To kolejna odsłona zadziwiającej historii z więzienia przy ul. Kleczkowskiej. Poprzednio opisaliśmy sytuację trzech funkcjonariuszy, których więźniowie oskarżyli m.in. o handel narkotykami, łapówki i sutenerstwo. Z dokumentów, do których dotarliśmy, wynika jednak, że stali się oni ofiarami zemsty ze strony osadzonych, a prokurator Jarosław Gajek, zajmujący się sprawą, zignorował wiele faktów świadczących o tym, że strażnicy są niewinni. Tutaj można przeczytać cały reportaż "Załatwimy was jak tych z Kleczkowskiej".

Teraz przedstawiamy kolejne szokujące historie funkcjonariuszy z Zakładu Karnego nr 1 we Wrocławiu.

W ramach naszej nowej kampanii "Prawda" przypominamy wybrane teksty Onetu, które wpłynęły na otaczającą nas rzeczywistość. W najbliższych miesiącach na stronie głównej Onet.pl będą prezentowane kolejne artykuły z serii #wybieramyPrawdę.

Po naszej publikacji w Onecie sąd oczyścił już czterech strażników więziennych z większości postawionych im zarzutów. W uzasadnieniu sędzia ostro skrytykował działania prokuratora Jarosława Gajka w tej sprawie.

Strażnik Teksasu

Łukasz K. dorobił się w więzieniu ksywki "Walker". To w nawiązaniu do słynnego serialu "Strażnik Teksasu" i postaci Cordella Walkera granego przez Chucka Norrisa. - Ten pseudonim nie wziął się znikąd. Łukasz miał posłuch u więźniów, darzyli go dużym respektem. A warto pamiętać, że miał do czynienia z najgorszą recydywą – opowiadają funkcjonariusze z Zakładu Karnego nr 1 we Wrocławiu.

Służbę na "Klęczkach" - jak popularnie określa się największe wrocławskie więzienie - zaczął w czerwcu 2002 roku. W dziale ochrony przeszedł wszystkie szczeble – od strażnika, przez dowódcę konwoju, po funkcjonariusza okręgowej grupy interwencyjnej. W 2012 roku, w uznaniu za wzorowe pełnienie służby, został awansowany na inspektora. Dwa lata później trafił na ślad afery, która zrujnowała jego karierę.

- W zakładzie przewijało się coraz więcej narkotyków. Mieliśmy dużo trafień w różnych celach. Wyniki testów na obecność środków odurzających u osadzonych też to potwierdzały. W dodatku, przynajmniej raz w tygodniu, konfiskowaliśmy jakiś nielegalny telefon. Za zgodą przełożonych zacząłem prowadzić dochodzenie, skąd się to wszystko bierze – opowiada Łukasz K.

W końcu trafił na trop. Kolejni informatorzy potwierdzali, że cały nielegalny towar, w tym narkotyki, alkohol, papierosy i telefony, są dystrybuowane z więziennej biblioteki. To miało sens. Duże pomieszczenie, przedzielone regałami, przez które przewijają się praktycznie wszyscy osadzeni.

Pracowało tam wówczas trzech więźniów. Najdłuższy stażem był Mariusz W. pseudonim Maniek, odsiadujący na "Klęczkach" 25 lat więzienia za zabójstwo. Z informacji Łukasza K. wynikało, że to on zarządza całym procederem. Razem z drugim inspektorem działu ochrony zaczęli grę operacyjną.

Łukasz K.: - Najpierw podeszliśmy go delikatnie, na zasadzie "dobry i zły glina". Zależało mu na tej pracy, więc szybko przyznał się do winy. Zaczął nam "sprzedawać" informacje, do kogo trafia towar. Wszystko się potwierdzało. Kiedy zobaczyliśmy skalę procederu, wiedzieliśmy już, że to nie są żarty. Wtedy docisnęliśmy go mocniej. Chcieliśmy ustalić, w jaki sposób cała ta kontrabanda trafia na teren zakładu.

Wskazał na Sławomira U. - funkcjonariusza z 14-letnim stażem. Zadzwonił przy nas do niego z telefonu służbowego i dał na głośnomówiący.

Jak wyglądała ta rozmowa?

