“Leuven Vlaams en ons antwoord op het individueel nihilisme van de mei ‘68-beweging zijn de wortels van het succes dat wij vandaag met N-VA weten te boeken.” Dat heeft N-VA-voorzitter Bart De Wever zaterdag gezegd in Leuven tijdens een dag waarop met allerlei activiteiten teruggeblikt werd op de gebeurtenissen van 50 jaar terug, die indertijd geleid hebben tot de splitsing van de Leuvense universiteit in een Nederlandstalige en Franstalige afdeling.

Leuven Vlaams deed volgens De Wever de Franstalige droom van ‘La Belgique à papa’ volledig imploderen. “Tegelijk begon België aan een doodstrijd zowel als natiestaat, maar ook als democratie. De Vlaamse en Franstalige democratie gingen zich immers volledig enten op de eigen res publica.”

Dit blokkeren van de democratie leidt in het noorden van het land tot grote bezorgdheid, want Vlaanderen moet de juiste keuzes kunnen blijven maken om zijn sterke economie te kunnen behouden. “Het is door te werken op deze nieuwe fundamentele breuklijn van de geblokkeerde democratie en economie dat de N-VA razendsnel is kunnen groeien. En met onze uitgewerkte blauwdruk voor het confederalisme zijn we ook de enigen die hiervoor een structurele oplossing hebben”, aldus De Wever.

Een tweede verklaring voor het N-VA-succes is volgens De Wever het klare antwoord dat de partij geeft op het ‘identitair nihilisme’ - ‘alle gezag en traditie moest op de schop om plaats te ruimen voor het individu’ - dat sinds mei ‘68 in de hele samenleving is binnengedrongen. “De N-VA zal de grendels wegschuiven die de Vlaamse gemeenschap beletten om zich sociaaleconomisch naar eigen democratisch inzicht te ontplooien. De partij zal ook complexloos de Vlaamse identiteit vooropstellen als instrument om iedereen die tot onze gemeenschap wil behoren, alle kansen te geven tot ontplooiing als mens en als burger”, aldus de partijvoorzitter.

“Ik ben een Vlaming en zie mezelf als onderdeel van een gemeenschap van bijna 7 miljoen mensen die samenwonen op een welbepaald deel van de aarde en door de geschiedenis aan elkaar gesmeed zijn, tot een groep die door hun taal en cultureel patroon met elkaar verbonden zijn en onderling gestalte geven aan een democratische ruimte.”

De Wever lijstte ook de gedeelde waarden op als richtingwijzer waar hij Vlaanderen naartoe wil zien evolueren. Hij had het daarbij ook opvallend over het groeiend onbehagen in onze samenleving over de niet-Europese migratie van de laatste decennia. “Racisme biedt geen antwoord en leidt alleen tot een opbod van onbehagen. Alleen het onwrikbare geloof in de emanciperende en absorberende kracht van onze identiteit is het antwoord.”