Het afremmen van een trein bij waarneming van spoorlopers is geen oplossing. Plotseling remmen kan achterop rijdende treinen hinderen en daarmee de veiligheid op een van de drukst bereden spoornetwerken in Europa juist nadelig beïnvloeden. Dat schrijft professor Rolf Dollevoet van de TU Delft in een opiniestuk.

OPINIE – Vorige week stelde ProRail-directeur Pier Eringa dat machinisten minder snel op de rem moeten trappen als mensen langs het spoor lopen. Politiek Den Haag reageerde direct door aan te geven het een ‘idiote uitspraak’ te vinden, omdat punctualiteit nóóit voor veiligheid van mensen mag gaan. De Vakbond voor rijdend personeel, VVMC, vindt dat het te makkelijk is om te zeggen dat machinisten niet zo snel moeten afremmen als iemand langs het spoor loopt.

Spoorlopen

Politiek, infrabeheerder, vervoerders en vakbonden zijn het erover eens dat spoorlopen strenger moet worden aangepakt en dat er maatregelen moeten worden genomen om de toegang tot het spoor te beperken. Controle, technische ondersteuningen in infra en trein, maar ook allerlei vormen van hekwerken dragen daar aan bij. Bij de beoordeling door betrokken partijen van de te nemen maatregelen worden echter argumenten aangevoerd die los staan van de kern van het probleem en daardoor het zicht op een systeemoplossing vertroebelen.

Machinisten mogen kennelijk remmen voor spoorlopers omdat dit een menselijke reacties is en veel machinisten traumatische ervaringen hebben met zelfdodingen in het spoor. Dit laatste zal ik zeker niet ontkennen! De gevolgen van een zelfdoding op het spoor zijn zeer ernstig voor alle betrokkenen.

Afremmen trein

Dit neemt niet weg dat afremmen van een trein bij het zien van spoorlopers geen enkel nut heeft. Een trein met een snelheid van 140 kilometer per uur heeft een remweg variërend van vijfhonderd meter tot een kilometer, afhankelijk van verschillende factoren zoals onder andere de lengte van de trein, belading en de weersomstandigheden. Vanuit een rijdende trein kunnen mensen langs de spoorbaan op zijn best op een afstand van tweehonderd meter worden onderscheiden. Mocht een spoorloper plannen hebben voor zelfdoding dan zal afremmen van de trein dit niet voorkomen.

Dan het argument van veiligheid. Spoorlopers nemen een groot risico maar de spoorbeheerder en de vervoerders moeten zich bekommeren om hun veiligheid. Pier Eringa stelt eigenlijk voor om mensen die zich bewust begeven in het profiel van vrije ruimte langs een spoorbaan – en dus moedwillig gevaar opzoeken – niet anders te behandelen dan reizigers op het perron.

Dagelijks passeren honderden Intercity-treinen perrons met wachtende passagiers met snelheden tot 120 kilometer per uur. Zonder aankondiging via de stationsomroep of een hoornsignaal van de trein, laat staan dat er wordt afgeremd door de machinist. Dit gebeurt al zolang de trein wordt gebruikt voor massavervoer van passagiers.

Veiligheid

Ja, ook ik ben echt boos op spoorlopers. Spoorlopen moet worden bestreden en de gehele spoorsector denkt na over maatregelen voor dit probleem. Het afremmen van treinen bij waarneming door de machinist is in ieder geval geen oplossing. Sterker nog, plotseling remmen kan achterop rijdende treinen hinderen en daarmee de veiligheid op een van de drukst bereden spoornetwerken in Europa juist nadelig beïnvloeden.

Dit opiniestuk van professor Rolf Dollevoet verscheen eerder op de website van RailaHead, onderdeel van de sectie Railbouwkunde van de TU Delft.