Volledige concertzalen stromen vol wanneer ’s werelds beste gamers het tegen elkaar opnemen in het superpopulaire spel League of Legends. De livecommentaar bij de uitverkochte evenementen komt van Mitch Voorspoels (25) uit Herenthout. Professioneel shoutcaster en tot voor kort gamer op het allerhoogste niveau.

‘Shoutcaster’ prijkt op het visitekaartje van Mitch Voorspoels. Vrij vertaald: commentator. “Vergelijk mij met Filip Joos”, zegt de Herenthoutenaar. “Ik geef commentaar tijdens de wedstrijd en maak analyses na de match. Met het verschil dat ik geen voetbal becommentarieer, maar het computerspel League of Legends.”

Ongeveer 67 miljoen gamers spelen het populaire spel. Voor wie het in het virtuele Keulen hoort donderen, geeft Mitch een woordje uitleg. “League of Legends is een gratis online spel. Het feit dat het spelen geen geld kost, verklaart mee de waanzinnige populariteit. De bedoeling - simpel uitgelegd - is om een vijandelijk kamp te veroveren. Spelers kruipen in de huid van krijgers, tovenaars of monsters. Je gaat niet in je eentje op missie, maar trekt ten strijde met vijf teamleden. Het is een zeer ­tactisch spel.”

Mitch kan het weten, want tot voor kort behoorde hij tot de wereldtop. “Samen met een Schot, een Duitser en twee Denen maakte ik deel uit van het team Counter Logic Gaming Europe, kortweg CLG.EU. We speelden twee jaar samen en haalden brons op de wereldkampioenschappen. In april 2014 stopte ik als professioneel gamer. Ik voelde dat het tijd was om op te houden. Stilaan hoorde ik niet meer bij de allerbesten en dan moet je de eer aan jezelf houden. De generatiekloof met de ­nieuwe lading spelers werd te groot.”

Krepo is een idool. “Ik vraag niet om die populariteit, het hoort erbij. Selfies en hand­tekeningen uitdelen vind ik ondertussen normaal. Mijn Facebookpagina telt 250.000 ­volgers, mijn ­account op Twitter iets meer. Weet je wat ­zalig is? Een paar keer per jaar ben ik enkele ­dagen thuis. Dan ga ik met mijn maten pinten pakken in ­Herenthout. Op een handvol mensen na is er ­niemand die mij herkent. Zo tuimel ik van het ene uiterste in het andere. Het houdt me met mijn ­voeten op de grond.”