Bhí Feidhmeannacht na Seirbhíse Sláinte os comhair Comhchoiste Rialtais Dé Máirt seo caite agus iad ag ligean aineolais orthu féin faoi na seirbhísí atá ag teastáil sa nGaeltacht agus ag gealladh go ndéanfaidís cat agus dhá eireaball le straitéis nua.

Déardaoin seo caite, thug mé m’iníon cúig bliana, nach bhfuil aon Bhéarla fós aici, soir chuig Ionad Sláinte na Tulaí i gConamara le snáthaidí MMR a fháil. Clár náisiúnta sláinte é seo inar cuireadh fógra amach tríd na scoileanna do pháiste a thabhairt i láthair, má thoiligh tú, go bhfaigheadh siad na snáthaidí deiridh seo. Mar a thuigim bhí tuismitheoirí agus naíonáin as scoileanna ó Leitir Mealláin aniar, scoileanna a bhfuil glactha leis an bpolasaí oideachais Gaeltachta, ag freastal ar chlinic na Tulaí an tseachtain seo lena gcuid gasúr. Ar nós naíonáin nach í bhí dóthain imní ar mo bhean bheag faoi na snáthaidí céanna. Bhí sí trína chéile agus ceann de na ceisteanna a chuireann sí nuair a bhíonn sí ag dul in áit strainséartha ná ‘an mbeidh Gaeilge acu?’. Ghlac mise leis go mbeadh agus chuir mé ar a compord í. Bhí mé ag dul amú.

Ceathrar altraí a bhí romhainn, duine ag láimhseáil na bhfoirmeacha agus triúr á sáinniú leis na snáthaidí a thabhairt di – gan focal Gaeilge ag ceachtar acu. Beannaíodh dúinn i mBéarla sa gclinic Gaeltachta seo, thug mé uaim an páipéarachas. Glacadh le m’fhoirm ach iarradh an fhoirm thoilithe arís orm – thug mé le fios go raibh sí ann.

Dúradh liom nach raibh, dúirt mé go raibh ach gur i nGaeilge a bhí sí .‘Oh, sorry, you filled the Irish form, we usually get the English one too’, arsa duine acu. Bhreathnaigh sí ar ainm mo pháiste agus cuireadh an tseancheist chéanna, go neamhurchóideach, ‘oh what’s that in English?’.

Tugadh isteach muid, cuireadh mise i mo shuí agus m’iníon i mo ghabháil, bhí triúr ag teacht chugainn ó chuile thaobh – ‘what’s this lovely girl’s name’, ‘isn’t that a lovely teddy’, ‘don’t worry, it won’t hurt’. Bhí an páiste ag caoineadh in ard a cinn agus mar sin a lean sé go raibh an beart déanta. Fuair sí a cuid milseán agus greamán ‘I’ve been immunised’. Má bhí sise ‘immunised’, bhí Mama ‘traumatised’! Cuireadh comhairle orm faoin gcúram a cheart a thabhairt di dá rachadh na snáthaidí ina haghaidh agus amach linn sa seomra feithimh.

Anois ar fhaitíos na míthuisceana, níl locht ná milleán ar bith agamsa ar na haltraí a bhí i láthair an lá sin agus ní lena gcáineadh a scríobhadh seo. Rinne siad an jab a bhí le déanamh acu, rinne siad go maith agus go lách é. Ach tá an milleán ag dul don FSS agus don Stát – is orthusan atá an fhreagracht a chinntiú altraí a bhfuil Gaeilge acu a chur ar fáil hun an clár náisiúnta seo a sholáthar sa nGaeltacht agus freastal ar dhaltaí scoileanna Gaeltachta. Ní móide go dteastaíonn anailís ná straitéis le fios a bheith agat, tar éis an tsaoil, gur cheart altraí a bhfuil Gaeilge acu a chur ar fáil le freastal ar scoileanna Gaeltachta, ar chainteoirí beaga dúchais, agus ar a dtuismitheoirí atá ag snámh in aghaidh easa mar atá.