- Tak jakby rozmawiało ze sobą dwóch przyjaciół. "Cześć, kiedy przyniesiesz mi tę paczuszkę, na którą się umawialiśmy?". "Słuchaj, jestem jeszcze na urlopie, ale wracam pod koniec sierpnia i wtedy ci ją podrzucę". "A jak tam pogoda?". "Super, odpoczywam sobie". Na tej zasadzie.

Foto: Aleksander Koźmiński / PAP

Towar w książkach

Jak się później okazało, "Maniek" kontaktował się najczęściej ze Sławomirem U. za pośrednictwem e-maila – wszystko dzięki nielegalnemu modemowi, który założył w bibliotece. Przez internet zamawiał różne towary, np. telefony komórkowe czy dopalacze, i wysyłał je na adres funkcjonariusza. On wnosił je z kolei na teren zakładu, ukryte w torbie, szczelnie zapakowane. Następnie przekazywał wszystko "Mańkowi", kiedy ten, jako bibliotekarz, rozwoził wózkiem książki po całym zakładzie karnym. Sama dystrybucja była już błahostką. Towar więźniowie odbierali w bibliotece, np. włożony do książki albo między regałami.

Sławomir U. został zatrzymany na gorącym uczynku 4 września 2014 roku – niedługo po rozmowie z "Mańkiem", nagranej przez funkcjonariuszy.

Najpierw w obecności kierownika przeszukali jego torbę, w której znaleźli butelkę 0,7 l wódki. Tłumaczył, że chciał ją wypić po służbie i zapomniał zdeponować. Kiedy jednak otworzyli jego szafkę w dyżurce, nie było już wątpliwości. Znajdowało się tam 90 porcji "czeszących grzebieni" (rodzaj dopalacza), barwniki, maszynka do tatuaży i pendrive'y. Sławomir U. do wszystkiego się przyznał. Został zwolniony ze służby, trafił do aresztu, a później został skazany na cztery lata więzienia. "Mańka" przeniesiono do innego zakładu karnego. Cały układ się wysypał.

W ramach naszej nowej kampanii "Prawda" przypominamy wybrane teksty Onetu, które wpłynęły na otaczającą nas rzeczywistość. W najbliższych miesiącach na stronie głównej Onet.pl będą prezentowane kolejne artykuły z serii #wybieramyPrawdę.

Król narkobiznesu

25 stycznia 2016 r. Łukasz K. od dwóch tygodni przebywał w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej w Kaliszu. Po 14 latach służby w końcu zdecydował się zrealizować swoje marzenie i zostać oficerem. To otwierało mu drogę do dalszej kariery w więziennictwie.

Po śniadaniu podeszła do niego szefowa kompanii i poprosiła ze sobą. Zaprowadziła do biura zastępcy komendanta. W środku czekali na niego policjanci. W pierwszej chwili myślał jeszcze, że chodzi o sprawę Sławomira U., w której cały czas zeznawał. Ale policjanci mieli nakaz zatrzymania go i doprowadzenia do prokuratury.

- Zakuli mnie. Pierwszy raz w historii tej szkoły wyprowadzali kogoś w kajdankach. Byłem wtedy w mundurze, pamiętam to jak dziś. Najgorsze było to, że ludzie byli akurat po apelu i rozchodzili się po ośrodku. Kiedy mnie wyprowadzano, wszyscy to widzieli. Ale o to im chodziło, żeby zrobić pokazówkę, upokorzyć mnie. A wystarczyło mnie wezwać, sam pojechałbym do prokuratora. Nie byłem bandziorem, który ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości – opowiada.

Na przesłuchanie wezwał go prokurator Jarosław Gajek – powołany przez Zbigniewa Ziobrę do jednej z wyspecjalizowanych jednostek zajmujących się walką z przestępczością zorganizowaną i korupcją. Łukasz K. doskonale kojarzył to nazwisko. Prokurator posadził wcześniej na ławie oskarżonych kilkunastu funkcjonariuszy z "Klęczek", choć w zakładzie aż huczało od informacji, że większość zarzutów jest wyssana z palca.

W pokoju oprócz prokuratora czekał na niego policjant Mariusz Bugajski. To on najczęściej współpracował z Gajkiem przy sprawach strażników. Bugajski sam w przeszłości pracował jako strażnik więzienny. Nie miał jednak najlepszej opinii. Kiedy w 2008 r. złożył wniosek o odejście ze służby, jego przełożony poparł go natychmiast "z uwagi na pogorszenie postawy etyczno-moralnej funkcjonariusza, słabą znajomość przepisów, negatywne wypowiadanie się o innych funkcjonariuszach i stwarzanie sytuacji konfliktowych".

