To nie tylko polski przypadek, że nacjonaliści idą razem z grupami anti-choice. To ogólny trend ostatnich lat - od Argentyny, poprzez USA, Niemcy, aż po Rosję. Ich połączenie sił w Konfederacji, utworzonej na potrzeby wyborów do Parlamentu Europejskiego, nie dziwi. Oba nurty stają się kanałami do rozsadzania UE.

Tylko 1 na 300 osób czytających ten artykuł wspiera nas darowizną. Możesz to zmienić...

Sektor radykalnej prawicy pokrywa się na świecie z najbardziej wojującym ruchem anti-choice, występującym przeciwko aborcji, homoseksualistom, edukacji seksualnej itp. Jest to widoczne w Polsce podczas akcji ulicznych – to działacze ugrupowań takich jak Młodzież Wszechpolska pomagają pikietującym trzymać antyaborcyjne banery.

Oba nurty łączy ostra krytyka rządzącego PiS, które – jak się skarżą – nie jest wystarczająco konserwatywne i patriotyczne. A oni są.

Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy ma być – jak ogłosił jeden z jej założycieli, Robert Winnicki – „największym sojuszem narodowców, wolnościowców, ruchów obywatelskich po roku 1989”.

W istocie jest połączeniem korwinistów z narodowcami. Janusz Korwin-Mikke, lider kilku kolejno zakładanych partii, zawsze antyeuropejskich i zawsze przeciw prawom kobiet, od 2014 roku dał się także poznać w Parlamencie Europejskim.

Zasłynął tam wypowiedziami w swoim stylu („kobiety muszą zarabiać mniej, bo są mniej inteligentne”). W zeszłym roku zrezygnował z posłowania, bo jak mówił „w Brukseli marnował potworną ilość czasu”. Zamierzał skupić się na polityce polskiej, ale teraz ponownie ubiega się o funkcję europosła.

Następny człon koalicji to ugrupowanie Grzegorza Brauna, który Unię porównuje do ZSRR. Braun nieskutecznie startował w marcowych wyborach o urząd prezydenta w Gdańsku po zamordowanym Pawle Adamowiczu.

Były raper Liroy, czyli Piotr Marzec, do Sejmu wszedł z listy Kukiz’15, lobbuje za legalizacją marihuany oraz przeciwko szczepieniom.

I w końcu narodowcy, organizatorzy marszy Niepodległości 11 listopada, koledzy włoskiej Forza Nuova i Casa Pound. W zeszłym roku podpisali Deklarację Niepodległości o „wyprowadzeniu Polski z Unii Europejskiej”.

Program Konfederacji

Na konwencji wyborczej 8 kwietnia liderzy Konfederacji mówili o podstawach programu, ale trudno było wyłapać konkrety. Jako pierwsza przemówiła prezeska Fundacji Życie i Rodzina, działaczka antyaborcyjna Kaja Godek, która tak określiła swoje credo:

Idziemy zabezpieczyć wartości, których nikt nie zabezpiecza i nikt z obecnie rządzących nie zabezpieczy. Idziemy przeciwstawić się temu, że w PL, po to żeby zabijać niepełnosprawne dzieci, wrzuca się do zamrażarki projekt miliona Polaków!#DrużynaKonfederacji #ZatrzymajAborcję pic.twitter.com/bVHbQTfxmi — Kaja Godek (@GodekKaja) April 7, 2019

We wszystkich przemówieniach wybrzmiewały mocne akcenty przeciwko PiS. Korwin-Mikke zwracał uwagę, że PiS jako partia rządząca gra „dobrego glinę”. Mówił: „PiS, PO – jedno zło” i „To PiS wciągnęło nas do UE. (…) To dzięki podpisowi śp. Lecha Kaczyńskiego utraciliśmy niepodległość i prawo unijne ma pierwszeństwo przed polskim.

Poza tym padały propagandowe hasła: o tym, że „nie będą Niemcy i Żydzi uczyć nas historii (Braun), o „zdrowej rodzinie i zdrowym narodzie” i że „jesteśmy Polakami, więc automatycznie jesteśmy Europejczykami, do niczego nie musimy się zapisywać, żeby nimi być”, albo że „zatrzymamy zalew imigrantów z Ukrainy i Azji” (Winnicki). W przerwach skandowano „precz z Unią Europejską”.

