Bez kompromisu nie da się prowadzić skutecznej polityki zagranicznej i nikt Polski w takiej sytuacji nie będzie traktował serio

Pomiędzy byciem bardziej niemieckim od Niemiec a miłą w formie (to nowość), ale pozbawioną realności wolą kompromisu jest jeszcze polityka rozsądna

Tyle, że tej na razie w Polsce nie ma – pisze Jurasz

Wizycie prezydenta Niemiec Franka–Waltera Steinmeiera w Polsce towarzyszyła konferencja zorganizowana przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Występujący podczas konferencji poseł PO Marek Krząkała, zapytany o relacje polsko–niemieckie, w swym pierwszym wystąpieniu ograniczył się wyłącznie do opowieści o tym jakim złem jest PiS. Ku pewnemu zdziwieniu niemieckich deputowanych do Bundestagu był też tak entuzjastycznie nastawiony do przyjmowania uchodźców, że aż jeden z niemieckich polityków nieśmiało zauważył, ze Republika Federalna obecnie dużo już sceptyczniej odnosi się do uchodźców niż to miało miejsce dwa czy trzy lata temu.

Po pośle Krząkale wystąpił wiceminister spraw zagranicznych, a zarazem poseł PiS Szymon Szynkowski vel Sęk, który zaskoczył tak niemieckich polityków, jak i zebranych, bardzo miękkim, sympatycznym i umiarkowanym tonem swego wystąpienia. Zabawne skądinąd, że bycie dyplomatycznym zaskakuje dziś w Polsce nawet wówczas, gdy występuje wiceminister spraw zagranicznych.

Trzeba jednak oddać nowemu wiceszefowi dyplomacji, że przywraca dobry styl. Styl to w dyplomacji bardzo wiele i PiS nieraz o tym zapominał. Styl to jednak nie wszystko. W tym konkretnym przypadku, o ile forma była doskonała, to już treść sprawiała wrażenie, jakby nasz wiceminister nie do końca czuł się pewny odnośnie tego, co Polska realnie jest gotowa zrobić, by osiągnąć kompromis z Niemcami.

Mówienie bowiem o tym, na co się nie godzimy, to zaledwie pierwsza cześć wypowiedzi – wyraźnie brakowało propozycji, bo nie są nią pomysły nowego traktatu konstytucyjnego, o czym kiedyś była mowa, a czego nikt poza nami w Europie nie chce.

Zobacz także Witold Jurasz: politycy PiS im więcej ponoszą porażek, tym głośniej krzyczą, że mają rację Foto: PAP

undefined

Na tle naszych posłów, niemieccy deputowani do Bundestagu sprawiali wrażenie nieco nudne, czyli takie jakie być powinno. Co ciekawe (a może raczej co oczywiste?), niezależnie od tego, iż jeden – Manuel Sarrazin jest z partii Zielonych, a drugi – Paul Ziemiak z rządzącej CDU, brzmieli może nie identycznie, ale zaskakująco zgodnie.

Znacznie ciekawsze od tego co mówili politycy uczestniczący w panelu było jednak to, jak na ich słowa reagowali uczestnicy debaty obecni na Sali, pośród których byli fani tak PiS, jak i PO. Jedni i drudzy, gdy przemawiali "ich" politycy, siedzieli w skupieniu, a gdy głos zabierali ich przeciwnicy, wydymali usta w pogardzie, komentowali na głos wypowiedzi, a czasem nawet – ku zdziwieniu siedzącego obok mnie niemieckiego urzędnika – buczeli.

Niemcy obecni na sali skupieni byli na słuchaniu i podobnie jak niemieccy politycy, sprawiali nieco nudne (czyli takie jak być powinno) wrażenie. To byłoby o tyle pozytywne, że gdyby skupieni byli na obserwowaniu reakcji sali mogliby wyciągnąć wniosek, że Polacy na tyle się nawzajem nie znoszą, że w zasadzie nie warto się z Warszawą dogadywać, bo i tak żadne porozumienie nie ma sensu, skoro po zmianie rządu i tak dojdzie do zmiany polityki.

Rzecz w tym, że celowo użyłem wyrażenia "byłoby pozytywne", czyli trybu warunkowego. Niestety bowiem nawet bez obserwowania sali, same wystąpienia naszych posłów i tak już same w sobie wysyłały jasny sygnał. Polskę można pominąć, a porozumiewać się oczywiście trzeba, ale tylko w sprawach taktycznych.

Szukanie strategicznego porozumienia z Polską nie ma sensu, bo kraj tak skłócony nie może prowadzić żadnej polityki, której perspektywa wyrastałaby ponad doraźny, krótkoterminowy poziom taktyczny. Reformy Unii Europejskiej tymczasem wymagają wyjścia ponad taką perspektywę.

Polska jest do tego niestety niezdolna, ergo – nie będzie się liczyć. Innymi słowy konferencja była ciekawa, chwała organizatorom i tylko szkoda, że niczego nowego (poza dobrym stylem wiceministra), czego do tej pory nie wiedzieliśmy, się już nie dowiedzieliśmy.

Witold Jurasz - prezes Ośrodka Analiz Strategicznych, prowadzący program "Prawy do Lewego". Były pracownik Zakładu Inwestycji NATO, dyplomata w Moskwie oraz chargé d’affaires RP na Białorusi.



Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi informacjami dnia? Polub Onet Wiadomości na Facebooku!

(jsch)