Vier milieu-inspecteurs wijzen de bezinkingsvijvers van Tiense Suiker aan als oorzaak van de rottende kolengeur die al een tijd over Oplinter hangt. Ze manen het bedrijf aan om maatregelen te nemen. Het stadsbestuur stelt voor een werkgroep op te richten.

De Tiense deelgemeente Oplinter heeft al geruime tijd te kampen met vlagen van een ranzige geur die over het dorp neerdalen. Na herhaaldelijke meldingen hebben vier milieu-inspecteurs van de Vlaamse overheid controles uitgevoerd in de omgeving. Vooral in de wijken die windafwaarts liggen van de bezinkingsvijvers van Tiense Suiker, werd een geur van verrotting waargenomen.

‘De geur die we in de wijken roken, vonden we ook terug aan de bezinkingsvijver, maar nog sterker’, zegt Brigitte Borgmans, woordvoerster van het Departement Omgeving. ‘Vooral aan de Utsenakenweg, de Vianderwijk, de Oplintersesteenweg en delen van het Soldatenplein was de geur waar te nemen. Van waterstofsulfide (H 2 S), een giftige stof die sterk naar rotte eieren ruikt, hebben we geen enkel spoor gevonden. De oorzaak is wellicht te wijten aan het feit dat er recent water is bijgepompt in de vijvers, waardoor het bezinksel werd omgewoeld. We hebben het bedrijf aangemaand om maatregelen te nemen en de geurhinder te onderzoeken.’

‘Organisch proces’

Bij Tiense Suiker zeggen ze alles in het werk te stellen om de geurhinder tot een minimum te beperken. ‘Zo hebben we al geïnvesteerd in een speciaal dekzeil waarmee we een van de vijvers hebben afgedekt’, zegt Isabelle Roelandts van de Tiense Suikerraffinaderij. ‘Dat is een behoorlijke investering. Na de bietencampagne kunnen we evalueren of dat resultaat oplevert. Zo'n bezinkingsvijver is een organisch proces, waarbij de kleine stukjes biet die met het water meekomen, worden afgebroken door microscopische organismen. Als dat bezinksel omgewoeld wordt, kan dat inderdaad stinken.’

Nood aan transparante communicatie

Om de geplaagde inwoners meer te betrekken stelt schepen Ine Tombeur (N-VA) voor een werkgroep op te richten. ‘Zo'n werkgroep mag geen praatbarak zijn, maar heeft duidelijk omschreven opdrachten’, zegt ze. ‘In de eerste plaats moet er een systeem komen waarbij er vooraf kan worden gecommuniceerd wanneer er geurhinder zal zijn. Maar evengoed kan er een systeem in het leven worden geroepen waarmee inwoners kunnen melden wanneer ze een zekere geur waarnemen. En er moeten duurzame oplossingen gevonden worden. Zo'n werkgroep bestaat uit inwoners, vertegenwoordigers van de bedrijven, de bevoegde schepenen en de milieu-inspectie. En wij, als stad, moeten een regisseursrol opnemen.’

Bij Tiense Suiker staan ze achter een transparante communicatie. ‘We organiseren elk jaar een infodag rond de bietencampagne’, zegt Roelandts. ‘Daar kan iedereen met vragen en bedenkingen naartoe komen. We zijn ook al met enkele inwoners naar de bezinkingsvijvers getrokken. Uiteraard is er altijd ruimte voor verbetering en een werkgroep is zeker geen slecht idee.’