De Wever en zijn N-VA hadden voor de verkiezingen aangegeven voorstander te zijn van een herhaling van de "Zweedse coalitie" van de voorbije zes jaar. Dat hij CD&V nu opzijschuift voor SP.A is daarom een verrassing van formaat, ook al was die meerderheid door het stagneren van Open VLD op twee zetels en het verlies van CD&V van vijf naar drie zetels inderdaad erg nipt geworden met 28 van de 55 zetels.

"De uittredende Zweedse coalitie is in zetelaantal te krap om voldoende daadkracht te hebben en representatief te zijn", verklaart De Wever. "Vandaar dat ik al op de avond van de verkiezingen de oproep deed om tot een breder gedragen verhaal te komen en daarbij over de schaduw te stappen van de partijpolitieke berekeningen op korte termijn. Deze oproep was oprecht en naar mijn oordeel in het belang van alle Antwerpenaren."

Na alle gelegde contacten stelt De Wever naar eigen zeggen vast dat "de bereidheid om op deze oproep in te gaan en oprecht in onderhandelingen te treden het grootst is bij N-VA, SP.A en Open VLD". Hij voegt er meteen aan toe dat Groen "daarentegen de voorbije weken geen enkele ambitie tot bestuursverantwoordelijkheid heeft getoond".

