Voorgevels zijn weggeslagen, verdiepingen als een kaartenhuis op elkaar gevallen. Andere huizen - de meeste zijn vier verdiepingen hoog - hebben grote gaten in de muren. Ik loop een straatje in dat nog niet is schoongeveegd. Op twee plaatsen liggen er nog bussen dwars over de weg uit de tijd dat sluipschutters de straat terroriseerden.

Een man schept het puin van zijn stoep. Je moet ergens beginnen. En om de bus heen komt een groepje kinderen aanlopen. Als je wat beter naar de verwoeste gebouwen kijkt, zie je overal wasgoed hangen. Als bloemen in de woestijn.

Na de herovering door het Syrische leger verwachtte ik in Oost-Aleppo een spookstad aan te treffen. De verwoesting is enorm, maar toch lopen er overal alweer mensen en gaan winkeltjes weer open.