Screenshot van hoofdpersoon Helen in de film Vochtige Streken. Beeld ContactFilm

Het goede nieuws is: er zijn de afgelopen jaren steeds meer vrouwelijke filmregisseurs en films met vrouwelijke hoofdrolspelers bijgekomen. Het slechte nieuws is: ondanks deze verandering is de sekservaring in films nog steeds niet realistisch.

Zo draaide dit jaar Gloria Bell van de Chileense regisseur Sebastian Lelio, met Julianne Moore in de hoofdrol. Het verhaal gaat over Gloria, een vrouw van in de vijftig met een actief seksleven. Zodra seks in beeld komt, is het weer het oude liedje: hij penetreert haar, zonder dat er verder clitorisstimulerende handelingen worden verricht, en dan beleven ze allebei na enkele minuten een hoogtepunt.

En zo gaat het in bijna alle films, terwijl in werkelijkheid slechts een kwart van alle vrouwen op deze manier een orgasme beleeft en als dat al gebeurt dan is dat niet na een paar minuten. Feit is dat alleen mannen een vaginaal orgasme kunnen ervaren, bij vrouwen speelt de clitoris altijd een rol. Doordat de clitoris veel groter is dan alleen het bekende plekje aan de voorkant, en zich dus ook vanuit de vagina laat beroeren, kan penetratie soms tot een vrouwelijk orgasme leiden, maar stimulatie aan de voorkant is vele malen doeltreffender.

Is het wellicht onwetendheid over deze orgasmekloof dat vrouwelijke en mannelijke regisseurs nog steeds een onrealistische weergave van het vrouwelijke seksuele plezier geven? Wat de reden ook is, het is jammer, want juist films zijn een bron van kennis als het om de sekspraktijk gaat. We doen na wat we in films zien, zeker als het gaat om iets wat we in het echte leven niet snel te zien krijgen.

Het kwalijke gevolg is dat de kijker denkt dat seks vooral om penetratie draait. De heersende opvatting over vrijen is nog steeds dat je begint met het voorspel, maar dat uiteindelijk penetratie leidt tot het orgasme. Als vervolgens in het echte leven een vrouw geen orgasme krijgt, lijkt er bij haar iets mis te zijn, terwijl er vooral iets mis is met de manier waarop we denken seks te moeten hebben.

Beste filmregisseurs en -regisseuses, acteurs en actrices, scenarioschrijvers en producenten, stop met het geven van het verkeerde voorbeeld. Jullie zijn degenen die de beeldvorming in film kunnen veranderen. Neem je verantwoordelijkheid en wees creatief. Misschien kun je daarbij inspiratie vinden in niet-heteroseksuele seksscènes.