Reposted with permission from a Facebook post of Ms. Cheryl Ingles, writer and producer for television. This post was written in April 2014.

DISCLAIMER: Buhay Media is maintained by the Talents Association of GMA Network (TAG), but the stories published here do not necessarily reflect the views and experiences of all TAG members or the media industry as a whole.

Isang taon na akong hindi nagtatrabaho sa GMA, pero hanggang ngayon, very vivid pa rin sa akin ang lahat ng natutunan, nasubukan, napagdaanan ko habang bahagi ako ng network bilang isang Talent.

Being a Writer and Segment Producer for various TV programs is an incomparable experience. However, it is not a tale that even the best, most seasoned storyteller can accurately describe. You HAVE to be a Talent to know, to understand what it is like to be one.

Yung mga nagpapa-audition sa daan-daang taong gustong sumali sa reality shows? Talents yun.

Alam mo ba kung gaano kahirap makinig at manood sa ganoon kadami na magsayaw, umarte, kumanta? Tapos mula sa daan-daang tao na ‘yun, bubuo ka ng istorya? Pagkatapos ng live auditions, uuwi ka sa network at panonoorin mo ang isang katutak na footage, at mula doon huhugot ka ng ilang segundo ng sound bites, susulat ka ng script, uupo sa editing, at magre-revise kung hindi nagustuhan ng mga bossing ang output mo?

There was a time na isa-isa kong pinuntahan sa mga kabahayan nila ang shortlisted applicants para sa isang TV special on an artista search. Ang sabi sa amin, Dagupan finalists lang. Ang ninipis ng suot namin ng crew ko dahil alam namin kung gaano kainit sa Dagupan. Nang patapos na kami sa shoot, biglang tumawag ang opisina at sinabing umakyat kami ng BAGUIO–ora mismo–kasi parang bigla lang naisip na isama na sa feature yung isang finalist na taga-doon. So kaming mga naka-summer outfit ay umakyat ng Baguio kahit gabing-gabi na at wala ni kapirasong scarf para panlaban sa lamig. Tapos hindi kami natulog sa Baguio kasi walang budget para sa hotel. Uwian ito.

Yung mga ganyang biglaang utos? Kuhanan ninyo ito, interviewhin ninyo ‘yan…Talents ang gumagawa niyan.

Isa akong batang lampa. Maiiksi ang mga legs ko. Mabagal ako kumilos. Takot ako maglakad sa matataas na lugar. Pero ‘pag Producer ka sa isang adventure show, wala kang choice. Aakyat ka ng bundok. Papasok ka sa kweba. Makikipagsapalaran ka sa landslides, sa mga bagyo. Sasakay ka ng bangka kahit kasagsagan ng delubyo. Kasi may hinahanap silang shot. May gusto silang anggulo ng istorya. Gagawin mo ‘yan ng ni hindi pipiyok ng kahit anong reklamo. Kasi mahal mo ang ginagawa mo. Mahal mo ang network. Hindi pwedeng ipahiya mo ang network that you represent by not airing on schedule.

Bumiyahe na ako ng 4 na oras sa bangka, sa gitna ng Sulu Sea at South China Sea kung saan ga-building ang taas ng mga alon. Kasi ang istorya, nasa Linapacan, Palawan at walang ibang paraan para makarating doon.

Namatayan na ng makina ang bangka namin sa gitna ng dagat sa Sibuyan–Bermuda Triangle!–kung saan naglulubugan ang mga barko.

Nag-uwian na ako mula Naga, Legazpi, at iba pang bahagi ng Bicol. Bakit? Kasi kailangan na ‘yung istorya.

Kaya ‘yung lampas sampung oras na biyahe by land? Wala na ‘yan sa ‘kin. Kasi nasanay na ako na ang Talent, laging land trip. Dahil ang may budget lang para sumakay sa eroplano ay mga boss at mga artista.

Pero okay lang, tanggap namin ‘yan!

Tanggap namin pati ‘yung pagshu-shootin kami ng segments a day before airing, tapos pagka-shoot maghapon, magpi-preview ng footage, susulat, mage-edit. Aba, hindi madali ang maging alerto na, creative pa! (Lalo na kung mahigit 24 hours ka nang nagtatrabaho ng matindi).

Nakatambay na ba kayo sa Post? Ang mga tao diyan, tulala–tulala sa pagod, tulala sa kakaisip, tulala sa kaka-preview ng videos, sa kakapindot ng mouse.

Isang taon na akong wala sa GMA, pero nung nabasa ko sa Newsfeed ko ang sama ng loob ng mga Talents na tinawag nilang “tax evader,” at sinabihang “kukuha na lang kami ng ibang talent,” gusto kong sumigaw sa galit.

Nakakagalit kasi ang sakit-sakit masabihan ng ganun. Lalo na kung ang masakit na salita ay nanggaling sa mga taong ni minsan–NI MINSAN–hindi dinanas ang lahat ng ginagawa ng Talents.

Sa panahong ganito, I couldn’t help but wish I were still in GMA para makasali ako sa paglaban niyo.

Pero sa isang banda, baka blessing in disguise ito. Para mas may rason na to finally stand up against abuse, against wrong labor practices. To demand rights and benefits that you, Talents, so rightfully deserve.

Isang araw lang kayong sabay-sabay na mag-boycott, tingnan lang natin kung hindi matauhan ang mga ‘yan…

#

If you wish to share your own #BuhayMedia story or want to speak up as one of the #HumansOfMedia, just send us an email at buhaymediaph@gmail.com.