Henk Krol is er met 50plus voor de boze ouderen, maar wie is er voor de (boze) jongeren? Beeld anp

Niet minder dan van een opstand van ouderen, daarvan wordt gesproken na de presentatie van het lijstje beloftes van 50Plus. Een van die splinterpartijen die de hedendaagse Nederlandse politiek kenmerken. Of je nu boze allochtoon (DENK), boze autochtoon (PVV) of een dier (PvD) bent, je kunt net als de boze ouderen stemmen voor jouw deelbelang.



Wordt het niet hoog tijd voor een boze jongeren partij? Zij zijn immers letterlijk het kind van de rekening van de vergrijzing en de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Waarom slaagden eerdere initiatieven niet, zoals BNN-project voor jongerenpartij Lijst 0 in 2010 en de G50 in 2012? Laat dit ten eerste het teken zijn dat jongeren een politieke afweging maken die hun deelbelang overstijgt. Ten tweede geeft het blijk dat jongeren het verouderde vehikel van politieke partij links laten liggen.

Politieke desintresse

In Nederland zijn ondertussen slechts 280 duizend mensen lid van een politieke partij. Het gaat om minder dan 2 procent van de bevolking. Dat is een laagterecord. Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn nog nooit zo weinig mensen lid van een politieke partij geweest. Opiniemakers duikelen over elkaar heen om dit te duiden als een zorgelijke ontwikkeling. De terugloop zou een teken zijn van toenemende maatschappelijke en politieke desinteresse, vooral onder jongeren.



Onzin. Want zijn de dalende ledenaantallen niet volstrekt logisch? In onze moderne, individualistische samenleving worden politieke partijen gezien als ouderwetse, ideologische en dwingende structuren. Dat gevoel is begrijpelijk. De nieuwe generaties zijn veelal opgevoed met de boodschap van zelfbeschikking en atheïsme. Hen is verteld zelfstandig te denken, zonder ideologische of traditionele beperkingen, en in vrijheid te kunnen kiezen of en waarin ze geloven. Dan wil je je niet bij voorbaat binden aan een stroming of politieke kleur.



Wie wil zich invechten in een vergrijsd partijkader van vooral blanke mannen die oude belangen dienen en oude ideeën prediken? Om vervolgens in een vereniging terecht te komen waar spelletjes worden gespeeld, (hoogopgeleide) partijleden elkaar saboteren en het altijd de vraag blijft wiens belang of ego nu echt centraal staat bij zulke gevechten.

SP-leider Emile Roemer spreekt de leden toe op de familiedag van de partij in Burgers Zoo Beeld anp

Google-generatie

Tot slot is de werkvorm van partijen voor de Google-generatie ouderwets en geestdodend: langdradige discussies, fysieke bijeenkomsten, stemmen met handopsteken, en over honderden moties en amendementen. Slaapverwekkend voor een generatie wiens beste vrienden een smartphone, een tablet en de sociale media zijn.



Het protest van de millennials zal daarom niet in de vorm van een partij komen, maar in nieuwe structuren, ad hoc coalities rond thema's, digitale mobilisatie. De verouderde structuren zoals politieke partijen zijn een middel tot politieke beïnvloeding, waarvan gebruik wordt gemaakt zonder zich te binden. Initiatieven als de beweging Positief Links proberen de Google-generatie daarom op een moderne manier politiek te activeren, buiten de partijen om en over de partijgrenzen heen.



Want de jongere generatie is enorm betrokken, alleen wil ze geen lid meer worden van een partij. Positief Links werkt daarom vanuit een netwerkvorm, zonder lidmaatschap, met twee doelen: het vinden en agenderen van nieuwe links-progressieve ideeën, en het opbouwen van een netwerk van links-progressieve (jonge) mensen zonder partijbelang. Het gaat om de ideeën zelf, niet om wie ze naar voren brengt. Het netwerk moet die kritische massa te vormen die nodig om via de ideeën de maatschappijverandering te krijgen die we zoeken: een betere, duurzamere, rechtvaardigere wereld.