Οταν ο Εγκέλαδος χτύπησε την Κω τον περασμένο Ιούλιο, στο αεροδρόμιο του νησιού επικράτησε πανικός. Με την εποχικά αυξημένη επιβατική κίνηση το πλήθος εντός του αεροσταθμού ήταν μεγάλο. Ολοι έτρεξαν προς τις εξόδους κινδύνου που οδηγούν στην πίστα του αεροδρομίου. Η εκκένωση ήταν γρήγορη. «Τρεις μήνες πριν οι έξοδοι αυτές ήταν καλά ασφαλισμένες με αλυσίδες και κλειδωμένες με λουκέτα», εξηγεί στην «Κ» στέλεχος του αεροδρομίου. «Φανταστείτε τι μπορεί να είχε συμβεί;» ρωτά με γνήσια αγωνία.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Το ειδικό σύστημα ηχοεντοπισμού στις πύλες επιβίβασης που λειτουργούν και ως έξοδοι κινδύνου και σε άλλα σημεία στα αεροδρόμια, γνωστό ως Green Box («πράσινο κουτί»), ήταν χαλασμένο σε πολλές περιπτώσεις ανά την επικράτεια. Στο αεροδρόμιο «Δασκαλογιάννης» στα Χανιά δεν υπήρχαν καν σε όλες τις προβλεπόμενες θέσεις αυτά τα «πράσινα κουτιά», οι φωτεινές πινακίδες δηλαδή που υποδεικνύουν στο κοινό προς τα πού να κατευθυνθεί σε περίπτωση κινδύνου.

«Η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τη μακρά περίοδο που προηγήθηκε από την προκήρυξη της ιδιωτικοποίησης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων έως την παραλαβή τους από την παραχωρησιούχο Fraport Greece είχε ως αποτέλεσμα την de facto εγκατάλειψή τους όσον αφορά εργασίες συντήρησης και επισκευών», αναφέρουν πηγές των αερομεταφορών. Ψιλά γράμματα, θα πουν πολλοί. Κάθε άλλο όμως. Πέραν των προφανών κινδύνων ασφαλείας η απαξίωση των υποδομών που στηρίζουν τον ελληνικό τουρισμό προκαλεί μεγάλη ζημιά στην εικόνα ολόκληρης της χώρας. Οσοι θεωρούν αυτά τα σχόλια κοινοτοπίες ή υπερβολές δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά στις αξιολογήσεις επιβατών στο Skytrax – μια διαδικτυακή πλατφόρμα αξιολόγησης όλων των αεροδρομίων του κόσμου, στην οποία δυστυχώς τα ελληνικά εξακολουθούσαν, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, να λαμβάνουν χείριστες κριτικές. «Αφού περάσαμε μια πανέμορφη εβδομάδα στη Σαντορίνη, η εμπειρία αναχώρησης κατέστρεψε τις διακοπές μας και γι’ αυτό δεν θα επιστρέψουμε ποτέ», γράφει η Τρις Κλαρκ από τη Βρετανία στις αρχές Ιουλίου.

Η παραχωρησιούχος εμφανίζεται να γνωρίζει το πρόβλημα και ανήγγειλε πρόσφατα πως θα αυξήσει κατά 235% τη συνολική έκταση του αεροσταθμού με την αντικατάσταση τμήματος του υπάρχοντος και την ανέγερση νέου, επενδύοντας συνολικά περί τα 30 εκατ. στο νησί. Ανάλογα προβλήματα υπάρχουν παντού. Ο Γ. Τάιμινς από το Βέλγιο γράφει στις 26 Ιουνίου για το αεροδρόμιο της Κέρκυρας: «Μας κρατάνε σαν ζώα στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας. Λόγω ενός τεχνικού προβλήματος, η πτήση μας έχει καθυστερήσει τρεις ώρες. Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε από τη ζέστη». Γκρίνιες κακομαθημένων Βορειοευρωπαίων, μπορεί να μπουν στον πειρασμό να σκεφτούν κάποιοι. Ομως το καλοκαίρι αυτό, όπως βέβαια και τα προηγούμενα, προέκυψαν μεγάλα προβλήματα κλιματισμού σε σημαντικά αεροδρόμια, όπως στη Ρόδο, στην Κέρκυρα και στη Μύκονο. Η παραχωρησιούχος δηλώνει πως αγόρασε και τοποθέτησε περισσότερες από 80 μεγάλες φορητές κλιματιστικές μονάδες. Τα κεντρικά κλιματιστικά, χαλασμένα γαρ, χρειάστηκε χρόνος και πολύ χρήμα για να επιδιορθωθούν, κάτι το οποίο τελικά ολοκληρώθηκε, διαβεβαιώνει αρμοδίως η εταιρεία. Σε πολλά αεροδρόμια, όπως στη Ρόδο, χρειάστηκαν εκτενείς εργασίες για να επαναλειτουργήσουν οι αυτόματες θύρες εισόδου που ήταν μονίμως ανοιχτές, με αποτέλεσμα το αεροδρόμιο να μη διατηρεί σταθερή θερμοκρασία.