Łukasz K. dobrze zapamiętał pierwszą rozmowę z Bugajskim i Gajkiem.

- Prokurator powiedział do tego policjanta: "Panie komisarzu, proszę przeczytać, o co pan Łukasz K. jest oskarżony". Na co pan policjant Bugajski: "Ho, ho, jestem tylko zwykłym sierżantem". A prokurator Gajek: "No ale już niedługo pewnie zostanie pan komisarzem". I cały akt oskarżenia przeczytał ten policjant, choć nie miał do tego prawa, bo to jest obowiązek prokuratora – wspomina Łukasz K.

Zarzuty były miażdżące. Wynikało z nich, że Łukasz K. był prawdziwym królem narkobiznesu, który na "Klęczkach" handlował amfetaminą, marihuaną, dopalaczami, sterydami, a także alkoholem, papierosami, telefonami, dyskami twardymi i pendrive'ami. Łącznie miał zarobić na tym procederze ponad 160 tysięcy złotych i to on w zasadzie miał czerpać największe profity z działalności "hurtowni" w więziennej bibliotece.

Foto: Piotr Kaszuwara / Radio Wrocław

Szczególnie niebezpieczny

Wszystko opierało się na zeznaniach osadzonych, w tym głównie wspomnianego Mariusza W. pseudonim Maniek, Andrzeja W. pseudonim Kurczak, który uznawany był za głównego "pomawiacza" funkcjonariuszy i handlarza narkotyków na terenie zakładu, Piotra S. pseudonim Pająk, kolegi "Kurczaka" z celi i Sławomira U., czyli skorumpowanego funkcjonariusza.

Łukasz K.: - Chyba przy trzecim zarzucie zacząłem się śmiać. Rozglądałem się, czy gdzieś nie jest ukryta jakaś kamera. Z tych zarzutów wynikało, że przehandlowałem tyle sterydów, że nie byliby sobie w stanie wstrzyknąć tego wszyscy "koksiarze" we Wrocławiu, a narkotyków przyniosłem tyle, że nie przerobiłoby tego całe więzienie. Mówię do nich: "Co to jest? Co to w ogóle jest?! Nie, ja z wami nie będę rozmawiać bez adwokata". Przerwali wtedy przesłuchanie, a ja w ogóle nie wiedziałem, jak się zachować. Pierwszy raz w życiu miałem do czynienia z taką sytuacją.

Równocześnie zatrzymano też dwóch innych oddziałowych z "Klęczek" - Marka L. i Jakuba C. Przeszukano ich mieszkania, a także dyżurki z wykorzystaniem przeszkolonego psa, który miał znaleźć narkotyki. Łukaszowi K. zabezpieczyli też smartfona, dwa laptopy, nawet telefony komórkowe jego dzieci. Nic nie znaleźli. Nie ustalono też, gdzie funkcjonariusze mieli przetrzymywać rzekomą kontrabandę.

Łukasz K.: - Mieszkałem z żoną i córkami w domu teściowej. Kiedy przyjechali policjanci, prawie dostała zawału. Nie wiedziała, co się dzieje. Ja spędziłem noc na "dołku", a potem trzy miesiące w areszcie. Siedziałem w monitorowanej celi i byłem traktowany jak "szczególnie niebezpieczny". Kiedy przyjechali do mnie panowie z Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej, to rozmawiali ze mną przez podwójną kratę. Jak z jakimś zwyrodnialcem.

Jak to wszystko znosiłem psychicznie? Niech pan spojrzy na moje włosy. Osiwiałem. Dzisiaj zastanawiam się, czy nie lepiej było po prostu przymknąć oko na to, co się działo w zakładzie. Po prostu udawać, że się tego nie widzi...

"Gry uliczne" to cykl materiałów o polskiej mafii przygotowywany przez naszych dziennikarzy: Janusza Schwertnera i Mateusza Baczyńskiego. Polub nas na Facebooku i bądź na bieżąco!

