Skargi dzieci siostry kwitują wyzwiskiem „ty pedale”. Uderzały np. wieszakiem. Dzieci wyzywały od ułomów, debili. Przed drzwiami do siostry Bernadetty stoi ławeczka. Tam podopieczni czekają na karę za zgubienie skarpetki czy urwanie guzika. Bito pasem, kijem, mopem. Adam M.: – Dostawało się tyle, ile się miało lat. Za gorsze przewinienia szło się na strych. Siostra Bernadetta nie biła. Mówiła tylko do starszych, zaufanych wychowanków: „Jest wasz, dajcie mu nauczkę”. Bili do krwi. (…) W pokojach dzieci nie ma zabawek. (…) Większość moczy się w nocy. To syndrom dziecka molestowanego. Za to jest kara: wachlowanie prześcieradła aż będzie suche. Dzieci są na noc zamykane w pokojach na klucz. Do środka wstawia się wiadro. W ciągu dnia muszą być na sali dziennego pobytu. Wszyscy pod okiem sióstr. Prokuratorzy ustalili, że takie zwyczaje panowały w ośrodku od lat 70.

Proces ruszył, Rzeczpospolita opublikowała artykuł, kilka lokalnych gazet też o tym pisało, z mediów ogólnopolskich o sprawie miał notkę portal WP.pl, ale zasadniczo sprawa szybko ucichła. Media wróciły do niej dopiero w 2010 roku, gdy Agnieszkę F. skazano po raz pierwszy, jeszcze nieprawomocnym wyrokiem. Wprost relacjonowało:

Jak poinformował w czwartek prezes zabrzańskiego sądu rejonowego sędzia Marcin Rak, w opublikowanym tego dnia wyroku sąd zastosował wobec siostry Agnieszki F. łączną karę dwóch lat pozbawienia wolności z zawieszeniem wykonania na pięć lat, natomiast Bogumiłę Ł. skazał na osiem miesięcy więzienia w zawieszeniu na trzy lata. (…) Kuratorium Oświaty w Katowicach, które po informacji prokuratury na początku 2007 r. kontrolowało zabrzański ośrodek uznało, że opieka w placówce, w której przebywa ok. 50 dzieci, mogła nie być prawidłowa, a stosowane metody były archaiczne. Wnioski przekazano zgromadzeniu sióstr boromeuszek, które zareagowało zmieniając tam kierownictwo.

Opieka mogła nie być prawidłowa, metody archaiczne. Czy to znaczy, że skłanianie starszych wychowanków, by gwałcili młodszych, to „archaiczna metoda wychowawcza”? Nie udało mi się dotrzeć do pisma Kuratorium Oświaty, by poznać szczegóły wniosków przekazanych zgromadzeniu sióstr boromeuszek.

W październiku tego samego roku w lokalnej prasie pojawiły się rozważania, czy siostra Bernadetta utraci otrzymaną w 2003 roku nagrodę św. Kamila:

O tym, że siostra Bernadetta jest w zaszczytnym gronie laureatów nagrody św. Kamila przypomniała podczas ostatniej sesji radna Anna Solecka-Bacia. - Uważam, że kapituła nagrody św. Kamila nie powinna milczeć, jeżeli laureatka nagrody sprzeniewierzała się idei jej przyznania. Ludzie są ułomni, nie wszystko o nich wiemy, ale jeśli ta nagroda ma być etyczną wizytówką Zabrza, to powinna trafiać w ręce osób, które postępują etycznie - podkreśla Solecka-Bacia. Oczekuje, że kapituła przyznająca nagrodę (m.in. prezydent Zabrza, przewodniczący RM i ubiegłoroczni laureaci) wyrazi chociaż ubolewanie, a w regulaminie przyznania nagrody pojawi się zapis umożliwiający jej odebranie osobie, która np. ma wyrok sądowy. Teraz go brak. Dariusz Krawczyk, rzecznik zabrzańskiego magistratu, przyznaje, że trzeba tę sprawę uporządkować. Zapewnia, że kapituła nagrody się tym zajmie na swoim najbliższym posiedzeniu.

