De dichte deuren van TunFun zorgden voor veel teleurstelling Beeld Tammy van Nerum

Razendsnel rent Hugo (10) met zijn drie vrienden over het het Mr. Visserplein de trappen af richting TunFun. Op naar een leuke dag klimmen, klauteren en ravotten. Dénkt hij. Eenmaal bij de deur van het kinderspeelparadijs wacht een grote domper: TunFun is per direct gesloten op last van de gemeente.



Hij kan zijn teleurstelling maar nauwelijks verbergen. "Ik vind het best jammer," zegt hij met een pruillip, terwijl hij zijn vrienden, die alleen Engels en Frans spreken, probeert uit te leggen wat er aan de hand is. "We hadden hier echt naar uit gekeken."



Als Kirsten van der Sluijs (35) even later op de bakfiets arriveert bij TunFun begint dochter Annike (3) spontaan te huilen als ze ziet dat de deuren van haar favoriete speelparadijs dicht zijn. De teleurstelling is groot. "Ze was gek op TunFun. Het is voor een driejarige lastig te begrijpen dat het ineens dicht is," zegt van der Sluijs, die zelf ook wel een beetje baalt. "We wonen in de Jordaan. Thuis is de ruimte om te spelen beperkt. Hier kon ze echt haar energie kwijt."



Niet veel later gaat de deur van TunFun toch even open. Eigenaar Edward van der Marel komt naar buiten om teleurgestelde ouders en kinderen te woord te staan. "Het spijt me, jongens. Ik mag niet meer open van de gemeente," zegt hij aangeslagen.



Prijsvraag

Vijftien jaar geleden opende Van der Marel TunFun onder het Mr. Visserplein. Hij had een prijsvraag van de gemeente gewonnen met zijn plan om een kinderspeelparadijs te openen in de vroegere auto- en voetgangerstunnel die ooit de Weesperstraat met de Valkenburgerstraat verbond, maar na de sluiting vooral werd gebruikt om afval te dumpen en illegale feesten te organiseren.



TunFun groeide uit tot een iconische plek in de Amsterdamse binnenstad voor ouders met kinderen. Er zullen weinig kinderen zijn die er níet een keer een kinderfeestje hebben gehad.



Twee weken geleden kreeg Van der Marel een brief van de gemeente waarin hem te verstaan werd gegeven dat er dringend iets moest worden gedaan aan de brandveiligheid van de 3000 vierkante meter grote ruimte. Er stonden spullen opgeslagen op plekken waar dat niet mocht en er was kritiek op de staat van onderhoud van de elektrische installatie. Ook werd er getwijfeld aan de brandveiligheid van de materialen.



Oplosbare problemen, dacht van der Marel, die begreep dat er na vijftien jaar weleens iets moet worden aangepast. Hij werkte met man en macht om te voldoen aan de eisen, maar de lijst met kritiekpunten werd steeds langer. Woensdag kreeg hij alsnog een brief van de gemeente die hem sommeerde de tent per direct te sluiten.



Politieke machten

Volgens Van der Marel speelt er meer dan alleen de brandveiligheid. "Ik zit hier al vijftien jaar en heb ieder jaar gewoon een exploitatievergunning gekregen van de brandweer. Nu zou het ineens onveilig zijn. Ik heb het gevoel dat er politieke machten zijn die andere plannen hebben met deze ruimte en dat ze me daarom het liefst zo snel mogelijk weg willen hebben."



Als er niet op korte termijn een oplossing komt, ziet Van der Marel het somber in. "Dit is onze enige activiteit, dus ik kan niet afwachten terwijl er geen inkomsten zijn. Dan zal ik volgende week het faillissement moeten aanvragen."

Huilende kinderen voor de deur van speelpark TunFun, dat op last van de gemeente voor onbepaalde tijd is gesloten vanwege brandveiligheid. Teun (bijna 3) is ontroostbaar. Vader Tjalf: “Hij had zich er al de hele week op verheugd.” pic.twitter.com/j0jrvjCA60 — Josien Wolthuizen (@wolthuizen) 25 april 2018