« Δεν μου ήρθε ξαφνικά θεία επιφοίτηση και με το «καλημέρα» ένας Θεσσαλονικιός πρόεδρος της Αττικό Μετρό αποφάσισε να βαφτίσει ξανά τους σταθμούς της Αθήνας. Το θέμα έφτασε σ’ εμένα απολύτως ώριμο και σε πλήρη γνώση όσων η ανάμειξη είναι προφανής και άγγιζαν οι συνέπειες της απόφασης» τονίζει ο Νίκος Ταχιάος, βάζοντας στο κάδρο της απόφασης την πολιτική ηγεσία κυβέρνησης και δήμου Αθηναίων. «Άλλωστε, για κανέναν στη σημερινή διοίκηση της Αττικό Μετρό, ο Παύλος Μπακογιάννης δεν θα μπορούσε να είναι ένα όνομα σε μία ταμπέλα, όπως το ίδιο ισχύει αυτονόητα και για την οικογένειά του με την οποία υπήρξε διαρκής συνεννόηση στις λίγες αυτές ημέρες που έπρεπε να προλάβουμε την 30η επέτειο της δολοφονίας, αφού πέραν της πατρότητας της ιδέας, αυτή είχε αναλάβει και την δαπάνη της τιμητικής εκδήλωσης» προσθέτει.

Η τοποθέτηση Ταχιάου έρχεται ως έμμεση απάντηση στη δήλωση της οικογένειας του Παύλου Μπακογιάννη, που επιχείρησε να βγει από το κάδρο, κάνοντας λόγο για «απόφαση της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ», την οποία δεν μπορεί να αποδεχθεί.

Όπως αναφέρει ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης σε ανάρτησή του:

Ευχαριστούμε θερμά την «ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ», για την τιμητική πρόταση μετονομασίας του σταθμού «Ευαγγελισμός» σε «Παύλος Μπακογιάννης», την οποία όμως δεν μπορούμε να αποδεχθούμε.

Η απόφαση έχει προκαλέσει συζητήσεις. Για ευνόητους λόγους, δεν θέλουμε το όνομα του Παύλου Μπακογιάννη να μπει σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση. Άλλωστε, κάτι τέτοιο, θα προσέβαλε τη μνήμη ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση και την ενότητα.

Η σύζυγος, τα αδέλφια, τα παιδιά και τα εγγόνια του, τον θέλαμε στο σπίτι κι όχι σε μια ταμπέλα.

Το ότι η μνήμη του είναι ζωντανή και οι ιδέες του εξακολουθούν να εμπνέουν 30 χρόνια μετά, μας αρκεί.

Και πάλι ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Στην ανακοίνωση της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ εξάλλου, γινόταν λόγος και για τη διοργάνωση εκδήλωσης στο σταθμό «Ευαγγελισμός» την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019, παρουσία του Εξοχότατου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος θα εκφωνήσει την κεντρική ομιλία για το πρόσωπο του Παύλου Μπακογιάννη, του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος θα αποκαλύψει το νέο όνομα του σταθμού, του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κ. Κώστα Καραμανλή, της οικογένειας του τιμώμενου προσώπου και εκπροσώπων των αρχών της πόλης των Αθηνών. Κάτι που σημαίνει ότι η εταιρεία είχε ενημερώσει κυβέρνηση και δήμο για τις προθέσεις της και την απόφασή της.

Συνεχίζοντας την τοποθέτησή του, ο Νίκος Ταχιάος αναφέρει:

2. Ξέρω καλά τις περιπλοκές μιας μετονομασίας, αφού έχω 20 χρόνια προϊστορίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μπορούσα να γνωρίζω και τις πολιτικές και τις τεχνικές παραμέτρους του εγχειρήματος. Δεν συμφώνησα να εισηγηθώ κάτι που δεν μπορούσα να υποστηρίξω σε πολλαπλά επίπεδα. Όσοι με γνωρίζουν, αντιλαμβάνονται ότι δεν θα το έκανα ποτέ.

3. Στο πολιτικό επίπεδο πιστεύω ότι ο Μπακογιάννης έχει καταγραφεί ως συνώνυμος της εθνικής συμφιλίωσης, όπως και ο Παναγούλης ως σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα. Σε μία εποχή που όλα αυτά μοιάζουν σε πολλούς «ψιλά γράμματα» και στους δρόμους έφτασαν να αλωνίζουν ελεύθερα οι νοσταλγοί των ναζί, ενώ και ο δολοφόνος Κουφοντίνας έκανε αυτοψία στα ματωμένα ίχνη που ο ίδιος έσπειρε στους αθηναϊκούς δρόμους, η εμφατική ανάδειξη θετικών συμβόλων της πολύ σύγχρονης ιστορίας είναι επιτακτική.

4. Γιατί στο μετρό, λοιπόν; Πιστεύω ότι σε μία σύγχρονη πόλη και μάλιστα με τις ευκολίες που παρέχουν σήμερα τα smartphones, οι ονομασίες των σταθμών μπορούν κάλλιστα να ιντριγκάρουν τον πολίτη και ιδανικά κάθε χρήστη που έχει κάτι να αποκομίσει από αυτές, χωρίς δογματική προσκόλληση στην αναφορά στον χώρο. Προφανώς, κανείς δεν μπορεί να αγγίξει το «Σύνταγμα» ή το «Πανεπιστήμιο», όσο κι εάν για τον δεύτερο θα έβρισκα πιο ευρηματικό το «Αθηναϊκή Τριλογία». Όμως «Ευαγγελισμός»; Εάν η χωρική ονομασία είναι η σημαντικότερη, γιατί όχι «Εθνική Πινακοθήκη» που αφορά και τους επισκέπτες της πόλης; Ας μην υπερβάλλουμε! «Botzaris» λέγεται η παρισινή στάση που αποτίει φόρο τιμής στον Μάρκο Μπότσαρη κι εκεί πέφτει το μάτι κάθε Έλληνα που χτενίζει τον χάρτη του μετρό. Γιατί όχι, «Παύλος Μπακογιάννης» ως ένα νέο τοπωνύμιο; Άλλωστε, κανείς δεν ξεκινά για ένα νοσοκομείο, χωρίς να ξέρει την στάση που θα κατεβεί.

Σε κάθε περίπτωση, λυπούμαι που έγινα και ο ίδιος, άθελά μου, μέρος μιας συζήτησης που έβαλε στο «κάδρο» έναν σπουδαίο απόντα που θα πρέπει να συζητιέται μόνο ως σύμβολο της Ελλάδας που χρειαζόμαστε. Και λυπούμαι που αυτό συμβαίνει λίγες ημέρες πριν την 30η επέτειο της δολοφονίας του.

Υ.Γ.: Με αυτήν μου την ανάρτηση εξαντλώ το θέμα. Δεν πρόκειται να απαντήσω σε τίποτε και κανέναν για το γεγονός, ούτε να μπω σε θεωρητική συζήτηση για τις ονοματοδοσίες.