Unufoje dum manko de elektro, mi skribis blogafiŝon per mano. Kiel mi skribis tiam, mi preferas tajpi per klavaro ĉe surtabla komputilo pro multaj kialoj. Mi skribas malpli rapide ol mi tajpas, do mi povas esprimi min pli rapide per klavaro ol skribilo. Tamen, la sperto de skribado per mano estas certe unika.

Hodiaŭ, mi sidis antaŭ tiun ĉi komputilon kvar horojn antaŭ ol mi skribis tiun ĉi afiŝon. Eble la tento pri la interreto, la verkoj de aliuloj, tro tentis min sed eble la blanka ekrano nesufiĉe motivis min. Mi neniam sentas tiel antaŭ blanka paĝo.

La blanka paĝo antaŭ mi havas ian kvaliton malkiel blanka ekrano. Ĝi estas simpla kaj mi scias ke ĝi restos blanka ĝis kiam mi plenigas ĝin.

Eble tial, blanka ekrano ne vokas al mi kiam mi sidas antaŭ komputilo. Se mi elektus, mi povus plenigi la ekranon per la verkoj de aliuloj. Kun blanka paĝo, nur mi povas fari ĝin verko.