ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΑΛΕΠΑΝΑΓΟ



Στις σημειώσεις του δίσκου βλέπουμε ότι η παραγωγή είναι δική σας και όχι του Peter Tägtgren αυτή τη φορά. Τι οδήγησε σ’ αυτή την αλλαγή;

Οι ηχογραφήσεις έγιναν υπό την επίβλεψη του Jonas Kjellgren που έχει δουλέψει ξανά με τους Sabaton στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της διασκευής στο “Kingdom Come” των Manowar που έλαβε εξαιρετικά σχόλια για τον ήχο του ενώ το ίδιο πιστεύαμε κι εμείς, γι’ αυτό έπεσε στο τραπέζι η ιδέα να γράψουμε έναν ολόκληρο δίσκο μαζί του. Υπάρχουν διαφορές στον τρόπο δουλειάς του Jonas. Για να καταλάβεις, ο Peter και εκείνος ζουν στο ίδιο χωριό έχουν στο ίδιο μέρος τα studios τους όμως ο Peter είναι πιο ακριβής σε αντίθεση με τον Jonas που είναι πιο χαλαρός. Ο καθένας έχει τα καλά του και τα κακά του και ο ήχος σίγουρα είναι λίγο διαφορετικός σε σχέση με το παρελθόν, όμως αν είναι καλύτερος ή χειρότερος θα το κρίνει, φυσικά, ο κόσμος.

Εσύ, προσωπικά, είσαι το μέλος της μπάντας που συλλέγει τις στιχουργικές ιδέες που στέλνουν οι fans. Ποια ήταν η συμβολή τους στο “The Great War”;

Αρχικά να πούμε ότι οι fans στέλνουν τις προτάσεις τους εδώ και πάρα πολλά χρόνια επομένως στο συρτάρι μας υπήρχαν εξ αρχής οι περισσότερες απ’ τις βάσεις των τραγουδιών και αφορούσαν γεγονότα που ήδη γνωρίζαμε ως επί το πλείστον. Δεν μπορώ να πω πως υπήρξε κάποια συγκεκριμένη πρόταση στο νέο δίσκο όμως ένα από τα ζητήματα για το οποίο δεχόμαστε πολλές παραγγελιές είναι η υπεράσπιση του οχυρού Osowiec από τους Ρώσους εναντίον των Γερμανών, γι’ αυτό γράψαμε το “The Attack of the Dead Men” διότι σε έναν δίσκο για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οφείλεις να αναφερθείς στη χρήση χημικών. Το τραγούδι ήταν έτοιμο απ’ την εποχή του “Heroes” όμως όπως άκουσες και ο ίδιος δεν ταίριαζε εκεί. Το έχουν γράψει ο Joakim και ο Chris και το είχαμε βάλει στην άκρη. Επέστρεψε σήμερα διότι χρειαζόμασταν ένα σκοτεινό και τρομακτικό τραγούδι με ωραίο groove. Όσον αφορά για το θέμα των στίχων, θέλαμε αναμφίβολα να μιλήσουμε για τα χημικά όμως δεν γνωρίζαμε ποια συγκεκριμένη μάχη να επιλέξουμε. Όταν διαβάσαμε για το οχυρό Osowiec, ωστόσο, η απόφασή μας ήταν πολύ εύκολη.

Μεγάλο θέμα οι επιθέσεις αερίων. Έχω ακούσει για σκηνικά που ο άνεμος φυσούσε αντίθετα και χτυπούσε την πλευρά που είχε ρίξει τα χημικά, χτυπώντας την με το ίδιο της το όπλο.

Ακριβώς. Μια ιστορία που έχει ενδιαφέρον, μάλιστα, είναι στο “A Ghost in the Trenches” που μιλάει για τον Καναδό Ινδιάνο ελεύθερο σκοπευτή. Εκείνος, λοιπόν, είχε διάφορα αντικείμενα θρησκευτικής και πνευματικής φύσης μαζί του και τα κουβαλούσε στο μέτωπο για καλή τύχη. Σε κάποιο σημείο δέχονταν επίθεση από αέρια και ο διοικητής του τον ρώτησε αν μπορεί να προσευχηθεί για να αλλάξει κατεύθυνση ο άνεμος. Έκανε, έτσι, μια τελετή, κάλεσε κάποια πνεύματα και ο άνεμος γύρισε. Εκεί καταλαβαίνεις πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα. Ο άνεμος μπορεί να γυρίσει οποιαδήποτε στιγμή και ενδεχομένως να ξαναφύσηξε προς τη μεριά των Καναδών αργότερα, όμως απ’ αυτό και μόνο καταλαβαίνεις πόσο φοβούνταν τα αέρια ειδικά την εποχή που εκτοξεύονταν ως νέφος και όχι μέσω του πυροβολικού.

