“GroenLinks, meetup met Jesse Klaver in TivoliVredenburg Utrecht” by groenlinks030 is licensed under CC BY-NC-SA 2.0

🔊 Beluister dit artikel

De val van GroenLinks-dwarsdenker Zihni Özdil was al enige tijd in de maak. Toch viel de wijze waarop de bijl viel menigeen rauw op het dak. Fractievoorzitter Jesse Klaver mocht rekenen op de nodige kritiek vanuit beide kanten van het politieke spectrum: ‘laf’, ‘grof’, ‘ego-beleid’, ‘kadaverdiscipline’, ‘Stalin-adept’, ‘van Verlosser naar Judas’, ‘machtspoliticus’, ‘Onderwerp je, of wegwezen‘.

Het obligate zwartverven van de verstotene ging gepaard met allerhande beschuldigingen in de privé-sfeer, waaronder die van alcoholisme. Özdil toonde zich de volwassen partij en gaf zonder mokken zijn zetel terug aan de partij. Verfrissend, in een tijd waarin zetelroof de normaalste zaak van de wereld is.

GroenLinksers lekken naar @XandervdWulp in @NOSRadio1 journaal dat @ZihniOzdil ‘ongelukkig, gestresst, onbetrouwbaar, onbereikbaar zou zijn én alcoholprobleem zou hebben



Lekker sociale partij, als je zo iemand eruit gooit en dit lekt i.p.v. hem helpt en de tijd/ruimte gunt.. — Sywert van Lienden (@Sywert) May 29, 2019

Na de afrekening toonde Jesse Klaver berouw over zijn optreden. Als een ware Spijtebijt uitte hij zalvende woorden over ‘lelijke politiek’. Hij zei dit zonder goed uit te kunnen leggen wat zijn rol in het drama was, alsof zijn invloed te verwaarlozen zou zijn. Dat Klaver in het verleden een spoor van rivalen levenloos op het politieke slagveld heeft achtergelaten, wordt gemakshalve vergeten. De aangeleerde communistische zuiveringsvaardigheden zijn duidelijk niet verloren gegaan toen PSP, PPR, EVP en de Communistische Partij Nederland samensmolten tot GroenLinks.

De Sid-knuffel

Hoewel de directe aanleiding voor het conflict tussen Klaver en Özdil gezocht moet worden in de kwestie over het leenstelsel, speelde daarvoor nog een andere kwestie. Op 23 april ging Özdil, samen met VVD’er Judith Tielen en PVV’er Harm Beertema in gesprek met filosoof Sid Lukkassen over indoctrinatie in het onderwijs. Lukkassen hield een betoog over het gebrek aan verscheidenheid in de wetenschap. Zoals te verwachten was, lagen de visies van Özdil en Lukkassen ver uit elkaar. Zij gingen echter wel met elkaar in gesprek.

Zeer leerzame rondetafelgesprek gehad over verscheidenheid in de wetenschap. Dank aan alle sprekers!



Ook Sid bedankt voor zijn tijd, ook al gaf hij geen antwoord op mijn vraag of zijn voorstel ook betekent dat GroenLinksers “ideologsich verkaveld” worden bij fiscaal recht🤷🏾‍♂️ pic.twitter.com/KAqEeDrTWR — Zihni Özdil (@ZihniOzdil) April 23, 2019

Toen gebeurde er iets bijzonders. Ondanks de compleet verschillende politieke belevingswerelden van de beide heren, behandelden ze elkaar als mens. Özdil nam een selfie met Lukkassen, beiden breed lachend en hij gaf hem zelfs een knuffel. Een heerlijke foto die vertrouwen geeft in de mensheid.

De rot zit diep

De GroenLinks-achterban explodeerde. Özdil kreeg per direct een Twitter-verbod opgelegd. Hij reageerde in NRC verrast over de pogingen om hem de mond te snoeren. Özdil verwees naar zijn ideologische voorganger, Fred van der Spek van de PSP, die ook het debat aanging met ideologische tegenstanders. Oprecht, maar enigszins naïef stelde Özdil:

“Dit gaat over iets fundamenteels. Als de geest van progressieve vrijzinnigheid wordt uitgeblazen, is het hek van de dam.”

De ervaring die Özdil kreeg is er één die mensen op ‘rechts’ al heel lang kennen, maar die hij blijkbaar nog niet had meegemaakt, noch verwacht. Zijn partij is niet uit op progressieve vrijzinnigheid. Zijn partij is ook niet uit op een inhoudelijk debat met haar tegenstanders. De waarheid is al bekend en behoeft geen verdere discussie: GroenLinks is een dogmatisch verankerde partij.

Oud-vrienden

Ik kan alleen maar sympathie hebben voor de schok die Özdil gevoeld moet hebben. Toen ik het zelf meemaakte, heb ik het lange tijd niet kunnen plaatsen. Iemand die ik een goede vriend achtte heeft jarenlang zijn frustratie opgekropt over mijn ideologische standpunten. Standpunten die hij verwierp. Zijn veroordeling was stilzwijgend, maar immer aanwezig en drukte een stempel op de sfeer als we als vriendengroep bijeenkwamen. Inhoudelijk werd de discussie niet gevoerd. Dat kapte hij vaak af of het werd omgebogen richting framing. Als er grappen gemaakt werden over Trump, dan was hij haantje de voorste om zijn bijdrage te leveren en klaarde hij zichtbaar op.

