Την άνοιξη του 2012, ο Νίκος Μωραϊτάκης, μετά βίας 35άρης, απόφοιτος του πανεπιστημίου Imperial, ήταν ένα ταχύτατα ανερχόμενο στέλεχος της εταιρείας τεχνολογίας Upstream και βρισκόταν στο γραφείο του στο Ντουμπάι μακριά από τη βουή και την αντάρα της μνημονιακής Ελλάδας.

Τότε ακριβώς, ενώ προκηρύσσονταν οι εκλογές του Μαΐου που θα έφερναν την Ελλάδα στα πρόθυρα του Grexit, αποφάσισε να επιστρέψει στη χώρα για να ιδρύσει μαζί με τον Σπύρο Μαγιάτη (επίσης της Upstream), τη δική του εταιρεία. Μάλιστα, ενδεχομένως ως απάντηση σε όσους θεωρούσαν παλαβή την απόφασή του, είχε ξεκινήσει το blog «The Drachma Start-up». Χαρακτηριστικός ο επεξηγηματικός υπότιτλος: «Το ημερολόγιο ενός επιχειρηματία με πολύ κακό timing».

Τρία χρόνια αργότερα, η εταιρεία αυτή, η Workable, που παράγει λογισμικό το οποίο διευκολύνει τη διαδικασία των προσλήψεων, έρχεται να επιβεβαιώσει τη φήμη της ως η πιο πολλά υποσχόμενη ελληνική start-up. Την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε ότι εξασφάλισε τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση που έχει λάβει έως σήμερα ελληνική νεοφυής επιχείρηση – 27 εκατ. δολάρια, με βασικό επενδυτή τη Balderton Capital και με τη συμμετοχή της Notion Capital και της 83North (πρώην Greylock IL, του επενδυτικού κεφαλαίου που ηγήθηκε του προηγούμενου γύρου χρηματοδότησης).

Η Workable έχει σήμερα 48 εργαζόμενους, από 30 στην αρχή της χρονιάς, ενώ έχει πενταπλασιάσει τον κύκλο εργασιών της σε σχέση με πριν από 12 μήνες. Ο μηνιαίος ρυθμός αύξησης της πελατειακής της βάσης κυμαίνεται στο 15%, ενώ ο στόχος, κατά τον Μωραϊτάκη, είναι «να έχουν τετραπλασιαστεί τα έσοδα ώς το τέλος του 2016». Περισσότερες από 3.000 επιχειρήσεις σε 52 χώρες χρησιμοποιούν το λογισμικό της, το οποίο, σύμφωνα με τον Νταν Χάουντεν, αντιπρόεδρο της Workable με αρμοδιότητες μάρκετινγκ, «εκδημοκρατίζει τις προσλήψεις», επιτρέποντας σε μικρομεσαίες εταιρείες χωρίς εξειδικευμένα τμήματα Ανθρωπίνου Δυναμικού να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις στο κυνήγι για τους καλύτερους.

Η εταιρεία δραστηριοποιείται κυρίως στην Αθήνα – όπου βρίσκονται οι 36 από τους εργαζομένους της- στο Λονδίνο και στη Βοστώνη, όπου πλέον εδρεύει. «Προσδοκούμε ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε την πλειονότητα των εργαζομένων μας στην Ελλάδα, καθώς θα αυξήσουμε το προσωπικό μας στα 150 άτομα εντός του 2016» δηλώνει στην «Κ» ο CEO της Workable. Τα περισσότερα μέλη της ελληνικής ομάδας, προσθέτει, «που λαμβάνουν αμοιβές σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της αγοράς» ανήκουν σε μία από τις κατηγορίες που έχουν πληγεί πιο βαριά από την κρίση: πτυχιούχοι 25-35 ετών.

Η νέα χρηματοδότηση θα τεθεί στην υπηρεσία των αναπτυξιακών σχεδίων της εταιρείας: «Θα τριπλασιάσουμε την ομάδα R&D (Ερευνας & Ανάπτυξης) για να επιταχύνουμε την ανάπτυξη των προϊόντων και θα επενδύσουμε κι άλλο στα δίκτυα μάρκετινγκ και πωλήσεων ώστε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε ευρύτερο ακροατήριο». Το ακροατήριο αυτό, δυνητικά, είναι τεράστιο – μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν 22 εκατ. μικρομεσαίες επιχειρήσεις (με λιγότερους από 500 εργαζόμενους).

Η εταιρεία και η Ελλάδα

Από τις μέρες που έγραφε το «Drachma Start-up» ο Μωραϊτάκης, έχουν συμβεί πολλά. Η εταιρεία έχει ανοίξει τα φτερά της και το εγχώριο οικοσύστημα των start-ups έχει να επιδείξει ελπιδοφόρα δείγματα γραφής. Στο επίκεντρο του οικοσυστήματος είναι η διαφορετική επιχειρηματική φιλοσοφία που πρεσβεύουν οι επιχειρηματίες του χώρου.

Οπως αναφέρει στην «Κ» ο Μάρκος Βερέμης, επικεφαλής της Upstream, από τις τάξεις της οποίας προέκυψαν η Workable, η Persado και άλλες εταιρείες: «Οταν οι υπάλληλοι είναι μέτοχοι, είναι τελείως διαφορετική η νοοτροπία τους. Αυτό κάνει καλό στην εταιρεία όπου δουλεύουν, αλλά τους προετοιμάζει για να χτίσουν και κάτι δικό τους».

Ωστόσο, η ίδια η χώρα έχει προοδεύσει ελάχιστα στην ίδια περίοδο. Μάλιστα προ τριών μηνών βρέθηκε πιο κοντά από ποτέ στο Grexit. Ο νέος σε ηλικία, αν όχι αναγκαστικά σε ιδέες, πρωθυπουργός έχει θέσει ως προτεραιότητα την αναστροφή της «διαρροής εγκεφάλων» και, τελευταίως, μιλά και για τη σημασία στήριξης των start-ups. Ρωτήσαμε τον Μωραϊτάκη τι χρειάζεται ώστε να έχουν νόημα αυτοί οι στόχοι.

«Πολιτική και οικονομική σταθερότητα» απαντά. «Οι start-ups δεν χρειάζονται άμεση βοήθεια και δεν περιμένουν ότι τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας θα διορθωθούν εν μία νυκτί. Ωστόσο, η ακραία αβεβαιότητα καθιστά ανέφικτη την προσέλκυση στελεχών πίσω στη χώρα. Εμείς το έχουμε κάνει αυτό. Από το περασμένο καλοκαίρι όμως, όσοι θα μπορούσαν να επιστρέψουν έχουν αντίληψη του αυξημένου κινδύνου. Είναι πιο πιθανό να περιμένουν ώσπου τα πράγματα να σταθεροποιηθούν».