Wij zijn vrienden van Israël. Voor collega Tunahan Kuzu, Tweede Kamerlid namens Denk, is dat reden om een debat aan te vragen. NRC-columnist Lotfi El Hamidi had het over een ‘merkwaardige liefde’ en oud-premier Dries van Agt schreef eerder dat onze vriendschap met Israël haaks staat op onze eigen uitgangspunten. Omdat we als Kamerfractie op werkbezoek in Israël en de Palestijnse gebieden zijn, is dit een goed moment om ons voor onze vriendschap te verantwoorden.

en zijn Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie.

Een referentie aan de tragedie van nog maar 75 jaar geleden, toen zes miljoen Joden zijn doodgeknuppeld, uitgehongerd, doodgeschoten en vergast, schijnt bij sommigen gevoelig te liggen. Terwijl we de laatste ooggetuigen van deze Europese orgie van antisemitisme nog steeds kunnen spreken, zijn er mensen die vinden dat die referentie niet langer relevant is in het spreken over het bestaansrecht van Israël. Maar we kunnen ook refereren aan de hedendaagse moordpartijen op Joden in New York, die in Frankrijk, aan de aanslag op de synagoge in Brussel. Aan de pesterijen aan het adres van een Joods gezin in het Noord-Hollandse Hippolytushoef. Aan de bittere noodzaak van beveiliging van Joodse scholen en synagogen in Nederland. Aan de zo goed als voltooide verdrijving van Joden uit alle landen in het Midden-Oosten op uiteraard Israël na, waar overigens wel weer ruim anderhalf miljoen Arabieren in vrijheid leven.

Lees ook de column van Lotfi El Hamidi: De merkwaardige CU-liefde voor Israël

We leven in een wereld waarin antisemitisme soms even kan sluimeren, maar vroeg of laat altijd en overal weer de kop opsteekt. Het is een onuitroeibaar, irrationeel kwaad dat door ons moeilijk anders begrepen kan worden dan door een wonderlijke band tussen God en het Joodse volk.

Geen andere minderheid is zo vervolgd geweest als de Joodse. Hoe begaafd, aangepast en ongevaarlijk haar leden ook waren, altijd weer dreigde voor hen dood en verderf. Tegelijk is geen andere gemeenschap zo in staat geweest haar eigen identiteit te bewaren, dwars door alle stormen van haat en vervolging heen. Geloof het of niet, maar voor ons is antisemitisme zo onbegrijpelijk dat het een negatief, omgekeerd godsbewijs is. Het is zo irrationeel dat het iets satanisch heeft. Maar ook als je dit niet gelooft, verdienen Israël en het Joodse volk onze steun.

Israël: recht op zelfverdediging

We zijn na de Holocaust in een periode in de geschiedenis aanbeland waarin het Joodse volk na tweeduizend jaar weer een eigen land heeft en is teruggekeerd naar de plek waar het historisch mee verbonden is. De staat Israël is voor elke Jood, waar dan ook, de laatste hoop op een veilige plek in een wereld waarin het giftige antisemitisme onuitroeibaar blijkt. In deze voor Joden onveilige wereld willen wij vrienden van Israël zijn, als het veilige thuis voor Joden. Waar de grenzen van het land ook precies lopen, ze moeten veilig zijn en als er één volk recht heeft op zelfverdediging, dan het Joodse.

Daar komt bij dat Israël zich bevindt in een uitgestrekte regio waarin honderden miljoenen het land het licht in de ogen niet gunnen. Er kan een politieke vrede worden gesloten zoals Egypte en Jordanië hebben gedaan, maar een echte aanvaarding van het bestaan van dit land is er bij de grote massa in de omliggende landen nog altijd niet. Sterker, de woorden van haat van Hamas, Iran, Hezbollah of Syrië zijn al talloze malen overgegaan in daden van agressie. Ook deze weken regent het weer raketten vanuit Gaza op willekeurige Israëliërs. In die realiteit ligt onze eerste loyaliteit bij Israël. Als er een land onze steun verdient, dan is het dit land.

Israël vriendschap geen Palestijnenhaat

Vriendschap is nooit kritiekloos. Juist vrienden kunnen wijzen op blinde vlekken en misgeslagen planken. Onze vriendschap is ook geen spiegelbeeldige haat voor Palestijnen. We zijn voor een rechtvaardige oplossing van de territoriale conflicten, gunnen Palestijnen een eigen, vrij en veilig land en steunen al tijden verzoeningsprojecten die Joden en Arabieren samenbrengen. Tijdens onze reis gaan we de dialoog aan met zowel Israëliërs – Joden en Arabieren – als christelijke en islamitische Palestijnen. Helaas besloot een aantal Palestijnse politici maandag op het laatste moment een gesprek te annuleren. Dat doet niets af aan onze blijvende inzet voor de hoogstnoodzakelijke dialoog.

Lees ook dit opiniestuk: Voor Trump is een Jood iemand die Netanyahu steunt

Bij dit conflict is er een eenzijdigheid die verdacht is. Marokko bezet de Westelijke Sahara en China bezet Tibet en de wereld zwijgt in alle talen. Maar wie over die bezettingen zwijgt – en vergelijk het aantal veroordelingen van Marokko en China eens met dat van Israël – en wel klaagt over Israël, en ons onze vriendschap met dit land kwalijk neemt, die heeft andere motieven dan het opkomen voor mensenrechten.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 8 januari 2020