Antymuzułmańska histeria

Mam dwie wiadomości dla wypoczywających na wakacjach rodaków. Pierwsza jest dobra: nie będzie w Polsce zamachów islamskich radykałów. Druga jest zła: nie będzie ich, bo nie są potrzebne, albowiem dżihadyści osiągnęli już u nas swoje cele. Poniżej dalsza część artykułu

Elementarzem wiedzy o terrorystach jest to, że ich celem nie są bezpośrednie ofiary, lecz ci, którzy zobaczą efekty zamachów i przerażą się ich skalą oraz okrucieństwem. To umysły widzów są prawdziwym obiektem, w który uderzają terroryści. Chodzi o wywarcie wpływu na postawy i myślenie tych, którzy krwawe widowisko obserwują w swoich domach. Bezpośrednie ofiary są tylko przymusowymi aktorami, biorącymi udział w barbarzyńskim spektaklu. Jego rzeczywistymi odbiorcami są ci, którzy oglądają go na swoich telewizorach lub czytają o nim w prasie, siedząc wygodnie w swoim fotelu.

Sparaliżowani strachem W Polsce jedynymi realnymi zamachowcami okazali się Brunon Kwiecień, który chciał za pomocą tony nawozów sztucznych wysadzić w powietrze Sejm, oraz niedorajda z Wrocławia, zdolny do sprokurowania eksplozji garnka w tramwaju. Oto skala realnych zagrożeń terrorystycznych w naszym kraju.

Ale Polacy są sparaliżowani strachem przed gwałtami i mordami, które staną się ich udziałem, jeśli tylko wpuści się do nas siedem tysięcy uchodźców. Czyli po jednej rodzinie na gminę. Biorąc pod uwagę, że według szacunków policji dochodzi u nas do dwustu (sic!) gwałtów dziennie, a w tygodniu Polacy mordują trzech swoich rodaków, to skala tego przerażenia zagrożeniami ze strony muzułmanów musi dziwić. Nie przeszkadza to jednak temu, że szczycący się swoją legendarną ponoć odwagą oraz wielowiekową tradycją tolerancji naród polski odmawia w swej masie przyjęcia jakichkolwiek imigrantów, zwłaszcza jeśli mieliby nie być chrześcijanami.

I to właśnie jest zwycięstwo bojowników ISIS. To, że uciekający przed nimi zwykli ludzie nie mają gdzie się skryć i muszą pozostawać pod ich rządami. Że coraz częściej mówi się o zderzeniu cywilizacji i odmawia się muzułmanom zdolności do życia w demokracji (choć setki milionów wyznawców Allaha żyje w niej obecnie – w 230-milionowej Indonezji, wielu krajach azjatyckich, w Albanii, Bośni i Hercegowinie, a także w krajach europejskich oraz w USA). Że jedynym rozwiązaniem problemu wydaje się wielu chrześcijanom krucjata religijna i konwersja „muslimów" na „właściwą wiarę". Że wreszcie jako najlepsze wyjście uważa się wojnę Zachodu ze światem islamu.

Skala zwycięstwa Dokładnie tak myśli ogromna część Polaków i właśnie to jest największym zwycięstwem terrorystów. Jeśli w ten sposób rozumowaliby przywódcy Zachodu, sukces ISIS i innych dżihadystów byłby oczywisty i jasny. O to właśnie im chodzi: o to, by stali się twarzą swojej części świata, by wywołać wojnę religijną na całym globie, by zerwać więzi łączące cywilizacje, by oddać im we władanie ich kawałek globu, by wejść na wojenną ścieżkę ze wszystkimi „niewiernymi" i by to oni byli reprezentantami świata islamu. Bo na razie są jego marginesem, jego pariasami, wyrzutkami i ekstremistami (wszak uchodźcy... uchodzą przed nimi!).

Zdecydowana większość muzułmanów na całym świecie chce wyznawać swoją wiarę i dać innym żyć w spokoju. Ale marzeniem islamskich radykałów jest właśnie utożsamienie wyznawców Allaha z mordercami podrzynającymi gardła niewiernym.

A taki właśnie obraz muzułmanina ma obecnie przeciętny Polak. 52 proc. z nas nigdy nie wyjechało za granicę, więc obraz o świecie czerpiemy z tego, co zobaczymy w telewizji. Oraz z tego, co o nim opowiedzą nam liderzy opinii, także politycy. Jeśli systematycznie od dwóch lat partia rządząca oraz podporządkowane jej media państwowe straszą rodaków skarykaturyzowanym obrazem „ciapatych" oraz szczują na obcych, to trudno się dziwić, że 75 proc. z nas nie chce wpuszczenia do kraju ani jednego uchodźcy.

To właśnie skala zwycięstwa terrorystów w Polsce. Bez jednego wystrzału, bez podłożenia jednej bomby, bez wzięcia choćby jednego zakładnika, osiągnęli oni swój sukces i skłonili do rozumowania po swojej myśli 38-milionowy naród. Naród najbardziej wystraszony w całej Europie.

Antyislamizm Tak jak kiedyś panował u nas antysemityzm bez Żydów, tak obecnie zapanował antyislamizm bez muzułmanów. Poziom wrogości do obcych jest jednym z najwyższych w całej Unii. Polski rząd sabotuje wszelkie próby wspólnego rozwiązania problemu imigranckiego, a polscy liderzy opinii publicznej ulegli antymuzułmańskiej histerii i w każdym wyznawcy Allaha widzą potencjalnego zamachowca. Czegóż mogliby sobie życzyć więcej dżihadyści z ISIS? Jesteśmy jedynym krajem UE, a może i całego zachodniego świata, w którym terroryści zwyciężyli. W pełni realizując swoje zamiary. Ich sukces jest imponujący i bezapelacyjny.

Dlatego możecie Państwo spokojnie smażyć się na bałtyckich plażach. Żadnego zamachu na was nie będzie. Bo nie jest potrzebny. Islamiści osiągnęli tu już swoje cele. Teraz muszą zabrać się za tych mniej tchórzliwych i bardziej tolerancyjnych. Was te kategorie już nie obejmują. ©?

Autor jest politologiem z Uniwersytetu Śląskiego, byłym eurodeputowanym PiS i PJN