W Hucie Pieniackim, zgładzonej w 1944 roku wsi, wysadzono i zdewastowano pomnik zamordowanych tam Polaków. Na pozostałościach monumentu wymalowano banderowskie i ukraińskie barwy, a także symbole SS. Wkrótce przypada rocznica mordu, w którym zginęło w tragiczny sposób ponad 1000 naszych rodaków. Przedstawiamy zdjęcia oraz nagranie wideo.



Zniszczeniu całkowicie uległ krzyż opisujący wydarzenia z 1944 roku. Nadal stoją dwa bloki z wypisanymi nazwiskami ofiar, są one jednak oszpecone farbą. Ktoś wymalował na nich barwy Ukrainy oraz OUN-UPA. Widoczne są również błyskawice charakterystyczne dla oddziałów SS Galizien, które dokonały pacyfikacji Huty Pieniackiej.

28 lutego pod pomnikiem miała odbyć się 73. rocznica tej zbrodni. Obecnie na miejscu pracują śledczy.

Źródło

Film z miejsca zdarzenia:

Tak pomnik wyglądał przed zdewastowaniem:

Huta Pieniacka istniała przez wieki. Zniknęła z powierzchni ziemi 28 lutego 1944 roku. Już o 6 rano do wsi wkroczyli żołnierze 4 Pułku SS Galizien złożonego z ukraińskich ochotników. W ciągu zaledwie 7 godzin wymordowali ponad 1000 bezbronnych mieszkańców.

Wiele osób zapędzono do budynków, które następnie podpalono. Tylko nieliczni przetrwali ten pogrom w przygotowanych wcześniej kryjówkach. Część ratowała się desperacką ucieczką do pobliskiego lasu. Ocaleni musieli pochować swoich najbliższych w dwóch zbiorowych mogiłach. Na miejscu pozostały tylko zgliszcza, dziś porośnięte trawą, fragment zburzonego kościoła, przydrożna kapliczka i krzyże stawiane w ostatnich latach ofiarom tej tragedii. Byli mieszkańcy Huty Pieniackiej osiedlili się po wojnie we Wschowej i na Dolnym Śląsku w okolicach Wołowa i Brzegu Dolnego.

Upamiętniający tę tragedię postument stanął w Hucie Pieniackiej jesienią 2005 roku. Inicjatorem jego powstania był Andrzej Przewoźnik – ówczesny przewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Na uroczystość poświęcenia pomnika przyjechali tutaj nieliczni już świadkowie zbrodni i rodziny pomordowanych. Na placu nieistniejącego kościoła odbyło się pierwsze po wojnie nabożeństwo żałobne. Od tamtego czasu co roku w rocznicę pacyfikacji wsi odbywały się przy pomniku uroczyste spotkania.