Το ταξίδι που οργανώσατε για εμάς κόστισε χρόνο και χρήμα και είναι μια φανταστική εμπειρία που θα τη θυμόμαστε για πάντα. Τα τελευταία βήματά σας, όπως η εκκίνηση του History Channel και όλα τα σχετικά, δείχνουν πως πιστεύετε πραγματικά στο νέο δίσκο και θέλετε όντως να κάνετε το βήμα παραπάνω.

Έχεις απόλυτο δίκιο. Πάντα είχα υψηλούς στόχους, ήδη από το 1999 που ξεκίνησα την μπάντα όμως πια έχω και περισσότερους πόρους που επιτρέπουν στους Sabaton να πραγματοποιούν τα όνειρά τους. Προσωπικά είμαι πολύ χαρούμενος και δεν βιάζομαι διότι οι Sabaton εξελίσσονται αργά αλλά σταθερά χρόνο με το χρόνο και αναμένω αυτό να συνεχιστεί για το υπόλοιπο της ζωής μου (γέλια). Αν το πάμε πολύ γρήγορα θα πελαγώσω και αν φτάσουμε στην κορυφή δεν θα ξέρω πού να πάμε μετά. Πιστεύω, όμως, ότι πάντα υπάρχει ένα νέο βουνό για να σκαρφαλώσεις αλλά γενικώς έχεις απόλυτο δίκιο. Είναι το μεγαλύτερο project που έχουμε αναλάβει ως τώρα. Δεν είναι μόνο η δημιουργία του δίσκου, είναι το concept, είναι τα όσα τον περιβάλλουν και, φυσικά, έχουμε να ετοιμάσουμε και την περιοδεία, με τα πρώτα πλάνα να είναι ήδη επί τάπητος. Από ‘κει και πέρα, αυτό που άκουσες σήμερα, είναι η History Edition του δίσκου, με τις εισαγωγές πριν από κάθε τραγούδι. Θα υπάρχει και το σκέτο album για όσους ακούνε μέσω internet, επιλέγουν 1-2 τραγούδια και επιζητούν μόνο τη μουσική, όμως αν θέλεις την πλήρη εμπειρία η άλλη έκδοση είναι απαραίτητη. Θέλω, δηλαδή, μέσω του όλου concept να μπει στη διαδικασία ο κόσμος και να αγοράσει και να ακούσει με προσοχή το δίσκο. Δούλεψα πολύ για να τον ετοιμάσουμε, έκανα πολλή έρευνα, έψαξα να βρω την κατάλληλη ηθοποιό για τις εισαγωγές, αντάλλαξα πολλές απόψεις μαζί της για το περιεχόμενο των εισαγωγών, έτρεξα εδώ κι εκεί για να είναι όλες οι ηχογραφήσεις στην εντέλεια. Υπάρχει, μάλιστα, και μια τρίτη έκδοση που δε θα την αποκαλύψουμε ακόμα και ονομάζεται “Soundtrack to the Great War”. Εκεί πήραμε τα τραγούδια και «διώξαμε» τη μπάντα, δίνοντας το γήπεδο σε πολλούς άλλους μουσικούς ώστε να δημιουργήσουν ένα συμφωνικό και ορχηστρικό soundtrack βασισμένο στο δίσκο.

Από ιστορίες που ακούω στα κεντρικά του εντύπου, τέτοια μεγάλα listening sessions ήταν αρκετά συνήθης φάση στα 90s. Ως έμπειρος μουσικός που ξεκίνησες παίζοντας μπροστά σε 100 άτομα και τώρα έχεις το δικό σου φεστιβάλ, τι πιστεύεις για την κατάσταση της μουσικής βιομηχανίας σήμερα; Δε θα ήταν ωραίο να μπορείς να ζεις από τις πωλήσεις των δίσκων σου;

