Nie lubię Asi Jędrzejczyk, ale szanuję jej dokonania. I to z nią chciałabym się ponownie zmierzyć - powiedziała Karolina Kowalkiewicz w rozmowie z Radiem ZET. Była mistrzyni KSW i jedna z najlepszych zawodniczek MMA na świecie 7 kwietnia stanie do walki z Amerykanką Felice Herrig na gali UFC 223 w Nowym Jorku. Na tej samej gali wystąpi Joanna Jędrzejczyk, która będzie chciała odzyskać pas mistrzowski kategorii 52 kg. Z Karoliną Kowalkiewicz rozmawiał Krzysztof Sendecki.

Chcesz być na bieżąco? Śledź Radio ZET - SPORT na Facebooku

Do oktagonu w Nowym Jorku znów wejdziesz uśmiechnięta?

Oczywiście.

Jesteś chyba jedyną zawodniczką na świecie, która do klatki wchodzi nie z groźną, poważną, skupioną miną a z uśmiechem na twarzy.

Bo gdy wchodzę do oktagonu, jestem bardzo szczęśliwa. Wciąż to powtarzam: ja po prostu kocham to co robię i jak jestem w oktagonie, to wiem, że jestem w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie. I się tym cieszę.

Wygrywałaś już z teoretycznie lepszymi zawodniczkami niż Felice Herrig. Amerykanka ma 6 porażek w karierze, ale ostatnio 4 zwycięstwa z rzędu, czego się po niej spodziewasz?

Felice w tym „biznesie” siedzi już bardzo długo ale od przegranej z Paige Van Zant zrobiła spory progres. Poprawiła się i w parterze i w stójce. Wydaje mi się, że jest bardzo solidną zawodniczką, a jej największą atutem będzie siła fizyczna. Ale tego się nie obawiam. Jestem świetnie przygotowana. Zresztą przygotowania wciąż trwają. 7 kwietnia będę w super formie.

Nie zmieniłaś miejsca przygotowań, wciąż do walk w UFC trenujesz w Łodzi…

Wielu młodym zawodnikom wydaje się, że aby odnosić sukcesy, trzeba wyjechać i trenować w Stanach Zjednoczonych. Ja pokazuję, że można świetnie przygotować się także w Polsce. Zresztą przykład Asi Jędrzejczyk… w Arrachionie Olsztyn doszła na szczyt, zdobyła pas mistrzowski UFC, kilka razy go obroniła. Pierwszą porażkę w karierze poniosła, gdy przygotowywała się za oceanem. Nie ma takiej potrzeby, żeby trenować w Stanach, dlatego z moim teamem stworzyliśmy takie miejsce, aby można było ćwiczyć w Polsce, w Łodzi i mam nadzieję że niedługo to zawodnicy z USA będą przyjeżdżali tutaj…

Powołanie do życia „Shark Top Team” to też pomysł na emeryturę? Na to jak zostać przy mieszanych sztukach walki po zakończeniu kariery?

Ostatnio naszły mnie takie myśli – co będzie, jak przestanę walczyć? Zostały mi jeszcze maksymalnie 3 lata kariery zawodowej i mówię sobie - Boże co ja będę robić? Przecież nie odnajdę się w życiu. Więc chyba tak, chciałabym zostać w MMA, bo nie wyobrażam sobie życia bez MMA i bez treningów.

To jeśli jesteśmy przy życiowych tematach, gdy poprzednio walczyłaś w Nowym Jorku (UFC 205, 12 listopada 2016 roku) napisałaś w mediach społecznościowych:

- Cztery lata temu, przed moją pierwszą zawodową walką, nie było mnie stać na spodenki do walki. Kupiłam je w "second handzie" za 5 zł. Teraz moja twarz jest na telebimie w najdroższym reklamowym miejscu świata na Times Square w Nowym Jorku. Wiara i ciężka praca czynią cuda, a marzenia się spełniają”.

To jak idzie spełnianie marzeń?

Kiedyś usłyszałam dwie fajne rzeczy: rób to co kochasz, a sukces przyjdzie sam i rób to co kochasz, a nie przepracujesz ani jednego dnia. I coś w tym jest. Kiedyś postawiłam wszystko na jedną kartę i to się opłaciło, dziś mogę dzięki temu żyć na fajnym poziomie. Ludzie czasem mówią – ale Ty masz szczęście, nie musisz pracować. Ale to nie prawda, trening to moja praca, bardzo ciężka, codzienna praca. Ale też taka praca, którą kocham.

Wracasz do Nowego Jorku. Poprzednio walczyłaś tam o pas mistrzowski z Joanną Jędrzejczyk. Wielkie Jabłko to jakieś wyjątkowe miejsce, czy po tylu walkach w Polsce i na całym świecie dla KSW i UFC już nie zwracasz uwagi na to gdzie jesteś?

