







[Agnieszka]: Mieliśmy możliwość przesłuchania Waszej nowej płyty zatytułowanej „The Great War”. Uważam, że jest świetna. Zarówno pod względem muzycznym jak i tekstowym. Co sprawiło, że wybraliście temat I wojny światowej jako motyw przewodni?

Pär Sundström: To temat, o którym lubimy rozmawiać. Dla mnie osobiście I wojna światowa jest bardziej interesująca niż II wojna światowa, ale nie jest tak znana. Dodatkowo, przez ostatnie 5 lat, temat ten powracał ze względu na zbliżającą się wtedy rocznicę stulecia zakończenia tego konfliktu. Latem zeszłego roku, gdy z Joakimem omawialiśmy tematykę nowej płyty, doszliśmy wspólnie do wniosku, że tematem, o którym obaj chcielibyśmy zaśpiewać, jest I wojna światowa – to jest najlepszy okres na taki album. No chyba, że udałoby nam się przeżyć kolejne 100 lat.

[Rafał]: Powiedziałeś, że jest to jeden z Twoich ulubionych tematów. Dlaczego?

Jest to temat bardzo ponury i pokazujący nieograniczony pęd ludzkości do niszczenia. Do tego jest przerażający wizualnie. Uważam, że wiele rzeczy, które miały miejsce w czasie tego konfliktu zmusza do refleksji. Koniec I wojny światowej był jednocześnie niejako końcem wojny pozycyjnej, wojny w okopach, wojny w bliskich zwarciach. Uważam, że był to też koniec beznamiętnego wysyłania ludzi na śmierć. Przynajmniej na skalę wtedy obserwowaną.

[Agnieszka]: Jeszcze przed wypuszczeniem singla „Fields of Verdun” fani mogli usłyszeć jego cover w wykonaniu Apocaliptiki. To dość niespotykane posunięcie. Dlaczego zdecydowaliście się na taki krok i czy nie obawialiście negatywnego odzewu słuchaczy?

Dwa czynniki miały wpływ na taki ciąg wydarzeń. Po pierwsze lubię Apocalyptikę, a po drugie od dawna chodził za mną pomysł, aby któryś zespół nagrał swoją interpretację jednego z utworów Sabatonu. Dodatkowo uznałem, że Apocalyptica mogłaby zrobić to w zupełnie inny sposób, niż jakikolwiek inny zespół, który muzycznie byłby bardziej zbliżony do nas. Dlatego też pewnego razu pojechałem do Madrytu, gdzie Apocalyptica grała koncert i przedstawiłem im swój pomysł. Uznali go za bardzo zabawny i fajny i od razu zgodzili się na jego realizację. Były osoby, które sprzeciwiały się temu pomysłowi, twierdzili, że jest okropny.



Pytałem ich wtedy:



„Co może być w tym złego?! Niczego sobie nie ujmujemy. Jeżeli już, to raczej dajemy innym coś dodatkowego, coś ekstra.”



Twierdzili też, że takie działanie może odwrócić uwagę fanów od naszego singla, ale uważałem, że to raczej zwiększy liczbę osób, które byłyby nim zainteresowane. I nie pomyliłem się.









[Rafał]: Miałeś jakiś wpływ na tworzenie tego coveru?

Nie. Nie chciałem mieć żadnego wpływu na twórczość Apocalyptiki. Pytali się, czy chcielibyśmy, aby ten cover miał tekst, ale powiedziałem, żeby robili z tym utworem wszystko, co chcą.

[Rafał]: Co im daliście jako materiał do pracy?

Daliśmy im wersję demo utworu. Tą samą wersję, którą my mieliśmy w czasie, gdy wchodziliśmy do studia. Wszystko było bardzo szczątkowe. Niektóre linie melodyczne, kilka riffów. Na tej bazie stworzyli swoją wersję utworu.

[Agnieszka]: Chcielibyście współpracować w przyszłości z Apocalyptiką nad innymi utworami?

Pewnie. Chłopaki są naprawdę świetne. Byłem bardzo szczęśliwy, że udało mi się z nimi spotkać. Widziałem ich kilka razy wcześniej na żywo, jednak były to występy festiwalowe. Nigdy dotąd nie widziałem ich na samodzielnym koncercie. To było naprawdę mocne przeżycie. Szczerze mówiąc uważam, że mają pewien problem oddaniem mocy wychodzącej z ich instrumentów podczas nagrań studyjnych, ale na żywo są naprawdę niesamowici. I dlatego chciałbym mieć możliwość tworzenia z nimi w przyszłości.

