Alle politieke partijen in ons land krijgen samen 70 miljoen euro uitgekeerd. Dat is bijzonder veel in vergelijking met bijvoorbeeld Nederland. Maar vraag is of politici het systeem willen aanpakken.

Socioloog Luc Huyse en politicoloog Bart Maddens noemde het systeem van zelfbediening gisteren in Terzake ‘abnormaal en een ongezonde situatie’. Om politieke partijen van corruptie weg te houden, is de geldkraan begin jaren negentig vanuit bedrijven dichtgedraaid. Ter compensatie is de overheidsfinanciering zwaar opgetrokken.

In totaal krijgen de partijen elk jaar samen 70 miljoen euro. Afhankelijk van hun grootte, verschilt het bedrag. De N-VA krijgt als grootste partij bijvoorbeeld 13,4 miljoen euro. ‘Belgische politieke partijen krijgen abnormaal veel overheidsmiddelen’, zegt Bart Maddens. In Nederland krijgen alle partijen samen bijvoorbeeld 16,2 miljoen euro.

Ontsporing

Een complete ontsporing van het systeem, oordelen ook oud-N-VA’ers Hendrik Vuye en Veerle Wouters in Het Nieuwsblad. Ze stellen voor om het gedeelte dat partijen krijgen op basis van hun Senaatszitjes af te schaffen. Dat zou minstens 17 miljoen euro minder betekenen.

‘Alle partijen doen voorstellen voor politieke vernieuwing, maar over de centen wordt zedig gezwegen’, aldus Vuye. ‘Terwijl daarin net de vernieuwing zou zitten: door een einde te maken aan de royale financiering ook een einde maken aan de overdreven macht van de partijhoofdkwartieren.’

Debat

De N-VA wil het debat voeren, klinkt het. ‘We zullen de totaliteit van de regeling bekijken’, reageerde fractieleider Peter De Roover in het Radio 1-programma De Ochtend. ‘Als we de publieke financiering terugschroeven, moeten we de private weer mogelijk maken en ik weet niet of dat de bedoeling is?’

De Roover vreest dat belangengroepen veel geld op tafel zullen leggen. ‘Op congressen van sommige buitenlandse partijen staan stalletjes van belangengroepen die daar veel geld voor betalen in de hoop invloed te kunnen uitoefenen. Dat is het alternatief.’

Het verwijt dat partijen zich tegenwoordig als financiële holdings gedragen omdat ze geld te veel hebben, sprak hij tegen. Elke partij legt nu eenmaal spaarpotjes aan voor wanneer het electoraal slechter gaat, argumenteerde hij.