Geen samenhang, leiderschap en te weinig grinta in het Regenboogstadion, STVV moest tegen Antwerp uit een heel ander vat tappen. Daar slaagden ze met brio in. Na afloop klonk applaus. Gestreden voor wat ze waard waren, luidde het verdict.

Nicky Hayen liet Chris Durkin voor de verdediging opdraven. De 19-jarige Amerikaan keek niet op een meter meer of minder. Durkin dichtte gaten op de flank, schuwde de duels centraal op het middenveld niet en leefde zich ook wat in offensieve zin uit.

“Ik heb me nog nooit zo moe gevoeld na een wedstrijd”, vertelde Chris Durkin na de 1-1 aan Voetbalbelgie.be. “Zowel fysiek als mentaal. We speelden een sterke partij en kwamen op het einde verdiend op voorsprong. Jammer genoeg slikten we in de 94e minuut nog een doelpunt. Dat kwam hard aan. Dan voel je al die meters extra.”

“Toch mogen we trots zijn. Antwerp is een heel sterke ploeg. We wisten dat we elk moment scherp moesten staan, anders zouden zij toeslaan. We speelden als een echt team: iedereen vocht voor elkaar en de communicatie op het veld was ook goed. Ik denk dat wij ook gevaarlijker waren dan Antwerp. Als je in de ultieme slotfase twee punten door de vingers ziet glippen, is de teleurstelling gigantisch. Dit was echt wel ‘heartbreaking’. Ik zit kapot. Ik heb het gevoel 20.000 kilometers gelopen te hebben. Van box tot box.”

Voor de huurling van DC United was het zijn derde wedstrijd in de Jupiler Pro League. Hij deed ook mee tegen Racing Genk (1-2 winst) en Club Brugge (1-2 nederlaag). Nicky Hayen is tevreden over de evolutie van zijn Amerikaanse middenvelder. “Chris knapt veel werk op, staat zijn mannetje in de duels en laat zich ook verbaal gelden op de grasmat.”

STVV moet binnen enkele weken beslissen of ze langer verder gaan met Chris Durkin. Hij zou graag verder zijn kans kunnen gaan in België.

“Ik weet ondertussen goed waar deze club voor moet staan: de mouwen opstropen en voor elkaar door het vuur gaan. Dan krijg je extra steun van de supporters. Dat is STVV. Een stijl die bij mij past. Ik ga er graag honderd procent voor.”

Suikerwafels

Durkin mag tegen Waasland-Beveren opnieuw op speelminuten rekenen. Een heel andere match dan thuis tegen Antwerp. Op vreemd terrein, een ander speelveld, met minder steun van de twaalfde man.

“Het is doodjammer dat we deze match niet gewonnen hebben. We verdienden de drie punten tegen Antwerp. Dan moeten we die maar bij Waasland-Beveren grijpen. Als we met dezelfde mentaliteit aan de aftrap komen, kunnen we in dat opzet slagen. We moeten ook in die match als één blok spelen. De ploegen onderaan pakten punten, wij moeten er zelf voor zorgen dat de marge groot genoeg blijft.”

Na Waasland-Beveren-STVV stapt Chris Durkin op het vliegtuig. Daar kijkt hij ook naar uit. “Ik ben nog maar negentien en heb mijn familie al een tijd niet gezien. Ik mis de USA toch wel een beetje. Het voetbal is beter in België, laten we zeggen dat het eten in Amerika beter is (lacht). Jullie suikerwafels zijn wel verdomd lekker.”