Raper został skazany na 5,5 roku więzienia za handel narkotykami; od początku przekonuje, że jest niewinny

Jego historię opisaliśmy w reportażu "Gdybym nie był Bonusem". W internecie trwa akcja wspierają rapera: #muremzabonusem

- Ja się po prostu zawiodłem na sądzie i prokuraturze. Serio. Nie brałem pod uwagę, że oni to zrobią. W tej sprawie nic się nie klei - mówi w rozmowie z Januszem Schwertnerem

W ramach naszej nowej kampanii "Prawda" przypominamy wybrane teksty Onetu, które wpłynęły na otaczającą nas rzeczywistość. W najbliższych miesiącach na stronie głównej Onet.pl będą prezentowane kolejne artykuły z serii #wybieramyPrawdę.

Janusz Schwertner: Czego się dowiedziałeś?

Oliwier Roszczyk (Bonus RPK): Że handlowałem narkotykami.

A handlowałeś?

Nie. Konsekwentnie mówię w sądzie, że nie mam z tym nic wspólnego. Musiałbym być idiotą, żeby bawić się w coś takiego.

Ile tego miało być?

26 kg. Marihuany. I jeszcze 450 gramów kokainy.

Kupa towaru.

Wirtualnego. Policja nigdy żadnych narkotyków nie znalazła. Szukali u mnie w domu, samochodzie, w pracy, magazynie, w studiu nagraniowym. I nic.

Kiedy to się miało dziać?

W zarzutach napisali, że handlowałem w latach 2008-2010 w "bliżej nieokreślonych dniach”. Z ludźmi, którzy mnie pomówili oraz "bliżej nieokreślonymi osobami". Czyli nie do końca wiadomo z kim.

*Śledzisz historię polskiej policji i polskiej mafii? Zachęcamy do kupna nowej książki „Antyterroryści. Polskie siły specjalne w akcji” autorstwa Janusza Schwertnera i Mateusza Baczyńskiego. Kuba Jałoszyński jest jednym z jej głównych bohaterów. Zamów tutaj: http://bit.ly/2JwIktK. Książka dostępna w przedsprzedaży także w Empiku.

Foto: Materiały prasowe

Próbowałeś wskazywać alibi?

Ale jak? Od 2008 roku do 2009 to są dwa lata. Jakbym wiedział konkretniej, to bym usiadł z kalendarzem i sprawdzał wszystko: daty koncertów, teledysków, wyjazdów... Szukałbym wszystkiego i starał się odtworzyć w pamięci poszczególne dni. Żeby udowodnić, że nie handlowałem wtedy dragami.

Prosiłeś sąd o większą precyzję?

Pani sędzia powiedziała, że „handel narkotykami jest tak rozległym przedsięwzięciem”, że tu ciężko o precyzję.

W twojej sprawie jedyne dowody, jakie są, to zeznania.

Jest słowo przeciwko słowu. O handel pomawiają mnie przestępcy, którzy poszli na układ z prokuraturą i w zamian za zeznania dostają niższe wyroki. W tym jeden najważniejszy, którego wcześniej nawet nie widziałem na oczy.

Masz na myśli Michała Cz, ps. Niedźwiadek, małego świadka koronnego.

Tak.

To były członek tak zwanej grupy Rympałka.

To jest koleś, który krzywdził ludzi. Niedawno dowiedziałem się, że jak był w więzieniu, to podczas spaceru znalazł na ziemi zdechłego gołębia. Młodszym i słabszym od siebie chłopakom kazał go wziąć do celi i zjeść. Dla sądu i prokuratury taki człowiek jest wiarygodnym źródłem informacji.

„Niedźwiadek” twierdzi, że to od niego kupowałeś narkotyki.

