‘Die muur is nog uit de dertiende eeuw, dat kun je aan de stenen zien. Hoe groter de stenen, hoe ouder een kelder vaak is’, legt Langbroek uit. Zij is promovendus aan de Leidse universiteit, is getrouwd met Van Kouwen en helpt hem zo af en toe met de rondleidingen als de groep te groot is.



Hij wijst naar een inham, in de muur. ‘Een haard. Daardoor weten we dat het straatniveau in die tijd ter hoogte van deze kelder zat.’



Tijdens de tour leer je van begin tot eind hoe de stad is ontstaan. ‘Het verhaal van de kelders is een verhaal dat nooit wordt verteld’, zegt Van Kouwen. Het zijn stukken stad waar je normaal gesproken overheen loopt zonder er acht op te slaan.



Juist die zichtbaarheid van de geschiedenis is de reden dat ze allebei zo enthousiast zijn over archeologie. ‘Er wordt veel te weinig mee gedaan’, vindt Langbroek. ‘Alles is publiek eigendom, maar als er een opgraving is, staat er een groot hek omheen. Wij willen dat openbreken. Vertellen hoe leuk archeologie is. Het is echt niet stoffig, zoals veel mensen denken.’



Iets verderop in de Breestraat, onder de winkel Babooka (waar eerst boekhandel Van Stockum zat), zit de oudste kelder van Leiden. Pas toen bij de verhuizing de boekenkasten werden weggehaald, kwamen nissen tevoorschijn waarin vroeger kaarsen hebben gestaan.