Als ik vrijdagmiddag ‘t Pandje binnenloop, komt de geur van bier me tegemoet. Het is niet die vieze mix van kots, zweet en alcohol die je vaak in feestcafés aantreft, maar een melange van oud hout en goede verhalen. Het ruikt hier net zo gezellig en knus als het kleine Utrechtse zaakje eruitziet.

Welkom bij Last Call , een rubriek waarin we bij doorgewinterde barmannen en -vrouwen aan de bar hangen om wat van hun levenswijsheid op te doen. Van hoe je over een gebroken hart heen komt tot welke drankjes je niet moet bestellen als je niet uitgelachen wil worden.

Het hele pand ademt de sfeer van een gemoedelijke boerenwoonkamer. Dit is de perfecte plek voor een blind date: eventuele pijnlijke stiltes vervagen in het interieur of in het geroezemoes op de achtergrond. Het licht is nog uit, maar ik voel me er al ontspannen door de oranje steunpilaren met schilderingen van biermerken en het kleine zwart-wit-betegelde keukentje.

Ron Netto (49) biedt me een cola aan en gaat aan de bar zitten. Samen met zijn broer René is hij eigenaar van café ‘t Pandje aan de Nobelstraat. De zaak stamt uit 1959 en staat bekend om zijn sfeer, de twee gezellige broers en hun beroemde tostiballen. Hun vader, Cor Netto, begon hier als barman en nam het café in 1970 samen met zijn vrouw over. Ron en René besloten in 1995 om de zaak over te nemen en staan zelf nog elke dag achter de tap.

Ron zet Barry Manilows Copacabana op en neuriet vrolijk mee. Ons gesprek voelt meteen als een nonchalant praatje wat je alleen met een echte barman kunt hebben en niet als een interview.