Σε σχόλιό του με τίτλο «Το αυγό του φιδιού έχει ονοματεπώνυμο» (στη σελίδα του στο facebook) ο Θάνος Τζήμερος επιτίθεται στους Καθηγητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Περικλή Παυλίδη, Γιώργο Γρόλλιο, Σπύρο Μαρκέτο, και Τάσο Λιάμπα καθώς και σε έναν μεταπτυχιακό φοιτητή, δηλώνοντας πόσο απεχθής του είναι ο μαρξισμός και πόσο επικίνδυνα, κατά τη γνώμη του, έχει διεισδύσει στα ελληνικά ΑΕΙ.

Οι πρώτοι βέβαια είναι γνωστοί στην Ελλάδα για το επιστημονικό τους έργο καθώς και για το ότι ποτέ δεν μπλέχτηκαν (αλλά και πολέμησαν) όλα τα πανεπιστημιακά κ.ά. κυκλώματα αρπαγής του δημόσιου χρήματος.

Ο δεύτερος είναι γνωστός για τα ακριβώς αντίθετα:

Είναι ο άνθρωπος που, τον Οκτώβριο του 2011, έστειλε στην Ανγκελα Μέρκελ, μια δακρύβρεχτη ανοιχτή επιστολή: «Αν ήμουν στη θέση σας, θα έλεγα να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα» έγραφε, μεταξύ άλλων. Άλλο κρούσμα, η επιεικώς απαράδεκτη δήλωσή του για τους φοιτητές με το μαγκάλι στη Λάρισα. «Οι άτυχοι νέοι της Λάρισας ήταν θύματα και του φόρου (σ.σ.: στο πετρέλαιο) και της Παιδείας: κανείς δεν τους δίδαξε την ιδιότητα του μονοξειδίου του άνθρακα». Είναι ο ίδιος που χλεύασε τη μάνα του Παύλου Φύσσα και υποστήριξε ότι ο τελευταίος ήταν και αυτός δολοφόνος, απλά δεν κράταγε μαχαίρι.

Ο Θάνος Τζήμερος, λοιπόν, που κατηγορήθηκε από πρώην στελέχη του «κόμματός» του (Δημιουργία, ξανά!) για τηλεφωνικές υποκλοπές και παρατυπίες στους οικονομικούς λογαριασμούς, ανίκανος ακόμη και το βασικό πτυχίο να πάρει, παράτησε το πανεπιστήμιο κι από τότε το πρόβλημά του είναι ότι όλοι οι παραπάνω δηλώνουν μαρξιστές. Και ως γνήσιος ακραίος νεοφιλελεύθερος, δημοσιοποιεί προσωπικά τους στοιχεία και ζητά την άμεση καρατόμησή τους.

Γράφει ο Θ. Τζήμερος: «Τρεις μαρξιστές λοιπόν (αναφέρεται στους Παυλίδη - Γρόλλιο - Λιάμπα), με διαφορετικές αφετηρίες, βρέθηκαν στο ΑΠΘ στο ειδικό (και εύγλωττο) τμήμα «Δ. Γληνός» και καλλιεργούν τα νέα επαναστατικά φυντάνια με τις ευλογίες δεξιών και (πολύ περισσότερο) αριστερών κυβερνήσεων, τα οποία με τη σειρά τους θα διαιωνίσουν το "ήθος" και τις "αξίες" του μαρξισμού στο ελληνικό πανεπιστήμιο στέλνοντας επαναστατικά ΜMS με το τελευταίο μοντέλο του iphone τους που τους το πληρώνουμε εγώ κι εσύ, ταλαίπωρε φορολογούμενε».

Στη συνέχεια αναφέρεται στον Καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Σπύρο Μαρκέτο: «Δεν κάνει το παιδί για δάσκαλος. Δώστε του ντουντούκες, δώστε του σπρέι, δώστε του πανώ, μολότωφ, βαριοπούλες για να... αναπτύξει την προσωπικότητά του, δώστε του χάπια με τις χούφτες μπας και συνέλθει, αλλά μην του δίνετε έδρα διδασκαλίας! Θα αναπαράγει τη μόλυνση! Ποιος είναι ο "εκκολαπτόμενος Μαρκέτος" που αυτή τη στιγμή, πάλι με δικά σου λεφτά, είναι πεπεισμένος ότι για όλα φταίει ο καπιταλισμός και προσπαθεί να τον ανατρέψει; Κι αν δεν τα καταφέρει, θα συνεχίσει να διδάσκει στις επόμενες γενιές πως η μόνη λύση είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου;»

Και ολοκληρώνει το σχόλιό του με την αγχώδη έκκληση: "Διαδώστε! Η άλωση των ΑΕΙ από τους ομιλούντες σκελετούς του σταλινικού μουσείου είναι πολύ πιο σοβαρή απ' ό,τι νομίζουμε".

