Czytelniczki i czytelnicy Queer.pl opowiadają o swoich świętach

"Rodzinne święta, więc rozpoczynamy #Znikanie. Dla tych których kochamy, często nie ma miejsca przy wigilijnym stole. Zaciskamy zęby i się nawzajem wymazujemy.” Przed świętami podzieliliśmy się z Wami historią osoby, która Boże Narodzenia spędza bez swojego partnera, bo bliskie nam osoby są często tematem tabu w rodzinnym domu.

Spodziewaliśmy się Waszych reakcji i podobnych opowieści o wymyzwaniu i wykluczeniu. Obok takich historii, które publikujemy poniżej dostaliśmy jednak także sporo bardzo optymistycznych sygnałów i komentarzy o akceptacji i współnym świątecznym stole. Dziękujemy wszystkim, którzy chcieli się z nami podzielić swoimi historiami i oddajemy Wam głos. Marek Od 7 lat spędzam święta z moim partnerem i jego rodzina. Choć teraz mówię naszą rodzina. Przy stole spotykają się 4 pokolenia i nie ma mowy o jakiejkolwiek homofobii. Moja rodzina wyrzekla się mnie już dawno. Ale dzięki mojemu kochanemu mam nową rodzinę. Rodzinę która mnie szanuje i docenia.Wiemy wszyscy jakie są realia ale na te święta wszystkim życzę tego co sam mam. Miłości i ciepła rodzinnego.Alek Pomyślałem, że również podzielę się tym jak spędzam święta. Ponieważ jestem osobą transpłciową bez akceptacji ze strony swojej rodziny, święta są dla mnie przede wszystkim czasem udawania, że dobrze się czuję z płcią nadaną mi przy urodzeniu. To lakoniczne odpowiedzi na pytania kiedy przyprowadzę "kawalera", że już trzeba myśleć o ślubie, dzieciach, własnej rodzinie. To głosy oburzonych ciotek: "Ale jak to nie chcesz mieć dzieci!? Jak już będzie mąż, to zrobi swoje!" To również rozmowy o mojej przyszłości zawodowej, że muszę znaleźć bardziej "kobiecy" zawód niż to co mnie faktycznie interesuje. To też śpiewanie kolęd na pasterce, i jeszcze tego samego dnia rozmowy przy stole na temat jak to te "lgiebety" powinny spłonąć w piekle. Moim największym marzeniem jest spędzić kiedyś święta bez tego całego udawania, niestety na razie nie mam takiej możliwości. Muszę pogodzić się sam ze sobą (idzie mi coraz lepiej), a następnie przełamać się i powiedzieć o sobie innym, mam nadzieję odpowiednim ludziom. Nie łatwo to zrobić kiedy wcześniej trafilo się na nieodpowiednie osoby, w związku z czym do dziś mam traumę swojego pierwszego coming-out'u. Mam nadzieję, że dla większości z Was to będą święta (albo zwykłe dni) pełne akceptacji i miłości czego z całego serca Wam życzę.Fatima Od kilku lat mamy poważny problem... Jak pogodzić święta u obu rodzin ? czasem jest więc na zmianę (szczególnie Wielkanoc)... ( Pozostało znaków: 9300 )