Een rancuneuze PvdA-professor uit Leiden en Amsterdam, Tom Eijsbouts, valt in het weekblad van de Universiteit Leiden (verrassing!) FVD-voorman Thierry Baudet nog maar eens frontaal aan. Met de kennis van nu, zo orakelt de voormalige hoogleraar van Thierry Baudet, zou de promotie van de FVD-oprichter gewoon gestopt moeten worden. Kortom: neem Baudet z’n doctorstitel af.

In de Mare, het weekblad van de Universiteit Leiden, valt deze week weer eens een brandend zuur stuk te lezen. Tom Eijsbouts, hoogleraar Europees Recht, heeft het blad vermoedelijk weer eens verward met S&D, de uitgave van het wetenschappelijk bureau van de PvdA waarvoor hij in het verleden dikwijls schreef. Want Eijsbouts maakt niet de laatste ontwikkelingen op het gebied van justitie in Europa (toch zijn professionele vakgebied, nietwaar?) tot onderwerp van zijn schrijven, maar rakelt nog eens de promotie van Thierry Baudet uit 2012 aan. Liters azijn kloddert hij op de pagina’s van het tijdschrift:

“Het ging dus niet om literatuur die te weinig aan bod komt, maar om de feiten van eenvoudige en fundamentele bepalingen van EU-recht (zijn onderwerp) die hij niet eens kent. Wel heb ik Baudet beschuldigd van wezenlijke schending van de procedure van zijn promotie. Dat was toen hij, een week eerder in zijn column in NRC Handelsblad, schreef dat zijn komende verdediging een formaliteit was en zijn promotie al lang in kannen en kruiken. Een openlijke en opzettelijke belediging onder meer van degenen die met hem in discussie zouden gaan. Toen had de procedure moeten zijn afgebroken.”

Even resumerend: de eurofiele professor vindt nu, zeven jaar na dato, dat Baudet ineens nooit had mogen promoveren. Baudet hield er namelijk meningen op na die niet stroken met zijn eigen pro-Brusselse inborst, en dat betekent dat je in academische termen op een dood spoor moet worden gezet. Eijsbouts beweert namelijk dat Baudet bepalingen niet kende, maar Geerten Waling geeft ons wat er vermoedelijk echt is gebeurd: ‘Thierry antwoordde: “Hooggeleerde opponens, wat u mij verwijt, kan ik ook u verwijten.” Dat was een mooie en terechte jij-bak, want Eijsbouts schreef ook normatieve artikelen, maar dan omgekeerd: dus positief over de EU.’

De pro-Brusselprofessor maakte ook nog een punt maakt van de NRC-column van de huidige FVD-voorman, waarin laatstgenoemde alvast vooruitliep op zijn eigen promotie. Dat vond Eijsbouts respectloos, terwijl Baudet daar niets raars deed: de verdediging van het promotie-onderzoek is een met tradities doorspekt sluitstuk van een jarenlang traject. Het komt zelden tot nooit voor dat iemand in dat stadium nog struikelt, dus Eijsbouts speelt hier wel heel erg het zelfbenoemde slachtoffer.

Tom Eijsbouts laat zich dus wel heel erg kennen met zijn poging deze zeven jaar oude rekening nu nog te willen vereffenen. Zijn PvdA ging onderuit, terwijl het FVD van Thierry Baudet een monsterzege boekte. Eijsbouts antwoord hierop is vervolgens dus niet dat Nederland genoeg heeft van de eurofilie die hij zelf jarenlang als een soort evangelie verkondigd heeft, maar dat we Thierry Baudet geen dr. Thierry Baudet meer zouden moeten noemen omdat Eijsbouts zijn oude leerling niet verbaal de baas kan.

Wie had ooit gedacht dat wetenschappers zo kinderachtig en kleinzerig kunnen zijn?