Aan de overkant van de oceaan hekelt president Trump niet alleen het optreden van journalisten ​− dat mag, daar is niks mis mee − maar hij trekt ook alles uit de kast om de Amerikaanse bevolking op te zetten tegen de media. Soms lukt dat. Van de week werd CNN door een door Trump opgehitste menigte weggehoond. De bedreigde media vroegen de woordvoerster van de president tevergeefs om te stoppen met die ophitsing.

Dat is een verontrustende ontwikkeling. Zeker als het staatshoofd ongenuanceerd, ongefundeerd en leugenachtig rondbazuint dat de media uitsluitend nepnieuws verspreiden. Dat is veel te algemeen gesteld en alleen al daarom niet waar. Hij koos bovendien een ongelukkig voorbeeld: het zou nepnieuws zijn dat hij de Britse vorstin had laten wachten bij zijn bezoek aan Groot-Brittannië. De hele wereld had het op tv gezien.

Oh dear, she just looked at her watch. The Queen does NOT like tardiness. pic.twitter.com/b0GXBV9oWt — Patricia Treble (@PatriciaTreble) July 13, 2018

Natuurlijk is Mark Rutte niet blij met de onthulling van de Volkskrant dat Halbe Zijlstra de Russische president Poetin nooit had ontmoet.

In ons land gaan pers en politiek redelijk goed met elkaar om, ook al zijn de belangen soms tegengesteld. Een kabinet dat bezig is beleid te ontwikkelen, zit niet altijd te wachten op voortijdige publicatie die het draagvlak voor dat beleid kan ondermijnen. Maar in een democratisch bestel is het de taak van de journalistiek om als luis in de pels van gezagsdragers te opereren. Natuurlijk is Mark Rutte niet blij met de onthulling van de Volkskrant dat Halbe Zijlstra de Russische president Poetin nooit had ontmoet. En natuurlijk staat Alexander Pechtold niet te juichen als de media schrijven dat hij geen schim is van de oppositieleider die hij was.

Anders wordt het als er bewust op de man wordt gespeeld. Wijlen Pim Fortuyn creëerde tijdens de verkiezingscampagne van 2002 een sfeertje, waarin hij het publiek opzette tegen hem onwelgevallige media en politici. Op zich niet erg, journalisten moeten daar tegen kunnen, maar het wordt een ander verhaal als dat leidt tot serieuze levensbedreigingen en mensen moeten onderduiken of onder politiebescherming komen te staan.

Wilders mag van alles vinden, maar het gaat te ver als zijn partij kiezers inzet om de pers te intimideren, zoals een keer in Rotterdam gebeurde.

Geert Wilders heeft er een handje van om beroepsgroepen weg te zetten. Rechters deugen niet, want allemaal D66’ers en linkse media, de NOS voorop, zijn arrogant want negeren de achterban van de PVV. Onlangs nog kregen NOS en RTL een veeg uit de pan, omdat zij volgens Wilders te weinig aandacht besteden aan Pechtolds penthouse in Scheveningen.

Wilders mag van alles vinden, maar het gaat te ver als zijn partij kiezers inzet om de pers te intimideren, zoals een keer in Rotterdam gebeurde toen een PVV-Kamerlid na een tirade tegen de pers tegen de rest van het publiek zei: "En daar zitten ze!"

Er is elke dag wel wat waarover politici en journalisten met elkaar kunnen ruziën. In negen van de tien gevallen wordt dat uitgesproken. Zand erover.

Soms moet de rechter eraan te pas komen, zoals in het conflict tussen BNNVARA en DENK. De omroep onthulde dat DENK had overwogen een nepcampagne op te zetten om Wilders in diskrediet te brengen. DENK ontkende glashard, totdat de omroep met een heimelijk opgenomen interview op de proppen kwam waarin DENK bekende. De partij stapte boos naar de rechter, niet vanwege de inhoud van de onthulling, maar omdat de opnames stiekem en tegen de regels waren gemaakt.

Het is een verontrustende ontwikkeling als sommige politieke partijen bewust proberen om media in een kwaad daglicht te zetten, louter en alleen omdat de berichtgeving van die media hen niet bevalt.

Het is klein grut als je het vergelijkt met de verbale beschuldigingen van de president van de Verenigde Staten. Maar het is een verontrustende ontwikkeling als sommige politieke partijen bewust proberen om media in een kwaad daglicht te zetten, louter en alleen omdat de berichtgeving van die media hen niet bevalt. Daarmee ondermijn je de persvrijheid; in dit land gelukkig nog steeds een groot goed.