Marc Descheemaecker (N-VA) ontvangt bijna dubbel zoveel geld als bestuurder bij De Lijn als hij beweert. Dat leert Joris Vandenbroucke (SP.A) uit cijfers van Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA).

In november 2013 stapte Marc Descheemaecker op als gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Bij de Europese verkiezingen van 24 mei 2014 was hij lijstduwer voor de N-VA. Hij raakte niet verkozen maar kreeg vervolgens een mandaat in verschillende raden van bestuur. Zo werd hij bij openbare vervoersmaatschappij De Lijn voorzitter van de raad van bestuur en ondervoorzitter van het Auditcomité.

...

In november 2013 stapte Marc Descheemaecker op als gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Bij de Europese verkiezingen van 24 mei 2014 was hij lijstduwer voor de N-VA. Hij raakte niet verkozen maar kreeg vervolgens een mandaat in verschillende raden van bestuur. Zo werd hij bij openbare vervoersmaatschappij De Lijn voorzitter van de raad van bestuur en ondervoorzitter van het Auditcomité. In april van dit jaar bewees Groen met harde cijfers dat ook in Vlaanderen al eens gegraaid wordt. Agentschappen van de Vlaamse overheid bleken te lijden aan de Belgische ziekte: politici worden er in raden van bestuur gedropt, voor vergoedingen die soms oplopen tot astronomische hoogten. Het Laatste Nieuws pakte in zijn weekendeditie van 22 april uit met een top 10 van politici die in 2016 zo het meest hadden verdiend. Op plaats vier: Marc Descheemaecker, met een bruto-inkomen van 14.062 euro bij De Lijn. Op een en twee stonden N-VA'ers Bart Huybrechts (29.765 euro bruto bij het Vlaams Energie Bedrijf) en Koen Kennis (26.036 euro bruto bij de Participatiemaatschappij Vlaanderen). Hugo Leroi van CD&V was nummer drie met 25.000 euro bruto, opgestreken bij de Limburgse Investeringsmaatschappij. Descheemaecker werd de maandag daarna in het VRT-programma De Afspraak om tekst en uitleg gevraagd. Hij bevestigde noch ontkende het vermelde bedrag, maar gaf mee dat hij 'omgerekend naar een nettovergoeding' zo'n 30 à 35 euro per uur verdient als voorzitter. 'Voorzitter zijn van een organisatie met 8000 werknemers die een zware besparingsoperatie uitvoert, daar spendeer je onwaarschijnlijk veel tijd aan.' Drie maanden later blijkt dat Descheemaecker veel meer verdient bij De Lijn dan 14.062 euro, zo leren cijfers die Vlaams Parlementslid Joris Vandenbroucke (SP.A) opvroeg bij Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA). 'Bijna dubbel zoveel', zegt de fractieleider van de Vlaamse socialisten. Dat zit zo: Descheemaecker heeft naast de eerder genoemde functies van voorzitter (raad van bestuur De Lijn) en ondervoorzitter (auditcomité De Lijn) nóg een functie: hij is ook voorzitter van de raad van bestuur van LijnCom. Laten we beginnen bij het begin: voor zijn voorzitterschap van de raad van bestuur van De Lijn kreeg Descheemaecker 13.921,96 euro bruto in 2016. Die bezoldiging bestaat uit een vast deel (5800,84 euro) en een variabel deel (8121,12 euro aan zitpenningen voor de 14 vergaderingen die hij voorzat). Daarnaast is Descheemaecker ook ondervoorzitter van het Auditcomité: de zes vergaderingen die hij daar bijwoonde, leverden hem 1739,54 euro bruto op. In totaal streek hij zo 15.661,50euro op. Dat is 1600 euro meer dan wat Het Laatste Nieuws schreef. Descheemaecker herhaalde dat bedrag in De Afspraak, maar betwiste noch bevestigde dat. Vanwaar komt dan Vandenbrouckes claim dat Descheemaecker 'bijna het dubbele' verdiende van die 14.062 euro? Enter LijnCom. 'Wat zowel Descheemaecker als het jaarverslag van de Lijn niet vermeldt, is dat er ook aparte raden van bestuur gehouden worden voor NV LijnCom', zegt Vandenbroucke. 'En wie zit die voor? Juist, Marc Descheemaecker.' LijnCom staat in voor de verkoop van reclameruimtes op voertuigen en schuilhuisjes van de vervoersmaatschappij en is 100 procent in handen van De Lijn. 