[Agnieszka]: A czy masz jakieś konkretne utwory, które chciałbyś, aby wykonali? Czy chciałbyś, aby współpraca dotyczyła jakichś nowych kawałków, czy miałyby to być raczej covery Waszych starszych piosenek?

Są bardzo kreatywni i wydaje mi się, że to po prostu samo wyjdzie. W tej chwili ciężko jest mi odpowiedzieć na to pytanie. Wiele rzeczy dzieje się obecnie z naszym udziałem. Uruchomiliśmy kanał „Sabaton History Channel” na Youtubie, opublikowaliśmy „Bismarcka”, nawiązaliśmy współpracę z Apocalyptiką, na dniach będziemy uruchamiać naszą nową stronę internetową. Sabaton.net będzie wyglądał zupełnie inaczej. Do tego jeszcze całkowicie przerobiliśmy scenografię koncertową, więc jest tego tak dużo, że trochę mnie to zaczęło przytłaczać. Do tego wszystkiego, europejska działalność promocyjna naszego nowego albumu to 400 wywiadów. A potem jest jeszcze Ameryka i Azja. Jak widać, jest tego na razie tak dużo, że będziemy potrzebowali chwili oddechu zanim rzucimy się w wir kolejnych projektów.

[Rafał]: Skoro wiemy już jak bardzo wypełniony masz grafik, czy mógłbyś nam powiedzieć, czy miałeś ostatnio czas, żeby pójść na jakiś koncert?

W zeszłym roku była oczywiście Apocalyptica, ale okres letni był dla nas dość swobodny. Nie graliśmy wtedy tak wielu koncertów, więc udało mi się pojechać na kilka festiwali, na których zwykle gramy, aby obejrzeć inne zespoły. Wydaje mi się, że z powodu naszego obłożenia pracą, przegapiliśmy wiele ciekawych wydarzeń. Poza tym, w takim okresie jak tegoroczne lato, kiedy będziemy brali udział w około 20 festiwalach, niewiele będzie nam dane zobaczyć. Uczestnictwo w festiwalu wygląda dla nas teraz zupełnie inaczej niż 5-10 lat temu. W tamtym okresie, w czasie festiwalu mieliśmy zaplanowane 1 czy 2 wywiady i to byłoby na tyle. Resztę czasu mogliśmy spędzać wśród publiczności, rozmawiać z innymi, pić piwo, oglądać występy. Teraz, nasz grafik jest całkowicie wypełniony. Do tego presja bycia jednym z głównych zespołów na festiwalu nie pozwala Ci na tak swobodne zachowania jak kiedyś. Trzeba się skupić na tym, aby pokazać się publiczności z jak najlepszej strony. Tego się teraz od nas po prostu oczekuje. Ale w zeszłym roku miałem możliwość uzupełnienia swoich braków koncertowych. Poza tym, była to dla mnie także okazja, do zaobserwowania w jaki sposób niektóre zespoły się zmieniają i co powoduje, że przyciągają na swoje występy tak duże rzesze fanów.

[Agnieszka]: Wróćmy do albumu „The Great War”. Ostatni utwór “In Flanders Fields” był dla mnie wielkim zaskoczeniem. Spodziewałam się, że będzie on inspirowany wierszem o tym samym tytule. Nie myślałam jednak, że będzie to po prostu ten wiersz. Moje pierwsze pytanie – kto go wykonuje? A drugie – dlaczego zdecydowaliście się na wiersz, a nie dodaliście do niego elementów heavy metalowych, czy wręcz nie nagraliście piosenki na temat bitwy pod Ypres, która zainspirowała John’a McCrae do napisania „In Flanders Fields”?

