In Keulen worden op oudejaarsnacht door groepen agressieve en totaal ontspoorde mannen vrouwen als vee opgejaagd, aangerand, verkracht en beroofd. Vergelijkbare taferelen speelden zich op kleinere schaal af in Hamburg en Stuttgart.

Het zou volgens de politie gaan om mannen uit „Arabische of Noord-Afrikaanse gebieden”. De Duitse politiecommissaris Albers omschrijft het maandagmiddag als „een volledig nieuwe dimensie van geweld”. Een van de politieagentes is door de daders zelf ook in haar kruis gegrepen, bij „de aanwezige agenten is dan ook veel beroering ontstaan”, meldt de politie. De burgemeester van Keulen, Henriette Reker, noemt het ‘een schande’.

In Keulen zijn tot nu toe negentig aangiftes gedaan.

Met toenemende verbazing en woede volg ik de berichtgeving sinds het op social media verscheen, nu een paar dagen geleden.

Midden in Europa vindt een massa-aanranding plaats en pas vijf dagen later, VIJF dagen later, beginnen de mainstreammedia er mondjesmaat – online – over te berichten. En dan nog openen de grote Nederlandse kranten vandaag met berichten als: ‘Vluchtelingen dreigen de onderklasse te worden’, ‘Massaal hamsteren groene leaseauto om fiscaal voordeel’ en ‘Code rood om ijzel’. Serieus? Een massa-aanranding in drie grote Europese steden, en dat vindt men al dagen geen voorpaginanieuws? Bij het schrijven van dit stukje is het hele gebeuren de BBC bijvoorbeeld nog niets eens opgevallen. Verdomme, mensen! Waar is de verontwaardiging? Waar is de woede? Wat is er toch in hemelsnaam aan de hand met ons?

Een burgemeester die spreekt van ‘schande’? Nee, een massa-aanranding is misdadig, walgelijk en onacceptabel!

En een politiecommissaris die zegt dat zijn agenten ook slachtoffer zijn? Ze waren er dus bij? Slechts enkele arrestaties, terwijl de politie zelf spreekt van duizend man in totaal? Hoe kan dat?

En op social media de discussie dat het noemen van de afkomst van de daders discriminerend zou werken? Hou op, hou toch alsjeblieft op!

Lees ook: Pas nu blijkt hoe erg het was

Gaan dergelijke gruwelen ons voorstellingsvermogen voorbij, zelfs als ze voor de deur gebeuren? Of zijn we gewend geraakt aan dergelijke geweldpleging? In Nederland heeft een vrouw immers meer kans verkracht of aangerand te worden, dan dat de dader daadwerkelijk wordt veroordeeld. Slechts een klein deel van de aangiften leidt tot een veroordeling. En het aanpakken van seksuele straatintimidatie is tot op heden zelfs onmogelijk gebleken, al onze pogingen zijn tot nu toe afgeschoten door bestuurders.

Of zijn de media hier bewust terughoudend geweest in de berichtgeving omdat de politie sprak over Noord-Afrikanen? Dachten de mainstreammedia in Duitsland, in Engeland en wellicht in ons eigen land: ‘Dat is stigmatiserend’? Ik weet niet wat de reden is, maar ik, en velen met mij, zijn er klaar mee.

De Duitse politie is naar eigen zeggen nu de camerabeelden aan het bestuderen, op jacht naar de daders. Mooi. Wij willen deze gezichten zien. Op televisie, in de kranten, op social media. Wie zijn deze schoften die denken dit ongestraft te kunnen doen?

Ja, ik ben boos, en hoe. Hoezo gaan we niet massaal de straat op, staat dit niet op de voorpagina’s en doen we er niet alles aan zodat deze daders geen seconde het gevoel krijgen dat ze hier ongestraft mee weg kunnen komen. Kom op mensen!

Lees ook: Dit zeggen vrouwen uit Keulen zélf over de aanrandingen

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 6 januari 2016