Εξήντα χρόνια είχε να λάβει χώρα συγκομιδή βιομηχανικής κάνναβης και το γεγονός εορτάστηκε, στο Υπατο Βοιωτίας, από το «Καννάβι» και τους φίλους του, παρουσία δημοσιογράφων. «Αυτό στο κάνει η γη, σε εμπλέκει συναισθηματικά», λέει η βιολόγος Κρίστα Παππά.

Ηταν όλοι εκεί, όλη η ομάδα από το «Καννάβι», η Κρίστα και ο Αργύρης, ο Ορέστης, ο Αλέξανδρος, ο Μπάμπης και οι υπόλοιποι. Ηταν εκεί φίλοι και «απλός» κόσμος που ήθελε να συμμετέχει στη γιορτή. Ηταν φυσικά και κάμερες και δημοσιογράφοι να καλύψουν το γεγονός. Εξήντα χρόνια άλλωστε είχε να συμβεί κάτι παρόμοιο στη χώρα: συγκομιδή βιομηχανικής κάνναβης.

Ηταν όλοι εκεί, φανερά χαρούμενοι και συγκινημένοι, όμως ήταν το πρόσωπο μιας μικρόσωμης νεαρής κοπέλας που στεκόταν παράμερα, μην τυχόν και την πιάσει ο φακός, αυτό που έμοιαζε να συμπυκνώνει όλα τα συναισθήματα, την ένταση που κρύβει το ευτυχές τέλος μιας μεγάλης περιπέτειας. Αργότερα θα μάθαινα ότι λέγεται Δάφνη Βλασοπούλου και ότι είναι γεωπόνος. «Χωρίς να είναι από τους ανθρώπους που έχουν μυθοποιήσει την κάνναβη (σ.σ. αντίθετα ενδεχομένως με την ίδια, φαίνεται να υπονοεί), αποφάσισε να μας προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες της, να υποστηρίξει το εγχείρημα και το έκανε με φοβερή όρεξη, συνέπεια και διάθεση και το έβλεπες μέρα με τη μέρα ότι δενόταν με το χωράφι», λέει η βιολόγος Κρίστα Παππά, πρώην ιδιοκτήτρια του Kannabishop (πλέον ιδιοκτήτης είναι ο σύζυγός της Αργύρης Μουντζούρης). «Αυτό στο κάνει η γη, σε εμπλέκει συναισθηματικά». Από τον περασμένο Απρίλιο που έγινε η σπορά, λίγες ημέρες μετά την έκδοση της σχετικής ΚΥΑ από το υπουργείο που έδινε το «πράσινο φως» για την καλλιέργεια ήμερης κάνναβης μετά έξι δεκαετίες απαγόρευσης, κάθε δύο εβδομάδες πήγαιναν οι δυο τους στο χωράφι στο Υπατο Βοιωτίας, μετρώντας τα φυτά, το ύψος τους, τα φυλλαράκια που έβγαλαν, την ωριμότητα του σπόρου, εκτιμώντας την κατάστασή τους, προλαβαίνοντας ασθένειες, στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος. «Γιατί προφανώς δεν ήταν όλα ρόδινα, είχαμε και προβλήματα που όμως αντιμετωπίστηκαν. Αυτή η ερευνητική δουλειά που κάναμε όμως θα αποτελέσει βοήθημα και για εμάς και για τους επόμενους καλλιεργητές».

Αν στις 27 Απριλίου, με τη σπορά στο πιστοποιημένο βιολογικό χωράφι των οκτώ στρεμμάτων, εγκαινιάστηκε η επιστροφή της καλλιέργειας της ήμερης κάνναβης στην Ελλάδα, την περασμένη Τρίτη το μεσημέρι μπήκε και η βούλα. Τα φυτά μαζεύτηκαν για να ξεκινήσει η επεξεργασία τους για την παραγωγή του τελικού προϊόντος. Η διαδικασία θα γίνει εκ των ενόντων. Το «Καννάβι», ως σύμπραξη επτά επιχειρήσεων (Mystic Pizza, Kannabishop, Πράσινος Πλανήτης, Real Farm, Apipharm, Medi Oils, Κτήμα Σαγματά), είναι στην ουσία μια καθετοποιημένη μονάδα, καλύπτοντας όλους τους τομείς, από την καλλιέργεια και την έρευνα μέχρι τη μεταποίηση και την τελική διάθεση. Φυσικά, η πρώτη αυτή χρονιά ήταν πιλοτική. Για το 2017 σχεδιάζεται η αύξηση της καλλιεργούμενης έκτασης, όπου η καλλιέργεια θα είναι πιο πυκνή, με στόχο τη μεγαλύτερη παραγωγή. Εκτός από σπορέλαιο, πρόκειται να παραχθεί αλεύρι, πρωτεΐνη, ακόμα και χαρτί.