Żeński chór, który wykonywał ten wiersz to te same kobiety, które nagrywały z nami za czasów „Primo Victoria” w 2005 roku. W jego skład wchodzą częściowo nasi przyjaciele, ich mamy, moja dawna nauczycielka matematyki oraz kilka innych osób. Nie są one profesjonalnymi śpiewaczkami, po prostu lubią śpiewać. Zawsze, kiedy nagrywamy nowy album, wpadają do nas na kilka dni do studia i śpiewają. Sam wiersz “In Flanders Fields” został napisany w czasie I wojny światowej. Natknęliśmy się na niego w czasie zbierania materiałów na nową płytę. Dokładnie było to w czasie, gdy szukaliśmy utworów muzycznych i lirycznych w celu wczucia się w klimat tamtych czasów. Okazało się, że ten wiersz występuje w bardzo wielu różnych interpretacjach. Był już wykonywany przez tak wiele osób, że zdecydowaliśmy się na opracowanie naszej własnej interpretacji. Tak naprawdę nie wiedzieliśmy od początku jakie będzie miał brzmienie. Zastosowaliśmy metodę prób i błędów. Istniała wersja z perkusją, z gitarami, z orkiestrą, ale w końcu uznaliśmy, że dla nas najlepiej brzmi wyłącznie z wokalem. Decyzja ta wynikła także ze sposobu ułożenie utworów na płycie. Utwór „The End of the War to End All Wars” posiada prawdopodobnie najbardziej epickie zakończenie jakie Sabaton kiedykolwiek stworzył. Nie mogliśmy pozwolić ludziom tak po prostu „opaść emocjonalnie”. Trzeba było ich delikatnie sprowadzić na ziemię i dlatego „In Flanders Fields” umieściliśmy na końcu krążka. Proces tworzenia przez nas płyt jest dość delikatny. W studiu, w czasie nagrywania, koncentrujemy się głownie na brzmieniu poszczególnych utworów. Nie analizujemy ich relacji z innymi na płycie. Dlatego też, gdy ułożyliśmy już kolejność całego albumu i daliśmy go do przesłuchania pozostałym członkom zespołu, ich reakcja pod koniec „In Flanders Fields” pokazała, że takie ułożenie ma swoją moc. Dlaczego? Bo wszyscy siedzieli cicho. Bo każdy myślał o tym, co właśnie usłyszał. Bo każdego poruszyło coś w tym albumie i tym ostatnim utworze.

[Agnieszka]: Jak wspomniałam na początku, bardzo podoba mi się Wasz nowy album. Każdy utwór niesie ze sobą jakąś ciekawą historię. Czy mógłbyś przybliżyć wszystkim, którzy na niego czekają wydarzenia opisane w utworze „The attack of the Dead Men”?

Szwedzi tak naprawdę niewiele wiedzą na temat I wojny światowej. Za naszych czasów, w szkole podstawowej, ja i Joakim musieliśmy przeczytać książkę pod tytułem „Na zachodzie bez zmian”. Wydaje mi się, że obecnie nie jest to obowiązkowa lektura. W czasie naszej edukacji niewiele wiedzieliśmy o tym konflikcie. Wiedzieliśmy, że była II wojna światowa. A skoro była druga, to musiała być i pierwsza. Taki poziom wiedzy spowodowany jest oczywiście faktem, że Szwecja w marginalnym stopniu była zaangażowana w tę wojnę. Niemniej jednak, przez lata ludzie podsyłali nam różne pomysły na nowe piosenki i o wydarzeniu opisanym w tym utworze dowiedzieliśmy się już dawno temu. Wtedy już zdecydowaliśmy, że musimy o nim napisać piosenkę. Potem, gdy nagrywaliśmy album „Heroes”, powstała linia melodyjna, która później została wykorzystana w utworze „The attack of the dead men”. Był to jednak utwór bardzo ponury, nie pasujący do motywu albumu. Nie był „bohaterski”. Dla mnie osobiście jest to jedna z najbardziej ekscytujących opowieści z okresu I wojny światowej. Wydarzenia opisane w utworze mają miejsce na froncie wschodnim. Jedna z fortec rosyjskich jest atakowana przez wojska pruskie z wykorzystaniem gazów bojowych. Ponieważ obrońcy nie posiadali masek gazowych, owijali sobie twarze mokrymi szmatami, w celu ochrony przed działaniem gazu. Robili to, aby zminimalizować powierzchnię kontaktu skóry z gazem, i zagrożenie poparzeniami. Wykorzystywanie gazów bojowych zostało zakazane po I wojnie światowej. Przeważnie po takim ataku, armia atakująca nie napotyka żadnego aktywnego sprzeciwu ze strony obrońców. Wszyscy albo nie żyją, albo są tak mocno zmasakrowani, że nie są w stanie stawiać oporu. W tym przypadku jednak, Rosjanie byli w stanie przeprowadzić kontratak, podczas którego wyglądali okropnie. Ich skóra była spalona przez gaz, ich oczy krwawiły Wyglądali jak armia zombie. Był to widok na tyle przerażający, że Prusacy przestraszyli się i uciekli, nie zdobywając fortecy.

