Μέσα σε λίγους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ανατρέψει πλήρως την ιδεολογική και πολιτική του ταυτότητα και από ένα κόμμα ριζοσπαστικής Αριστεράς θα μετατραπεί σε κόμμα διαχείρισης εξουσίας υπό μορφή ΠαΣοΚ 1981. Μάλιστα, αυτό φαίνεται από την γενικότερη διαχείριση των σοβαρών ζητημάτων της χώρας εκ μέρους της Κουμουνδούρου. Ενώ η αρχική πολιτική ήταν ιδιαίτερα σκληρή και αμείλικτη πάνω σε θέματα οικονομίας, κοινωνίας και εξωτερικής πολιτικής, μέσα σε ένα χρόνο παρατηρούμε εκ βάθρων αναστροφή, πλήρη εξομάλυνση με τις κατευθύνσεις ενός αστικού κόμματος.

Όσο και αν «κλωτσάει» το «Αριστερό Ρεύμα» φαίνεται καθαρά πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει την πόρτα στο παλιό πρόσωπο του ΣΥΝ και βηματίζει – έστω και από ανάγκη- προς μονοπάτια φιλοευρωπαϊκά, με ανοχή προς το οικονομικό κατεστημένο και συμβιβασμού με την καπιταλιστική φιλοσοφία. Είναι δύσκολο να αποφασίσει μια πλήρη αναστροφή της πολιτικής της χώρας. Φαίνεται καθαρά ότι ακόμη και η ύπαρξη του Μνημονίου θα τύχει διαφορετικής διαχείρισης με αυτή που ευαγγελίζονταν ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012.

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυε το ΠαΣοΚ τις 3 Σεπτέμβρη με την ιδρυτική διακήρυξη να εμπεριέχει μαρξιστικά στοιχεία κανείς δεν περίμενε ότι το ΠαΣοΚ θα εξελισσόταν σε ένα κόμμα που θα ακολουθούσε νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ουσιαστικά σηματοδότησαν και την βύθιση του. Έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύω ότι έχει κάνει μια μεγάλη στροφή στην πολιτική του για να προσεγγίσει ψηφοφόρους του γνωστού πλέον σε όλους μεσαίου χώρου και για να κερδίσει την εμπιστοσύνη Βιομηχάνων, κεφαλαίου και συντηρητικών ψηφοφόρων που «σιχάθηκαν» τα σημερινά μεγάλα κόμματα και δεν θέλουν να επιλέξουν την Χρυσή Αυγή.

Από τις εκλογές του 2009 μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υπερπολλαπλασιάσει τα ποσοστά του. Το 2012 αποτελούνταν από το γηγενές κομμάτι του, το μεγαλύτερο μέρος του ΠαΣοΚ, και ένα μέρος του ΚΚΕ. Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση που αναμένεται να χαρακτηριστεί από την πόλωση των κομμάτων ο ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να πάρει στους κόλπους του την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠαΣοΚ, την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ και ένα κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας. Επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία των αναποφάσιστων θα προστρέξουν στο ΣΥΡΙΖΑ λόγω της δυναμικής παράστασης νίκης που θα έχει συγκεντρώσει. Το συμπέρασμα είναι πως ένα κόμμα το οποίο θα αποτελείται μόνο από το 7% με 10% του αρχικού ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να μεταλλάξει την πολιτική του για να προσαρμοστεί σ’ αυτά που επιτάσσει το 90% των ψηφοφόρων που ως δημοκρατικό κόμμα θα πρέπει να προσεταιριστεί και να ακούσει ιδεολογικά.

Άρα, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι το κόμμα της Κουμουνδούρου μέσα στους επόμενους μήνες θα υποστεί ιδεολογική μετάλλαξη που θα ανατρέψει την παλιά του πολιτική και θα δεχθεί ένα είδος «μετεμψύχωσης» του ΠαΣοΚ του 1981 που για να μπει σε τροχιά εξουσίας συνέθεσε πολλές ιδεολογικές συνισταμένες από τον Μάρξ μέχρι το Πατριωτικό ΠαΣοΚ της ομάδας των Ιταλών. Η συνέχεια από τις οθόνες και τις Πλατείες μέχρι το Μαξίμου. Ένα είναι το σίγουρο. Ότι η ιστορία θα επαναληφθεί, ελπίζω όχι τόσο άσχημα…