«Το αίτημα για τον σταδιακό χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους έχει ωριμάσει», γράφει σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο Νίκος Φίλης, σημειώνοντας ότι «η επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση είναι αναγκαίο να προσδιορίσει τα βήματα μιας καθυστερούμενης εδώ και δεκαετίες αλλαγής στις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας». Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στο άρθρο 3 του Συντάγματος που, σύμφωνα με τον ίδιο, «παράγει συγχύσεις, παρότι η αναφορά στην επικρατούσα θρησκεία ερμηνεύεται ως διαπιστωτική και όχι κανονιστική διάταξη». Παράλληλα, κάνει λόγο για ανάγκη ύπαρξης πολιτικής βούλησης «για να ρυθμιστούν εκκρεμότητες που συνιστούν αναχρονισμούς και συντελούν στη γενικότερη κρίση αξιών» καθώς «από την κρίση στην οποία έχουμε πέσει δεν θα βγούμε μόνο με οικονομικά προτάγματα».



«Ουδείς αναμάρτητος!»



Αναφερόμενος στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, σχολίασε ότι θεσμοί όπως η Εκκλησία, με τον τρόπο τους, συνετέλεσαν στη σημερινή κρίση. «Ουδείς αναμάρτητος!», σχολιάζει. «Όπως η πολιτική εξουσία επιβάλλεται να προχωρήσει σε αυτοκριτική και ανατροπές, με πρώτο βήμα την κατάρρευση του δικομματισμού, έτσι και οι άλλες εξουσίες πρέπει να αντιληφθούν την ανάγκη της αυτοκριτικής. Άλλωστε ο Χριστός δεν είναι που μίλησε για μετάνοια;», συμπληρώνει. Αναφερόμενος στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, σχολίασε ότι θεσμοί όπως η Εκκλησία, με τον τρόπο τους, συνετέλεσαν στη σημερινή κρίση. «Ουδείς αναμάρτητος!», σχολιάζει. «Όπως η πολιτική εξουσία επιβάλλεται να προχωρήσει σε αυτοκριτική και ανατροπές, με πρώτο βήμα την κατάρρευση του δικομματισμού, έτσι και οι άλλες εξουσίες πρέπει να αντιληφθούν την ανάγκη της αυτοκριτικής. Άλλωστε ο Χριστός δεν είναι που μίλησε για μετάνοια;», συμπληρώνει. Ως επίκαιρα ζητήματα χαρακτηρίζει την διδασκαλία των Θρησκευτικών, την καύση των νεκρών, την κατάργηση της βλασφημίας ως ποινικού αδικήματος, τον θρησκευτικό όρκο του ανωτάτου άρχοντα, που υποστηρίζει ότι «είναι επιβιώσεις αναχρονιστικές». Για το μάθημα των Θρησκευτικών σημειώνει την απαίτηση της Ιεραρχίας για «συναπόφαση», κατά παράβαση μάλιστα ακόμη και του ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος που προβλέπει συνεργασία (και όχι βέβαια συναπόφαση) με την Πολιτεία (άρθρο 2).Παράλληλα, ελπίζει ότι η εφαρμογή των νέων αναλυτικών προγραμμάτων, με τους «φακέλους των μαθητών» που θα διανεμηθούν με τη νέα χρονιά, θα δώσουν τη δυνατότητα στα Θρησκευτικά από ομολογιακό να γίνει μάθημα γνώσης των θρησκειών.



Καθυστέρηση στην ίδρυση ιδιωτικών αποτεφρωτηρίων



Την ίδια ώρα, κάνει λόγο για καθυστέρηση της ίδρυσης ιδιωτικών αποτεφρωτηρίων, ώστε να παρακαμφθούν οι αντιδράσεις και να υλοποιηθεί η νομοθεσία για την καύση των νεκρών. Την ίδια ώρα, κάνει λόγο για καθυστέρηση της ίδρυσης ιδιωτικών αποτεφρωτηρίων, ώστε να παρακαμφθούν οι αντιδράσεις και να υλοποιηθεί η νομοθεσία για την καύση των νεκρών. «Κομβικά και ευαίσθητα ζητήματα που αποτελούν τον πυρήνα των εκκλησιαστικών αντιδράσεων είναι η εκκλησιαστική περιουσία και η μισθοδοσία των κληρικών. Χρειάζεται σχέδιο άμεσων μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων λύσεων», σχολιάζει.



Αναντιστοιχία ιερέων έναντι ιατρών



Αναφερόμενος στην αναντιστοιχία των ιερέων έναντι των ιατρών στην Ελλάδα, σημειώνει ότι «είναι περίεργο στη χώρα μας να μισθοδοτούνται 10.000 ιερείς έναντι 8.000 ιατρών του ΕΣΥ. Και κάθε χρόνο να ασκείται πίεση για νέους διορισμούς κληρικών που ικανοποιείται από την Πολιτεία παρά τη γενικότερη κατάσταση ουσιαστικού παγώματος διορισμών στο Δημόσιο και ειδικότερα στην εκπαίδευση. Αν για την οικονομία υπάρχει το πραγματικό άλλοθι της τρόικας, για την εκκρεμότητα στις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας ποιο άλλοθι υπάρχει;»