De fiscale korting voor de Belgische sportclubs is vorig jaar gestegen met 15 procent tegenover 2017 en bedraagt nu 96 miljoen euro. De grootste hap gaat naar het profvoetbal: de 24 clubs uit 1A en 1B kregen van de fiscus 80 miljoen euro korting op de belastingen die zij normaal gezien moeten betalen voor de lonen van hun spelers.

Zoals deze krant in maart vorig jaar uitbracht, krijgt de professionele sportsector in ons land aanzienlijke RSZ- en belastingvoordelen. Met name profvoetballers verdienen een veelvoud van u en ik, maar moeten veel minder afdragen aan RSZ en bedrijfsvoorheffing. Ondanks de publieke en politieke verontwaardiging daarover is dat bedrag het afgelopen jaar alleen maar gestegen. In 2018 is de fiscale korting opgelopen tot 96 miljoen euro. 80 miljoen daarvan komt op het conto van de 24 professionele voetbalclubs uit onze eerste en tweede klasse. Bij de andere 700 sportclubs is de korting status quo gebleven rond de 15 miljoen euro (zie infografiek). Hierbij hebben we het dan nog niet over de RSZ-korting, die de clubs en profsporters ook nog eens een besparing opleveren van om en bij de honderd miljoen euro.

Dat enkel de voetbalclubs verantwoordelijk zijn voor deze stijging, is niet verwonderlijk. De clubs uit 1A en 1B betalen de afgelopen jaren steeds hogere spelerslonen. En hoe meer ze betalen, hoe meer korting ze krijgen. Dat zal sowieso niet snel veranderen. Het aantrekken van spelers als Mignolet (Club Brugge), Kompany en Chadli (Anderlecht), daar hangt nu eenmaal een aardig loonkaartje aan vast. En als we weten dat een club op een jaarloon van 2,5 miljoen euro – zoveel verdient een topspeler in België – 1 miljoen euro fiscale korting krijgt, dan is de rekening snel gemaakt. Ook de volgende jaren zal die stijging zich dus nog doorzetten.

Nieuwe wetsvoorstellen

De politiek volgt dit dossier nog steeds met argusogen. Zo zal Kamerlid Joris Vandenbroucke het SP.A-wetsvoorstel voor de volledige afschaffing van deze fiscale korting opnieuw indienen. “In periodes van budgettaire schaarste vinden wij niet dat dit soort excessen nog kan. Wij willen wel kijken hoe we de kleinere sporten – die dit wel echt nodig hebben – kunnen sparen.”

De voetbalclubs hebben al aangegeven dat zij door dit voordeel competitief kunnen blijven en grote namen terug naar België kunnen halen. “Alle begrip, maar ik kan als socialist niet verdedigen dat de gewone werkmens de lonen van deze grootverdieners subsidieert. Voetbalclubs zijn intussen miljoenenbedrijven. Wat mij betreft, mogen zij die lonen gerust betalen, maar dan moeten ze dat maar met eigen middelen doen.”

N-VA-Kamerlid Wim Van der Donckt, die Jan Jambon opgevolgd is in de Kamer, stelt zich wat gematigder op. “We vinden ook wel dat dit systeem moet herbekeken worden. Die voordelen moeten naar het jeugdvoetbal gaan, zoals oorspronkelijk bedoeld, en niet naar toplonen. Maar ik denk we moeten opletten om het voetbal niet kapot te maken.”

Bij Open VLD wordt er momenteel ook hard gewerkt aan nieuwe voorstellen rond zowel de RSZ als de bedrijfsvoorheffing, die de volgende weken zullen ingediend worden. “Met de korting op de bedrijfsvoorheffing hebben we van België dé bakermat gemaakt voor mensenhandel”, zegt Egbert Lachaert. “Ons land wordt nu gezien als een goedkoop doorsluisstation voor jonge buitenlandse voetballers, vooral ook omdat het minimumloon voor niet-EU’ers hier zo laag ligt. Dat willen we wegwerken, zonder daarbij de kleine sporten te raken.”

CD&V diende intussen ook al een nieuw wetsvoorstel in: de korting blijft behouden, maar de clubs zullen het geld niet aan spelerslonen mogen spenderen.

Voor de meeste partijen is dit een thema dat meegenomen wordt naar de federale onderhandelingen. “Maar als deze nog lang aanslepen, dan proberen we een parlementaire meerderheid te zoeken. Wij willen graag de debatten in november opnieuw openen in de commissie Financiën”, besluit Vandenbroucke.