echo "La aŭtoro"; ?>

La lastaj artikoloj de tiu ĉi aŭtoro:

Tradukita de:

el la franca.

[1] Por pli detala analizo de tiu artifiko vd Serge Halimi kaj Loïc Wacqant, „Démocratie à l’américaine”, kaj Bendit Bréville, „Géorgie et Caroline du Nord, les deux Sud”, Le Monde diplomatique respektive decembro 2000 kaj oktobro 2012. Kp ankaŭ Elizabeth Drew, „Big dangers for the next election”, The New York Review of Books, 21-an de majo 2015.

[2] Laŭ enketo farita fine de majo 2015, 84 elcentoj de la usonanoj pensas, ke la mono okupas tro da spaco en la politika vivo de ilia lando, 85 elcentoj, ke la sistemo financi la elektokampanjojn estas komplete restarigenda aŭ fundamente ŝanĝenda, 55 elcentoj ke iliaj delegitoj agas plej ofte por interesoj de grupoj, kiuj financis ilin (The New York Times, 2-an de junio 2015).

[3] S-ino Clinton promesas dediĉi al tio 275 miliardojn da dolaroj en kvin jaroj ; s-ro Trump, la duoblon. Jp Janet Hook, „Trump bucks his party on spending”, The Wall Street Journal, Novjorko, 19-an de septembro 2016.

[4] Kp William Galston, „The double political whammy for business”, The Wall Street Journal, 20-an de julio 2016.

[5] Francis Fukuyama, „American political decay or renewal ?”, Foreign Affairs, Novjorko, julio-aŭgusto 2016.

[6] Kp Thomas Frank, Pourquoi les pauvres votent à droite [Kial la malriĉuloj voĉdonas dekstre], Agone, Marsejlo, 2013. Vd ankaŭ „Stratagème de la droite américaine, mobiliser le peuple contre les intellectuels” [„Ruzo de la usona dekstro mobilizi la popolon kontraŭ la intelektuloj], Le Monde diplomatique, majo 2006.

[7] Laŭ la New York Times de la 9-a kaj 10-a de januaro 2016.