Do zabójstwa doszło na krakowskim osiedlu Prokocim, jednym z tych, które kibicuje klubowi piłkarskiemu Cracovia. Osiedle sąsiednie to bastion Wisły. Całe miasto jest tak podzielone: na wrogie sobie rewiry. Jedni walczą z „Żydami” (Cracovią), gdzie indziej poluje się na „psy”, czyli kiboli Wisły. Miłosz był związany z Cracovią.

30 stycznia tego roku szedł z kolegami chodnikiem, gdy nagle zaatakowało go kilka osób w czarnych kominiarkach i maskach. Kolegom udało się uciec, Miłosza – choć też wziął nogi za pas – szybko dopadła kolejna zamaskowana ekipa.

Nie miał szans. Maczetą prawie odcięto mu rękę, rąbano go siekierami i młotkami. Błagał o litość, krzyczał o pomoc. Wszystko na nic. Kilku sąsiadów siedziało jeszcze na osiedlowych ławkach, ale zareagowały dopiero dwie przechodzące drogą dziewczyny. Widząc na ziemi zakrwawionego chłopca, zadzwoniły po ratowników. Miłosza odwieziono do najbliższego szpitala. Zmarł niespełna dwa dni później.

Fot.: Jacek Bednarczyk / PAP

„Prośba do kibiców i znajomych, aby nie szukali zemsty, bo kolejna rodzina może cierpieć! Wartością najwyższą, ponad wasze idee, układy, interesy, powinno być ludzkie życie!” – napisał później na jednym z portali społecznościowych zrozpaczony ojciec Miłosza. Jego syn zresztą sam święty nie był: notowano go za drobne przewinienia, na Facebooku chwalił się napisem: „Walczymy za pasy i cóż nie jeden już przez to zakrwawił się nóż”.

To prawda, nie jeden. Kraków od wielu lat kojarzony jest z walkami na noże i maczety, od lat spływa krwią młodych chłopaków biorących udział w „świętej wojnie” (jak często nazywa się w mieście trwające od dekad potyczki między fanami Cracovii i Wisły).

„Chcesz się więcej dowiedzieć na temat porachunków kibicowskich? Sprawdź książki na ten temat”

– Jedną z przyczyn tej długiej i krwawej wojny jest fakt, że Kraków ma dwa silne kluby piłkarskie i równie silne zaplecze kibolskie – zauważa Szymon Jadczak, dziennikarz TVN, autor reportażu o pseudokibicach, który niedługo zostanie wyemitowany w „Superwizjerze”.

SebastianGleńMłodszy inspektor– Śmierć Miłosza była starannie przygotowaną akcją, typową zasadzką. Napastnicy doskonale wiedzieli, kogo chcą dorwać – zauważa w rozmowie z „Newsweekiem”.

Przygotowując swój materiał Jadczak spędził długie godziny na rozmowach z bojówkarzami zwaśnionych klubów i lekturze akt spraw sądowych dotyczących pseudokibiców. – Większość z nich przyznaje, że nie mają wyjścia, na osiedlach słyszą: albo jesteś z nami, albo po tobie. Co więcej, przywódcy gangów wymuszają na niższych stażem, często jeszcze nastoletnich chłopakach, by brali udział w polowaniach na ludzi. „Potnij Żydka” albo „zabij psa” – namawiają. Nagrodą za krwawą napaść jest awans w hierarchii grupy.

– Ci chłopcy są odpowiednio przygotowywani do walki: mają swoją ulubioną markę maczet, która słynie z wyjątkowo ostrych i wytrzymałych ostrzy – tłumaczy Jadczak. – Podczas ataku stosują taktykę. Najpierw należy uderzyć w nogi, przeciąć ścięgna przeciwnikowi, by nie był w stanie uciec. Potem bezlitośnie go masakrują. Wiedzą, że nawet jeśli kogoś zabiją, mają za sobą swoich bossów i mają się do niczego nie przyznawać. Wiedzą, że i tak dostaną najwyżej wyrok za bójkę ze skutkiem śmiertelnym. W więzieniu też będą mogli liczyć na odpowiednią opiekę.

Zdaniem Szymona Jadczaka ofiar „świętej wojny” będzie przybywać, bo na osiedlach rosną kolejne pokolenia nastolatków, które za chwilę trafią do bojówek umiłowanych drużyn.

Fot.: Jacek Bednarczyk / PAP

Młodszy inspektor Sebastian Gleń, rzecznik małopolskiej policji zauważa jednak, że w ostatnim czasie w Krakowie spadła liczba krwawych zadym kibolskich. – Więcej za to mamy spraw o rozprowadzanie przez pseudokibiców narkotyków, prowadzi je CBŚP – mówi policjant.

W poprzednich latach dochodziło jednak do serii makabrycznych porachunków m.in. na osiedlu Kurdwanów, gdzie grupa rozwścieczonych kiboli Wisły zadała 60 ciosów Tomaszowi C. jednemu z byłych bossów pseudokibiców Cracovii. W ubiegłym tygodniu przed Sądem Okręgowym w Krakowie zapadły kolejne już wyroki w sprawie tego śmiertelnego pobicia. Czworo mężczyzn oskarżonych o udział w masakrze, po sześciu latach ukrywania się, dobrowolnie zgłosiło się do prokuratury. Wyroki zapadły w trybie ekspresowym. Nie były wysokie, najwyższy: 5,5 roku więzienia.

Fot.: Bartłomiej Zborowski / PAP

Kilkuletnie odsiadki zapadły też po masakrze pod krakowskim „Multikinem”. Podczas ustawki zginął wtedy fan Wisły, Dariusz D. o pseudonimie „Dziekan”. W sprawę zamieszany był m.in. Radosław R., syn ówczesnego zastępcy komendanta głównego policji nadinspektora Andrzeja Rokity, którego sprawa zmusiła do rezygnacji ze stanowiska (oficjalnie wskazano względy zdrowotne).

Wcześniej też dochodziło w Krakowie do podobnych „polowań”: zabójstw przy pomocy maczet, siekier, noży i młotków. Zdarzały się przypadkowe ofiary. Bojówkarze Wisły z hasłem „zabić Żyda” na ustach zaszlachtowali kiedyś na ulicy chłopca, który w ogóle nie był kibicem - do Krakowa przybył z Niemiec, by odwiedzić ojca.

– Śmierć Miłosza była starannie przygotowaną akcją, typową zasadzką. Napastnicy doskonale wiedzieli, kogo chcą dorwać – zauważa w rozmowie z „Newsweekiem” mł. insp. Sebastian Gleń. Przyznaje, że sprawcy krwawej napaści nadal są poszukiwani. – To nie znaczy, że ich nie znamy, odnalezienie ich miejsca ukrycia to tylko kwestia czasu – zapewnia.

Policja nie ukrywa, że boi się odwetu pseudokibiców Cracovii za atak na Miłosza. Ale nie tylko za niego. Po grudniowej akcji antyterrorystów (poszukiwano przestępców zajmujących się porwaniami dla okupu), podczas której zginął jeden z liderów pseudokibiców Cracovii, na oficjalnym facebookowym profilu stowarzyszenia „Cracovia to My” pojawił się wpis: „Rzeki spłyną krwią tych, którzy uśmiercili naszych braci”.

Szykuje się więc kolejna akcja. Tym razem nie wymierzona w konkurencję, ale w tych, których pseudokibole obu drużyn szczerze i po równo nienawidzą: policjantów.