Hem werd ook verweten dat hij niet 'het echte probleem' aan de kaak durfde te stellen. "Het werd een hele andere discussie. De homofobie in de moslimwereld werd erbij gehaald. Daar wilde ik me helemaal niet in mengen."

Wat hem tegenviel, was het gebrek aan steun uit de homogemeenschap. "Als zelfs zij mij niet begrijpen, dan ga je wel twijfelen. Dan voel je je wel een beetje alleen. De kritiek kwam vooral van mensen die nooit problemen hebben gehad met hun coming-out. Zij kunnen zich niet voorstellen hoe moeilijk dat kan zijn."

Jong kreeg ook veel positieve reacties, zo vertelt hij. "Van jongeren die zelf worstelen met hun coming-out. Mooi dat ze mij in vertrouwen durfden te nemen." Zo heeft hij de hoop niet helemaal verloren. "Als er één land is waar ik homo zou willen zijn, is het Nederland. Maar er is hier nog zoveel te winnen."

Geen online-discussie meer

Jong zet zijn strijd nu op een lager pitje voort. "Ik zal minder vaak mijn zegje doen in de media en ga geen discussies meer aan op sociale media. Dat heeft geen zin. Het wordt te snel persoonlijk."

In plaats daarvan gaat hij liever in gesprek met instanties die het verschil kunnen maken. "De KNVB heeft me uitgenodigd voor een gesprek, dat gaat er zeker komen. Ook heb ik contact met de John Blankenstein Foundation." Die stichting, vernoemd naar de overleden oud-scheidsrechter en openlijk homoseksueel John Blankenstein, zet zich in voor acceptatie van homo's in de sport.

Met de kennis van nu weet hij niet of hij opnieuw zijn nek zou uitsteken. "Aan de ene kant heeft het veel moois opgeleverd, maar aan de andere kant krijg je veel stront over je heen. Als ik dat vooraf had geweten, weet ik niet of ik het had gedaan."