Tak naprawdę nie ma znaczenia, gdzie walczę, ale Nowy Jork jest wyjątkowym miejscem. Walczyłam tam na pierwszej, historycznej gali zorganizowanej w tym mieście. Miasto, które jest uznawane za mekkę boksu, długo nie pozwalało na organizowanie walk MMA. I chociażby z tego powodu Nowy Jork na zawsze zostanie w moim sercu. Chociaż wiem, że tamta walka nie poszła po mojej myśli i chciałabym to jeszcze naprawić. Na pewno teraz w Nowym Jorku chciałabym zwyciężyć.

Wyciągnęłaś już wnioski z Twoich jedynych porażek - z Joanną Jędrzejczyk i Claudią Gadelhą?

Zacznijmy od tego, że nienawidzę słowa porażka. Po prostu przegrałam walki. Porażka to byłaby, gdybym nie wyszła do pojedynku, gdybym nie mogła trenować, gdybym nie mogła walczyć w MMA. To byłaby porażka. Przegrane – były niefajnym doświadczeniem. Szczególnie po walce z Gadelhą (przegrana w pierwszej rundzie) była we mnie ogromna złość, bo byłam perfekcyjnie przygotowana. Nie chcę się usprawiedliwiać, ale ja jestem taka typowa baba. Jak coś mi nie gra w życiu prywatnym, to się przekłada na wyniki sportowe. Myślami byłam wtedy z moimi bliskimi w Polsce, bo moją rodzinę spotkała tragedia, ale nie chce już do tego wracać.

Teraz wszystko jest ok?

Oj tak, wszystko jest ok. Wkrada się przemęczenie treningami, jestem cała poobijana po sparingach. Po wczorajszym treningu mam strasznie poobijane stopy, ale to się zagoi. 29 marca wylatujemy do Nowego Jorku, już się nie mogę doczekać. Będzie fajnie.

Karolina, jak się zostaje gwiazdą internetu? Twoje media społecznościowe (ponad 50 tysięcy obserwujących na Twitterze, ponad 200 tysięcy na Facebooku i ponad 300 tysięcy na Instagramie) to wzór dla innych sportowców, prowadzisz je sama czy pracuje na to sztab ludzi?

Jest mi bardzo miło że tak mówisz, bo czasem słyszę, że powinnam się bardziej postarać, jeśli chodzi o moje media społecznościowe. Prowadzę je sama, nikt nie ma na nie wpływu i jest tam tylko to, co chcę, by tam było…

Jest tam trochę innej Karoliny Kowalkiewicz, także tej spoza sali treningowej czy oktagonu, ale są też takie wpisy jak gratulacje dla Rose Namajunas po tym, gdy odebrała pas mistrzowski Joannie Jędrzejczyk. Wielu kibiców odebrało to jako atak na Jędrzejczyk…

Znowu temat Asi… Rose bardzo lubię. Od walki z nią mamy bardzo dobre relacje.

Przypomnijmy, że Ty walkę z Namajunas wygrałaś

Tak, może nie jesteśmy najbliższymi przyjaciółkami, ale to bardzo dobra dziewczyna, bardzo dobry sportowiec i przede wszystkim bardzo dobry człowiek. Lubię ją i cenię. I cały czas mamy ze sobą kontakt. Oczywiście Asia jest moją rodaczką, ale prywatnie jej nie lubię. Wiadomo, że jak będą walczyły dwie dziewczyny, jedna, którą lubię, i druga, której nie za bardzo lubię, no to będę kibicować tej, którą lubię bardziej.

Wiesz, że znowu pojawi się temat waszego konfliktu

Nie mylmy dwóch różnych rzeczy, bardzo ją cenię i szanuję jako sportowca. To, co zrobiła i osiągnęła, to coś niesamowitego. Była moją ogromną idolką, jeszcze zanim zaczęła walczyć w MMA. Jeszcze jak biła się w muay-thai jej kibicowałam, wstawałam rano i sprawdzałam wyniki na zagranicznych portalach, bo w Polsce nikt wtedy o tym nie pisał. Naprawdę bardzo jej kibicowałam. Ale było kilka takich sytuacji, w których Asia pytana o mnie – obrażała mnie i mówiła niefajne rzeczy na mój temat. Czemu mam udawać, że jest moją koleżanką, jeśli tak nie jest.

Jednak wielu kibiców w Polsce na galę w Nowym Jorku będzie patrzyło przez pryzmat tego, że zobaczymy tam dwie Polki. Dla Ciebie starcie Jędrzejczyk – Namajunas to walka Twoich potencjalnych rywalek?

