W Stanach ujawniono, że rosyjska propaganda od lat wpływała nie tylko na prawicę z odjechanymi narodowcami, ale też na całkiem wielkomiejskich demokratów, lewicowców i nawet środowiska LGBT

Po wywiadzie Wałęsy dla „Sputnika” stawiam pytanie, a co jest w Polsce? Chciałbym uzyskać jakąś kompleksową odpowiedź, ale nie uda się jej poznać bez zespołu profesjonalistów i narzędzi, które ma wyłącznie państwo. Woli politycznej na takie coś niestety nie widzę, w bardzo szerokim politycznym spectrum Polski — od Biedronia, przez PO i PiS, po Ruch Narodowy. Więc póki co zostaje gdybanie i pojedyncze głosy eksperckie.

Dlatego chciałbym subiektywnie opisać to, co widzę w polskich ruchach ulicznych — a dostrzegam bardzo podatny grunt dla działania kremlowskiej propagandy.

Jest np. portal STRAJK.eu, który nierzadko widzę cytowany przez aktywnych uczestników polskiego protestu. W sprawach polskich mówi bardzo spójnym językiem typowego warszawskiego lewicowca, oburza się działaniom rządu, wyświetla polskie protesty. Jednak w tagach na dole jest: „Rosja”, „Ukraina”, „Turcja” czy „państwo islamskie”. Tak jak Rosjanie w USA próbowali „sprzedać” różnym środowiskom rosyjską wizję na Syrię i Bliski Wschód, tak w Polsce Kreml stawia sobie cel, by wcementować w mózg Polaków potrzebną wizję relacji Rosji z Ukrainą i Unią. Warto zrozumieć, że dla takiego portalu Unia od wyroków w sprawie Sądu Najwyższego, czy Unia od relacji z Putinem to dwie zupełnie inne Unie.

Wizja zagranicy na STRAJKu i jemu podobnych nie jest kompleksowa. Na takim portalu dowiadujemy się, że w Rosji, owszem, duszą opozycję, ale wszyscy tam kochają wielkiego Putina i dobrze z tym żyją. Ukraina jest przeciwieństwem do stabilnej Rosji — u wiecznie są jakieś konflikty w parlamencie (nie ważne, że to państwo demokratyczne), straszni nacjonaliści, gorsi niż w Polsce (choć to w Warszawie idzie największa w Europie impreza neofaszystów, a nie w Kijowie).

W dodatku obecny polski rząd w związku z propagandą rosyjską założył pułapkę: w swojej narracji „gazety polskie” zrobiły z tej propagandy pariasa, sama aluzja na dotknięcie do niej grozi wykluczeniem ze wspólnoty. Ta machina może jednocześnie wybielić całe środowisko Macierewicza i ukatrupić każdego, kto kiedykolwiek pojechał jako turysta do Moskwy. Bo straszak istnieje tylko w hasztagach i nie wiąże się z żadnym badaniem czy systemowym przeciwdziałaniem tej propagandzie.

Obywatele RP Bądź dobrze poinformowany! Najnowsze informacje o nas, analizy i diagnozy sytuacji w kraju trafią prosto na Twoją skrzynkę! Zapisz się do newslettera Obywateli RP

I STRAJK.eu, a także część polskiej lewicy to próbuje rozegrać. W komentarzu tego portalu na temat wywiadu Wałęsy dla „Sputnika” czytamy: „Jego wywiad oceniam jako prztyczek w nos opozycji, która wprawdzie chętnie bierze Wałęsę na sztandary i ubiera go w koszulkę z napisem »konstytucja«, ale w rusofobicznym zacietrzewieniu idzie ramię w ramię z rządzącymi. Łącznie z sugestiami, że jak dziś pójdziesz porozmawiać z dziennikarzem z Moskwy, to znaczy, że jesteś trollem i trafisz na indeks OKO.pressa, a jak jutro wpadnie Władimir Putin i zrobi czwarty rozbiór Polski, to będzie twoja wina”.

Chciało się zaprotestować przeciwko graniu nastrojami antyrosyjskimi w Polsce, a wyszło bardzo po kremlowsku, no i trochę PiS–PO–jedno–zło. Dla osób zajmujących się wątkiem nie ma tu nic dziwnego, bo redaktor naczelny STRAJKu i prowadząca jego fanpejdż na Fb jeszcze w październiku gościli na Krymie (na zdjęciu) i nie milczeli w delegacji, a wychwalali w miejscowej krymskiej telewizji stosunek władz okupacyjnych do mniejszości narodowych półwyspu (to nic, że Tatarów Krymskich te władze zabijają).

Jednak dla wielu uczestników polskiej opozycji pozaparlamentarnej coś takiego jak kontekst nie istnieje. Stwierdzam to z wielkim bólem, bo widzę, jaki kredyt zaufania okazuje się ludziom, których parę razy zobaczyło się na proteście. I później okazuje się, że znacznie liczniej wychodzimy w obronie Ludmiły Kozłowskiej (tylko za to, że ją PiS rozjechał), ale nie dla poparcia dla krakowskich sędziów w ich walce z „Gazetą Polską”. Żeby poprzeć Tumsu Abdurachmanowa, czeczeńskiego blogera, którego Polska wysyła do Rosji na pewną śmierć (Kozłowskiej śmierć na Ukrainie nie grozi), nie wychodzimy w ogóle.

Wciąż nie widzę w żadnym polskim środowisku całościowej strategii na to, co robić z rosyjskimi wpływami (poza wspomnianą histerią prawicy w związku z Kremlem, ale to nie strategia, tylko choroba). Potrzebny jest całościowy system wartości, ograniczeń i reakcji, który nie pozwoli rozgrywać wątku czy to „rusofobii”, czy to „kremlowskiej agentury” w Polsce.

W 2019 odbędą się ważne wybory. Póki co nie ma podstaw, by nie wierzyć, że popierający Kreml politycy przyjdą nie tylko od Korwina, ale też od Biedronia, PO, PiSu czy KODu.

Obywatele RP Dorzuć swoją cegiełkę do walki o demokrację i państwo prawa! Twoja pomoc pozwoli nam dalej działać! Wspieram z pełnym przekonaniem