Je hebt twee soorten politiek. Je hebt het getob met taaie structuren in Haagse bestuurskamers – daar hoor of lees je weinig over. En je hebt de trivialiteiten van partijen – daar word je nu mee doodgegooid. De Partij voor de Dieren doet aangifte tegen de VVD wegens het oplaten van ballonnen, zag ik in de Volkskrant. Maar een landelijk ballonnenverbod bestaat niet, en voormalig RTL4-journalist Jos Heymans vond een oude foto: PvdD-leden met ballonnen. Maar, reageerde fractievoorzitter Ouwehand: dat waren biologisch afbreekbare ballonnen die nooit zijn opgelaten. Ja mensen.

Volgens VVD-leider Dijkhoff was het een ‘aandachtsaangifte’, een inzichtelijke respons: zelf is de VVD ook niet slecht in aandachtzoekerij. Thierry Aartsen agendeerde volkscultuur – en speelde zo de voorspelbare reacties van zekere groepen uit om de eigen volksheid op te poetsen. Dijkhoff opperde een demonstratieverbod voor anti-Piet-activisten – méér weerzin. Klein detail: Kamerleden gaan er niet over. Ook was zijn fractie deze week gretig boos op de niet-handhaving van het boerkaverbod door burgemeester Halsema, al staat niet vast of er boerka’s zullen zijn voor het verbod, en staat wel vast dat ook Halsema er niet over gaat. Ja mensen.

Intussen heeft de lijsttrekker van Forum voor Democratie bij de Eerste Kamerverkiezingen een plan ontwikkeld: straks ook eigen filmpjes op YouTube uit de senaat. Zo kopieert Baudets partij Denk: voortreffelijkheid uitdragen met zelfpromotie. Ja mensen.

Dus als je al die berichtjes overziet kun je het mensen amper kwalijk nemen dat ze denken: wat een armoede.

Tegelijk werken in de Haagse fabriek honderden mensen aan bloedserieuze ideeën voor bloedserieuze problemen. Iets uitdenken tegen de pensioenkater. Of, urgenter, nieuwe druk om het klimaatbeleid te verscherpen en versnellen.

Zo ligt er een brief van 16 oktober van klimaattsaar Nijpels waarin hij de betrokken bewindslieden maant zich persoonlijk met de klimaattafels te bemoeien. Verstoppen kan niet meer. Groter zijn de problemen over de recente uitspraak in de Urgenda-zaak, die noopt tot versnelde CO 2 -terugdringing. Aanvankelijk dacht de coalitie: dan sluiten we twee kolencentrales eerder. Nu zijn er aanwijzingen dat dit erg duur is, en ook lang niet genoeg om aan de verplichtingen van ‘Urgenda’ te voldoen. Daarmee staat de klimaatdiscussie - tussen bewindslieden, binnen de coalitie – opnieuw onder forse spanning, maanden voor de Statenverkiezingen.

En intussen lezen we over de trivia die fracties in persberichtjes over ons uitstorten. Lichtzinnig promotiemateriaal omdat ze zelf nog amper geloven in de publicitaire waarde van echte politiek.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Lotfi El Hamidi.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 29 november 2018