Geschreven door Ellemieke Hertgers.

Mastodon – Emperor of Sand

Het zevende studioalbum van progressieve metalgigant Mastodon klopt op de deur. Conceptalbum “Emperor of Sand” komt namelijk over twee weken uit en volgt het verhaal van een terdoodveroordeelde, zwervend in de woestijn. Volgens de bandleden symboliseert het verhaal de vele kankerdiagnoses van vrienden en familie rondom de mannen de afgelopen jaren. Verwacht geen plaat vol ballads, maar juist veel krachtige symboliek en doortastende teksten.

De plaat opent met “Sultan’s Curse” en klinkt vanaf de eerste seconde herkenbaar en overdonderend. Beter kun je niet uit de startblokken vliegen. Mastodon kiest daarentegen bij “Show Yourself” voor een andere invalshoek. Het nummer begint voor behoorlijk catchy, maar de klassieke sound van de band zit er fijn doorheen verweven. De Amerikanen houden tot dusver een ijzersterke lijn aan op “Emperor of Sand“. Het thema van het album, kanker, vind je bijvoorbeeld niet in de tracktitels of albumtitel. Je vindt de diepgang juist in de songteksten als je goed tussen de regels door leest.

Halverwege de plaat tref je “Roots Remain” aan, dat door zijn refrein bijna een ballad-gehalte krijgt. Maar de razendsnelle en duistere coupletten maken daar al snel een einde aan. De balans tussen ballad en beuken is bewonderenswaardig. De afwisseling houdt de spanning goed vast, tot je bij de bridge aankomt. De spanning valt plotseling weg, waardoor de bridge verbluffend mooi klinkt. Het is het punt waarop alle emotie uitgestort wordt. De track vervolgt na de bridge heel theatraal en vloeit naadloos over in een extatische solo die je aandacht volledig grijpt. De hele track lijkt de verschillende emotionele stadia te symboliseren wanneer je je beseft dat het leven eindig is.

De tracks die volgen blijven stuk voor stuk hoogwaardige progressieve metal-songs. Zoals een goed conceptalbum betaamt, smeden de instrumenten over het gehele album een muzikale cohesie. Op “Clandestiny” en “Scorpion Breath” hoor je overduidelijk invloeden uit het Midden-Oosten in de instrumenten terugkomen. Het voelt bijna bedwelmend aan. Accenten als deze zorgen ervoor dat dit niet de zoveelste Mastodon-plaat is. Ook qua teksten blijft het schijfje een mooi geheel. Zo komt op “Andromeda” wederom het verdriet en de onuitputtelijke wil om te leven mooi naar voren: “This kills me too now, we cannot lose.” Het album sluit af met een bijna 8 minuten durend epische track, genaamd “Jaguar God“. Alle elementen van verslagenheid, hulpeloosheid, woede en hoop komen terug. Meesterlijk.

Hoe vreselijk het ook is om constant te worden geconfronteerd met kanker, heeft het op muzikaal gebied wel het beste naar boven gehaald in de mannen van Mastodon. De emotionele diepgang zit diep verweven in zowel de teksten als in de muzikale aspecten. Veel meer dan ooit laat de band ook zijn gevoelige kant zien. Dit uit zich in kippenvel-waardige bridges, solo’s en zanglijnen. Het knapste van dit alles is dat de band tegelijkertijd geen afbraak doet aan daadkracht en het hoge beuk-gehalte. Mastodon zet dan ook een kunstwerk neer met “Emperor of Sand“. Hulde!

Beoordeling: 9/10

Releasedatum: 31 maart 2017

Label: Reprise Records

Share dit artikel met je vrienden: WhatsApp

Telegram

Facebook

Twitter

Pinterest