To jest nieprawda. „Przypomniał” sobie o tym nagle, w 2014 roku, choć poszedł na układ cztery lata wcześniej i już wtedy powinien ujawnić wszystkie przestępstwa, w których brał udział. Ale jeśli chcesz krócej siedzieć, to musisz prokuraturze ciągle dawać coś w zamian. Tak to działa. On wskazał mnie. Zmyślił tę historię, choć my się nawet nie znaliśmy. Mógł mnie co najwyżej kojarzyć z koncertów i to tyle. Znał mnie i spasowałem mu do układanki.

Według „Niedźwiadka”, część towaru osobiście przekazał ci niejaki Michał T., ps. Misiek.

Rzekomo dowiedział się tego od „Miśka”, gdy sam siedział w areszcie. I na tej podstawie postawiono mi zarzut. W końcu „Misiek” został wezwany do sądu, ale wtedy... wszystkiemu zaprzeczył.

Sąd nie wziął tego pod uwagę?

Uznał, że „Misiek”, jako osoba wcześniej karana, jest niewiarygodny. Ręce mi opadły, bo jakim prawem w takim razie wiarygodny był „Niedźwiadek”, recydywista, który małolatów porywał do lasu i bił kastetami po głowie? Chciałem, żeby sąd mi to wytłumaczył: czemu jeden przestępca jest wiarygodny, a drugi nie? Jak w takim razie działa to prawo? Czemu większe uznanie w oczach sądu zyskuje ten, kto poszedł wcześniej na układ i po prostu ratuje swój własny tyłek? Przecież to o nim wiadomo, że ma z tego korzyść.

Są też zeznania dwóch innych osób przeciwko tobie.

Im też groziły surowe wyroki i też poszli na współpracę. Z jednym z nich byłem skonfliktowany. Znaliśmy się z osiedla, a jak rozkręcałem swoją firmę odzieżową, to on pomagał mi rozprowadzać koszulki. Sprzedawał je kolegom po ustalonej wcześniej marży. W pewnym momencie odsunąłem go od biznesu. Miał mi to za złe i wtedy mocno się pokłóciliśmy. Później przez lata wszyscy na osiedlu wiedzieli, że się nienawidzimy. W jego przypadku to przynajmniej wiem, czemu teraz się na mnie mści.

A drugi?

Wierz mi, że tego drugiego kolesia w ogóle nie znam. To jakiś handlarz narkotykowy z Warszawy, który również poszedł na współpracę. Zjawił się nagle na przedostatniej rozprawie, podszedł do mównicy i wskazał na mnie palcem. I powiedział, że co prawda sam nigdy ze mną nie handlował, ale od „Miśka” wie, że kupiłem 10 kg marihuany od grupy Rympałka. Zamarłem. Wstałem i mówię: „Wysoki sądzie, o co tu chodzi? Ja tego człowieka pierwszy raz na oczy widzę. Co to jest za gra”?

W trakcie procesu przeprowadzono eksperymenty procesowe.

Wyszedł prokurator i stwierdził, że świadek wykazał się dużą precyzją, wskazując miejsca, w których dochodziło do przestępstw. Ale wiesz, jak to wygląda? Tak jakbym ja teraz się rozejrzał i stwierdził, że ty dokonałeś przestępstwa „przy śmietniku”, „przy tym kiosku” i „przy tamtym przystanku”. Nic nie jest opisywane konkretnie. Ani kiedy to dokładnie miało się wydarzyć, ani jaka była pogoda, jaki dzień tygodnia, w co byłem ubrany... To jest zrobione tak, żebyś nie miał jak odpierać zarzutów.

Jeśli sąd ma rację, to by oznaczało, że w wieku 19 lat byłeś głównym handlarzem na swoim osiedlu.

Zostałem nazwany jednym z głównym hurtowników grupy Rympałka. Mnie się to w głowie nie mieści. Jak na sali sądowej zjawili się członkowie tej grupy, to okazało się, że nikt z nich mnie nie zna. No to sorry, powierzyli mi biznes na setki tysięcy złotych, byłem tak znaczącą osobą, a żaden z nich mnie nie kojarzy?

