‘n Mens kan sonder twyfel sê dat daar niemand soos Willim Welsyn in die Suid-Afrikaanse musiekbedryf is nie. Die gesoute woordenaar en musikant wys met sy sewende album Blitzkriek dat sy rock en roll fondasies nog sterker as ooit is. In ‘n tyd waar elektroniese dans musiek en autotune die spreekwoordelike raamwerk vir populêre musiek is, ruk Willim Welsyn die mat onder hulle voete uit en lig die dak met sy eerlike lekker-luister musiek. Dis so rou soos ‘n mooi verouderde en sappige gebraaide steak: Sy musiek het smaak en maak jou vol op dieselfde tyd.

Sy liedjies is op die man af en praat met jou in ‘n digterlike musikale mengelmoes van gebeurtenisse en verhale wat prontuit Afrikaans is. Die Afrikaanse taal en kultuur is in opsig self ‘n kombinasie van verskillende elemente en verhale en dit is juis hierdie verskeidenheid wat Willim Welsyn met sy nuutste album Blitzkriek uitbeeld. Beide die lirieke en musiek is soos ‘n boerekos-smorgasbord waaraan jou siel, hart en verstand aan kan peusel. Daar is iets komieklik en tragies in sy musiek en in Blitzkriek kom Welsyn se talent as besondere waarnemer van die lewe en al sy eienaardighede, tree sterk ten vore. Hierdie is definitief nie die algemene bubblegum-pop wat in Afrikaanse musiek gevind word nie. Hierdie is ware ysterkonfetti vir jou ore: Soos ‘n blitzkrieg tref dit jou in die hart vol satire en vlymskerp temas.

Hier is ‘n kort snit vir snit opsomming van Blitzkriek vir diegene wat van ‘n lekker musikale maaltyd hou. (Hier is geen wegneemetes nie)

1.Die Saad van die Onkruid (9/10)

Dié openingsnommer begin met ‘n tradisionele rock en roll verhouding tussen die baskitaar en die dromme wat dadelik jou aandag gryp. Dit het amper ‘n donker misterieuse klank voordat Welsyn sy liriekstorie ontbloot: “Daar loop die girl met die koel en kalm oë, haar hart lê begrawe in die Groot Karoo. Haar pa was gefire, maar haar ma was ok. Haar boetie het gaan drugs soek by sy nooi in die vlei.” Hierdie tipe liriek pas vir my perfek by die donker tema van verlies, dood en hoe verkeerde invloede tot ondergang lei. Wat eers lekker lyk draai nie altyd so goed uit nie. Die kitaarwerk in hierdie snit is pure rock en roll met riffs wat op en af bons op die maat van die musiek wat ‘n Wilde Weste klank het – dit sit definitief in jou kop vas.

Een van die beste aspekte van Welsyn se musiek is hoe die lirieke visueel in jou denke voorgestel kan word. Dit lei jou na die gebeure en vertel ‘n storie wat aangrypend met behulp van klipharde musiek voorgestel word.

“Saad van die Onkruid” is hoe Willim Welsyn in ‘n neutedop klink met ‘n lekker saamsing koorgedeelte en genoeg musikale verskeidenheid wat jou aandag hou.



2.Herfsheks (8/10)

Die dromme van Kyle Gray kondig hierdie diverse nommer aan wat tema’s van die Afrikaner-kultuur, die samelewing en hoe alles effens vreemd en donker is. Die lirieke is donker en gebruik interessante metafore en beeldspraak om die tema’s te verwoord. “Herfsheks” is definitief een van my gunstelinge op die album met sy karnaval-melodieë en lirieke soos “Kyk hoe waai die blare deur die tuine van die jaar. Dis die herfsheks se hare wat gekoek is aanmekaar.” Dis Afrikaans met geur en kleur wat jou vra vir meer.

My gunsteling lirieke is ‘n interessante blik op Afrikaners wat ek glo die samelewing goed opsom: “Breindood-Afrikaner Zombies in karavaan en kombies. Wat vleisbraai by die see en hul kos los vir die vlieë. Wat wydsbeen sit en vasklou aan gister se geheue.”

