VHS z zapisem zbrodni nigdy nie został wykorzystany w procesie. Przeleżał 20 lat w magazynie dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Szczecinie

To chyba pierwszy taki przypadek w Polsce, gdy sąd wydał wyrok dożywocia, mając pod nosem dowód na niewinność oskarżonego

Mecenas Michał Kałużny, obrońca "Willego": – Nie znajduję wytłumaczenia w działaniach prokuratury, ponieważ nie da się tego wytłumaczyć w żaden logiczny sposób – szczególnie przy takich dowodach, jakie obecnie znajdują się w aktach sprawy

Co naprawdę zdarzyło się przy CPN-ie?

Motyw to ważna część każdego śledztwa i procesu o zabójstwo. W sprawie Arkadiusza Kraski ps. "Willy" nikogo nie obchodziło, dlaczego zabójca wyjął broń i strzelał. Osią aktu oskarżenia, a następnie podstawą do wydania wyroku stały się zeznania dwóch świadków incognito. Opowiadali oni o kłótni pięciu mężczyzn pod pasażem handlowym A-Z, usytuowanym po przeciwnej stronie stacji benzynowej. Odległość pomiędzy pasażem, a CPN-em to jakieś kilkadziesiąt metrów.

Mężczyźni – według relacji świadków - okładali się przez kilka minut, szarpali i kopali. A potem "ten niższy, który przegrywał" – wyciągnął broń z tłumikiem i zaczął strzelać do Marka Cisonia i Roberta Sajdaka jak do kaczek.

- Tym niższym, bitym i kopanym według świadków byłem ja – mówi z sarkazmem Kraska. - Zazwyczaj jest tak, że gdy dobrze zbudowani mężczyźni dają sobie kopy i okładają pięściami, to na ich ciele pozostają przynajmniej zadrapania i siniaki.

- W dokumentach z obdukcji i protokołach sekcji zwłok pisze się wtedy o "krwawych podbiegnięciach".

- No właśnie, kurde, tylko że ja nie miałem na ciele krwawych podbiegnięć, ani innych pozostałości po jakiejkolwiek bójce!

- Ma pan na to dowody?

- Oczywiście! Zrobiono mi obdukcję. Zdjęcia też mi zrobiono, więc nikt temu nie zaprzeczy.

Zdjęcia zrobiono również Markowi Cisoniowi i Robertowi Sajdakowi (z tą różnicą, że nie w komendzie policji, lecz na stole sekcyjnym). Poza ranami od kul na ich skórze nie było ani siniaków, ani zadrapań, które musiałby powstać podczas wymiany ciosów – nawet wtedy, gdyby podczas walki byli górą. A tu nic, ciała gładkie, tyle że bez życia.

Ukryty dowód

- Momentami odnosiłam wrażenie, że cały ten proces to była farsa – powiedziała autorce matka Marka Cisonia, gdy serialu "Kobiety i mafia", w 2016 roku po raz pierwszy opowiadała do kamery o swoim dramacie. – Do tej pory mam odczucia, że sprawa była zakłamana. Świadkowie plątali się w zeznaniach lub nic nie mówili, bo się bali. Jako matka czuję, że było inaczej – mówiła pani Ewa Cisoń.

Nie byłoby wrażenia farsy, gdyby podczas procesu przed Sądem Okręgowym w Szczecinie ujawniono kluczowy dowód, jakim była taśma z monitoringu ze stacji CPN. Przez niemal dwadzieścia lat VHS z zapisem zbrodni przeleżał w sądowym magazynie dowodów rzeczowych i nikt – poza Arkadiuszem Kraską – nigdy się o nią nie upominał.

Gdyby VHS był przynajmniej przejrzany przez sędziego, Kraska nigdy nie zostałby skazany za podwójne zabójstwo. To chyba pierwszy taki przypadek w Polsce, gdy sąd wydał wyrok dożywocia, mając pod nosem dowód na niewinność oskarżonego.

Co wynika z tej taśmy? Przede wszystkim strzały padły z zupełnie innego kierunku, niż wmówili to sądowi świadkowie. Dwa strzały do stojącego na trawniku Marka Cisonia oddano z parku, zza czarnego mercedesa, którego numery rejestracyjne znalazły się w kadrze i są możliwe do odczytania. Na taśmie widać też wystrzelone pociski. Ten drugi, oddany prosto w klatkę piersiową, uderzył z siłą huraganu – odrzucił mężczyznę w tył, powodując wstrząs całego ciała. Marek Cisoń runął na ziemię.

Po szesnastu sekundach padają kolejne trzy strzały, tym razem w stronę nadchodzącego Roberta Sajdaka. Chwilę wcześniej Sajdak spojrzał w stronę parku i czarnego mercedesa. Na jego twarzy widać było osłupienie. Po chwili on też upada na trawnik. Podnosi się na kolana, słabnie i nie daje rady, ale nie odpuszcza. Czołga się do nieprzytomnego już kolegi, upada i zwija z bólu. Jego konwulsje trwają na taśmie ok. 5 minut, aż do przyjazdu policji.

