Ogólna ocena:

Gatunek: Rock

Dwa lata po wyśmienitym solowym debiucie, amerykański artysta powraca z nowym albumem.

Celebracja muzyki rockowej.

White po raz kolejny udowodnił, że jest królem dźwięku – nikt nie łączy dziś elektrycznych i akustycznych instrumentów jak on. Do tego dochodzi genialne opanowanie brzmienia gitary. Wszystko to sprawia, iż Jack White jest obecnie zdecydowanie najlepiej brzmiącym artystą rockowym.

Instrumenty na najwyższym poziomie, absolutna maestria gitary. Warto zwrócić uwagę na zyskujący na znaczeniu fortepian.

Charakterystyczny, niezmienny wokal.

W porównaniu do “Blunderbuss” White zdecydował się na więcej eksperymentów, więcej popisów instrumentalnych. Niestety odbyło się to kosztem kompozycji – panują banalne, naiwne melodie.

“Lazaretto” jest albumem bardzo dobrym, ale nie jest jak “Blunderbuss” albumem doskonałym.

Translation by Google Translate:

Two years after an excellent solo debut, American artist returns with a new album.

The celebration of rock music.

White has once again proved that he is the king of sound – no one is combining electric and acoustic instruments like him. Add to this a brilliant mastery of guitar sounds. All this makes that Jack White is currently by far the best sounding rock artist.

Instruments at the highest level, the absolute virtuosity of the guitar. It is worth noting gaining in importance piano.

Characteristic, unchanging vocals.

Compared to the “Blunderbuss” White opted for more experiments, more instrumental performances. Unfortunately, this was at the expense of the composition – prevail trite, naive melodies.

“Lazaretto” is a very good album, but it is not as “Blunderbuss” a perfect album.