De laatste tijd duiken er op websites van zichzelf respecterende media steeds meer matige artikelen op, met altijd dezelfde opbouw en kop. Wat moet je weten over dit type journalistiek?

Waarom wordt dit soort stukjes eigenlijk geschreven?

Redacties denken dat hun lezers dom zijn. Daarom proberen ze ingewikkelde (vaak economische of geopolitieke) kwesties tot begrijpelijke proporties terug te brengen. Daarmee ontslaan ze zichzelf van de verplichting om echt grondige onderzoeksjournalistiek uit te voeren.

Hoe komt zo’n stuk pulp precies tot stand?

Vaak is het artikel eigenlijk een telefonisch interview van een paar minuten met een deskundige of (nog vaker) iemand die doet alsof hij dat is. Ooit is bedacht dat het uitschrijven van zo’n interview niet meer van deze tijd is en dat er dus een andere vorm voor moest worden gekozen. Die vorm wordt nu tot in den treure herhaald.

Moet het iedere keer weer in de vragende vorm? Ik ben dat zat.

Ja, voor deze vorm van journalistiek is dat noodzakelijk. Media denken dat het op die manier iets losser en daardoor aantrekkelijker is. De bedoeling is dat jij denkt dat je je iets afvraagt, terwijl daar absoluut geen sprake van is.

Dus dit zijn écht dingen die ik moet weten?

Nee, dat is slechts een indruk die wordt gewekt. Door het woordje ‘moet’ in de kop, wordt een urgentie gecreëerd die er helemaal niet is. Je had prima verder kunnen functioneren zonder het artikel te lezen.

En nu?

Nu niks.