bu başlıkta ve medyada da ara ara dönen kumanya, ikmal, lojistik konusuna açıklık getirmek istiyorum.

* ilk olarak bu harekatın ilk iki ayında devlet konserve ve kalitesiz bir iki bisküvi ve gofretten başka hiç bir şey göndermedi. gönderilen konserveden de genelde yenen et kavurma, tavuk, balıktır. gerisi yenmez boşa gider, kimse de kusura bakmasın o yenmeyen konserler yakılır. milletin parasını boşa atıyorsunuz diyeni de en başta o rezalet konservelerin alımını yapana yönlendiririm çünkü ben yemeyeceğim şeyi muharebe sahasında taşımam. o dönemde gönderilen su da kişi başı günlük 9 litreydi bir de kişi başı günlük bir adet powerade vardı

* iki aydan sonra konservelere ek olarak salam, sucuk, sosis, yumurta, çikolata, patates, soğan, dil peyniri, kaşar peynir ve meyve eklendi. ancak bundaki problem de şuydu örneğin 12 kişiye üç günlüğüne 20 yumurta, 1,5 baton sucuk, 0.75 baton salam, 8 patates, 6 soğan, 10 muz falan gibi komik sayılar düşüyordu. gönderilen domates, salatalık ezilmiş ve yenilmez halde geliyordu ve bunlar kişi kişi ayrılmış bi şekilde gelmiyor, toptan önümüze konuyor ve biz tek tek hesaplamasını yaparak dağıtımını yapmakla uğraşıyorduk bir de.

* iki aydan sonra su istihkakı kişi başına günlük 4 litre civarına, powerade de kişi başı üç günlüğüne 1 adete düşmüştü. bir de en önemli ikmal maddesi olan ıslak mendiller tamamen kesildi, gönderilmemeye başlandı. onu da paramızla aldırmaya başladık ikinci aydan itibaren.

* duş konusunda 25 gün duş almadığım zamanlar oldu. 25 günün sonunda aldığım duş da sobanın üzerinde ısıttığımız 10-15 litre civarındaki suyu pet şişeyle kafadan aşağı dökerek aldığımız duş. yazın da güneşin önüne koyduğumuz pet şişeleri kafadan aşağı dökmek usulüyle.

* ısınma konusunda soğuklar başladıktan yaklaşık 20 gün sonra normalde gaz yağı ile çalışan ancak elimizde gaz yağı olmadığı için bizim mazotla kullandığımız ısıtıcılar gelmeye başladı.

* o anadolu ajansının yayınladığı videodaki kahvaltıyı, börekleri, kurabiyeleri, çörekleri, içli köfteleri, sahra banyolarını, ranzalı çadırları, doktoru, çamaşır makinelerini belki de ben hep ön hatta, ileri harekat bölgesinde olduğum için hiç görmedim. bunlar türkiye'de sınırdaki karakolda ve ya en fazla ileri hattın en az 10 km. gerisindeki sabit üs bölgelerinde olan şeyler. buradaki sıkıntı benim görmemem değil, sanki hepimiz bunlara sahipmişiz sanki hepimiz o kahvaltıyı yaparak, o banyo ünitelerini kullanarak yaşıyormuşumuz gibi lanse edilmesi. yoksa yok deyin de millet de bilsin önemli olan bu.

* bir de şunu ekleyeyim her şey gösterildiği gibi olsa haftada bir, iki haftada bir dışarıdan 100-200 liralık malzeme, erzak aldıran insanlar olur mu acaba? bu adamlar salak mı ki acaba kendi ceplerinden bu kadar paraya kıyıyorlar?

* ayrıca çelik yelek aldım( devlet veriyor yanlış olmasın ama sanırım devlet verdiği çelik yelekle tanka, zmaya, kobraya ve ya kirpiye girilemediğini, harekat kabiliyetini inanılmaz kısıtladığını bilmiyor olsa gerek o yüzden mecbur alıyoruz), çadır aldım(aynı devlet umke personeline north face çadır verirken, biz kendi paramızla paramızın yettiğince bir çadır aldık), polar aldım, cep sobaları aldım. bunları da ayrıca belirtme gereği duydum çünkü uygun çelik yeleği, çadırı, üşümememiz için gerekli teçhizatı devletimizin tahakkuk etmesi gerektiğine inanıyorum.

* bir de bir khk ile kararlaştırılan bize verilecek olan bir tazminat var o da harekatın dördüncü ayı bitti, khk çıkalı 2 ayı geçti daha yatacak. tazminatı beklediğimden değil ama acaba khknın çıktığı tarihten itibaren mi versek, yoksa harekatın başladığı günden itibaren mi versek diye yapılan bir tartışma var ortada asıl acı olan bu. her yere para saçan devlet burada verilecek üç kuruş üzerinden tasarruf yapmayı planlıyor sanırım.



aklıma gelen olursa daha ekleyeceğim.