Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Αυτή η ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της κυρίας Μαρίας-Ιωάννας Γκέρτσου, “ψυχής” της Σχολής σκύλων-οδηγών “Λάρα”, μιλάει από μόνη της:

Μόλις χάσαμε, εντελώς ξαφνικά τη Diamond, έναν σκύλο – οδηγό της Σχολής «Λάρα», πιθανότατα από φόλα που κάποιος πέταξε στην αυλή του.

Αναμένουμε τα αποτελέσματα της νεκροψίας και των τοξικολογικών εξετάσεων για να προβούμε σε ανακοίνωση με βεβαιότητα.

Η Diamond ήταν ένας ικανότατος σκύλος-οδηγός, τον οποίο είχαμε εκπαιδεύσει με πολλή αγάπη και που είχε αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου…

Αυτή η κοινωνία για την οποία ανιδιοτελώς αγωνιζόμαστε μας χλευάζει πλέον, κατάμουτρα κι απροκάλυπτα.

*Στη φωτογραφία στο περίπτερο της Σχολής «Λάρα», ο Τάκης Κόλιας με ολική απώλεια όρασης, κάθεται σε μια καρέκλα. Φοράει τη μπλούζα της Σχολής και με το δεξί του χέρι, χαϊδεύει τη μαυρούλα Diamond που στέκεται δίπλα του και χαμογελά, υπερήφανη]. Σημείωση: Σε κρίσιμη κατάσταση, βρίσκεται και η Φαίδρα το δεύτερο σκυλάκι της οικογένειας.

Υστερόγραφο (δικό μας, εν αναμονή της ανακοίνωσης): Αυτά τα ανθρώπινα κτήνη που με απαράμιλλο θράσος φονεύουν έναν σκύλο-οδηγό τυφλών χλευάζοντας καθετί που συνδέει τον άνθρωπο με την ανθρωπιά σε τούτη τη μικρή μας ζωή είναι άξια της πλέον παραδειγματικής τιμωρίας. Αδυνατούμε να σκεφτούμε ποια μπορεί να είναι αυτή, μιας και – ομολογούμε – ενώπιον τέτοιου τύπου εγκλημάτων μας εγκαταλείπει η ψυχραιμία μας. Το μόνο που μπορούμε (εγωιστικά;) να συστήσουμε είναι ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ΠΡΕΠΕΙ να χάνεται η ψυχραιμία για να παραμένει ζεστή η συνείδηση.