To brzmi niedorzecznie.

Byłem jakiś czas temu na komendzie podpisać dozór. Spotkałem tam swojego dzielnicowego. I on nagle pyta mnie: „Panie Oliwierze, jak tam pańska sprawa?”. Tłumaczę mu wszystko, aż w końcu sam mówię do niego: „Tak szczerze, między nami, bo pan mnie zna od lat... Robią ze mnie człowieka, który na tym osiedlu przehandlował 26 kg marihuany, zarobił na tym fortunę i to wszystko jak byłem jeszcze gówniarzem. No to skoro byłem taką poważną postacią świata przestępczego, to jakim cudem wy o tym nie wiedzieliście? Jak to się stało, że nawet z gramem mnie nigdy nie złapaliście?”. Zaniemówił. Życzył mi powodzenia na sprawie.

O co masz największy żal?

Ja jednego nie rozumiem: jak sąd może wysłać mnie na ponad 5 lat więzienia za handel marihuaną tylko na podstawie zeznań recydywisty? Ja nigdy nie byłem karany, a on tak. To czemu wymiar sprawiedliwości wierzy jemu, a nie mnie? Nie rozumiem zasad, na jakich to funkcjonuje. Przecież „Niedźwiadek” opowiedział tę całą historię na mój temat, ale w żaden sposób swoich słów nie udowodnił. Nie mają nic: zeznań osób postronnych, monitoringu, nie zrobili zakupu kontrolowanego, nie znaleźli żadnych narkotyków. „Niedźwiadek” rzucił sobie hasło: 26 kg marihuany. A jakby powiedział 100 kilogramów? Przecież na tej zasadzie on mógłby powiedzieć wszystko. Może zaraz znowu sobie coś przypomni, a prokuratura i sąd mu uwierzą?

Mali świadkowie koronni grają na nosie prokuraturze?

W tym kraju najbardziej opłaca się być bandytą. Najpierw możesz sobie pohandlować na dużą skalę, a później – jak już cię złapią – pomówić inne osoby. Kupujesz sobie wolność, a hajs, który zarobiłeś, zostaje ci w kieszeni. To jest największa patologia, że nic na tym nie tracisz! W moim wyroku jest przepadek mienia – muszę oddać państwu pół miliona zł, bo rzekomo tyle zarobiłem jako 19-latek na dragach. Nazywam to legalnym haraczem. A mały świadek koronny, który porywał ludzi i uzależniał od heroiny, śmieje ci się twarz i nic nie musi oddawać. Państwo klepie go po plecach. To jest paradoks.

Wymiar sprawiedliwości zbyt mocno ufa „koronnym”?

Ta instytucja jest niesamowicie nadużywana. Każdy prokurator chce mieć swoją „sześćdziesiątkę” (tzw. mały świadek koronny to oskarżony korzystający z art. 60 KK, mówiącego o nadzwyczajnym złagodzeniu kary w zamian za współpracę z organami ścigania - red.), bo wtedy sam nie musi pracować. Stawia zarzuty na podstawie jego zeznań i ma robotę wykonaną. To patologiczne, bo skąd wiadomo, że były przestępca, który poszedł na współpracę, mówi prawdę – skoro nie ma innych dowodów? Zresztą, co to znaczy „były przestępca”? Oni często równocześnie grają na dwa fronty.

W ramach naszej nowej kampanii "Prawda" przypominamy wybrane teksty Onetu, które wpłynęły na otaczającą nas rzeczywistość. W najbliższych miesiącach na stronie głównej Onet.pl będą prezentowane kolejne artykuły z serii #wybieramyPrawdę.

Foto: Facebook / Materiały prasowe

Co masz na myśli?

