Czerwiński w swoim oświadczeniu mówi o artykule na temat reprywatyzacji w Warszawie. Stwierdza jednak, że autorom [autorkom - red.] chodziło nie o powołanie komisji reprywatyzacyjnej, ale "o wywołanie presji społecznej, właśnie w celu uchwaleniu ustawy reprywatyzacyjnej, zaspokajającej także roszczenia środowisk żydowskich".

REKLAMA

Od reprywatyzacji przeszedł do ustawy o IPN i protestom m.in. polityków Izraela. - Nie o wolność i swobodę tu chodzi, ale - jak zawsze - o kasę - przekonywał. - Ustawa ta uniemożliwia bowiem przypisywanie Polakom win, których nie popełnili, ale za które mieliby zapłacić nie tylko moralnie, lecz realnymi pieniędzmi. Gdyby nie weszła w życie, w dowolny sposób można by oskarżać Polskę o niepopełnione czyny, a potem żądać od naszego państwa konkretnych wypłat tytułem zadośćuczynienia - wyjaśniał.

Wspomniał też o amerykańskim akcie 477, ustawie o obowiązku raportowania na temat działań niektórych państw obcych w odniesieniu do majątku ery Holocaustu. - Faktycznie chodzi więc o włączenie amerykańskich władz państwowych do procesu wymuszania na Polsce zaspokajania żydowskich roszczeń majątkowych, dotyczących tzw. mienia bezspadkowego - twierdził Czerwiński.

"Dziwne i wrogie Polsce działania"

Senator stworzył oś czasu i przedstawił ją kolegom z izby refleksji.

Sierpień 2016: inicjacja akcji przez publikację artykułu w Gazecie Wyborczej; październik 2017: pojawia się projekt tzw. dużej ustawy reprywatyzacyjnej; grudzień 2017: senat amerykański przyjmuje akt 447; styczeń 2018: niezrozumiały i zaskakujący atak polityków izraelskich przypuszczony na ustawę penalizującą fałsze na temat odpowiedzialności Polski i Polaków za Holocaust. Widoczna jest zbieżność czasowa wyżej wymienionych wydarzeń i wyraźny scenariusz je łączący. Zasadne jest więc pytanie, czy nie czas wycofać się z forsowania szkodliwego projektu reprywatyzacyjnego, który staje się pretekstem do ataków żydowskich, czy to z USA, czy z Izraela?

- Dziwnych i wrogich Polsce działań środowisk żydowskich w ostatnim czasie nie da się bowiem inaczej wytłumaczyć, jak ich nadzieją na odzyskanie dużych korzyści materialnych, kosztem Polski i Polaków, też przecież ofiar II wojny światowej, ofiar tego samego niemieckiego agresora - stwierdził parlamentarzysta.

Według Czerwińskiego Polski nie stać na reprywatyzację, "a już na pewno rozdawanie pieniędzy dla żydowskich organizacji, uzurpujących sobie prawo do tzw. mienia bezspadkowego". Senator przekonywał, że nie wystarczy ograniczyć ustawy reprywatyzacyjnej do obecnych obywateli RP. - Wtedy rozpocznie się bowiem sterowany jazgot medialny i naciski polityczne ze strony Żydów amerykańskich i izraelskich o - w cudzysłowie - równość praw w zaspokajaniu roszczeń reprywatyzacyjnych. Tym samym argumentem równości praw własnościowych obywateli państw członkowskich UE będą posługiwały się wrogie nam środowiska unijne - mówił.

- Sam fakt podjęcia tematu reprywatyzacji prowokuje i będzie prowokował do eskalacji żądań Żydów i ich politycznych przyjaciół w Polsce i za granicami kraju - podsumował.

Troska o sprawy reprywatyzacji

Co ciekawe, kiedy w listopadzie ubiegłego roku Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawiał senatorom informację o swojej działalności, Czerwiński twierdził, że RPO zbyt małą wagę przykłada do kwestii reprywatyzacji. Uzasadnienie? O ochronie lokatorów mógł przeczytać dopiero na stronie 348 raportu. Adam Bodnar wyjaśnił, że miesiąc wcześniej Trybunał Konstytucyjny przychylił się do jego skargi i uznał, że eksmisja na bruk jest niezgodna z Konstytucją.

Czerwiński miał też wówczas pretensje o użycie sformułowania "sędziowie dublerzy", co - jego zdaniem - "podważa istniejący porządek prawny", a sam Bodnar "przestaje być obiektywny".

Równość płci? Tylko nie to!

O Czerwińskim głośno było w poprzednie lato, gdy z mównicy perorował o roli kobiety i mężczyzny w społeczeństwie. Oburzał się wtedy, że UE niebawem nakaże polskim mężczyznom karmić piersią.

To, że w Europie mężczyźni przestają być mężczyznami, wiąże się niestety także z tym, że kobiety przestają być kobietami. To się jakby zjeżdża… Efekt jest taki, że wchodzi islam z „prawdziwymi” mężczyznami. Chcecie państwo tutaj mieć taką równość? Bo ja nie. Ja chcę mieć w Polsce po prostu kobiety i mężczyzn - grzmiał z mównicy