Zachodnia część naszego kontynentu do dziś nie zdaje sobie sprawy z tego, że Europa to coś więcej niż tylko Londyn, Paryż, Berlin i Petersburg – pisze Jacques Schuster w komentarzu opublikowanym w internetowym wydaniu „Die Welt”. Niezależnie od tego, czy chodzi o migrantów czy o obsadzenie kierowniczych stanowisk w UE – kraje, które są od dawna w Unii, wpadają w gniew, gdy Polacy, Czesi czy Węgrzy „brużdżą” im, forsując własne pomysły. W takich przypadkach Berlin czy Paryż grożą im obcięciem funduszy.

Zabrać kieszonkowe?

Komentator zarzuca Francji, Niemcom i Brukseli, że traktują Polaków, Czechów i Węgrów jak „upartych nastolatków”, którym można zabrać kieszonkowe. Jak podkreśla, nikt natomiast nie wpadnie na pomysł, by ukarać Niemcy za sprzeciw wobec euroobligacji i uwspólnotowienia długów, chociaż całkiem pokaźna liczba krajów miałaby na to ochotę.

„Podwójna miara panuje także w ocenie sojuszy w UE” – kontynuuje Schuster. Gdy Francuzi i Niemcy narzucają swoje interesy innym Europejczykom, mowa jest o „dobrym funkcjonowaniu wspólnego silnika”. Gdy natomiast Grupa Wyszehradzka uruchamia swój silnik, Paryż i Berlin traktują to jak „wypowiedzenie wojny”.

Rozszerzenie istotnie zmieniło UE

„Die Welt” zwraca uwagę, że rozszerzenie UE na Wschód w 2004 roku zmieniło w istotny sposób całą Wspólnotę, jednak Zachód nie chce tego faktu przyjąć do świadomości. Luksemburg, Haga i Berlin wierzą nadal w to, że w wyniku rozszerzenia „do europejskiego pociągu doczepiono kilka wagonów, lecz pociąg jedzie dalej po tym samym torze”. Zachodni Europejczycy, a przede wszystkim Niemcy są dumni z otwartej postawy wobec obcych i ze swojej tolerancji. „Ich wielkoduszność nie dotyczy jednak sąsiadów ze Wschodu” – pisze Schuster.

W przeciwieństwie do Niemiec, kraje z Europy Środkowo-Wschodniej są równocześnie narodami starymi i nowymi. Po dziesięcioleciach sowieckiego ucisku nie marzą one o postnarodowej epoce, jak niektórzy w Berlinie, a raczej delektują się narodową niepodległością – tłumaczy Schuster. Kraje te boją się, niezależnie od tego, czy strach ten jest uzasadniony czy nie, że „rozpuszczą się jak kostka cukru w herbacie” – czytamy w „Die Welt”.

Uzasadnione obawy przed uchodźcami

Schuster zwraca uwagę, że podczas gdy liczba ludności w krajach zachodnioeuropejskich w latach 1990 – 2015 zwiększyła się o 11 proc., to w krajach wschodnioeuropejskich spadła w tym czasie o 7 proc. Bułgaria i Rumunia straciły jedną piątą i jedną czwartą ludności. Można zrozumieć, że te kraje są niechętnie nastawione do przyjęcia uchodźców z innych szerokości geograficznych.

Premier Węgier Viktor Orban i lider PiS Jarosław Kaczyński

Proszę sobie wyobrazić – pisze Schuster – co działoby się w RFN w 1964 roku, 15 lat po powstaniu kraju, gdyby ówczesny kanclerz Konrad Adenauer zmuszony był przyjąć milion, głównie muzułmańskich imigrantów. Europa Wschodnia należy do Zachodu dopiero od 15 lat. Dlaczego społeczna świadomość w Polsce miałaby dojrzewać szybciej niż w Republice ze stolicą w Bonn? – pyta komentator.

Schuster przypomina, że Zjednoczona Europa powstawała pod dwoma hasłami – „Nigdy więcej Auschwitz” oraz „Nigdy więcej kolonializmu”. Te hasła wyznaczają do dziś politykę migracyjną starej Unii.

Inne doświadczenia historyczne

Oba doświadczenia nie były udziałem wschodnich Europejczyków – zastrzega komentator. Ani Polacy, ani Czesi czy też Węgrzy nie posiadali kolonii. Wręcz przeciwnie – te kraje cierpiały wskutek kolonialnego panowania Niemiec i Związku Sowieckiego. Europa Środkowa nie czuje się zobligowana do prowadzenia polityki będącej zadośćuczynieniem za dawne błędy – czytamy w „Die Welt”.

Europa we wschodniej części kontynentu jest mniej liberalna, a bardziej chrześcijańska, co może denerwować otwartych na świat zachodnich Europejczyków, ale nie znaczy to, że ma mniejsze prawa. „Konrad Adenauer i Charles de Gaulle też o tym mówili” - podkreśla.

Jeżeli UE chce uczynić krok naprzód, jej członkowie z dłuższym stażem muszą wyzbyć się „odruchów właściciela”. W przeciwnym razie naszemu kontynentowi grozi „zaostrzenie europejskiej zimnej wojny” – ostrzega Jacques Schuster w internetowym wydaniu „Die Welt”.

Chcesz skomentować ten artykuł? Dołącz do nas na facebooku! >>