NaNoWrimo estas konkurso en kiu la partoprenantoj devas skribi romanon kun pli ol 50 000 vortoj. Ĝi ne estas konkurso kontraŭ aliaj homoj, sed konkurso kontraŭ la aŭtoro mem. La aŭtoro devas sukcesi je skribi pli ol 50 000 vortojn ene de unu monato (la monato de Novembro). Se vi jam iomete interesiĝis pri NNWM, vi jam faris tiun bazan kalkulon : 50 000 / 30 = 1 666. Oni do devas averaĝe skribi 1 666 vortojn ĉiutage por sukcesi.

Mi ne vere scias kio estas “Romano”, do mi legis la regulojn de NNWM. Laŭ ili, se oni pensas ke tio kion oni verkis estas Romano, tiam ili konsentas ke tio estas Romano. Do bone. Tio signifas ke mi povas nur koncentriĝis je tajpado de tio kion mi devas tajpi. Estas multaj aferoj pri kiuj mi povus tajpi. Mi povus paroli pri Esperanto senĉese, sed mi pensas ke post kelkaj tagoj, tio rapide lacigos min, kaj ankaŭ por miaj legantoj tio lacigas ilin.

Ĉu mi devas zorgi pri miaj legantoj? Verŝajne ne. La plimulto ne vere zorgas pri la legantoj, ili simple volas sukcesi je la defio. Ili zorgos pri la legantoj post la konkurso, kiam ili estos pli libera fari tion kion ili volas. Jes ja 1 666 estas multe dum unu tago. Tio estas iom pli ol 40 minutoj por mi, kiu tajpas je 40 vortoj ĉiuminute. Sed la averaĝa homo ĝenerale tajpas je la rapideco ĉirkaŭ 20 vortoj por unu minuto.

Do ne zorgi pri la legantoj estus facila metodo por havi pli da ŝanco sukcesi je NaNoWriMo. Tamen, mi volas ke mia verko estu iom utila por ili. Do mi provis trovi temon kiu povus esti interesa por la legantoj. Mi jam trovis temon. Oni rajtas trovi temon antaŭ ol la komenco de Novembro. Oni simple devas ekskribi la rakonton en Novembro, tamen mi jam havas multajn ideojn pri kio mi skribos.

En Twitter, mi diris plurajn kialojn kial mi volas partopreni en NaNoWriMo. Se vi volas rapide legi ilin, mi konsilas al vi iri en Twitter, ĉar en tiu afiŝo, mi kompreneble uzos multe pli da vortoj por kutimiĝi al NNWM.

Do, jen kial mi volas partopreni en NaNoWriMo:

- Montri ke mi povas fari tion, ke mia Esperanto fluas iom kiel mia penso

- Montri al la ekstera mondo kiel diversa la Twittera Esperantujo estas

- Montri al la mondo de Medium estas bonega ilo por ĉiutage skribi en Esperantujo

- Trovi multajn demandojn, kiujn mi povus demandi en Stack Exchange

- Provi ke eblas esprimi ĉion ajn uzante nur malmultajn radikojn.

- Amuziĝi, ĉar mi simple ŝatas skribi en Esperanto

Verŝajne estas ankoraŭ multaj aliaj kialoj, tamen mi pensas ke mi sukcesis je skribi la ĉefaj. Ankaŭ estas unu aparta kialo: mi pensas ke skribi dum 1 horo povas esti formo de ripozado. Dum tiu skribado, verŝajne matena, mi estos sola en mia ĉambro. Mi povos fokusiĝi pri nur tio kion mi volas skribi. Mi ŝategas la momenton kiam mi povas fari nur ion, kaj ne zorgi pri io ajn alia. Tio estas kvazaŭ tempa halto de ĉiutagaj problemoj. Mi povos uzi tiun formaton por libere esprimi min, kaj vortigi tion kion mi pensas plej interne. Mi ne vere komprenas tion, kion mi ĵus skribis, sed indas provi tion dum almenaŭ unu monato. Multaj retejoj rekomendas liberan skribadon. Do ĉifoje, mi petegos al mi provi.

