Austriacka marka AKG, której produkty – zwłaszcza te starsze – są mi bliskie, najprawdopodobniej kończy swój żywot. Jak podają mobil.derstandard.at i reddit, Harman postanowił zlikwidować fabrykę w Wiedniu w połowie 2017 roku i zwolnić na bruk całą 131-osobową ekipę pracowników, wliczając w to dział badawczy, który nie zostanie ponownie zatrudniony w Harmanie. W tak smutny sposób kończy się legenda prawie 70 lat pionierskiej myśli akustycznej. Koniec firmy tworzącej „wielkie trio” na niemieckim rynku był rzekomo dla Harmana „trudną decyzją” spowodowaną spadkiem sprzedaży i trudną konkurencją. Oczywiście w żadnym komunikacie nie będzie ani słowa, że to właśnie Harman doprowadził AKG w stan likwidacji, najpierw swoim jej przejęciem, potem przeniesieniem produkcji do Chin w 2009 roku, a potem bezczelnym żerowaniem na jej renomie przy wypuszczaniu kolejnych modeli z iście chińską trwałością m.in. pałąków.

Powodowało to – zwłaszcza w segmencie low-endowym – niemożebną frustrację użytkowników oraz dosłownie tony połamanych, popsutych słuchawek, które od czasu do czasu można spotkać chociażby na Allegro, sprzedawane na kartony i wagę. Dystrybutor pytany o sprzęt na recenzję milczy, zaś sklepy wprost przyznają, że nie chcą mieć z tym szmelcem nic wspólnego. Tak oto firma, która była ikoną na rynku, stała się synonimem kartonów zniszczonych słuchawek, połamanego pałąka i typowej, chińskiej awaryjności.

Spowodowało to naturalnie błyskawiczne przełożenie na spadki w sprzedaży. Informacje o tym, że AKG nie wypuści porządnego flagowca gdyż „Harman nie jest zainteresowany klientem audiofilskim” również pokazywały bardzo konkretny stosunek do klientów. Być może awaryjność K812 PRO oraz niemożność do konkurowania z utytułowanymi słuchawkami takimi jak HD800 również przyczyniła się do strat. Tak samo jak brak najmniejszej woli poprawienia ścieżek do prawego przetwornika w tym modelu oraz ogólną nieudolność w promowaniu tych słuchawek, wliczając w to bardzo cichą premierę K872. Zaczyna to również układać się w całość w zakresie powodów, dla których następcy K1000 będą pojedynczym projektem pod zupełnie inną nazwą i bez brandu. Być może też jest to pokłosie nieudanych konstrukcji dokanałowych i serii Y oraz N, które w tym ostatnim przypadku nawet wzornictwa nie miały sensownego, nie mówiąc o słabym wpływie na ich sprzedaż postaci Quincy’ego. Powodów może być wiele, ale rezultat jest jeden. Smutny.

Jak więc kreuje się przyszłość? Nie wiadomo. Zakładam, że produkcja będzie kontynuowana dalej w Chinach i na Słowacji z nie wiadomo jak kreującym się zespołem R&D. W najgorszym wypadku stopniowo wygaszana, gdzie do końca produkowane będą jedynie modele najbardziej opłacalne i sprzedające się, możliwe że coś z K7 i model K240. Serwis nadal będzie sprawnie funkcjonował, ponieważ nie upada firma, a po prostu znika w ramach dużego holdingu. Dlatego też w tym zakresie bym się nie martwił. A słuchawki? Można zakładać, że część schedy mimo wszystko przejmie JBL, może bardziej też roli, jaką do tej pory AKG pełniło. Aczkolwiek uważam, że to raczej niemożliwe. Fakt faktem co by nie było, brak własnej fabryki w miejscu powstania firmy to pewien symbol. Dosyć wymowny i niekoniecznie pozytywny, choć mam nadzieję, że i nie aż tak negatywny jak można przypuszczać.

Nam, koneserom, pozostanie zapewne już tylko coraz bardziej pazerny rynek wtórny, na którym spekulanci będą mieć z każdym rokiem coraz większe żniwa, żądając za mocno zdewastowane egzemplarze nieadekwatnie wysokich kwot. Nie sugeruję więc, aby kuć żelazo póki gorące, ale być może jest to ostatnia szansa na jeszcze jakkolwiek opłacalne spróbowanie starej szkoły i jakości wykonania AKG. Kończę ten news przygnębiony i zły, ale niestety przemijanie to nieodłączna część naszego życia i ostatecznie jedyne co możemy zrobić, to fakt ten po prostu zaakceptować.

Akustische und Kino-Geräte Gesellschaft m.b.H.

1947 -2017