Jeden z działaczy, Sławomir Mentzen, zdefiniował tzw. „piątkę”, czyli program Konfederacji: Polska bez Żydów, homoseksualistów, aborcji, podatków i Unii Europejskiej!”.

To towarzystwo, jak opisuje je znawca tych środowisk Przemysław Witkowski, „to platforma łącząca nacjonalistów, paleokonserwatystów, pseudolibertarian, antyaborterów i prawicowych populistów. Wszystkich tych, których z jednej strony łączy niechęć do: demokracji liberalnej, emancypacji kobiet i mniejszości seksualnych, migrantów oraz Niemiec, Ukrainy, Żydów i Unii Europejskiej”.

Z drugiej – wspólna jest dla nich sympatia do militaryzmu i rządów autorytarnych.

Cień Kremla

To nie pierwszy i nie ostatni raz, kiedy przy temacie anti-choice pojawia się związek z Kremlem. Mamy z nim do czynienia poczynając od samego Ordo Iuris, założonego przez polski oddział brazylijskiej sekty Tradição, Família e Propriedade (w skrócie TFP), funkcjonującej w Polsce jako instytut i stowarzyszenie im. Piotra Skargi.

Polskie TFP stało się partnerem Światowego Kongresu Rodzin (WCF), amerykańsko-rosyjskiej organizacji walczącej z prawami osób LGBT i z prawami kobiet podczas zjazdu Kongresu w Moskwie, w 2014 roku w salach Kremla. Zjazd opłacił człowiek Kremla Władimir Jakunin, przyjaciel Putina z Petersburga.

W tym czasie w tle trwały ataki rosyjskich „zielonych ludzików” na Krym, a Polska mocno wspierała Ukrainę, walczącą z agresją Rosji.

Uczestnictwo Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Piotra Skargi w tym kongresie, w takim momencie, było realizacją ich fundamentalistycznego planu, jednak niezgodnego z działaniami dla interesów państwa polskiego.

Moskwa od przynajmniej trzeciej kadencji Putina, czyli od roku 2012, uważana jest za międzynarodową stolicę fundamentalistycznego konserwatyzmu. Z podziwem wyrażają się o Putinie amerykańscy, brazylijscy, włoscy czy niemieccy ultra-konserwatyści. W wielu przypadkach reprezentowane przez nich ruchy powiązane są ze skrajną prawicą.

Światowy Kongres Rodzin, który przekształcił się w antyaborcyjną międzynarodówkę i przez „wartości chrześcijańskie” realizuje geopolityczne cele Kremla, zebrał się w tym roku w Weronie we Włoszech, gdzie gościem honorowym był Matteo Salvini, wicepremier i lider partii Lega Nord (Liga Północna).

Salvini to otwarty zwolennik złagodzenia sankcji wobec Kremla. Jednocześnie bohater afery, odkrytej niedawno przez włoskich dziennikarzy (Giovanni Tizian i Stefano Vergine, Il libro nero della Lega). Salvini poprzez swojego pełnomocnika miał starać się o deal między rosyjską państwową firmą Rosnieft a włoskim państwowym koncernem paliwowym na sprzedaż po zaniżonej cenie ropy naftowej, „górka” z tej operacji miała zasilić fundusz partii Lega. Do dealu jednak nie doszło.

W Polsce nie ma takiej otwartości w sprawach Kremla, co nie znaczy, że podobne rzeczy się nie dzieją. Polskie Ordo Iuris, jeśli pojawiło się na kongresie w Weronie, który był rosyjską kampanią przed wyborami europejskimi, to nie ujawniało swojej obecności i nie wysyłało rozpoznawalnych reprezentantów.

Podobne obawy musieli mieć przedstawiciele rządu, bo ani premier, ani ministra Rafalska nie pojawili się we Włoszech, mimo iż zapraszał ich osobiście prezes WCF Brian Brown.

Temat Rosji jest szczególnie drażliwy nad Wisłą. Politycy jak ognia unikają zaklasyfikowania jako „rusofile”. Powszechnie jedni drugich obrzucają zarzutami o bycie rosyjskim agentem.

