Rosyjska kampania propagandowa przeciwko Polsce nie tylko nie wyhamowuje, ale dopiero się rozpędza

Wszystko wskazuje na to, że Rosja będzie wyszukiwać dalszych możliwości zohydzania i prowokowania Polski

Równocześnie trudno nie odnotować, że w kampanii tej nie biorą udziału czołowi rosyjscy historycy, dzięki czemu kampania ta sprawia wrażenie toporne i prymitywne, ale przede wszystkim jest mało profesjonalna

Prowadzący program czołowy kremlowski propagandzista Władimir Sołowiow w odpowiedzi na słowa nt. Katynia stwierdził, że było to „okropieństwo”. Satanowski odpowiedział, że to „życie”. Znany z brutalnego przerywania swoim gościom prowadzący nie polemizował z tezami politologa.

Trzy dni wcześniej w tym samym programie prowadzący wpadł w furię (co jest normą w jego programach) i krzycząc na jednego z gości oskarżył Polskę o zabójstwa sowieckich dyplomatów w okresie międzywojennym.

W latach 1919 - 1939 miały miejsce dwa zabójstwa sowieckich dyplomatów na terenie II Rzeczpospolitej. W 1933 roku we Lwowie zginął sekretarz konsulatu ZSRR we Lwowie Alieksiej Majlow, którego zastrzelił działacz Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Mykoła Łemyk.

Mord miał być zemstą za zorganizowany przez władze sowieckie głód na Ukrainie.

Kilka lat wcześniej, w 1927 roku na dworcu kolejowym w Warszawie został zastrzelony poseł ZSRR w Polsce Piotr Wojkow. W tym wypadku mordercą był rosyjski działacz emigracyjny Borys Kowerda. Samo zabójstwo było, według zeznań samego Kowerdy, zemstą za czerwony terror.

W żadnym z wyżej wymienionych wypadków Polska nie stała za morderstwami. Rosyjska propaganda, podnosząc kwestię sowieckich dyplomatów, którzy stracili życie na terenie Polski, zapomina o losie konsula generalnego RP w Kijowie Jerzego Matusińskiego, który „zniknął” po sowieckiej inwazji na Polskę 17 września 1939 roku.

W sprawie konsula Matusińskiego interweniował u szefa sowieckiej dyplomacji Wiaczesława Mołotowa ambasador Włoch w ZSRR Augusto Rosso, ale uzyskał jedynie odpowiedź, że konsul Matusiński zapewne „uciekł” do jednego z sąsiednich krajów, co przypomina słynną odpowiedź Józefa Stalina, który - pytany o los polskich jeńców wymordowanych przez NKWD - stwierdził, że zapewne „zbiegli” oni do Mandżurii.

Przypominanie postaci Wojkowa jest kuriozalne z jeszcze jednego powodu. Piotr Wojkow był jednym z uczestników mordu na ostatnim carze Rosji i jego rodzinie. Nie ma co prawda pewności, czy osobiście brał udział w rozstrzelaniu cara i jego rodziny, ale pewne jest, że głosował za zabójstwem i że brał udział w przekazaniu kwasu solnego użytego do rozpuszczania zwłok.

Car Mikołaj II został z inicjatywy Kremla ogłoszony w 2000 roku świętym Kościoła prawosławnego, co nie przeszkadza temu, że jedna ze stacji moskiewskiego metra nosi - na cześć zabójcy rosyjskiego świętego - nazwę „Wojkowskaja”.

Rosyjska kampania przeciwko Polsce dopiero się rozpędza

Rosyjska kampania propagandowa przeciwko Polsce nie tylko nie wyhamowuje, ale dopiero się rozpędza. Wszystko wskazuje na to, że kremlowska propaganda będzie wyszukiwać dalszych możliwości zohydzania i prowokowania Polski. Równocześnie trudno nie odnotować, że w kampanii tej nie biorą udziału czołowi rosyjscy historycy, dzięki czemu kampania ta sprawia wrażenie toporne i prymitywne, ale przede wszystkim jest mało profesjonalna. Nie powinno to jednak uśpić naszej czujności.

Z czasem bowiem Kreml znajdzie mniej znanych, ale profesjonalnych historyków, którzy w sposób bardziej inteligentny uderzać będą w Polskę. Należy spodziewać się np. powrotu do kwestii losu jeńców Armii Czerwonej w polskiej niewoli czy też przypominania historii na przykład tych żołnierzy wyklętych, których oddziały dopuszczały się zbrodni na ludności cywilnej (jak np. miało to miejsce w przypadku oddziału Romualda Rajsa ps. Bury). Na prowokacje te należy reagować spokojnie.

W przypadku Jewgienija Satanowskiego warto jednak rozważyć, by zważywszy na to, że usprawiedliwiał on masowy mord jeńców, wpisać go na listę osób objętych zakazem wjazdu do Unii Europejskiej.

Krok taki poprzedzić należy jednak koniecznie konsultacjami dyplomatycznymi tak, aby nie doszło do powtórzenia sytuacji, gdy Polska - mając bardzo kruche podstawy - zakazem wjazdu do UE objęła Ludmiłę Kozłowską, co zostało zignorowane przez kolejne państwa członkowskie Unii.

Gdyby udało się objąć zakazem wjazdu do Unii Europejskiej J. Satanowskiego, byłby to silny sygnał ostrzegawczy dla rosyjskich propagandzistów, których większość ma te czy inne aktywa w państwach UE. W wypadku Satanowskiego należałoby dodatkowo podkreślać, że b. prezes Rosyjskiego Kongresu Żydów usprawiedliwia mord, którego ofiarami padli między innymi rabini Wojska Polskiego.

(dp)