Ik ben van nature nogal kritisch, zeker geen meeloper. Als ik in een kerk mensen gebeden hoor aframmelen, dan vraag ik me altijd af of ze wel weten wat ze zeggen. Bij de jeugdbeweging had ik het altijd moeilijk met activiteiten die een hoog gehalte van kuddegevoel bij me opriepen, en klakkeloos de opgelegde nummertjes uitvoeren tijdens een schoolfeest, zorgde ervoor dat ik steevast op de laatste rij stond. Dat was mijn ding niet.

Hetzelfde voor petities: als ik al ergens mijn handtekening onder zet, dan wil ik altijd goed weten waarom, wat erachter zit. Zo ook bij Dagen zonder Vlees. Men roept op tot ’40 dagen minder vlees en vis eten. En dat met zo veel mogelijk mensen. Samen besparen we zo veel mogelijk op onze ecologische voetafdruk’. Ik pluk deze zin van hun website. Ik zag bij de start van dag 1 ook dat er al 770 badkuipen waren bespaard of anders uitgedrukt, 1.465 km autorijden. Dag 1 was begonnen en de teller liep al aardig op. Ik wist niet dat er zoveel vlees werd gegeten bij het ontbijt.