Narkotyki w kurczakach

W sprawie Łukasza K. od początku nic się nie kleiło. Skoro sam był największym beneficjentem handlu narkotykami na terenie zakładu i dostarczał razem ze Sławomirem U. towar do "Mańka" i innych osadzonych, to dlaczego doprowadził do ich zatrzymania? W ten sposób sabotowałby własny "biznes", na którym rzekomo zarabiał krocie. Prokuratura nie ustaliła też, skąd K. miałby brać towar. Nie wiadomo, gdzie miałby go składować. Nie znaleziono żadnego śladu przelewów pieniężnych, które świadczyłyby o nielegalnej działalności. Nie prowadził też żadnej korespondencji e-mailowej z "Mańkiem", choć ten kontaktował się w taki sposób ze Sławomirem U. Prokuratura nie dysponowała nawet żadnym dowodem rzeczowym na poparcie swoich tez. Wszystko opierało się na zeznaniach więźniów, którym Łukasz K. wcześniej zaszkodził, likwidując ich system dystrybucji narkotyków.

Prokurator Jarosław Gajek zdawał się ignorować wszystkie te przesłanki. Odmawiał dołączenia do sprawy kolejnych materiałów dowodowych zgłaszanych przez funkcjonariusza. Tak jakby cały akt oskarżenia układał pod z góry założoną tezę. Dopiero na sali sądowej zaczęły wychodzić na jaw kolejne absurdy.

Najbardziej kuriozalne wydają się w tej sprawie zeznania Andrzeja W. pseudonim Kurczak. To znana postać we wrocławskim półświatku, którą już wcześniej opisaliśmy. Przez siedem lat spędzonych za kratkami był karany dyscyplinarnie około 60 razy, m.in. za próby przemytu narkotyków i sterydów, posiadanie nielegalnych telefonów komórkowych czy zastraszanie funkcjonariuszy. W ciągu kilku lat oskarżył kilkunastu strażników więziennych i stał się jednym z najważniejszych świadków prokuratora Gajka. Sam został zatrzymany w czerwcu tego roku przez Biuro Operacji Antyterrorystycznych i oskarżony o udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

"Kurczak" w obszernych zeznaniach przekonywał, że Łukasz K. przynosił mu do więzienia narkotyki ukryte w... kurczakach z rożna. Te miał wcześniej przygotowywać jego kolega z "wolności" Tomasz M. Według "Kurczaka" często dokładał tam też bułki, w których były ukryte pieniądze. Następnie Tomasz M. miał zostawiać to wszystko w reklamówce przy garażach nieopodal zakładu karnego, potem czekać w samochodzie, aż Łukasz K. odbierze "przesyłkę" w drodze do pracy. Kiedy reklamówka została przejęta, miał dawać znać telefonicznie "Kurczakowi", że towar już do niego idzie.

Łukasz K.: - Wie pan, to jest tak absurdalne, że nie wiadomo, czy śmiać się, czy płakać. Powiedziałem prokuratorowi, żeby przesłuchał wszystkich strażników "bramowych", czy kiedykolwiek widzieli, żebym wchodził do jednostki z kurczakiem. Oczywiście nie zrobił tego. Potem rzekomo miałem iść do celi Andrzeja W., co wiązało się z tym, że musiałbym wziąć klucz od oddziałowego, następnie zabierałem tego kurczaka do biblioteki, tam mu go przekazywałem, brałem od niego np. 30 tysięcy złotych w reklamówce, a on wracał sobie z tym kurczakiem do celi, niekontrolowany przez nikogo. Każdy, kto choć odrobinę zna więzienne realia, wie, że jest to po prostu niemożliwe. Tym bardziej że Andrzej W. był objęty zleceniem profilaktycznym – czyli przy każdym wyjściu był poddawany rewizji osobistej, jego cela była przeszukiwana, a po więzieniu mógł się poruszać tylko w asyście funkcjonariuszy.

Foto: Aleksander Koźmiński / PAP

"Wiarygodny" świadek

W zeznaniach "Kurczaka" faktycznie nic sie nie zgadza. Twierdził, że w 2011 roku, kiedy "współpracował" z Łukaszem K., ten był oddziałowym. Tymczasem pracował wówczas w grupie interwencyjnej i przebywał w zupełnie innej części zakładu karnego.

