy czekali na mnie koło biura notarialnego. Później, po dokładnym przeczytaniu dokumentu okazało, że sprzedałam nie tylko część działki, ale też dom, 11 hektarów pola i hektar lasu i to za jedyne 2,5 tys. zł! Byliśmy u notariusza, powiedzieliśmy mu, że zostaliśmy oszukani, ale to nic nie dało. Nie chciał z nami rozmawiać — opowiada zrozpaczona kobieta.

Rodzina Kosewskich zaczęła walkę o sprawiedliwość w sądzie. W 2013 r. wygrała sprawę, niestety ich nieruchomość została już sprzedana kolejnemu właścicielowi.

— Jestem na zasiłku, mąż nie pracuje. Mieszkamy z młodszym synem w domu, starszy syn z żoną i szóstką wnucząt przeniósł się do budynku po garażu, córka z nami już nie mieszka. Dom niszczeje, nic nie remontujemy. Nie mamy już siły, sprawa ciągnie się od lat, jesteśmy na skraju wytrzymałości Gdyby na początku sprawy prokurator zablokował możliwość dalszej sprzedaży posesji, wszystko z pewnością potoczyłoby się inaczej. Dziś nieruchomość jest w obcych rękach, na dodatek to już trzeci właściciel — zaznacza pani Barbara.

Sprawa o unieważnienie aktów notarialnych toczy się w sądzie. Zrozpaczona kobieta obawia się, że będzie musiała opuścić posiadłość.

— Gospodarstwo i ziemię dostałam w akcie darowizny od mamy, czy stracę wszystko na zawsze?! Gdzie będziemy mieszkać? Co się z nami stanie?! — Barbara Kosewska jest zrozpaczona.

Rodzina zwróciła się o pomoc do senator Lidii Staroń.

— To niewyobrażalne, jak skrzywdzono tą rodzinę i jaki można zgotować drugiemu człowiekowi los z chęci zysku. Brak empatii, brak ludzkich odruchów, brak elementarnej uczciwości... to smutny obraz, jaki wyłania się z historii pani Basi. W tej sprawie doszło także do licznych błędów po stronie prokuratury, która co prawda doprowadziła do skazania oszusta (niewielkim wyrokiem), ale nie zabezpieczyła przejętego w sposób przestępczy majątku państwa Kosewskich, dlatego też doszło do jego sprzedaży. A zupełnie niezrozumiałe jest, że prokuratura nie wystąpiła o naprawienie szkody i nie pociągnęła do odpowiedzialności karnej notariusza — mówi senator Lidia Staroń.— Co prawda, minęło wiele lat, ale już działam w tej sprawie, m.in. już interweniowałam u Prokuratora Generalnego. Zrobię wszystko, żeby tej rodzinie pomóc, zarówno w postępowaniu cywilnym, jak i karnym.

Lidia Staroń przestrzega też innych przed oszustami i lichwiarzami i apeluje, by dokładnie czytać umowy przed ich podpisaniem, co pozwoli uniknąć tragicznych skutków...

— A jeżeli ktoś przekonuje nas do podpisania, bo mu się spieszy albo dlatego, że umowa jest okazyjna, tym bardziej bądźmy czujni. Warto wziąć projekt umowy, nawet wówczas, gdy zawieramy ją u notariusza, przeczytać go dokładnie w domu, a nawet poprosić o opinię osobę bezstronną czy prawnika. Pamiętajmy, że notariusz musi dać nam projekt umowy do przeczytania. To nasze prawo. Nie może być tak, jak skarżą się pokrzywdzeni, że notariusz tylko pokazał, w którym miejscu trzeba się podpisać i my bezwiednie to robimy. Natomiast w przypadku każdej pożyczki trzeba się dokładnie dowiedzieć, jakie są jej warunki i całkowite koszty. Nie dajmy się lichwiarzom i walczmy o swoje — przestrzega senator Lidia Staroń.

mn