'Descheemaecker verdiende daar 8121,16 euro bruto in 2016. Daarvoor moest hij vier vergaderingen leiden. Dat is niet alleen royaal vergoed voor een bedrijfje met dertien werknemers. Het gaat ook om overheidsgeld dat moet dienen om het openbaar vervoer uit te bouwen en files aan te pakken.' Vandenbroucke vervolgt: 'Marc Descheemaecker verdient dus geen 14.062 euro per jaar bij De Lijn, maar wel 23.782,66 euro per jaar. Hij vroeg en kreeg ook nog eens voor 2952 euro aan verplaatsingskosten terug. Dat maakt dat hij in totaal 26.734,66 euro opstreek bij De Lijn, of ruim negentig procent meer dan het bedrag dat genoemd werd tijdens De Afspraak.' Voor de volledigheid: in de ranking van Het Laatste Nieuws had Descheemaecker dus eigenlijk recht op een podiumplaats, pal tussen de twee andere N-VA-coryfeeën Huybrechts (1) en Kennis (3). Descheemaecker geeft in De Afspraak aan dat hij 30 à 35 euro netto verdiende per gepresteerd uur. Lang geen exorbitant bedrag. Maar Vandenbroucke begrijpt de verhouding tussen de vergoedingen niet: 'De Lijn heeft 8000 werknemers en een exploitatiebudget van 800 miljoen euro. LijnCom heeft 13 werknemers en draait gemiddeld een jaaromzet van zo'n 8,5 miljoen euro. Of één procent van het exploitatiebudget van De Lijn. Voor het eerste kreeg hij zogezegd 14.000 euro, voor het tweede 8121,16 euro. Is dat ook billijk?' Meer nog dan aan de bedragen ergert Joris Vandenbroucke zich aan het gebrek aan transparantie. 'Pas na gerichte parlementaire vragen aan minister Weyts komt boven hoeveel Descheemaecker opstrijkt bij De Lijn. Waarom is over de bezoldiging bij LijnCom geen letter terug te vinden in de jaarverslagen van De Lijn? Nergens is info te vinden over de raad van bestuur van LijnCom, haar activiteiten en vergoedingen.' Vandenbroucke begrijpt niet waarom Descheemaecker hier zelf nooit volledige transparantie over gaf, 'zelfs niet wanneer hij in een televisieprogramma daarnaar gevraagd wordt'. Dat LijnCom zo weinig transparant is, maakt het ook moeilijk in te schatten of Descheemaecker waar voor zijn geld levert, vindt Vandenbroucke. 'Het enige wat we weten, is dat er vier vergaderingen zijn gehouden. Hoelang die duurden, wat daar besproken werd: daar hebben we het raden naar.' Er werd fel gedebatteerd in het Vlaams Parlement over de onthullingen van Groen in april, herinnert Vandenbroucke zich. 'Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) verweet Groen-fractieleider Björn Rzoska aan "platte antipolitiek" te doen. Alle partijen zwoeren transparantie: er zou geen mist meer hangen rond de vergoedingen voor publieke mandaten. Maar wat zien we nu, amper drie maanden later? Bij een van de belangrijkste Vlaamse overheidsbedrijven hangt nog altijd mist over riante vergoedingen.' Vanuit zijn vakantieadres in het Zuiden wuift Mark Descheemaecker die mist weg. 'Ik engageerde me om in het verslag van de raad van bestuur aan de Algemene Vergadering volledige transparantie te geven, wat ook is gebeurd.' In dat jaarverslag staan inderdaad voor het eerst de vergoedingen van de bestuurders. Maar niets over LijnCom. Dat is logisch, zegt De Lijn-woordvoerder Tom Van de Vreken: 'LijnCom is een aparte entiteit, en dus staat dat er niet in.' Descheemaecker: 'Mocht men diezelfde transparantie willen als bij De Lijn, dan zal die ook gegeven worden.' Op de andere vragen van Vandenbroucke wil Descheemaecker niet reageren: 'Als niet-politicus ga ik daar niet op in. Dat komt de voogdijminister (Ben Weyts, nvdr) toe.' Descheemaecker mag zich dan 'niet-politicus' noemen, hij is in korte tijd een van de belangrijke N-VA'ers in raden van bestuur geworden. Over hem wordt gezegd dat alles wat rijdt, vliegt of vaart hem boeit. Dat blijkt, want hij heeft dus niet alleen drie De Lijn-petjes op, maar isook nog voorzitter van de raad van bestuur van Brussels Airport Company en bestuurder bij NMBS. Ook geldzaken boeien de licentiaat in de toegepaste economische wetenschappen: hij is bestuurder bij Vitrufin (de holding boven Ethias, waarvan hij ook bestuurder is), de Vlaamse investeringsmaatschappij Gimv en de Europese Investeringsbank. In die laatste functie kon hij zich naar eigen zeggen dermate in de kijker werken, dat hij ook gevraagd werd om in het bestuur van het Europees investeringsfonds te zitten. Tot slot is hij nog onafhankelijk bestuurder bij de Hoge Raad voor Diamant. Dat is veel hooi op één vork, zelfs voor een brede man als Descheemaecker. Niets uitzonderlijks, vindt hijzelf: 'Als ceo van de NMBS had ik ook al een zevental bestuursmandaten. Sinds mijn vertrek daar heb ik geen operationele of uitvoerende functies meer willen aanvaarden. Ik zal enkel die bestuursmandaten aanvaarden en uitoefenen waarin ik een meerwaarde heb en die ik voor 100 procent kan uitoefenen. Uw bezorgdheid dat ik te veel mandaten opneem, kan ik dus wegnemen.'