Jak siedziałem w areszcie, to jeden ze współwięźniów opowiedział mi, że „mali koronni”, którzy go pomówili, zaproponowali jego matce wycofanie się ze swoich oskarżeń. W zamian za... 150 tys. zł. Powiedziała im, że przystaje na propozycję i równocześnie powiadomiła policję. Jak tamci przyjechali po haracz, to policja już na nich czekała i ich zwinęła. I co się z nimi stało? Nic. Ludzie nadal są skazywani z ich pomówień. Dla sądu i prokuratury tacy ludzie nadal są „wiarygodni”.

Dziś każdy może zostać małym świadkiem koronnym?

Jestem przekonany, że niemal każdy dostaje taką propozycję.

Tobie też proponowali?

Tak.

Kiedy?

Jak tylko mnie zatrzymali. To byli policjanci z CBŚ. Mówię im: „panowie, ale ja i tak nie posiadam żadnej wiedzy”. A oni: „nie pierdol, my wiemy...”. Potem zobaczyli, jak żyję, weszli do mojej firmy, studia nagraniowego, nie znaleźli żadnych narkotyków. I w końcu mówią do mnie: „to chyba jakaś pomyłka”. I żebym nie miał pretensji, bo oni tylko wykonują polecenie prokuratury. To są ich słowa! Później w sądzie, jak dostałem areszt, to mi się syn zawiesił na szyi i nie chciał mnie puścić. Płakał i nie chciał się oderwać. Jeden cebeesiak (funkcjonariusz CBŚP – red.), który stał obok mnie, miał łzy w oczach. I też mówi: „sorry, ja tylko wykonuję swoją pracę”. Nawet policjanci rozumieli, że w tych zarzutach coś nie gra.

W internecie rozkręciłeś akcję, która naświetliła problem wyroków wydawanych jedynie na podstawie zeznań „małych koronnych”. A konferencję poświęconą temu problemowi zorganizował nawet rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar.

Udało się poruszyć wiele osób. Jestem im wdzięczny za pomoc. Chciałbym, żeby ludzie zauważyli, że coś tu jest nie tak. Każdy w swoim życiu chociaż raz usłyszał na swój temat jakąś plotkę. Czy na podstawie plotek można posyłać ludzi do więzień?

Idziesz siedzieć na 5,5 roku. Dostałeś bardzo surowy wyrok.

Zwyrodnialcy, którzy mają na koncie gwałty, dostają niższe kary. Ja stracę 5,5 roku życia, bo kilku przestępców opowiedziało historię sprzed dziesięciu lat, która dziś w żaden sposób nie jest do zweryfikowania. Ja nie potrafię udowodnić swojej niewinności, bo oni nie mówią żadnych konkretów. W zasadzie zostałem skazany jeszcze przed wyrokiem, z dniem, gdy prokuratura przyjęła zeznania „Niedźwiadka”. Mnie się wydaje, że ktoś się na mnie uwziął. Brzmi to banalnie, ale nie potrafię tego inaczej wytłumaczyć.

Uwziął, bo?

Bo jestem raperem i od lat głoszę prawdę, która dla wielu osób nie jest wygodna. Nie potrafię tego inaczej wytłumaczyć. Ten sam pan prokurator, w innej sprawie, gdzie oskarżał człowieka o handel 100 kg amfetaminy, zażądał dla niego takiej samej kary jak dla mnie, choć zarzuty były znacznie poważniejsze. To niezrozumiałe. A jak na moim procesie zaczął cytować moją piosenkę, żeby pokazać, jakim jestem strasznym bandytą, to ręce mi opadły.

Chodzi o utwór „60tka”. Rapujesz tam: „Kapuś, kapuś, inaczej 60-tka. Bez skrupułów sprzeda najlepszego ziomka. Kapuś, kapuś, jeb... ściera. Grał gangstera, dziś ma status frajera”.

Tak. Pomyślałem wtedy: a więc skazujecie mnie za moją przeszłość? Za moją twórczość?

Foto: Fot. Facebook / Materiały prasowe

Zapytałem syna naokoło: "A jak tata by znowu poszedł do więzienia, to też byś tatę odwiedzał?"