Dalej "Kurczak" zeznawał, że osadzeni płacili mu za narkotyki przelewami, jednak nie ma na to żadnego dowodu. Dlaczego? Bo przelewy miały rzekomo przychodzić na rachunek jego koleżanki, która obecnie przebywa w Wielkiej Brytanii. Nie chciał podać jednak jej danych. Nie podał też nazwiska dilera, od którego pochodziły narkotyki. Co więcej, nie pamiętał nawet, którym więźniom sprzedawał towary przyniesione przez Łukasza K. Jego zeznań nie potwierdził też Tomasz M., który rzekomo miał dostarczać funkcjonariuszowi reklamówki z kurczakami.

To jednak nie przeszkadzało prokuratorowi Jarosławowi Gajkowi, żeby uznać go za wiarygodnego świadka. Co więcej, Prokuratora Krajowa w korespondencji z Onetem potwierdziła stanowczo, że "nie ma podstaw co do braku wiarygodności zeznań Andrzeja W. ps. Kurczak".

Łapówki dla "Hitlera"

Podobne absurdy wychodzą w sprawie dwóch oddziałowych, których zatrzymano razem z Łukaszem K. Jednym z nich jest Marek L., nazywanym przez osadzonych "Hitlerem". Dlaczego? - Bo lubi niemiecki porządek - opowiadają funkcjonariusze z "Klęczek" i zgodnie przyznają, że był jednym z najtwardszych i najuczciwszych strażników, jakich spotkali.

Marek L. jak z rękawa sypie przykładami nieścisłości w zeznaniach osadzonych i przedstawia kolejne dokumenty na poparcie swoich słów. Został on m.in. oskarżony przez osadzonego Andrzeja Z. o to, że wziął od niego 150 zł łapówki za dostarczenie mu 0,25 l spirytusu i 500 tabletek klonozepamu. Problem w tym, że wartość tego towaru zdecydowanie przewyższała kwotę, którą rzekomo miał przyjąć strażnik. W innym zeznaniu Piotr S. pseudonim Pająk stwierdził, że od maja 2013 r. do stycznia 2014 r. Marek L. przyjął kilkukrotnie od niego łapówkę w kwotach od 300 do 500 zł w zamian za dostarczenie mu telefonów komórkowych. Tyle tylko że w tym okresie L. nie mógł mieć kontaktu z "Pająkiem", bo pracował na zupełnie innym oddziale.

Marek L.: - Pan prokurator nie zna specyfiki zakładu karnego i nie rozumie, lub nie chce rozumieć, że więzienie to nie hotel i że oddziałowy pełniący służbę nie tylko nie może opuszczać oddziału, ale nie może też swobodnie poruszać się po więzieniu. Co więcej, skazany ten odwołał w całości złożone zeznania i uzasadnił, co było przyczyną ich złożenia – został namówiony przez skazanych i policję, by odegrać się na oddziałowych, czyli krótko mówiąc była to zemsta.

W przypadku trzeciego ze strażników Jakuba C. też nic się nie klei, a poszczególne zeznania osadzonych wzajemnie się wykluczają. W jego przypadku prokurator też nie dysponuje żadnymi dowodami poza zeznaniami grupki recydywistów. Jakub C. nie ma wątpliwości, że strażnicy stali się ofiarami przestępczej "spółdzielni".

- Stale byliśmy zastraszani i szantażowani przez osadzonych, którzy odbywali długie wyroki za handel narkotykami, napady rabunkowe z bronią, pobicia, a byli przy tym pod wpływem narkotyków i środków odurzających lub poddani leczeniu psychiatrycznemu. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że wystosowaliśmy wiele notatek służbowych i zawiadomień do prokuratury o zastraszaniu i pomawianiu nas za przestępstwa, które w rzeczywistości nie miały miejsca, co widać na podstawie dokumentacji z ZK nr 1 i w aktach sądowych – opowiada.

Foto: Maciej Świerczyński / Agencja Gazeta

"Pająk" instruuje więźniów

Po zapoznaniu się z dokumentacją procesową trudno nie zgodzić się z argumentami funkcjonariuszy. Drugim po "Kurczaku" najważniejszym świadkiem prokuratury był Piotr S. pseudonim Pająk. Podobnie jak w przypadku "Kurczaka", jego zeznania w wielu miejscach nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Twierdził on na przykład, że kupował narkotyki od Łukasza K., z którym nawiązał "współpracę" w maju 2013 r. Tylko Łukasz K. przebywał wtedy na zwolnieniu lekarskim. Co więcej, był całkowicie unieruchomiony – miał zerwane więzadła krzyżowe i nogę w gipsie.

