Εθνικιστική παρέλαση τρομοκράτησης των περαστικών και των μικροπωλητών πραγματοποίησε η Χρυσή Αυγή στους πεζόδρομους του Πειραιά, υπό την ηγεσία του διαβόητου Σωτήρη Δεβελέκου.

Ο συγκεκριμένος είναι γνωστός από τα μηνύματα που αντάλλαξε με τον Γ. Λαγό και δημοσιεύθηκαν στον Τύπο. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΧΑ και υπεύθυνος της οργάνωσης στον Πειραιά. Υπήρξε επίσης υπεύθυνος της νεολαίας της ΧΑ, ενώ έχει διατελέσει και οδηγός του φύρερ Ν. Μιχαλολιάκου, κάτι που σημαίνει ότι ανήκει στους έμπιστους.

Το γεγονός ότι έχει αθωωθεί (στο εφετείο) για οπλοκατοχή, προφανώς τον ενθαρρύνει να συνεχίζει να τραμπουκίζει τον κόσμο στις γειτονιές. Είναι αυτό που οι μάρτυρες της δίκης της ΧΑ περιγράφουν ως «το ακαταδίωκτο» που έδινε στον κόσμο την εντύπωση ότι οι χρυσαυγίτες μπορούν να χτυπούν, να τραμπουκίζουν, ακόμα και να δολοφονούν, χωρίς να κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με το Νόμο. Είναι επίσης η λογική του Ρουπακιά που ομολογώντας ότι «Είμαι δικός σας» στους αστυνομικούς, το βράδυ που μαχαίρωσε τον Παύλο Φύσσα, πίστευε ότι διέθετε κάρτα εξόδου από τη φυλακή.

Στο σύντομο βίντεο που αναρτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2016, με τίτλο «Χρυσαυγίτες λένε τα κάλαντα σε τσίρους του ΑνταρCIA στον Πειραιά» βλέπουμε μία ομάδα περίπου 40 ατόμων, μεταξύ των οποίων είναι και 8-10 γυναίκες, να βαδίζουν με γρήγορο βήμα στο εμπορικό κέντρο του Πειραιά (στις οδούς Σωτήρος Διός και Καραΐσκου, πιο συγκεκριμένα).

Οι συμμετέχοντες είναι στην πλειοψηφία τους μαυροντυμένοι, αρκετοί κρατάνε στα χέρια τους κράνη, και ακολουθώντας το πρόσταγμα του επικεφαλής Δεβελέκου (όπως φαίνεται στο 37”), φωνάζουν δυνατά συνθήματα όπως:

«Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή» «Τσεκούρι και φωτιά στα κόκκινα σκυλιά» «Πατρίδα, Λαός, Εθνικισμός»

Οι μικροπωλητές στον πεζόδρομο αλλά και οι περαστικοί φαίνονται να μαζεύονται, καθώς η γρήγορη παρέλαση του τάγματος τους ξαφνιάζει και δεν αφήνει μεγάλα χρονικά περιθώρια αντίδρασης.

Κάποιοι βάζουν το κεφάλι κάτω, οι μανάδες κρατάνε τα παιδιά τους κοντά τους για να τα προστατέψουν, ενώ ένας πωλητής της «Σχεδίας», του περιοδικού που διανέμουν οι άστεγοι, μένει με την πλάτη γυρισμένη στους χρυσαυγίτες.

Σε μία πλευρά του πεζοδρόμου βλέπουμε τέσσερις νεαρούς με ένα πρόχειρο μικρό πάγκο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να κρατάνε εφημερίδες και να τους κοιτάζουν ίσια στα μάτια. Ένας χρυσαυγίτης τους πετάει προκλητικά τρικάκια, τα οποία μάλιστα πέφτουν πάνω σε έναν από τους νεαρούς.

Στο 27” ένας από τους Χρυσαυγίτες ουρλιάζει υστερικά «Τινάξου, ρε πουτάνα». Βλέπουμε έναν νεαρό να τινάζει το χέρι του όπου έπεσε ένα από τα τρικάκια των χρυσαυγιτών, μία μάνα να κρατάει το γιο της σφιχτά πάνω της και μία μεσήλικη κυρία να βαδίζει αντίθετα προσπαθώντας να τους αποφύγει.

«Προχωράτε! Προχωράτε!» προτρέπει ο Δεβελέκος το μπουλούκι του οποίου ηγείται, κι εκείνοι τον υπακούουν, ενώ απευθυνόμενος στους νεαρούς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει «Τελειώσατε στον Πειραιά, κουτάβια, τελειώσατε!»

Κανένας από τον κόσμο που βρισκόταν εκεί δεν φαίνεται να χαμογελά, να τους χαιρετά, να τους στηρίζει, ή να χαίρεται με την παρουσία τους. Ο τρόμος που προσπάθησαν να σπείρουν είναι αυτό που έχουν περιγράψει στις καταθέσεις τους και οι μάρτυρες στη δίκη της Χρυσής Αυγής: η προσπάθεια της επιβολής τους μέσω του φόβου, δολοφονώντας όποιον τους αντιστέκεται.

Άλλωστε, ο ίδιος ο Δεβελέκος έχει πρωταγωνιστήσει, με πανομοιότυπο ρόλο και πρακτικές, σε τραμπουκισμούς έξω από το Εφετείο στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, συνοδεύοντας άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής στην αίθουσα όπου δικάζονται, μεταξύ άλλων, για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και διεύθυνση αυτής.

Πώς μπορεί το πολιτικό σύστημα να θεωρεί ότι πρέπει να τους προσεγγίσει και να τους εκδημοκρατίσει, είναι απορίας άξιο, ειδικά παρακολουθώντας αυτό το βίντεο.

Η συμμετοχή όλων μας στη δίκη της ΧΑ, η λογοδοσία των ΜΜΕ που προβάλουν τις εκδηλώσεις της ΧΑ (όπως έχει κάνει η ΕΡΤ επανειλημμένα, αγνοώντας το ΕΣΡ) ενώ ταυτόχρονα αρνούνται να προβάλουν τις εξελίξεις στη δίκη της και απαξιούν για την παρουσία τους στο δικαστήριο, η ενημέρωση των γνωστών μας που δεν έχουν πρόσβαση στα ίδια στοιχεία και ειδικά όσων δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, είναι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε, για να μην αφήσουμε τον τρόμο να κυριαρχήσει.