Hoe vergaat het de vluchtelingen die de afgelopen tijd een verblijfsvergunning kregen? Lukt het mensen die nu een aantal jaar in Nederland zijn, om een baan te vinden? En wat zijn hun toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt?

Drie vragen waarop onderzoeken nu de eerste antwoorden geven. Die laten namelijk zien dat naarmate vluchtelingen langer hier zijn, het percentage werkenden steeds verder oploopt. Maar het blijft wel onder het niveau van de Nederlandse bevolking als geheel.

Hoe dat precies zit en wat er gedaan wordt om meer vluchtelingen aan werk te helpen, wordt duidelijk in dit artikel.

Eerst inburgeren, dan werk zoeken

Vanaf 2014 zijn er meer asielzoekers naar Nederland gekomen dan de jaren daarvoor. Vooral veel Syriërs, die de burgeroorlog ontvluchten. Maar ook bijvoorbeeld mensen uit Eritrea, een land dat een dictatoriaal regime heeft.

Zodra deze vluchtelingen een verblijfsvergunning hebben en dus statushouder zijn, mogen ze in Nederland werken. Sommigen werken meteen, maar de meesten nog niet: na twee jaar is 7 procent van de vluchtelingen tussen de 18 en 64 jaar die in 2014 een verblijfsvergunning kregen aan het werk.

Vluchtelingen zijn als ze net in Nederland komen vooral nog bezig met de verplichte inburgering. Het inburgeringsexamen moet binnen drie jaar worden gehaald. Veruit de meesten ontvangen in die eerste jaren tijdens de inburgering dan ook een bijstandsuitkering.

Geen sollicitatieplicht

Het geld voor de cursus en het examen kan worden geleend. Slagen de statushouders binnen drie jaar, dan wordt die lening kwijtgescholden. Slagen ze niet op tijd, dan moeten ze de lening terugbetalen en krijgen ze ook een boete.

Toch werkt een klein deel van de statushouders dus al tijdens de inburgering. Aan die inburgering zijn ze een paar dagen per week kwijt, er blijft dus wel wat tijd over om te werken. Ze hebben meestal geen sollicitatieplicht, omdat ze nog bezig zijn met de verplichte inburgering.