De Raad van State heeft een opvallend advies gegeven aan Wopke Hoekstra, de minister van Financiën. In een zojuist verschenen document van de minister blijkt dat de Raad van State niets ziet in een zogeheten vergunningsplicht, waarbij cryptocurrency brokers een vergunning bij De Nederlandsche Bank (DNB) zouden moeten aanvragen. In het document is het volgende te lezen:

De Afdeling advisering van de Raad van State heeft bezwaren tegen de introductie van een vergunningstelsel voor aanbieders van diensten voor het wisselen tussen virtuele en fiduciaire valuta en aanbieders van bewaarportemonnees. In verband daarmee adviseert zij het voorstel niet bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal in te dienen, tenzij het is aangepast.

De Raad van State heeft dus het advies gegeven om het vergunningstelsel uit de wet te schrappen, voordat deze bij de Tweede Kamer wordt ingediend. Het wetsvoorstel introduceert voor aanbieders van diensten voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta en aanbieders van bewaarportemonnees geen registratieplicht, maar een vergunningstelsel. Dat betekent dat het verboden is om de diensten in Nederland aan te bieden zonder voorafgaande vergunning van de toezichthouder.

Volgens de Raad van State is het echter niet mogelijk een vergunningsplicht in te voeren op basis van de richtlijn:

De Afdeling merkt op dat de richtlijn voor aanbieders van diensten voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta en aanbieders van bewaarportemonnees uitdrukkelijk voorziet in een registratieplicht. Anders dan bijvoorbeeld voor wisselkantoren, biedt de richtlijn voor deze aanbieders geen keuzemogelijkheid tussen een vergunningplicht en een registratieplicht, zodat de richtlijn een vergunningplicht niet toestaat.

Ook lijkt de Raad van State het wetsvoorstel en met name de vergunningsplicht te vaag te vinden en een buiten proportionele maatregel ten aanzien van de Nederlandse cryptocurrency aanbieders:

Het voorstel blijkens de toelichting inhoudelijk geen verdergaande regulering voor deze activiteiten beoogt dan hetgeen voortvloeit uit de richtlijn. Dat DNB en AFM geadviseerd hebben, zoals in de toelichting wordt vermeld, een vergunningenstelsel in te voeren omdat het bijdraagt aan de effectiviteit en uitvoering van het toezicht, maakt naar het oordeel van de Afdeling nog niet dat de maatregel proportioneel is ten opzichte van de lasten die dat meebrengt voor de dienstverleners.

Wijziging in het wetsvoorstel

In het wetsvoorstel is de vergunningplicht voor de aanbieders gewijzigd in een registratieplicht. Deze registratieplicht geldt voor een ieder die beroeps- of bedrijfsmatig in of vanuit Nederland diensten voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta of bewaarportemonnees aanbiedt. De minister van Financiën zegt hierover zelf het volgende:

Naar aanleiding van deze opmerkingen zijn het wetsvoorstel en de memorie van toelichting aangepast. De vergunningplicht voor de aanbieders is gewijzigd in een registratieplicht. Het wetsvoorstel bepaalt dat aanbieders bij de registratie bepaalde gegevens dienen aan te leveren. Deze gegevens kunnen zien op feitelijke gegevens over de aanbieder en op gegevens die verband houden met de naleving van de voorschriften op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en terrorismefinanciering. De Nederlandsche Bank (DNB) dient binnen twee maanden na ontvangst van deze gegevens de registratie te voltooien. Bij de registratieplicht zijn er twee voorwaarden voor de DNB: Ten eerste dient DNB overtuigd te zijn van de juistheid van de door de aanbieder aangeleverde gegevens. Ten tweede dienen de dagelijks beleidsbepalers geschikt te zijn bevonden en dient hun betrouwbaarheid buiten twijfel te staan.

Wat is de Raad van State?

De Raad van State (RvS) is in Nederland een adviesorgaan van de regering en de hoogste rechtsprekende instantie die een uitspraak kan doen over een geschil tussen burger en overheid. Één van de taken van de Raad van State is het uitbrengen van adviezen aan de Tweede Kamer en Nederlandse regering over voorgestelde wetten. De Raad van State kijkt hierbij vooral naar kwaliteit en uitvoerbaarheid van wetten en of de voorstellen wel in overeenstemming zijn met de grondwet, andere wetten en verdragen.