Uiteindelijk doet de Catalaanse regering enkel maar waar de N-VA tot voor kort zelf voor pleitte, namelijk het toepassen van de Vuye-doctrine. Finaal is het Vlaams Parlement de soevereine vertegenwoordiger van het Vlaamse volk. Bijgevolg kan een meerderheid in het Vlaams Parlement buiten de Belgische grondwet treden, aldus die doctrine. Vervang ‘Vlaams’ door ‘Catalaans’, en je bekomt haast letterlijk de eerste artikelen van de referendumwet die vorige dinsdag in het Catalaanse Parlement werd voorgesteld. Het lijkt wel alsof de Catalanen bij Hendrik Vuye in de leer zijn geweest.

Het gevolg is dat er ook voor Vlaanderen veel op het spel staat in Catalonië. Een mislukking van de Catalaanse ‘Vuye-strategie’ zou een symbolische nederlaag zijn voor de radicale Vlaamse Beweging. Zie je wel dat dit een doodlopende straat is, zou je dan horen. Zie je wel dat evolutie beter is dan revolutie, zouden de meer gematigde N-VA'ers zeggen. Als het daarentegen een succesverhaal wordt in Catalonië, dan zou dat meer dan ooit een interessant perspectief bieden voor Vlaanderen om uit het verstikkende Belgische carcan te breken.

De N-VA kan een essentiële bijdrage leveren tot het succes van de Catalaanse separatisten. Namelijk door ervoor te zorgen dat België als een van de eerste landen ter wereld de nieuwe Catalaanse Republiek erkent.