Ostatecznie kapituła nie musiała się niczym zajmować. Oburzona siostra Bernadetta sama zwróciła nagrodę, zaś zakon, jak doniosła lokalna prasa, „stanął murem za skazaną zakonnicą” (podkreślenie moje):

Zakonnica zwróciła nagrodę, która ma wielką wartość etyczną, bo... poczuła się dotknięta wystąpieniem radnej Anny Soleckiej-Baci. (…) Boromeuszki zareagowały ostro. Nieprawomocny jeszcze wyrok sądu i wystąpienie radnej potraktowały jako potępienie siostry Bernadetty, a także szerzej - jako atak na kler w ogóle. Co więcej, zakon sióstr miłosierdzia św. Karola Boromeusza stanął murem za skazaną zakonnicą. W liście podpisanym przez s. Albertę Barbarę Groń, przełożoną generalną, możemy m.in. przeczytać: "Siostra Bernadetta pracując w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym w Zabrzu ponad 20 lat, wszystko poświęciła dzieciom (...) Nikt, kto nie ma doświadczenia posługi takim dzieciom, nie ma pojęcia, jak trudna to praca".

Sprawa znowu przycichła. Aż do 2011, gdy sąd apelacyjny nie tylko utrzymał wyrok skazujący wobec Agnieszki F., ale go jeszcze zaostrzył. Siostrę skazano na dwa lata bezwzględnego więzienia. Przy tej okazji portal naszemiasto.pl próbował przypomnieć historię siostry Bernadetty, a także fakt, że gehenna dzieci w ośrodku boromeuszek trwała od wielu dekad (podkreślenia moje):

Miałem wtedy 10 lat. (…) Wpadła siostra i każdemu przywaliła menażką po głowie. Krzyknąłem niepotrzebnie, że boli. Wtedy siostra zaczęła mnie z całej siły walić tą menażką, aż zalałem się krwią. Było chyba ze mną źle, bo siostry zawiozły mnie do szpitala - opowiada Rafał, dzisiaj student pedagogiki. Lekarz spytał, skąd wzięła się taka duża rana. Odpowiedział, że pobiła go zakonnica, ale siostra szybko zagadała, że dzieciak kłamie. Po prostu głupek spadł z roweru. Lekarz nie bardzo wierzył, ale tylko kręcił głową, nic nie zrobił. Rafał po raz kolejny przekonał się, że skarżenie na siostry nic nie daje. (…) Sekrety ośrodka mogłyby na zawsze pozostać w ukryciu, gdyby nie śmierć 8-letniego Mateusza Domaradzkiego z Rybnika. Chłopiec zginął zgwałcony i uduszony przez dwóch mężczyzn. Jeden z zabójców, 25- letni Tomasz Z. przyznał, że był wychowankiem ośrodka sióstr boromeuszek w Zabrzu. Opowiadał, że właśnie tam nauczył się gwałcić dzieci i uważał to za coś zwykłego. Sam został wykorzystany po raz pierwszy, gdy miał około trzech lat, a potem robił to młodszym. Szukał pomocy u zakonnic, ale kazały mu cicho siedzieć i o tym nie rozpowiadać. Tylko jedna nauczycielka, wtedy ze Szkoły Podstawowej nr 13 w Zabrzu, okazała odwagę. Kiedy w latach 80. na lekcje przestał nagle przychodzić Adam, mały wychowanek boromeuszek, miała złe przeczucia. Jego koledzy z ośrodka niejasno tłumaczyli, że jest chory. Siostry nie wpuszczały gości z zewnątrz, ale nauczycielka wdarła się do gmachu i odnalazła chłopca. Leżał w łóżku strasznie pobity, nie mógł nawet mówić. Wyszło na jaw, że jedna z sióstr wpadła w szał i zmasakrowała go nogą od krzesła. Wtedy sprawa trafiła do prokuratury, ale zakończyła się niczym. Do ośrodka przyszła nowa siostra dyrektorka, wcale nie lepsza niż poprzednia.

Wydaje się, że jednak historia ofiar Agnieszki F. i innych boromeuszek już nie budziła większego zainteresowania. Zakon, który kilka lat wcześniej ostrzegał media przed ferowaniem wyroków nim zapadnie ten prawomocny, tym razem nie raczył go skomentować.