Deze zomer blies een half leger de aftocht bij de ploeg van ‘De ideale wereld’: Jonas ­Geirnaert werpt zich op een fictieproject, regisseur Jan ­Eelen eveneens, en reporter Bart Van Peer alias Bikkelbart toog in het spoor van Lieven Scheire naar de VRT. Stilaan de last men standing: Jelle De Beule en Otto-Jan Ham.

Otto-Jan Ham (laat het hoofd mismoedig tussen de schouders zakken) «Ja, we hebben afscheid moeten nemen van een aantal mensen. Dat valt ons zwaar, uiteraard, maar hey: je kunt je wellicht inbeelden wat voor financiële ruimte hun vertrek schept?







»Overigens: wij wisten – behalve bij Bart – al langer waar we aan toe waren. Jan Eelen hield zich naar het eind toe meer op de vlakte, en van ­Jonas wisten we ook dat hij niet voor altijd zou blijven.»

HUMO Ik hoor waaien dat jullie de oceanische leegte die Jonas achterlaat willen opvullen met een pool van sidekicks voor Jelle De Beule.

Ham «Hmm, dat is nog niet helemaal duidelijk: we zijn nog aan het testen. Het principe zal zijn: alleen Jelle. Niemand is onmisbaar, maar Jonas is wel uniek: als je één iemand in zijn plaats zet, wordt die sowieso vergeleken. Dat zou dom en raar zijn.»

HUMO Ik hoor ook dat de programmadirectie Sven de Leijer op die lege stoel wilde droppen.

Ham «We zijn een heleboel mensen aan het uitproberen, maar dat was altijd al het plan. We vinden het cool om nieuwe mensen te lanceren. Luc ­Haekens is daar een goed voorbeeld van: die liep al lang rond op Woestijnvis, klaar om opnieuw uitgevonden te worden. Homo turisticus Jan ­Matthys is ook zo’n figuur. Wij hebben nu weer drie, vier nieuwe gezichten klaarstaan die er mogelijk bij komen. Mensen die vorig jaar al reportages maakten, maar die nu misschien meer in beeld zullen komen. We hebben niet de ambitie om mensen elders weg te kopen: al is het maar omdat Woestijnvis daar geen geld voor heeft (lacht).»

HUMO Verandert er voorts nog iets?

Ham «Niets. Het enige verschil met vorig jaar rond deze tijd is dat we toen nergens stonden.»

HUMO Maar jullie zullen dit jaar niet van het verrassingseffect kunnen profiteren.

Ham «Is dat een nadeel? Vorig jaar was ‘De ideale wereld’ voor sommige mensen té bevreemdend: ze konden het niet plaatsen en vonden het daarom een slecht programma. Nu hebben we tenminste het voordeel van de twijfel: kijkers zullen niet schreeuwend weglopen als ze een edgy filmpje zien.»

HUMO Is het hoge wat de fok-gehalte niet de kracht van het programma?

Ham «Ja, maar dat zal zo blijven, hoor: we hebben al enkele filmpjes gedraaid en ik heb meer dan eens beschaamd moeten wegkijken. Dat heb ik vaak bij humor waar ik hard om moet lachen: ik voel tegelijk onbehagen. Als we in de uitzending een filmpje tonen, krijg ik in de studio vaak de stuipen van het lachen. Zoals die keer dat Luc Haekens met de Chinese president naar Tienen trok. Dan denk ik telkens weer: ‘Hoe is het mogelijk?’ Jelle heeft ook eens een keur aan geslachtsziekten aanschouwelijk gemaakt met curryworsten en frituursauzen terwijl Jan Peumans naast me zat. Ik wist dat dat filmpje eraan kwam, maar ik kon het toch niet aan.»

HUMO Jullie studiogasten zitten niet zelden in een lastig parket: zijn er die daarom niet wíllen komen?

Ham «Ja, maar niet veel. Wie wilde er niet komen? Ah, ja: ­Johan Vande Lanotte.

»Ik snap wel dat ze aarzelen, maar uiteindelijk worden ze wel gesoigneerd. Ook al sparen we niemand, we blijven sympathiek. Het is gewoon... anders. Ze krijgen niet het podium dat je in andere talkshows krijgt. In elk geval is nog nooit iemand boos buitengestoven. Daarom een oproep: mensen als Karel De Gucht of Pieter De Crem willen we heel graag in de uitzending. Mensen met enige allure, zeg maar: het contrast met mij moet groot genoeg zijn.»