LEUVEN – Er gaat geen voedselcrisis voorbij of Jan Tytgat is alomtegenwoordig in de media. De Leuvense professor is dan ook de enige toxicoloog in België. Toch studeren er elk jaar nieuwe mensen af in deze wetenschappelijke discipline. Hoe kan dat? Onze onderzoeksjournalist zocht het voor u uit.

Tytgat is professor, dus hij moet wel studenten hebben. Dat was het simpele maar briljante uitgangspunt van onze redacteur Hans Van Elverschele. “Tytgat geeft les sinds de jaren negentig. Het kan dus niet anders of er zijn in die periode tientallen, zo niet honderden nieuwe toxicologen afgestudeerd. Toch blijft het vergeefs zoeken naar een andere toxicoloog in de Vlaamse media. Waar blijft de vrouwelijke Jan Tytgat? Waar is de Jan Tytgat met allochtone roots, of de Jan Tytgat met een verstandelijke beperking? Krantenredacties, ook de onze, zijn wanhopig aan het zoeken naar nieuwe namen, maar die zijn er blijkbaar niet.”

Waar zijn al die toxicologen dan gebleven? “We weten zeker dat er ooit studenten toxicologie zijn afgestudeerd, die informatie vinden we terug in de databanken van de KULeuven”, onderzocht Van Elverschele. “Je zit dus aan de ene kant met jonge, naïeve studenten, en aan de andere kant met iemand die alles weet over vergif. Begint het te dagen?”

“Ik kan alleen maar concluderen dat Jan Tytgat het rijk voor zich alleen wilt”, veronderstelt Van Elverschele. “Media-autoriteit zijn is een lucratieve bezigheid. Het opent de deur naar het lezingencircuit, waarin enorm veel geld circuleert. Zeker als je de enige bent in je vakgebied en derhalve synoniem bent voor je discipline. Dan kun je zeggen: er is maar één Jan Tytgat, en dat ben ik.”

Bij de KULeuven is niemand bereid om te reageren op de aantijgingen. Al wil een collega aan de faculteit Farmaceutische en Farmacologische Wetenschappen anoniem nog wel het volgende kwijt. “Ik heb ooit een fles wijn cadeau gekregen van Jan Tytgat, ‘met collegiale groeten’. Ik heb ze nooit durven opdrinken. Je weet maar nooit met toxicologen.”