Carlo Wolters, directeur kerncentrale Borssele Beeld EPZ

Nog geen jaar geleden kwam de vereniging Nucleair Nederland met een plan om de kerncentrale, die volgens de huidige regelgeving in 2034 moet sluiten, langer open te houden, en zelfs nog een of twee centrales bij te bouwen. Wolters is toonaangevend lid van deze vereniging. Voor het eerst sinds de publicatie van dat plan geeft hij een uitgebreid interview.

Wolters erkent sinds de publicatie geen actie te hebben ondernomen: dat is zinloos zolang de Kernenergiewet niet is veranderd. Daarin staat dat aanvragen tot verlenging van de levensduur van de kerncentrale niet in behandeling mogen worden genomen. Het initiatief ligt geheel bij het kabinet, zegt hij.

Parijse akkoorden

Wolters vindt niet alleen dat zijn centrale langer zou moeten openblijven, maar ook dat er nieuwe kerncentrales bijgebouwd moeten worden. Zonder extra kerncentrales kan Nederland nooit voldoen aan de eisen van de Parijse akkoorden om de uitstoot van CO 2 terug te dringen.

Dat vindt ook de energieorganisatie van de Oeso, de IEA. Die kwam een jaar geleden met waarschuwende woorden. De kans dat de sluitende kerncentrales kunnen worden vervangen door windmolens en zonnepanelen, acht de IEA gering. De organisatie vreest dat kerncentrales zullen worden vervangen door gas- en kolencentrales, en dat de uitstoot van CO 2 met miljarden tonnen zal stijgen.

De EPZ Kerncentrale van Borssele. Beeld Raymond Rutting / De Volkskrant

In Nederland lijkt de kans op nieuwe kerncentrales klein. Wolters constateert dat het onmogelijk is om een rendabele kerncentrale te bouwen, tenzij er nadere afspraken worden gemaakt met toezichthouder ANVS over het toezicht gedurende de bouw. De bouw van kerncentrales duurt altijd langer dan gepland, en kost ettelijke malen zo veel als begroot.

Regels aanscherpen

Volgens Wolters komt dat doordat toezichthouders nog tijdens de bouw de regels aanscherpen. ‘Eén ding is zeker’, zegt hij: ‘Als de regels kunnen worden veranderd tijdens de bouw van een centrale, dan is het onmogelijk er nog een te bouwen die rendabel is. Ook in Nederland.’

Wolters stelt dat de vertraging en prijsverhogingen vooral te wijten zijn aan het veranderen van de voorschriften tijdens de bouwfase. Hij heeft zijn hoop gevestigd op één simpele afspraak die zou moeten worden gemaakt met de Nederlandse toezichthouder ANVS: ‘Tijdens de bouw worden de voorschriften niet veranderd.’

Vooralsnog lijkt die hoop ijdel. ‘De ANVS kan geen harde garantie geven dat de veiligheidseisen niet veranderen tijdens de bouw’, zo laat ANVS weten.