Mało tego, w lutym 2014 r. funkcjonariusze przechwycili gryps, w którym "Pająk" wprost instruował, jak pomawiać strażników z "Klęczek". Gryps miał trafić do jednego z więźniów, którego "Pająk" namawiał do zeznawania przeciwko strażnikowi Markowi L. Napisał w nim dokładny wzór pisma, jaki należy sporządzić do prokuratury. Następnie instruował: "Wiesiek to jest o groźby karalne tylko żebyś i reszta wiedział na czym to polega - że ci po prostu groził pobiciem i dawał reszcie do zrozumienia osadzonym z twojej celi, że on ma władzę i że to jemu uwierzą a nie wam czyli nam – tylko, że on jest jeden a nas siedmiu na jednego. 100 % jest ugotowany".

Co ciekawe, polecił swojemu koledze zaadresować pismo konkretnie do prokuratora Gajka.

Foto: Materiały prasowe

Sam "Pająk" w pewnym momencie... po prostu wycofał się ze złożonych zeznań. W styczniu tego roku wysłał pismo do sądu, w którym przekonywał, że został "zmanipulowany i wykorzystany". Dalej tłumaczył: "[...] ja nie uczestniczyłem w żadnym handlu narkotykami, nie wręczałem żadnych łapówek i nie mam nic z tą sprawą wspólnego, tylko tyle, że akurat odbywałem karę w ZK nr 1".

Nie on jeden zresztą wycofał się ze swoich zeznań. Kolejną osobą był Sławomir U., czyli skorumpowany funkcjonariusz, złapany na gorącym uczynku przez Łukasza K. Najpierw w prokuraturze obciążył swoich byłych kolegów z "Klęczek", a potem przed sądem stwierdził, że był w ogromnym stresie, a policjanci i prokurator wręcz namawiali go do obciążania innych strażników.

"W trakcie zeznawania byłem informowany przez policjantów, że inni funkcjonariusze tyle na mnie nagadali, że długie lata spędzę w wiezieniu [...]. Podobnie w rozmowie z prokuratorem Gajkiem, gdzie byłem wzięty na przesłuchanie bez mojego obrońcy. Pytałem dlaczego go nie ma, a on odpowiedział, że ma takie prawo [...] Ja na tym przesłuchaniu odniosłem wrażenie, że prokurator oczekiwał ode mnie pomocy, żebym ja mówił na innych funkcjonariuszy" – tłumaczył przed sądem Sławomir U.

W obronie gangsterów

Dowodów na nieetyczne działanie prokuratora Gajka jest jednak więcej. Najlepiej obrazuje to jego "współpraca" z Robertem M. pseudonim Moskwa i Rafałem W. pseudonim Wolny. Pierwszy z nich odsiadywał na "Klęczkach" karę 25 lat więzienia za morderstwo. Był osobą wysoko postawioną w subkulturze więziennej, ale w pewnym momencie funkcjonariuszom udało się zwerbować go na informatora. Jak się potem okazało – bardzo cennego. Większość jego informacji na temat handlu narkotykami w zakładzie potwierdzało się.

W 2015 r. "Moskwa" został przeniesiony do Zakładu Karnego w Dzierżoniowie. Kilka miesięcy później, na pięciodniowej przepustce, dokonał rozboju razem z "Wolnym", członkiem gangu "bokserów", który odsiadywał wcześniej na "Klęczkach" karę czterech lat więzienia za udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

"Moskwa" i "Wolny" próbowali wymusić osiem tysięcy złotych haraczu od jednego z biznesmenów. Ten jednak zdołał ich nagrać, a następnie zgłosił się na policję. Nie było to pierwsze przestępstwo obu kryminalistów, więc groziły im poważne wyroki. Tym bardziej że wpadli na gorącym uczynku. Niespodziewanie jednak wstawił się za nimi... prokurator Gajek.

Okazało się, że kiedy "Moskwa" i "Wolny" trafili do aresztu, zaczęli oskarżać strażników więziennych z Kleczkowskiej. Funkcjonariusze nie mają jednak wątpliwości, że to nagłe "olśnienie" wynikało z jednego – chcieli ugrać jak najmniejsze wyroki.

