Para Uclés, o máis "frustrante" foi a actitude dos viandantes. "Estaba no medio da rúa, no centro de Madrid, con centos de persoas camiñando e pasando por alí, e non é que non parasen ou me defendesen, é que nin observaban. Esa sensación de invisibilidade foi o peor", conta o bombeiro, que ao repoñerse da agresión e recuperar os lentes foi detrás dos culpables para intentar denunciar ao momento e intentar atopar un policía.

O bombeiro asegura que o "frustrante" foi comprobar a actitude dos viandantes: "Ninguén facía nada; foi peor esa sensación de invisibilidade que a dor"

"A xente camiñaba sen parar; eu ía comentando que me acababan de agredir e ninguén facía nada... Mesmo houbo quen se me encarou para dicirme que se cadra aínda levaba algún golpe máis", lembra quen di que foi peor "a sensación de invisibilidade, a apatía da xente e a impotencia que a dor".

Uclés asegura que non busca "alarmismo, nin moito menos", pero si que se pregunta "cara a onde estamos indo como sociedade". "Por unha banda estannos dando unha dose brutal de odio e pola outra hai unha caparuza de apatía que é brutal", insiste quen agradece a "morea" de apoios que está recibindo.