Ofiarami kardynała Hansa Hermanna Groëra, austriackiego duchownego mieli być licealiści, seminarzyści, księża, podlegli mu mnisi. Mimo nacisków opinii publicznej Watykan nie rozliczył kardynała z nadużyć seksualnych - twierdzi Artur Nowak, prawnik związany z fundacją "Nie lękajcie się”, autor książek o pedofilii w Kościele.

Hans Hermann Groër przyjął święcenia kapłańskie w 1942 r. W lipcu 1986 r. został mianowany arcybiskupem Wiednia. Dwa lata później otrzymał od Jana Pawła II godność kardynalską. W 1995 r. dziennikarz Josef Votzi ujawnił w austriackim czasopiśmie "Profil” ciemną stronę Groëra - pisze na oko.press Artur Nowak.

Rewelacje dziennikarza opierały się na świadectwie Josefa Hartmanna, który był studentem Groëra w seminarium w Hollabrunn. Hartmanmn twierdził, że w latach 1972-1976 roku wykładowca, a późniejszy arcybiskup, wielokrotnie nadużywał zależności. Także ks. Udo Fischer, który studiował na tej samej uczelni, twierdził, że był jedną z ofiar arcybiskupa, który "otaczał się młodymi chłopcami".

O skłonnościach Groëra Fischer miał opowiedzieć opatowi ks. Clemensowi Lashoferowi w 1985 roku. Ten jednak to zlekceważył. Rok później, kiedy Watykan ogłosił nominację Groëra na arcybiskupa Wiednia, Fischer znów skontaktował się z opatem Lashoferem i znów nic nie wskórał.

Kościół ukrywał przypadki molestowania?

Inną ofiarą arcybiskupa Wiednia miał być Michael Tfirst, który już w latach 70. alarmował o sprawie wyższe władze Kościoła. Jak podaje Artur Nowak, w 2004 roku Kościół katolicki miał mu wypłacić równowartość 3,3 tysięcy funtów za milczenie.

"Nie ma wątpliwości, iż [Joseph] Ratzinger znał szczegóły raportów o przypadkach molestowania. Nie ma też wątpliwości, iż jego bezpośredni przełożony Jan Paweł II brał udział w systematycznym i zakrojonym na szeroką skalę procesie ich ukrywania” - powiedział Tfirst.

"Przyszły kardynał prosił, by podwładni przychodzili do niego na spowiedź, kazał się im rozbierać, a potem używał ich sobie do woli. Według dziennikarzy śledczych Groër mógł nadużyć zależności wobec ponad 2000 chłopców i młodych mężczyzn. Jego ofiarami byli licealiści, seminarzyści, księża, podlegli mu mnisi" - pisze Nowak.

Złożył rezygnację

W marcu 1995 roku austriacki "Profil” opublikował wywiad z Josefem Hartmannem. Groër został wtedy znów wybrany na przewodniczącego Austriackiej Konferencji Biskupów. Opinia publiczna żądała, aby ustąpił. W tym samym roku miało dojść do spotkania Jana Pawła II i Groëra w Watykanie. Nie wydano żadnego oświadczenia. Niedługo później papież ogłosił, że przyjął rezygnację Groëra.

Groër został wysłany do klasztoru benedyktynów w Maria Roggendorf, gdzie został przeorem.

Trzy lata po wybuchu skandalu Jan Paweł II wszczął oficjalne śledztwo w sprawie kardynała. Śledztwo miał przeprowadzić amerykański opat Marcel Rooney. Niedługo potem Kościół katolicki w Austrii wydał oświadczenie, że oskarżenia wobec kardynała są "w gruncie rzeczy prawdziwe”. Kardynał Christoph Schönborn, następca Groëra w Archidiecezji Wiedeńskiej, publicznie przeprosił wszystkich pokrzywdzonych.

Kardynał Groër zmarł 24 marca 2003 roku na zapalenie płuc w szpitalu St. Pölten pod Wiedniem. W depeszy kondolencyjnej Jan Paweł II napisał, że Groër służył "z wielką miłością Chrystusowi i jego Kościołowi” . Po śmierci papieża kardynał Christoph Shönborn potępił Watykan za to, że nie rozliczył kardynała i innych księży dopuszczających się nadużyć seksualnych.

Źródło: oko.press