Nie do końca, bardzo czekam na tę walkę, bardzo jestem jej ciekawa. Wydaje mi się, że Rose po raz drugi wygra… ale zobaczymy.

Jednak…

Powiem Ci szczerze, że gdybym mogła wybierać, z kim chciałaby jeszcze raz spotkać się w klatce, to byłaby to Asia, bo to z walki z nią mam niespełnione sportowe ambicje. Mogłam dać z siebie więcej. I chciałabym rewanżu z Asią. A Rose – tak jak mówiłam wcześniej - bardzo lubię, raz z nią wygrała, ale teraz to byłoby dla mnie ciężkie emocjonalnie bić się z kimś, kogo naprawdę bardzo lubię.

Tak czy inaczej mówimy o walce o pas, która ma wydarzyć się w Twojej karierze w ciągu najbliższych 3 lat?

Mam nadzieję, nie ukrywam, że chciałam jeszcze powalczyć o pas mistrzowski, bo kiedyś się śmiałam, że najpierw muszę zdobyć pas, a potem mogę rodzić dzieci. A chciałabym mieć dzieci, więc muszę zdobyć ten pas. To jednak na razie przyszłość, teraz skupiam się na walce z Felice, na przygotowaniach. Chciałabym wygrać najbliższy pojedynek, stoczyć jeszcze dwie walki w tym roku, w wakacje i jesienią lub zimą. Co będzie dalej – zobaczymy.

Jak wygląda ostatni tydzień przed walką? To czas zbijania wagi, w którym wielu zawodników jest w bardzo złym stanie, bo po prostu są głodni i odwodnieni.

Proces zbijania wagi nie jest przyjemny. W ostatnim tygodniu przed walką zrzucam najwięcej. Praktycznie obcinam węglowodany, bardzo mało jem. Ostatnia doba, kiedy się odwadniamy, jest ciężka. Ale wydaje mi się, że wtedy jestem jeszcze znośna, najgorzej jest tak na miesiąc przed walką. Wtedy chodzę poobijana, obolała, myślę co mogę jeszcze poprawić. Chyba przygotowania znoszę gorzej. Wtedy jestem bardziej nieznośna i czasem wyżywam się na bliskich. Sam moment, kiedy lecę na galę, kiedy zaczyna się fight week – zaczynam się relaksować. Chodzę trochę głodna, ale nie jest źle, wtedy jestem bardziej znośna niż teraz.

A ostatnia doba przed walką? Kiedy jest czas na zaplatanie tej misternej fryzury?

Kiedyś warkoczyki miałam zaplatane w piątek, na dobę przed walką, teraz zaplatam w dniu walki. Ponieważ warkoczyki są bardzo mocno splecione, bardzo naciągają skórę, boli od tego głowa i strasznie się z nimi śpi. A przed walką trzeba się wyspać. Więc zaplatam je tak około południa. W dzień walki lubię sobie pospać do 10, czasem nawet do 11. Wstaję, robię sobie kawkę, jem śniadanko, przychodzi pani, zaplata warkoczyki i gdy już mam je zaplecione, to jest ten moment, kiedy nie lubię nikogo oglądać, zamykam się sama w pokoju. Czasami przychodzi tylko mój trener pogadać jeszcze o walce, ale wtedy to już raczej oglądam „Przyjaciół”, słucham muzyki, relaksuje się i nastawiam na walkę.

To jaki jest plan na ten najbliższy pojedynek?

Mój wymarzony scenariusz – zwycięstwo przez KO lub poddanie przy pierwszej akcji, tak w 30 sekund. Mamy oczywiście założenia taktyczne, będę przygotowana, będzie fajnie.

UFC 223 w Nowym Jorku - KARTA WALK

Walka wieczoru:

Tony Ferguson vs. Khabib Nurmagomedov – o pas mistrzowski wagi lekkiej

Karta główna:

Rose Namajunas vs. Joanna Jedrzejczyk 2 – o pas mistrzowski wagi słomkowej

Calvin Kattar vs. Renato Moicano

Michael Chiesa vs. Anthony Pettis

Paul Felder vs. Al Iaquinta

Karta wstępna:

Felice Herrig vs. Karolina Kowalkiewicz

Ray Borg vs. Brandon Moreno

Devin Clark vs. Michael Rodriguez

Olivier Aubin-Mercier vs. Evan Dunham

Karta przedwstępna:

Chris Gruetzemacher vs. Joe Lauzon

Ashlee Evans-Smith vs. Bec Rawlings

Alex Caceres vs. Artem Lobov

Kyle Bochniak vs. Zabit Magomedsharipov

RadioZET.pl/Krzysztof Sendecki