του Χάρη Φλουδόπουλου

Πριν από λίγες εβδομάδες, στην πόλη Tilburg της Ολλανδίας πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνια της δεύτερης γραμμής παραγωγής της Tesla Motors στην Ευρώπη. Στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου που ξεκίνησε να λειτουργεί το 2013 συναρμολογείται το περίφημο Model S, το ηλεκτρικό sedan το οποίο μέσα σε 2,8 δευτερόλεπτα μπορεί να φτάσει τα 100 χιλιόμετρα την ώρα. Το κόστος για να αποκτήσει το ηλεκτρικό super car κάποιος λάτρης της ταχύτητας στις ΗΠΑ κυμαίνεται στα 80 χιλιάδες δολάρια.

Για την Ευρώπη, πάντως, τα Tesla S, συναρμολογούνται στο εργοστάσιο της Ολλανδίας όπου και φτάνουν από το Φρίμοντ του Τεξας τα βασικά εξαρτήματα. Με την έναρξη λειτουργίας της δεύτερης γραμμής, πλέον η ευρωπαϊκή παραγωγή θα διπλασιαστεί από τα 200 στα 450 αυτοκίνητα την εβδομάδα. Εκτός από το εργοστάσιο το οποίο έχει μέγεθος 11 γηπέδων ποδοσφαίρου, στο Tilburg υπάρχει επίσης μια πίστα δοκιμών μήκους 750 μέτρων, η οποία βρίσκεται εντός των εγκαταστάσεων. Πέρυσι το εργοστάσιο του Tilburg συναρμολόγησε 35 χιλιάδες αυτοκίνητα ενώ φέτος ο αριθμός αναμένεται να φτάσει τα 55 χιλιάδες.

Όλα αυτά πάνω κάτω είναι γνωστά και δείχνουν ότι οι μεγάλοι διεθνείς επενδυτές, έχουν συγκεκριμένα κριτήρια όταν επιλέγουν σε ποιες αγορές θα τοποθετηθούν και θα φτιάξουν τις γραμμές παραγωγής τους: στην περίπτωση της Tesla στην Ολλανδία σίγουρα δεν ήταν το χαμηλό εργατικό κόστος αλλά αντίθετα η ταχύτητα στις αδειοδοτήσεις και τις εγκρίσεις, το σταθερό φορολογικό περιβάλλον, η κατάρτιση του εργατικού δυναμικού και άλλες παράμετροι.

Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι ότι πριν γίνει η επιλογή της Ολλανδίας, μία από τις χώρες που είχε εξεταστεί ως προορισμός για τη δημιουργία της ευρωπαϊκής γραμμής παραγωγής ήταν και η Ελλάδα. Αυτό αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα μιλώντας σε επενδυτικό συνέδριο ο δικηγόρος Σωτήρης Μπρέγιαννος, η δικηγορική εταιρεία του οποίου έχει συνεργασίες με εταιρείες που κατά καιρούς έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να επενδύσουν στην Ελλάδα. Όπως ανέφερε ο κ. Μπρέγιαννος, υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία στελεχών της Tesla είχε επισκεφθεί την Ελλάδα το 2012, στο πλαίσιο της αναζήτησης του προορισμού για την ευρωπαϊκή γραμμή παραγωγής της Tesla.

Ωστόσο στις επαφές που επιχείρησε να κάνει η Tesla με την τότε πολιτική ηγεσία συνάντησε απροθυμία και χλιαρή ανταπόκριση, με αποτέλεσμα η αντιπροσωπεία να αποχωρήσει άπρακτη και να επιλεγεί η Ολλανδία για την εγκατάσταση του εργοστασίου. Μεταξύ άλλων, οι Αμερικανοί είχαν διαπιστώσει τότε ότι οι αδειοδοτήσεις, ιδιαίτερα οι περιβαλλοντικές εγκρίσεις θα καθυστερούσαν με αποτέλεσμα να επιλέξουν τελικά μια πιο φιλική στις επενδύσεις χώρα όπως η Ολλανδία. Και δικαιώθηκαν: οι αδειοδοτήσεις για το εργοστάσιο του Tilburg βγήκαν μέσα σε λίγους μήνες, με αποτέλεσμα η μονάδα να είναι έτοιμη το 2013.

Βεβαίως μια επένδυση αυτού του μεγέθους για να γίνει θα προϋπέθετε τη χορήγηση μιας σειράς κινήτρων αλλά και την εξασφάλιση των απαραίτητων υποδομών: εύκολη πρόσβαση σε λιμάνια και σιδηροδρομικό δίκτυο, ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας, σταθερό φορολογικό περιβάλλον, που αποτελούν ζητούμενο κάθε σοβαρής μεγάλης επιχείρησης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ολλανδία, η οποία διαθέτει αυτές τις υποδομές, προκειμένου να ληφθεί η απόφαση και να επιλεγεί το Tilburg το κράτος παραχώρησε ακόμη και το οικόπεδο στο οποίο εγκαταστάθηκε τελικώς το εργοστάσιο της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Κάπως έτσι, στους διαδρόμους της ελληνικής γραφειοκρατίας και της απροθυμίας του κράτους να δημιουργήσει πραγματικά κίνητρα για την υποδοχή σοβαρών παραγωγικών επενδύσεων, χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία.