Το 1989 ο Φοίβος Δεληβοριάς ήταν μόλις 16 ετών. Ο Μάνος Χατζιδάκις, που πάντα είχε τη δύναμη να «βλέπει» χρόνια μπροστά, δίνει στον πιτσιρίκο την ευκαιρία να ηχογραφήσει τον πρώτο του δίσκο, την «Παρέλαση», στην «μυθική» σχεδόν ετικέτα του Μάνου, τον Σείριο.

Σήμερα ο Φοίβος είναι 43 και κάτι, μια ηλικία είμαστε. Είμαι περήφανος γι’ αυτόν και για (λίγους) δημιουργούς της γενιάς μου. Έτσι, σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή, δεν θέλω να μιλήσω για επιταφίους, για την τεράστια βόμβα που έριξαν οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν… έχουμε μέρες για να τα πούμε αυτά. Θέλω να μιλήσω για ένα τραγούδι του 16χρονου Φοίβου, από αυτόν τον δίσκο: Την «Μεγάλη Παρασκευή».

Σκέφτομαι τον εαυτό μου στα 16 και αναρωτιέμαι πώς γίνεται ένας έφηβος στην ηλικία αυτή, εκείνο το 1989 των σκανδάλων, της βιντεοκασέτας και της εμφάνισης της ιδιωτικής τηλεόρασης, να μιλάει με τόση ωριμότητα και τόση γλυκύτητα συνάμα. Να μην τον παρασέρνει όλη εκείνη η πλαστικούρα του κοινού. Και να είναι σήμερα, ακόμη εδώ.

Η «Παρέλαση» δεν σημείωσε επιτυχία στα μεγάλα ακροατήρια εκείνη την εποχή. Όμως, ο Φοίβος είναι ακόμα εδώ… Οι μεγάλοι αστέρες εκείνης της εποχής είναι απλά vintage αναμνήσεις ή κακέκτυπα του εαυτού τους ή… έχουν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο.

Και σήμερα, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, συγκινούμαι που ακούω αυτό το τραγούδι στο YouTube. Έχει μόλις 131 προβολές και 1 like. Μα έχει μέσα του όλο εκείνο το άρωμα της εποχής. Σχολικόν έτος 1988-1989, Α΄ Λυκείου. Διακοπές Πάσχα. Διαβάζω επανάληψη Αρχαία και Φυσική. Είναι Μεγάλη Παρασκευή, και φτιάχνω επιμελή χωρίστρα στο μονίμως αχτένιστο μαλλί μου, φοράω και πουκαμισάκι για να πάω στην εκκλησία. Βασική μου επιθυμία, να μην με τσακώσει ο παπάς και με βάλει να κρατάω την τόρτσα στην αποκαθήλωση, δεν θέλω όλο αυτό το γύρω γύρω όλοι. Ακόμα το έχω αυτό το άγχος. Ο παπάς ψιλοβιάζεται, θέλει να πάει και στο διπλανό χωριό. Εγκώμια, να μαδήσουμε και τον επιτάφιο, τέλος…

Την ίδια στιγμή, ένας δεκαεξάρης Φοίβος γράφει αυτό το ξεχασμένο διαμαντάκι για τη Μεγάλη Παρασκευή. Ακούστε το.