Zapodziany VHS zawdzięcza swoje drugie życie prokurator Barbarze Zapaśnik z Prokuratury Regionalnej w Szczecinie, która przez ponad rok gromadziła dowody niewinności Arkadiusza Kraski. Dostarczyła ją do Sądu Najwyższego na początku maja.

Jedną z pierwszych osób, która miała możliwość zapoznania się z zapisem monitoringu była Dorota Pułaska, producent filmowa z Endemol Shine Polska – oddziału jednego z największych producentów telewizyjnych na świecie. Taśmę dostała od Arkadiusza Kraski. Obserwowała proces wstępnego, profesjonalnego wyostrzania obrazu, ponieważ przygotowuje dokumentację do celów filmowych.

- Byłam wstrząśnięta tym, co zobaczyłam, ale też faktem, że tak ważny dowód cały czas był w zasięgu ręki, a nikt po niego wcześniej nie sięgnął – mówi, nie ukrywając emocji, Dorota Pułaska. – Zszokowała mnie też reakcja ludzi przechodzących obok konających mężczyzn. Przed chwilą musieli słyszeć huk wystrzałów, zatem kojarzyli fakty. Tymczasem na ich twarzach widać tylko obojętność, brak jakiegokolwiek zainteresowania. To wręcz nieprawdopodobne, jakby nic złego się nie stało. Czytałam o tym, że w Szczecinie trwała wojna gangów. Dochodziło do wielu mafijnych egzekucji, ale takiej obojętności nigdy nie zrozumiem, po prostu nie mogę tego pojąć.

- Co jeszcze przykuło pani uwagę?

- Na taśmie widać trzy samochody, które według mnie brały udział w zamachu. Pierwszy to czarny mercedes, zza którego padły strzały. Stoi przy budynku, nie przy dystrybutorach. Tam jest drugie auto - biały mercedes z otwartymi drzwiami, który nie przyjechał zatankować, lecz żeby odsuwać przypadkowe osoby z linii strzału. Widać wyraźnie, jak jego kierowca podchodzi do mężczyzny wlewającego benzynę do małego fiata i rozpostartymi rękami zasłania mu widoczność.

Na koniec podjeżdża jeep. Musi być w nim ktoś ważny. Sprawdza, czy wszystko poszło zgodnie z planem.

- Dużo osób przewinęło się przez CPN przez te kilka minut?

- Najpierw był spokój, pojawiło się może parę osób: ten kierowca z malucha, jakiś pijaczek patrzący centralnie na wydarzenia przed stacją, może jeszcze ktoś – wylicza producent filmowa. – Tymczasem bezpośrednio po egzekucji nagle zaroiło się od ludzi. Przyszły jakieś dwie dziewczyny i kilku mężczyzn, symulujących zakupy. Odniosłam wrażenie, że bacznie wszystko obserwowali, jakby czekając na rozwój wydarzeń. Kiedy przyjechał radiowóz, jeden z mężczyzn podszedł do funkcjonariusza i widać, że rozmawiali. Inni zniknęli tak szybko, jak się pojawili.

W opinii Roberta Michalika, emerytowanego policjanta Centralnego Biura Śledczego w Szczecinie, obecnie detektywa, była to precyzyjnie zaplanowana i zrealizowana z zimną krwią egzekucja.

– Dopracowana w najdrobniejszych szczegółach - podkreśla detektyw – a nie, jak ocenił to sąd, dynamiczne wydarzenia z kłótnią, bójką i oddanymi w konsekwencji strzałami.

- Dlaczego obrona nie wykorzystała tak ważnego dowodu? – pytam Arkadiusza Kraskę.

- Kiedy dowiedziałem się, że na stacji były kamery, zwróciłem się do prokuratora, aby załączył do akt sprawy zapis z monitoringu – odpowiedział.

- A załączył?

- Odpisał, że taśma nie nadaje się do wykorzystania, ponieważ są na niej tylko sylwetki, których nie można zidentyfikować. Taśma widniała w wykazie dowodów rzeczowych, ale nigdy jej nie odtworzono.

Dwadzieścia lat temu Arkadiusza Kraskę pozbawiono prawa do obrony, a teraz prokuratura, która wyciągnęła go zza krat, udaje, że dowodu na jego niewinność nie ma, chociaż jest.

- Jestem zdruzgotany, ale nie zamierzamy się poddać – mówi mecenas Michał Kałużny, obrońca "Willego".

- Jak pan tłumaczy działania prokuratury, która ze wszystkiego się wycofuje?

- Nie znajduję wytłumaczenia, ponieważ nie da się tego wytłumaczyć w żaden logiczny sposób – szczególnie przy takich dowodach, jakie obecnie znajdują się w aktach sprawy. I nie chodzi tylko o taśmę VHS, lecz szereg innych dowodów, które świadczą o tym, że świadkowie kłamali – mówi.

Ktoś bawi się życiem niewinnego człowieka, sterując prokuraturą według partykularnych interesów. Nieoficjalnie coraz głośniej mówi się o tym, że polecenia w tej sprawie płyną od podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, który jest wdzięczny sędziemu ze Szczecina za to, że bronił go przed sądem dyscyplinarnym.

Spektakularne uniewinnienie Arkadiusza Kraski mogłoby okazać się wstrząsem dla jego zawodowej kariery.

(pm)