De officiële herdenking van 500 jaar protestantisme in de St.-Michiels en St.-Goedelekathedraal in Brussel is zaterdag verstoord door vijftien jonge rooms-katholieken die hardop het rozenkransgebed ten gehore brachten.

De politie heeft hen na ruim een halfuur –geweldloos– verwijderd. Daarna kon de ceremonie alsnog doorgaan.

Na de muzikale opening van de herdenkingsceremonie begon een vijftiental jonge rooms-katholieke integristen hardop het Onze Vader te bidden en de rozenkrans te bidden. Ds. Steven H. Fuite, synodevoorzitter van de Verenigde Protestantse Kerk in België (VPKB), moest zijn openingspreek onderbreken.

De kathedraal was op dat moment geheel gevuld. Onder de aanwezigen was ook minister van Justitie Koen Geens. Die wilde geen reactie kwijt, maar betreurde zichtbaar het voorval. Ook de aartsbisschop van Mechelen-Brussel, kardinaal Jozef de Kesel, was aanwezig. Hij heeft zich nadien gedistantieerd van het gebeuren. Aanwezig was verder ook dr. René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

verstoring

om het document te tonen en ververs dan de pagina. Het document kan niet getoond worden, omdat het mogelijk is dat het cookies plaatst die volgens uw cookie-instellingen niet toegestaan zijn. Sta alle cookies toe om het document te tonen en ververs dan de pagina.

De bijeenkomst in Brussel was al jaren geleden voorbereid en moest het hoogtepunt zijn van een gezamenlijke herdenking van de viering van de Reformatie, reageert een predikant van de VPKB die de bijeenkomst bezocht maar die niet met zijn naam in de krant wil. „Het is sneu dat op deze wijze de bijeenkomst werd verstoord. Gelukkig werd het niet een drama want de demonstranten lieten zich zonder geschreeuw wegvoeren.”

Op 25 oktober vertelde ds. Fuite in een interview aan het Belgisch persagentschap Belga nog dat er na vijfhonderd jaar een oecumenische vrede gegroeid is tussen de christelijke kerken. „De strijdbijl is begraven. We erkennen dat er verschillen zijn tussen de Rooms-Katholieke Kerk en de protestantse kerken, maar we staan naast elkaar, in goede verstandhouding, ook in onze wens tot meer cohesie, een ware samenleving”, klonk het toen.