Het festivalseizoen is in volle gang en dat betekent dat we weer ongestoord tegen elkaar kunnen liegen tot we scheel zien. Want dat is nergens zo geaccepteerd als op het festivalterrein.

"Ik zie je straks nog wel effe."

Ugh, dit is al de derde praatzieke persoon uit je verleden die op je is af komen hollen als een junkie op een fiets zonder slot. Het gesprek loopt precies zoals dit soort gesprekken altijd verlopen: niet. Terwijl de kennis je diep in de ogen kijkt tijdens zijn saaie verhaal, scan jij hoopvol de omgeving af naar een bekend gezicht. Praise tha lawd! Daar is iemand die je plotseling echt heel dringend moet spreken. Het is hoog tijd voor een van de meest gesproken leugens op de festivalweide: "Ik zie je straks nog ff."

"Sorry man, heb net mijn laatste sigaret weggegeven."

Jij en de nicotineverslaafde tegenover je weten allebei dat je liegt. Toch is het belangrijk om te doen alsof het rijkelijk gevulde pakje Marlboro Lights in je broekzak niet bestaat. Niet alleen omdat je je sigaretten voor jezelf wilt houden, maar ook om dit soort parasieten te straffen voor het feit dat ze zonder peuken naar een festival zijn gekomen.

"Oh, volgens mij zag ik haar net die kant op lopen!"

Een brutale vraag als "Weet je waar Mariska heen is gegaan?" verdient het om beantwoord te worden met list en bedrog. Het kan je geen ene mallemoer schelen waar die basic tuthola heen is gegaan, maar het is best onbeleefd om dat zo te zeggen. Kijk daarom even ongeïnteresseerd om je heen en wijs vervolgens een willekeurige kant op.

"Ik ga het vanavond niet te gek maken, moet morgen vroeg op."

Wie de fuck hou je voor de gek?

"We moeten echt snel koffie gaan doen! We bellen, oké!?"

Je hebt je best gedaan om die praatzieke persoon van eerder te ontvluchten, maar hij heeft het hele terrein afgespeurd en wonderbaarlijk genoeg je donkere schuilplek bij het cocktailbarretje gevonden. De enige manier om van hem af te komen is door te veinzen dat je hem heel graag weer eens buiten dit festival wilt spreken. "Snel even een koffietje doen, oké? Doedoeeeiii!"

"Blijven jullie hier staan? Ik ben zo terug!"

Terwijl je dit tegen je dodelijk saaie gezelschap zegt, hoor je in je hoofd de prachtige ware betekenis van je woorden: "Blijven jullie maar lekker in deze gore tent met kutmuziek staan, ik ga naar een veel leukere groep vrienden en kom niet meer terug." Als je echt pijn hebt geleden door de verloren tijd met deze mensen, zou je terwijl je wegloopt kunnen toevoegen: "Wel écht hier blijven staan hoor! Anders vind ik jullie niet meer!" Accentueer deze leugen met een neplach, zo eentje die Linda de Mol rijk en machtig heeft gemaakt.