Majowe wybory prezydenckie nie będą ani powszechne, ani bezpośrednie, ani tajne, a ich wynik może zostać łatwo sfałszowany

Głównym celem Jarosława Kaczyńskiego jest w nich legitymizacja władzy

Zajęte epidemią społeczeństwo nie będzie miało siły, bo po wyborach protestować, nie będą też protestować ani Europa, ani USA

Jedynym sposobem na uratowanie demokracji jest w tej chwili rozmowa z Jarosławem Gowinem i doprowadzenie do odłożenia wyborów

Teza pierwsza brzmi: Jarosław Kaczyński nie zamierza oddać raz zdobytej władzy.

Żyjemy w dyktaturze

Cały aparat demokratyczny został podporządkowany partii wraz z systemem wyborczym i wszystkimi instytucjami arbitrażu (Państwową Komisją Wyborczą, Trybunałem Konstytucyjnym, wkrótce Sądem Najwyższym, administracją).

Kaczyński pokazuje dobitnie, że nie zawaha się by skonsolidować pełnię dyktatorskiej władzy. Przecież to podległy mu aparat państwowy egzekwuje prawo, więc prawo przestało go obowiązywać.

Plebiscyt na Andrzeja Dudę

Tę zasadę najlepiej widać przy przygotowaniach do tzw. „wyborów prezydenckich”. Projekt głosowania pocztowego całkowicie zaprzecza fundamentalnym wartościom demokracji.

Wybory Andrzeja Dudy nie będą ani powszechne (procedura faktycznie wyklucza Polaków za granicą, osoby zamknięte w kwarantannie, pacjentów szpitali zakaźnych i osoby mieszkające gdzie indziej niż adres zameldowania), ani bezpośrednie (głosy mogą oddawać osoby reprezentujące głosujących) ani tajne (pakiet do głosowania będzie podpisany) ani równe (tylko jeden kandydat ma realną możliwość prowadzenia kampanii wyborczej).

Z puntu widzenia standardów, głosowanie pocztowe to farsa. Państwowa Komisja Wyborcza została odsunięta od jego organizacji. Minister obecnego rządu i działacz rządzącej partii został osobą odpowiedzialną za ustalanie reguł. Równie dobrze może być do pełnomocnik urzędującego prezydenta. Rozpoczął się bezprawny druk kart do głosowania według wzoru ustalonego przez PiS. Nie wiadomo kto będzie liczył głosy.

Procedura jest dziurawa jak sito. Sfałszowanie wyników takich „wyborów” nie sprawia rządzącej partii najmniejszych trudności.

„Usługę pocztową” może wygrać tylko jeden kandydat

Druga teza brzmi: opozycja tych wyborów nie może wygrać.

Nie może po pierwsze dlatego, że nie ma kampanii wyborczej. Telewizja państwowa pokazuje jednego kandydata oczerniając systematycznie pozostałych. Prawo do emisji materiałów wyborczych jest fikcją, a „debata” zapowiedziana przez TVP będzie prowadzona przez czołowego propagandystę władzy. Z punktu widzenia kampanii wyborczej, „wybory” stały się de facto głosowaniem na jednego kandydata.

Fałszerstwa

Jeśli teza pierwsza (dyktatura w Polsce stała się faktem) jest prawdziwa, Duda nie może przegrać nawet jeśli otrzyma mniejszość głosów. Jarosław Kaczyński ma wszelkie narzędzia do tego, by nie dopuścić do porażki swojego obozu politycznego.

Skoro odbiór pakietów wyborczych nie jest kwitowany, niemożliwa jest kontrola nad dystrybucją, obiegiem i powielaniem kart do głosowania. Ten kto kontroluje skład komisji wyborczych będzie mógł dosypać dowolną liczbę głosów na swojego kandydata. Fałszerstwo to jest bardzo trudne do udowodnienia, bo przy niskiej frekwencji nie zachodzi prawdopodobieństwo, by liczba głosów przekroczyła liczbę uprawnionych, więc dosypywać je można bezkarnie.

PiS już dawno otworzył furtkę do kolejnego fałszerstwa wyborczego. Od 2018 r. „w myśl noweli (Kodeksu wyborczego) postawienie znaku >x<, a następnie zamazanie kratki i postawienie znaku >x< przy innym kandydacie będzie powodowało, że głos pozostaje ważny, gdyż zamazanie kratki należy traktować jako dopisek niepowodujący nieważności głosu”.