Kiedy zaczynasz odsiadkę?

Nie wiem. Zaraz. To się może zdarzyć w każdym momencie.

Człowiek się na to jakoś przygotowuje? Pięć lat cię nie będzie.

Masz dzieci?

Nie.

To jest tragedia, jak musisz powiedzieć swojemu 6-letniemu synowi, że cię nie będzie, bo idziesz do więzienia.

Macie tę rozmowę już za sobą?

Starałem się mu to wczoraj w jakiś sposób tłumaczyć. On nie chce tego dopuścić do siebie.

Rok spędziłeś w areszcie. Wtedy rozumiał, gdzie jest tata?

To rozumie. Wie, że jest coś takiego jak więzienie. Nie wiem, czy dobre mu zadałem pytanie wczoraj, ale zrobiłem to tak, jak czułem. Na okrętkę. „Pamiętasz, jak tatę kiedyś odwiedzałeś w takim smutnym miejscu?” - „Jakim?” - „No pamiętasz, było takie miejsce, w którym odwiedzałeś mnie razem z mamą”. „W więzieniu?” - „No tak”. Pokiwał głową, że pamięta. „A jak tata by znowu poszedł do więzienia, to też byś tatę odwiedzał?”. I wiesz, on wtedy zaczął płakać... (chwila ciszy) Kur..., mi się tak przykro zrobiło. Przytuliłem go i spytałem, czemu płacze. A on: „bo ty powiedziałeś, że pójdziesz do więzienia”...

Co mam ci powiedzieć? To są cholernie trudne momenty. Dla niego to jest jak strzał w serce. Dla mnie też.

Twoja dziewczyna jest teraz w ciąży. Może cię nie być przy narodzinach dziecka.

Tak, tak może się zdarzyć. Przeraża mnie ta myśl. Dominika jest silną kobietę, ale przeraża mnie, że zostanie ze wszystkim sama. My pochowaliśmy już jednego syna, który dziś mógł być z nami. Dominika była w ósmym miesiącu ciąży, dziecko urodziło się martwe... To było wtedy, gdy już rozpętało się to całe piekło.

Sądzisz, że ta cała sprawa przyczyniła się do tego?

Ciągły stres i nerwy nikomu nie pomagają, a tym bardziej kobiecie w ciąży. Wiem, że oni się do tego przyczynili. Nie chcę za dużo o tym mówić, ale to była najgorsza rzecz, jaka spotkała mnie w życiu.

Czy macie już jakiś plan na czas, gdy cię nie będzie?

Przede wszystkim chcę zabezpieczyć moją firmę i uporać się z zasądzonym przez sąd przepadkiem mienia. Chcą ode mnie pół miliona złotych i ja muszę to spłacić, żeby nie zostawić tego na głowie Dominiki i mojej mamy. Same nie dadzą sobie z tym rady. Dominika będzie miała na głowie cały dom, a mama póki co ciągle płacze i jest kompletnie podłamana. Tę jedną rzecz muszę jeszcze załatwić.

Chwilę temu mieliście inne plany.

Był plan, żeby ruszać z życiem do przodu. Chcieliśmy wyprowadzić się pod Warszawę, zbudować dom. Mamy hodowlę psów... Wiesz, co wkurza najbardziej? Bezsilność. Najpierw na sali sądowej, a później w więzieniu. Kur..., facet, który powinien dawać swojej rodzinie poczucie bezpieczeństwa, siedzi w celi i jest kompletnie bezsilny.

Obawiasz się, że więzienie cię zmieni?

Więzienie zawsze zmienia. To nie jest fajny okres w życiu. Poznałem debili, którym odsiadka imponuje i czują się tam jak na kolonii. Ale wierz mi, to nie jest nic fajnego. Każdy dzień jest tam stracony. Martwisz się cały czas o swoją rodzinę. Nie wiesz, co w domu, co z kobietą, z dzieckiem. Czy są bezpieczni. To jest makabra.

