



Nazwa Remuh wzięła się od imienia rabina Mojżesza Isserlesa, to akronim jego imion. Był on synem fundatora i założyciela synagogi i cmentarza oraz najwybitniejszym kodyfikatorem prawa aszkenazyjskiego, a spisany przez niego kodeks rytualny jest do dziś stosowany na całym świecie. Jego grób jest jedynym na cmentarzu, który nie uległ zniszczeniu.Pierwsze macewy na cmentarzu zostały ustawione w 1552 roku. W 1800 roku cmentarz zamknięto ze względów zdrowotnych jednak ostatni pochówek odbył się około 1850 roku.W okresie II Wojny Światowej teren cmentarza został zaadoptowany na wysypisko śmieci. Wówczas niemal cała nekropolia została zniszczona.Dopiero w 1959 roku rozpoczęto wykopaliska archeologiczne mające na celu odtworzenie starych macew, stel nagrobnych i sarkofagów. Co istotne, ich obecne ustawienie nie jest najprawdopodobniej związane z właściwymi grobami.Fragmenty odnaleziony, zniszczonych starych płyt nagrobnych, których nie udało się uratować, wbudowano w ścianę okalającą cmentarz tworząc tzw. Ścianę Płaczu.Ta łukowa bramka w ścianie to właśnie bezpośrednie wejście z dziedzińca synagogi na cmentarz. Hebrajski napis nad wejściem głosi: "Stary cmentarz, miejsce spoczynku gaonów, założony kosztem kahału w roku 311 według skróconej rachuby".