Some people don’t believe that native Esperanto speakers exist. Would you then believe that I’ve found a third generation native Esperanto speaker?! Nicole Klünder’s great-grandfather learned Esperanto, taught it natively to his kids, who taught it natively to his kids, who taught it natively to Nicole… awesome! It seems that it’s now becoming a tradition in this blog to interview another native Esperanto speaker every year. Last year, I interviewed an Esperanto DJ: DJ Leo Sakaguchi. The year before was second generation native speaker Rolf Fantom. Anyway, without further ado, let’s see what Nicole has to say! (She answered my questions in Esperanto, so you will find my translation in italics under his answers.)

How did you come to be a third generation native Esperanto speaker?

Mi naskiĝis tielmaniere. Miaj gepatroj instruis ĝin denaske al mi, kaj mia patro estis ankaŭ denaska. Parte certe ankaŭ estis kialo ke miaj gepatroj renkontiĝis per Esperanto, ekzemple mia patrino estis Polino.

I was born that way. My parents taught me it growing up, and my father was also a native speaker. This was certainly also partly since my parents met through Esperanto, for example my mother was Polish.

How did your great-grandfather first learn Esperanto and why? When was that?

Laŭ mia scio, li lernis la lingvon en 1908 por pli bone scii kaj klarigi kial ĝi malbonas. Evidentiĝis, ke ĝi fakte plaĉegis al li.

As far as I know, he learned the language in 1908 to better know and explain why it’s bad. Later, he realized that he actually really liked it.

How has speaking Esperanto with your family from birth had an effect on you? Have you felt it more as a hindrance or something that improved your understanding of languages in general or something else entirely?

Nu, kompreneble mankas al mi komparo al ne-denaske-esperanta vivo. Tamen ĝi absolute ne ĝenis, kaj ofte estis agrabla kiel „sekreta“ lingvo. Malfacilas priskribi tion, sed ĝi estis parto de la familio kaj ielmaniere sentis „agrable“.

Well, I can’t compare that to what my life would’ve been like as a non-native Esperanto speaker, of course. However, it wasn’t annoying at all, and often it was nice to have a “secret” language. It’s difficult to describe, but it was part of the family and somehow always felt “nice.”

I often hear of native speakers not joining the worldwide community. What convinced you to become active in the movement?

Certe ne estis idealismo. Kiel multaj denaskaj Esperantistoj, mi ne kaptis la idealismon pri Esperanto kiel internacia lingvo. Estas normala afero por mi. Mi estas aktivulo ĉar mi alkutimiĝis al la renkontiĝoj, havas amikojn tie kiujn mi ŝatas revidi, kaj simple ŝatas organizi aferojn. Mi havas emon envolviĝi en renkontiĝoj, tiel ne nur estas pri Esperanto.

It’s certainly not idealism. Like many native Esperanto speakers, I didn’t catch the idealism about Esperanto as an international language. It’s a normal thing for me. I’m active, because I got used to the meetings, I have friends there who I’d like to see again, and just like to organize stuff. I like to get involved in organizing events, so it’s not just about Esperanto.

How do you use Esperanto in your daily life?

Momente nur malofte, ĉar mi intertempe loĝas sole. Kompreneble mi havas amikojn, kun kiuj mi nur povas mesaĝi esperantlingve kaj ankaŭ faras tion. Tamen en mia ĉiutaga vivo Esperanto ne aperas, krom pro mia ofta preparado por projektoj por venontaj Esperanto-renkontiĝoj.

At the moment just rarely, because I live alone now. Of course, I have friends I can only write in Esperanto and so I do that. However, in my everyday life, Esperanto doesn’t make an appearance, except due to my frequent project preparations for upcoming Esperanto meetings.

Do you think you’ll continue the tradition and raise your kids in Esperanto? Why or why not?

Por mi tio ne estas tradicio. Mi ne fiere festas la Klünder-klanon se mi parolas Esperanton. 😉 Tamen estas tre verŝajne, ke mi faros tion – simple ĉar estas „normala“ por mi kaj malfacilos eviti ke miaj infanoj lernas Esperanton.

For me, that’s not a tradition. I don’t proudly celebrate the Klünder clan if I speak Esperanto. 😉 However, it’s very likely that I’ll do that – just because it’s “normal” for me and it will be difficult to keep my kids from learning Esperanto.

Multan dankon for your answers! If you have any questions for Nicole, feel free to leave them in the comments below.

Ĝisdatigo: La patro de Nicole, Helmut Klünder, ĵus skribis por informi min, ke fakte estis la avo de Nicole, kaj ne ŝia praavo, kiu lernis Esperanton por argumenti pli efektive kontraŭ ĝi. Espereble baldaŭ, ni lernos pli pri kiel tio evoluis…

Update: Nicole’s father, Helmut Klünder, just wrote to inform me that it was Nicole’s grandfather, not great-grandfather who learned Esperanto to argue more effectively against it. Hopefully soon, we will learn more how this unfolded…