Jakby tego było mało, dr Gerard van den Aardweg twierdzi, że partia Hitlera wywodziła się ze środowisk gejowskich, a sam homoseksualizm to choroba. Do tego - uwaga - narzucona światu przez wpływowych bogaczy. Van den Aardweg przekonuje, że homofobia nie istnieje. Bo według niego każdy zdrowy - czyli heteroseksualny - człowiek homoseksualistów się nie boi, tylko czuje do nich odrazę.

Zdaniem Holendra homoseksualizm jest chorobą, którą należy leczyć (fot. Eugenio Marongiu / iStockphoto)

Urodzony w holenderskim Haarlemie psycholog i psychoterapeuta jest blisko związany ze środowiskami katolickimi. Cieszy się szacunkiem wśród konserwatystów i tradycjonalistów. A jednocześnie jest solą w oku tych, którym przyświeca idea seksualnej równości. Bo van den Aardweg orientacje seksualne dzieli jasno i konkretnie na normalne i nienormalne. I - jak nietrudno się domyślić - normą jest tu tylko i wyłącznie heteroseksualność.



- Nikt nie rodzi się ''taki'' - mówił Holender w jednym z wywiadów. - Nie istnieją dzieci geje. Istnieje jedynie gejowska propaganda, która do homoseksualizmu i typowego dla par gejowskich wyuzdanego życia zachęca. Ta sama propaganda chce zadać cios rodzinie i do tego właśnie wykorzystuje ruch homoseksualny.



I taki właśnie człowiek występuje we Wrocławiu w ramach Kongresu Społecznego Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Terapię dla homoseksualistów prowadzi od lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Czyli właściwie od początku swojej zawodowej działalności, bo doktorat na uniwersytecie w Amsterdamie obronił w 1967 r. Ukończył też psychologię na Uniwersytecie w Lejdzie. Skłonności homoseksualne postrzega jako - jak czytamy na promującej jego pracę stronie homoseksualizm.edu.pl - ''symptom nerwicy związanej z kompleksem niższości męskości/kobiecości'' i często określa mianem choroby. I nieważne, że Światowa Organizacja Zdrowia homoseksualizm z listy chorób wykreśliła już dobre trzydzieści lat temu.

Co więcej, w swoich publikacjach terapeuta pisze np. o "infantylizmie", jaki ma być typowy dla osób o orientacji odmiennej niż heteroseksualna. I punktuje: homoseksualiści użalają się nad sobą, mają poczucie bycia prześladowanymi, które nie odzwierciedla rzeczywistości i nie jest zależne od czynników zewnętrznych.

"Homoseksualizm i nadzieja" oraz "Walka o normalność..." dr Aartwega ukazały się w Polsce (fot. materiały prasowe)

(...) W oparciu o doświadczenie uzyskane w trakcie wieloletnich badań klinicznych van der Aardweg stawia tezę, że "odmienne orientacje seksualne" nie są uwarunkowane genetycznie i można je leczyć. W terapii i powracaniu do normalnych relacji z otoczeniem bardzo ważną rolę odgrywa budzenie w pacjencie nadziei na lepsze życie - podstawowe przesłanie chrześcijaństwa.

W taki sposób reklamowana była książka van den Aardwega "Homoseksualizm i nadzieja". Nawiązuje w niej do filozofii chrześcijańskiej. Jest bardzo związany z Kościołem katolickim. A konkretnie z jedną, dość szczególną organizacją - Opus Dei. Równie kontrowersyjną, co on sam.

Silne przywiązanie do wartości katolickich nie przeszkadza mu jednak w krytyce swoich braci w wierze - duchownych, którym sporadycznie zdarza się opowiedzieć za seksualną równością i tolerancją. Nie wahał się nawet uderzyć w potężnego wiedeńskiego kardynała Christopha Schönborna. Dwa lata temu duchowny publicznie przyznał, że żywi wielkie uznanie dla homoseksualistów, którzy żyją ze sobą, są sobie wierni i wzajemnie się wspierają. Ocenił, że takie zachowanie należy szanować. Riposta van den Aartwega? Stwierdził, że takie słowa to zwykła, ludzka naiwność.

Tyle, że działania samego Aartwega również nieraz były określane jako "naiwne". A nawet gorzej. Aartweg, tak jak i instytut NARTH, w którym do dziś pracuje, jest zwolennikiem terapii konwersyjnej [zwanej też reparatywną - red.] przez środowiska medyczne uznanej za nieetyczną i pseudonaukową. W rozumieniu Aartwega podstawowym elementem warunkującym zmianę orientacji z homo na hetero jest mianowicie... modlitwa.

Stosowanie terapii reparatywnej jest nieetyczne z natury, ponieważ narusza wiele podstawowych zasad etyki terapeutycznej: ignoruje wiedzę naukową, poniża godność pacjentów, powoduje wzrost ich napiętnowania społecznego, w końcu poważnie szkodzi relacjom między pacjentami a ich otoczeniem - Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.



Amerykańskie Towarzystwo Wsparcia Psychologicznego przyjęło w 1998 roku stanowisko, w którym sprzeciwia się twierdzeniu, iż osoby LGBT są chore psychicznie w związku ze swoją orientacją seksualną. Jednocześnie wspiera głoszenie prawdziwych informacji o orientacjach seksualnych, zdrowiu psychicznym i właściwych interwencjach psychologicznych celem wyparcia informacji opartych na uprzedzeniach, ignorancji lub błędnych przekonaniach o orientacji homoseksualnej. Ponadto potępia promocję "terapii reparatywnej" jako metody "leczenia" osób homoseksualnych - Amerykańskie Towarzystwo Wsparcia Psychologicznego.

Choć metody naukowe instytutu NARTH spotkały się ze sprzeciwem amerykańskich organizacji psychologów i psychiatrów, poglądy van den Aardwega media określają mianem teorii spiskowych, a środowiska LGBT w wielu krajach świata są zwyczajnie oburzone, holenderski psycholog do dziś z homoseksualizmu leczy i uczy o nim studentów m.in. w USA, Kanadzie czy Brazylii.

We Wrocławiu van den Aartweg jako prelegent weźmie udział w panelu dyskusyjnym ''Dlaczego tak szybko straciliśmy naszą chrześcijańską tożsamość''.

Homoseksualne małżenstwa są - w ocenie van den Aartwega - wymysłem, który ma osłabić znaczenie tradcyjnej rodziny (fot. lisafx / iStockphoto.com)

Małgorzata Gołota. Dziennikarka prasowa i radiowa. Autorka kampanii "Alimentare znaczy karmić" dedykowanej milionom polskich dzieci, które nie otrzymują od rodziców należnych im alimentów. Współautorka książki "Krótka ulica, długa historia. Próżna, Plac Grzybowski i okolice". Publikowała w toruńskiej "Gazecie Wyborczej", dziale zagranicznym "Polska The Times" i naTemat.pl. Współpracowała z Radiem PLUS, Radiem ZET Gold i Rock Radiem.