De onvermijdelijke breuk was een enorme opluchting. Pas achteraf besefte ik hoe beklemmend ons samenzijn was. Ik sta hier beslist niet alleen in. Talloze mensen die ik spreek hebben iets soortgelijks ervaren. Familie, vrienden, collega’s, buren – de ideologische scheurlijn is diep. Twee aspecten komen iedere keer terug: de weigering om het over de inhoud te hebben en een beklemmende en veroordelende sfeer. Emotioneel trekt dit een zware wissel.

Het Paas-relaas

De Theoloog des Vaderlands, Stefan Paas, maakt zich aan dezelfde zonde schuldig. Recent publiceerde hij een Twitter-draad waarin hij moest en zou bewijzen dat Forum voor Democratie-lijsttrekker Thierry Baudet een racist zou zijn. Hij baseert dit op een vijftal stellingen waarin hij zich met name druk maakt om i) de mensen die Baudet ooit ontmoet heeft en ii) de woorden die hij gebruikt.

De woorden ‘homeopathische verdunning’, ‘afrikanisering’, ‘boreaal Europa’, ‘dominant blank en cultureel’ maar ook Baudet’s zorgen over de effecten van immigratie spelen een belangrijke rol in het Paas-relaas. Wat Paas echter vertikt te doen, is om al zijn vijf standpunten samen te brengen tot dat ene grote idee en dat vervolgens aan te vallen. In plaats daarvan isoleert hij de woorden van hun context, vergroot ze en associeert ze met verworpen gedachtegoed. Dat is een valse en onterechte manier van redeneren.

Wat Baudet namelijk poogt te doen is zijn woorden gebruiken om een gedachte vorm te geven. Hij gebruikt de term ‘boreaal Europa’ om onze cultuur te beschrijven. Hij gebruikt ‘afrikanisering’ en ‘homeopathische verdunning’ om aan te geven dat die cultuur aan het veranderen is. Hij gebruikt ‘dominant blank’ om aan te geven dat hij die verandering niet op prijs stelt. De woorden vormen hun eigen relaas.

Nieuwe woorden

In dat relaas heeft Baudet beslist een punt. De verzorgingsstaat staat onder druk van de nieuwkomers, die onevenredig veel gebruik van hem maken. Criminaliteit vindt buitenproportioneel vaker plaats door allochtonen. Van integratie is nauwelijks sprake. En dan zijn er ook nog de conflicterende waardensystemen van de nieuwkomers met onze cultuur. Dat is het grote idee waar Baudet het over wil hebben. Geen haarkloverij over zinsconstructies om te komen tot formulering van ideeën die onze maatschappij tot voor kort niet kende. Geen muggenzifterij over nieuwe woorden die moeten worden bedacht om deze ideeën voor het voetlicht te brengen.

Framing

Natuurlijk wil Paas niet het grote idee van Baudet aanvallen. Zijn hele framing-kaartenhuis valt in elkaar zodra men doorheeft dat Baudet het al die tijd over cultuur heeft gehad. Daar is Paas niet bij gebaat.

I think it's legitimate to prefer one culture to another



For example, I prefer cultures that do not tolerate female genital mutilation.



Will this will be considered racist by all those who hover, eagerly hoping that someone will offend them - on someone else's behalf, naturally https://t.co/4WbZDFjs3o — John Cleese (@JohnCleese) May 30, 2019

Paas en GroenLinks staan het nationale debat in de weg. Voor hen is het getolereerde discours in marmer gebeiteld. Iedere afwijking daarvan achten zij een fout idee dat enkel kan leiden tot apocalyptische scenario’s.

Links heeft geen antwoord

Dwarsdenker Özdil is het slachtoffer geworden van de dogma’s binnen het gedachtegoed dat hij zelf aanhangt. Dat is niet de eerste keer en het zal zeker niet de laatste keer zijn. Zoals ik al eerder heb betoogd, heeft het liberaal-sociale politieke spectrum geen antwoord op de zes grote crises van onze tijd: immigratie, integratie, identiteit, islam, EU en klimaat.

Deze thema’s zijn in de ban gedaan. Erover spreken leidt tot agressieve reacties – zoals die van Paas – vanuit het sociaal-liberale morele stelsel. Die reacties kunnen grote gevolgen hebben voor een individu. Om die reden is het goed te begrijpen dat menig burger zijn vingers niet durft te branden aan deze heikele onderwerpen.

Intellectueel failliet

Het intellectuele failliet van het sociaal-liberale morele stelsel is reeds een feit. Het is slechts een kwestie van tijd voordat dit formeel wordt vastgesteld. Hoe wenselijk het ook is, het is een illusie om te denken dat een zinvol gesprek met de aanhangers van het stelsel op dit moment mogelijk is. Het gedachtegoed om met de grote thema’s om te gaan zal verder doorontwikkeld moeten worden buiten het dominante morele stelsel.

Naarmate de zes thema’s aan urgentie winnen – en dat doen ze – zullen steeds meer mensen erover willen praten. Ook zij zullen de toorn van het morele stelsel ondervinden. Binnen politieke partijen zullen meer Özdils volgen. Ook zij zullen geofferd worden op het politiek-correcte altaar.