Beeld David van Unen

Naar aanleiding van het gewelddadige politieoptreden bij de ontruiming van een vredig protest op het Roeterseiland, en de publieke verontwaardiging daarover, schreef Bas ­Böing (Nationale Politie) woensdag in deze krant.



De strekking: de beelden lijken vaak erger omdat burgers de '(juridische) context' niet begrijpen. "Is er iets structureel mis met de organisatie?" vraagt hij zich af. Waar Böing het tegendeel beweert, moet ik helaas vaststellen dat het antwoord een volmondig ja is.



Recent onderzoek van onder andere Sinan Çankaya en Paul Mutsaers laat duidelijk zien dat de wetshandhaving kampt met een intern cultuurprobleem en daarnaast incorrect functioneert in haar maatschappelijke rol. Tot het cultuurprobleem mogen wij machistische gedragsnormen, het systematisch buiten het boekje gaan en etnisch profileren rekenen. Zoveel werd duidelijk toen studenten op een onmenselijke wijze werden weggesleept.



Cultuurprobleem

Is het trekken aan haren ook protocol, vraag ik mij af bij het zien van de beelden. Of het duwen van mensen naar de grond terwijl ze al liggen? Studenten naar de nek grijpen? Brillen en polsen stuk slaan? Dit cultuurprobleem werd eveneens duidelijk toen de volgende dag de politie een willekeurige student van buitenlandse komaf toegang weigerde tot de campus.



De beelden zijn de beelden, en die spreken voor zich. Een volledig vreedzaam protest dat niet om juridische maar juist om politieke redenen niet mocht plaatsvinden. Studenten die op hun eigen campus in elkaar worden geslagen. De ontruiming van een nabijgelegen terras met toevallige toeschouwers. Dit allemaal wijst op het incorrect functioneren van de wetshandhaving: waakzaam en dienstbaar, niet voor de burger maar voor de belanghebbende partijen.



Voor wie is de politie? Dat is een vraag die in het verlengde ligt van de vraag 'van wie is de universiteit'? Geert ten Dam gaf onlangs duidelijk antwoord op beide toen zij vaststelde dat haar verantwoordelijkheid ten eerste lag bij de gebouwen en ten tweede pas bij de studenten. Bezit is meer waard dan lijf, is hier de boodschap en het is een waarheid die met knuppels, honden, en pepperspray zal worden verdedigd.



Vino Avanesi, Amsterdam