Της Βασιλικής Σιούτη

Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται γιατί η Δικαιοσύνη αποφάσισε να ελέγξει τώρα αυτά που εδώ και χρόνια έκανε ότι δεν έβλεπε, καθώς και πρόσωπα που ήταν στο απυρόβλητο, με πολιτική κάλυψη.

Μετά την άσκηση διώξεων για το σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, ορισμένοι άρχισαν να διακινούν διάφορα σενάρια. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η κίνηση αυτή ευνοεί τον Α. Σαμαρά και τον Ευ. Βενιζέλο, επειδή εκθέτει τον Κ.Καραμανλή και τον Γ. Παπανδρέου, των οποίων στενοί συνεργάτες εμπλέκονται.

Άλλοι υποστήριξαν πως η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι αποφάσισε να προβεί σε κάθαρση, για να εξευμενίσει τον κόσμο, κι άλλοι βλέπουν «πόλεμο εξόντωσης» φιλογερμανικών και φιλοαμερικανικών συμφερόντων.

Η αλήθεια -όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ- είναι ότι η κυβέρνηση καμία βούληση για κάθαρση δεν είχε, αντιθέτως, η κινητικότητα αυτή στη δικαιοσύνη, της προκαλεί έντονη ανησυχία. Μη μπορώντας να κάνει αλλιώς όμως, κάνει την ανάγκη φιλοτιμία, επιχειρώντας να πιστωθεί προθέσεις που δεν είχε.

Είναι γεγονός ότι οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου ανήκαν στα περιβάλλοντα των πρώην προέδρων των κομμάτων τους. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι δεν διατηρούσαν σχέσεις και με τους ίδιους. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, στη λίστα των ρουσφετιών του ΤΤ υπάρχουν μερικά τουλάχιστον για τον έναν από τους δύο εταίρους της κυβέρνησης.

Επίσης, ακούγονται ήδη και άλλα ονόματα σημερινών υπουργών που σχετίζονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αν αρχίσει η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων, δεν γνωρίζουν πού θα σταματήσει, και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί ανησυχία.

Όσο για τα σενάρια ξεκαθαρίσματος λογαριασμών οικονομικών συμφερόντων και πολιτικής επιρροής των ΗΠΑ και της Γερμανίας, οι γνωρίζοντες τα θεωρούν από υπερβολικά έως ανυπόστατα, με κάποιους μόνο να λένε ότι μπορεί παραπλεύρως σε ένα μικρότερο βαθμό να παρεμβαίνει κι ένας τέτοιος παράγοντας, σε καμία όμως περίπτωση, υποστηρίζουν, δεν κινούνται τα νήματα από εκεί.

Οι εκπρόσωποι της διαπλοκής πάντως, όχι μόνο δεν έκρυψαν την ενόχλησή τους για τον «ακτιβισμό» της Δικαιοσύνης, αλλά επιχείρησαν να περάσουν και «μηνύματα», ώστε να την αντιληφθούν αυτοί που πρέπει.

Κανένας από τους τραπεζίτες δεν θέλει να ανοίξει η όρεξη των δικαστών και να αρχίσουν να σκαλίζουν και τα δικά τους θαλασσοδάνεια, παρά την υπόσχεση της κυβέρνησης ότι θα δημοσιοποιούσε τα αποτελέσματα των ελέγχων στις τράπεζες, που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα που δανείζεται ο ελληνικός λαός – και άρα δικαιούται να γνωρίζει.

Η υπόθεση «θαλασσοδάνεια» επίσης, δεν επιθυμούν καθόλου να ανοίξει -για τους ευνόητους λόγους- και οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Ήταν ιδιαίτερα χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ που παρουσίαζε τη Δικαιοσύνη ως τρομοκράτη. Στο σκίτσο, που βρισκόταν στην πρώτη σελίδα, την έδειχνε να κρατά μία βόμβα, με την οποία απειλεί υποτίθεται τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος.

Ακολούθησε πλήθος άρθρων και σχολίων στον τύπο, στο ίδιο περίπου κλίμα, που ζητούσε –με πιο διακριτικό ή αδιάκριτο τρόπο- από τους δικαστές να μην ταράξουν «την πολιτική ηρεμία και το οικονομικό κλίμα».

Αλλά και ο υπουργός Οικονομικών, Γ.Στουρνάρας, δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα, προβαίνοντας σε μία δήλωση, με την οποία θα μπορούσε να κατηγορηθεί για παρέμβαση στη Δικαιοσύνη, δηλώνοντας σίγουρος για την αθωότητα της Αναστασίας Σακελαρίου του ΤΧΣ, την ώρα που ελέγχεται για τις εισηγήσεις της στο ΤΤ, αντί να περιοριστεί να δηλώσει, όπως θα άρμοζε, ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει ανεμπόδιστα τη δουλειά της. Κι αυτό, τη στιγμή που ακούγεται ότι και η σύζυγός του συνεργαζόταν με τον Κυρ.Γριβέα που εμπλέκεται στο σκάνδαλο του ΤΤ, ενώ η Δικαιοσύνη ελέγχει κι άλλους στενούς φίλους του (για άλλες υποθέσεις) στους οποίους ο Γ. Στουρνάρας επίσης είχε εμπιστοσύνη, όπως π.χ ο Γιάννος Παπαντωνίου.

Γιατί η Δικαιοσύνη λοιπόν, τολμά τώρα να ελέγξει μερικές από τις «ιερές αγελάδες» του συστήματος, κόντρα στην πολιτική και οικονομική εξουσία που ενοχλείται;

