Het was een behoorlijke surprise in de Stadsschouwburg Utrecht waar de Nederlandse filmwereld zich had verzameld voor het jaarlijkse Gouden Kalveren Gala. De gedoodverfde winnaar met negen nominaties was ‘Niemand in de Stad’ geweest, het speelfilmdebuut van documentairemaker Michiel van Erp (56). Maar de ‘coming of age’-film van een groepje Amsterdamse corpsballen moest het uiteindelijk doen met slechts twee prijzen voor het camerawerk (Jasper Wolf) en de vrouwelijke bijrol (Julia Akkermans).

Daarmee deed Niemand in de Stad het ongeveer evengoed als ‘De Libi’, de heerlijke droogkomische jeugdfilm van debuterend speelfilmregisseur Shady El-Hamus (31) waarin drie Amsterdamse scholieren (met Marokkaanse en Surinaamse wortels) besluiten een mooie lentedag spijbelend, blowend en flirtend door te brengen.

De Libi won prijzen voor het scenario (van Shady El-Hamus en Jeroen Scholten van Aschat) en de mannelijke bijrol (Thomas Höppener). Maar het goud ging dus naar de Amsterdamse scenariste en regisseuse Sacha Polak die haar derde speelfilm in de Engelse taal maakte, met Engelse acteurs, op locatie in Londen.

Zuuraanvallen in Engeland

Dirty God vertelt het verhaal van een jonge alleenstaande moeder uit een Londense achterstandswijk die na een zoutzuuraanval (door haar ex) verminkt door het leven gaat, en diep in zichzelf krachten moet aanboren om verder te gaan.

Daarbij stelt de film vragen bij onze door schoonheid geobsedeerde cultuur. Polak vertelde in een interview met deze krant geïnspireerd te zijn door ‘acid attacks’ die veel voorkomen in Engeland. In Londen hebben criminele bendes het zuur ontdekt als goedkoop en simpel te verkrijgen wapen. Polak speelt er met Dirty God op in, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat zowel de BBC als het British Film Institute (BFI) in haar film investeerde.

Daarmee gingen de meeste prijzen naar drie frisse, inventieve films waarin de hedendaagse jeugd centraal staat: scholieren, studenten en een jonge moeder. Maar een beetje gek is het natuurlijk wel dat de meest besproken Nederlandse films van de afgelopen week, ‘Instinct’ van Halina Reijn en ‘Kapsalon Romy’ van Mischa Kamp, ontbraken op de prijsuitreiking van het 39ste Nederlands Film Festival.

Dat komt doordat het festival sinds een paar jaar het stemsysteem naar Academymodel hanteert. Er is geen jury meer die zich over de films buigt, zoals dat bij festivals gewoon is. Nominaties en prijzen worden toegekend door vakgenoten, de 669 stemgerechtigde leden van de Dutch Academy for Film (DAFF). Het euvel is dat nu alleen films in aanmerking komen die het afgelopen jaar al in première gingen, en dat Instinct en Kapsalon Romy dus pas over een jaar, bij de volgende editie van het Nederlands Film Festival, kunnen worden bekroond.

Door het stemsysteem te modelleren naar de Oscars, en dus Oscartje te willen spelen, holt het Nederlands Film Festival ook een beetje achter de feiten aan. Tijd om de boel weer eens op te schudden.

Gouden Kalveren 2019: Beste Film, Regie en Muziek: Dirty God van Sacha Polak

Beste Scenario en Mannelijke Bijrol: De Libi van Shady El-Hamus

Beste Camera en Vrouwelijke Bijrol: Niemand in de Stad van Michiel van Erp

Beste Actrice: Melody Klaver voor Rafaël

Beste Acteur: Marcel Musters voor God Only Knows

Beste Televisiedrama: Zeven Kleine Criminelen van Rob Lücker

Beste Actrice en Beste Acteur Televisiedrama: Rifka Lodeizen en Gijs Naber voor Judas

Beste Documentaire: Living the Light - Robby Müller van Claire Pijman

Lees ook:

Dirty God kreeg van Trouw vier sterren. ‘De film gaat geen confrontatie uit de weg.’