Αυτό δεν πρόκειται να ξανασυμβεί. Όλοι μιλάνε για τις ψηφιακές πωλήσεις ή για την επιστροφή του βινυλίου, όμως ακόμα και για τους Sabaton που πουλάνε αρκετά για τα σημερινά δεδομένα, τα νούμερα είναι πολύ μικρά. Δεν θα μπορούσαμε με τίποτα να ζήσουμε μόνο από αυτό, όσα streams κι αν κάνουμε, όσα βινύλια κι αν πουληθούν. Πρέπει υποχρεωτικά να πουλήσουμε μπλουζάκια σε κάθε συναυλία ή από την ιστοσελίδα μας. Δεν θα ήθελα, ωστόσο, να ζω μόνο από τις πωλήσεις. Μου αρέσει να βγαίνω στο δρόμο και να ιδρώνω εκεί και έτσι πιστεύω ότι θα έπρεπε να το βλέπουν όλοι. Εναλλακτικά τα πράγματα είναι αποστειρωμένα, σαν ένα εργαστήριο. Από ‘κει και πέρα, στα ‘70s και στα ‘80s οι εταιρίες είχαν περισσότερα λεφτά άρα και οι μπάντες είχαν περισσότερες επιλογές. Σήμερα, ένα τέτοιο listening session συνέβη αυστηρά και μόνο επειδή εμείς το θελήσαμε. Το ρίσκο είναι δικό μας γιατί τα λεφτά τα δώσαμε εξ ολοκλήρου εμείς. Φυσικά η Nuclear Blast ανέλαβε το οργανωτικό κομμάτι διότι είναι οι συνεργάτες μας αλλά ως εκεί. Γι’ αυτό και δεν βλέπεις τέτοια events πια. Ούτε οι μπάντες ούτε οι εταιρίες έχουν λεφτά για να ξοδέψουν. Ελπίζω εμείς να κάνουμε κι άλλα τέτοια στο μέλλον.

Μπορούμε να ρίξουμε ένα τμήμα της ευθύνης και στους fans, ίσως; Ακούς αρκετά συχνά την ατάκα «τι ανάγκη έχει αυτός απ’ το δικό μου το 20άρικο;».

Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα πχ στους Sabaton και στις μπάντες που περιοδεύουν για πολλά περισσότερα χρόνια κι έχουν πουλήσει πολύ περισσότερους δίσκους. Εκείνοι, αν κράτησαν κάποια φράγκα στην άκρη και δεν τα έδωσαν όλα σε ξίδια και ναρκωτικά, το πιθανότερο είναι πως έχουν άνετο βιοτικό επίπεδο. Εμείς, αντιθέτως είμαστε διαρκώς στην κόψη του ξυραφιού. Χάνουμε λεφτά σε πολλά από τα μέρη που παίζουμε, κυρίως στις ΗΠΑ όπου δεν βγαίνουν καν τα έξοδά μας αλλά και στην Αυστραλία, την Ιαπωνία ή τη Λατινική Αμερική. Προβληματική, επίσης, ήταν και η περιοδεία μας με τους Accept με τους οποίους είχαμε συμφωνήσει να πληρωθούν ακόμα και στην περίπτωση που το show βγει με έλλειμμα, όπως έγινε και στην Αθήνα. Έτσι, εμείς χάσαμε ένα κάρο φράγκα, όμως οι Accept πληρώθηκαν καλά. Ακόμα κι έτσι όμως, δεν μετανιώνω, και κάνοντας τον προϋπολογισμό της χρονιάς, στο τέλος της μέρας θα βγαίναμε κερδισμένοι. Αν σταματήσουμε, όμως, τις περιοδείες για τρία χρόνια, πάει, χρεοκοπήσαμε. Δεν θέλω λοιπόν, να πω ότι ο άλλος πρέπει με το ζόρι να πάρει το δίσκο μας, αλλά κάτι δεν πρέπει να πληρώσει για τη μουσική που ακούει; Κυριολεκτικά δεν θα μπορούμε να επιβιώσουμε δίχως αυτά τα λεφτά και μην ξεχνάς ότι εμείς εξακολουθούμε να έχουμε ακριβές παραγωγές, πολλοί άνθρωποι βγάζουν το ψωμί τους από εμάς, άρα χρειαζόμαστε την ενίσχυση από το κοινό μας. Αυτό που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος είναι πως οι εποχές που ο μουσικός κολυμπούσε στο χρήμα τέλειωσαν. Οι Sabaton είναι μεγάλο όνομα εμπορικά, αλλά και πάλι στάζουμε στη δουλειά. Ταξιδεύω τουλάχιστον 200 μέρες το χρόνο για να σιγουρέψω ότι τα πάντα είναι στην εντέλεια και σπάνια είμαι σπίτι. Αν δεν παίζουμε live, ηχογραφούμε κάτι, ή δίνουμε συνεντεύξεις με συχνότητα περίπου μία την ημέρα και μαζί με όλα αυτά έχουμε το management, έχουμε να κοιτάξουμε το ταμείο της μπάντας και όλα τα σχετικά. Τη δεκαετία του ’80 θα υπήρχαν καταρτισμένοι άνθρωποι γι’ αυτές τις δουλειές.

