Framasona templo

Ĝia oficiala nomo estas la Granda Nacia Framasona Templo de Kubo. Ĝi aperis surloke de malnova domo, aĉetita de la loĝio en 1908. Evidente la frataron altiris ĉefe ĝia adreso – Avenida Carlos III, 508, do en la koro de la urbo. Tamen reala konstruado komenciĝis nur la 25an de marto 1951, kiam la granda majstro Dr. Carlos M. Piñero y del Cueto kaj arkitekto Emilio Vasconcelos Frayde solene metis la unuan ŝtonon en la fundamenton de la templo.

La oficiala malfermo okazis la 27an de februaro 1955, dum la 3a Interamerika konferenco de simbola framasonismo, ĉeeste de la reprezentantoj de ĉiuj grandaj loĝioj de Ameriko kaj multaj el Eŭropo kaj Azio.

Oni konsideras tiun ĉi konstruaĵon, en kies stilo unuiĝis eklektiko kaj modernismo, inter la plej interesaj arkitekturaj verkoj de la ĉefurbo. Rimarkindas horloĝo sur ĝia fasado, ankaŭ la zodiakaj signoj kaj turniĝanta terglobo sur la pinto.

La ĉina kvartalo

Sur tiu ĉi fono eĉ pli okulfrape aspektas elpendaĵo kun ĉinaj hieroglifoj, markanta la ĉinan kvartalon. Mi jam rakontis pri tio, kiel tiuj ĉi azianoj aperis en la fora insulo, kontribuinte al ĝia ekonomia, kultura kaj eĉ etna historio. Sed nur ĉi-foje mi sukcesis trovi la koron de la ĉina komunumo en Kubo kaj vidi ĉion per propraj okuloj.

En la 1990aj jaroj kelkaj lokaj komercejoj estis restarigitaj, sed la komunumo jam preskaŭ tute malaperis kaj nur en iuj domoj loĝas malmultaj restintaj ĉinoj. Ili celebras sian novjaron kaj sekvas aliajn tradiciojn, kion helpas specialaj institucioj, aperintaj danke al subteno de la ĉina registaro.

Mi legis memortabulon kun verso de la fama kuba verkisto kaj etnografo Miguel Barnet , aŭtoro de la “Ĉinaj poemoj” (1993).Alia tabulo informis ke en la domo troviĝas societo Chang Weng Chung Tong.Tamen la pordogardanto aspektis kiel pura kubano.Silkovendejo dublis la afiŝon en la hispana.La Instituto de Konfuceo ankaŭ imformis pri sia agado en la hispana.En ĝia ekspozicio, senpage vizitebla, abundis artaĵoj, sed mi vidis neniun homon krom du inoj, evidente kunlaborantoj.Restoracio Tien-Tan invitis la gastojn en la ĉina, hispana kaj angla.Sed kiam mi salutis virinon en ĉina robo – Nǐhǎo ! – ŝi estis videble embarasita kaj nur adiaŭis min per larĝaj okuloj, apenaŭ hereditajn de la ĉinaj prauloj.La lasta ĉina spuro rimarkita de mi dum mallonga ekskurso estis vestovendejo La Cantonesa.Ŝajnas ke mia ĉina amiko Long Zhang prave rimarkigis laŭ fotoj, ke la kvartalo aspektas tre kantonece

De San Rafaelo al la Centro

Ni daŭrigis promenadon kun ioma butikumado. Iuj vendejoj evidente estis konstruitaj antaŭ la revolucio, sed de antaŭlonge ne estis riparataj. Kooperativa frizejo kun rusa nomo “Kalinka” apenaŭ havis rusajn vizitantojn.

Pri la sekvinta vizito al duetaĝa universala vendejo mi jam rakontis antaŭe , do ĉi-foje ni tuj turnu nin al San Rafaelo – unu el centraj kvartaloj de Havano. En skvaro umis en telefonoj amaso da homoj, do mi tuj komprenis ke tie funkcias Wi-Fi. Iu junulo post vidi min foti svingis la manon kaj ion kriis al mi, sed mi jam sciis kiel funkcias amigo-metio , do simple ignoris lin.