Pokaźną kolekcje dzwonków zgromadził w ciągu minionych 10 lat Krzysztof Zagaja z Jastrzębia-Zdroju. Już dziś to jedna z największych kolekcji na świecie, ale plany jastrzębianina są bardziej ambitne. Chciałby, aby jego dzwonki – tak jak przed laty bogata kolekcja księdza Antoniego Łatki – cieszyły nie tylko jego, ale wszystkich mieszkańców. W planach ma reaktywowanie popularnego przed laty muzeum.

Reklama

Dzwonek z Dynowa

Przygoda z kolekcjonowaniem dzwonków rozpoczęła się 10 lat temu, gdy pan Krzysztof wspólnie z nieżyjącym już ojcem pojechał w rodzinne strony do województwa podkarpackiego. – Wybraliśmy się na wycieczkę do Dynowa. Tata mówił, że jest tam fajny kościółek i pomnik Władysława Jagiełły. W sklepie z pamiątkami kupił dla mnie gliniany dzwonek – opowiada.

Pierwszy dzwonek jeszcze nic nie wróżył. Ale rok później pan Krzysztof pojechał z żoną na wakacje do Egiptu. Kupując torebkę dla córki okazało się, że Egipcjanin nie mógł wydać reszty. Poprosił Polaka, żeby zamiast tego coś sobie wybrał. Padło na dzwonek. Taki z wizerunkiem Tutanchamona i Nefretete.

Od zawsze coś kolekcjonował

Po powrocie do domu jastrzębianin spojrzał na swoje dzwonki i stwierdził, że bardzo mu się podobają. Już wcześniej często podróżował po Polsce oraz Europie i żałował, że nigdy nie pomyślał o zakupie dzwonków. Tym bardziej, że od zawsze coś kolekcjonował. Najpierw żołnierzyki, później kapsle, monety, pudełka po papierosach. – Wiedziałem, że moi koledzy z pracy gdzieś jadą na wakacje. Jedni do Hiszpanii, inni do Grecji, Turcji. Poprosiłem, żeby przywieźli mi dzwonek. Zrobiły to także osoby, których o to nie prosiłem. Szybko nazbierała się kolekcja 40 dzwonków – opowiada. – Wyeksponowałem je na haczykach w pokoju. Każdy z nich miał inny kształt czy brzmienie. Później już z każdych wakacji przywoziłem dzwonki – dodaje.

Gdzie to wszystko trzymać?

Przełom nastąpił w latach 2010/2011. W Internecie natrafił na ogłoszenie, że ktoś z Przeworska chce sprzedać 200 dzwonków. Nie wahał się długo. Po kilku dniach eksponaty już były jego. Wtedy pojawił się pierwszy problem. Nie wiedział, gdzie to wszystko będzie trzymał. Wówczas z nim i jego żoną mieszkali jeszcze syn i córka, więc część dzwonków została w walizkach. Później córka wyjechała na studia, a w pokoju pojawiły się pierwsze gabloty. Najwyższy czas, bo kolekcja coraz bardziej rosła. – W moją pasję zaangażowała się cała rodzina, przyjaciele i znajomi. Nawiązałem też wiele znajomości i dzięki temu udało mi się sprowadzać coraz cenniejsze okazy – opowiada.

Żona Barbara obawiała się o to, kto to wszystko będzie sprzątał. Ale jastrzębianin zawsze sam dbał o wszystkie swoje kolekcje. Na uporządkowanie dzwonków potrzebuje około tygodnia. Robi to w białych rękawiczkach. Musi uważać, bo niektóre są bardzo delikatne i przede wszystkim kosztowne.

Reaktywacja muzeum ks. Łatko

W 2009 roku dowiedział się o istnieniu muzeum ks. Antoniego Łatko w Szerokiej, w którym było 2700 dzwonków. Niestety na obejrzenie kolekcji było już za późno, bo ksiądz zmarł, a okazy trafiły do sióstr Loretanek w Warszawie, które nie chciały pokazać zbiorów. – Wtedy postanowiłem, że reaktywuję muzeum. 2700 dzwonków miałem już w 2014 roku. Dziś jest ich około 5 tysięcy, ale to nie koniec. Największa kolekcja na świecie liczy 6 tysięcy, a mi już niewiele brakuje – mówi.

W powstanie muzeum dzwonków zaangażowały się władze miasta według których, idealnym miejscem będzie zabytkowy Zdrój. – Bardzo zależy mi na tym, żeby się udało. Teraz wszystkie dzwonki trzymam w mieszkaniu, ale każdy kto zobaczy kolekcję mówi, że koniecznie muszę wyjść z nią zewnątrz. Chciałbym, żeby dzieci i młodzież wiedziały, że dzwonki istnieją nie tylko w telefonach. Zależy mi, żeby pokazać je dzieciom, bo z doświadczenia wiem, że najmłodsi bardzo się nimi zachwycają – mówi pan Krzysztof.

Każdy dzwonek jest inny

Chodzi nie tylko o wygląd zewnętrzny, ale o dźwięk czy formę. Porcelanowe i kryształowe wydają delikatny dźwięk. Metalowe dzwony brzmią intensywnie, a dzwonek pasterski jest głuchowaty. – Wszystkie poprzednie rzeczy, które zbierałem nadawały się do obejrzenia raz lub dwa. Z dzwonkami jest zupełnie inaczej. Dostrzegam ich piękno, dźwięk i przeznaczenie. Im więcej ich mam, to tym bardziej się nimi interesuję. Staram się też dbać o ich wygląd, bo tylko czyste mogą zachwycać – wyjaśnia.

Który z dzwonków jest najcenniejszy? – Trudno powiedzieć, bo mam wiele białych kruków. Ale na dziś to może miśnieński dzwonek z XIX wieku, który zobaczyłem w muzeum w Berlinie. Podkochuję się też w dzwonkach azjatyckich – mówi.

Na szczęście sąsiedzi pana Krzysztofa są bardzo tolerancyjni. Mimo tego, że dosyć często dzwoni, to jeszcze nikt się nie poskarżył.

A może Wy macie jakąś ciekawą pasję lub znacie kogoś, kto zajmuje się czymś nietuzinkowym? Jeśli tak, to koniecznie napiszcie na adres: redakcja@tujastrzebie.pl.

Zobacz galerię