In een grijze joggingbroek, versierd met blauwe hartjes en de tekst ‘I Love You’, ontvangt Fabian Diepstraten zijn gasten in een villa in Berlijn, waar hij en zijn teamgenoten wonen en ‘werken’. Een shirt met daarop zijn team, Fnatic, en de sponsoren maakt zijn tenue af. Fabian Diepstraten – gamenaam ‘Febiven’ – is professioneel gamer. Hier woont en werkt hij. Hij speelt het spel League of Legends professioneel.

De negentienjarige Fabian stopte twee jaar geleden met zijn mbo-ICT-opleiding. Hij had geen idee wat hij met zijn studie moest. „Ik wilde maar een ding: professioneel gamen.” Hij gamede meer dan tien uur per dag.

Best of Febiven - een filmpje met Diepstratens prestaties. De tekst loopt door onder de video.

Vader Pieter Diepstraten weet nog hoe Fabian zijn eerste contract aangeboden kreeg. „Papa, iemand aan de telefoon voor jou.” Aan de andere kant van de lijn de manager van Cloud9 Eclipse, een semiprofessioneel team. Fabian kreeg een contract van een euro of 500 per maand en speelde vanuit huis.

Onder zijn online alter ego Febiven boekte hij de afgelopen jaren grote successen – vorig jaar werd hij met zijn team derde bij de World Championship – de equivalent van wat de Champions League in het voetbal is. Hij verdiende tot nu toe zo’n 70.000 euro aan prijzengeld. Dat is nog exclusief zijn salaris: 10.000 per maand. Wat doet een jongen van 19 met al dat geld? „Alles staat op een spaarrekening”, zegt hij. Uitgaven heeft hij niet, zijn team regelt alles: boodschappen, huur, reizen en computerspullen. Andere hobby’s dan gamen heeft hij niet. Hij speelt zelfs maar één spel: League of Legends.

Nauwelijks buiten

„Misschien had ik mijn haar moeten doen”, vraagt hij zich op een gegeven moment hardop af tijdens het interview. Of hij dat alsnog wil doen? Hij schudt zijn hoofd en haalt zijn schouders op. Hij komt toch nauwelijks buiten.

Zijn slaapkamer heeft wat weg van een hotelkamer. Geen prullaria, alleen een nachtkasje, dressoir en een katoenen kledingkast. „Meer heb ik niet nodig, ik slaap hier alleen”, zegt hij wanneer hem naar het interieur van zijn slaapkamer gevraagd wordt. Op zijn bed een Fnatic-dekbedovertrek. In zijn kledingkast Fnatickleding.

Fabian pakt zijn schema erbij. Zijn ‘werkdag’ begint om 10.00 uur, met urenlang gamen in de woonkamer. Er zijn teambesprekingen met de coaches die hun wedstrijden analyseren en de tegenstander in kaart brengen. Eén-op-één-gesprekken: wat moet Fabian beter doen? Hoe ontwikkelt hij zich? ’s Avonds kijken ze de wedstrijden terug met commentaar van de coaches: hoe het de volgende keer beter moet, hoe ze de volgende tegenstander gaan bestrijden. Tussendoor eten en drinken, dat volledig verzorgd wordt door de teammanager en een kok.

Naast de dagelijkse routine is er wekelijks een afspraak met een sportpsycholoog. Ook volgt iedereen lessen mindfulness. „Om de concentratie, en dus de prestaties, te verhogen.” Elke woensdag worden ze gevolgd door camera’s voor hun YouTube-kanaal. Ruim 290.000 abonnees krijgen daar een inkijkje in het leven van de gamers.

Eentonig? „Misschien, maar noem je het leven van een topsporter ook eentonig?” Hij ziet het niet als werk. „Zaterdag en zondag heb ik vrij, dan is er tijd voor andere dingen.” Wat hij doet met zijn vrije tijd? „Meestal gamen. Maar vrijdagavond ga ik met teamgenoten de stad in.”

Een vriendin? „Nee”, zegt hij resoluut, “dat leidt af”. In zijn agenda staat niks dat als afleiding bestempeld kan worden. „Ik ben nu waar ik zijn wil, dat kost tijd en discipline.”

De ouders van Fabian waren in eerste instantie niet zo enthousiast. „Fabian speelde heel veel online en deed niks aan school”, zegt zijn vader.

Zijn ouders probeerden hem tegen te houden, ze wilden dat hij minder tijd doorbracht achter de pc en meer in de studieboeken, totdat het contract op de mat viel. „Ze zagen de bedragen en waren opeens mijn grootste fan”, zegt Fabian met een grote glimlach op zijn gezicht. De hele familie volgt hem over de hele wereld naar wedstrijden.

Fabian was leerplichtig toen Fnatic hem een contract aanbood. „Dat was nogal een probleem”, herinnert vader Pieter zich. „We moesten de leerplichtambtenaar ervan overtuigen dat dit het beste was voor Fabian.” Dat lukte: hij hoeft zijn diploma niet alsnog te halen en hoeft ernaast geen studie te volgen. „Hij kan altijd nog naar school, maar dit maak je maar één keer mee”, zegt zijn vader nu begripvol.

De wc-deur staat open

Acht slaapkamers voor vijf gamers, een coach, een statisticus en een teammanager. Een grote badkamer, een balkon en een gigantische woonkamer, vol met bureaus en banken, waar het team speelt. De gamevilla van Fnatic staat in het westen van Berlijn. Het huis voelt aan als een hedendaagse boomhut waarin alleen jongens mogen komen om jongensdingen te doen.

De wc-deur staat open terwijl Noh ‘Gamsu’ Yeong-jin (21) zijn boodschap doet en een filmpje kijkt op zijn mobiel. De Zuid-Koreaanse gamer knikt vriendelijk wanneer uw verslaggever achteloos binnenwandelt om naar het toilet te gaan.