- Kiedy "Moskwa" przebywał na "Klęczkach", co chwilę był pobierany przez CBŚ na przesłuchania do różnych spraw – miał mnóstwo okazji do tego, żeby zeznawać na nas. Nie robił tego. Dopiero jak groziły mu kolejne sankcje, to wymyślili sobie razem z kolegą bajeczkę, którą prokurator Gajek, znany z prowadzenia spraw przeciwko strażnikom z ZK nr 1, chętnie łyknął. A to, że nie mieli żadnych dowodów? Trudno, prokuratorowi to nie przeszkadzało – opowiada były zastępca dyrektora ZK nr 1, który po zeznaniach M. i W. też wylądował na ławie oskarżonych.

"Wolny" i "Moskwa" swoje ugrali. Prokurator Gajek zawnioskował o nadzwyczajne złagodzenie kary dla obu kryminalistów. Dla pierwszego z nich domagał się kary w zawieszeniu, dla drugiego jedynie kary... grzywny. W obszernym piśmie wysłanym do sądu argumentował, że czyn obu oskarżonych "nie charakteryzował się szczególnie wysokim wskaźnikiem kryminalnej szkodliwości". Najbardziej bulwersujący jest fragment, w którym prokurator przekonuje, że biznesmen, od którego próbowano wymusić haracz, w zasadzie... sam ich do tego podjudzał.

Wrocławski sąd odrzucił wniosek prokuratora.

Foto: Maciej Kulczyński / PAP

Prokuratura Krajowa nie widzi problemu

Próbowaliśmy się skontaktować z Jarosławem Gajkiem, ale Prokuratura Krajowa odmówiła nam spotkania z nim. Za to biuro prasowe prokuratury przesłało odpowiedzi na nasze pytania, z których wynika, że nie widzi problemu w działaniach wrocławskiego prokuratora. Stwierdza też, że "w prowadzonym postępowaniu brak jest jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia zmowy osadzonych, którzy swoimi relacjami obciążyli m.in. funkcjonariuszy Służby Więziennej".

Trudno jednak zgodzić się ze stanowiskiem Prokuratury Krajowej, kiedy zeznania osadzonych w tak wielu miejscach wzajemnie się wykluczają, a dowodów, które rzekomo ujawniono w trakcie przeszukań, po prostu brak. Trudno też zrozumieć, dlaczego prokuratura tak uparcie pozostaje przy stanowisku, że zeznania osadzonych są wiarygodne – choć przed sądem ich wiarygodność niejednokrotnie została podważona, a niektórzy z nich wycofywali swoje zeznania. W tym miejscu przedstawiamy całościową odpowiedź prokuratury, wraz z naszym komentarzem.

Podobne odczucia ma dr Paweł Moczydłowski, ekspert i były szef Służby Więziennej, który świetnie zna całą sprawę. - Śledzę ją od samego początku i jestem głęboko poruszony. Skonstruowano akt oskarżenia wyłącznie na podstawie wersji prezentowanej przez doświadczonych licznymi pobytami w więzieniu skazanych przy totalnej spolegliwości prokuratury, pomimo wręcz rażącej chwilami absurdalności tych pomówień – mówił w rozmowie z Onetem. Dr Moczydłowski pisze aktualnie książkę o tych i podobnych patologicznych przypadkach działań prokuratury i policji na obszarze polskiego więziennictwa.

Funkcjonariusze, którzy walczą dzisiaj przed sądem, nie mają złudzeń, że stali się ofiarami zemsty ze strony osadzonych, od których wcześniej egzekwowali prawo, a prokurator Gajek potraktował całą sytuację jako trampolinę do kariery. W końcu stworzone przez ministra Ziobrę specoddziały ds. przestępczości zorganizowanej i korupcji muszą się szybko wykazać.

- Chyba najbardziej boli nas to, że zaufano bandytom, mordercom i psychopatom, a nie ludziom, którzy oddali serce tej służbie. Całkowicie zrujnowano nam kariery. Odbiło się to na zdrowiu naszym i naszych rodzin. Tylko... w imię czego? I czy ktoś za to odpowie?

Chcesz skontaktować się z autorem? Napisz: mateusz.baczynski@grupaonet.pl