Maar de kortgedingrechter veegde de argumenten van de Belgische staat van tafel en verklaarde de vraag van de IS-vrouwen om hun kinderen te repatriëren ontvankelijk en gegrond. En de rechter voegde eraan toe, zonder dat die vraag gesteld werd, dat ook de moeders papieren moeten krijgen om samen met hun 6 kinderen terug te kunnen reizen. Want zo staat er in het vonnis: “De Belgische beleidslijn (om alleen kinderen te laten terugkeren zonder ouders) is in strijd met fundamentele mensenrechten…met het recht van de kinderen op contact met hun ouders (Kinderrechtenverdrag), het recht op familiaal leven en het verbod om onmenselijke of vernederende straffen op te leggen (Europees verdrag voor de Rechten van de Mens).”

Een opmerkelijke uitspraak net omdat beide vrouwen een belangrijke rol speelden binnen IS, dat het op z’n zachtst gezegd niet zo nauw nam met al die rechten. Voor hun rol bij IS werden de twee allebei bij verstek veroordeeld tot 5 jaar cel. In dat vonnis van de Antwerpse correctionele rechtbank van 12 november 2018 lezen we: “Niet alleen ondersteunen zij hun echtgenoten die strijden aan de zijde van het zogenaamde ‘Islamitische front’, ze staan bovendien in voor de opvoeding van kinderen, die door IS worden opgeleid om zelf strijders te worden.”