O pasado ano, coincidindo co 60 aniversario do inicio das obras de desecación, organizáronse distintas actividades para lembrar á lagoa e aos propios traballos para facela desaparecer, organizando o Concello de Xinzo unha homenaxe aos traballadores que actuaron sobre o terreo para borrar a Antela dos mapas do futuro. Dende o Museo da Limia, que organizou pola súa banda unha xornada de debate sobre o presente e o futuro da lagoa, pedíase "impulsar unha reflexión colectiva sobre as consecuencias daquela decisión dos gobernantes franquistas", alertando de que "con respecto á lagoa houbo unha especie de amnesia colectiva, a idea de que o tema non se podía tocar".

"Con respecto á lagoa houbo unha especie de amnesia colectiva, a idea de que o tema non se podía tocar"

Semella que a mellor forma de traer á actualidade a propia lagoa e as reflexións e debates sobre a súa historia foi a propia recuperación temporal da mesa. A natureza reclamou o que era dela e, por uns días, a lagoa de Antela volveu existir, máis aló das violentas marxes que a aprisionan.

Con todo, a Limia si que conta de forma permanente con zonas húmidas nas que a Lagoa de Antela sobrevive dalgún xeito. Zonas, ademais, que nos últimos anos están a experimentar un crecemento grazas ao traballo activo de entidades coma a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN). A entidade leva case unha década loitando para recuperar as zonas húmidas na comarca, desaparecidas coa Lagoa da Antela e que hoxe en día teñen continuidade en lugares como na Poza dos arieiros, a veiga de Vilaseca, o humidal Antonio Villarino ou a Veiga de Gomareite.