Die meeste meningsvormers se visiere is stewig gerig op die 2014 algemene verkiesing. In die wêreld van risiko-ontleding is 2014 egter reeds ou nuus. Risiko-ontleders se aandag is gespits op gebeure en moontlike scenario’s wat oor ’n dekade van vandag gaan afspeel.

Dr. Frans Cronjé, uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Instituut van Rasseverhoudinge (SAIR), het op Saterdag 21 September ’n groot gehoor Oraniërs toegespreek oor die pad vorentoe en die moontlike omstandighede waarin hulle hul strewe om Afrikanerselfbestuur en staatkundige vryheid in die toekoms gaan moet verwesenlik.

SAIR se Eenheid vir Risiko-ontleding (ERO), gelei deur dr. Cronjé, doen waardevolle navorsing in huidige tendense, die aanloop daartoe en moontlike scenario’s wat in die toekoms kan afspeel. Meer as 160 maatskappye, banke, multinasionale korporasies en regeringsdepartemente maak staat op verslae wat deur ERO gepubliseer word. Dr. Cronjé werk direk met besluitnemers op seniorbestuursvlak om hulle in staat te stel om die omgewing waarin hulle besigheid doen beter te verstaan en die mate waartoe daardie omgewing oor tyd moontlik kan verander in ag te neem.

Alhoewel die volkstaat-strewe in wese ’n liberale konsep is, het linkses en regses deur die jare hewige kritiek jeens die volkstaat uitgespreek, vernaam oor die stadige groeikoers van Orania se bevolking. Die tempo waarteen dié volkstaatgroeipunt se bevolking groei hou direk verband met ekonomiese ontwikkeling. Alhoewel daar merkwaardige ekonomiese groei getoon word, is dit nog nie naastenby genoeg om vir groot getalle Afrikaners vandag ’n beter heenkome te bied nie.

Maar hoe gaan die prentjie lyk in 2024? Gebeure in Suid-Afrika speel ’n uiters belangrike rol in volkstaatontwikkeling. Die nugtere feite bewys dat ons lankal verby die punt is om te debatteer oor die meriete van republikeinse Afrikaners se ideale, wie terloops nog altyd reg was deur standvastig te glo dat die totstandkoming van ’n nuwe vry staat vir Afrikaners in die volk se beste belang is. Wat republikeinse Afrikaners oor die volgende vyf tot tien jaar gaan doen, is van kardinale belang sovêr dit die uiteindelike herstel van ons vryheid aangaan.

In die eerste plek stuur Suid-Afrika af op ’n katastrofe indien daar nie drastiese verandering, eerder ’n u-draai, gaan kom in die regering se beleid nie. Dr. Cronjé meen dat die land toenemend in ’n afwaartse spiraal verkeer en dat die ergste moontlik nog op pad is.

“Die 2024 algemene verkiesing in Suid-Afrika gaan ’n historiese gebeurtenis wees, want vir die eerste keer in die land se geskiedenis gaan die meerderheid van die kiesers onder die ouderdom van 30 wees,” sê dr. Cronje. Derhalwe gaan die omstandighede in die land oor die volgende dekade bepaal hoe hierdie groep, wat tans tussen die ouderdomme van 7 en 19 is, gaan stem.

Een van die ernstigste probleme met die regering se beleid is dat alhoewel bykans 14 keer meer mense vandag van welsyn afhanklik is as in 1994, is daar ’n massiewe toename in die hoeveelheid anti-regering optogte, stakings en swart-op-swart politieke sluipmoorde sedert 1994.

Die regering spandeer kolossale bedrae om vir werkloses aalmoese uit die staatskas uit te deel met die verwagting dat die arm massas se algemene lewensgehalte en dus stabiliteit verhoog word, maar die teendeel word egter bewys: hoe meer fondse op armes bestee word, hoe meer revolusionêr tree die bevolking op.

Die ironie is dat die ontevrede massas se steun merkbaar verskuif na bewegings wat beloof om vir hulle nog meer uit die staatskas uit te deel, met katastrofiese gevolge vir die land se 5miljoen belastingbetalers.

Die SAIR het ’n skokkende resultaat waargeneem in ’n onlangse meningspeiling onder die jeug. Jongmense is gevra in wie se hande hulle eerder die ekonomie sal toevertrou: Trevor Manuel of Julius Malema? Net minder as 50% is van mening dat Malema die ekonomie beter sal bestuur.

“As daar nie ’n verandering in beleid gaan kom nie, gaan hierdie omstandighede ook nie verander nie. Inteendeel, die situasie gaan net meer benard raak,” meen dr. Cronjé.

Die landbou en mynbou sektore is tradisioneel twee van Suid-Afrika se grootste werkverskaffers. As gevolg van die regering se mislukte beleide van grondhervorming en swart ekonomiese bemagtiging (SEB) het die hoeveelheid werkers wat in beide hierdie industrieë in diens geneem word sedert 1994 gedaal na 1958 se syfers ten spyte van die feit dat die bevolking intussen meer as verdriedubbel het.

“Sou die regering in die kort termyn ten minste begin afsien van SEB en grondhervorming en daadwerklik meer gunstige omstandighede skep vir buitelandse beleggers, dan sal Suid-Afrika oor die volgende dekade ‘n era betree wat analiste na verwys as die ‘nuwedagbreek-era’. Indien nie, dan is daar geen twyfel nie dat die land ’n ‘donkernag-era’ sal ingaan,” sê dr. Cronjé.

Die nuwedagbreek-era behels onder andere groter stabiliteit, dalende misdaadvlakke en ’n ekonomiese groeikoers van meer as die broodnodige 5%-merk om ’n daling in die werkloosheidsyfer te verseker.

