Przedstawiciele organizacji prozwierzęcych nie będą mogli odebrać maltretowanych zwierząt z rąk oprawców, a konające zwierzę musiałoby czekać na pomoc kilka dni - to tylko niektóre z propozycji posłów PiS, Konfederacji i PSL-Kukiz'15, którzy nowymi przepisami mogą doprowadzić do zlikwidowania prawnej ochrony zwierząt w Polsce. - Nie istnieją żadne merytoryczne podstawy do zmiany prawa - przekonuje Cezary Wyszyński z Fundacji Viva! pytany o tzw. "lex Sachajko".

Przeciwko "lex Sachajko"

Jeśli nowe przepisy wejdą w życie decyzja o tym, czy zwierzę powinno zostać odebrane właścicielowi będzie należała do przedstawiciela Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej - urzędnika, który pracuje pięć dni w tygodniu od 7 do 15. "To doprowadziłoby do sytuacji, w których po godzinach pracy inspektoratu lub w święta ratowane zwierzęta czekałyby na pomoc kilka dni, często w agonii lub ogromnym cierpieniu" - podkreślają autorzy podpisanej już przez ponad 160 tys. osób petycji, która ma na celu zablokowanie prac nad ustawą, którą od przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu ds. Ochrony Zwierząt, Praw Właścicieli Zwierząt oraz Rozwoju Polskiego Rolnictwa, któremu przewodzi Jarosław Sachajko z PSL-Kukiz’15, zaczęto nazywać „lex Sachajko”.

- Prawda jest taka, że cała ochrona zwierząt w Polsce spoczywa na organizacjach. Dane zebrane tylko od 20 z około 500 organizacji wskazują, że odebrały kilka tysięcy zwierząt - tłumaczy Cezary Wyszyński z Fundacji Viva!, którego poprosiliśmy o wyjaśnienie, jak niebezpieczne dla zwierząt są zmiany, które starają się wprowadzić posłowie.

Na stronie petycji czytamy, że wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy „skończy się w Polsce ochrona praw zwierząt".

Cezary Wyszyński: I to jest prawda. Trzeba sobie uświadomić, że możliwość odebrania zwierzęcia, którego życie jest zagrożone to jeden z fundamentów prawnej ochrony zwierząt w Polsce. Jest to kwestia ratowania życia i oszczędzania cierpienia zwierzęciu, któremu nikt inny już nie pomoże. Po drugie - zwierzę jest przez nas badane i staje się dowodem w sprawie o znęcanie. Jeśli zapada decyzja o odebraniu zwierzęcia właścicielowi to ze względu na jego stan, który dobitnie pokazuje, że żyło w nieodpowiednich warunkach. Przykładem jest, chociażby lis, którego ostatnio odebraliśmy z fermy w Zambrowie.

Lobby rolnicze i futerkowe twierdzi, że działalność organizacji prozwierzęcych zagraża rolnictwu.

Bzdura. Chyba nikt nie ma złudzeń, że działalność organizacji prozwierzęcych jest zagrożeniem tylko dla osób, które znęcają się nad zwierzętami - nie całemu rolnictwu. Nie można też popełniać błędu polegającego na zaliczaniu chowu zwierząt futerkowych do rolnictwa. To przemysłowych chów z typowymi dla niego konsekwencjami takimi jak zanieczyszczenie środowiska. Ich działalność nie przynosi korzyści nikomu poza właścicielami ferm, a wszystko odbywa się kosztem zwierząt i okolicznych mieszkańców.

Który z zapisów w nowej ustawie bulwersuje Pana najbardziej?

Tych rzeczy jest kilka. Przede wszystkim nie istnieją żadne merytoryczne podstawy, które byłyby uzasadnieniem do zmiany obowiązującego prawa. Organizacje honorują prawomocne wyroki sądów i nie nadużywają możliwość odbierania zwierząt od ich właścicieli. Lobby futrzarskie mówiło dużo o nieprawidłowościach w działaniu organizacji prozwierzęcych, ale żaden z jego przedstawicieli nie był w stanie podać konkretnego przykładu - poza jedną organizacją, która jest w trakcie delegalizacji. Padło wiele oskarżeń o ekoterroryzm i kradzieże, ale ponownie - nie usłyszeliśmy konkretów.

Przewodniczący Sachajko swoimi pytaniami do policji zasugerował, że organizacje są odpowiedzialne za podpalenia gospodarstw i wtargnięcia na tereny prywatne, ale nie przedstawił na potwierdzenie swojej tezy żadnych dowodów.

Jeśli nowe przepisy wejdą w życie decyzję o tym, czy zwierzę może zostać zabrane właścicielowi, będzie mógł podjąć tylko pracownik Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej.

