W ostatni weekend odbył się Łódzki Festiwal Fantastyki Kapitularz, konwent na który Was zapraszaliśmy. Teraz nadszedł czas na krótką relacje – w Łodzi pojawiła się całkiem spora grupka naszych forumowiczów, wszyscy zgodnie twierdzą, że dobrze się bawili. A miłośników PLiO było tam z pewnością jeszcze więcej.

Zgodnie z planem na Kapitularzu odbyło się kilka „grotronowych” punktów programu. W piątek bawiliśmy się na troszkę chaotycznie poprowadzonych, ale bardzo wesołych kalamburach. W sobotę natomiast odbył się mini-blok martinowski. Najpierw spotkanie z Michałem Jakuszewskim, tłumaczem m. in. „Pieśni Lodu i Ognia” poprowadziła SemiVowel, a publiczność również bardzo aktywnie dołączyła do rozmowy. Tłumacz Sagi opowiadał o początku swojej przygody z przekładami „klubowymi” w czasach, gdy fantastyka była wydawana w drugim obiegu, podzielił się z nami swoim stosunkiem do niektórych bohaterów cyku (lubi Aryę i Daenerys) a także opinią na temat tłumaczenia nazw własnych (jest zwolennikiem takiego zabiegu). W dyskusji z publicznością poruszona została kwestia wyzwania, jakim była dla niego kontynuacja cudzego przekładu. Rozmawialiśmy też o tłumaczeniu niezwykle dosadnego języka, którym posługują się postacie u Martina. W tej sprawie pan Michał Jakuszewski okazał się być zaprzysięgłym wrogiem wszelkiej cenzury.

Wielbiciele prozy G. R. R. Martina z niecierpliwością czekali na informacje odnośnie „Wichrów Zimy”. Michał Jakuszewski potwierdził, iż został poproszony przez wydawnictwo Zysk o zarezerwowanie pod koniec tego roku czasu na tłumaczenie Wichrów Zimy i choć tłumacz wydawał się mieć lekki dystans do tej informacji, niewątpliwie jest to światełko nadziei dla wielu z nas. Pan Jakuszewski przyznał także, że jeśli chodzi o znajomość szóstego tomu sagi wie tylko tyle, ile każdy zainteresowany tematem fan Pieśni Lodu i Ognia. Innymi słowy nie miał dostępu do żadnych dodatkowych rozdziałów „Wichrów”, poza tymi, które Martin dotychczas opublikował. Jakuszewski zwrócił także uwagę na to, że do tłumaczenia dostaje wstępnie zredagowany plik, który w toku dalszych prac redakcyjnych może ulec zmianom. Tłumacz Martina odniósł wrażenie, że w „Uczcie dla wron” pierwotny zamysł GRRM był taki, że Brienne miała zginąć, powieszona przez Lady Stoneheart. Gdybając na temat dalszych losów bohaterów, pan Jakuszewski podejrzewa, że Brienne czeka walka (sąd boży?) z Jaimem i że wojowniczka z Tarthu specjalnie tę walkę przegra, ratując tym samym życie Królobójcy.

Następnie nasi forumowicze, cały czas w towarzystwie Michała Jakuszewskiego, dyskutowali podczas dwóch paneli – pierwszy o kobiecości w PLiO, drugi natomiast dotyczył kontrowersji wokół 5. sezonu „Gry o Tron”.

Panel dotyczący kobiecości w zamyśle został podzielony na wątki dotyczące kobiet PLiO jako matek, członkiń swoich rodów, władczyń, kapłanek i nauczycielek, wojowniczek i wyrzutków. W trakcie dyskusji uznaliśmy, że modele kobiecości w PLiO są bardzo zróżnicowane. Dużo czasu poświęciliśmy damom, spełniającym się w tradycyjnych rolach i podporządkowanych Rodzinie, Obowiązkowi i Honorowi. Jednak jak się okazało, wojowniczki w Westeros nie są aż taką rzadkością, jak mogłoby się wydawać – zwłaszcza tam gdzie wpływy Andalów nie były zbyt silne – np. na Niedźwiedziej Wyspie lub w Dorne. Zdania podzieliły się, kiedy omawialiśmy stosunek do kobiet na Żelaznych Wyspach. Nie zabrakło też zaskakujących konkluzji – np. rozmawiając o kochankach, doszliśmy do wniosku, że Aegon Niegodny był w gruncie rzeczy porządnym facetem…

Panel dotyczący serialu skupił się na omawianiu tego co nam się podobało (lub nie) w piątym sezonie. Niemal wszyscy chwalili odcinek „Hardhome”, natomiast chyba najwięcej kontrowersji budziła serialowa historia Stannisa, choć przyznano, że aktorsko stała na bardzo wysokim poziomie. Nie mogliśmy też sobie darować omówienia wątku dornijskiego. Maegi dzielnie broniła honoru twórców i wydaje się, że pod koniec dyskusji objawiło się więcej jasnych punktów, niż początkowo można było się spodziewać. Ostatecznie niemal wszyscy zadeklarowali chęć oglądania kolejnego sezonu.

Ale oczywiście na Kapitularzu działo się też wiele innych ciekawych rzeczy – można było się wybrać na liczne prelekcje i spotkania autorskie (na konwencie pojawili się m. in. Anna Kańtoch, Andrzej Pilipiuk czy Marcin Przybyłek), zajrzeć na przeróżne warsztaty (od tańca przez strzelanie z łuku po druk 3D), pograć w RPGi, Larpy, albo w którąś z kilkuset planszówek dostępnych na Łódzkim Porcie Gier, który tradycyjnie towarzyszył Kapitularzowi. Podsumowując – bawiliśmy się tam naprawdę bardzo dobrze, szczerze możemy wszystkim polecić wizytę na kolejnych edycjach konwentu.

autorzy: Nimue & Waymar

fot. Marcin Siwania i Piotr Zawadzki