Op zijn bedrijfsblog laat Netflix weten dat het niet langer toestaat dat gebruikers via een zogeheten proxy-server of virtual private network (VPN) inloggen bij een digitaal filiaal buiten hun landsgrenzen. Tot nu toe trad Netflix niet actief tegen zulk grensoverschrijdend gedrag op. De verschillen in het aanbod tussen de verschillende filialen van Netflix kunnen groot zijn: de catalogus van Australische klanten biedt bijvoorbeeld slechts 10 procent van wat Amerikaanse abonnees kunnen zien.



Dat gaat in de komende weken veranderen, zegt David Fullagar, een van de technische directeuren van Netflix, dat wereldwijd bijna 70 miljoen abonnees heeft van wie er 43 miljoen in de VS wonen. Het ideaal is dat het bedrijf in alle landen dezelfde films en series aanbiedt, aldus Fullagar. Maar zo lang 'de historisch zo gegroeide praktijk van licenties per geografische regio' bestaat, heeft Netflix zich volgens hem daaraan te houden.

Ommezwaai

Wat Netflix nu tot ingrijpen heeft aangezet, is niet bekend. Van zeker een filmstudio is bekend dat die kritiek heeft geuit op de lakse houding van Netflix tegenover abonnees die 'over de grens' kijken. Uit documenten die in 2013 werden gestolen van een computernetwerk van Sony blijkt dat Sony's tv-studiobaas Steve Mosko het gebruik van proxy-servers en VPN-diensten een vorm noemde van 'piraterij die half-goedgekeurd wordt door Netflix'. Netflix staat ook onder druk van tv-zenders die series van de Amerikaanse videodienst uitzenden, zoals House of Cards, en daarbij bedingen dat Netflix die series niet tegelijkertijd in hun land zelf aanbiedt.



De ommezwaai kan ook verband houden met de wereldwijde introductie van Netflix. Op de CES-techbeurs in Las Vegas maakte topman Reed Hastings vorige week bekend dat de dienst toegankelijk is geworden in nog eens 130 landen. Het bedrijf heeft alleen nog geen toestemming om in China te beginnen; de Amerikaanse wet verbiedt Netflix zaken te doen in Noord-Korea, Syrië en de Krim. De dienst begon een jaar geleden wel in Cuba, hoewel er weinig inwoners zijn die zich de breedbandverbinding kunnen veroorloven die nodig is voor de videodienst. Een Cubaan verdient gemiddeld 22 dollar per maand, internet kost er 40 dollar plus 7,99 dollar voor het abonnement.



Volgens analisten telt Nederland rond de 940 duizend abonnees.