Το «Καννάβι» κάνει λόγο για χρονιά-ορόσημο για την επιστροφή της «καλής» κάνναβης, αλλά για κάποια από τα μέλη του το 2016 σηματοδοτεί με έναν τρόπο και τη λήξη του συναγερμού σε προσωπικό επίπεδο. Οταν το 2003 η Κρίστα Παππά άνοιξε το Kannabishop της Ιπποκράτους, με ρούχα, αξεσουάρ και τρόφιμα από βιομηχανική κάνναβη, φυσικά εισαγόμενα, ακολουθώντας την τάση του εξωτερικού υπέρ αυτής της φιλικής στο περιβάλλον πρώτης ύλης, δεν φανταζόταν ότι θα έπαιρνε την Ελλάδα 15 χρόνια να εναρμονιστεί με την εποχή.

Ούτε φυσικά ότι στο μεταξύ θα καθόταν στο εδώλιο κατηγορουμένη για κακουργηματικά αδικήματα όπως η εμπορία ναρκωτικών. Αθωώθηκε πανηγυρικά τον Δεκέμβριο του 2009, ενώ δύο χρόνια αργότερα κατέθεσε αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου για αποζημίωση, υπόθεση που πέντε χρόνια αργότερα ακόμη εκκρεμεί. «Ομως ακόμα και από όλη αυτή την περιπέτεια κάτι έμαθα», λέει σήμερα. «Δεν πας μπροστά αν δεν αποκομίσεις οφέλη από όσα σου συμβαίνουν, καλά και κακά. Από τα 15 αυτά χρόνια μάθαμε πολλά, πήραμε πολύτιμες γνώσεις για το πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ελλάδα, όπως, για παράδειγμα, ότι απαιτείται σε κάθε βήμα η τεκμηρίωσή του, η εκ νέου συγκέντρωση όλων των δικαιολογητικών κ.λπ. Εχουμε μάθει πλέον να προβλέπουμε πράγματα, να σχεδιάζουμε τα βήματά μας ανάλογα».

Το νέο στοίχημα για την ομάδα αποτελεί η έγκριση του τελικού προϊόντος από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαδικασία που μπορεί να πάρει καιρό. Ευελπιστούν, πάντως, ότι θα κάνουν Πρωτοχρονιά με την έγκριση στο χέρι, ώστε το σπορέλαιο να βγει στην αγορά και να το γνωρίσει ο κόσμος. Καθώς η πρώτη αυτή παραγωγή θα είναι μικρή, δεν έχει εμπορικό χαρακτήρα, αλλά προβολής της προσπάθειας. «Ελπίζουμε οι αρμόδιοι να σεβαστούν ότι παλεύουμε 15 χρόνια», λέει η Κρίστα.

Σε μια συμβολική κίνηση, λίγο μετά τη συγκομιδή, το «Καννάβι», σε συνεργασία με την ARTEX, δώρισε κάποια στελέχη (ακέραια και σπασμένα) από ήμερη κάνναβη στο Κέντρο Διατήρησης Παραδοσιακών Τεχνικών Κλωστοϋφαντουργίας «Μέντη» του Μουσείου Μπενάκη, που αποτελεί πυρήνα διατήρησης των παραδοσιακών τεχνικών που σχετίζονται με την επεξεργασία των νημάτων, την υφαντική και την κεντητική. «Το κάνουμε γιατί πρέπει η κάνναβη να βρει τη θέση της στην ιστορία των υφασμάτων και της υφαντουργίας στη χώρα μας».