Even leek het of de Jehovah’s Getuigen open staan voor druk uit de Tweede Kamer. Zij werkten aanvankelijk mee aan een groot onderzoek in opdracht van de Tweede Kamer, naar de manier waarop zij binnen hun religieuze genootschap omgaan met meldingen van seksueel misbruik. Maar lang duurde de toenadering niet.

PvdA-Kamerlid Attje Kuiken vreest dat de Tweede Kamer over nieuwe zetten moet nadenken. “De beerput is met dit rapport opengegaan. Het onderzoek bevestigt dat de Jehovah’s Getuigen schandalig omgaan met slachtoffers van seksueel misbruik in eigen kring. Dit smeekt om een vervolg.”

De Tweede Kamer die (door wetenschappers) onderzoek laat doen naar een kerkgenootschap, dat is bij voorbaat politiek gevoelig terrein. De PvdA en de SP gaven twee jaar geleden de aanzet tot het onderzoek, na publicaties in Trouw.

Wat kan de politiek nog doen, nu de Jehovah’s Getuigen alle medewerking weigeren?

“Hun houding vind ik onbegrijpelijk. Ze verwerpen de belangrijkste aanbeveling van de onderzoekers, om een meldpunt in te stellen voor slachtoffers. In plaats daarvan wil het bestuur van het genootschap in gesprek met de Tweede Kamer omdat ze zich als kerkgenootschap gediscrimineerd voelen. Ik zou zeggen: als we dat doen, dan met slachtoffers erbij, open en eerlijk.

“Het beste zou zijn als de Jehovah’s Getuigen alsnog verantwoordelijkheid nemen en de aanbevelingen uitvoeren, met excuses aan slachtoffers en afspraken om slachtoffers voortaan beter te beschermen. Als dat niet gebeurt, zullen we andere discussies moeten gaan voeren, over hoe we hen strafrechtelijk kunnen gaan dwingen om mee te werken.”

Kunt u hen dwingen om zelf misbruik aan te pakken?

“Een van de opties waar ook minister Dekker voor rechtsbescherming aan denkt is een meldplicht. Dat zou betekenen dat de organisaties, ook de Jehovah’s Getuigen, worden verplicht om naar de politie te stappen als zij signalen hebben over seksueel misbruik. Doen ze dat niet, dan kan het Openbaar Ministerie tot vervolging overgaan. Dat is helaas niet zomaar even geregeld en lastig. Terwijl de treurige realiteit is dat slachtoffers binnen het genootschap nu al veel te lang wachten om te worden gehoord.

“Een andere stap die we achter de hand hebben, als ze blijven weigeren schoon schip te maken, is dat er zwaardere straffen komen voor organisaties die informatie achterhouden over misbruik.”

Zijn de Jehovah’s Getuigen moeilijker aan te pakken omdat ze een kerkgenootschap zijn?

“Het maakt het wel extra complex. Zij verschuilen zich achter geheimhouding, waardoor ze zogenaamd geen mededelingen zouden kunnen doen over wat er is besproken tussen ouderlingen en een gemeentelid. Hier lijkt het of zij onder het mom van een ‘biechtgeheim’ vooral bezig zijn om seksueel misbruik in eigen kring af te dekken. Dat kan betekenen dat we ook een politieke discussie moeten gaan voeren over inperken van het biechtgeheim, binnen het strafrecht.

“Maar eerst moet de Tweede Kamer samen met minister Dekker kijken hoe het misbruik binnen de Jehovah’s Getuigen zo snel mogelijk kan worden gestopt. Er hebben zich bij de onderzoekers slachtoffers gemeld van misbruik dat nu nog plaatsvindt. Dekker heeft de kwestie serieus en adequaat opgepakt. Kamer en kabinet moeten samen optrekken om de druk zo snel mogelijk op te voeren.”

Lees ook:

Waarom gaan de Jehovah’s Getuigen vol op het juridische orgel?

De Jehovah’s Getuigen leggen zich onder geen voorwaarde neer bij de uitkomsten van het misbruikrapport van de Universiteit Utrecht. Ze stappen opnieuw naar de rechter. Is er een verklaring voor hun reactie?

Zonder slachtoffer Frank Huiting waren de Jehovah’s Getuigen nooit onderzocht

De eerste keer dat Frank Huiting zich realiseerde dat hij moest opstaan tegen misbruik bij Jehovah’s Getuigen, was hij dertig jaar oud en stond hij midden op de stoep in een woonwijk in Groningen. Hij had net een gesprek achter de rug met hooggeplaatste Jehovah’s Getuigen bij wie hij al jarenlang het misbruik uit zijn jeugd aankaartte.