Ten zapis sprawia, że członkowie komisji wyborczych mogą dowolnie „poprawiać” liczone przez siebie głosy. Fałszerstwo będzie nie do udowodnienia. Jeśli to nie wystarczy i na poziomie wyższego szczebla komisji wyborczych okazałoby się, że Duda pomimo wszystko przegrywa, PiS ma w ręku jeszcze jedną tajną broń. Przegłosowana ustawa przewiduje (art. 5.6), że „koperty zwrotne niedostarczone do gminnej obwodowej komisji wyborczej do zakończenia głosowania przekazywane są właściwemu dyrektorowi delegatury Krajowego Biura Wyborczego, a dalszy ich los określi w drodze rozporządzenia minister Sasin”.

W ten sposób jednoosobową decyzją działacza PiS zneutralizować można całe dzielnice lub miejscowości, które nie darzą władzy sympatią. Ich głosy mogą „nie dotrzeć na czas” i wylądować w mielarce. „Nieważne kto jak głosuje, ważne kto liczy głosy”, a głosy będzie liczył minister Jacek Sasin. Policzy tak, jak sobie Jarosław Kaczyński zażyczy.

Ja obstawiam 55 proc. na Dudę w pierwszej turze przy ok 30-proc. frekwencji.

Po co w ogóle te wybory?

Przy rozpatrywaniu dylematu "bojkotować takie głosowanie czy nie", należy zadać sobie fundamentalne pytanie: w jakim celu Jarosław Kaczyński je w ogóle organizuje? Przecież nie musi. Może cieszyć się pełnią władzy bez głosowania. Wystarczy ogłosić stan nadzwyczajny i żadnych wyborów nie będzie, a Andrzej Duda będzie prezydentem tak długo jak sobie tego prezes zażyczy.

Przy okazji będzie można też domknąć dyktaturę: wprowadzić cenzurę i ograniczyć działalność opozycyjnych partii politycznych. Trzy pieczenie na jednym ogniu: media w kagańcu, opozycja pod butem i nieograniczona władza. Stan nadzwyczajny można przecież przedłużać w nieskończoność.

Tyle razy łamana konstytucja w niczym Jarosława Kaczyńskiego nie ograniczy. Z resztą kto miałby się o konstytucję upomnieć: Trybunał Konstytucyjny czy właśnie przejęty Sąd Najwyższy? Europa? Ameryka? Wolne żarty. Kaczyński ma całkowicie wolną rękę. Może do końca zdusić demokrację twierdząc, że robi to na żądanie opozycji. Przecież to opozycja domagała się wprowadzenia stanu wyjątkowego.

Dlaczego zatem tego nie robi? Po co Kaczyńskiemu wybory? Odpowiedź jest tylko jedna: głosowanie jest formą legitymizacji władzy.

Cel – legitymizacja władzy

Legitymizacja władzy to wielka wartość w polityce. Po wygranych przez Dudę wyborach Kaczyński może zachować pozory przez lata. Może uda się, jak Orbanowi, finansować choć część własnych rządów z funduszy europejskich, oczywiście nadal głosując przeciw pakietowi pomocowemu dla gospodarki UE i twierdząc, że Unia nam nie pomaga?

Dlatego Kaczyński będzie unikał zdjęcia maski i odrzucenia pozorów tak długo jak się da. Legitymizacja władzy jest bardzo cenna. „Demokratyczny wybór Polaków”, „Opozycja nie dorosła do demokracji”, przecież nawet komuniści urządzili „wybory” w 1947 r. Za listek figowy tamtej farsy posłużyli PSL i Stanisław Mikołajczyk. Jak się skończyło - wiadomo.

A może jednak nieważne?

Tym razem nie będzie inaczej. Jeśli w jakiś cudowny sposób Andrzej Duda jednak wyborów nie wygra, to zawsze Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego (wybrana przez nielegalnie powołaną głosami PiS Krajową Radę Sądownictwa) może stwierdzić nieważność wyborów.

Proces wybroczy będzie na tyle skandaliczny, że opozycja będzie protestować niezależnie od wyniku. PiS unieważni wybory z inicjatywy i na wniosek swoich przeciwników. Stan wyjątkowy zostanie wprowadzony zaraz potem.

Z tej pułapki nie ma wyjścia. Farsa wyborcza została tak zaprojektowana, że zwycięzca może być tylko jeden, a udział innych kandydatów realizuje jedyny cel Jarosława Kaczyńskiego – uprawomocnienie wyniku i uprawomocnienie własnej władzy.

Dlatego nie warto brać w nich udziału. Władysław Kosiniak-Kamysz jest w najlepszym razie naiwny twierdząc, że nie odda Polski walkowerem. Ta Polska już jest w rękach Kaczyńskiego. Wybory mają ten fakt jedynie usankcjonować, a prezes PSL idzie dokładnie drogą swego poprzednika sprzed lat. Mikołajczyk argumentował tak samo.