Musiekgewys verander die tempo ook gedurig en dit gee “Herfsheks” ‘n unieke gevoel.

3.Al Die Cool Kinders (8/10)

Die enkelsnit van Blitzkriek is nog ‘n lied wat op die samelewing en veral die jonger generasie van vandag fokus. Dit is ‘n elegie vir die samelewing met sy kontrasterende beeldspraak en metafore wat na die kern van menslike bestaan en identiteit soek. Ek hou veral van hoe die tempo en volume van die musiek gedurig tussen die verse en koor verskil en die snit ekstra lewe gee. “Al Die Cool Kinders” het regtig ‘n mengsel van alles wat min struktuur het, maar tog goed inmekaar pas. Die hoofkitaarmelodie is ook fantasties en bring al die elemente goed bymekaar. Die riff net voor die koor met die “ahhh” refrain is ook een van die beste dele, voor Welsyn met sy unieke rasperstem sing: “As dit maar alles net waar was. Dan sou ek dalk net kon glo dat ‘n filter kon baas wees met ‘n tregter van bo. Ons is almal hier vergader, so eensaam en alleen. Op die skerms skep ons asem om van môre te kreun.” Hierdie lirieke bewys Welsyn se skerp sin vir waarneming. Dit is asof Welsyn hier ‘n stelling maak dat om cool te probeer wees, mens juis dan nie cool maak nie.

4.Ver Hiervandaan (6/10)

“Ver Hiervandaan” is ‘n snit met ‘n ander geur met sy kitaar inleiding wat jou aan ‘n verlate en droë Karoodorpie laat dink. Miskien ook iets uit ‘n Wilde Weste fliek. Nietemin is hierdie’n tipiese Welsyn-treffer met storie-lirieke en tragikomiese tema’s wat deurgaans die luisteraar in vervoering hou. Lirieke soos “’n Hospitaal se bed kon nie sy lewe red en daar dood hy op die vloer. Die verpleegster ruk en bid terwyl sy regop sit en met ‘n knipooog vir my loer,” is iets wat jy nêrens in Afrikaans gaan kry nie. Die tragedie van komplekse gebeurtenisse en die noodlot met behulp van prontuit staaltjies is iets wat Welsyn met sy positiewe melodieë jukstaponeer.

5.Sanlamkliënt (7/10)

Nes die vorige snit op die album is “Sanlamkliënt ook een wat op ‘n interessante manier na die temas van dood en verlies kyk met verbeeldingryke lirieke en ‘n akoestiese kitaarmelodie wat op die maat van ’n wals die fondasie bou. Hierdie tempo werk uitstekend om hierdie storie te vertel wat op ‘n uitdruklike en persoonlike manier uitspeel. Die melodie hier word ook goed op die elektriese kitaar uitgebeeld om tussen die koor en vers verskeidenheid te bied. Dit is ‘n eenvoudige ritme en tempo maar Welsyn bewys dat eenvoud tog die beste werk. Die verhaal van dood en hoe die mense wat oorbly deur die hele proses moet gaan word hier goed uitgebeeld.

“’n Wurm word soms mens se beste maat, want ‘n kis is te klein om boontoe te praat. Jy breek op, dis te laat. Jy’s te kwaad,” sing Welsyn om die ongemaklike telefoongeprekke te verduidelik.

6.Onbeskofte Beloftes (7/10)

Die lekkerluister tempo van “Onbeskofte Beloftes” is een wat jou dadelik jou voete op en af tesame met die ritme sal laat beweeg. Die lirieke is tekenend van hedendaagse families en hoe kinders en ouers albei deur finansiële en verhoudingsprobleme probleme beïnvloed word. Die lirieke: “Onbeskofte beloftes help nie, maar sonder hom is daar ook nie geld nie. Maandag kan mens van vooraf weer probeer,” is tekenend hiervan.