Έχεις προσωπική εμπειρία από fans της μπάντας που αποφάσισαν να ερευνήσουν την ιστορία περισσότερο μέσω πρωτογενών πηγών ή ακόμα και να σπουδάσουν σ’ αυτό το πεδίο στο πανεπιστήμιο;

Πάρα πολλές. Πολλοί μας στέλνουν διαρκώς μηνύματα, μέχρι και όταν γράφουν καλά σε κάποιο διαγώνισμα εξαιτίας κάποιου τραγουδιού μας (γέλια)! Δεν έχει να κάνει, μάλιστα, με το μεμονωμένο θέμα που πραγματεύεται το κάθε τραγούδι. Όλα καταλήγουν στη γοητεία που εκπέμπει. Αν θέλεις να γίνεις καλός σε κάτι πρέπει να βρίσκεις κάτι ενδιαφέρον σε αυτό. Για παράδειγμα αν γίνεις μηχανικός αυτοκινήτων και σε ενδιαφέρει ένα τμήμα του αυτοκινήτου, τότε, μοιραία, θα σε ενδιαφέρουν και τα υπόλοιπα. Όταν, λοιπόν, δουλεύεις σε μια εργασία για την ιστορία του τελευταίου αιώνα και υπάρχει ένα τραγούδι των Sabaton για ένα γεγονός, θα επεκταθείς και στην υπόλοιπη δισκογραφία μας και ενδεχομένως η ζωή σου να γίνει λίγο πιο εύκολη! Ακόμα κι αν έχουμε παραλείψει κάτι, μπορεί να συνδέσεις ιστορικά γεγονότα με βάση τη δική σου γνώση. Πχ τον 17ο αιώνα που η Σουηδία πολέμησε με την Πολωνία, στην Ελλάδα ξεκινούσε ο αναβρασμός με την κυριαρχία των κλεφτών και των αρματολών. Όλα, επομένως, γίνονται πιο εύκολα όταν διδάσκεις την ιστορία με έναν ελκυστικό τρόπο.

Στην αρχαιότητα και το Μεσαίωνα, όσοι ξεκινούσαν τον πόλεμο, συχνά βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Κλασικό παράδειγμα ο Μέγας Αλέξανδρος στα Γαυγάμηλα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, οι ηγέτες βρίσκονταν όλο και περισσότερο στα μετόπισθεν και πια δεν αφήνουν καν την άνεση του σαλονιού τους. Πιστεύεις ότι αυτή η έλλειψη επαφής με το πεδίο και τον τρόμο της μάχης, κάνει τους σύγχρονους πολέμους πιο βίαιους και καταστροφικούς;

Πιο βίαιο ίσως όχι, διότι κατά την προσωπική μου άποψη η βία έπιασε κορυφή στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν αλληλομαχαιρώνονταν μέχρι θανάτου στα χαρακώματα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο κι έχουμε αυτό το εξώφυλλο στο δίσκο μας. Εξάλλου λέμε στα αγγλικά “the Great War” αλλά ο πόλεμος μόνο σπουδαίος δεν είναι. Όταν κοιτάζεις, λοιπόν, τους σύγχρονους πολέμους, πάντα υπάρχουν από πίσω πανίσχυρα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα και έχεις απόλυτο δίκιο όταν λες πως η λήψη των αποφάσεων έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματική μάχη. Άρα, ίσως να μην είναι πιο βίαιος πια ο πόλεμος, είναι όμως σίγουρα πιο κυνικός και πιο καταστροφικός από ποτέ.