[Agnieszka]: Czy w czasie nagrywania utworów do albumu „The Great War” powstały jakieś piosenki, które nie zostały umieszczone na finalnej wersji krążka?

Nie. Nagraliśmy dokładnie tyle utworów, ile znajduje się na płycie. Jedyny utwór jaki nagraliśmy dodatkowo, to „Bismarck”.

[Agnieszka]: Podczas przygotowań do nagrywania albumu „The Great War” korzystaliście zapewne z wielu książek bądź oglądaliście różne filmy o I wojnie światowej. Czy macie jakieś swoje ulubione tytuły dotyczące tego okresu?

Tym razem niczego nie potrzebowaliśmy. W tym przypadku, dzięki naszemu kanałowi Sabaton History Channel, mięliśmy dostęp do Indiego (Indy Neidell – przyp. red.), który przeprowadził największą w historii dokumentację na temat I wojny światowej. On wie wszystko na ten temat. Wystarczyło tylko zapytać go o interesujące nas wydarzenie, a on wskazywał nam jeden ze swoich 600 odcinków dokumentalnych odnośnie I wojny światowej, w którym opisuje dane zagadnienie. Było to na swój sposób bardzo użyteczne, bo pozwoliło nam to zaoszczędzić sporo czasu.

[Rafał]: O co właściwie go pytaliście? Prosiliście go np. o tematy związane z wojną powietrzną, jak chociażby do utworu „The Red Baron”?

Nie. Raczej pytaliśmy go bardziej ogólnie. Na przykład, czy może nam podać pięć wydarzeń związanych z I wojną światową, o których każdy powinien pamiętać? Na co on przedstawiał nam listę, z której potem mogliśmy wybierać. Indy jest bardziej ukierunkowany na historię niż my. Z tego powodu rzeczy czy tematy, które on klasyfikował jako fascynujące, dla nas, muzyków, nie zawsze stanowiły dobry temat na utwór metalowy. Ale był to bardzo organiczny proces twórczy, podczas którego my także wielokrotnie korygowaliśmy nasze założenia na podstawie jego uwag i sugestii. Ogólnie współpracowało nam się bardzo dobrze.

[Agniezka]: Ten rok jest dla Was wyjątkowy – to w końcu Wasze dwudziestolecie aktywności muzycznej. Wydajecie nowy album, lecz także uruchomiliście swój kanał historyczny „Sabaton History Channel”. Skąd w ogóle wziął się pomysł na coś takiego i kto na niego wpadł?

Pomysł na kanał o historii narodził się około 15 lat temu. Ustaliliśmy wtedy, że kiedyś chcielibyśmy zrobić dokument opisujący każdy z utworów jaki kiedykolwiek wypuściliśmy. Chcieliśmy przedstawić ludziom pewien zarys historyczny tematów, o których są nasze piosenki. W czasie „Primo Victoria” nie było to oczywiście możliwe, ponieważ nie posiadaliśmy wtedy wystarczającej wiedzy ani kontaktów, aby coś takiego zrealizować. Przez lata, w mojej głowie, pomysł ten dojrzewał i obmyślałem kolejne elementy, jak sprawić, aby on powstał, lecz dopiero gdy kilka lat temu poznałem Indiego i jego projekt „The Great War”. Zobaczyłem możliwość zrobienia czegoś w podobnym duchu. I może nawet możliwość wykorzystania tych samych ludzi, z którymi on współpracował. W czasie, gdy nagrywaliśmy „The Great War” odezwałem się do niego i zapytałem, czy chciałby być konsultantem w dziedzinie tematycznej płyty, na co on zgodził się natychmiast. Potem zapytałem go jeszcze, czy nie chciałby współtworzyć kanału dokumentalnego odnośnie rysów historycznych dla utworów Sabatonu, tutaj także zareagował entuzjastycznie. Spotkaliśmy się, ustaliliśmy kilka szczegółów i od razu zajęliśmy się pracą nad tym kanałem. Samo przedsięwzięcie jest bardzo skomplikowane. Musisz zawczasu ustalić takie szczegóły jak: format w jakim będziesz tworzyć swój dokument, długość odcinków i miejsce publikacji Mieliśmy na to kilka pomysłów i nawet w pewnym momencie skontaktowała się z nami pewna stacja telewizyjna, zainteresowana kupnem całej serii, ale nie doszło do tego, bo chciałem, aby odcinki te były publikowane nieodpłatnie, w serwisie Youtube, aby każdy mógł je obejrzeć bez konieczności wykupowania subskrypcji. W przypadku ustalania długości odcinków też mięliśmy pewne „przygody”. Jako pierwszy odcinek, chciałem wybrać utwór dla mnie bardzo ważny, abym mógł o nim opowiadać z pasją. Akurat tak się stało, że jest to także jedna z naszych najbardziej emocjonujących historii opisanych w piosence, a mowa tutaj o „40:1”. Przygotowałem ciekawe historie związane z tym kawałkiem i zacząłem opowiadać je przed kamerą. Po pewnym czasie wszyscy byli zdziwieni, ale uznali, że nie będą przerywać i zobaczą jak to się skończy. Skończyłem mówić po 45 minutach i każdy na planie był w szoku, że tak długo byłem w stanie opowiadać o tym utworze. Wtedy podszedł do mnie Astrid (Astrid Deinhard – przyp. red.), który jest reżyserem i powiedział:



„O Boże. Mówiłeś przez 45 minut i opowiedziałeś niesamowite historie!”



Na co odpowiedziałem:



„Bo i piosenka jest niesamowita i wiele dla mnie znaczy.”



Na co nasz reżyser odpowiedział:



„No tak, ale my potrzebujemy tylko 4 minut!” (śmiech)



Mam jednak wrażenie, że w przyszłości będziemy mogli rozszerzyć zakres, w jakim mówimy zarówno o wydarzeniach historycznych, jak i o historiach związanych z samymi utworami. Chociaż… czasem jest całkowicie odwrotnie. Podczas kręcenia odcinka do utworu „Fields of Verdun”, po tym jak Indie skończył entuzjastycznie opowiadać o historii związanej z tymi wydarzeniami, powiedział:



„I teraz dowiemy się czegoś ciekawego o piosence…”



A ja na to:



„Yyyyyy? ”



Bo kręciliśmy ten odcinek przed publikacją samego utworu. Nie było więc jeszcze żadnych ciekawy historii z nim związanych. Skończyło się więc na:



„No wiec…. nagraliśmy go i …… jest.”



Wyobrażam sobie, że za rok, gdy ten utwór zostanie zagrany kilka razy, będzie co opowiadać. Właściwie, to nawet już teraz, po jego premierze w Verdun mógłbym powiedzieć coś więcej. Dlatego też liczę na to, że będziemy mogli jeszcze wrócić do tych utworów w przyszłości, aby móc opowiedzieć o nich nowe, równie ciekawe albo nawet i ciekawsze historie.

[Agnieszka]: Planujecie nagrać odcinki do każdego z waszych utworów. Co potem? Nagracie materiał, który będzie opowiadał historie, które nie zmieściły się w dotychczasowych odcinkach?

Zobaczymy, jak to się rozwinie. Mamy bardzo dużo pomysłów względem tego projektu. Spartacus jest, razem ze mną, głównym producentem i często mówi mi “Musisz przystopować, masz zbyt dużo pomysłów. Musimy to rozwijać powoli. Po pierwsze – opublikujcie pierwszy odcinek; po drugie – osiągnijcie poziom 100 000 subskrybentów i zobaczcie, czy ludziom podoba się to, co robicie.” W tej chwili te dwa kroki mamy już za sobą, teraz możemy pomyśleć o kroku trzecim, jakim jest rozwój. Teraz dopiero możemy zacząć myśleć, dokąd może nas to doprowadzić. Dopiero od tej chwili możemy rozwijać ten projekt. Zabierze to wiele czasu, mamy bardzo dużo utworów do przedstawienia, 8 albumów dotyczących historii i jeden, który raczej nie będzie brany pod uwagę. Mowa o “Metalizer”, którego nie planowaliśmy opisywać w ramach kanału „Sabaton History Channel”. Możliwe, że weźmiemy z niego jeden utwór, który zawiera wydarzenia historyczne, ale to się jeszcze okaże. Jednak zanim to wszystko nagramy, jestem pewien, że wydamy kolejny album. Trochę czasu to zajmie.