Welsyn se unieke liriekstyl word verder uitgebeeld met die laaste vers wat die waarheid in sy eie styl verwoord: “Die beste beseffings besef mens te laat. Die swakste verskonings is ten minste iets om oor te praat.”

7.My Nuwe Dieët (8/10)

Hierdie onkonvensionele lied fokus op voedsel en etes maar in ‘n diverse en vreemde manier wat jou sal laat terugsit en dink: Hoe het Willim Welsyn hierdie beeldspraak, vergelykings en metafore uitgedink?

‘n Mens kan nie help om sy lirieke vir soetkoek op te eet nie: “Appelkoos-narkose is soos warm konfyt. Pitkos vir die bose wat jou kamer toesluit. En ek swem soos ‘n baber in ‘n bad vol asyn. My nuwe diet is om te wens en te sweet. Jy kan my borde maar breek.”

Hierdie unieke lirieke is maar net ‘n voorsmakie van wat verder in hierdie nommer voorkom. Myns insiens is hierdie die kragtige snit op die album wat kreatiewe lirieke en beeldspraak bevat.

Die musiek agter die woorde help ook om die lirieke verder impak te gee en skep ‘n lui lekker atmosfeer waarin die woorde suurstof kry. Daar is ‘n effense siniese tema wat gedurig deurkruip, sowel is besef van self en hoe dit beter is om jouself te wees en jouself gedurig te verander met ‘n nuwe dieët.

8.Die Seun van die Reën (7/10)

Die rock en roll klank word verder op hierdie snit aangevuur met iets wat aan Deep Purple en Creedance Clearwater Revival dink met die rou klanke wat deurgaans figureer. Die kitaarmelodie en mini-solo’s is ook iets wat sterk hier teenwoordig is en dit gee ‘n kans vir Welsyn om sy kreatiwiteit op die kitaar uit te beeld wat die lirieke verder momentum gee. Die melodiëe in die verse hier herinner so bietjie aan ‘n 90’s grunge effek met die heen en weer speling in die manier hoe die lirieke gesing word.

Tema’s van familiebande, geboorte, ouerskap en die grootwordproses word hier vasgele in tipiese Welsyn-styl.

9.Ysterkonfetti (9/10)

“Ysterkonfetti” is swaarmetaal wat jou kop op en af sal laat ruk en jou die krag van musiek opnuut sal waardeer. Hier is geen lirieke nie en gee die groep die kans om bos te gaan net soos hulle kan. Dis kliphard en het genoeg aggressie en houding om jou ouma van haar stoel af te laat spring. Daar is genoeg verskeidenheid in hierdie 3-minute nommer wat met sagter ritmiese dele die pas wissel totdat dit weer ophou in ‘n kopstamp-crescendo. Ek sal graag hierdie een in lewende lywe wil sien.

10.Dis Vreemd (7/10)

Blitzkriek eindig met ‘n groot slag in die unieke Willim Welsyn styl van “Dis Vreemd.” Die titel van die liedjie is presies wat jy in hierdie een van die staanspoor af ervaar. Die gebruik van storielirieke vat mens op ‘n reis saam met die liedjieskrywer soos hy deur middel van musiek sy unieke gebeurtenis uitdruk. Die kitaarsolo om die lied af te sluit is ook soos heuning vir jou ore wat hard vinnig en op ‘n tipiese rock en roll manier die album op ‘n hoogtepunt afsluit. Definitief een van die beste snitte op die album. Die progressie van die skoon blues-gebasseerde begin tot die vuil en harde hard rock einde is iets wat hier perfek uitgebeeld word.

Die album is beskikbaar op iTunes, Google Play en kan ook by [email protected] bestel word.

Facebook: https://www.facebook.com/williamwelfareband/

Willim Welsyn is:

Willim Welsyn – Kitare en stem

Kyle Gray – Dromme

Gerhard Grobler – Baskitaar

Christiaan Burgess – Perkussie

Jo Ellis – Klawerbord (Keys)