Tijdens de tachtig minuten stilte bij de Nationale Herdenking van de Tachtigjarige Oorlog moeten geen Spaanse slachtoffers worden herdacht. Dat vindt het Centrum van Informatie voor Watergeuzen (CIWG).

Op 15 mei vieren we de Vrede van Münster. Op 14 mei herdenken we de protestantse Nederlanders die in de Tachtigjarige Oorlog hun leven gaven voor de vrije Noordelijke Nederlanden. Bijna anderhalf uur staat Nederland erbij stil dat de onafhankelijkheid van Filips II niet vanzelfsprekend is.

Dit jaar ontstond ophef nadat het Comité 14 en 15 Mei het gedicht van de 11-jarige basisscholier Sem Verweij uitkoos voor de nationale herdenking op de Dam. Het gedicht gaat over een jonge Spaanse soldaat met een gezin, die met pek wordt overgoten en gespietst tijdens de val van Den Briel. Veel mensen vonden het gedicht ongepast.

Al sinds 1649 laait de discussie regelmatig op: moeten we op 14 mei ook de gevallen Spanjaarden herdenken? CIWG-voorzitter Harry van Boom vindt van niet. “We mogen de Spaanse wreedheden nooit vergeten. Ik heb de Opstand zelf van nabij meegemaakt: het heeft het leven van de overgrootouders van mijn betovergrootouders getekend, omdat zij de achterkleinkinderen waren van watergeuzen die Den Briel nog geplunderd hebben. Toch werd er bij ons thuis nooit over de Tachtigjarige Oorlog gesproken. Dat is typerend voor dertiendegeneratieslachtoffers.”

Gedurende de twaalf minuten pauze, ter herdenking van het Twaalfjarig Bestand, wacht het publiek opnieuw een waar spektakel. Dit jaar zal Armin van Buuren een optreden verzorgen.

Van Boom hoopt dat ook de komende generaties blijven herdenken: “Het gaat om de les die ik aan mijn kinderen wil doorgeven: een strijd van tachtig jaar tussen Spanjaarden en Nederlandse opstandelingen binnen het kader van een strijd tussen katholieken en protestanten, met als inzet de soevereiniteit van de Noordelijke Nederlanden mag nooit meer voorkomen.”