Σημαντικές εξελίξεις στην γειτονική χώρα, ενώ η λίρα συνεχίζει να χάνει αξία έναντι του δολαρίου και η οικονομία της αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, και εν όψει της κατάρρευσης της τουριστικής της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με άρθρο του Zülfikar Dogan, στην ιστοσελίδα ahvalnews, η Κίνα βρήκε “κελεπούρια” στην Τουρκία και αγοράζει μια σειρά εταιρειών, έναντι πέντε δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Τη συμφωνία πώλησης και εξαγοράς από τους Κινέζους, ενέκρινε σιωπηρά εν μέσω της κρίσης του κορονοϊού, στις 26 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Ερντογάν, ο υπουργός Οικονομικών και γαμπρός του, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, που είναι και Αντιπρόεδρος στο Υπερταμείο Τουρκίας (TVF), στο οποίο έχει περάσει σχεδόν το σύνολο της εθνικής περιουσίας της Τουρκίας και το Ταμείο Εξαγωγών, Πιστώσεων και Εγγυήσεων της Κίνας, Sinosur.

Η συμφωνία, που υπέγραψαν ο Γενικός Διευθυντής του TVF, Zafer Sönmez και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Sinosur, Wang Tingke, προβλέπει ότι η κινεζική βιομηχανία, θα εξαγοράσει στην Τουρκία εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις κατασκευές, τα πετροχημικά, τα ορυχεία και εταιρείες logistics, και ότι οι εξαγορές θα υποστηρίζονται από Sinosure με χρηματοδότηση και εγγυήσεις δανείων για επενδύσεις.

Ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία του TVF είναι η μεγαλύτερη δημόσια τράπεζα της Τουρκίας, η Ziraat Bank, η υπερ-εταιρεία αγωγών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου (BOTAS), η κρατική εταιρεία πετρελαίων της Τουρκίας TPAO, η Τράπεζα Ταχυδρομείων ( PTT Bank), η PTT Kargo και PTT Διοίκησης, η Εταιρεία Διαχείρισης Μεταλλείων (Eti Maden), το Χρηματιστήριο Κωνσταντινούπολης (Borsa Istanbul, BIST), η Turksat Satellite Services, οι κρατικές μετοχές της Türk Telekom, οι μετοχές της Turkish Airlines και της Halkbank. Επίσης, αναμένεται να περάσει στο χαρτοφυλάκιο και το 53% της Vakıfbank, που μεταφέρθηκε πρόσφατα στο Δημόσιο.

Σημειώνεται ότι το TVF δανείστηκε 1 δισ. Ευρώ από κινεζικές τράπεζες και αγορές τον περασμένο Φεβρουάριο, για να αγοραστούν οι μετοχές τριών συμβαλλομένων εταιρειών που ανέλαβαν την κατασκευή του Οικονομικού Κέντρου Κωνσταντινούπολης (İFM). Έτσι διασώθηκαν οι εργολάβοι και οι κατασκευαστικές εταιρείες και το κράτος έγινε ο μεγαλύτερος μέτοχος του İFM.

Είναι προφανές ότι το θέμα είναι τεράστιο και ότι η Τουρκία βλέπει ως σανίδα σωτηρίας την Κίνα, η οποία βλέπει την κατάσταση ως μια θαυμάσια ευκαιρία να αλώσει οικονομικά την Τουρκία.