Całą sprawę nietrudno bowiem obśmiać, zaczynając od beki z Mateusza Morawieckiego i jego coming outu w temacie serialu „Ranczo”, z którego to serialu wicepremier polskiego rządu dowiedział się ponoć, że w samorządach siedzą kliki.

Tyle, że to – sorki – za łatwe. Konstruktor miliona polskich samochodów elektrycznych gada co gada nie dlatego, że jest taki głupi, tylko dlatego, że czemuś to służy. A mianowicie służy temu, żeby odwołać się do zasobu wiedzy wyborców. A ci raczej (jak wynika z badań) ze s w o i c h samorządów są zadowoleni, tym niemniej ze wzmiankowanego serialu wiedzą, że w samorządach siedzą kliki. Skoro zaś siedzą kliki, a Jarosław Kaczyński twierdzi, że lekarstwem na te kliki jest dwukadencyjność, to oczywiste, że wielu temu pomysłowi przyklaśnie. I – rzecz jasna – równie oczywiste jest, że inna część gorąco w tej sprawie zaprotestuje, podnosząc różne argumenty.

Nawet niegłupie te argumenty: że to bezprawne ograniczenie biernego prawa wyborczego. Albo, że to zawracanie głowy, bo jeśli burmistrz jest sprawny i popularny, to wysunie na kandydata swego zastępcę, będzie go promował w mediach i na plakatach, a gdy zastępca wygra, to ze swego dotychczasowego szefa uczyni doradcę do spraw strategicznych i będą żyli długo i szczęśliwie. Jak to już zresztą w różnych miastach bywało, ku ogólnemu zadowoleniu, bo ciągłość sprawnej władzy jest wartością samą w sobie, podobnie jak wartością jest danie obywatelom i ruchom miejskim poczucia, że oto mają kogoś nowego do krytykowania.

Cała jednak awantura z dwukadencyjnością to – moi mili – zawracanie głowy. Bo w rzeczywistości, jak ćwierkają wróble w okolicach ulicy Nowogrodzkiej, chodzi o coś zupełnie innego. Otóż, gdy media i politycy opozycji będą się żołądkowali w temacie ile razy pod rząd może burmistrz, PiS przemyci do ustawy jakiś drobny zapis ułatwiający to, co Anglosasi określają mianem „gerrymanderingu”. Chodzi o takie manipulowanie okręgami wyborczymi, które pozwoli na zdobycie większości (w parlamencie, w sejmiku wojewódzkim, etc) nawet w razie przegranych wyborów. Na przykład zamiast ustawą, granice okręgów będą ustalane przez wojewodów. Albo jakoś tam inaczej, byle zgodnie z zasadą „Prawo prawem, ale Sprawiedliwość musi być po naszej stronie” (w skrócie PiS).

Czytaj także: Co robi ochroniarz Jarosława Kaczyńskiego w kuluarach Sejmu?

A żeby media i politycy już się całkiem tym tematem dwukadencyjności doprowadzili do upojenia, ustawa może zostać ponoć przegłosowana w tak zwanym parlamencie (czytaj: w Sali Kolumnowej), a potem odesłana przez prezydenta Andrzeja Dudę do tak zwanego Trybunału Konstytucyjnego – ale tylko w części dwukadencyjności, która to kwestia dwukadencyjności zostanie tym samym odłożona na później, albo i na nigdy, za to w międzyczasie zapis małym druczkiem pozwoli na całkiem zgrabne sfałszowanie wyniku wyborczego.

Zwłaszcza polityków opozycji w tej sytuacji grzecznie proszę, żeby zajęli się nie tym, co prezes Kaczyński mówi, tylko tym co knuje, bo wydaje mi się to znacznie ważniejsze.