Περισσότεροι από 100 αρχαιολόγοι διαφόρων εθνικοτήτων συμμετείχαν στην 10η ανασκαφική περίοδο που διεξήγαγε η Βελγική Σχολή Αθηνών στο Σίσι (δήμος Αγίου Νικολάου) της Κρήτης, σε στενή συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Jan Driessen (Πανεπιστήμιο Λουβαίν/Βελγική Σχολή Αθηνών).

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, η ερευνητική ομάδα συνέχισε τις εργασίες στους διάφορους τομείς της ανασκαφής και προχώρησε στην περαιτέρω αποκάλυψη του μνημειακού συγκροτήματος με κεντρική αυλή. Η ανασκαφή πλησίον της δυτικής πτέρυγας του συγκροτήματος έφερε στο φως σημαντικά κατάλοιπα οικισμού της Πρωτομινωικής ΙΙΑ περιόδου (περ. 2600 π.Χ.).

Μετά την εγκατάλειψη του οικισμού από τους κατοίκους του, οι οποίοι άφησαν κατά χώραν σχεδόν το σύνολο του υλικού πολιτισμού τους, ένα μνημειακό κτήριο κατασκευάστηκε προς ανατολάς του χωριού. Το κτήριο αυτό αποτέλεσε τον πυρήνα της μετέπειτα δυτικής πτέρυγας. Αν και καταστράφηκε από πυρκαγιά το 2500 π.Χ., τα κατάλοιπά του ενσωματώθηκαν σχεδόν αυτούσια στην κατασκευή του μνημειακού συγκροτήματος με αυλή, το οποίο ανεγέρθη γύρω στο 1700 π.Χ. Περαιτέρω ανασκαφή του μνημειακού συγκροτήματος με αυλή αποκάλυψε ένα δάπεδο επιστρωμένο με εξαιρετικής ποιότητας κονίαμα, κοσμημένο με στικτό διάκοσμο και έναν κομψά κτισμένο πήλινο αγωγό για την απορροή των υδάτων από την μήκους 33 μέτρων κεντρική αυλή προς την ανατολική κλιτύ.

Σε άλλα σημεία του λόφου εντοπίστηκαν αξιόλογα κατάλοιπα λιγότερο γνωστών φάσεων, μεταξύ των οποίων οικία που καταστράφηκε κατά την Μεσομινωική ΙΙΙΑ περίοδο, ενδεχομένως από σεισμό, και ένα εκτεταμένο στρώμα με Υστερομινωική ΙΙ-ΙΙΙΑ1 κεραμική με έντονα ίχνη κνωσιακών επιδράσεων.

Στην ίδια περίοδο ανήκει και ένας κιβωτιόσχημος τάφος, ο οποίος είχε χτιστεί μέσα σε προγενέστερο ταφικό κτήριο της Νεοανακτορικής περιόδου.