Het 'Save the Children Fund' vroeg Stephen Peet in 1958 een film te maken over het werk van het fonds in Zuid-Korea, een aantal jaren na de beëindiging van de Koreaanse oorlog. De opzet was met deze film financiële middelen te verwerven. Om de kosten zo laag mogelijk te houden, vertrok Peet in zijn eentje met zijn Bolex camera en een paar rollen zwart-wit film naar Korea en werkte daar samen met een tolk. Hij was geschokt en boos om wat hij zag in Zuid-Korea, met name om de slechte levensomstandigheden van de mensen. Die emoties wilde hij overbrengen in zijn film. Twee maanden filmde hij in en rond de stad Pusan.…