Op de laatste dag van het vorige jaar drukten we een ongewoon gesprek af, tussen onze columnist Stevo Akkerman en Thierry Baudet, fractievoorzitter van Forum voor Democratie. Op de voorpagina kondigden we dit verhaal aan als ‘Een ongebruikelijke dialoog’. En dat was het. Het was ongewoon, ongebruikelijk en inhoudelijk wellicht ook ongemakkelijk. De spanning tussen de twee heren was bijna fysiek voelbaar.

Dat schreef Stevo Akkerman al in zijn column van 2 december, waarin hij gewag maakte van zijn ontmoeting met Baudet. ‘Het leidde tot een pittig maar niet onprettig gesprek, en beschaafde oefening in geweldloze onenigheid.’

Akkerman was door Baudet uitgenodigd, nadat hij in een column had geschreven dat op een partijbijeenkomst van Baudets Forum voor Democratie ‘hele en halve fascisten’ rondliepen. Akkerman ging op zijn uitnodiging in, maar wel onder de voorwaarde dat hij het gesprek zou opnemen en er mogelijk over zou schrijven of een gespreksverslag zou publiceren.

Ditjes en datjes

Aanvankelijk was hij dat niet van plan. Het bleef bij die ene column van 2 december. Totdat het hem opviel hoe vaak Baudet in de december-maand optrad in de media. In de woorden van Akkerman vooral geïnterviewd over ‘ditjes en datje en slechts heel weinig over zijn politieke opvattingen’.

Stevo Akkerman benaderde mij met zijn voorstel om een verslag van de ontmoeting te publiceren. Vanwege de ongewone ontstaansgeschiedenis van dit gesprek en omdat het geen interview betrof, wilde hij vooraf de instemming van de hoofdredactie. “Ik wil laten zien wat hij denkt, onthullen hoe hij de rechtstaat en de democratie aan de kant schuift. Dat laat dit gesprek zien.”

We spraken af, samen met Wybo Algra, chef van de Verdieping, dat hij als inleiding zou uitleggen hoe dit gesprek tot stand was gekomen. Dat daarover geen onduidelijkheid zou ontstaan. Bovendien spraken we af dat hij Baudet op de hoogte zou stellen van zijn voornemen.

Twistgesprek

Op publicatie van dit ‘twistgesprek’ kwamen veel reacties van lezers, kritisch of instemmend, variërend van dat we nooit zo’n gesprek met Baudet hadden moeten publiceren tot geluiden dat zijn denken nu helderder over het voetlicht werd gebracht. Op de redactie zelf waren de meningen ook verdeeld. De één reageerde dat Baudets’ denken te weinig werd ontmaskerd, dat Baudet veel harder had moeten worden aangepakt, de ander dat het gesprek een prima voorbeeld was in het kader van ‘show, don’t tell’, met andere woorden: het gesprek laat zien hoe hij denkt.

Het was inderdaad een onthullend gesprek over zijn wijze van denken. En dat is naar mijn mening de taak van de krant. Baudet is een gekozen volksvertegenwoordiger en we moeten zijn denken en handelen beschrijven en in beeld brengen voor onze lezers. Dat doen we met alle politici, van links tot rechts, of ze nou Baudet heten, Mark Rutte, of Marianne Thieme (allemaal in december in de krant gestaan). Geert Wilders treft u niet aan in dit rijtje. Al jarenlang wijst hij onze interviewverzoeken af.

Er kwamen ook allerlei onderwerpen niet aan de orde, zoals zijn eerdere uitspraak over homeopathische verdunning van de bevolking of zijn omarming van het christendom. Hij had wel 300 onderwerpen aan de orde kunnen stellen, zegt Akkerman, maar uiteindelijk moet je een keuze maken. Zo is het maar net.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Wie het gesprek wil teruglezen:

Thierry Baudet tegen Stevo Akkerman: ‘Ergens vind jij de ineenstorting van de westerse beschaving heerlijk

FvD-leider Thierry Baudet en Trouw-columnist Stevo Akkerman ‘kijken elkaar eens in de ogen’ en belanden in een twistgesprek.