De wettelijke aanpak van krakers kwam in maart in een stroomversnelling na de lotgevallen van een Gents paar. De man en de vrouw verbleven beroepshalve in Vietnam en vernamen daar dat een woning die ze in Gent gekocht hadden bezet werd door een Roma-familie. Ze waren daar ondergebracht door een man die de woning aan hen "verhuurde". De krakers uit het pand zetten, bleek geen sinecure.

Er werd overeengekomen dat de burgerlijke procedure zou worden versneld. De eigenaar van het pand kan naar de vrederechter gaan, die dan een uithuiszetting kan bevelen. Ook kan onmiddellijk een klacht worden ingediend bij het parket tegen de kraker en worden gevraagd dat de procureur des konings een uithuiszetting beveelt.

Het neerleggen van de klacht is essentieel opdat het kraken als een misdrijf zou worden gezien. Gaat de kraker niet uit het pand ondanks het bevel van de procureur, dan kan de klager in beroep gaan en komt er weer een procedure voor de vrederechter. Als die een uithuiszetting beveelt en de kraker geeft daaraan geen gehoor, wordt die weigering beschouwd als een misdrijf en kan de kraker worden opgepakt.

In een advies wijst de Raad van State nu op een aantal problemen, onder meer inzake woordkeuze en verschillen tussen de Franstalige en de Nederlandstalige teksten. De Raad stelt onder meer dat de term "kraken" geen juridisch begrip is en dat die beter vervangen wordt door een "preciezer en in meer juridische bewoordingen gesteld opschrift".

De Raad valt ook over het woord "binnendringt" in de Nederlandse tekst - waaraan "een connotatie van geweld verbonden is" - daar waar in de Franse tekst het neutralere "introduit" gebruikt wordt. Ook de strafmaat verschilt naargelang de taal van de tekst: in de Nederlandstalige tekst wordt op een gegeven moment gesproken van een gevangenisstraf van acht dagen tot een jaar, terwijl dat in de Franstalige tekst tot een maand is.