De kantoren richten zich op het uploaden van het materiaal, omdat downloaden veel moeilijker te traceren is. Maar, pas op, voor je denkt: ik upload nooit iets. Op veel bekende downloadsites en software als Popcorn Time, de illegale Netflix-variant, wordt het materiaal dat je downloadt meteen ook weer gedeeld, oftewel geüpload, soms zonder dat je er erg in hebt.

Illegaal downloaden kan flink in de papieren lopen. Voor het downloaden (of dus eigenlijk uploaden) van een aflevering van een serie betaal je gemiddeld 520 euro, voor drie afleveringen 1000 euro. Voor een film is de boete gemiddeld 815 euro.

Geld of auteursrechten

Of het werkt? Voorstanders van deze aanpak zeggen van wel. Ze wijzen erop dat het aandeel Duitsers op illegale file-sharingdiensten relatief laag is, in vergelijking met bijvoorbeeld Groot-Brittannië en de VS. En uit peilingen blijkt dat een groot deel van de Duitsers zich bewust is en begrip heeft voor het feit dat dit verbod wordt gehandhaafd. Ook neemt het aantal boetes dat wordt rondgestuurd af, volgens de advocatenkantoren omdat er minder wordt gedownload.

Maar er is ook kritiek. Tegenstanders zetten vraagtekens bij de proportionaliteit van de geldstraffen. En er is de nodige discussie over het waarom van het verbod: gaat het om geld of auteursrechten? Ook ontkennen veel mensen die een boete krijgen dat ze het materiaal zelf hebben gedownload.

Uitlenen van wifi-wachtwoorden

Leslie Huppert kreeg een boete van 956 euro voor het downloaden van twee nummers van Pearl Jam. "Ik heb die liedjes niet gedownload, nog nooit gehoord zelfs", zegt ze. Ze leende haar wifi-wachtwoorden uit aan onder anderen haar buren.

Maar ja, die ontkennen ook. Huppert is tegen de boete in bezwaar gegaan, omdat ze het naar eigen zeggen dus niet gedaan heeft. Maar vooral ook, omdat ze boos is over de hoogte van de boete: "Het is echt zwaar overdreven. Roofridders zijn het. Ze sturen massaal dit soort boetes rond, in de hoop op een grote buit."