Wie denkt dat de bureaus van deze jonge gamers bezaaid liggen met blikjes energiedrank komt bedrogen uit. „Aan cafeïne kun je verslaafd raken en dat is slecht voor je prestaties”, zegt Fabian. Ze drinken alleen maar water tijdens het gamen. Niet alleen tijdens het gamen trouwens. Er is gewoon niks anders te drinken.

De enige vrouw in het leven van de mannen is deze week de Spaanse Nuria (34). Het team test momenteel een aantal koks. Nuria is de tweede kok die het mag proberen. Nuria is tevens de vriendin van Luis ‘Deilor’ Sevilla, de coach van het team. Ze wilde dichter bij haar vriend zijn. „Dit was de enige manier om dat voor elkaar te krijgen.”

Vandaag als lunch: lasagne. Met tonijn. De meeste teamleden eten hun bord leeg, maar Fabian houdt er na een paar happen mee op. „Ik hou niet van vis.”

League of Legends wordt momenteel maandelijks door 67 miljoen mensen gespeeld, 27 mensen loggen dagelijks in om te gamen en daarvan spelen er 7,5 miljoen tegelijkertijd. Er spelen maandelijks meer mensen League of Legends dan er mensen in Frankrijk wonen.

In League of Legends spelen twee teams van vijf spelers tegen elkaar met als doel in het kort: elkaars basis vernietigen.

Het spel is gratis, maar je kunt in-game-aankopen doen. Nieuwe characters, poppetjes, en skins, een nieuw uiterlijk voor je poppetje: voor een paar euro heb je het. Mede door dit verdienmodel zette ontwikkelaar Riot Games het afgelopen jaar 1,5 miljard euro om.

Lees ook: Zij leven van het gamen

Riot Games heeft op een bedrijventerrein in het oosten van Berlijn een permanente game-arena. Op wedstrijdavonden reizen honderden toeschouwers naar de game-arena om hun helden in actie te zien op een groot podium.

Onder de toeschouwers is Tanapong Dejmongya met zijn vriendin Feiy (die niet met haar achternaam in de krant wil). Tanapong kwam over uit Thailand, waar ze beiden vandaan komen, om zijn vriendin te bezoeken die momenteel in Zwitserland studeert. „Hij zei dat hij voor mij kwam, en dat we een paar dagen naar Berlijn zouden gaan om te shoppen. Nu zit ik hier.” Tanapong is eigenlijk voor Fnatic gekomen. Feiy baalt. Ze kreeg een shirtje en een hoedje van het spel als goedmaker.

Madison Square Garden

In Nederland is professioneel gamen nog niet zo bekend, en de industrie eromheen klein. Buiten onze landsgrenzen zijn stadions als de Mercedes-Benz Arena in Berlijn, Wembley in Londen en Madison Square Garden in New York binnen no-time uitverkocht.

In de Mercedes-Benz Arena in Berlijn werd de seizoenfinale van de competitie van vorig jaar gespeeld. De 15.000 tickets waren binnen een half uur verkocht. De tickets kostten zo’n 65 euro. Voor de kleinere evenementen kosten kaartjes een tientje.

De evenementen zijn steevast uitverkocht, maar die zorgen niet voor de meeste kijkers. Die kijken via streaming. De wedstrijden worden live uitgezonden via sites als Twitch.tv. In principe zijn de streams gratis te bekijken en betaal je alleen bij als je betere beeldkwaliteit wilt, zonder reclame. Je kunt de potjes ook live in bioscopen volgen, voorzien van voor- en nabeschouwing, commentaar, herhalingen tijdens de wedstrijden en interviews met coaches en spelers achteraf.

Naar de finale van de competitie van vorig jaar keken ruim 36 miljoen mensen. Ter vergelijking: wereldwijd keken er zo’n 180 miljoen mensen naar de Champions League-finale.

Leven na de games

Het leven in een gamevilla zoals die in Berlijn als professioneel gamer heeft nogal wat neveneffecten op de gamers: ze hebben geen idee hoe ze moeten koken, of voor zichzelf moeten zorgen. „Voordat ik hier kwam wonen zorgde mijn moeder voor me”, zegt Fabian, „nu word ik hier verzorgd”. Bang dat hij dat soort dingen ooit zelf moet gaan doen? „Als ik dit volhoud, hoef ik me daar geen zorgen om te maken.”

Fabian denkt liever niet na over zijn leven na zijn gamecarrière. Mitch ‘Krepo’ Voorspoels herkent dat. „Je hebt een paar jaar om binnen te lopen, op je 25ste ben je bejaard en word je vervangen door een jongere generatie.” Ook Mitch was professioneel gamer en bracht jaren door in gamevilla’s. „Het leven als professioneel gamer is eat, sleep, play, repeat.”

Mitch uit België kwam twee jaar geleden, op zijn 23ste, uit het gamevilla-leven, onder andere in Berlijn. „Ik was mentaal nog steeds 17, ik kon niks. Ik had mijn school niet afgemaakt.” Ook zijn sociale vaardigheden had hij al jaren niet ontwikkeld. „Ik had weinig vrienden en had geen idee wat ik met mijn leven moest doen.” Hij is nu bezig om dat in te halen.

Ruim een jaar geleden stopte Mitch met pro-gaming en kreeg via Riot Games een baan aangeboden als commentator bij wedstrijden. „Net als in de voetbalwereld krijgen sommigen na hun carrière een baan aangeboden om een andere rol te vertolken binnen de club.” Mitch had dat geluk, de meesten moeten hun geluk elders zoeken.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 3 maart 2016