Een doopritueel is in wezen niets anders. Om “erbij te horen” en onder invloed van veel te veel pinten, eten of drinken “schachten en porren” (de namen alleen al!) onnoemelijke substanties, likken ze de schoenen van hun meesters en laten ze zich bepotelen. De groentjes mogen vooral niet flauw doen. En ze krijgen te horen dat het volgend academiejaar hun beurt is om nieuwelingen te vernederen. Een aanlokkelijk vooruitzicht, voor sommigen toch.

Dat wordt dus een inwijdingsritueel genoemd. Eentje uit de tijd van de holenmensen, als u het mij vraagt. Al hadden de holenmensen geen smartphone om hun praktijken voor het wereldwijde net vast te leggen. En een maandbudget dat hoger ligt dan het bestaansminimum.