Salvēte! Alexia sum, et ecce meus blox novus Latīnus!

Incipiō hunc blogem, quod linguam Latīnam studēre multum amō, sed, experientiā meā, blogēs bonōs prō inceptōribus difficilia sunt invenientū. Amō blogem quī iūcundus est, quī pulchram praesentātiōnem habet, ac quī ab inceptōribus facilē intellegārī potest. Exemplī grātiā, blox quem māximē amō est Pri io ajn, blox Esperanticus quī mē multum adiuvābam ut linguam Esperanticam discerem. (Nōn negābō hunc blogem illō multum affectum esse, corrīdeō)

Blogēs quōs invēnī plerumque iūcundī sunt, sed paucī eōrum pulchrī sunt, et quī pulchrī sunt, bonī prō inceptōribus nōn sunt. Etiam quōrum blogum quī vōcābulīs facilibus ūtiuntur, paucī rem gravissimam (secundum mē) habent: macra. Sī scrīptum vōcālēs longās et brevēs nōn distinguit, quōmodo aliquis verba rēctē discat? Cōnfundēns esse putō, nam quodque verbum quaerere in dictiōnāriō ut prōnūntiātiōnem sciam nōn vōlō.

Itaque cōgitāvī – sī tālem blogem invenīre nōn possum, eum creem!

(ac sī tālis blox iam exsistit, utīque blogem habēre vōlō :P)

Ergō ‘Cōgitātiunculās’ praesentō, bloculum meum prō cōgitātiunculīs meīs! In hōc bloge scrībam hebdomadāliter (aut saepius) dē rēbus quae mē tenent, et cōnābor ea facere tenentia vōbīs. Sed certē, quoniam ego ipsa inceptrix sum, errōrēs faciam (ac fortasse etiam haec sententia grammaticē errōnea est). Hic blox est ut ego et (ut spērō) aliī discāmus ac melior fīāmus, ergō sī errō, dīcite mihi, atque id corrigam.