Het Nederlandse Delain timmert al tien jaar een weg naar de top van het symfonische metalgenre. Het vele touren, zowel als headliner als support act, en het consistent afleveren van kwalitatieve albums hebben ervoor gezorgd dat Delain is uitgegroeid tot een band waar rekening mee moet gehouden worden. Op 26 augustus komt hun vijfde album Moonbathers uit en naar aanleiding daarvan sprak ik met frontvrouw Charlotte Wessels.

Voor jullie vorige album hebben jullie veel getourd als support act voor onder andere Nightwish en Sabaton. Heb je het gevoel dat dat zijn vruchten heeft afgeworpen?

Ja zeker, wij hebben vrij vroeg in onze carrière best wel veel headline shows gespeeld, maar als je op een gegeven moment tijdens twee opeenvolgende tours ziet dat de bezoekersaantallen ongeveer hetzelfde zijn, dan kan het interessant zijn om met een band op pad te gaan die een groter of een ander soort publiek trekt zodat je je publiek kunt uitbreiden. We hebben dan ook een aantal hele succesvolle tournees gedaan, zowel in Europa als in Noord-Amerika samen met Nightwish, Sabaton en Within Temptation. Ik heb zeker het idee dat dat zijn vruchten afwerpt. Je ziet dat de bezoekersaantallen toenemen, wat natuurlijk ook te maken heeft met nieuw materiaal, maar bijvoorbeeld na shows vertellen ook veel mensen dat ze je voor het eerst gezien hebben als voorprogramma, en dat ze nu onze hele show van je willen zien. Het is dus zeker nuttig om af en toe die stap te maken.

Dit is waarschijnlijk ook zo voor festivals, waar niet iedereen speciaal voor jou komt maar dat je zo wel nieuwe fans kunt krijgen.

Absoluut, en dat is ook het verschil. Het maakt het leuker en spannender omdat je de kans krijgt mensen kennis te laten maken met je muziek en misschien zelfs fan van je kan laten worden. Mensen vragen vaak wat ik leuker vind: festivals of clubshows. Aan festivals vind ik dat dus het leukste, aan de andere kant is het toffe aan clubshows dat ze intiem zijn en dat iedereen voor jou komt en meezingt. Ze hebben dus allebei hun charmes.

Nightwish heeft jullie zelfs meerdere keren meegevraagd als support act, ik neem aan dat jullie dus goed met elkaar opschieten?

Absoluut, de eerste tour in Noord-Amerika verliep zo lekker dat ze ons nadien nog hebben meegevraagd, dus dat is een beetje uit de hand gelopen, haha.

Merel is ondertussen ook een vast lid van de band geworden. Is het aangenamer voor jou nu je niet meer de enige vrouw in de band bent, of maakt het weinig uit voor je?

Voor mij maakt dat niet zo veel uit. Merel is een onwijs toffe chick, maar dat heeft voor mij echt meer met karakter te maken dan met geslacht, ze is gewoon een goede toevoeging aan de familie.

Eerder dit jaar brachten jullie al de EP Lunar Prelude uit. Wat was de reden voor die release?

Wel, we hebben enkele heel drukke jaren achter de rug, maar traditioneel pak je een grote pauze waarin je een nieuwe plaat gaat schrijven en opnemen, en tussen de tours door hebben we daar nu niet echt de tijd voor gehad. Nu hadden we dat al voorzien, en hebben we al heel vroeg besloten om het hele schrijf- en productieproces op te knippen in meerdere korte momenten waardoor we én de tijd tussen de tours konden gebruiken om te schrijven en op te nemen, én ook de nummers de aandacht en tijd konden geven die ze nodig hebben. Als gevolg daarvan waren enkele songs al heel vroeg klaar terwijl de rest van het album nog geschreven moest worden. Toen kwam de vraag van zowel de fans als het label over waar we mee bezig waren, en aangezien we al enkele nummers af hadden, was een EP voor ons heel praktisch te doen. Daarnaast was het ook voor ons heel cool omdat je vaak een jaar of twee moet wachten voordat je nummers naar buiten kan brengen, maar nu konden we dus al een aantal nummers aan de buitenwereld laten horen en hoefden we daar dus minder lang op zitten wachten.

Een aantal nummers daarvan staan nu dus ook op de nieuwe plaat Moonbathers.

Klopt, we wilden echt een prelude maken op Moonbathers, daarom ook dat de EP Lunar Prelude heet omdat we toen al wisten dat het album zo ging heten.

Binnenkort komt dan het nieuwe album uit. Het is wellicht het meest uiteenlopende dat jullie al hebben uitgebracht. Is dat een bewuste keuze geweest?

