De streekbussen in Noord-Holland en Flevoland gaan donderdag 14 juni staken, als onderdeel van de estafettestakingen van de FNV. Op donderdag 14 juni rijdt het streekvervoer van Connexxion en EBS niet in de regio’s Zaandam en Almere.

De chauffeurs in het streekvervoer voeren al weken estafettestakingen, steeds in een andere provincie. Paula Verhoef, bestuurder FNV Streekvervoer: ‘De chauffeurs vragen geen extra pauze, ze vragen eens in de 2,5 uur even vijf minuten de tijd voor rust. Even uit die bus, even plassen, dat is toch heel normaal in plaats van uren achter elkaar doorjakkeren? De werkgevers zijn nog steeds niet met concrete toezeggingen gekomen naar ons toe. Dat zeggen ze wel in de media, maar het is een wassen neus als chauffeurs nul minuten de tijd krijgen en er alleen langs mogen rijden met een bus vol passagiers.'Volgens de FNV laten de werkgevers door hun houding niet zien dat ze echt oog hebben voor de mensen. Verhoef: ‘Deze stakingen gaan pas voorbij als de chauffeurs serieus genomen worden. Nog steeds is de actiebereidheid ongekend hoog. Het gaat om concrete toezeggingen over vijf minuten pauze en een einde aan hun hoge werkdruk. Beter voor de veiligheid van chauffeur en reiziger, beter voor iedereen dat chauffeurs niet continu worden opgejaagd.’FNV Streekvervoer is verbaasd dat de werkgevers na alle stakingen nog steeds niet met verbeterde voorstellen komen. Verhoef: ‘De vervoersbedrijven betalen blijkbaar liever de kosten van de stakingen, dan dat ze datzelfde geld besteden aan goede afspraken over de vermindering van de werkdruk. Reële rijtijden, momenten om even van de bus af te kunnen en meer tijd voor de goede dienstverlening aan passagiers, kosten lang niet zo veel als de schade die deze stakingen bij werkgevers veroorzaken.’De starre houding van de werkgevers van de afgelopen jaren heeft geleid tot een diep wantrouwen bij chauffeurs tegen werkgevers. Jack d’Hooghe, buschauffeur en lid van de FNV-onderhandelingsdelegatie: ‘We praten al jaren over de werkdruk, maar maatregelen blijven uit. Heel simpel: we gaan door met acties tot er concrete afspraken liggen over het terugdringen van die werkdruk.’