Personeel werven is één ding, deze medewerkers ook binnenboord houden is een ander verhaal. Personeelschefs in met name de gezondheidszorg en het openbaar bestuur verwachten komend jaar (nog) meer moeite te hebben om medewerkers aan zich te binden. Dat blijkt uit het jaarlijkse trendonderzoek gehouden door adviesbureau Berenschot, softwarebedrijf AFAS en uitgeverij Performa. De onderzoekers vroegen een kleine tweeduizend medewerkers van personeelszaken naar hun verwachtingen met betrekking tot het binnenboord houden van hun medewerkers.

“Voor het eerst zien wij een kentering: van het werven van nieuwe mensen wordt het accent nu verlegd naar een investering in de mensen die al in huis zijn”, zegt Hans van der Spek, consulent bij Berenschot. Hij merkt dat chefs personeelszaken niet langer alleen inzetten op het werven van nieuwe mensen: “Ze zien in dat het weinig zin heeft om energie te blijven steken in een vijver die zo goed als leeg is. Er is nu meer bewustzijn dat ze ook aandacht moeten besteden aan het huidige personeel.”

Een herwaardering voor de zittende klasse, dus. “Ook voor mensen die nog maar kort in dienst zijn. Zijn ze tevreden? Maken we waar wat we als organisatie uitstralen? Vaak zijn medewerkers die nog maar net zijn aangetrokken in relatief korte tijd alweer weg.”

Bezorgdheid

Vooral op de afdelingen personeelszaken bij organisaties in de zorg en bij het rijk, provincies, gemeentes en waterschappen, is het behouden van medewerkers een kopzorg. Liefst 66 procent van de ondervraagden die werkzaam zijn op de personeelsafdelingen in de zorg geeft te kennen dat het behoud van medewerkers ‘een grote uitdaging’ wordt in het nieuwe jaar.

In de ICT-sector neemt de bezorgdheid om het behoud van medewerkers het sterkst toe; van 29 procent in 2019 naar 50 procent in 2020. Ook in het onderwijs is sprake van een forse toename van de onzekerheid rondom het in huis houden van medewerkers: in 2019 zei 19 procent dat een probleem te vinden. Voor het komende jaar verwacht 36 procent van de personeelschefs dat dit een struikelblok wordt.

Van het geld moeten ze het in de (semi-)publieke sector niet hebben, weten ze bij Berenschot: “In het onderwijs, in de zorg of bij de gemeente is het nu eenmaal niet de werkgever maar de politiek die bepaalt hoeveel financiële ruimte er is”, zegt Van der Spek. Organisaties in de publieke sector zullen dus met andere initiatieven moeten komen om medewerkers voor langere tijd voor zich te winnen.

Geld is niet zaligmakend

Geld is bovendien ook niet altijd zaligmakend, stelt Van der Spek: “Als jij elke dag met tegenzin naar je werk moet, maakt die honderd euro extra ook niet uit.” Mensen die kiezen voor een baan in het ziekenhuis of voor de klas doen dat vaak vanuit ‘een meer intrinsieke motivatie, zoals sociaal bewogen verpleegkundige Florence Nightingale’. “Zij is natuurlijk al een tijdje dood, maar in die sectoren werken relatief veel mensen vanuit een zeker idealisme.”

Maar om medewerkers binnen boord te houden is meer nodig. Zo adviseert Berenschot om meer flexibele arbeidsvoorwaarden en meer opleidingen aan te bieden. Vindt Van der Spek het wel realistisch om medewerkers vast te willen houden in een tijd waarin mensen vaker van baan naar baan hoppen? “Het doel moet niet zijn om mensen levenslang vast te houden. Het gaat erom dat werkgevers zich bewust zijn van wie ze aan boord hebben. Dat ze naar mensen kijken en niet naar functies.”

Berenschot voerde het onderzoek samen uit met softwarebedrijf AFAS en uitgeverij Performa.

Lees ook:

Werknemers in de zorg ervaren meer werkdruk, maar zijn toch tevreden

Twee op de drie werknemers in de zorgsector hebben het afgelopen jaar de werkdruk zien toenemen. Toch is ruim driekwart tevreden met hun werk, blijkt uit cijfers van het CBS.