Ruud Burlet is de enige overheidsbestuurder namens Forum voor Democratie en hij ontvangt met open armen, een hele werkdag lang. Als gedeputeerde van de provincie Limburg gaat hij over duurzaamheid en milieu, onderwerpen waar Forum wel raad mee weet. Toch zul je hem niet horen briesen over de #klimaathysterie – politieke marketing is een ander vak.

Forum won de verkiezingen en Ruud is het resultaat. Een joyeuze, aimabele man uit Geleen met twee trouwringen om. De tweede was van zijn vader, Ruud mantelzorgt voor zijn moeder van 97, vandaar.

Eigenlijk wilde hij met pensioen, zegt Roy Blijlevens, partijgenoot en bestuursadviseur; ze komen allebei uit de wereld van de plasticrecycling en zijn ‘een beetje uit balorigheid’ (Ruud) de politiek ingerold. Nu is het serieus. Hij wil vooral werk maken van de circulaire economie.

Het is een kantoordag met een stuwende stroom routinevergaderingen: ambtenaren vliegen in en uit, onderwerpen komen en vertrekken. Van warmtenetten naar waterstof, van geluidsoverlast naar het schoneluchtakkoord, van fijnstof naar ammoniakemissie. Ruud bekijkt de wereld bedrijfsmatig, ‘ik zie dit bestuur als een managementteam’. Hij komt uit die wereld, hij had bedrijven hier en overzee en is van de efficiency.

Ruud Burlet in de bestuursvleugel. Beeld Toine Heijmans

Ook is hij honderd procent Forum, maar op zijn eigen manier. Van Ruud geen grote woorden over massa-immigratie, kartelpolitiek, oikofobie, natiestaat, nexit of linkse kunstenaars/wetenschappers/rechters/journalisten die de samenleving ondermijnen. Hij houdt zich bezig met de werkelijkheid die zowel genuanceerder is als interessanter. ‘Het belangrijkste is: laten zien dat Forum kan besturen. Forum, dat zijn mensen die vooral hun eigen hersens gebruiken.’

Tussendoor twee glazen biologische blauwe bessensap uit de streek, ‘duurzaam ingekocht’, zegt een ambtenaar – Ruud gaat ook over het inkoopbeleid.

In Limburg is alles anders: een gedeputeerde heet hier een deputé, het provinciehuis is een gouvernement en het provinciebestuur is deze ronde extraparlementair: de bestuurders zitten er officieel namens zichzelf en niet namens hun partij. Dit na een slopende formatie als gevolg van de politieke versplintering.

In de aanloop is hem het nodige verweten: begon Forum een meldpunt voor linkse leraren, kreeg Ruud dat op zijn brood, ‘ik werd in de krant bijna voor nazi uitgemaakt’. Tegelijk moest hij die gloednieuwe partij de provincie binnenloodsen – ‘het was heel snel volwassen worden’.

Provinciehuis in Maastricht. Beeld ANP

Nu is de rust terug en trekt Ruud eendrachtig op met gedeputeerde Carla Brugman die gaat over de natuur en de energietransitie. Carla komt van GroenLinks maar is door haar partij verstoten omdat ze met Ruud samenwerkt. Tijdens een vergadering met ambtenaren zitten ze naast elkaar als broer en zus, radicaal rechts en radicaal links – de polarisatie die Twitter en tv-debatten zo vermoeiend maakt toont hier een ander gezicht.

Ik vraag Carla naar Ruud en ze zegt: ‘Het gaat hartstikke goed. We hebben een gezamenlijk doel. We voeren geen politiek gevecht in dit bestuur; ik word steeds enthousiaster’.

Vijandschap naar buiten, broederschap naar binnen – zo was het tijdens de verzuiling al.

Het gouvernement kijkt uit over de Maas, de bestuursvleugel is bedekt met wit marmer. Ruud werkt zich door de A-stukken, B-stukken, mandaten, V-stukken, bespreekstukken, hamerstukken, actielijsten, annotatielijsten, mandaatlijsten. Bespreekt de zonneladder, het warmtenet, de verduurzamingsleningen. Natuurlijk is hij tegen windmolens op land, maar Ruud bekijkt het praktisch: ‘Aan de afspraken over de realisatie ervan mag je je niet zomaar onttrekken.’ Zonnepanelen op het provinciehuis, prima, ‘ik heb ze zelf thuis ook’. Hij is tegen het kappen van bomen voor biomassacentrales, maar goed, dat is GroenLinks ook. ‘Haalbaar, betaalbaar, draagvlak’, vat Ruud zijn visie samen. ‘Ik zit hier niet achter een muurtje mijn standpunten te verdedigen.’

Ruud en Thierry. Beeld FvD

Rond de middag regelt Roy een telefoongesprek met Thierry Baudet, misschien wel aardig nu ik er ben. Thierry is vol lof: ‘Ruud laat zien dat wij als partij bereid zijn compromissen te sluiten en verantwoordelijkheid te nemen. De indruk is gewekt dat wij dat niet zouden willen. Maar wij van Forum zijn redelijke mensen.’

Aldus de strijder tegen #klimaathysterie, moderne kunst en ondermijnende journalisten. Ideologie en pragmatiek, ‘het is in de politiek altijd een combinatie van die twee’, zegt Thierry, ‘dat laat Ruud goed zien’.

Ze spreken af om samen kunstbeurs Tefaf te bezoeken en Ruud waarschuwt: ‘daar hangt wel veel moderns, hè’. Thierry: ‘Nou, zelfs daarin zijn we bereid tot compromissen.’

Toine Heijmans is de komende drie maanden met verlof om te werken aan een roman. Hij wordt vervangen door Michel Maas.