Reyers Laat vs GTA V

Er zijn weinig tot geen intelligente praatprogramma’s te zien op de Vlaamse televisie, maar ik durf toch te stellen dat Reyers Laat tot die categorie behoort.

Het was dan ook tenenkrommend toen ik er gisteren Ben Rottiers (Pol uit FC De Kampioenen) en traumapsycholoog Erik De Soir op een nogal tendentieuze manier GTA V zag neersabelen. Net als in Hautekiet een dag eerder mochten ze hetzelfde bange betoog afsteken. En Lieven Van Gils ging er gezellig in mee.

“We moeten dit soort spellen verbieden, of er tenminste in censureren.” Daarbij hoorden ook enkele argumenten, die bij momenten wel hout sneden.

Maar dat betoog is niet nieuw. Het komt bij elke release in de spelreeks terug en komt altijd wel aan bod als een gek als Hans Van Themsche of Anders Breivik weer eens onschuldige slachtoffers maakt en zo’n spel bij hen thuis wordt teruggevonden.

Als tegenpartij geen communicatiewetenschapper of gamejournalist die een en ander had kunnen kaderen. Neen, Ian Thomas mocht het spel komen verdedigen. Hoewel ik stijf van bewondering sta voor de tienerzanger (hij schopte het tot de finale van de Grote Sprong!), hij was gewoon niet de juiste gast op de juiste plaats.

Uiteraard heeft De Soir een punt. Te jonge kinderen zouden dat spel niet mogen spelen. Het is te gewelddadig en ik ben er zeker van dat achtjarige kinderen zo’n spel niet kunnen plaatsen. Maar dat een acteur uit FC De Kampioenen zomaar even zonder enige weerklank kan komen zeggen dat het spijtig is dat de makers van GTA “niet creatiever” zijn, omdat “een spel met humor even goed zou verkopen”, is bijzonder ongelukkig. “Dat vraagt natuurlijk wel iets meer inspanning. Dit is gemakkelijk”, alsnog de acteur, verwijzend naar al het geweld. Dat terwijl maker Rockstar Games waarschijnlijk de creatiefste gamestudio ter wereld is die met Grand Theft Auto de meest satirische (want ook dat is humor, Ben) spellenreeks heeft gemaakt die er bestaat.

Weet je wat pas écht gemakkelijk is? Kijkers choqueren door het tonen van een uit de context getrokken folterscène om daar een veel te vooringenomen en eenzijdig “debat” over te voeren.

Zet daar dan toch een Joost Vandecasteele tegenover. Hij bestempelde het spel in De Standaard als kunst en heeft hoe dan ook interessante dingen te zeggen voor beide kampen.

Niet zo lang geleden zat ook het ego van Cain Ransbottyn in de studio. Hij mocht er als “notoire hardrijder”, zonder concrete aanleiding, met een Limburgse politierechter een wat oppervlakkig debat voeren over overdreven snelheid. Uiteraard werd hij meteen keihard onder tafel gepraat. Dat is jammer, want ook voor zijn argumenten viel soms iets te zeggen. Ja, de kwaliteit van onze wegen is slecht, en ja, daar zouden verkeersslachtoffers door kunnen vallen. Maar wat is zo’n uitspraak waard uit de mond van zo’n arrogante zak? Op die manier maken de programmamakers het debat dood nog voor het is begonnen.

Ik ga Reyers Laat niet vertellen hoe ze televisie moeten maken. Ik kan het zelf niet beter en ik weet ook niet welke visie ze nastreven. Maar ik verwacht van het enige praatprogramma dat ertoe doet wél serieuze debatten met nauwkeurig gekozen gasten die weten waar ze over praten en op een constructieve manier met elkaar in de clinch durven gaan. Alles kan beter. Toch?