(Originala titolo: Bandeira do Divino)Verkis: Ivan Lins Traduko: James Rezende Piton Devotuloj de l' Spirito bonvenigos hejmenironAl la flago de la Knabo estu laŭdo kaj admiro, aj, ajDio savu la piulon, la patronan mecenaton,Pro la akv' al soifantoj, pro la pano por malsato, aj, ajTiu flago aŭspicias, ke semar' estu fekundaKe ĉi-dom' estu benata, kies tabl' estu abunda, aj, ajKe l' pardono estu sankta kaj la fido proliferuKe la homoj senkatenu, ke justeco plu superu, aj, ajSame kiel la Tri Reĝoj sekvis sian gvidan stelon,Tiu flago pluen iras en serĉado de prospero, aj, ajSurstandarde enskribiĝis la reven' laŭ epistoloKe la Reĝ' estos benata, li devenos de l' popolo, aj, ajKURIOZAĴO (N.T.) - Laŭ kristanismo, Sankta Johano diris, ke Parakleto (= "konsolanto") estas la nevidebla Sankta Spirito, la tria Persono de la Triunuo. En Brazilo oni nomas tiun "Dia Sankta Spirito", kies festado estas unu el la plej antikvaj en la brazila popola katolikismo. Ties origino estas festo en Portugalio, en la 14-a jarcento, kun bankedo kaj disdono de almozo al la malriĉuloj. La portugala reĝino Izabela de Aragono (1271-1325) instigis kaj patronis procesian feston, en kiu popolano estis "kronita" reprezentanto de la Sankta Spirito kaj tio okazis en Pentekosto, kvindek tagojn post Pasko. Ekde la unuaj jardekoj post malkovro de la lando, la festo okazas tra la tuta Brazilo kaj plu vivas en kamparaj regionoj, sub diversaj formoj. Komunaj estas la blanka kolombo, brodita sur ruĝa flago (de tio la nomo de la kanzono), la kronoj, kun kronigo de "imperiestroj", kaj la disdono de almozoj. Porti la flagon estas honoro. Okazas mallonga akcepto de la flago, de domo al domo, por beno, kaj kutime la gastigantoj manĝigas kaj trinkigas la procesianojn.