In 1950 vangt de bouw van het kursaal aan, en 3 jaar later, in 1953 wordt het complex ingehuldigd. Stynen had van in het begin rekening gehouden met kunst in het gebouw, zo zijn er muurschilderingen van Paul Delvaux en Marc Mendelsohn, keramiek van Pierre Caille en beelden van Olivier Strebelle te vinden.

In de jaren 60 en 70 wordt het kursaal verschillende keren verbouwd, een groot deel van het originele concept van Stynen gaat verloren. Eind jaren 80 is het gebouw in slechte staat en gaan stemmen op om het af te breken. In 1994 wordt zelfs een wedstrijd uitgeschreven voor een nieuw kursaal. Nog later, in 1997, wordt overwogen om het opvallende complex deels te slopen en er een flatgebouw neer te poten. Na protest en uitgebreide aandacht in de media wordt het kursaal in 1998 beschermd als monument. Het gebouw is gered.

Nu afbraak uitgesloten is, is restauratie de enige optie. In 2000 gaat een grootschalig restauratieproject van start. De werkzaamheden duren 4 jaar, en het oorspronkelijke ontwerp van Stynen wordt zoveel mogelijk gerespecteerd.