در میانه دهه هفتاد میلادی، هما پروازهای بدون توقف بسیاری را به طور روزانه به قاره اروپا انجام می‌داد، در این دوره، ایران ایر ‏تنها در مسیر تهران - لندن بیش از سی پرواز هفتگی انجام می‌داد. در این دهه هما پروازهای خود را از تهران به نیویورک با ‏بهره‌گیری از بوئینگ ۷۰۷ و با یک توقف در فرودگاه هیثرو لندن آغاز کرد. با تحویل هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ به ایران ایر این ‏شرکت طولانی‌ترین خط هوایی بدون توقف جهان را با پروازی به مدت ۱۲ ساعت و ۱۵ دقیقه و ۹٬۸۶۷ کیلومتر مسافت از ‏فرودگاه مهرآباد تهران به مقصد فرودگاه جان اف کندی نیویورک با بهره‌گیری از هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ اس پی آغاز کرد. این ‏موفقیت‌ها ایران ایر را در دهه هفتاد میلادی به یکی از برترین ایرلاین‌های جهان تبدیل کرد.‏‏ ‏



در سال‌های پایانی دهه هفتاد، هواپیمایی ملی ایران به‌عنوان روبه‌رشدترین شرکت هواپیمایی جهان شناخته می‌شد و در عین ‏حال یکی از ایمن‌ترین، مدرن‌ترین، و پردرآمدترین شرکت‌های هواپیمایی دنیا نیز به شمار می‌رفت. در سال ۱۳۵۵ هما پس از ‏شرکت استرالیایی کوانتاس ایمن‌ترین شرکت هوایی جهان لقب گرفت؛ تا پیش از انقلاب اسلامی تنها حادثه هما مربوط به ‏سقوط یک فروند داگلاس دی‌سی-۳ این شرکت در سال ۱۳۳۱ می‌شد. در آن سال‌ها هما سعی داشت از موقعیت استراتژیک ‏ایران به عنوان نقطه‌ای میان شرق و غرب عالم به نحو احسن استفاده کرده و ایران را به مرکز ترانزیت بار و مسافر در جهان ‏تبدیل کند.‏



در سال ۱۳۵۶ هما ۶ فروند ایرباس مدل آ-۳۰۰ را جهت پروازهای داخلی و مسیرهای پروازی پرتردد از شرکت اروپایی ایرباس ‏خریداری کرد و نخستین بهره‌بردار هواپیماهای ایرباس در خاورمیانه لقب گرفت. در پایان این سال هما به بیش از ۳۱ مقصد ‏بین‌المللی، از پکن و توکیو در شرق تا نیویورک در غرب به طور روزانه پرواز داشت و در حال راه‌اندازی خطوط هوایی جدیدی به ‏مقصد لس آنجلس و سیدنی بود.‏



اولین تبلیغات پرواز های هما به نیویورک را در زیر می بینید. ‏