Nun, mi volas reparoli pri la diversaj kialoj, kaj aldoni detalojn pri ili.

Per NNWM, mi volas montri ke mia Esperanto fluas. Mi multe surpriziĝis, kiam mi konstatis ke neniu plenumis NNWM en Esperanto. Kial? Multege da homoj sukcesas en la Angla ĉiujare. Do kial ne en Esperanto? Ĉu homoj ne sufiĉe fluas en la lingvo? Ĉu homoj ne sufiĉe sentas sin liberaj kiam ili uzas la lingvon. Mi ne komprenas. Laŭ mi, Esperanto estas kvazaŭ plibonigita natura lingvo. Ĝi estas iom kiel la Franca, sed mi ne plu bezonas zorgi pri ĉiu detalo kiu ĝenis min. Kiam mi volas paroli pri la beleco de iu ĝardeno, mi ne volas paroli pri la fakto ke oni devas mi -esse- kiam la subjekto estas ina.

Do jen, mi faros tion. Mi pensas ke se homoj devas tajpi tiom kiom en NaNoWriMo, ili vere devas tajpi rapide. Kaj por tajpi rapide, oni ne devas tro pensi pri gramatiko. Oni vere bezonas povi skribi la lingvon flue. Se oni devas kontroli ĉiun paragrafon, oni neniam sukcesos je NaNoWrimo. Unue, ĉar tio postulas multe pli da tempo, due ĉar eraroj povas malkuraĝigi. Tamen, mi scias ke kelkaj Esperantistoj provos. Ĉiujare estas Esperantistoj kiuj provas, ili esperas sukcesi, sed interne, ili scias ke ili ne sukcesos. Tamen, tio ne gravas, ĉar ili uzos tion kion ili faris por pliboniĝi. Per ilia laboro, ili scios kie ili estas en la lernado de la lingvo. Ili scios kion ofte ili faras eraron, kaj havos indikon kiom multe ili devos labori antaŭ ol atingi fluecon en la lingvo kiel ili havas en sia(j)n denaska(j)n lingvo(j)n.

Mi jam scias ke mi pli fluas en Esperanto ol en la Franca. Tio mirigas homojn, tamen mi faris multajn provojn por kalkuli tion. Estas pluraj kialoj pro tio. Unu el la kialoj, estas ke mi emas tajpi kiel la vortoj sonas. En la Angla, mi ofte eraras inter “all other the world” kaj “all over the world”, simple ĉar la du vortoj “other” kaj “over” sonas tre simile. Mi multe havis tiun problemon en la Franca, sed post multe da laboro, mi sukcesis. Sed mi devas konstante kontroli la vortojn kiuj povas kaŭzi al mi tiun problemon. Tiu mensa laboro ne tiom ekzistas kiam mi tajpas en Esperanto, do post kiam mi tajpas en Esperanto dum horo, mi sentas min malpli la laca. Unue mi pensis ke mi ne ŝatas skribadon/tajpadon, sed post fari tion en Esperanto, mi konstatis ke mi fakte pli ĝuas ol penas.

Inter la kialoj estas “montri al la mondo kiel diversa la Twittera Esperantujo estas”. Eble por vi tio ne estas komprenebla, kaj tio estas normala. Tio fakte rilatas al la temo kiun mi elektis. Mi intencas uzi Twitter kiel fonton de inspiro. Mi scias ke dum 30 tagoj, estas granda risko ke mi ne trovas pri kio paroli. Mi do elektis temon kiu rilatas al Twitter. Ĉiutage, mi kreos rakonton, kaj por krei rakonton, mi uzos la mesaĝojn kiuj venas de la Twitter-a Esperantujo. Mi pensas ke tiu ideo estas bonega pro kvar kialoj :

- Ĉiutage, mi povos paroli pri novaj aferoj, do mi ne iĝos laciga rapide.

