Doel - Zolang de regering geen nieuwe wet heeft geschreven die een sluitende garantie biedt dat de kerncentrale Doel 1 mag openblijven, weigert uitbater Electrabel nieuwe brandstof voor de reactor te bestellen, zo bericht De Morgen vandaag.Daardoor dreigt de reactor op 15 februari stil te vallen en wordt het risico op een stroomtekort deze winter nog een stuk reëler.

Hoewel de regering heeft beslist om Doel 1 langer open te houden om zo stroomtekorten te vermijden, is er nog altijd geen wet die die beslissing vastlegt.

De wettekst blijft uit omdat het topmanagement van Electrabel - de uitbater van de kernreactor - nog altijd verhitte discussies voert met het kabinet van de nieuwe minister van Energie Marie-Christine Marghem (MR) over de voorwaarden van die levensduurverlenging van Doel 1.

Het begint nochtans echt te dringen want op 15 februari valt de reactor stil omdat ‘de brandstoftank’ dan leeg is. Die brandstof bestaat uit staven opgewerkt uranium die in de reactor worden geschoven.

‘Wij gaan geen nieuwe brandstof kopen zolang we geen sluitende garantie hebben dat de kerncentrale mag openblijven’, bevestigt Geetha Keyaert, woordvoerder van Electrabel. ‘Die uraniumstaven zijn immers heel prijzig.’

Voor een cyclus van iets langer dan 1 jaar in Doel 1 betaalt Electrabel ongeveer 7,5 miljoen euro aan brandstof.

Maar zelfs al zou Electrabel vandaag een bestelling plaatsen, dan nog is het al te laat om die nog tegen 15 februari geleverd te krijgen. ‘Het opwerken van de uranium is een heel complex proces waardoor er een jaar tot 18 maanden ligt tussen bestelling en levering’, aldus de woordvoerder.

Als Doel 1 echter in het putje van de winter zonder brandstof raakt, vermindert de stroomproductie in ons land met 433 megawatt, wat dan weer het risico op een algemene black-out vergroot.

Geetha Keyaert: ‘We kunnen de reactor wel de hele winter laten doorwerken als we de capaciteit verminderen of als we hem nu even stilleggen om energie te sparen voor de koudste periodes. Maar die regelingen moeten nog doorgesproken worden met de overheid.’