Dr. Cronje verduidelik dat die donkernag-era neerkom op ’n voortdurend negatiewe ekonomiese groeikoers, min tot geen beleggings vanuit die Weste nie maar wel ’n byna eksklusief-Chinese beleggingsbasis, ’n inflasiekoers wat buite beheer styg, grootskaalse politieke geweld, ’n onproduktiewe privaat sektor, sanksies en staats-militêre ingryping in byna alle sfere van die samelewing. Grond in privaat besit, veral plase, gaan in hierdie scenario die laaste troosprys wees wat die staat aan die massas kan bied om anargie tydelik te voorkom.

Dit is tog belangrik om eers met groot nugterheid na die huidige stand van sake te kyk: die swak ekonomiese groeikoers van 2,5% (2012) is die laagste sedert die resessie in 2009, ’n toenemende verlies van handelsvennote in die Europese Unie as gevolg van die regering se onwilligheid om versekering te bied dat nasionalisering nie sal plaasvind nie, wetgewing wat mediavryheid inperk, bankrot munisipaliteite en ’n ondoeltreffende staatsdiens, groter staatsinmenging in die regbank, konstitusionele hofuitsprake ten gunste van die herverdeling van welvaart van wit na swart, onaanvaarbare vlakke van staatsinmenging in die privaat sektor, strenger SEB wetgewing van toepassing op die privaat sektor, mislukte onderwysstelsel met ongekende lae slaagvereistes, styging in geweldsmisdaad, toename in politieke sluipmoorde, lam lêende korrupsie, beroerde vlakke van kriminaliteit in die polisie en dreigende nasionalisering van myne, kommersiële landbougrond en banke.

Hierdie treurige stand van sake is die resultaat van byna 20 jaar van ANC-wanbestuur met ’n toenemend Afrikanistiese hoof opposisieparty in die vorm van die DA. Nadat die DA die regering se hoogs omstrede Nasionale Ontwikkelingsplan aanvaar het en hul steun vir SEB en grondhervorming versterk het, is dié party slegs opposisie in terme van banke in die parlement – verseker nie meer in terme van beleid nie.

Gevolglik staan Suid-Afrika met een voet stewig in die donkernag-era scenario. ’n Beduidende groep ekonomies-regsgesinde swart politici in die ANC het al begin tent afslaan. Agang se dr. Mamphela Ramphele en kie wat onlangs van die ANC afgestig het, is ’n sprekende voorbeeld van die magstryd tussen die sosialisties-revolusionêre en ekonomies-regse denkrigtings binne die swart politiek.

Soos die vyemark liefhebbende swart politici die ANC verlaat, neem die sosialisties-revolusionêres toenemend die leisels oor. Ons beweeg dus vol-sirkel terug na die oorspronklike vraag van hoe die prentjie in 2024 gaan lyk aangesien die sosialisties-revolusionêre ideologie geweldig aanklank vind by die swart jeug wat in 2024 gaan bepaal hoe en deur wie Suid-Afrika regeer gaan word. Om te dink, Malema sal dan al ’n 43jarige veteraan-figuur in hul oë wees.

Maar wat van ons naastes? Hoe gaan die Afrikanervolk daarna uitsien in 2024?

Ons het reeds ’n werkende model vir selfbestuur geskep, nl. Orania. Nou moet ons fokus stelselmatig verskuif van modellering na die stigting van ’n soewerein onafhanklike republiek. Ons gaan teen 2024 reeds daardie mylpaal moet bereik of ten minste uiters naby daaraan moet wees.

Afrikaners oor die algemeen, en Afrikaner-entrepreneurs in besonder, gaan ter wille van hul eie toekoms nou ’n drastiese ratverwisseling moet ondergaan in terme van belegging in ’n vry staat vir Afrikaners met Orania as vertrekpunt.

Soos sake tans staan het ons reeds een voet in die Afrikaner Vrystaat. Hiermee die huidige stand van sake:

merkbare groei in die ledetal van progressiewe Afrikanervryheidbewegings soos Vry Afrikaner en die Orania Beweging illustreer ’n kontemporêre Afrikaner laervorming;

terwyl die reg tot territoriale selfbeskikking steeds in die grondwet verskans word, kom al hoe meer grond in besit van Afrikaners wat volkstaatontwikkeling bevorder;

gevestigde Afrikaner entrepreneurs is reeds besig met die konseptualisering van ’n tweede volkstaatgroeipunt op die Weskus wat ook groter handel met en ekonomiese groei van Orania tot gevolg sal hê;

noemenswaardige toename in buitelandse steun vir die Afrikaner vryheidsideaal;

toenemende hervestiging van Afrikaners na die aangewese volkstaat in die Noordwes-Korridor;

meer samesprekings met Afrikaner grondeienaars wat reeds die meerderheid van die grond in die aangewese volkstaatgebied besit;

groter samewerking met ander kultuurgroepe en minderhede wat ook selfbestuur voorstaan; en

beduidende steun vir Afrikanerselfbeskikking vanuit hoofstroom Afrikaanse organisasies soos o.a. die Vryheidsfront Plus, Solidariteit, AfriForum, FAK en die Afrikanerbond.

Soos dr. Cronjé tereg opmerk is daar geen absolute sekerheid in voorspellings van wat die toekoms gaan inhou nie, maar ons kan wel kyk na huidige tendense, die aanloop daartoe en onsself voorberei vir ’n scenario wat waarskynlik in ons leeftyd gaan afspeel.

Op die vraag wat hy persoonlik dink gaan gebeur, het hy geantwoord dat alhoewel hy natuurlik sy eie mening het, hy dit nie graag deel nie, maar hy voel tog dis nodig om te sê dat “julle hier in Orania besig is met die regte dinge”.

Sluit aan en raak betrokke: http://www.vryafrikaner.za.org