Ηταν Μεγάλη Τετάρτη 7 Απριλίου του 1999 όταν η ΑΕΚ βρέθηκε στην τότε Γιουγκοσλαβία για το φιλικό παιχνίδι με την Παρτίζαν. Δώστε βάση στην ημερομηνία. Η περίοδος ήταν τρομερά δυσκολη καθώς η Γιουγκοσλαβία βρισκόταν εν μέσω των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ για το θέμα του Κοσόβου. Χρειαζόταν τόλμη και μία σχετική τρέλα για να γίνει εκείνο το ταξίδι. Βρέθηκαν και τα δύο και κάπως έτσι η Ενωση έγραψε ιστορία. Εχουν περάσει ακριβώς 20 χρόνια από εκείνο του ματς. Ιδού τα πέντε πράγματα που πρέπει να θυμάστε.

ADVERTISING

1. Μία μικρή Οδύσσεια μέχρι το Βελιγράδι

Η ΑΕΚ δεν μπορούσε να ταξιδέψει αεροπορικώς μέχρι το Βελιγράδι καθώς το αεροδρόμιο ήταν κλειστό λόγω των βομβαρδισμών. Προτιμήθηκε η λύση της πτήσης στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας και εν συνεχεία του ταξιδιού στο Βελιγράδι με το λεωφορείο. Δεν ήταν απολύτως ασφαλές, κανείς δεν μπορούσε να διασφαλίσει στην Ενωση ότι κάποια αδέσποτη οβίδα δεν θα έσκασε στο πούλμαν. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ, που είχε προπονητή εκείνη την εποχή τον θρύλο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου Ολεγκ Μπλαχίν, το τόλμησε και έφτασε μ' αυτόν τον τρόπο στο Βελιγράδι.

2. Και ένας μη ΑΕΚ

Μαζί με τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ που ταξίδεψαν στο Βελιγράδι για το ιστορικό, όπως αποδείχθηκε ματς, χώρεσε και ένας ο οποίος δεν άνηκε στο ρόστερ της Ενωσης εκείνη την εποχή. Ηταν ο τερματοφύλακας Νίκος Κουρκούνας ο οποίος, πολύ απλά, θέλησε να έχει την εμπειρία και το έκανε. Επαιξε μάλιστα για 20 αγωνιστικά λεπτά αντικαθιστώντας τον Χρυσόστομο Μιχαηλίδη.

3. Ο Γλέζος στο πλευρό της Ενωσης

Ως άνθρωπος με βαθιά αντιπολεμικά αισθήματα, ο Μανώλης Γλέζος δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος από την πρωτοβουλία που πήρε εκείνη την εποχή (η...πατρότητα ανήκει στον Δημήτρη Μελισσανίδη ο οποίος είχε το μάνατζμεντ της ΠΑΕ ΑΕΚ εκείνη τη σεζόν) και μπήκε στο αεροπλάνο για να φτάσει μαζί με τους υπόλοιπους στο εμπόλεμο Βελιγράδι. Μετά το ματς το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής αριστεράς δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του. Μετά το 40'-41', πρώτη φορά οι Έλληνες ομόθυμα στο πλευρό ενός λαού. Έχω γίνει πλέον φανατικός οπαδός της ΑΕΚ" τόνισε χαρακτηριστικά. Ο Γλέζος το 1999 διένυε ήδη το 77ο έτος της ηλικίας του.

4. Αποθέωση παντού

Από τη στιγμή που πέρασε τα σύνορα της τότε Γιουγκοσλαβίας με την Ουγγαρία, η αποστολή της ΑΕΚ, η οποία συνοδευόταν και από δημοσιογράφους, αποθεωνόταν παντού. Κόσμος έριχνε στο δρόμο ψωμί και αλάτι κατά τα τοπικά έθιμα ενώ παντού κυμάτιζαν ελληνικές σημαίες μαζί φυσικά με τις γιουγκοσλαβικές. Ελληνικές σημαίες υπήρχαν και στο γήπεδο που έγινε το ματς το οποίο τελείωσε πρόωρα, στο 61ο λεπτό, αφού οπαδοί εισέβαλαν ειρηνικά στον αγωνιστικό χώρο φωνάζοντας χαρακτηριστικά "Ελλάς" και "ΑΕΚ". Ηταν στιγμές που πέρασαν στην ιστορία.

5. Οι σκόρερ και το κοινό σήμα

Το τελικό αποτέλεσμα, που φυσικά δεν είχε καμία ιδιαίτερη σημασία, ήταν το 1-1. Προηγήθηκαν οι γηπεδούχοι στο 13'με τον Ματέγια Κέζμαν ο οποίος μετέπειτα έκανε μεγάλη καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα ενώ για την ΑΕΚ ισοφάρισε ο Πάρης Ζουμπούλης στο 26ο λεπτό. Οι δύο ομάδες είχαν στις φανέλες τους ένα στόχο, αντιπολεμικό σύμβολο της εποχής για να δείξουν παντού την αντίθεσή τους στην επιλογή του ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει τη Γιουγκοσλαβία. Στο γήπεδο τέλος έδωσαν το παρόν 15.000 θεατές παρά το γεγονός ότι είχαν πωληθεί και τα 40.000 εισιτήρια. Η έλλειψη καυσίμων ανάγκασε πολύ κόσμο να παραμείνει στο σπίτι του.