De moorden werden gepleegd door paramilitairen, criminelen, stropers of veiligheidstroepen van overheden. Hun slachtoffers waren meestal milieuactivisten en inwoners die hun directe leefomgeving willen beschermen tegen bijvoorbeeld mijnbouw, houtkap of landbouw.

Als het gaat om landbouw telde Global Witness in 2017 de meeste moorden. 46 mensen werden gedood terwijl ze streden tegen de aanleg van bijvoorbeeld koffie-, palmolie- en bananenplantages; twee keer zo veel als in 2016.

Zuid-Amerika het gevaarlijkst

Meer dan de helft van het aantal moorden vond plaats in Zuid-Amerika. Alleen al in Brazilië werden 57 milieuactivisten gedood. Buiten Zuid-Amerika werden in de Filipijnen de meeste natuurbeschermers omgebracht: 48.

In Afrika werden zeventien parkopzichters gedood door stropers, hoewel Global Witness benadrukt dat dat aantal hoogstwaarschijnlijk niet volledig is. Aanvallen vinden vaak plaats in afgelegen gebieden en worden in Afrikaanse landen geregeld niet gemeld of onderzocht.

Stijgende vraag

Gemma van den Boog van de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN zei in het NOS Radio 1 Journaal de cijfers uit het rapport "verschrikkelijk" te vinden. "Dit past niet in een rechtvaardige wereld. Ieder mens heeft recht op een schone, veilige leefomgeving en moet daarover kunnen meebeslissen zonder zijn leven daarvoor in de waagschaal te leggen."

Volgens Van den Boog is het hogere aantal moorden op natuurbeschermers te verklaren door de stijgende vraag naar natuurlijke grondstoffen overal ter wereld. "Voor de palmolie en soja in bijvoorbeeld onze pindakaas en shampoo moet steeds meer land ontgonnen worden. Op dat land leven gemeenschappen die afhankelijk zijn van de natuur. Zij bevinden zich in de vuurlinie als ze dat pogen te beschermen."

"Snelle winst boven mensenlevens"

Ben Leather van Global Witness stelt in het rapport dat "lokale activisten worden vermoord, omdat overheden en bedrijven snelle winst boven mensenlevens stellen".

De organisatie doet een oproep aan diezelfde overheden en bedrijven. "Zij hebben met investeerders de taak en de macht om de activisten te beschermen en de verantwoordelijkheid te nemen als er aanvallen plaatsvinden", stelt Leather.

"Nog belangrijker: zij kunnen voorkomen dat deze dreiging ontstaat door goed te luisteren naar lokale gemeenschappen, het respecteren van hun rechten en door zeker te stellen dat zaken verantwoord worden gedaan."