Problemy Zjednoczonej Prawicy znacznie wykraczają poza trwający już ponad miesiąc protest w Sejmie.

Sondaże – zarówno wewnętrzne, jak i dostępne publicznie, w tym badanie IBRiS dla „Rzeczpospolitej" – wskazują, że protest nie przekłada się na spadek notowań PiS, ale i tak jest dla partii kłopotem. Utrudnia kreowanie pozytywnych tematów. Poniżej dalsza część artykułu

We wtorek premier Mateusz Morawiecki zapowiedział zakrojony na szeroką skalę program budowy mostów, ważny w kontekście kampanii samorządowej. Jednak czas w mediach nadal zjada temat protestu. I chociaż zarówno nowe mosty, jak i programy z „piątki" Morawieckiego będą prędzej czy później działać w przyszłości i oddziaływać na obywateli, teraz sytuacja jest patowa.

Na horyzoncie nie ma też szybkiego zakończenia sporu z Brukselą. Nie ma też wątpliwości, że premier Morawiecki – co pokazała udana konwencja – dzięki m.in. zmianom w swoim otoczeniu jest coraz sprawniejszy w pełnionej roli. Strategiczny problem PiS ma kilka wymiarów. Pierwszy to trudno osiągalne przełamanie dominacji PO–PSL (i potencjalnych koalicjantów) w rządzeniu większością sejmików. Jeśli PiS zdobędzie poza Podkarpaciem tylko dwa, trzy województwa, to zostanie odczytane – przy dużych oczekiwaniach – jako porażka. Drugi wymiar dotyczy planu na najbliższe dwa i pół roku. Jak zauważa bliski Nowogrodzkiej prof. Waldemar Paruch w rozmowie z „Sieciami", dwa podstawowe elementy elektoratu PiS – twardy i umiarkowany – mają sprzeczne oczekiwania. Grupa w rdzeniu jest rozczarowana brakiem przeprowadzenia dalszych zmian, np. dekoncentracji mediów. Grupa umiarkowana – jak mówi Paruch – może być zmęczona tempem ostatnich lat. Spełnienie oczekiwań obydwu grup do końca kadencji może być niemożliwe. Impas tego typu dotyczy zwłaszcza spraw światopoglądowych, przede wszystkim jeśli chodzi o aborcję, gdzie PiS jest pod coraz większym ostrzałem ze strony środowisk pro-life.

Frustrację twardego elektoratu i niektórych jego środowisk widać w inicjatywach takich jak Marsz św. Huberta. Ale podstawowy problem jest związany z samym przywództwem Jarosława Kaczyńskiego. Ono samo nie jest oczywiście teraz wprost kwestionowane. Jego pobyt w szpitalu i wyłączenie z bieżącej polityki na tygodnie (lub nawet miesiące) nałożyły się na procesy odśrodkowe w samym obozie władzy. I przybliżyły pytanie, co dalej, co samo w sobie jest kłopotem dla równowagi wewnątrz. Skomplikowały też proces decyzyjny opierający się na samym Kaczyńskim. Nasi rozmówcy zwracają uwagę na pojawianie się coraz liczniejszych historii w przestrzeni publicznej (a nie tylko w wewnątrzpartyjnych zakulisowych rozgrywkach) uderzających w różnych członków obozu władzy powiązanych mniej lub bardziej z największymi graczami. Symptomatyczne jest też to, że akurat teraz pojawiły się kolejne informacje o możliwej rekonstrukcji rządu. I chociaż nasi rozmówcy z PiS są przekonani, że przed wyborami samorządowymi zmiany są jednak mało prawdopodobne, to tego typu historie negatywnie wpływają na i tak kruchą stabilność wewnątrz.