Ζούμε σε μια εποχή διαρκούς φόβου, προκατάληψης, ρατσισμού και τρόμου. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ίσως η πρώτη επαφή της ανθρωπότητας μ’ αυτή την ατμόσφαιρα. Μελετάς ιστορία, είσαι άνθρωπος των καιρών μας και έχεις προοδευτικό τρόπο σκέψης. Θα έλεγες ότι έχουμε πάρει ένα μάθημα μετά από τόσους πολέμους; Έχουμε γίνει έστω και λίγο καλύτεροι άνθρωποι η απλώς βουλιάζουμε και δεν υπάρχει πάτος;

Όχι, δυστυχώς, δεν πιστεύω ότι γίναμε καλύτεροι άνθρωποι. Δεν έχουμε αλλάξει τίποτα θεμελιώδες, απλώς το εκμοντερνίσαμε. Αν, για παράδειγμα, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος γινόταν σήμερα ίσως να είχαμε λιγότερους θανάτους αμάχων γιατί έχουμε έξυπνες βόμβες και drones. Βλέπουμε επίσης πολέμους δι’ αντιπροσώπου όπως σήμερα στη Συρία και όπως είπαμε οι αποφάσεις λαμβάνονται από ανθρώπους που δεν πατάνε ποτέ στο πεδίο της μάχης. Πιστεύω πως θα έχουμε αυτή την απειλή πάνω απ’ τα κεφάλια μας από ‘δω και πέρα. Ακόμα κι αν ο δυτικός κόσμος είναι ασφαλής σήμερα σε σχέση με 100 χρόνια πίσω, οι ισορροπίες γίνονται πολύ εύθραυστες, ενδεχομένως και λόγω της λογοκρισίας που υπάρχει. Αρχικά όλα ήταν ρόδινα διότι όλα ήταν διαθέσιμα προς όλους όμως σταδιακά βλέπω ολοένα και μεγαλύτερη φίμωση και πλέον οι ειδήσεις και η ιστοριογραφία συχνά δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια αλλά για τη δική τους αλήθεια. Θέλουν να χρωματίσουν ένα γεγονός αντί να το παρουσιάσουν αντικειμενικά. Σκέψου πόσα βιβλία έχουν την ταμπέλα του «ιστορικού» όμως στην πραγματικότητα είναι στυγνή προπαγάνδα. Βαδίζουμε σε έναν πολύ σκοτεινό δρόμο…

Ας κλείσουμε τη συνέντευξη με κάτι πιο ευχάριστο. Φαντάζομαι ότι τα άμεσα πλάνα σας αφορούν στην περιοδεία για την προώθηση του “The Great War”. Έχετε θέσει πολύ ψηλά τον πήχη με τα πρόσφατα σκηνικά σας. Τι ετοιμάζετε, λοιπόν, για τη νέα περιοδεία;

Θέλουμε να βάλουμε πολλά πράγματα στο σανίδι και να φτιάξουμε ένα show με βάση ένα ολοκληρωμένο σενάριο. Από τη στιγμή, μάλιστα, που αρχίσαμε να δουλεύουμε αυτό το concept, αρχίσαμε τις συζητήσεις με τους συνεργάτες μας για να σχεδιάσουμε τα νέα σκηνικά.

Όπως πάντα, οι τελευταίες λέξεις ανήκουν σε ‘σένα.

Να ευχαριστήσω όσους ανθρώπους από τη χώρα σου έχουν έρθει στις συναυλίες μας. Την πρώτη φορά που παίξαμε στην Ελλάδα μαζεύτηκαν 100 άνθρωποι και πάντοτε όταν ερχόμαστε παίζουμε σε μικρότερους χώρους σε σχέση με τις υπόλοιπες συναυλίες. Όταν βλέπω, όμως, τον ενθουσιασμό του ελληνικού κοινού, τρελαίνομαι. Ξέρω ότι γουστάρετε πολύ το heavy metal και ανυπομονώ να επιστρέψω. Θα τα ξαναπούμε σύντομα, λοιπόν.

Το “The Great War” κυκλοφορεί στις 19 Ιουλίου μέσω της Nuclear Blast. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το εξώφυλλο και το track listing του album, να παρακολουθήσετε το πρώτο video clip, για το “Fields of Verdun”, το αντίστοιχο για το ανεξάρτητο single, “Bismarck”, καθώς και να πάρετε μια πρώτη γεύση από το νεοσύστατο, ιστορικού περιεχομένου, Sabaton History Channel.

Track listing:

01. The Future Of Warfare

02. Seven Pillars Of Wisdom

03. 82nd All The Way

04. The Attack Of The Dead Men

05. Devil Dogs

06. The Red Baron

07. Great War

08. A Ghost In The Trenches

09. Fields Of Verdun

10. The End Of The War To End All Wars

11. In Flanders Fields