‘Het is nogal een zomer geweest voor de mensenrechten. Een columnist wil de godsdienstvrijheid afschaffen, een andere wil de vrijheid van meningsuiting beperken. Gelukkig duurt de zomer niet al te lang in onze contreien, anders gingen de vrijheid van vergadering, vrijheid van vereniging, recht op privacy, het recht op een eerlijk proces ook allemaal op de schop.’

De N-VA-kamerleden Hendrik Vuye en Veerle Wouters, initiatiefnemers van het studiecentrum confederalisme in de partij, gaan in een opiniestuk op knack.be regelrecht in tegen de pleidooien, ook in de eigen partij, om in de strijd tegen het terrorisme ook enkele basisrechten te laten vallen. Ze verwijzen bijvoorbeeld rechtstreeks naar een pleidooi van Peter De Roover (N-VA), de opvolger van Vuye als kamerfractieleider, om het recht op vrije meningsuiting in te perken voor ‘collaborateurs’ van het terrorisme.

Volgens Vuye en Wouters is dat een verkeerd spoor. ‘De vrijheid van meningsuiting is een belangrijke waarde’, schrijven ze. ‘Men springt het best niet lichtzinnig om met deze verworvenheid van de democratie.’ Tegelijk maken ze duidelijk dat oproepen tot geweld nu al strafbaar is en niet onder de vrijheid van meningsuiting valt.

De twee kamerleden vinden het wel problematisch dat de vrijheid van religie in het Belgische rechtssysteem als een absoluut, onbeperkt recht wordt beschouwd, terwijl de vrije meningsuiting niet dezelfde bescherming geniet.

‘Een foto met een religieus hoofddeksel op een identiteitskaart kan, op grond van de vrije godsdienstbeleving. Een overtuigd vakbondsmilitant zal zich tevergeefs beroepen op de vrije meningsuiting om een foto op zijn identiteitskaart te krijgen met een petje van zijn vakbond.’

Vuye en Wouters vinden dat een niet te verantwoorden ongelijke behandeling. ‘‘Ik geloof’ en bijna alles kan. ‘Ik meen dat’ en plots kan veel minder. Dat is een paradox die kan tellen.’