Część prawicy w romantycznym zrywie wciąż szłaby na Moskala, ale coraz częściej zauważa się, że ksenofobia w jej szeregach, jeśli kierowana jest na wschód, to w stronę Ukraińców, a jakoś omija Rosję.

Wśród polskiej prawicy istnieje taki jej sektor, który jest podatny na propagandę rosyjską i świadomie lub nie (zależy od przypadku) szerzy ją, będąc przekonanym, że działa dla dobra Polski.

Zauważył to niedawno narodowiec Marian Kowalski, który wypowiedział się dla TVP Info: „W Polsce konstytuuje się opcja prorosyjska. Z przykrością muszę stwierdzić, że bardzo wielu moich dawnych kolegów z Ruchu Narodowego przyłączyło się do sitwy G. Brauna i innych. To takie nowoczesne towarzystwo przyjaźni polsko-radzieckiej”.

Kowalski miał tu na myśli Grzegorza Brauna, reżysera i szowinistę, który odwiedza w Moskwie „korespondenta” Leonida Swiridowa, podejrzewanego przez Polskę i Czechy o szpiegostwo na rzecz rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU. Zdjęcie z grudniowego spotkania, do tego w towarzystwie dziennikarki „Sputnika” Agnieszki Piwar, która pomagała Braunowi w jego kampanii w Gdańsku opublikował na swoim Facebooku Swiridow.

Braun zasłynął rozważaniami na temat „batożenia” homoseksualistów, oczywiście na portalu pro-rosyjskiego wRealu24, gdzie jest częstym gościem. Poza tym Braun jest związany z Bractwem Kapłańskim Świętego Piusa X, czyli lefebrystami, którzy odrzucają reformy II Soboru w Kościele, w tym msze w językach narodowych. To zbliża go do TFP, które zajmuje podobną pozycję.

Hasło, z którym startuje: „Wiara, tradycja, własność”, do złudzenia przypomina samą nazwę TFP: „Tradycja, rodzina, własność”. I nic dziwnego, że jego poczynania znajdują równą atencję medialną na portalu TFP w Polsce, Polonia Christiana.

Brauna z TFP łączy jeszcze jedno – antyunijność. TFP już w momencie referendum Polaków w 2003 roku ws. wejścia do EU protestowało przeciwko Unii na ulicach Krakowa. Tak w praktyce łączy się wątek anty-aborcyjnej organizacji ze skrajnym nacjonalizmem.

Anty-aborcyjny nacjonalizm

Jako jedynka Konfederacji w okręgu 4 (Warszawa i 8 powiatów okołowarszawskich) startuje Kaja Godek z Fundacji Życie i Rodzina.

Matka dwójki dzieci, w tym jednego z zespołem Downa, związana także z ONR, organizatorem marszów 11 listopada na Dzień Niepodległości. To byłby jej pierwszy krok w karierze politycznej.

Oprócz niej startuje prezes Ruchu Narodowego, poseł Robert Winnicki, twarz ruchów nacjonalistycznych i kolega neofaszystów z różnych krajów. Zasłynął m.in. tym, że w październiku 2016 roku wprowadził do Sejmu Paula Camerona, pseudo-badacza homoseksualizmu. W tym czasie brali bowiem wraz z Cameronem udział w odbywającym się zamkniętym spotkaniu lobbystów anti-choice w ramach tzw. Agendy Europe w Warszawie, które organizowało Ordo Iuris.

Agenda Europe to grupa europejskich lobbystów anti-choice i anty-LGBT, którzy współpracują z Amerykanami i Rosjanami.

W tym samym tygodniu, gdy zjazd Agendy Europe odbywał się w hotelu Mercury przy ulicy Kruczej, Polki przygotowywały się do strajku, który wywołał projekt Ordo Iuris o zakazie i karaniu za aborcję.

Na tym spotkaniu obecny był również kolejny kandydat na jedynkę w Konfederacji – Jacek Wilk, który bez sukcesu startował do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku. Znany jest jako poseł, który w 2017 roku wprowadził do Sejmu działacza niemieckiej AfD, Alternatywy dla Niemiec, na konferencję o „patologii systemu monetarnego euro”. Działacz nazywa się Jörg Meuthen i jest jawnym sympatykiem Putina.

