Van Drents en Duits spreken word je slimmer. Daarom krijgen studenten van de pabo in Emmen les om meertaligheid in hun lessen toe te passen.

In de omgeving van Emmen spreken veel mensen thuis Drents. Daarom gaan pabo-studenten van de Stenden Hogeschool bij zes scholen rondom Emmen een proef uitvoeren met Drents in het lespakket. Bij een stuk of zes andere scholen komt een soortgelijk project met Duits.

Tweedelig doel

Jan Germs van het Huus van de Taol in Beilen heeft hiertoe samen met Jan Kruimink van Stenden en Theo Claas van de provincie Drenthe het initiatief genomen. Dinsdag presenteren ze het project op het Provinciehuis.

Het doel is tweeledig. ,,We willen studenten beter leren om te gaan met kinderen die thuis geen Nederlands spreken. En we willen alle kinderen meer in aanraking brengen met de streektaal.’’

Verhaaltjes, liedjes en gedichtjes

Germs is zelf leerkracht geweest en zegt dat hij bij zijn opleiding niets heeft geleerd over meertaligheid bij kinderen. Veel ouders dachten vroeger dat het beter was om met de kinderen Nederlands te spreken. ,,Nu weten we uit onderzoek dat het goed is als kinderen met Drents én Nederlands opgroeien. Dit stimuleert hun analytisch en lerend vermogen. Zelf sprak ik alleen Drents toen ik zes was, ik ben op de hbs geslaagd met een 8 voor Nederlands.’’

Op de website www.wiesneus.nl staat al wat lesmateriaal te lezen, zoals korte verhaaltjes in het Drents, liedjes en gedichtjes. Ook staan er filmpjes op en uitleg voor volwassenen waarom het belangrijk is in het onderwijs de streektaal in ere te houden.

Duits

Op zes andere scholen volgt een vergelijkbaar project met het Duits. Dit speelt onder andere in op het gegeven dat Duitse bedrijven zitten te springen om medewerkers, terwijl in het Nederlandse grensgebied de werkloosheid nog vrij hoog is.

Germs: ,,Ik was laatst met mijn zoon in Duitsland en hij deed een boodschap bij een benzinestation. Hij kwam verontwaardigd terug in de auto: ze spreken daar helemaal geen Engels! Vroeger was het vanzelfsprekend dat we Duits spraken, nu niet meer. Terwijl Duitsers en Drenten in het grensgebied zo dicht bij elkaar leven. Ook uit cultureel oogpunt is het belangrijk dat we elkaar kunnen verstaan.’’