Vlees eten is slecht voor het milieu. Boeren spuiten met gif op de akker en dieren leven in te kleine hokken in de vee-industrie. Deze eenzijdige en ten dele onjuiste beweringen over de land- en tuinbouw zijn voorbeelden van informatie in lesmateriaal voor basisschoolkinderen.

Over gangbare voedselproductie wordt soms een nevel van onnatuurlijkheid en onduurzaamheid gesprenkeld. Deze week nog vertelde een moeder me dat haar dochter thuiskwam met de opmerking dat ze minder vlees wil eten, omdat ze op school leert dat dit niet goed is.

Het Meldpunt Valse Lesstof beleeft een revival. Stichting Agri Facts bekijkt zaterdag met vrijwilligers tweehonderd lesboeken in het basisonderwijs om aandacht te vragen voor bevooroordeelde lesinfo.

Dat kinderen soms subjectief worden onderwezen over de land- en tuinbouw is al langer een steen des aanstoots. In 2007 liet LTO onderzoek doen door HAS Kennistransfer naar negatieve en onjuiste info over de varkenshouderij in schoolboeken. Destijds bleek dat bijna driekwart van de schoolboeken de fout inging. In 2014 bood de NVV de Tweede Kamer een zwartboek aan van het Meldpunt Valse Lesstof.

Meesters en juffen leggen eigen accenten in voedselonderwijs Patrick Bramer, hoofdredacteur/uitgever Nieuwe Oogst

Voorbeelden zijn het gebruik van groeihormonen in vlees of de toediening van preventieve antibiotica. Of het aanhalen van geframede termen als plofkippen, bio-industrie en landbouwgif. Of er worden foto's en illustraties geplaatst van stalsystemen die enkel in een ver verleden of überhaupt niet in Nederland werden toegepast.

Meesters en juffen hebben los van de voorgeschreven schoolmethoden de vrijheid om eigen accenten te leggen. Door met de klas naar een boerderij te gaan of – het andere uiterste – door lespakketten van Wakker Dier te gebruiken.

Ook die keuze beïnvloedt het beeld dat kinderen van voedselproductie krijgen. Het is goed dat scholen op valse lesstof worden gewezen, zodat aan de voedselconsumenten van de toekomst geen kletspraat wordt verkocht.

