Sinds gisteren kunnen buitenlanders geen wiet meer kopen in de gemeente Sittard-Geleen. Het effect was meteen zichtbaar: drugsrunners en dealers vochten letterlijk om klanten.

Inwoners van het Sittardse centrum slaken een zucht van verlichting. Om 17.30 uur arriveert een handhavingsteam: dat gaat ongetwijfeld de tientallen drugsrunners in de kraag grijpen die al sinds de ochtend actief zijn rond het Sittardse NS-station. Groot is dan ook de verbazing als de 15-koppige handhavingsdelegatie bij coffeeshop Skunk/Relax binnenloopt. Daar worden aanwezigen gecontroleerd op identiteit, wordt de financiële huishouding onder de loep genomen en de voorraad gecheckt. „Moeten jullie niet buiten zijn?”, vraagt een bezoeker nogal cynisch. Het is een begrijpelijke opmerking. Op straat is het op de eerste dag dat buitenlanders in de coffeeshop worden geweigerd een chaos. Of je nu in de Stationsstraat, op de parkeerplaats bij Nettorama of in de Walramstraat gaat kijken: overal lopen dealers en runners rond. Openlijk worden Belgen en Duitsers aangesproken.

Ik ben bang dat straks de professioneel georganiseerde jongens hier ook op afkomen

In een portiek aan de Stationsstraat checkt een Belgische klant, die eerder voor het NS-station is opgepikt, zijn waren. Onderhands wordt betaald. Niet al te stiekem. Ook in de gele auto die zowat voor de coffeeshop staat, worden deals gemaakt. De klant stapt in, koopt wat en loopt voorzien van een visitekaartje en wiet terug. Hij weet ook waar hij binnenkort moet zijn voor een aankoop. De brutaliteit kent geen grenzen. Zo gaat één runner in de gang van de coffeeshop staan. Daardoor kan hij weggestuurde klanten meteen opvangen. Als het personeel dat merkt, wordt de runner meteen buiten de deur gezet.

Verjaagd

Sinds de vroege ochtend beconcurreren minstens drie groepen elkaar om klanten. Dat duurt tot 17.30 uur. De aanwezigheid van het handhavingsteam heeft de runners en dealers tijdelijk verjaagd. Hoewel, verjaagd? Ze gaan doodleuk een paar honderd meter verder door. Niemand die om politie lijkt te malen. Dat er woensdag spanningen ontstaan tussen runners en dealers is logisch. Het leidt ’s ochtends tot een openlijke vechtpartij die door beveiligingscamera’s van de coffeeshop is vastgelegd. Ook zijn talrijke videoopnamen gemaakt van deals en ruzies op straat.

Waterbed

Peter Hendriks, eigenaar van Skunk/Relax is geenszins verbaasd over de straathandel en bijkomende uitwassen. Hij maakt zich ernstige zorgen over de nabije toekomst. Sittard staat in Hendriks ogen nog wat te wachten. „We zijn in een situatie beland waar ik al bang voor was.” Sittard heeft volgens de coffeeshopeigenaar te maken gekregen met het waterbedeffect dat Maastricht veroorzaakte (het weigert buitenlanders). Daardoor kwamen veel Belgen deze kant op.” Hendriks waarschuwde de gemeente Sittard-Geleen in 2006 dat het niet verstandig zou zijn om twee shops op één locatie te vestigen. „De hoeveelheid bewegingen is daardoor gegroeid. Daarbij ook gestelde overlast, al vind ik dat een relatief begrip. Blijkbaar heeft de situatie politiek tot het besluit geleid om buitenlanders te weren. Of dat slim is laat ik in het midden, maar een mooi visitekaartje heeft Sittard straks niet meer voor zijn bezoekers.”

Oorlog

Een territoriale oorlog ligt volgens de Sittardenaar op de loer. „Als je met een buitenlands kenteken Sittard binnenrijdt, word je vanaf nu aangeklampt door straatdealers. Die zullen voorlopig niet weggaan.” Volgens Hendriks zijn momenteel vooral lokale jongens en wat vreemden actief, maar gaat dat veranderen. Hij zag dat eerder in Roermond gebeuren. „Ik ben bang dat straks de professioneel georganiseerde jongens hier ook op afkomen. Dat is niet waar we naartoe willen. Dan krijg je echt een dreigende sfeer op straat.”