We zeuren wel eens over het niveau van het Belgische voetbal, maar qua onvoorspelbaarheid scoort onze voetbalcompetitie met vier verschillende kampioenen over de voorbije vijf jaar top in vergelijking met andere Europese competities. Frankrijk en Spanje: geeuw. Duitsland en Italië: nog meer gegeeuw. En in Engeland lijkt de kloof tussen Manchester City en Liverpool met de rest ook almaar groter te worden. Met het oog op het televisiecontract heeft de Pro League er weer een verkoopsargument bij.

Het was nog maar midden april of Juventus was al kampioen van Italië. Voor de achtste keer op rij al. Er waren verdorie nog vijf matchen te spelen.

In Duitsland is Bayern München voor de zevende keer op rij kampioen geworden. In Frankrijk veroverde PSG zes van de zeven laatste landtitels. In Spanje veroverde Barcelona vier van de laatste vijf titels. In Portugal gaat het al heel lang enkel nog tussen twee clubs, terwijl de titel van Feyenoord in Nederland voor vriend en vijand als een verrassing kwam.

In Engeland lijkt Manchester City dan weer vertrokken voor jarenlange dominantie. Getuige de indrukwekkende 6-0 waarmee het afgelopen weekend zijn ‘Engelse treble’ van ligabeker, Engelse beker en kampioenschap vervolledigde.

Foto: REUTERS

Om maar te zeggen: de situatie van de Belgische Jupiler Pro League, met vier verschillende kampioenen over de laatste vijf jaar, is bepaald uniek in Europa. Het was al geleden van eind de jaren ‘90 dat dat nog eens gebeurd was in België. Toen waren Club Brugge, Lierse, Genk en Anderlecht aan het feest.

De voornaamste reden hiervoor? De inkomensongelijkheid tussen de clubs onderling is in België veel minder groot dan in de grootste buitenlandse competities. In Frankrijk durfde Monaco het één keer aan kampioen te worden. Eén seizoen later speelde uitblinker Kylian Mbappé voor PSG. Hetzelfde overkwam Dortmund in Duitsland met Robert Lewandowski, die naar Bayern trok. Zo’n toestanden zijn in België simpelweg niet mogelijk.