Chińskie Centrum Informacyjne Narodowego Systemu Kredytu Publicznego, odpowiadające za państwową część Systemu Wiarygodności Społecznej (SWS), podało w ostatni piątek informacje o ograniczeniach (czytaj: karach), jakie spotkały ludzi, którzy zostali odnotowani przez system, jako niedysponujący odpowiednim kredytem (punktacją) wiarygodności społecznej.

W 2018 roku 17,5 miliona ludzi nie miało prawa kupić biletu na samolot, a 5,5 miliona musiało zapomnieć nawet o podróży pociągiem. 290 tysięcy uniemożliwiono podjęcia lepiej płatnej pracy w kadrze zarządzającej lub administracji publicznej. 128 osób dostało zakaz opuszczania swojego powiatu.

Większość osób dotkniętych sankcjami nie zapłaciła administracyjnych kar finansowych. Przyczyny, dla których ktoś został obciążony karą, bardzo się różnią. Od przejścia przez jezdnie w niedozwolonym miejscu, co zostało uchwycone przez monitoring i system rozpoznawania twarzy, po aktywność internetową uznaną za niezgodną z linią partii komunistycznej.

Inni dotknięci zakazem nie zapłacili podatków, albo brali udział w nielegalnych zgromadzeniach.

SWS jest wciąż w fazie testów. Oprócz państwowego sytemu, osiem firm uzyskało licencje na prowadzenie analogicznych systemów komercyjnych, które pozwolą na wypracowanie jednego systemu ogólnokrajowego. Ma on zacząć obowiązywać w 2020 roku i objąć wszystkich obywateli ChRL. Jak do tej pory władze nie opublikowały zbyt wielu szczegółów dotyczących ostatecznego kształtu SWS i zastanawiam się, czy przyszłoroczny termin zostanie naprawdę utrzymany.

Oczywiście, jeżeli Pekin zapowiedział, że wejdzie on w życie, to coś ogłosi z wielką pompą. Jednak wątpię, aby był to w pełni działający i rzeczywiście obejmujący wszelkie aspekty życia Chińczyków system kontroli. Ten będzie wymagał lat, może więcej niż dekadę, aby osiągnąć planowane możliwości, a w między czasie – miejmy nadzieję – ludzie nauczą się go oszukiwać.