Wiem, jaki wyrok zapadł w twojej sprawie i co postanowił sąd, ale nie wyglądasz mi na faceta, który potrzebuje resocjalizacji.

Nie rozumiem, w jaki sposób 5-letnia odsiadka może pomóc zresocjalizować się facetowi, który nigdy nie był karany, ma kochający dom i rodzinę. Pani sędzia tego nie wzięła pod uwagę, choć o tym wszystkim wie. Jest kobietą i nie bierze takich faktów pod uwagę. Nie rozumiem tego.

Liczyłeś na mniejszy wyrok?

Nigdy się nie przyznam do czegoś, czego nie zrobiłem, ale wydawało mi się, że nawet jeśli pani sędzia uwierzy „Niedźwiadkowi”, to nie zdecyduje się na tak wysoki wyrok. Ale nie brała żadnych okoliczności łagodzących pod uwagę: ani tego, że jestem ojcem, ani że angażowałem się od wielu lat w pomoc dzieciakom z biednych domów, ani że miałem czystą kartotekę. Czasem zastanawiam się, czy ten wyrok nie jest wysoki dlatego, że zacząłem o tym mówić głośno i walczyć.

Obawiasz się, że opowiadając o swojej sprawie w mediach, tylko pogorszyłeś swoją sytuację?

Nie wiem. Ale i tak nie potrafiłbym siedzieć z rozłożonymi rękami i milczeć. Odpuścić sobie walkę. Mam poczucie, że wtedy przegrałbym podwójnie.

"Nie pozwolę sobie czegoś wkręcić. Wtedy bym się zachował dokładnie tak, jak ci, którzy pomawiają innych, żeby ratować własny tyłek"

Co się czuje, jak na człowieka spada wiadomość, że zaraz idzie siedzieć?

Ja się po prostu zawiodłem na sądzie i prokuraturze. Serio. Nie brałem pod uwagę, że oni to zrobią. W tej sprawie nic się nie klei. Wzięli człowieka, który ma rodzinę, przez tą całą historię stracił dziecko i na którego nie ma żadnego dowodu poza niespójnymi zeznaniami podejrzanych ludzi. A oni przylepiają mi wyższą odsiadkę niż dla gwałciciela.

Pewnie jakbyś wyraził skruchę, to wyrok byłby niższy.

Sędzia mi coś takiego zasugerowała. Czyli miałbym wybierać: własny honor albo niższy wyrok. Zaj... Nie pozwolę sobie czegoś wkręcić. Wtedy bym się zachował dokładnie tak, jak ci, którzy pomawiają innych, żeby ratować własny tyłek.

Z tą różnicą, że ty musiałbyś pomówić samego siebie.

Zrobiłbym z siebie idiotę. Od początku mówię, że nie mam nic na sumieniu. Nie mieszałem się w narkotyki. Wychowywałem się w miejscu, gdzie miałem kontakt z różnymi ludźmi. Część chłopaków, których pamiętam z dzieciństwa, poszło w ciemne strony. Nie oceniam ich, bo to by wymagało dłuższej dyskusji. Jak słucham swoich piosenek sprzed dziesięciu lat, to pewnie dziś w paru miejscach użyłbym innych słów. Nie wstydzę się niczego, nic z tych rzeczy, bo to byłem ja – ale taki, jaki byłem na tamte czasy.

Kim wtedy byłeś?

Małolatem z ulicy, który buntował się przeciwko systemowi. Ale nigdy handel dragami to nie był mój pomysł na życie. W wieku 19 lat miałem już swoją firmę, produkowałem odzież, nagrywałem piosenki... Taki był i jest mój plan. Nie potrzebowałem handlować.

Co z tobą dalej?

Nie poddaję się. Będę walczył o kasację wyroku.

Masz chwile załamania?

Spróbuj się nie załamać, jak mówisz do syna, że przez najbliższe pięć lat będziecie się widzieć w więzieniu.