Vrouwen met kinderen werken gemiddeld iets meer uren dan voor de crisis, maar doen dat ten opzichte van mannen of alleenwonende vrouwen nog steeds fors minder. En hoe minder ze werken, hoe minder ze verdienen, wat het risico op armoede onder deze beroepsgroep vergroot. Dat blijkt uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Zo heeft de helft van de vrouwen tussen 25 en 49 jaar in de analyse een voorkeur voor een gelijke werkverdeling tussen partners, maar blijkt dat ze dat lang niet altijd kunnen realiseren als ze samenwonen.

Persoonlijke kosten

Met name voor de anderhalfverdieners - een huishouden waarin één partner een heel, en één partner een deeltijdinkomen heeft - geldt dat het inkomen van de vrouw zowel door de man als de vrouw als 'extraatje' wordt gezien op het gezamenlijke inkomen. De baan van de vrouw wordt dan vooral gezien als een manier om zichzelf te ontplooien of mee te betalen aan persoonlijke kosten.

Voor mannen speelt het hebben van een partner geen rol als het gaat om hoeveel uur zij werken. Andere groepen die economische zelfredzaamheid bovenaan hebben staan zijn alleenstaande of -wonende vrouwen en vrouwelijke tweeverdieners.