Συγκεκριμένα, στο Δ’ τμήμα του ΣτΕ (Συμβουλίου της Επικρατείας) θα συζητηθεί η αίτηση των επτά Δήμων (Αλίμου, Ελληνικού – Αργυρούπολης, Ιωαννιτών, Κερατσινίου – Δραπετσώνας, Χανίων, Χαλανδρίου και Ωραιοκάστρου), όπως και του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Η πάρεδρος Δήμητρα Μαυροπόδη, η οποία είναι εισηγήτρια στις αιτήσεις των επτά Δήμων κατά την αυριανή συζήτηση – σύμφωνα με πληροφορίες – θα προτείνει να εκδοθεί προδικαστική απόφαση.

Με την προδικαστική απόφαση θα τάσσεται ρητή προθεσμία στους αρμόδιους φορείς της Κυβέρνησης για να διαβιβάσουν στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο τα αναγκαία εκείνα έγγραφα και στοιχεία προκειμένου να μπορούν να συζητηθούν οι αιτήσεις ακύρωσης.

Επίσης, παρέμβαση υπέρ του κύρους των κυβερνητικών αποφάσεων έχει κάνει η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας.

Οι Δήμοι, κ.λπ. οι οποίοι έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, υποστηρίζουν ότι είναι αντισυνταγματικές, παράνομες και αντίθετες στην διεθνή σύμβαση της Γρανάδας οι δύο κυβερνητικές αποφάσεις με τις οποίες μεταβιβάζονται προς εκποίηση (πώληση) στο Υπερταμείο αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, μουσεία, προστατευόμενες περιοχές Natura και Ramsar, δασικές εκτάσεις αιγιαλοί, υδρότοποι, κ.λπ., 10.119 ακινήτων του Δημοσίου.

Για το λόγο αυτό ζητούν να ακυρωθούν οι επίμαχες σχετικές αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (18.6.2018) και του υπουργού Οικονομικών (19.6.2018).

Υπενθυμίζεται ότι στο Υπερταμείο έχουν μεταφερθεί προς εκποίηση, μεταξύ των άλλων, ο Λευκός Πύργος, ο αρχαιολογικός χώρος της Κνωσού, τμήμα της κοίτης και των παρόχθιων εκτάσεων του Καιράτιου ποταμού στα ανατολικά του ανακτόρου της Κνωσού, ο αρχαιολογικός χώρος των βασιλικών τάφων Βεργίνας, τμήμα του αρχαιολογικού χώρου των τάφων των Φιλίππων που είναι εγγεγραμμένος στον παγκόσμιο κατάλογο μνημείων της UNESCO, η Σπιναλόγκα, ο τάφος του Λεωνίδα στην Λακωνία, το Βυζαντινό κάστρο του Επταπυργίου, τα Βυζαντινά λουτρά όπως και η Ροτόντα στη Θεσσαλονίκη που είναι στον κατάλογο της UNESCO, το δάσος Σέιχ Σου που έχει χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, η αρχαία αγορά της Συμπρωτεύουσας, το Μικρολίμανο –Ακτή Κουμουνδούρου στο Πειραιά, το αρχαίο θέατρο Ευωνύμου του Δήμου Αλίμου, η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη Κυνηγού στον Υμηττό, η παραλία της Φτελίας στην Μύκονο, το ρωμαϊκό ωδείο της Αχαΐας, η Ακρόπολης της Σπάρτης, το παραλιακό τείχος της πόλης της Κέρκυρας (εγγεγραμμένο στον παγκόσμιο κατάλογο πολιτιστικής κληρονομίας της UNESCO), οι Αλυκές στην Ελούντα, τα κάστρα της Χίου, Λέσβου, Άρτας και Πάτρας, το Ενετικό φρούριο της Σούδας Ιτζιδίν, το φρούριο Φιρκά Χανίων, η Οθωμανική βιβλιοθήκη των Ιωαννίνων, ο Βυζαντινός Ναός των Αγίων Θεοδώρων στις Σέρρες, τα Ρωμαϊκά λουτρά της Χαλκίδας, το Τέμενος Εμίρ Ζαδέ στην Εύβοια, τα αρχαιολογικά μουσεία της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, του Ηρακλείου, των Χανίων, του Αγίου Νικολάου, της Σπάρτης, του Αργοστολίου, της Ζακύνθου, της Καλαμάτας, της Λέσβου, της Σύμης, της Μυκόνου και της Σαλαμίνας, κ.λπ.

Όλοι υποστηρίζουν ότι οι επίμαχες, ανεπίτρεπτες – όπως τις χαρακτηρίζουν – μεταβιβάσεις κυριότητας και νομής των προστατευόμενων πολιτιστικών αγαθών, δεν είναι συνταγματικά ανεκτές, καθώς παραβιάζεται η ρητή επιταγή του άρθρου 24 του Συντάγματος που επιβάλλει στο κράτος την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς με σκοπό τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης χάριν της παρούσας και των μελλοντικών γενεών και την αναβάθμιση του πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Επίσης, υπογραμμίζουν ότι οι μεταβιβάσεις είναι αντίθετες στις διατάξεις των άρθρων 24 του Συντάγματος οι οποίες προστατεύουν την πολιτιστική κληρονομία, τις αρχαιότητες (αρχαία μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους, κ.λπ.) και την υπερνομοθετικής ισχύος σύμβαση της Γρανάδας για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης, που κυρώθηκε από τη χώρα μας με το νόμο 2039/1992.