Montasser AlDe'emeh sluit de deuren van zijn Molenbeekse centrum De Weg Naar, waar hij geradicaliseerde moslimjongeren, hun families en teruggekeerde Syriëstrijders begeleidde. Dat vertelt hij zondag aan Knack.be. "Het is nu aan de overheid. Ik kan dit niet alleen blijven doen.''

Montasser AlDe'emeh richtte in 2015 een eerste centrum op in Mechelen, dat operationeel was van begin 2015 tot eind 2015.

Na de aanslagen in Parijs opende hij ook een centrum in Molenbeek. De werking financierde hij zelf, zonder subsidies van de overheid. "Dat zou mijn geloofwaardigheid onder een bepaalde groep van radicale moslims ondermijnen. Bovendien geloof ik niet in de deradicaliseringsprogramma's van de overheid, dus wil ik me er niet aan liëren", zo zegt hij aan Knack.be.

Maar gedesillusioneerd door het uitblijven van enige respons vanuit het beleid, zet AlDe'emeh zijn engagement in De Weg Naar op zondag 1 mei stop. "Ik ben gefrustreerd. Niemand is geïnteresseerd. Nooit kreeg ik bezoek van een burgemeester of beleidsmaker", klinkt het.

Hij heeft het gevoel dat hij niet gehoord wordt bij de beleidsmakers, en moet anderzijds bedreigingen uit radicale islamitische hoek slikken. "Gisteren nog werd ik met de dood bedreigd uit IS-hoek. Mijn beide ouders zijn ziek en hebben mijn steun nodig. Ze zijn doodongerust. Ik heb geen zin om voor mijn centrum te worden doodgeschoten."

Antichrist

Volgens AlDe'emeh is het nu aan de overheid om de radicalisering aan te pakken. "Het is vandaag 1 mei, bijna anderhalve maand na de aanslagen in Brussel en Zaventem: ik heb niet de indruk dat er echt werk van gemaakt wordt om die wortels van het fundamentalisme aan te pakken."

"De afgelopen weken gaf ik lezingen op scholen", schrijft hij op Knack.be. "Kinderen van nog geen tien jaar oud zeiden me voor de hele klas en in het bijzin van hun leerkrachten dat Jezus binnenkort zal terugkeren en samen met al-Mahdi, een verlosser en messiaanse figuur, de antichrist gaat doden. Andere kinderen hebben familieleden in Syrië en juichten na de aanslagen. Nog andere kinderen hebben het heel moeilijk omdat ze familie zijn van onder andere de zelfmoordterroristen in Brussel en Zaventem."

"Heel wat leerkrachten en begeleiders zitten werkelijk met de handen in het haar. Ook op andere scholen worden er soms excuses gezocht voor het walgelijke gedrag van IS-strijders. Bij gebrek aan een oprecht en consequent beleid is het dweilen met de kraan open."