W 2018 roku Wilk zorganizował kolejną „konferencję”, zapraszając ponownie gości z AfD: Steffena Kotré i Andreasa Kalbitza. Systemy monetarne chyba rzeczywiście pasjonują tego prawnika z zawodu, bo z „bitcoiniarzami” jeździł też na Krym.

Te niebezpieczne rosyjskie sympatie posła są mniej znane. Kiedy w 2015 roku kandydował na prezydenta RP, udzielał wywiadu dla polskiej wersji „Sputnika”, rosyjskiej rządowej agencji informacyjnej: „Moim zdaniem, jest pewne, że Unia Europejska może ulec rozpadowi”.

Dla rosyjskiej agencji RIA wypowiadał się wprost, krytykując zaangażowanie Polski w konflikt na Ukrainie. „Polsza – mówił – powinna dokładać większych starań, by utrzymywać dobre stosunki ze swoim wielkim sąsiadem”.

Wedle Wilka obecny stosunek Polski do Rosji jest „błędem”, a polska polityka pro-zachodnia jest „nieprawilnaja”, niesłuszna.

W 2016 roku Wilk spotykał się, jako poseł Kukiz’15, z Marine Le Pen, podczas jej wizyty z „eurosceptykami” w Wieliczce. Już było wtedy wiadomo, że Le Pen otrzymała 11 milionów euro przez oligarchę Konstantego Małofiejewa, tego samego, który: finansuje wojnę w Donbasie, wysyła swoich ludzi do pacyfikacji Krymu i który sponsoruje Światowy Kongres Rodzin oraz różne ruchy anty-aborcyjne z sieci Agendy Europe.

Koń Trojański

Działacze Instytutu na rzecz Kultury Prawnej „Ordo Iuris”, założonego w 2013 roku przez polskie TFP – partnera Rosjan w czasie wojny o Krym, próbują nie tylko osiąść przy PiS-ie, jak nominowany na sędziego Sądu Najwyższego ich (były już) prezes Aleksander Stępkowski.

Za zamkniętymi drzwiami (o obecności Winnickiego oraz Wilka na tajnym spotkaniu Agendy Europe dowiadujemy się po raz pierwszy dzięki nowym źródłom w posiadaniu autorki) dogadują się ze skrajnymi nacjonalistami, powiązanymi z faszystami z innych krajów, którzy też od kontaktów z Kremlem nie stronią.

Konfederacja jest pierwszą próbą scalenia tego środowiska na polskim wycinku frontu międzynarodówki fundamentalistów. Może próbą stworzenia polskiego Jobbika. Czy ma szanse w Parlamencie Europejskim?

Ostatnie badania CBOS pokazały, że 91% Polaków jest za Unią Europejską, a za liberalizacją aborcji 69%. Nic dziwnego też, że preferencje wyborcze kobiet układają się zgoła inaczej od męskich.

Wedle badania OKO.press tylko 1 proc. kobiet zagłosowałoby na Konfederację, przy 11 proc. mężczyzn. Dbając o swoje prawa, Polki jednocześnie stawiają opór wpływom Kremla.

Konfederacja to koń trojański wysyłany do środka Unii. Porusza się na nogach nacjonalizmu i walki z aborcją i tylko macha dla ozdoby polskim ogonem. Z ułańską szabelką przy boku, by sprostać męskim fantazjom. Ale pilot do niego znajduje się na Kremlu.

Klementyna Suchanow jest aktywistką, uczestniczy w protestach ulicznych. OKO.press pisało 10 grudnia 2017 o akcji m.in. Klementyny Suchanow obrzucenia jajami rządowych limuzyn, o protestach przeciw zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej (balonikami z farbą w drzwi PiS, 17 stycznia 2018), o próbie zablokowania ekshumacji smoleńskiej w Łodzi 24 kwietnia 2018, protestach przeciw nowej KRS 27 kwietnia 2018, a także o szykanach, jakie spotykają Suchanow (m.in. wizyta ABW 22 grudnia 2017).

Klementyna Suchanow jest też znaną badaczką życia i twórczości Witolda Gombrowicza oraz historii i literatury Ameryki Łacińskiej, autorką m.in. „Argentyńskich przygód Gombrowicza” (2005) i „Królowej Karaibów” (2013), a także dwutomowej biografii „Gombrowicz. Ja, geniusz” (2017), która wzbudziła ogromne zainteresowanie.