[Agnieszka]: Ile trwa wyprodukowanie jednego odcinka?

Kilka dni. Trzy osoby pracują nad zbieraniem materiałów i nad scenariuszem. W zależności od tego, czego dany utwór dotyczy, pracuje nad nim inny historyk. Historycy, z którymi współpracujemy to: Spartacus, Markus i Indiana (Spartacus Olsson, Markus Linke, Indy Neidell – przyp. red.). Każdy z nich jest ekspertem w innej dziedzinie oraz każdy z nich sprawdza tekst pozostałych. Tak więc to są osoby, które zajmują się przygotowaniem części historycznej.



Następnie, mamy ludzi, którzy zajmują się wyszukaniem i przygotowaniem materiałów archiwalnych, mamy animatorów, którzy zajmują się mapami, edytorów audio, wideo, ludzi, którzy zajmują się scenariuszem dla mnie lub Joakima.



Podsumowując, zanim zaczniemy kręcić, te wszystkie osoby mają jeden do dwóch dni na przygotowanie swojej pracy. W sumie nad odcinkiem pracuje dziesięć osób. Pomimo, że na ekranie widać tylko dwie osoby, to w produkcję zaangażowanych jest ich całkiem sporo.



Przygotowanie odcinka zajmuje trochę czasu, a im więcej, tym lepiej. Możemy wtedy lepiej przemyśleć co mamy zrobić. Mogę się lepiej przygotować, znaleźć więcej materiałów, które można wykorzystać. Naturalnie, odcinki do niektórych utworów idą zdecydowanie szybciej. Aktualnie pracujemy nad jednym z najtrudniejszych materiałów, który będzie sfilmowany latem. Jest to odcinek do utworu “Cliffs of Gallipoli”. Jest to bardzo obszerny temat, mamy wiele historii, które łączą się z tym utworem, jest to temat bardzo emocjonalny. Sam nie wiem, jak zmieścimy się w czterech minutach. Będziemy musieli wybrać same najciekawsze rzeczy do tych kilku minut.

[Agnieszka]: Czy możesz zdradzić koszty produkcji takiego odcinka?

Cóż, dziesięć osób pracuje przy nim i to jest dziesięć osób, które muszą dostać swoje wynagrodzenie. Nie jest to praca na pełen etat. Załóżmy, że każda z tych osób pracuje jeden – dwa dni nad odcinkiem, nagrywamy cztery odcinki w miesiącu, więc to jakby dziesięć osób pracowało na pół etatu, czyli pięć pełnych wynagrodzeń. Dodatkowo wszyscy pochodzą z Niemiec, gdzie wynagrodzenia są dość wysokie.

[Rafał]: Fundusze na ten projekt pochodzą z platformy Patreon?

Tak, działalność ta jest częściowo finansowana z Patreona. Jednocześnie uruchomiliśmy zbiórkę na Patreon i ruszyliśmy z kanałem „Sabaton History Channel”, także początkowo musieliśmy sami wyłożyć pieniądze na projekt na YouTubie. Właściwie cały czas sami finansujemy ten projekt. Liczyliśmy się z tym, że przynajmniej przez pół roku kanał nie zarobi na siebie. Jednak rokowania są dobre. Mamy też nadzieję, że poprzez ten kanał więcej ludzi pozna naszą muzykę i pieniądze wrócą do nas z tej strony. Niezależnie od tego, pewne jest, że potrzebujemy wsparcia ze strony Patreonu. Jeśli mamy kręcić odcinki przez kilka lat, to bez dodatkowego wsparcia, jakim jest Patreon, nie damy rady. Żeby zarabiać na samym kanale YouTube, potrzebowalibyśmy trzech milionów subskrybentów.

[Aga]: W czerwcu przyjeżdżacie z koncertem na Mystic Festival do Krakowa. Czy polscy fani mogą spodziewać się czegoś specjalnego podczas tego występu? Jakaś wyjątkowa scenografia z powodu rocznicy?

