Ze straszenia polityków PiS odpowiedzialnością przed Trybunałem Stanu opozycja uczyniła jedną z głównych broni w walce medialnej z obozem rządzącym. Partia Kaczyńskiego wielokrotnie podejmowała wątpliwe lub wręcz potencjalnie sprzeczne z prawem decyzje, za które może być w przyszłości pociągnięta do odpowiedzialności prawnej, przed Trybunałem stanu właśnie.

Trybunał Stanu jest konstytucyjnym organem władzy sądowniczej w Polsce, którego główne zadanie polega na egzekwowaniu odpowiedzialności najwyższych organów i urzędników państwowych za naruszenie Konstytucji lub ustawy, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, jeśli czyn ten nie stanowi przestępstwa.

W teorii zatem jest to organ wręcz skrojony na miarę, by rozliczyć takie potencjalnie bezprawne działania PiS jak:

nieodebranie przysięgi przez prezydenta Andrzeja Dudę od części prawidłowo wybranych sędziów Trybunału Konstytucyjnego,

niepublikowanie wyroków TK,

przyjęcie budżetu w sali kolumnowej, z potencjalnym naruszeniem prawa,

nadchodzące wątpliwe konstytucyjnie zmiany w ustawie o Krajowej Radzie Sądownictwa czy o ustroju sądów powszechnych.

O ile, zdaniem wielu komentatorów, przesłanki odpowiedzialności zostały dawno przez Prawo i Sprawiedliwość wyczerpanie, to kwestia pociągnięcia do samej odpowiedzialności to zupełnie inna sprawa.

TS to organ de facto polityczny, zaś jego skład wybiera się na pierwszym posiedzeniu Sejmu każdej kadencji – głosami posłów. Ten ma większość w Trybunale Stanu, kto ma władzę. Jest zatem oczywistym, że póki PiS rządzi, włos mu z głowy nie spadnie.

Opozycji zapewne chodzi zatem o pociągnięcie do odpowiedzialności przed tym organem na okoliczność utraty władzy przez partię rządzącą. Jednakże i ten wariant jest mocno wątpliwy, z uwagi na szereg czynników prawnych, politycznych czy wizerunkowych.

Otwarcie puszki pandory

Opozycja, po ewentualnym dojściu do władzy, nie pociągnie czołowych polityków PiS do odpowiedzialności, gdyż w ten sposób otwiera swoistą puszkę pandory, zaś konsekwencje takiego ruchu będą trudne do przewidzenia.

Czy zastanawialiście się czasem dlaczego politycy dużo mówią o ściganiu swoich przeciwników, a jak przychodzi co do czego, to wszystko rozchodzi się po kościach?

Ano dlatego, że jeżeli któraś partia postanowi złamać status quo, naraża się na potencjalną zemstę. Nikt przecież nie będzie u sterów wiecznie. Dlatego też opozycja, jeśli odzyska władzę, najprawdopodobniej nie kiwnie palcem. Bo a nóż po nich do władzy wróci PiS lub ktoś jeszcze bardziej nieobliczalny i będzie się odgrywał na odgrywających się…

Ryzyko polityczne

Postawienie działaczy PiS przed Trybunałem Stanu to także duże ryzyko polityczne. Jeżeli przypadkiem okazałoby się, że jego politycy działali jednak w zgodzie z prawem, to obecna opozycja, oskarżając ich, zaliczyłaby totalną kompromitację.

O ile dla wielu obywateli przewinienia Kaczyńskiego i spółki są oczywiste, to jednak samo postępowanie przez Trybunałem rządzi się swoimi prawami. Udowodnienie winy to kwestia skomplikowana, zaś przepisy można interpretować i naginać w rozmaity sposób, tak aby możliwie skutecznie zamazać prawdziwy obraz sytuacji.

Obecnie znajdą się prawnicy, którzy uważają, że PiS prawa nie łamie. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, by taki prawnik podjął się obrony polityków obecnego obozu rządzącego przed oskarżeniami o łamanie Konstytucji.

Medialne igrzyska

Mówienie o rozliczeniu ekipy rządzącej to woda na młyn mediów, zaś opinia publiczna trzymana jest w ciągłej niepewności. Wystarczy od czasu do czasu dorzucić nowe sugestie czy oskarżenia do pieca, żeby podsycić płomień zainteresowania.

Przejście od słów do czynów spowoduje najpewniej utratę zainteresowania tematem przez społeczeństwo, które zmęczone jest ciągłym komisjami śledczymi, działaniami CBA czy prokuratury.

Dlatego też opozycja będzie trzymać PiS w szachu, nawet jeżeli nastąpi zmiana miejsc i to Kaczyński ze spółką oddadzą stery państwa na rzecz Platformy, Nowoczesnej, czy jakiejś innej siły politycznej…

Okazja już była

Pod koniec ostatniej kadencji Sejmu miało miejsce głosowanie w przedmiocie postawienia Zbigniewa Ziobro przed Trybunałem Stanu, za działanie popełnione w czasach, gdy pełnił on funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego.

Wniosek przepadł, gdyż zabrakło 5 głosów, w tym ówczesnej premier Ewy Kopacz czy Radosława Sikorskiego, prominentnych polityków PO, którzy nie byli obecni na sali plenarnej…

Ręka rękę myje

Można się spotkać z teorią, że burzliwe kłótnie polityków to jeden wielki teatrzyk nakierowany na to, by stworzyć wrażenie, że obozy partyjne się nie lubią i walczą przeciwko sobie w imię naszych interesów.

A może jest tak, że ci sami politycy po obrzucaniu się wzajemnie błotem na antenie telewizji, idą potem razem na wódkę i śmieją się z tego, jak ludzie kupują ich grę pozorów?

Mając na uwadze powyższe czynniki, trudno jest dać wiarę w szczerość intencji faktycznego rozliczenia obozu PiS za działania, polegające często na demontażu demokracji i praworządności w naszym kraju. Chciałbym się mylić, lecz wygląda na to, że Ziobro i jego partyjni koledzy po raz kolejny unikną odpowiedzialności.

Gdzie tu prawo, gdzie tu sprawiedliwość ja się pytam?

fot. flickr/ P. Tracz

Czytasz nas? Podobają Ci się zamieszczane przez nas treści?

Wesprzyj nas swoją wpłatą.

Wpłacając pomagasz budować Crowd Media – wolne media, które patrzą władzy na ręce. WPŁAĆ