Weet je, het is altijd een grijs gebied wat betreft bewust en spontaan. We zetten voor onszelf altijd wel doelen, bv. om onze zwaarste plaat tot nu toe te maken, maar aan de andere kant dat wat tot ons komt op het moment, dat moeten we ook toestaan. Het moet een organisch proces blijven. Soms wil je een keiharde metaltrack schrijven, maar komt er een veel poppier nummer uit, maar dat vinden we prima en daarom is het materiaal zo divers geworden. Dat het zo uiteenlopend is ligt volgens mij ook wel aan het feit dat we het productieproces dus opgeknipt hebben in verschillende delen. We hebben echt op verschillende momenten, plekken, mindsets en gemoedstoestanden geschreven. Het valt misschien niet één op één aan elkaar te linken maar als ik er op terug kijk vind ik het wel een logisch gevolg. Je bent uiteindelijk over een periode van twee jaar aan het schrijven, dus is het niet gek dat daar verschillende soorten nummers uit voortkomen.

Is het de eerste keer dat jullie tussen de tours door nummers schrijven en opnemen?

Het schrijven tussendoor doen we altijd wel, maar het volledig opnemen en mixen van een aantal nummers tussen de shows door is echt nieuw. Het is altijd fijn als je al wat werk hebt gedaan. Dinsdag- en donderdagavond gingen we dan schrijven, maar nu is dat proces dus veel intensiever geweest door naast het schrijven en het maken van de preproducties ook al daadwerkelijk op te nemen. We zijn dus een paar keer tussendoor naar verschillende studio’s gegaan voor opnames, wat dus helemaal nieuw voor ons was.

Heb je zelf een favoriet nummer?

Nog niet echt. The Glory And The Scum vind ik wel heel gaaf, Chrysalis – The Last Breath ook, maar dat is ook omdat we al een tijdje geen ballad hebben gedaan, dus dat was wel leuk. Turns The Lights Out is ook een favoriet. De tijd moet het nog een beetje leren, welke live goed werken en zo, maar dit zijn degene die het eerst in me opkomen.

Luister je achteraf ook veel terug naar de plaat?

Eigenlijk niet, meestal pas na een lange tijd. Ik ben heel erg tevreden over de plaat, maar ik ben ook een enorme perfectionist. Ik heb nog nooit een plaat, project of scriptie geschreven waarbij ik niet naderhand dacht “Had ik nu maar dit gedaan”. Vlak na het productieproces zit alles nog zo vers in je hoofd, en luister je er dus niet objectief en met plezier naar, dat komt echt pas een paar maanden later. Maar daar kijk ik wel naar uit bij deze plaat.

Waar haal je de inspiratie voor de teksten van dit album vandaan?

Ook dat komt uit heel verschillende bronnen. Ik haal sowieso veel teksten uit films, boeken, eigen ervaringen etc. maar ik maak ook steeds de kanttekening dat het niet echt specifiek uit een boek of uit eigen ervaring komt. Als je bijvoorbeeld een zin uit een boek leest die zo met je resoneert, dan is dat vaak ook juist omdat dat inhaakt op je eigen ervaring, dus het is altijd een beetje een mix van beide. Nu The Glory And The Scum is bijvoorbeeld erg geïnspireerd door The Better Angels Of Our Nature, een boek over de geschiedenis van geweld in de mensheid. Dat klinkt misschien heel pessimistisch, maar de kern van het boek is dat we nu in de meest vreedzame tijd ooit in onze geschiedenis leven - 2016 is daar nog niet bijgerekend – dus op zich is het wel een positief boek. We hebben allemaal het potentieel tot zowel goed als kwaad, The Glory And The Scum dus, en het is aan ons wat we daarmee doen. Zowel Chrysalis – The Last Breath als Danse Macabre zijn dan weer geïnspireerd door een filmscript van een vriend van ons die screenwriter is. Dat was een heel nieuwe ervaring maar heel leuk en uitdagend om te doen. Turns The Lights Out is een ode aan een van mijn favoriete fantasyschrijvers, Neil Gaiman. Het is een nummer vanuit het perspectief van het karakter de Dood, die de gedaante heeft van een jonge Gothic vrouw, uit zijn fantastische stripreeks 'Sandman'. De inspiratie komt dus wederom van alle kanten. Dan zijn er ook een aantal nummers waar niet direct een bron aan vasthangt. Ik heb heel wat krabbeltjes, notities, korte gedichtjes en zinnetjes die ik tof vind en halverwege de dag opkomen. Dat zijn vaak de dingen waar ik naar teruggrijp op een moment dat ik dan een volledige tekst wil schrijven om te kijken wat zich laat uitbreiden tot een songtekst.

Begin je voor sommige nummers misschien eerst met de tekst en volgt dan pas de muziek?

Dat ligt er aan, het gebeurt allebei wel. We schrijven meestal met drieën: onze toetsenist Martijn, gitarist Guus Eikens, die niet meer live met ons speelt maar wel vanaf het begin bij de band betrokken is, en ik. Soms beginnen we met een voorzetje. Bij mij is dat meestal zang, melodie met tekst of akkoorden. In het geval van Danse Macabre en The Hurricane is dat bijvoorbeeld zo gegaan. Met andere nummers start je dan weer vanuit een riff, een beat of een thema. Het is dus eigenlijk voor alle nummers anders.

