Leiden

Rond het station Leiden Centraal wordt dagelijks gebedeld. ’Dat is op zijn zachtst gezegd geen reclame voor de stad’, zo schrijft het Leidse VVD-raadslid Tom Leest in een brief aan het stadsbestuur. Hij wil dat er wordt ingegrepen, want de huidige lokale regelgeving ’zorgt voor onduidelijkheid, valt niet goed te handhaven en is daardoor onwerkbaar.’

De bedelaars, die zich vooral opgehouden bij de busperrons, zijn volgens Leest ’bekenden van de politie, dak- en thuislozen, personen die verslaafd zijn, verward gedrag vertonen of een combinatie hiervan.’ Zij vallen op de pleinen aan de voor- en achterkant van het station passanten lastig, meestal met de vraag of ze nog wat kleingeld over hebben. En volgens het VVD-raadslid zijn er relatief veel reizigers die vervolgens wat muntjes geven, louter en alleen om van het gebedel af te zijn. Terwijl het bedelen er juist door wordt aangemoedigd.

Leest meldt in de brief aan burgemeester en wethouders dat hij in de afgelopen maanden zowel met de plaatselijke handhavers als met de politie een keer een dienst heeft meegedraaid ’en ook toen kwam dit onderwerp ruimschoots aan bod.’

De problematiek aanpakken blijkt niet eenvoudig. Bedelen is bijna twintig jaar geleden uit het wetboek van strafrecht geschrapt. Veel plaatsen zoals Leiden hebben vervolgens in de eigen algemene plaatselijke verordening (apv) regels erover opgenomen. De Leidse voorschriften zijn volgens Leest onwerkbaar omdat ’slachtoffers’ vaak geen zin hebben een benodigde verklaring af te geven. En als er wél een belastend schrijven kan worden opgesteld, is de bedelaar in de tussentijd al lang weer gevlogen.

Wat het stadsbestuur eraan gaat doen, wordt in de loop van volgende maand duidelijk.