- Mi ne ignoros la komunumon kiun mi ŝatas dum mi laboras por NNWM (jes, mi emas fari nur ion kiam mi faras ion, do estis risko ke mi ignoros Twitter dum unu monato se mi tro koncentriĝas pri la konkurso)

- Mi povos montri al ĉiuj kiuj legos mian NNWMaĵon kiel diversaspekta Esperantujo estas (almenaŭ en Twitter). Estus bone ke homoj aliĝus al Twitter post la legado.

- Mi havos miajn unuajn legantojn! Jej. Se mi diras ke mi skribis libron pri tio kio okazis en Twitter dum 1 monato, verŝajne pluraj homoj interesiĝos por vidi tion kion kio mi diris pri tio kion ili pepis.

Do jes, tiel mi donas utilecon al mia libro. Ne facilas al mi fari ion se mi ne trovas utilecon al ĝi. Donante utilecon al mia libro, mi plialtigas la ŝancon ke mi faros/plenumos ĝin. Ju pli mia libro estos utila, des pli mi sentos min devigita finfari ĝin “por Esperantujo!”. Mi scias ke helpi Esperantujon estas grandega motivigilo por mi, do mi volas uzi tiun ilon helpi min atingi tion kion mi volas atingi. Ĉifoje estas por skribi mian unuan libron, sed mi jam provis uzi la volon helpi Esperantujon por plibonigi diversajn kampojn de mia vivo.

Pri la kialo “Montri al la mondo ke Medium estas bonega ilo por blogi en Esperanto”, mi volas doni pli da detaloj: kelkaj homoj kiuj kreis Twitter kreis Medium. Ĝi iom funkcias kiel Twitter, sed ĝi estas por mesaĝoj plilongaj ol 140 mesaĝoj. Ĝi fakte estas iom kiel Tumblr, sed ĝi malplenas je ĉiu malnecesaĵo. Se oni volas fari blogafiŝon, paroli pri io kio ĵus okazis en sia vivo, oni povas simple krei konton en Medium per sia Twitter-a konto, kaj skribi la mesaĝon. Oni devas zorgi pri nenio alia, krom aldoni etikedojn kiel #Esperanto, por ke la mesaĝo estu facile trovebla de ĉiu Esperantisto.

Mi parolas pri Medium, ĉar ĉiutage mi uzos ĝin por diskonigi tion kion mi skribis dum la tago. Ĉiutage, mi faros Mediuman afiŝon, kaj mi diskonigis mian laboron preskaŭ ĉie kie mi estas en la Interreto (Reddit, Facebook, Twitter, Telegram …). Mi pensas ke tio estas bona okazo por diskonigi Medium, ĉar tiu ilo utilegas kaj pli da Esperantistoj devus uzi ĝin. Mi scias ke estas multaj maljunaj (kaj junaj Esperantistoj!) kiuj uzas malnovajn blog-sistemojn. Tio ne estas malbona, sed tio estas bona nur se vi havas sufiĉe da tempo por zorgi pri tia afero. Se vi kreas blogon, vi devas zorgi pri la reklamo ĉie kie troviĝas Esperantistoj, vi devas zorgi pri la agordoj de via retejo ktp … Kia laciga laboro kiam oni simple volis skribi! Per Medium, tiuj problemoj ne ekzistas, kaj tuj Esperantistoj povos trovi viajn mesaĝojn se vi uzas la taŭgan etikedon (#Esperanto). Estas kvazaŭ Twitter, sed por blogafiŝoj. Oni ankaŭ povas uzi Medium por krei ĵurnalojn, sed tio estas alia temo.

“Trovi multajn demandojn, kiujn mi povus demandi en Stack Exchange”. Eble vi ne aŭdis pri Stack Exchange, tamen se vi estas programisto, vi tute certe konas Stack Overflow, la plej konata retejo en tiu retejaro. Por tiuj, kiuj ne konas, Stack Exchange estas aro da retejoj pri diversaj temoj. En ĉiu retejo oni povas fari demandojn kaj ricevis respondojn de la partoprenantoj. Tio kio estas interesa, estas ke tiu retejo estis kreita nur por tio, kaj bonegas je tio. Kiam oni faras demandon en Facebook, oni ne plu facile trovos ĝin post unu monato, do la respondoj estas utilaj nur unufoje. En StackExchange, ĉiu demando jamfarita restas facile trovebla en la retejo kaj ekster la retejo per Google, do ĉiu partopreno en Stack Exchange estas multoble pli utila al la komunumo de Esperantistoj.