Er is opnieuw een bijdrage van Alissa White-Gluz. Is er een speciale reden dat jullie haar weer hebben gevraagd?

We vinden haar gewoon supertof, haha! Nee, we waren heel erg blij met haar bijdrage aan The Tragedy Of The Commons op het vorige album. We hebben dat ook vaak live gespeeld met haar erbij, en dat was heel erg leuk. We wilden dus als het kon nog een keer met haar werken, en met Hands Of Gold hebben we die kans gegrepen en ik vind dat ze het super vertolkt heeft.

Zijn er misschien nog zangers of zangeressen die je graag ooit op je plaat zou hebben?

Marco Hietala van Nightwish heeft natuurlijk op een heleboel van onze platen meegedaan. Hij doet nu niet mee maar hij is toch iemand waarvan ik vind dat hij heel goed bij onze muziek past. Hij is ondertussen bijna een deel van de band geworden dus we verwelkomen hem altijd graag weer. Verder zijn er zoveel goede muzikanten op deze wereld waar ik graag een keer mee zou willen zingen. Ik ben zelf een onwijs grote fan van Nick Cave, maar dat is toch nog wel dromen.

Scandal is een cover van een Queen nummer. Hoe zijn jullie op deze keuze gevallen?

Dat was een idee van Martijn, hij was gek op dat nummer. Ik was er zelf eerst een beetje bezorgd over omdat het echt giganten zijn die je gaat coveren, dus dat vond ik wel spannend. Maar het feit dat het een minder bekend nummer is en dat we de expliciete toestemming van Brian May hadden maakte het wel cool om het aan te pakken.

Het is sowieso geen logische keuze. Veel metalbands coveren nummers van andere metalbands. Dat was hier niet het geval, maar jullie hebben er wel echt jullie eigen nummer van gemaakt.

Ja absoluut, we zijn ook echt bezig geweest met de balans op te maken tussen een nummer je eigen maken en tegelijkertijd moet het nummer herkenbaar blijven. Het is gewoon een supervet nummer dus we wilden daaraan zelf niks veranderen. We hebben dan het eigene echt gehaald uit de sounds die we gebruiken. We hebben alle partijen ingevuld met onze eigen sound maar we hebben ze niet veranderd. We hebben het nummer dan ook sneller en hoger gemaakt. Mijn stem is natuurlijk ook echt anders. Je ziet nog wel vaak dat bands de neiging hebben om nummers van anderen heel erg om te gooien. Soms pakt dat goed uit maar in dit geval wilden we echt met veel respect voor het origineel eraan werken.

Binnenkort volgt een Europese tour met Evergrey en Kobra and the Lotus. Wat kunnen de fans verwachten?

Het zal natuurlijk redelijk gefocused zijn op nummers van Moonbathers, maar we vinden het ook leuk om echt een mix te maken van nummers uit al onze platen die wij zelf het liefst live spelen. Voor mensen die vaker naar onze shows komen is het volgens mij wel leuk om nieuw materiaal te horen, maar ook voor mensen die ons nog nooit hebben gezien zullen de nummers die ze verwachten te horen zeker langskomen.

Zullen er misschien ook nummers van vorige platen tussen zitten die jullie al in lange tijd niet of zelfs nog nooit gespeeld hebben?

We proberen altijd wel om een verrassing in de set te stoppen, maar omdat het een verrassing is kan ik er niet teveel over uitweiden.

In December vindt dan een speciaal verjaardagsconcert plaats in de Paradiso, dat ook wordt opgenomen voor een live-DVD. Dat wordt ook iets uniek neem ik aan?

Ja absoluut, het wordt een hele bijzondere show met een grote productie, veel gasten, een verjaardagsfeestsfeer en een nostalgisch thema omdat we willen terugblikken op wat we de afgelopen jaren hebben gedaan met z’n allen.

Is er een speciale reden waarom je voor de Paradiso hebt gekozen?

Paradiso is natuurlijk een redelijk legendarische zaal in Nederland. We hebben er zelf als headliner nog nooit gestaan, dus dit was wel een mooie gelegenheid. Voor zulke opnames wil je natuurlijk ook echt wel een supermooie locatie hebben en die moet wel passen bij wat je wil uitstralen op zo’n DVD.

Delain maakt een soort van Symphonic Metal. Als iemand jou zou vragen wat Symphonic Metal juist is, welke drie platen zou je die persoon dan aanraden?

Heel goeie vraag, even denken. Ik denk wel dat er wel een plaat van Within Temptation tussen zou zitten, iets van het eerdere werk. Nightwish ook, voornamelijk omdat Martijn een hele grote fan is. Ook een band als Kamelot bijvoorbeeld, niet alle Symphonic Metal wordt tenslotte door dames gezongen. De kunst is om binnen een genre je eigen niche uit te graven en te zorgen dat je daar een aparte plek in hebt, en volgens mij zijn we daar wel heel hard aan bezig.



Metalfans.be-nieuws in je facebook nieuwsfeed?