Innowacyjny pomysł prosto z Chin

Wśród drapaczy chmur jednego z najbardziej zanieczyszczonych Chińskich miast stanął 60 metrowy komin. Mimo mylącego wyglądu nie przyczynia się on do produkcji smogu. Konstrukcja ta stanowi prototyp zasilanego energią solarną systemu filtrującego powietrze. Podstawa komina opiera się na dużej otwartej przestrzeni przykrytej szklanym sufitem. Promieniowanie słoneczne przechodzące przez szkło podnosi temperaturę powietrza, które unosząc się przepływa przez system filtrów, by ostatecznie wydostać się przez komin. Chociaż wstępne wyniki dotyczące efektywności tej nowatorskiej technologii wciąż oczekują na publikację, zdążyły wzbudzić duże zainteresowanie w środowisku naukowym.

Inwestycja w przyszłość

Prototyp komina filtrującego zbudowano za 2 miliony dolarów ufundowanych przez władze miasta Xian. Chiny od lat zmagają się z problemem wielokrotnie przekroczonych norm dla drobnocząsteczkowych pyłów zawieszonych w powietrzu. Badania globalnego obciążenia chorobami, przeprowadzone dla Światowej Organizacji Zdrowia w 2015 roku ujawniły, że zanieczyszczenia powietrza przyczyniły się do ponad miliona przedwczesnych zgonów na terenie Chin.

Cao Junji, kierownik projektu współprowadzonego przez Chińską Akademię Nauk w Xian, przeprowadził pierwsze testy systemu w styczniu bieżącego roku, ze względu na szczyt stężenia zanieczyszczeń powietrza przypadający na okres zimowy. Na powierzchni 10 kilometrów kwadratowych otaczających konstrukcję, badacze rozmieścili 10 stacji monitorujących stężenie pyłów o średnicy poniżej 2,5 µm (PM2.5). W warunkach prowadzonego badania zaobserwowano 19% spadek stężenia stanowiących największe zagrożenie zdrowotne pyłów PM2.5, w porównaniu ze stężeniami notowanymi w stacjach pomiarowych w innych częściach miasta. Badacze mają w planach budowę kolejnej, tym razem 500 metrowej wieży.

Nadmierny optymizm?

Testowana technologia budzi jednak pewne kontrowersje. Neil Donahue, badacz cząsteczek atmosferycznych z Uniwersytetu Carnegie Mellon w Pittsburghu, nie ma wątpliwości, że przepuszczanie dużych objętości powietrza przez wysoko efektywne filtry, będzie skutkowało jego oczyszczeniem. Zastanawia się jednak, czy korzyści wynikające ze stosowania tej technologii będą większe niż zanieczyszczenie środowiska spowodowane budową i utrzymaniem takich ośrodków. „Chciałbym zobaczyć ocenę zużycia energii i zasobów wykorzystywanych do procesu filtracji”.

Wtóruje mu Donald Wuebbles, aerolog z Uniwersytetu Illinois w Urbana-Champaign.

„Zdecydowanie jest to bardzo interesujący pomysł” uważa. Obawia się jednak, że komin filtrował będzie jedynie w pełni uformowane szkodliwe cząsteczki, z pominięciem ich równie szkodliwych prekursorów, takich jak dwutlenki siarki i tlenki azotu.

Gra warta świeczki

Kierownik projektu deklaruje, że system już na obecną chwile jest w stanie usunąć tlenki azotu, które są jednym z głównych prekursorów formowania cząsteczek PM2.5 i ozonu. Uspokaja również, rozdmuchane jego zdaniem, negatywne kalkulacje ekonomiczne. Szacuje, że koszty prowadzenia pilotażowego projektu zamkną się w 30 tysiącach dolarów rocznie.