Niet zo in de politiek.



Zowel burgers, mensen die werken in de politiek als politici zijn er door de jaren heen mee gaan leven dat politiek iets is waar standaard wantrouwig wordt naar gekeken. Er heerst – en sorry als het pijn doet aan lange tenen - een soort je-m’en-foutisme wat betreft de werking van onze democratie.

Burgers zien politici als zakkenvullers en geldkloppers, maar zijn vaak blind voor het vele en harde werk die zij verzetten. Verhalen over Samusocial, ontransparante constructies, en een ons-kent-ons-verhaal wat betreft politieke posten doen natuurlijk niet veel goeds aan deze perceptie. Het kan niet de bedoeling zijn om hier licht mee om te springen, die misbruiken moeten eruit, maar er moét verandering komen in die perceptie, anders wordt het op den duur onhoudbaar om mensen te engageren voor het politieke project.

Want hoe je het ook draait of keert; als je écht graag iets wil veranderen in de samenleving, is politiek vaak een logische stap, welke ideologie je ook aanhangt.

Daarom een oproep aan zowel partijen, als burgers: sta open voor veranderingen omhels die. Stap eens uit de Wetstraatbubbel, en probeer mensen te bereiken die je anders moeilijk bereikt. Communiceer op een duidelijke manier met de mensen, en niet in onverstaanbare taal, overtuig mensen dat politiek om hén draait, en draai misschien 10 keer je vingers alvorens een tweet de wereld in te sturen.

Er is ook werk aan de winkel aan de andere kant. Als ik vertel dat ik werk in het parlement is de reactie vaak “amai, wat heb je moeten doen om daar binnen te geraken?”. Wel, gewoon solliciteren en testen afleggen.