Tak, a przedstawiciele tej instytucji zwykle nie dopatrują się znęcania nawet tam, gdzie maltretowanie zwierzęcia jest później potwierdzane prawomocnym wyrokiem sądu. Tragiczne jest również to, że organizacje nie będą miały szans na odwołanie od decyzji przedstawiciela PIW. Jeśli on stwierdzi, że zwierzę nie może zostać zabrane, będzie musiało zostać. I nie ma dyskusji.

„Zamiast zabierać zwierzęta, powinniście pomagać ludziom, którzy nie tyle, że są źli i maltretują zwierzęta, ale na prawidłową opiekę nie pozwala im sytuacja finansowa”, słyszymy od byłej posłanki Renaty Beger reprezentującej Polski Związek Zawodowy Rolnictwa. Jak dużo jest takich interwencji, w których faktycznie właściciel ma chęci na poprawienie warunków życia zwierzęcia, ale brakuje mu możliwości?

Beger powtarza jeden z głównych populistycznych argumentów, który nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Odbiór zwierzęcia od właściciela to ostateczność. My rozumiemy, że jest to dla zwierzęcia duży stres i zawsze staramy się najpierw pomagać na miejscu.

Rozmowa z opiekunem i oferta pomocy to czynności, które wykonuje się na samym początku. Staramy się w ten sposób, dowiedzieć się, dlaczego stan zdrowia danego zwierzęcia jest tak zły. Zawsze pytamy, czy opiekun chce naszej pomocy, ale często zdarza się tak, że właściciel neguje wszystkie nasze słowa i stara się nam wmówić, że zwierzę, które widzimy w agonii, ma się bardzo dobrze. Wtedy nie zostawia na już żadnego wyjścia.

Co możemy zrobić, aby nie dopuścić do wprowadzenia nowych przepisów?

Każda osoba, której chociaż trochę zależy na losie zwierząt może pomóc przekonać posła Sachajko, że jego pomysły są bardzo szkodliwe. Niestety na spotkaniach poseł w ogóle nie chciał słuchać głosu przedstawicieli organizacji prozwierzęcych i ani razu nie odniósł się do naszego zarzutu, że proponowane przez niego zmiany nie mają żadnych podstaw prawnych.

Zobacz także Dzikie zwierzęta w klatkach będą zawsze cierpiały fizycznie i psychicznie, fot. Konrad Łoziński Foto: Otwarte Klatki / Konrad Łoziński / Materiały własne artysty Otwarte Klatki: Zwierzęta mają odgryzione łapy, otwarte rany, ale ich futro nadal ma wartość dla hodowcy

Zachęcamy wszystkich do podpisania petycji oraz do skontaktowania się z posłem mailowo bądź na jego profilu na Facebooku i zwróceniem uwagi na konsekwencje, które wynikną z tego projektu. Biorąc pod uwagę brak jakichkolwiek przesłanek do zmiany ustawy oraz gości, których zaprasza na konsultację - czyli hodowców zwierząt futerkowych oraz osoby skazane za znęcanie się nad zwierzętami - łatwo wyciągnąć wniosek, że ten projekt ma celowo pogorszyć ochronę zwierząt w Polsce, a ułatwić życie ludziom, którzy znęcają się nad zwierzętami.

O co tak naprawdę chodzi autorom nowelizacji?

Na spotkaniach słyszymy kuriozalne argumenty i historie wyssane z palca. Autorzy ustawy mówią o sytuacjach, w których organizacja zabierała zwierzę, a potem go nie oddawała. Kiedy pytaliśmy, o którą ze spraw konkretnie chodzi, nikt nie chciał nam odpowiedzieć. Goście zespołu opisywali sytuację, w której przedstawiciele organizacji spalili komuś we Włoszech kurnik, w którym wciąż były kury.

Czyli fakt, że komuś w innym kraju spalił się kurnik, oznacza, że polskie organizacje trzeba pozbawić możliwości ratowania zwierząt. Widzi Pan tu jakąś logikę?

Pan żartuje?

Nie, ale my wiemy o, co tak naprawdę chodzi. Kiedy pokazujemy zdjęcia z interwencji na fermach i tragiczny stan zwierząt, to ludzie nie chcą kupować futer.

Proszę zauważyć, że popyt na futra zwierzęce spadł w ostatnich latach o ok. 50 proc., więc hodowcy futerkowi szukają winnych tej sytuacji. Pozbawienie nas możliwości ratowania zwierząt nie zmieni jednak światowego trendu odchodzenia od futer zwierzęcych, a tym bardziej nie sprawi, że ludzie zapomną o zdjęciach z naszych interwencji.

Zobacz też: Poruszające video Polki, która opisuje codzienne życie Australijczyków