Udostępnij:

Wielu osobom wydaje się, że wybierając jakieś określone oprogramowanie są w stanie zupełnie uwolnić się od kwestii zarządzania prawami cyfrowymi, czyli znienawidzonym DRM. Niestety rzeczywistość okazuje się znacznie trudniejsza – jeżeli posiadacie komputer z procesorem Intela stworzonym w ciągu ostatnich 2-3 lat, to najprawdopodobniej i tak nie macie na kwestię tę żadnego wpływu.

Sprawa wypłynęła pierwotnie na Twiterze, ale została opisana nieco szerzej na blogu alexrad.me. Rosyna Keller, użytkowniczka sieci społecznościowej stwierdziła, że nie może wykonać zrzutu ekranu z odtwarzacza Netflix. Oczywiście winą można byłoby obarczać w tym przypadku oprogramowanie, bo jego producent bardzo agresywnie podchodzi do kwestii dbania o legalność, czym często zniechęca do siebie użytkowników. Rzecz w tym, że tutaj wiele do powiedzenia ma… Intel. To jego rozwiązanie znane jako Intel Management Engine odpowiada za niektóre blokady, a także brak kontroli nad tym, co tak naprawdę dzieje się na naszym komputerze.

Ten składnik zawarty w nowych chipsetach został stworzony głównie z myślą o firmach i przedsiębiorstwach. Udostępnia on możliwości zdalnego zarządzania sprzętem, opcje antywłamaniowe, a także dodatkowe możliwości rozbudowy. Wystarczy powiedzieć, że dzięki niemu da się uruchomić np. serwer webowy, a także wykonać kod napisany w Javie, aby lepiej uświadomić sobie możliwości tego „maleństwa”. Zawiera on także moduł Protected Audio/Video Path (PAVP), który jest odpowiedzialny za ochronę materiałów chronionych przed kopiowaniem i tym samym zapobieganie piractwu. Problem w tym, że z powodu wdrożenia tego rozwiązania cierpi wolność użytkownika – kwestie licencyjne to jedno, okazuje się jednak, że możliwości tego sprzętu są znacznie większe.

Sprawa jest poważniejsza niż można by pierwotnie przypuszczać. Stosowany przez Intela układ to coś, co można przyrównać do osobnego komputera wbudowanego w nasz komputer osobisty. Różnica polega na tym, że o ile mamy nieco kontroli nad własnymi podzespołami, o tyle nie mamy żadnej kontroli nad układem IME. Może on robić wszystko, a konkretne działanie nie jest znane, bo Intel szczegóły z nim związane trzyma w tajemnicy. Układ ma dostęp do całej pamięci komputera – posiada władzę większą nawet niż główny procesor. Właśnie dlatego może być stosowany do np. blokowania kopiowania materiałów multimedialnych: przechodzą one przez IME, czyniąc je niedostępnym dla naszego dodatkowego sprzętu i oprogramowania. Oprogramowanie stworzone przez zainteresowane używaniem DRM firmy komunikują się z odpowiednimi układami, które są sprzętowo zabezpieczone przez Intel ME. Kto ma więc kontrolę nad naszym komputerem? Zdecydowanie nie my sami, to Intel gra tutaj pierwsze skrzypce.

Teoretycznie użytkownik ma pewną kontrolę, bo modułem tym może zarządzać za pomocą dołączonego przez Intela oprogramowania. W praktyce jednak trudno stwierdzić, na ile jest to faktycznie prawda – siłowe wyłączanie unieruchamia sprzęt, a więc można przyjąć, że tak naprawdę moduł jest „nieaktywny, ale wciąż żywy”. Próby przejęcia nieautoryzowanej kontroli nad komponentem póki co skończyły się niepowodzeniami, a przecież stoi on ponad całą resztą sprzętu, jaki tylko posiadamy. To właśnie IME tak naprawdę steruje naszym komputerem.