‘Ik herinner me het moment waarop we helemaal blut waren’, schrijft Rode Duivel Romelu Lukaku in een open brief op The Players Tribune. Hij klaagt racisme aan, maar schrijft vooral over zijn rotsvaste geloof dat hij het zou maken als profvoetballer. ‘Ik ben mijn belofte aan mijn moeder nagekomen.’

De spits schrijft over de lange weg die hij heeft afgelegd, en hoe moeilijk het was op te groeien zonder geld. ‘We hadden geen televisie, soms geen elektriciteit of warm water. En toen mijn moeder water bij de melk mengde wist ik: we zijn blut.’ Lukaku beloofde zijn moeder dat het beter zou worden en dat hij professioneel zou gaan voetballen. Maar die weg verliep niet zonder slag of stoot.

‘Ik weet niet waarom sommige Belgen me willen zien falen, echt niet’, schrijft Lukaku. ‘Mensen kenden me niet toen ik niets had, dan kan je me niet begrijpen.’

De kritiek op Lukaku is niet min, wanneer hij een mindere dag heeft op het veld. ‘Wanneer ik scoor, ben ik Romelu Lukaku, Belgische sterspeler. En wanneer het minder gaat, ben ik Belg van Congolese afkomst’, schrijft Lukaku. ‘Als je me niet graag ziet spelen, is dat prima, maar ik ben Belg. We zijn allemaal Belg.’

Toen hij op zijn zestiende mocht debuteren bij de eerste ploeg van Anderlecht, was hij naar eigen zeggen in de zevende hemel. ‘Ik was mijn belofte aan mijn moeder nagekomen. Ik wist toen dat alles goed zou komen.’

Lukaku wil vooral genieten van het WK: ‘Ik ga me zeker amuseren nu, het leven is te kort voor stress en drama.’

Lees de volledige post van Romelu Lukaku op The Players Tribune.