“De zorgkloof in België op 8 jaar tijd verzesvoudigd”, dat zegt armoedeorganisatie, Dokters van de Wereld. Samen met Netwerk tegen Armoede starten ze een campagne die de zorgkloof en zorguitstel onder de aandacht brengt.

“Zorgkloof in België op 8 jaar tijd verzesvoudigd”

Wie in ons land niet over een comfortabel inkomen beschikt, heeft het steeds moeilijker om de zorgeindjes aaneen te knopen: terwijl in 2008 nog maar 1,4 procent van de laagste inkomens aangaf niet aan de nodige zorg te raken, loopt dit cijfer in 2016 op tot 7,9 procent, zo blijkt uit een rapport van de Europese Commissie dat dit jaar verscheen. “Bijna verzesvoudiging op 8 jaar tijd en een verdubbeling sinds 2011”, vertelt Ri De Ridder, voorzitter van Dokters van de Wereld. “Wat daarnaast opvalt is dat terwijl het zorguitstel bij ons toeneemt, we in de rest van de Europese lidstaten een omgekeerde trend zien. De kloof in ons land is niet enkel groot maar ook een stuk groter dan in de andere West-Europese landen.”

Zorguitsel door financiële redenen

“600.000 Belgen leven momenteel in armoede. Zij doen te vaak noodgedwongen aan zorguitstel omwille van financiële redenen”, vertelt David de Vaal, Coördinator van het Vlaams Netwerk tegen Armoede.

“79 procent van de gedepriveerde huishoudens beschouwt de kost van geneesmiddelen als een financiële last op het budget 32 procent moest een bezoek bij de tandarts uitstellen en 35 procent beschouwt geestelijke gezondheidszorg als onbetaalbaar.”

”Hoogopgeleide vrouw 13,4 jaar langer gezond dan laagopgeleide vrouw”

Deze zorgongelijkheden zijn niet zonder gevolgen: “De kloof in levensverwachting zonder beperkingen tussen het hoogste en laagste opleidingsniveau van een 25-jarige is 10,5 jaar voor mannen en 13,4 jaar voor vrouwen”, vertelt De Ridder.

“Anders gezegd: een Belgische hoogopgeleide vrouw van 25 jaar leeft gemiddeld tot haar 74e in goede gezondheid, terwijl de gezonde levensjaren zich bij een laagopgeleide vrouw tot haar 60e verjaardag beperken en ze gemiddeld gezien al voor haar pensioen geconfronteerd wordt met gezondheidsproblemen.”

Ook middenklasse getroffen

Niet enkel Belgen in armoede piekeren over hoe ze hun zorg moeten inpassen in hun budget. Ook de rest van de bevolking breekt zich regelmatig de kop over de kost van zorg. “34 procent van álle Belgische gezinnen beschouwt de kost van geneesmiddelen als een middelmatige of aanzienlijke last”, vertelt De Ridder. “En 26 procent geeft aan dat de bijdragen voor de gezondheidszorg moeilijk tot zeer moeilijk in te passen zijn binnen hun beschikbare huishoudbudget.”

Bovendien geeft 1 op 5 van alle Belgen aan dat tandzorg en mentale zorg niet betaalbaar is, zegt Dokters van de Wereld. Het feit dat het ‘uit-eigen-zak-gedeelte’ bij tandzorg kan oplopen tot in de honderden of zelfs duizenden euro’s en dat 40 procent van de tandartsen zich niet hoeft te houden aan de vastgelegde tarieven, verklaart dit probleem.

“Gezinsuitgaven voor zorg nergens zo hoog als in België”

Wat geestelijke gezondheidszorg betreft is de recente regeling die de psycholoog terugbetaalt te beperkt in de zin dat jongeren en 65-plussers worden uitgesloten. “Er is te weinig aandacht voor het financieel toegankelijk maken van geestelijke gezondheidszorg voor laagopgeleide of weinig bemiddelde mensen, wat jammer is, aangezien mensen in armoede net meer mentale zorgnoden hebben. De huidige regeling integreert de geestelijke gezondheidszorg nog te weinig in de 1e lijn en werkt financiële drempels voor mensen in armoede onvoldoende weg.”

“Alles samengenomen zien we dat de Belg veel zorg uit eigen zak betaalt”, concludeert de Ridder. “De jaarlijkse niet terugbetaalde gezinsuitgaven voor zorg in België zijn met gemiddeld 1.000 euro per jaar zelfs de hoogste van gans Europa en liggen 500 euro hoger dan het Europees gemiddelde van 600 euro per jaar per gezin.”