Yernaz Ramautarsing is een man ook met soms onverhoedse standpunten. Beeld Jiri Buller

Yernaz Ramautarsing (30) is, na Annabel Nanninga, de nummer twee op de Amsterdamse lijst van Forum voor Democratie. Een scherp en soms onstuimig debater met een onverwachte heldin: Ayn Rand. Een man ook met soms onverhoedse standpunten.



Ze verkeerden allebei in jeugdig rechtse kringen. Aangezien die in Amsterdam niet zo groot zijn, stond in de sterren geschreven dat Thierry Baudet en Yernaz Ramautarsing elkaar zouden treffen. Op dat moment is Baudet al gepromoveerd historicus en jurist, Ramautarsing is beginnend student politicologie aan de Universiteit van Amsterdam.

Medestudenten herinneren zich Ramautarsing als een opvallende verschijning aan de faculteit der gedragswetenschappen. Voor een Amsterdamse politicoloog in wording koestert hij opmerkelijke standpunten. Altijd weer houdt hij docenten en medestudenten de boeken van Ayn Rand onder de neus, en dan vooral De Eeuwige bron (The Fountainhead) en Atlas in staking (Atlas Shrugged).



Wie Ramautarsing weleens heeft horen praten, zal zich afvragen: waar haalt hij het allemaal vandaan? Welnu, zijn vertrouwen in ongeremd kapitalisme, zijn verlangen naar een zo klein mogelijke overheid die zich zo min mogelijk met de burgers bemoeit, zijn geloof in rationeel egoïsme als leidende kracht - het is allemaal Rand.



Ayn Rand (1905 - 1982) is een Russische die in 1926 naar de VS emigreerde en daar naam maakte als schrijfster en filosofe. Ze schreef voor Hollywood en verkocht miljoenen romans. Blijvende invloed kreeg ze met haar Objectivistische Beweging, een groep gelijkgestemden die een diepe afkeer van het communisme koesterden, democratie en godsdienst wantrouwden, weinig ophadden met altruïstische neigingen en maximale zelfbeschikking van het individu voorstonden, ook op moreel gebied: de mens is de mens een wolf. Voor politici rond de Tea Party maar ook voor Alan Greenspan van de Federale Bank was ze een bron van inspiratie.



(De tekst gaat verder onder de foto.)

Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

'Ik heb mijn leven in dienst van haar gesteld', vertelt Ramautarsing in een interview. 'Ik volg haar en haar principes. Dan wordt de wereld beter en minder gewelddadig.'



Die overtuiging brengt hem in 2012 bij de Libertarische Partij, waarvoor hij op de landelijke kandidatenlijst komt - hij zou 32 stemmen halen. Begin 2016 heeft hij een korte flirt met VNL van Jan Roos, waarna hij alsnog kiest voor Forum voor Democratie: 'De aanbieding van Thierry Baudet past beter bij mijn ambities.'



Ramautarsing is geboren in Paramaribo, maar komt al als hij 2 jaar is naar Amsterdam, waar hij opgroeit in de Bijlmer. Zijn vader verdwijnt al vroeg uit beeld, zijn moeder voedt haar drie kinderen - Ramautarsing heeft een broer en zus - alleen op. Op zijn 12de weet hij al dat hij de politiek in wil, maar eerst liggen er omwegen in het verschiet: een jaar in Suriname en twee jaar werken bij Albert Heijn bezorgen hem een late start als student.



(De tekst gaat verder onder de foto.)

Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Inmiddels is hij een man met rotsvaste overtuigingen: leg het kapitalisme zo min mogelijk in de weg, dan kan iedereen zijn geluk najagen. Ramautarsing gaat daarbij voor de Amerikaanse variant. Wapenbezit moet gelegaliseerd, sociale bijstand dient te worden beperkt. Hij is fervent adept van Donald Trump en voorspelt al vroeg diens overwinning.



Zijn verbale kwaliteiten raken breder bekend als hij in 2013 als student mag aanschuiven bij Pauw en Witteman om over linkse indoctrinatie aan de universiteit te praten. Freek de Jonge, praatgast aan dezelfde tafel, blijkt niet tegen de argumentatie van Ramautarsing opgewassen en wordt daar knap chagrijnig van.



Bij FvD begint hij als duvelstoejager, ingezet voor evenementen en gespreksavonden en bij het opzetten van de jongerenafdeling JFVD, die inmiddels 5.500 leden heeft. Op de lijst voor de landelijke verkiezingen krijgt hij een bescheiden negende plek.

Ramautarsing maakt ook naam als de meest onbesuisde twitteraar van de partij. De stoom komt hem uit de oren als wordt bericht dat de Hogeschool Arnhem-Nijmegen een kerstboom verwijderde 'wegens klachten over ideologische overwegingen'. Als blijkt dat het bericht een fotograp van een student is, wil hij zijn ongelijk niet toegeven: 'Het feit dat zoveel mensen denken dat het klopt, zegt meer dan de foto zelf.'



Furieus reageert hij ook op de docent die zijn leerlingen een opdracht over Forum voor Democratie geeft die volgens de partij geen recht doet aan haar standpunten. Hij eist ontslag of toch minstens schorsing.



Een ander geliefd mikpunt is SP-Kamerlid Sadet Karabulut. Zij steunde de Venezolaanse president Chávez, die op zijn beurt Desi Bouterse steunde. Ramautarsing vindt juist dat Bouterse moet worden veroordeeld. Met dat standpunt brengt hij begin 2017 een panel van Surinaamse politici in verlegenheid. Niemand van hen - Sylvana Simons incluis - neemt openlijk afstand van Bouterse. Ramautarsing: 'Jullie lafheid is walgelijk.'

Zijn geloof in ongebreideld kapitalisme brengt hem tot verrassende standpunten. Zo vindt Ramautarsing dat er een verschil in IQ is tussen volkeren, wat hun kansen op de vrije markt beïnvloedt. 'Ik had het ook graag anders gezien', zegt hij tegen Brandpunt: 'Dat zwarte mensen hyperintelligent waren en Surinamers het hoogste gemiddelde IQ van de wereld hadden. Maar het is niet zo.'



Opmerkelijk voor iemand van FvD, waar de tradities gekoesterd worden, is dat Ramautarsing niets moet hebben van Zwarte Piet. 'Ik kreeg altijd een raar gevoel bij dat zinnetje zwart als roet', zei hij in een interview.

Hoe groot het vertrouwen van FvD in hem inmiddels is, blijkt op het partijcongres dat in november in Amsterdam wordt gehouden. Daar is het Ramautarsing die als spreekstalmeester de sprekers mag introduceren. 'Ik hou van dit land, het is het waard om voor te vechten', zegt hij als hij op het grote podium even z'n eigen momentje kan pakken.



Liefde kent vele gedaanten.