| EO | Bertine Moenaff

Het is niet gebruikelijk om collega-journalisten af te vallen, maar ik kreeg toch wel een beetje buikpijn van De Telegraaf op dinsdag 13 november. Anti-racisme activisten Jerry Afriyie en Mitchell Esajas werden in een onheilspellende graphic geframed alsof het gevaarlijke terroristen zijn

Zowel Afriyie als Esajas zijn te gast geweest in de programma’s Dit is de Dag en Langs de Lijn En Omstreken. Het is voor mij lastig om ze te zien als hoe De Telegraaf ze omschrijft: 'Het gevaar van een radicale agenda.’ Burgemeester Eberhard Van Der Laan omschreef ooit na een nieuwjaarsuitzending van Dit is de Dag in een nababbel over de Zwarte Piet toestanden in Amsterdam dat hij Afriyie ‘een lieverd’ vond.

Afriyie ontkent de citaten die worden opgevoerd in het Telegraaf-artikel als ook de verbanden die gemaakt worden met werkelijk extremistische types. Je hoeft het niet eens te zijn met de agenda van 'Kick Out Zwarte Piet' of 'Nederland Wordt Beter', maar om ze te framen als ‘gevaar’ kan gevaarlijk zijn. Aan bedreigingen heeft deze club al geen gebrek. Dit jaar wilde KOZP in verschillende steden demonstreren, maar die in Nijmegen is al afgeblazen vanwege dreigementen van hooligans uit de Gelderse regio.

Volgens de Telegraaf zijn woordvoerders van diverse antiracisme groeperingen uit ‘op zoveel mogelijk ophef en tweespalt.’ Maar waar is de Telegraaf dan zelf mee bezig? Als er al sprake is van een cultuuroorlog doen ze er zelf maar wat graag aan mee.

MLK

Jerry Afriyie heet voluit Jerry King Luther Afriyie. Zijn vader heeft hem naar de legendarische burgerrechten dominee Martin Luther King vernoemd. Afriyie heeft naar eigen zeggen geen behoefte om King na te doen. Toch doet hij mij wel even aan MLK denken, als je bedenkt dat ook die een vreedzame agenda nastreefde, maar door de toenmalige samenleving gezien werd als radicaal en gevaarlijk. Zelfs de FBI zat King op de hielen.

In mijn nieuwe woning in Gouda hangt tegenwoordig een affiche van Dr. Martin Luther King uit 1968 met zijn legendarische woorden “I have a dream.” Ik woon nu in de stad die ik in 2014 ook al eens bezocht tijdens de intocht van Sinterklaas. Ik was benieuwd hoe het zou gaan met veranderende Pieten (o.a. Stroopwafelpiet en Kaaspiet). Ik zag blije kinderen en stille demonstranten. Het werd pas grimmig toen de politie te paard besloot iedereen van het plein te vegen.

De meest bekende speech van King bevat hoop voor een samenleving waar kleur geen rol zou spelen, maar zijn laatste dagen waren donker. Zijn laatste preek – nooit uitgesproken omdat hij voor die tijd werd vermoord - had als titel: 'Why America may go to hell.' Dat is uiteindelijk toch wel iets anders dan de titel van Afriyie’s stichting: Nederland wordt beter.

Om deze video te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.

Correctie melden