Całkowicie przebudowaliśmy scenę, aby pasowała do nowego albumu. Myślę, że Sabaton nigdy nie wyglądał lepiej niż teraz. Jestem tym bardzo podekscytowany. Wypróbowaliśmy część scenografii w Czechach, ale mamy więcej do pokazania. Myślę, że gdy przyjedziemy do Polski, to co pokażemy, będzie bardziej dopracowane. Zawsze trzeba najpierw wypróbować scenografię, co zrobiliśmy w Czechach. Teraz trwają bardzo intensywne prace, aby poprawić rzeczy, które nie wyglądały zbyt dobrze wcześniej. Wracając do 20-lecia, w rzeczywistości nie myśleliśmy, że minęło już 20 lat i trzeba zrobić coś wyjątkowego. Wiele osób nam sugerowało, że powinniśmy wydać jakiś box z najlepszymi utworami, zagrać tylko stare kawałki na koncertach, ale powiedziałem “nie”. Wydajemy właśnie nowy album i chcę zagrać nowe utwory, chcę się skupić na przyszłości. Ukłonem w stronę fanów i podziękowaniem dla nich za 20 lat wsparcia jest utwór “Bismarck”. Fani właśnie oczekują utworów Sabatonu, jeśli nie, to nie wiem, co mógłbym im dać. Dlatego właśnie nagraliśmy specjalny utwór, który opisuje historię, o którą najczęściej nas proszono.



Właściwie najczęściej pojawiającą się prośbą był utwór o tematyce Star Wars. Brzmi to zabawnie, poza tym historie z Gwiezdnych Wojen nas nie interesują. Kolejnym tematem, który często się pojawiał, była właśnie historia okrętu wojennego Bismarck. Pomyśleliśmy sobie, że to jest to, o tym zaśpiewamy. Słyszeliśmy od innych, że powinniśmy ten utwór wydać, umieścić na płycie, zrobić przedsprzedaż. Powiedziałem, że nie ma mowy, bierzcie i cieszcie się nim.



Następnie przedstawiłem pomysł firmie Wargaming, która podeszła do niego z ekscytacją. Powiedzieli, że mają grę War of Warships, do której zrobili bardzo dużo animacji i mogą pomóc zrobić teledysk do kawałka “Bismarck”. Spędziliśmy bardzo dużo czasu, żeby napisać scenariusz i znaleźć ekipę do teledysku. Wszystko poszło pomyślnie i jesteśmy zadowoleni z wyniku.



Było bardzo dużo osób, które panikowały. Wydawnictwo krzyczało “co się dzieje? co wy robicie? wydajecie utwór, który nie znajduje się na albumie. Jak możecie publikować utwór, którego potem nie sprzedacie?!”. Odpowiedzieliśmy, że jest to po prostu kawałek, którym każdy może się cieszyć. To jest nasz prezent dla fanów.

[Rafał]: Muszę o to spytać, sam jestem graczem, nie tak dawno wyszła gra Battlefield 1 umieszczona w realiach I Wojny Światowej, teraz wy wypuszczacie album o tej samej tematyce. Czy gra w jakiś sposób was zainspirowała?

Grałem w tę grę. Możliwe, że w jakiś niewielki sposób gra przyczyniła się do powstania utworu o Lawrensie – “Seven Pillars of Wisdom” (Thomas Edward Lawrence – przyp. red.), ale nawet jeśli, to tylko dała bodziec ku temu.

[Agnieszka]: Macie już jakieś plany, co do kolejnych albumów? Chcielibyście poruszyć jakiś konkretny okres historyczny?

Pewnie, mieliśmy już kilka pomysłów, gdy zaczynaliśmy myśleć o nadchodzącym albumie. Jednak zdecydowaliśmy, że odpowiednią tematyką będzie I wojna światowa. Mamy kilka tematów, mamy także trochę muzyki, której nie wykorzystaliśmy na albumie “The Great War”, którą chcieliśmy zostawić, aby wykorzystać później przy utworach dotyczących konkretnych okresów historycznych. Także, tak – mamy już jakiś materiał, jednakże w tej chwili jesteśmy tak zaangażowani w aktualne projekty, że nie skupiamy się na nowych tematach. Daj mi kilka tygodni, a zaczniemy myśleć nad nowym albumem.

[Agnieszka i Rafał]: Bardzo dziękujemy za rozmowę.

Dziękuję.

Rozmawiali Agnieszka i Rafał Typiakowie / Fot. Rafał Typiak; MetalNews.pl