Ομως σοβαρότερα προβλήματα διαπιστώνονται και στους διαδρόμους προσαπογειώσεων. «Χρειάζονται όλοι ξήλωμα και ξαναστρώσιμο», εξηγεί στην «Κ» βετεράνος της υπηρεσίας. Πριν από είκοσι μέρες στη Ρόδο παρουσιάστηκε ρωγμή άνω των 15 εκατοστών σε κεντρικό σημείο του διαδρόμου, οδηγώντας στο κλείσιμο του αεροδρομίου για μία ώρα μέχρι να επιδιορθωθεί. Ολοι οι διάδρομοι στα 14 αεροδρόμια θα ανακατασκευαστούν, με πρώτο αυτόv στη Μύκονο που θα κλείσει από 16 έως 29 Νοεμβρίου, γι’ αυτόν τον λόγο.

Οι λάμπες που δεν κάηκαν αλλά ήταν θαμμένες και οι 7.765 παρεμβάσεις

Προ ημερών ο διευθύνων σύμβουλος της κοινοπραξίας που ανέλαβε τα περιφερειακά αεροδρόμια αποκάλυψε πως βρέθηκαν 12.200 καμένες λάμπες. Δηλαδή καιγόταν –και δεν άλλαζε– μία λάμπα κάθε ώρα επί ενάμιση χρόνο. Δεν είπε όμως πως στον διάδρομο προσαπογειώσεων στη Σάμο οι λάμπες, που νόμιζαν ότι ήταν καμένες, δεν είχαν καεί. Ο λόγος για εκείνες τις λάμπες που βλέπει ο πιλότος όταν προσγειώνεται χωρίς ραδιοβοηθήματα αργά το απόγευμα. Τι είχε συμβεί λοιπόν; Οταν το συνεργείο πήγε για να τις αλλάξει, εκτιμώντας πως είχαν καεί, διαπίστωσε ότι ήταν απλώς θαμμένες κάτω από ένα παχύ στρώμα σκόνης. Ουδείς είχε καθαρίσει αυτά τα επιδαπέδια φωτιστικά σώματα, πιθανόν επί έτη πολλά.

Και αν αυτό ακούγεται επικίνδυνο, τότε τι να πει κανείς για το ότι χρειάστηκαν 379 παρεμβάσεις στα 14 αεροδρόμια για να διασφαλιστεί η πυρασφάλεια και να αποκατασταθούν στα προβλεπόμενα τα συστήματα πυρόσβεσης; Τα νούμερα αυτά προέρχονται από την παραχωρησιούχο, η οποία ισχυρίζεται ότι από τις 11 Απριλίου και μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου είχαν υλοποιηθεί πάνω από 7.765 παρεμβάσεις. «Αυτές περιλαμβάνουν 2.911 διορθωτικές, 4.651 προληπτικές και 203 εργασίες αναβάθμισης.

Οι εργασίες φωτοσήμανσης στον χώρο προσγείωσης και στάθμευσης αεροσκαφών έφτασαν τις 490, σε κτιριακές υποδομές και οδοστρώματα τις 797, σε ηλεκτρολογικές εργασίες τις 1.893, στα συστήματα διαχείρισης αποσκευών τις 137, στα συστήματα πυρόσβεσης και πυρασφάλειας τις 379, στα συστήματα θέρμανσης και κλιματισμού τις 1.285, στις μηχανολογικές εργασίες τις 685, στα συστήματα μεταφορών (ανελκυστήρες) τις 954 και για άρδευση και αποχέτευση τις 1.172». «Και συνεχίζουμε», συμπληρώνει.

Το προηγούμενο Σάββατο έλεγχος που έγινε στον τροχόδρομο του αεροδρομίου «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης από την παραχωρησιούχο, την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και την Ειδική Υπηρεσία Δημοσίων Εργων Κατασκευής & Συντήρησης Συγκοινωνιακών Υποδομών κατέδειξε την ανάγκη βελτίωσης της αντιολισθηρότητας σε τμήμα 300 μέτρων. Αλλά ο τροχόδρομος θα αρχίσει να χρησιμοποιείται σαν διάδρομος προσαπογειώσεων στα τέλη Οκτωβρίου, αφού θα κλείσουν για το επόμενο εξάμηνο οι δύο κανονικοί διάδρομοι προκειμένου να εκτελεστεί δημόσιο έργο που εκκρεμεί εδώ και χρόνια (έργο που η παραχωρησιούχος λέει πως δεν χρειάζεται). Σπεύδει τώρα η ΥΠΑ να υποδείξει τεχνικό τρόπο για τη μείωση της ολισθηρότητας, ώστε να μην κινδυνεύουν τα αεροπλάνα όσο θα χρησιμοποιούν τον τροχόδρομο αντί για τον κανονικό διάδρομο.