Przykro patrzeć, gdy powoływanie się na zasługi wielkich postaci polskiej polityki ostatniego 25-lecia skutkuje drwinami i wyrazami dezaprobaty. Denerwuje także, gdy umniejsza się ich role lub wręcz kwestionuje oczywiste zasługi dla niepodległej i wolnej Polski. Wkurwia natomiast niemiłosiernie, gdy z osób będących czarnymi postaciami polskiej historii robi się bohaterów czy wzory do naśladowania.

Trudno nie odnieść wrażenia, że państwo PiS buduje własny panteon postaci godnych nazywania bohaterami narodowymi. Nie liczy się życiorys, dokonania czy wyrzeczenia. Liczy się stosunek do Okrągłego Stołu, postawa po katastrofie smoleńskiej czy ogólnie stosunek do tej wizji Polski, jaką jako tę właściwą przedstawia Prezes Prawa i Sprawiedliwości. Liczy się tu i teraz, “kto nie z nami, ten przeciwko nam”. Już wkrótce ten podział zostanie wprowadzony wprost ustawami weryfikacyjnymi. Znamy już projekt ustawy ministra Błaszczaka o emeryturach dla skażonych choćby jednym dniem pracy w instytucjach resortów siłowych w PRL, lada moment zobaczymy treść analogicznej ustawy dotyczącej żołnierzy Wojska Polskiego. Zaraz po tym, te same metody można zastosować do urzędników, lekarzy, sędziów czy dziennikarzy. Dla każdego kto w jakiś sposób podpadł znajdzie się odpowiedni paragraf, by go pozbawić honorów, przywilejów czy zwykłej godności. Jestem niemal pewien, że w najbliższych dniach odbędzie się festiwal nienawiści przeciwko Antoniemu Pikulowi, który miał czelność ujawnić prawdziwą twarz prokuratora Piotrowicza. Wkrótce usłyszymy, że roznoszenie bibuły w stanie wojennym to żaden wyczyn i pewnie taka teoria znajdzie wielu zwolenników. Tych samych, dla których brak internowania dla Jarosława Kaczyńskiego był dla niego większą traumą niż zamknięcie w rządowych ośrodkach.

Cel uświęca środki

A czy nie jest czasem tak, że Prezes PiS, będący kiedyś po tej samej stronie co Pikul, Borusewicz, Frasyniuk czy Wujec, z pełną premedytacją i cynizmem wykorzystuje we wprowadzaniu haniebnych “reform” właśnie takie persony jak Stanisław Piotrowicz? Ostatni rok pokazał, że kadry Prawa i Sprawiedliwości nie są wcale tak liczne i kompetentne jak się wszystkim wydawało. Kaczyński otoczony jest w partii albo bezrefleksyjnymi wyznawcami, przydatnymi do posłusznego wykonywania woli Prezesa, albo cynicznymi oportunistami, którzy za każdej władzy gotowi są robić największe świństwa, byle tylko być w gronie rozdających karty. Śmiem twierdzić, choć to ryzykowne twierdzenie, że niewielu jest w PiS posłów na tyle nieprzyzwoitych, by tak jak poseł Piotrowicz krzyczeć z trybuny sejmowej “Precz z komuną”, samemu będąc z własnej woli członkiem aparatu opresji komunistycznego reżimu. Przyzwoity człowiek nie potrafiłby kłamać prosto w oczy i grozić procesem dziennikarzowi, zapierając się, że nie podpisał się na akcie oskarżenia przeciwko opozycjoniście, gdy ten pod nos podsuwa mu dokument z podpisem. Demolowanie Trybunału to zadanie wymagające specjalnych umiejętności, braku skrupułów i bezwzględnego posłuszeństwa egzekutywie, nawet jeśli gołym okiem widać, że celem jest eliminacja przeciwnika. Ostatnie dni pokazują, że Prezes dysponuje w partii takimi ludźmi i jak widać, nie ma żadnych oporów by ich doświadczenia wykorzystać.

Czy wyborców Prawa i Sprawiedliwości najdzie refleksja i odwrócą się od partii rządzącej? Wątpię. To lud karny, zorientowany na zemstę. Przymkną oczy na niegodziwości władzy, bo nie dotyka to ich bezpośrednio. Dopóki ciepła woda jest w kranie, a na węgiel są pieniądze z 500+ to mogą uznawać za bohaterów każdego, kogo wskaże wielki wódz. W końcu przyzwoitość nie idzie w parze z władzą.

Czytasz nas? Podobają Ci się zamieszczane przez nas treści?

Wesprzyj nas swoją wpłatą.

Wpłacając pomagasz budować Crowd Media – wolne media, które patrzą władzy na ręce. WPŁAĆ