Κακομαθημένοι ή απλά κι αυτοί εργαζόμενοι που διεκδικούν τα δικαιώματα τους;

Του Χαράλαμπου Ζάκου

Πριν μερικά χρόνια αυτό που απασχολούσε αρκετούς συμπολίτες μας αλλά και το Υπουργείο Άμυνας ήταν ο μεγάλος αριθμός αναστολών κληρωτών στρατιωτών οι οποίοι εγκατέλειπαν την Εθνική Φρουρά πριν καν παρουσιαστούν στα ΚΕΝ.

Σήμερα, οι συζητήσεις περιστρέφονται και πάλι γύρω από το στράτευμα, αλλά αυτή τη φορά για τα μεγάλα ποσοστά αποχωρήσεων των Συμβασιούχων Οπλιτών.

Συζητήσεις επί συζητήσεων και αναλύσεις επί αναλύσεων δίνουν και παίρνουν καθημερινά μεταξύ των πολιτών για το ποια τελικά είναι η αιτία της μαζικής φυγής. Αρκετοί σχολιάζουν αρνητικά μέχρι και τα σχόλια των ΣΥΟΠ. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που χαρακτηρίστηκαν ως “τεμπέληδες”, “ανώριμοι” και “κακομαθημένοι”, σάμπως και στην Κύπρο τα πιο πάνω αποτελούν σπάνιο φαινόμενο.

Τελικά γιατί αποχωρούν;

Το νεαρό της ηλικίας σίγουρα παίζει τον πιο καθοριστικό ρόλο. Όπως είναι φυσικό είναι πολύ πιο εύκολο να παραιτηθείς από κάποιο επάγγελμα που δεν σ΄ αρέσει όταν οι οικονομικές υποχρεώσεις σου είναι ελάχιστες έως και καθόλου.

Το θέμα των “υπηρεσιών”

Η αδυναμία του Υπουργείου, ή ιδιαιτερότητα και η φύση του συγκεκριμένου επαγγέλματος, για το θέσω καλύτερα, δεν επιτρέπει την απόλυτη σαφήνεια για το πόσες υπηρεσίες θα εκτελεί κάποιος ΣΥΟΠ. Κάθε μονάδα εκτελεί διαφορετικά την διαταγή των υπηρεσιών, αναλόγως προσωπικού, δυσκολεύοντας κάποιους οι οποίοι έχουν την ατυχία να υπηρετούν σε αυτές.

Μένουν οι οικογενειάρχες

Πολύ δύσκολα θα παραιτηθεί από το συγκεκριμένο πόστο κάποιος οικογενειάρχης, καθώς όταν τα έξοδα τρέχουν και έχεις πίσω στο σπίτι στόματα να ταΐσεις, τα 900 ευρώ είναι πολύ καλύτερα από το τίποτα. Ότι και αν σημαίνει αυτό στη δουλειά.

Μην ξεχνάμε πως αρκετοί οι οποίοι βρίσκονται στις τάξεις των ΣΥΟΠ ενδεχομένως έχουν ξαναδουλέψει για πολύ λιγότερα χρήματα.

“Δεν αγαπούν την πατρίδα τους όσοι ΣΥΟΠ αποχωρούν”

Κλείνοντας, και επειδή έτυχε να ακούσω το πιο πάνω, μερικοί από εμάς πρέπει να ξεχωρίσουμε κάποια πράγματα στο μυαλό μας. Σίγουρα, η παραίτηση από το συγκεκριμένο πόστο δεν μπορεί να κρίνει το κατά πόσον κάποιος αγαπά την πατρίδα του ή όχι. Στο κάτω κάτω της γραφής, για όσους θέλουν να υπηρετήσουν την πατρίδα τους επαγγελματικά και ηθικά γι' αυτό υπάρχουν οι στρατιωτικές σχολές.

Το συγκεκριμένο επάγγελμα, στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λειτούργημα αλλά ως μια λύση ανάγκης για αρκετούς άνεργους νέους και οικογενειάρχες. Εξάλλου ως έκτακτο μέτρο εργοδότησης αντιμετωπίστηκε και από την Κυβέρνηση όταν έγινε η εξαγγελία για τις προσλήψεις Συμβασιούχων Οπλιτών.

Είναι το λιγότερο γελοίο, να χαρακτηρίζουμε ως τεμπέληδες, κακομαθημένους και ανώριμους όσους ΣΥΟΠ επιλέγουν να παραιτηθούν. Στο κάτω κάτω αν κάποιοι από εμάς κρίνουν ότι με αυτό τον τρόπο εξυπηρετούμε το καλό της πατρίδας και γι΄αυτό θα πρέπει να δεχθούμε τα πάντα χωρίς παράπονα και παραιτήσεις, έχουν το ελεύθερο να αιτηθούν ώστε να εργοδοτηθούν στο συγκεκριμένο πόστο.

Μάλιστα, αν μόνο την πατρίδα έχουν στο μυαλό τους, μπορούν να το κάνουν και αφιλοκερδώς ώστε το κράτος να μην ζημιώνει...

ΥΓ: Οι ΣΥΟΠ έχουν κάθε δικαίωμα να παραπονιούνται και να παραιτούνται αν το επάγγελμα που αρχικά επέλεξαν δεν τους ταιριάζει ή δεν τους ικανοποιεί. Η κοινωνία αλλάζει και είμαστε υπόχρεοι να κινηθούμε με τους δικούς της ρυθμούς. Η Κύπρος του 2017 δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν. Άρα το “εμείς στον καιρό μας” και το “εκαλομάθετε” που ακούγεται από μερικούς δεν δίνει το καλό παράδειγμα αλλά δείχνει τα απωθημένα μας. Ίσως το Υπουργείο στις εξαγγελίες του και τα συμβόλαια που έδωσε προς υπογραφή να μην ήταν τόσο σωστό και ξεκάθαρο όσο θα έπρεπε...