Premier Rutte geeft een persconferentie in Nieuwspoort. Beeld anp

Het bedrag waarmee het kabinet de justitiebegroting stut is hoger dan verwacht. Het CDA, een taaie oppositiepartij als het om justitie gaat, vroeg onlangs minimaal 200 miljoen. Daar gaat het kabinet ruimschoots overheen.



Voor het opsporen en vervolgen van criminelen alleen al is 200 miljoen extra beschikbaar. Dat geld wordt verdeeld onder het Openbaar Ministerie, de rechtspraak, het forensisch instituut en de politie. Daarnaast wordt 50 miljoen uitgetrokken omdat de eigen bijdrage voor criminelen in de gevangenis en de verhoging van de griffierechten voor burgers niet doorgaan. De immigratiedienst krijgt eenmalig 60 miljoen.



Dit alles is niet het idee van de coalitie van VVD en PvdA zelf. Premier Mark Rutte meende tijdens de Algemene Beschouwingen in september nog dat er een fatsoenlijke justitiebegroting lag. Minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën hield bij die gelegenheid ijverig een lijstje bij met de dekking die de oppositie zag voor de extra uitgaven, maar moest concluderen dat de benodigde honderden miljoenen niet werden gehaald.



Inmiddels is het kabinet 180 graden gedraaid. Kosten noch moeite worden gespaard om extra geld naar justitie te sluizen. Zo geeft Dijsselbloem zelf 100 miljoen extra aan Veiligheid en Justitie. De staatsschuld loopt daardoor iets op. Van de andere departementen wordt verwacht dat ze gezamenlijk 50 miljoen naar Justitie overmaken.



Witwassen

Om aan meer geld te komen halen de rijksrekenaars een truc uit: er wordt 20miljoen geïnvesteerd in het aanpakken van witwassen en corruptie. Het crimineel vermogen dat wordt afgepakt, naar verwachting 80 miljoen op de lange termijn, kan ten goede komen aan de bestrijding van andere misdaad.



Dat Rutte nu toch de beurs trekt, komt doordat de oppositie hem ertoe dwingt. Zonder de steun van minstens twee oppositiepartijen is de justitiebegroting ten dode opgeschreven in de Eerste Kamer. In een tijd waarin hoog wordt opgegeven van de waarde van de Nederlandse rechtsstaat voelt dat als een blamage. Het vertrouwen in een minister, of zelfs een kabinet, is dan gemakkelijk verspeeld.



Ard van der Steur, minister van Veiligheid en Justitie, toonde zich vrijdag optimistisch over zijn lot. Hij rekent erop dat 'iedereen' nu zich nu achter zijn begroting schaart.