Willem Holleeder (61) is donderdag veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. De rechtbank van Amsterdam acht hem schuldig aan alle ten laste gelegde moorden en lidmaatschap van een criminele organisatie.

Volgens de rechtbank is afdoende bewezen dat Holleeder een sturende rol heeft gespeeld bij de liquidaties op Cor van Hout (2003), Willem Endstra, Kees Houtman (2005) en Thomas van der Bijl (2006).

Ook de betrokkenheid van Holleeder bij de aanslag op het leven van John Mieremet in 2002 en diens dood in 2005 is "wettig en overtuigend bewezen".

De rechtbank oordeelt dat "Holleeder met Dino Soerel en Stanley Hillis een criminele organisatie vormde die aanslagen liet plegen", aldus de rechter. "Het gaat om koelbloedige liquidaties, gepleegd op bestelling en tegen betaling van hoge geldbedragen."

Soerel is al eerder veroordeeld tot levenslang voor zijn betrokkenheid bij de moorden op Houtman en Van der Bijl. Hillis is in 2011 doodgeschoten.

Holleeder tegen veroordeling in beroep

Met de veroordeling tot levenslang volgt de rechtbank de strafeis van het Openbaar Ministerie (OM). De verdediging had om volledige vrijspraak gevraagd en hoger beroep is dan ook een logisch gevolg.

Sander Janssen, een van de advocaten van Holleeder, zei dat hoger beroep inderdaad wordt ingesteld. Hij las een korte verklaring voor van Holleeder, die benadrukte onschuldig te zijn. Holleeder zei altijd de angst te hebben gehad dat zijn zaak niet eerlijk en objectief zou worden behandeld, en dat die zorgen met zijn veroordeling waarheid zijn geworden.

De rechtbank was duidelijk in het oordeel. De verklaring van de zussen van Holleeder, Sonja en Astrid, en zijn ex-vriendin Sandra den Hartog zijn betrouwbaar, en dus bruikbaar voor het bewijs.

255 Holleeder krijgt levenslang: Wat viel op in het proces?

Verklaringen van zussen Holleeder vormen belangrijk bewijs

De vrouwen verklaarden over de betrokkenheid van Holleeder bij de moorden op Van Hout, Van der Bijl, Houtman en Endstra. Holleeder zou deze liquidaties tegen hen hebben opgebiecht en dit is als belangrijk bewijs gebruikt bij de veroordeling van Holleeder.

De moord op Van Hout, de man van Sonja en zwager van Astrid, was voor hen een belangrijke beweegreden om naar de politie te stappen en te getuigen tegen hun broer.

De rechtbank oordeelde dat er geen aanwijzingen zijn dat de zussen en Den Hartog uit eigenbelang hebben verklaard.

Verklaringen Holleeder terzijde geschoven als niet betrouwbaar

De uitleg van Holleeder zelf werd door de rechtbank terzijde geschoven. Dat hij wel met criminelen omging maar dat dit niet betekende dat hij met hen misdaden pleegde, noemde de rechtbank ongeloofwaardig.

"Uit de geschiedenis van Holleeder blijkt een ontwikkeling van kwaad tot erger", was de constatering van de rechter. "Van geldlust, machtsdenken en geweldplegingen. Zijn gewelddadigheid heeft ertoe geleid dat naaste familieleden pas de moed vonden om te verklaren toen zij ook geen andere uitweg meer zagen."

"Holleeder heeft gewetenloos en onverschillig over leven en dood van anderen beschikt", concludeerde de rechtbank. Hij heeft altijd buiten schot weten te blijven door "angst te zaaien en misinformatie te verspreiden".

Holleeders advocaat Sander Janssen (foto: Pro Shots)

Holleeder eerder veroordeeld voor ontvoering en afpersingen

Holleeder werd eerder veroordeeld voor zijn rol bij de ontvoering van Freddy Heineken en diens chauffeur Ab Doderer eind 1983. In 1987 werd hij tot elf jaar cel veroordeeld en in 1992 kwam hij vrij.

In 2007 werd Holleeder schuldig bevonden aan het afpersen van onder anderen zakenman Endstra en kreeg hij negen jaar cel; een straf die in hoger beroep in 2009 in stand bleef.

In 2012 kwam Holleeder vrij na het uitzitten van twee derde van zijn straf. Tijdens zijn voorwaardelijke vrijlating bedreigde hij echter Peter R. de Vries met de dood. Holleeder kreeg hiervoor vier maanden celstraf opgelegd. Daarnaast moest hij het restant van zijn straf voor de afpersing uitzitten.

Met de uitspraak in deze zaak komt er een voorlopig einde aan ruim zestig zittingsdagen van het proces dat op 5 februari 2018 begon.