Οριστικό είναι το αδιέξοδο στο ΝΑΤΟ καθώς και μετά τις σημερινές διαβουλεύσεις σε ανώτατο διπλωματικό επίπεδο, η Ελλάδα επέμεινε να υπάρξει σαφής αναφορά στο προσφυγικό κάτι που ωστόσο δεν έγινε.

Υπενθυμίζεται ότι χθες η Ελλάδα άσκησε βέτο στην έκδοση κοινού ανακοινωθέντος στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες σε επίπεδο αναπληρωτών Μόνιμων Αντιπροσώπων καθώς δεν ικανοποιήθηκε το αίτημα της Ελλάδας να συμπεριληφθεί η δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016 που δεσμεύει την Τουρκία να παίρνει πίσω τους πρόσφυγες.

Ειδικότερα, όπως ανέφεραν πηγές του υπουργείου Εξωτερικών ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία και Γερμανία διαφωνούσαν στο να περιληφθεί αναφορά στο προσφυγικό.

Σημειώνεται ότι οι πρώτες ώρες διαβουλεύσεων ανάμεσα στους Μόνιμους Αντιπροσώπους των κρατών-μελών του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, σχετικά με την επίκληση του άρθρου 4 από την Αγκυρα, για διαβουλεύσεις, κύλησαν σε κλίμα απόλυτης κατανόησης, τουλάχιστον από τις Μεγάλες Δυνάμεις του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η Αγκυρα προσήλθε στη συζήτηση καταθέτοντας ένα ευρύ πακέτο αιτημάτων, επικεντρωμένο κατά κύριο λόγο στην ενίσχυση της αεράμυνάς της, αλλά και, μεταξύ άλλων, της επιτήρησης του εναερίου χώρου της από τις αεροπορίες συμμαχικών χωρών.

Υπενθυμίζεται ότι αυτή η κίνηση προέκυψε αμέσως μετά τον βομβαρδισμό τουρκικού τάγματος που έχει οδηγήσει σε απώλειες 33 στρατιωτών. Πιθανότατα ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί έτι περαιτέρω, καθώς υπάρχουν ακόμα πτώματα θαμμένα κάτω από χαλάσματα.

Η πλευρά της Τουρκίας έθεσε, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι το ζήτημα του προσφυγικού, με την επίκληση της αδυναμίας συντήρησης τεσσάρων εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων εντός των συνόρων της.

Οι μεγαλύτερες Δυνάμεις του ΝΑΤΟ, όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία, αλλά και η Γαλλία έδειξαν απόλυτη κατανόηση για τις θέσεις της Τουρκίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι κάποια από τα αιτήματα της Άγκυρας είναι δυνατόν να ικανοποιηθούν.

Ιδιαιτέρως από την πλευρά των ΗΠΑ, η συγκεκριμένη συγκυρία χρησιμοποιείται ως αφορμή για να προσελκυσθεί η Άγκυρα εκ νέου σε δυτική τροχιά, μακριά από τον άξονα Ρωσίας και, λιγότερο, Ιράν, με τον οποίο συνεργαζόταν άψογα έως τώρα.

Και σε αυτή την περίπτωση καταγράφηκε το παράδοξο της λειτουργίας του ΝΑΤΟ, από τη στιγμή που οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ εντάχθηκαν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο.

Η Πολωνία, αλλά και οι μικρότερες χώρες από τη Βαλτική έως την Κεντρική Ευρώπη (Τσεχία, Σλοβακία κ.ά.) αντιμετωπίζουν την τριβή ανάμεσα σε Άγκυρα και Μόσχα στην Ίντλιμπ ως ευκαιρία να προωθήσουν πιο σκληρή στάση του ΝΑΤΟ έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Υπάρχουν, ωστόσο, χώρες με πολύ πιο επιφυλακτική στάση, όπως η Ιταλία, η οποία συμφωνεί μεν με την παροχή βοήθειας στην Τουρκία, αλλά επιθυμεί λελογισμένη χρήση των πόρων της Συμμαχίας.

Αποτελεί εντυπωσιακό στοιχείο το γεγονός ότι πλην των αντιπροσώπων της Ελλάδας, ουδείς από τους υπολοίπους έθεσε το θέμα της επί της αρχής παρουσίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε μια επιχείρηση εκτός των συνόρων.

Άλλωστε, η συγκεκριμένη και εξαιρετικά ευκρινής λεπτομέρεια, είναι εκείνη που κάνει τη διαφορά σε σχέση με την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί σήμερα η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.