De oudste van de drie kinderen, een meisje, is twee jaar geleden aangereden door een vrachtwagen op het terrein van het asielcentrum in Den Helder en moest met een helikopter naar het ziekenhuis worden gebracht. Sindsdien lijdt ze volgens haar behandelaars aan een post-traumatische stressstoornis. Nadat haar ouders vergeefs een beroep deden op het kinderpardon, verzochten ze om uitstel van vertrek, zodat de behandeling van hun dochter kon worden afgemaakt. Ook dit werd door de IND afgewezen.

Met andere woorden: de Nederlandse staat schaadt in Nederland geboren en gewortelde kinderen. Dat was al bekend, maar nu zien de christendemocraten het ook. Verleidelijk daarover te schamperen, maar laten we dat niet doen – ook een late bekering verdient respect. Het lijkt het CDA ernst te zijn. Als VVD-staatssecretaris Harbers een versoepeling van het kinderpardon blijft tegenhouden (hij begon direct met het regeerakkoord te wapperen), wil het CDA dat samen met D66 via de Tweede Kamer afdwingen. Bovendien vraagt Kamerlid Madeleine van Toorenburg de staatssecretaris nog eens naar alle dossiers te kijken en ‘desnoods’ zijn discretionaire bevoegdheid in te zetten. Er liep al een onderzoek naar de trage asielprocedures, daar komt deze politieke wending bovenop; dit is minder dan ooit het moment om getraumatiseerde kinderen over de grens te kieperen.

Eenmalige uitzondering

Er zal rond dit onderwerp altijd ‘gerommel’ bestaan, schreef docent migratierecht Martijn Stronks deze week in De Groene Amsterdammer. De rechtvaardigheid van de wet – ‘u hebt geen recht op verblijf en moet het land uit’ – kan na verloop van tijd op gespannen voet komen te staan met een nieuwe werkelijkheid, vooral als er kinderen in het spel zijn. Een humane oplossing binnen de ‘orde’ van de regels is dan vaak onmogelijk en dus is er een mechanisme nodig dat enerzijds de wet overeind houdt, maar anderzijds ook recht doet aan de realiteit. Vandaar het discretionaire, daarom het pardon. Stronks: “De definitie van ‘pardonregeling’ is de voortdurende terugkeer van een eenmalige uitzondering.”

Natuurlijk wordt het ‘veranderde inzicht’ van het CDA her en der in verband gebracht met de naderende provinciale verkiezingen; die prikkelen de geldingsdrang van alle partijen. Maar zou het CDA stemmen winnen door het kinderpardon te omarmen? Niet aan de rechterzijde, waar partijleider Buma het steeds zocht, aanleunend tegen het populisme dat de afgelopen jaren de toon wist te zetten. Wel bij het socialere of christelijker deel van zijn achterban, dat stiekem meer sympathie heeft voor een kerkasiel dan voor een uitzettingsprocedure. Maar wie nu het echte CDA vertegenwoordigt, is mij een raadsel. Misschien bestaat het gewoon niet?

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees meer columns op trouw.nl/stevoakkerman.

Lees ook:

CDA en D66 willen het kinderpardon versoepelen

CDA en D66 willen een versoepeling van de regels rond het kinderpardon. De partijen pleiten ervoor dat het pardon ruimer wordt toegepast, waardoor meer asielkinderen en hun ouders in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning.

CDA verandert van mening over kinderpardon: ‘De situatie is onhoudbaar’

CDA-Tweede Kamerlid Madeleine van Toorenburg spreekt over ‘een veranderd inzicht’. De regeringspartij wilde nooit verder gaan dan een sober kinderpardon, met strenge voorwaarden voor asielzoekers. Maar het CDA wil de regels alsnog versoepelen, vertelt Van Toorenburg.