Esperantujo havas iun Stack Exchange-an retejon. Ĝi nomiĝas “Esperanto Stack Exchange”. Ĉi tie, oni povas fari ajnan demandon pri Esperanto kaj Esperantujo (tamen la demando devas esti sufiĉe preciza). Jam multe da homoj partoprenis, kaj nun oni havas la plej bonan datumbazon pri demandoj en Esperanto. Do se vi havas demandon pri Esperanton, nepre uzu Stack Exchange, ĉar estas granda ŝanco ke la demando jam estis demandita en la retejo, kaj kiam vi provos demandi ĝin, la retejo montros ĝin al vi. Ĉiu nova demando en Stack Exchnage estas longdaŭra kontribuo al la komunumo de interretaj Esperantistoj.

Ĉiutage mi partoprenas en Stack Exchange. Mi averaĝe havas unu novan demandon ĉiutage. Tio normalas, eĉ se mi eklernis Esperanton antaŭ ol 2 jaroj. Ankaŭ en la Franca mi ĉiutage havas demandon. Mi pensas ke se oni studas lingvon serioze, oni almenaŭ havas unu novan demandon ĉiutage. Se la demando ne estis demandita en Stack Exchange, indas demandi ĝin ĉi tie. Sed por trovi tiujn demandojn, oni devas uzi la lingvon. Ofte, mi trovas demandojn legante Telegram. Mi legas la mesaĝojn de aliaj kaj provas (interne) trovi iliajn erarojn. Se estas io pri kio mi ne certas, mi demandas. Eĉ eta dubo indas demandon. Ofte la respondo povas esti trovita en PMEG, sed la PMEG ne ĉiam estas klara kaj la PMEG ne estas en la Angla, do indas fari la demando. (Noto : Stack Exchange estas Angla-Esperanta retejo, oni povas fari demandojn en la Angla kaj en Esperanto)

Do, mi pensas ke skribis 1 666 vortojn ĉiutage en Esperanto helpos min trovi demandojn por Stack Exchange. Mi pensas ke mi trovos demandojn kies respondoj helpos min skribi eĉ pli flue (mi jam skribas tre flue, sed neniam sufiĉe :p). Mi volas ke estu multe da bonaj demandoj en Stack Exchange, do mi esperas ke se ankaŭ vi partoprenas en NaNoWrimo, vi demandu viajn demandojn ĉi tie, tiel vi ŝparos la tempon de tiuj kiuj havos la saman demandon kaj samajn respondojn.

“Amuziĝi, ĉar mi simple ŝatas skribi en Esperanto”. Jen la lasta kialo, kaj verŝajne la ĉefa. Se mi simple ne ŝatus skribi, mi ne farus tion. Mi jam provis fari aferojn kontraŭvole, ĉiam estis malsukceso. Se mi devas fari aferon kontraŭvole dum du tagoj, tio povas funkcii, sed fari tion dum unu semajno aŭ unu monato, mi tute ne povas. Antaŭ du jaroj, mi jam volis partopreni en NaNoWriMo, sed mi ankoraŭ ne sufiĉe flue skribis por sufiĉe feliĉi pri tio kion mi skribas. Lastjare mi jam pensis ke mi povas, verŝajne mi povis, sed mia mensa stato tute ne estis bona kaj mi ne povis ĝui skribadon kiel mi povas ĝui ĝin nun. Nun mi estas tute preta. Mi ŝatas skribi, do mi simple skribos, kaj hazarde kaj nature mi sukcesos je NaNoWriMo. Tiu artikolo jam estas pruvo, ĉar mi bezonis nur 50 minutojn por skribi ĝiajn 2 400 vortojn.