Kiedy podstawiasz niewłaściwe dane początkowe i/lub błędnie określasz cel zadania, staje się ono nierozwiązywalne. Powtarzały mi to zgodnie wszystkie nauczycielki matematyki (tak się złożyło, że były to same sympatyczne panie), a ja ileś razy sprawdziłem, że miały rację.



Rozwinięciem tej zasady w politologii jest kwestia przyjęcia w dyskursie i działania na własnych definicjach, kategoriach pojęciowych, własnym języku, a nie tym narzuconym przez przeciwnika. Tu znowu – odwołując się do empirii – nie sposób znaleźć przykładu uzyskania przewagi nad polityczną konkurencją w sporze opartym na cudzym, przeciwnika, sposobie definiowania i opisywania rzeczywistości.

Oczywiście żyjemy w czasie, kiedy opinia lekarza na temat szczepionek jest dużo mniej znacząca od tej forsowanej na średniej wielkości grupie fejsbukowiczów, a opinie politologów i socjologów niewiele znaczą przy kilkuset retweetach złotej myśli anonima na Twitterze. Czy jednak w pełni to usprawiedliwia polityków opozycji?

W Polsce język i definicje nadal ustala PiS. Partyjna propaganda szybko narzuca interpretacje wydarzeń, po czym opozycja przystępuje do dyskusji na warunkach określonych przez władzę. Żeby daleko nie szukać – ostatnie wydarzenia w Białymstoku szybko zostały określone w pisowskich mediach jako symetryczny konflikt światopoglądowy. Z jednej strony „lud patriotyczny Kościoła katolickiego”, z drugiej agresywna „ideologia LGBT”, niektórzy harcownicy nawet przesuwali tę granicę, opisując marsze równości jako atak bojówek, przed którymi biedni kibolonaziści z zaplecza władzy musieli się bronić.

Można by dworować z tej prostackiej propagandy budującej symetrię pięści i nosa w ich bezpośrednim starciu, gdyby nie fakt, że opozycja wchodzi w tempo i natychmiast przyjmuje ten opis jako obowiązujący. Platforma Obywatelska oświadcza, że nie będzie wchodzić w sprawy światopoglądowe, lewica mówi: tak, to wojna światopoglądowa, w której oni są po drugiej stronie.

Halo! Tu ziemia! W Białymstoku grupa agresywnych ludzi, z pewnością w części motywowana światopoglądowo, podjudzona przez księży i lokalny establishment pisowski, usiłowała przemocą naruszyć konstytucyjne prawo do demonstrowania poglądów przez inną grupę. Z perspektywy państwa i jego zadań nie ma tu nic światopoglądowego, nie ma wątpliwości, że była to agresja na prawa obywatelskie, które są święte bez względu na obecnie rządzących, nie podlegają relatywizowaniu, a jeśli władza ich nie chroni, to obowiązkiem opozycji jest napiętnowanie władzy i wsparcie dla ofiar przemocy.

A nie włączanie się w dywagacje pisowskiej propagandy, że zasadniczo pięść mogła mieć rację, bo nos ma niewłaściwe poglądy lub nos był bardzo agresywny, uderzając w pięść.

Za każdym razem, kiedy słyszę: „my nie zajmujemy się sprawami światopoglądowymi, my zajmujemy się sprawami zwykłych Polaków, dla nas ważne są wybory” – widzę bezradność opartą na błędnych danych. To jest przyjęcie pisowskiej logiki, według której w marszach równości idzie jakiś „gorszy sort”, a nie zwykli Polacy. W marszach idą zwykli Polacy, no może o tyle niezwykli, że w odróżnieniu od polityków opozycji nie ulegają pisowskiej propagandzie, a na jad wylewający się z partyjno-rządowych mediów reagują sprzeciwem.

À propos mediów partyjnych, żartobliwie nazywanych „narodowymi”. Pani poseł Katarasińska w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej” tłumaczy, że ponieważ PO nie jest PiS, to w wypadku zmiany władzy tak co najmniej rok zajmie im projektowanie zmian w mediach publicznych. Nic, tylko pogratulować pomysłu na demobilizację potencjalnych wyborców.

Pani poseł najwyraźniej przyjmuje tezę, że to, co dzieje się dziś w zawłaszczonych przez partię rządzącą mediach, to takie kolejne „przegięcie polityczne”, jak sugeruje rządowa publicystyka, bo „za PO to…”. Pani poseł, przegięcia polityczne w mediach były, i owszem, ale dziś mamy do czynienia z aparatem dzielenia Polaków i szczucia ich na siebie, z jednoznacznie sprzeczną z naszym interesem narodowym propagandą sowicie opłacaną z kieszeni podatnika.

Przywrócenie Polsce tych mediów powinno być obok odbudowy służb specjalnych i autorytetu porządku konstytucyjnego absolutnym priorytetem w przypadku przejęcia władzy. Jeśli wy tam w PO tego nie rozumiecie, jeśli myślicie, że macie na to rok czy więcej, to znaczy, że macie bardzo błędne dane i zadania nigdy nie rozwiążecie.

Czasu jest bardzo niewiele, ale jeszcze jest, sama aktywność nie wystarczy, nazwijcie rzeczy po imieniu i zadajcie sobie pytanie: czy wasz (potencjalny) wyborca chce dzielenia Polaków na sorty i przydzielania według tego podziału większych czy mniejszych praw obywatelskich, czy ten wyborca chce przez kolejne lata widzieć kpinę z siebie i kłamstwa na każdy temat w „mediach narodowych”, czy wasz wyborca oczekuje szybkich zmian na lepsze, czy woli, cytując Giertycha z czasów, gdy jeszcze nie był przyjacielem PO, „ciamciaramcia”?

Mała podpowiedź – PiS wygrał, bo zaproponował zmianę. Wy chcecie wygrać wybory, obiecując zachowanie stanu obecnego?