Προφανώς ο Θ. Τζήμερος, όπως σωστά επισημαίνει ο Πανεπιστημιακός δάσκαλος Περικλής Παυλίδης, θα επιθυμούσε να εξαφανίσει τον μαρξισμό και τους μαρξιστές από τα ελληνικά ΑΕΙ, μαζί βεβαίως με πολλά άλλα πράγματα, όπως είναι, φερ' ειπείν, ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης, η κατοχύρωση εργασιακών δικαιωμάτων, η ύπαρξη κοινωνικών αγαθών και οτιδήποτε γενικά δεν ταιριάζει στην καπιταλιστική «κοσμοαντίληψή του», την οποία με τόσο άγαρμπη αμεσότητα εκφράζει και υπερασπίζεται, τη στιγμή που πιο υποψιασμένοι ομοϊδεάτες του αποφεύγουν να το πράξουν.

Είναι επίσης προφανές ότι από τον Θ. Τζήμερο δεν περιμένει κανείς τίποτε άλλο. Και βεβαίως στο βαθμό που οι «κραυγές αγωνίας» του απευθύνονται σε ομοϊδεάτες μπορούμε να κατανοήσουμε και την παραληρηματική φαντασιοπληξία που τις διακρίνει όσον αφορά τον μαρξιστικό κίνδυνο στα ΑΕΙ. Δεν πρόκειται για αποτύπωση της πραγματικότητας, αλλά κατ' ουσίαν για κώδικα επικοινωνίας μεταξύ τους, για τρόπο λεκτικής έκφρασης υπαρξιακής φοβίας.

Ο Θ. Τζήμερος ανησυχεί και δικαιολογημένα. Ο κόσμος του βρίσκεται σε βαθύτατη κρίση (οικονομική, κοινωνική, πνευματική, ηθική) κι αυτό το βιώνουν με εξαιρετικά έντονο τρόπο χιλιάδες νέων (συμπεριλαμβανομένων των φοιτητών και φοιτητριών) για τους οποίους οι εργασιακές, οικογενειακές, κοινωνικές προοπτικές του βίου είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτες, αν υπάρχουν τέτοιες.

Κι ο κόσμος αυτός δεν έχει τίποτε να υποσχεθεί στους νέους ανθρώπους, δεν έχει καμία αισιόδοξη αφήγηση γι' αυτούς, για την πλειονότητα των φορέων της μισθωτής εργασίας εν γένει.

Ουδεμία λοιπόν αναφορά σε κάποιο λαμπρό μέλλον, σε καλές μέρες που κάποτε θα 'ρθουν. Και τότε τι απομένει; Μα να διατηρηθεί το παρόν, να σταματήσει ο χρόνος, η ιστορία, η αλλαγή των πραγμάτων!

Αυτό θέλει ο Θ. Τζήμερος και οι ομοϊδεάτες του: το «τέλος της ιστορίας», πάση θυσία!

Η δεξιά – φιλελεύθερη/ νεοφιλελεύθερη οργή για τη «διάδοση του μαρξισμού» στα ελληνικά ΑΕΙ στην επικίνδυνη φαντασίωση της φαιάς εξουσίας και τάξης παραπέμπει.

Αν λοιπόν χρειάζεται να κάνουμε λόγο για το «αυγό του φιδιού», έννοια με την οποία ορίζεται το φασιστικό φαινόμενο, τότε θα πρέπει να επισημάνουμε το ευρέως γνωστό – αυτονόητο: εκκολάπτεται στον κόσμο του κεφαλαίου, του ανταγωνισμού, της εκμετάλλευσης, της επισφάλειας, περιθωριοποίησης και απόγνωσης, ενώ συντηρείται πολιτικά και σε κρίσιμες στιγμές στηρίζεται αποφασιστικά από την οικονομική ελίτ και το επίσημο πολιτικό σύστημα της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των φιλελευθέρων εκφραστών του!

Το αυγό του φιδιού πράγματι έχει όνομα: το όνομα του κόσμου του κεφαλαίου, τον οποίο υπερασπίζεται ο Θ. Τζήμερος!