Het Verdrag van Versailles bepaalde dat “Neutraal Moresnet” voortaan Belgisch grondgebied zou worden. Het onafhankelijke staatje was een gebied van amper 344 hectare dat in het oosten ligt van de huidige provincie Luik. Tussen 1816 en 1920 heette het staatje officieel “Het onverdeelde gebied van Moresnet”. Vandaag is het niet meer dan de kleine Luikse gemeente Kelmis, La Calamine in het Frans, en goed voor 11000 inwoners.

De namen Kelmis en La Calamine zijn afgeleid van de woorden galmei of kalmijn, en die verwijzen dan weer naar zinkcarbonaat. Het was met zink dat de woelige geschiedenis van Moresnet begon. Al in de middeleeuwen was zink het goud van de streek. De plaatselijke Altenberg of de Vieille Montagne werd omgebouwd tot een zinkgroeve. In de negentiende eeuw groeide het dorp uit tot een industriële mijnsite. Duizenden arbeiders werden naar Moresnet gelokt om het zink te ontginnen en te smelten. In het dorp ontstond een mijngemeenschap met nieuwe woningen, winkels en zeker 60 cafés en gokhuizen. Gedurende een beperkte periode werden er zelfs eigen postzegels en munten gebruikt.