De eerste schaatsers waagden zich vorige week op natuurijs in de Ryptsjerksterpolder, die voor een deel onder water staat. Beeld anp

'Lange afstanden schaatsen is in Nederland een gangbare praktijk voor velen. (...) In de wintermaanden is de schaats een logische vorm van vervoer, forensen schaatsen over bevroren grachten en kanalen naar familie en vrienden die vele dorpen verderop wonen. Een groot deel van het land ligt onder zeeniveau, dus het is meestal niet erg zwaar om de afstand met de schaats af te leggen.'



Bovenstaande komt uit een artikel van de International Business Times uit 2014. Het zegt iets over het imago van Nederland; klompen, tulpen, molens en dus klunen op bevroren beekjes. Op de Elfstedentocht moeten de liefhebbers alweer meer dan 20 jaar wachten, maar dat was voor het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland geen reden om het verzoek van de schaatsbond niet te honoreren.



'Schaatsen op natuurijs zit zo in het dna van de Nederlander, dat het in feite al cultureel erfgoed was', aldus directeur-bestuurder Theo Fledderus van de KNSB. Volgens de KNSB werden de eerste 'ijzers' al ondergebonden in de dertiende eeuw.

'Al eeuwen'

Immaterieel Erfgoed is een nieuwe tak van erfgoed sinds Nederland in mei 2012 het UNESCO-verdrag over immaterieel erfgoed ondertekende. Het gaat om een cultuur die van generatie op generatie wordt doorgegeven en zich uit in tradities, rituelen en gewoonten.



De klimaatverandering ten spijt, Fledderus blijft optimistisch: 'Nergens in de wereld wordt zo massaal bezit genomen van het (natuur)ijs als in Nederland. Al eeuwen. Dat zal ook altijd zo blijven.'