Obchody kolejnych rocznic wybuchu II wojny światowej są coraz bardziej odstręczające. Właściwie zohydzające.



Nie ma żadnej poważnej refleksji o historii i jej związku z teraźniejszością. Nie ma autentyzmu słów, nie ma prawdy ani pojęcia. Nie ma ciszy, skupienia, czegoś, co można by nazwać godnym zachowaniem. Są przepychanki i wrzaski; spocone wysiłki nabijania sobie u suwerena punktów wyborczych i akty mściwości – teraz na premierze Tusku i prezydencie Putinie. Grdyki i czerepy nadęte próżnością. Są złodzieje faktów i prawdy oraz liczni handlarze.

Rozumu, powagi i odpowiedzialności jak zwykle nie ma.

Zgodnie z ukradzioną historią już nawet nie Armia Krajowa miała zasługi, walcząc w podziemiu, ale tzw. żołnierze wyklęci i Brygada Świętokrzyska. Ani ci pierwsi nie byli żołnierzami, ani ci drudzy. A ich działalność to w dużej mierze działalność terrorystyczna. Sami niby-żołnierze przeklęci zostawili jakieś 5,5 tys. trupów, w tym ok. 200 malutkich dzieci. W imię rojeń o III wojnie światowej i „prawdziwej Polsce”.

Armia Krajowa, twór wielki w papierach, a 4-5 razy mniejszy w rzeczywistości, roiła, że pod Warszawą odbędzie się desant z powietrza jakichś trzech dywizji wojsk aliantów zachodnich wyposażonych w czołgi, a na Helu odbędzie się desant z morza także trzech dywizji, które się będą stamtąd przebijać przez dywizje Wehrmachtu, by walczyć o Warszawę.

Gdy oficerowie brytyjscy dokonywali inspekcji wojsk Andersa na Bliskim Wschodzie, słali do Londynu meldunki o tym, że polscy oficerowie są zadufani, gnuśni i nie mają pojęcia o realiach wojny, bo ich myślenie zatrzymało się na teoriach ze szkół oraz czasach I wojny światowej. I nie mieli ochoty się uczyć.

Na koniec klęski wojny i zwłaszcza powstania warszawskiego nasi dzielni wojownicy w Londynie poprzyznawali sobie nawzajem najwyższe ordery za bohaterstwo i odwagę, włącznie z Virtuti Militari. Choć order ten można przyznać wyłącznie za wybitne zachowanie w realnym boju. Sam Anders, choć nazwał decyzję o wybuchu powstania zbrodnią, też order dostał i go przyjął.

***

Po koszmarze klęski wrześniowej gen. Sikorski powołał komisję do zbadania przyczyn klęski. Pułkownik Jan Rzepecki, sporządzając analizę w czasie wojny w kraju, wymienił cały szereg przyczyn. Pominę tu kwestie techniczne, infrastrukturalne i inne materialne, najciekawsze i najważniejsze są bowiem inne przyczyny – czysto ludzkie: mentalne i psychologiczne.

Gdy się czyta tę listę, nie sposób nie wpaść w szok, o ile nie jest się polskim politykiem słusznej partii i odpowiednio słusznym wojskowym, czyli osobą pozbawioną zdolności umysłowych i moralnych.

Oto co stwierdził płk Rzepecki:

– zupełny brak planów wojny

– wojnę z Niemcami rozegramy zaczepnie, jednocześnie „ubezpieczając się od wschodu”

– zacofanie organizacyjne

– brak wykształcenia wyższych oficerów, którzy w olbrzymiej większości byli zupełnie nieprzygotowani do swych funkcji

– fałszywa ocena wartości zawieranych sojuszów i umów z Francją i Anglią

– ewidentna nieznajomość zdolności sojuszników do udzielania pomocy lądowej i powietrznej

– niewyciągnięcie konsekwencji z niemieckiej ofensywy na Czechy i przekonanie, że nie ma ona znaczenia dla bezpieczeństwa Polski

– kompromitująco naiwna koncepcja „wojny ograniczonej”

– błędna koncepcja obrony

– poważne błędy organizacyjno-mobilizacyjne

– opóźniona mobilizacja sztabów i organów tyłowych

– beznadziejna i fatalna w skutkach improwizacja

– ślamazarne tempo tworzenia fortyfikacji

– operowanie przy rozdziale sił nieistniejącymi wielkościami, np. dywizjami, które miały powstać, ale

ich nie było

– stawianie nierealnych zadań żołnierzom

– zatwierdzanie obłędnych ugrupowań armii.

I tak dalej, i tak dalej. I co, Czytelniku, jak się czujesz, czytając? Jak się czujesz, wiedząc, że to ci sami wojskowi planiści, wyżsi oficerowie i najwyżsi politycy zaplanowali powstanie warszawskie?

***

Gdyby w opisywalnej myślą przyszłości miała się znowu zdarzyć wojna, skończyłaby się dla Polski tak samo co do ogólnego wyniku, czyli totalną klęską. Zdarzyłaby się jednak w ten sposób jeszcze gorszy i bardziej szokująco, choć ponad szok Września żaden szok miał nie być większy: nie w dwa-trzy tygodnie, ale w kilka-kilkanaście godzin. Wyrzucony przez Macierewicza dowódca wojsk lotniczych powiedział, że polskie lotnictwo wojskowe zostałoby porażone w cztery godziny. Mówił, rzecz jasna, o sile operacyjnej armii Rosji i przy założeniu, że wojna jest wojną konwencjonalną.

Szok, zwłaszcza w polskiej głowie, ma to do siebie, że szybko paruje. I polska głowa już jest gotowa go powtórzyć. Taka polska taśmowa produkcja własnej historii.

Cała lista pułkownika Rzepeckiego jest aktualna i dziś. Jak się co zdarzy, znowu „wyżsi dowódcy” i najwyżsi politycy rozdadzą sobie nawzajem najwyższe medale oraz będą wawelskie groby.

Ale się nie zdarzy, bo Polska „jest silna w sojuszach” i ma mieć F-35. Nie ma i nie ma mieć – bo to dla żyjących rojeniami i rozdętą pychą polityków rządzących państwem bez znaczenia – bazy, koniecznego i silnego fundamentu wojska, które bez tego nie istnieje. Tego fundamentu nie ma jak widowiskowo pokazać na paradkach, więc dla nich to nieprzydatne.

***

Zegar u Prawdziwych Polaków zawsze chodzi do tyłu: 1 września 2019 r. wskazuje datę mentalną 31 sierpnia 1939 r. To polska specjalność i anomalia magnetyczno-psychiatryczna.

Tanaka

Wnioski z raportu płk. Rzepeckiego na podst. tekstu w „Przeglądzie” nr 35 i książki „Kto odpowiada za klęskę wrześniową”.