Ο οικισμός, που χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική περίοδο (μέσα 3ης χιλιετίας π.Χ.), βρίσκεται σε βάθος 1-3 μέτρων στην περιοχή του όρμου της παραλίας του Λαμπαγιαννά.

Δεν έχουν τέλος οι εκπλήξεις του ελληνικού βυθού. Αυτήν τη φορά σειρά έχει ο όρμος της Κοιλάδας στην Αργολίδα, που από το 2014 συνεχίζει να μας δίνει εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία. Οι πρόσφατες έρευνες οδηγούν τους αρχαιολόγους στο συμπέρασμα ότι ο εκτεταμένος οχυρωμένος οικισμός που βρέθηκε εκεί το 2015 παρουσιάζει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και μέγεθος από ό,τι είχε υποτεθεί αρχικά και εκτείνεται σε τουλάχιστον 20 στρέμματα. Ο οικισμός, που χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική περίοδο (μέσα 3ης χιλιετίας π.Χ.), βρίσκεται σε βάθος 1-3 μέτρων στην περιοχή του όρμου της παραλίας του Λαμπαγιαννά.

Στον όρμο της Κοιλάδας στην Αργολίδα διεξάγεται, από το 2014, ερευνητικό πρόγραμμα υπό τη διεύθυνση της Αγγελικής Σίμωσι, προϊσταμένης της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και του καθηγητή Karl Reber, διευθυντή της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής, με υπεύθυνους πεδίου την καταδυόμενη αρχαιολόγο της ΕΕΑ Δέσποινα Κουτσούμπα και τον λέκτορα του Πανεπιστημίου της Γενεύης Julien Beck. Σκοπός του προγράμματος είναι να εντοπίσει ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας κατά την Προϊστορική περίοδο στη νοτιοανατολική περιοχή του Αργολικού Κόλπου, γύρω από το σπήλαιο Φράγχθι, όπου έχουν βρεθεί εξαιρετικά σημαντικά προϊστορικά κατάλοιπα.

Ο στόχος των αρχαιολόγων για την ενάλια ανασκαφή του φετινού καλοκαιριού –διεξήχθη από τις 11 Ιουλίου έως τις 12 Αυγούστου– ήταν να αναζητηθούν τα όρια του οικισμού στον χώρο και τον χρόνο. Η έρευνα ξεκίνησε με υποβρύχια τοπογραφική αποτύπωση και γεωφυσικές μετρήσεις, όπως μαγνητική διασκόπηση και ηλεκτρική τομογραφία, ώστε να αποτυπωθεί το ορατό τμήμα του οικισμού και να αναζητηθούν κατασκευές που πιθανώς βρίσκονται κάτω από τον αμμώδη πυθμένα και τον αιγιαλό. Με βάση τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, γίνεται σαφές ότι ο οικισμός είναι πολύ πιο σύνθετος και πολύ πιο μεγάλος, αφού φτάνει τουλάχιστον τα 20 στρέμματα.

Η υποβρύχια ανασκαφή, σε δοκιμαστική τομή εντός του οικισμού, στην εξωτερική παρειά ενός τοίχου της Πρωτοελλαδικής ΙΙ περιόδου, αποκάλυψε παχύ στρώμα με κεραμική που χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική Ι περίοδο (αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ.) ή και πρωιμότερα.

Η έρευνα θα συνεχιστεί με τοπογραφική αποτύπωση, γεωφυσικές έρευνες και υποβρύχιες τομές σε μεγαλύτερο τμήμα του οικισμού. Και απ’ ό,τι φαίνεται έχει πολλά να δώσει στο μέλλον.