Priorytet: Gowin

Jeśli Polska jest krajem dyktatury, jeśli głosowanie kopertowe jest farsą, to opozycja może zrobić jedynie dwie rzeczy.

Po pierwsze, może zrobić wszystko, za każdą cenę, by do wyborów nie dopuścić. Władza Kaczyńskiego nie upadnie na skutek buntu policji i wojska. Nie upadnie także na skutek masowych protestów., bo w czasach zarazy ich nie będzie. Potem zubożeni ludzie będą myśleli o tym, jak przeżyć kolejny miesiąc a nie o tym, by narażać się broniąc demokracji.

Władza nie upadnie także na skutek krytyki mediów czy negacji opozycji. To już od dawna nie robi na PiS żadnego wrażenia. Jak widać po „usłudze pocztowej”, Kaczyński nie zawaha się przed brutalnym gwałtem wyborczym. Ten plebiscyt z wyborami będzie miał wspólną jedynie nazwę, a jego wynik jest z góry przesądzony.

Nie zaszkodzą władzy też protesty Brukseli. Już wiadomo, że wyrok TSUE w sprawie praworządności zostanie zignorowany. Kaczyński jest gotów dać się z Unii wyrzucić, odpowiedzialnością obarczając Wspólnotę.

Władza może upaść jedynie z jednego powodu – z braku wewnętrznej spójności. Jeśli w kluczowym momencie domykania dyktatury część obozu zbuntuje się i w jednym z ostatnich prawdziwie demokratycznych głosowaniach w parlamencie straci niezbędną większość, jeśli pokłócą się ze sobą, jeśli w kluczowym momencie stracą jedność, wtedy, i tylko wtedy, Kaczyński może nie dopiąć swego. Dlatego rozmowy z Jarosławem Gowinem są kluczowe.

Cała opozycja bez względu na poglądy i historyczne racje powinna mówić jednym głosem: nie dopuścimy do farsy pocztowej w maju, zrobimy wszystko, by rozbić jedność rządzącej prawicy.

To jest jedyny prawdziwy polityczny interes opozycji. Jeśli misja ostatniej szansy upadnie, politycy opozycji będą mogli pożegnać się ze swoimi partiami, posadami i ambicjami politycznymi, bo na polu zostanie tylko jeden polityk dzierżący dyktatorską władzę. Dla innych nie będzie już miejsca.

Odebrać radość zwycięstwa

W przypadku, gdyby jednak w jakiejś formie plebiscyt miał się odbyć (w części okręgów wyborczych, z jakąkolwiek frekwencją, gdzie urzędnicy państwowi oraz policjanci i żołnierze dostaliby rozkaz liczenia głosów) należy zrobić wszystko by zminimalizować realizację głównego celu, w jakim został zorganizowany.

Należy odebrać Kaczyńskiemu legitymizację. Jeśli jedynym celem wyborczej farsy jest usankcjonowanie własnej władzy należy skompromitować proces, zedrzeć pozory, ukazać absurd. Na wynik „usługi pocztowej” opozycja i tak nie ma żadnego wpływu. Ma jednak jakiś wpływ na stopień realizacji podstawowego celu, w jakim została ona zorganizowana. Może odebrać Kaczyńskiemu radość ze zwycięstwa zdzierając pozory. Można np. wycofać się z wyborów na dzień przed elekcją. To spowoduje, że karty do głosowania stracą ważność, a wydruk kolejnych 30 mln egzemplarzy zajmie kolejny miesiąc.

Opozycja może też wezwać swoich zwolenników, by skompromitowali reguły plebiscytu poprzez rozrzucenie kart do głosowania w centralnych miejscach miast i miasteczek. Niech tysiące kart przewala się z wiatrem. Staną się symbolem farsy. Ich zdjęcia obiegną cały świat i mogą odebrać Kaczyńskiemu to o co zabiega – prawomocność rządów.

Bo nie o wynik w głosowaniu w tych wyborach chodzi, lecz o usankcjonowanie dyktatorskiej władzy. Nie dajmy Kaczyńskiemu satysfakcji. Jeśli chce być dyktatorem, niech zrzuci maskę, pokaże prawdziwe oblicze i wydrze tę władzę sam, w pełnym świetle, bez pozorów głosowania, gołymi rękami. Tak chociaż nie będziemy mieli kaca po uczestnictwie w farsie, w której posłużymy jako mięso wyborcze, grając w brudnej grze pozorów rolę listka figowego dla zamachu stanu. Ja odmawiam.

*Jakub Bierzyński jest socjologiem ze specjalnością statystyki, analizy danych i metodologii badań ilościowych. Strateg polityczny. Był doradcą Nowoczesnej, od 2018- 20198 r., doradzał również Robertowi Biedroniowi