Κέρκυρα, 1981. Ο Μάνος Χατζιδάκις οργανώνει τους πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού. Ο ίδιος διευθύνει την ορχήστρα, ο νεαρός Άρης Δαβαράκης παρουσιάζει τη βραδιά, και στην κριτική επιτροπή συμμμετέχουν και οι Νίκος Γκάτσος, Γιάννης Τσαρούχης, Νίκη Γουλανδρή, Ελένη Βλάχου, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Κουρουπός. Ανάμεσα στα 30 τραγούδια που συμμετείχαν ήταν το «Και θα χαθώ», σε μουσική του Λάκη Παπαδόπουλου (Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ) και στίχους του Κυριάκου Ντούμου. Το τραγούδι ερμήνευσε η Ισιδώρα Σιδέρη, μια νεαρή ερμηνεύτρια με αισθαντική, ραγισμένη φωνή αναντίστοιχη προς την ηλικία της. Το κανάλι Gpitral4 του YouTube διασώζει μια πολύ καλή μαγνητοσκόπηση της συγκεκριμένης ερμηνείας.

Δεν ξέρω αν οι νεαροί ερμηνευτές εκείνης της εποχής (ανάμεσα στους οποίους και πολλοί σημαντικοί σύγχρονοι καλλιτέχνες) είχαν συναίσθηση του πόσο τεράστια εμπειρία ήταν η συγκεκριμένη βραδιά. Ξέρω πως, αν γύριζα το χρόνο πίσω, θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί.

Το τραγούδι ερμήνευσε στον πρώτο του δίσκο και ο νεαρός Μιχάλης Χατζηγιάννης, στον πρώτο του ελληνικό δίσκο «Παράξενη γιορτή» το 2000. Η σχεδόν εφηβική, τότε, φωνή του Μ.Χ. έφερε το τραγούδι ξανά στα στόματα της επόμενης γενιάς, σχεδόν 20 χρόνια μετά την πρώτη εκτέλεση, σε ύφος πολύ πιο «ποπ» από εκείνη της Ισιδώρας.

Η Ισιδώρα Σιδέρη δεν έκανε ποτέ τη μεγάλη καριέρα που άξιζε. Με τον Γιάννη Ζουγανέλη, απέκτησαν την Ελεωνόρα Ζουγανέλη. Τριάντα χρόνια μετά τη μητέρα της, η Ελεωνόρα θα τραγουδήσει το «Και θα χαθώ», και θα το συμπεριλάβει στη ζωντανή ηχογράφηση του δίσκου της «Είπα στους φίλους μου». Η Ελεωνόρα εκπλήρωσε το όνειρο της μητέρας της με τον καλύτερο τρόπο. Είναι μια από τις σπουδαίες ερμηνεύτριες της νέας γενιάς…

[Η εικόνα προέρχεται από το κανάλι GPitral του YouTube]