Jeanine Hennis tijdens het Tweede Kamerdebat dat resulteerde in haar aftreden, 3 oktober. Beeld anp

Tenenkrommend

Minister Hennis is afgetreden en dat is terecht. Zij is er, evenmin als haar voorgangers uit verschillende politieke richtingen in voorgaande kabinetten, niet in geslaagd evenwicht te brengen tussen de taken van Defensie en de beschikbare middelen. Met op meerdere momenten catastrofale gevolgen. Dat zij daaruit de politieke consequenties trekt, siert haar als minister en als mens.



Beschamend en tenenkrommend is echter de opstelling van verschillende partijen in de Kamer, die in de afgelopen jaren hebben meegewerkt aan vele bezuinigingsronden. Bij vrijwel allen van hen ontbrak in het debat zelfreflectie en deemoed. In plaats daarvan politieke spelletjes over de ruggen van militairen die voor hun inzet de hoogste prijs hebben betaald.



We mogen als land blij zijn met een krijgsmacht waarin loyaliteit en can-do mentaliteit hoog in het vaandel staan. De combinatie van die twee eigenschappen brengt risico's met zich mee. Binnen de Defensie-organisatie is daarvoor meer bewustzijn en aandacht nodig. Maar anders dan de Volkskrant in het hoofdredactioneel commentaar van dinsdag stelt, vind ik het ook en minstens zozeer een verantwoordelijkheid van 'de politiek' om Defensie daarin te beschermen en zelf kritisch te zijn in opdrachten en middelen. Dat geldt voor alle politieke partijen, de vier aan de formatietafel voorop.

H.L. Bosvelt, Arnhem



Natuurlijk is minister Hennis verantwoordelijk voor de misstanden bij defensie als gevolg waarvan twee maar waarschijnlijk meer militairen gedood zijn en ook gewonden vielen onder militairen. Als dit in een bedrijf gebeurd was stond heel Nederland op zijn kop. Zeker is dat niet Hennis alleen hiervoor verantwoordelijk gehouden kan worden. Veel politieke partijen hebben jarenlang aangedrongen op bezuinigingen bij defensie. Naast de VVD stonden de PvdA, GroenLinks, SP en PVV voorop.



Het gevolg van deze enorme bezuinigingen op defensie en het willens en wetens toch deelnemen aan onbetaalbare militaire missies is nu onderwerp van debat. Walgelijk vind ik het, als burger, dat in het politieke debat Hennis als zwaar aangeschoten wild door zowel haar eigen partij als door alle andere politici in deze periode van kabinetsformatie wordt opgeofferd.



Dat Lodewijk Asscher als eerste, met 20 kilo boter op zijn hoofd, haar aftreden eiste is voor mij de reden om de politiek voorgoed de rug toe te keren. Dat Mark Rutte als minister-president minister Jeanine Hennis op geen enkele manier ondersteunt, zoals hij wel deed met Opstelten en Teeven, zegt genoeg. Hij heeft zelf vuile handen. En denken ze nu echt dat ze hiermee weg komen?

Joke Kamphuis, een brave burger die steeds meer een vieze smaak in haar mond krijgt bij de Nederlandse politiek.



Met stijgende verbazing luister ik naar de 'bijdragen' van de politici in de Tweede Kamer in het Hennis-debat. Er is veel misgegaan bij Defensie en daar moet verandering in komen. Dat staat buiten kijf. Maar zijn deze heren en dames nu echt vergeten dat zij onze militairen gedwongen hebben veel te licht bewapend naar Bosnië te gaan? En dat zij keer op keer stemden voor bezuinigingsronde na bezuinigingsronde, decennia lang? Dat zij dus verantwoordelijk zijn voor het feit dat veel militairen uit lijfsbehoud delen van hun uitrusting zelf kopen, van een salaris dat eigenlijk niet in verhouding staat tot hun inzet en prestaties? Dat nu-minister-Koenders zich uit de naad gelobbyd heeft om te zorgen dat wij 'Mali binnen haalden', terwijl hij nu verkondigt dat het een Defensie- aangelegenheid is? Wie moeten nu eigenlijk hun verantwoordelijk nemen en hun zetel ter beschikking stellen? Wat een huichelarij.

F.M. Sollewijn Gelpke, vrouw en geen militair



Gisteravond om negen uur is minister Hennis afgetreden. Hoewel zij zich zeer sterk verdedigde, kreeg zij geen ruimte voor een eigen mening over het rapport. Bovendien hebben de media al dagenlang het frame van aftreden gecreëerd. Hierdoor moest Hennis zich niet één maar twee keer verdedigen tegen agressieve Kamerleden die naderhand wel hypocriet gaan knuffelen met iemand die duidelijk zeer geliefd is. Ook een minister heeft recht op een eigen mening, maar de uitkomst moest al vast staan. Ondanks de zaken die niet goed zijn gegaan, zijn er altijd nuances mogelijk. Laten we hopen dat er iets verandert in de debatcultuur, want debatteren heeft zo geen zin.

Mark Beumer MA, Millingen aan de Rijn, directeur Kleio-Historia



Na alle schietpartijen gisteren in de Tweede Kamer: 'Willen alle Kamerleden die zowel voor bezuinigen op het defensiebudget als voor de missie in Mali hebben gestemd, nu hun badge neerleggen, en samen met de minister de Kamer verlaten?'

Marc Heijligers, Geldrop