Wg kontrolerów aż 834 km dróg powstało bez żadnej kontroli, co przełożyło się na jezdnie ze spękaną nawierzchnią i niedoborem asfaltu już po 3,5 miesiąca od ich oddania do użytku. Na naprawienie tych wad konieczne jest dodatkowe 63 mln zł.

Jak donosi Najwyższa Izba Kontroli, podczas prowadzenia największych inwestycji drogowych Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych nie potrafiła zapewnić wystarczająco dobrego nadzoru nad jakością wykonywanych prac. Żadna z dróg oddanych do ruchu w latach 2008-2009 nie była objęta monitoringiem jakości, a wady i usterki wystąpiły na ponad 70% odcinków zbadanych przez NIK. Sytuacja poprawiła się dopiero po roku 2011.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych przystępując do realizacji „Programu Budowy Dróg Krajowych na lata 2008-2012”, nie miała przygotowanych procedur, systemu monitorowania jakości robót budowlanych, ani odpowiednio wyposażonych laboratoriów drogowych do przeprowadzania badań kontrolnych materiałów budowlanych wykorzystywanych w pracach drogowych.

Kontrolerzy wykryli, że do końca 2009 roku Centrala Dyrekcji nie prowadziła monitoringu jakości robót i nie egzekwowała przekazywania informacji o liczbie i wynikach badań przeprowadzonych przez laboratoria drogowe. W konsekwencji monitoringiem jakości robót nie objęto blisko 40% dróg oddanych do użytku w kontrolowanym okresie o łącznej długości 834 km.

Ponieważ nie funkcjonował skuteczny system, który pozwoliłby na rzetelne określenie jakości robót i wychwycenie w porę błędów popełnionych w trakcie prac budowlanych, efekt zaniedbań mógł być tylko jeden – konieczność kolejnych remontów i prac naprawczych na nowo wybudowanych odcinkach dróg.

NIK szczegółowo skontrolował jedną czwartą (30 z 124) inwestycji oddanych do użytku w latach 2008-2013 (I półrocze). Jak ustalili kontrolerzy, na podstawie dokumentacji GDDKiA, na ponad 70% (22 z 30) sprawdzonych odcinków dróg oddanych do ruchu wystąpiły wady i usterki. Wybudowane drogi miały m.in.: spękaną i nierówną nawierzchnię, niedobory asfaltu i niewłaściwie wykonaną nawierzchnię bitumiczną. Kontrolerzy zwracają uwagę, że w prawie jednej trzeciej skontrolowanych inwestycji wady wystąpiły w krótkim czasie – od 3,5 do 13,5 miesiąca po oddaniu drogi do użytku.

Niekorzystna sytuacja zmieniła się dopiero od stycznia 2011 roku, kiedy wreszcie zaczęto pozyskiwać pełne dane z monitoringu prowadzonych robót. Poprawa była efektem wydania ponad 100 mln zł przez GDDKiA na rozwój laboratoriów drogowych. Przed 2008 rokiem możliwości badawcze własnych laboratoriów Dyrekcji były mocno ograniczone. Laboratoria nie posiadały sprzętu ani odpowiednio wykwalifikowanej kadry. W rezultacie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych nie mogła przeprowadzać wszystkich rodzajów badań kontrolnych, niezbędnych dla określenia jakości wykonywanych robót.

Kolejnym błędem jaki wytknęła Najwyższa Izba Kontroli, były pomyłki w dokumentacji, które skutkowały błędami w obliczaniu kosztów planowanych prac projektowych, błędnie przygotowanymi projektami wykonawczymi i technologicznymi, a także niedostateczną jakością prac geologicznych. To z kolei prowadziło do wadliwego wykonania obiektów inżynieryjnych, a w konsekwencji konieczne były naprawy i dodatkowe roboty. Łączna wartość roszczeń zgłoszonych przez wykonawców oraz przeprowadzonych dodatkowych prac budowlanych (na skontrolowanych inwestycjach) wyniosła blisko 63 mln zł.