Als het over het communautaire thema gaat, haalt De Wever het hakmes boven voor zijn politieke antipoden aan de andere kant van de taalgrens: als vanouds naar de PS van Elio Di Rupo en ook de PVDA/PTB van Raoul Hedebouw.

Di Rupo omschrijft De Wever als een “politieke mort vivant” (een levende dode, red.) “die voor zijn partij veeleer het probleem is dan de oplossing”. Als de PS en de PTB/PVDA elkaar vinden, vreest De Wever voor een volgende regeringsformatie.

Bij die volgende formatie, na de verkiezingen in 2019 zal De Wever trouwens nog altijd N-VA-voorzitter zijn. Dat bevestigt hij vandaag voort het eerst. Lang liet hij in het midden of hij al dan niet zou stoppen bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018. Maar nu heeft De Wever besloten om door te gaan. “Dat is uiteindelijke ook de beste optie.”

“Een opvolger nu laten starten en hem meteen de gemeenteraadsverkiezingen en de verkiezingen van 2019 laten absorberen, is geen cadeau. Als het goed loopt, is er niets aan de hand. Maar bij de minste achteruitgang wordt van die mens gezegd dat het toch De Wever niet is”, besluit hij.