Jak dla mnie niewątpliwym minusem Eau Sauvage jest ich mizerna projekcja. W zasadzie już po upływie 2 godzin przestaję wyczuwać go wokół siebie. Niemniej zdaje sobie sprawę, że w czasach, gdy powstawał ten zapach standardy dotyczące mocy perfum były zupełnie inne niż dziś. Kompozycja nadrabia za to trwałością. W odróżnieniu od większości zapachów wywodzących się z kolońskiej tradycji dzieło Roudnitski pozostaje na skórze przez wiele godzin dając nosicielowi przyjemne poczucie elegancji i stylu.

Od początku istnienia Eau Sauvage design flakonu, w którym są sprzedawane niemalże nie uległ zmianie i muszę przyznać, że jest to chyba mój ulubiony flakon, przynajmniej jeżeli chodzi o zapachy przeznaczone dla mężczyzn. On także ma w sobie coś klasycznego. Takie połączenie szkła i metalu robi świetne wrażenie, wyróżnia się na półce i zachęca do sięgnięcia po ten właśnie zapach.

Choć Dzika Woda to w zasadzie zapach na cieplejsze pory roku, ja uwielbiam używać Eau Sauvage w mroźne dni. Niskie temperatury sprawiają, że cytrusy iskrzą i migoczą na skórze odsłaniając zupełnie nowe oblicze. Muszę też przyznać, że pomimo licznych reformulacji zapach utrzymał swój pierwotny charakter i wysoką jakość, jest on przy tym tylko w minimalnym stopniu retro, dlatego nie widzę przeciwwskazań by nosić go mieli także młodzi mężczyźni pragnący poczuć czuć się naprawdę stylowo. Eau Sauvage przez lata uważany był w męskiej perfumerii za synonim elegancji i jak dla mnie pozostaje nim do dziś. To zapach, którego nie da się porównać z żadnym innym, grający we własnej lidze. Nie należy się go jednak bać, gdyż w gruncie rzeczy Dzika Woda wcale nie okazuje się aż tak dzika.

Eau Sauvage

Główne nuty: Cytrusy, Jaśmin.

Autor: Edmond Roudnitska.

Rok produkcji: 1966.

Moja opinia: pomimo reformulacji - Gorąco polecam! (7/7)