آمیودارون دارویی است که برای درمان آریتمی قلب (ضربان قلب نامنظم) استفاده می شود. این دارو تحت نامهای تجاری Cordarone، Pacerone و Nexterone بفروش میرسد. Nexterone یک مایع استریل است که می تواند بصورت داخل وریدی داده شود. آمیودارون یک داروی تجویزی است. می توانید آن را با نسخه ی پزشک تهیه کنید.

نحوه عملکرد آمیودارون

همانند اکثر داروهای ضد آریتمی (داروهایی که ضربان قلب نامنظم را درمان می کنند)، آمیودارون با تغییر نحوه انتقال سیگنال های الکتریکی قلب کار می کند.

آمیودارون سیگنال های الکتریکی قلب را با مسدود کردن کانال های خاص در سلول های قلب تغییر میدهد. این کانال ها به سدیم، پتاسیم و کلسیم اجازه میدهند تا به خارج سلولها حرکت کنند.

سدیم، پتاسیم و کلسیم چیزهایی هستند که سیگنالهای الکتریکی قلب را حمل می کند. با مسدود کردن کانال هایی که این عناصر را در سلول ها حرکت می دهند، آمیودارون سیگنال های الکتریکی را تغییر می دهد. این، به نوبه خود، باعث تغییر ضربان قلب می شود.

از آنجایی که آمیودارون هر سه کانال را در سلول های قلب مسدود می کند، اثرات مختلفی بر روی ضربان قلب می گذارد. ازجمله:

کاهش سرعت حرکت قلب در طول هر ضربان

افزایش زمان بین ضربات قلب

کاهش میزان ضربان قلب

موارد استفاده از آمیودارون

آمیودارون برای درمان نوعی ضربان قلب نامنظم به نام فیبریلاسیون بطنی V-fib تایید شده است.

V-Fib زمانی اتفاق می افتد که ضربان قلب غیر طبیعی در بخشی از قلب به نام بطن ها اتفاق بیفتد. این ها حفره های بزرگی هستند که خون را از قلب به ریه ها و بدن پمپ میکند. V-Fib یک بیماری جدی است که می تواند ضربان قلب را متوقف کند.

آمیودارون برای درمان فیبریلاسیون دهلیزی (A-Fib) و تاکیکاردی بطنی بدون نبض پس از دادن شوک سوم در الگوریتم احیاء پیشرفته قلبی (و همچنین تاکی کاردی بطنی با نبض و پایدار) کاربرد دارد.

این دارو در درمان پرکاری تیروئید هم به کار میرود.

دوز مورد نیاز آمیودارون

دوز بزرگسالان

دوز تجویزی آمیودارون توسط پزشک به موارد زیر بستگی دارد:

فرم دارو (قرص یا داخل وریدی)

نوع بیماری قلبی V-Fib

قرص Amiodarone

پزشکان معمولا آمیودارون را در فرم قرص تجویز می کنند. شما باید دوز تجویز شده را هر روز در یک زمان مصرف کنید. اگر میخواهید آمیودارون را با غذا یا بدون غذا مصرف کنید، باید در آغاز درمان تصمیم بگیرید. درمان معمولا با دوز اولیه آغاز میشود و با دوزهای نگهدارنده ی کمتر ادامه پیدا میکند. اگر پزشک آمیودارون را برای درمان V-Fib تجویز کند، دوز مصرفی احتمالا به اینصورت خواهد بود:

دوز اولیه: 800 میلی گرم – 1600 میلی گرم در روز تا زمانی که کل 10000 میلی گرم مصرف شود (معمولا 1 هفته تا 12 روز)

800 میلی گرم – 1600 میلی گرم در روز تا زمانی که کل 10000 میلی گرم مصرف شود (معمولا 1 هفته تا 12 روز) دوز نگهدارنده: 200 تا 400 میلی گرم در روز

اگر پزشک آمیودارون را برای درمان A-Fib تجویز کند، دوز مصرفی احتمالا به اینصورت خواهد بود:

دوز اولیه: 600 تا 800 میلی گرم در روز تا زمانی که کل 10000 میلی گرم مصرف شود (معمولا 12 تا 16 روز)

600 تا 800 میلی گرم در روز تا زمانی که کل 10000 میلی گرم مصرف شود (معمولا 12 تا 16 روز) دوز نگهدارنده: 200 میلی گرم در روز

آمیودارون تزریقی

به طور کلی پزشکان آمیودارون تزریقی را تنها در شرایط اضطراری تجویز میکنند. دشوار است که بگویم دقیقا چه مقدار آمیودارون تزریقی در شرایط اضطراری لازم است. این مقدار توسط پزشک مشخص میشود. با این حال، به طور معمول، دوز مصرفی آمیودارون تزریقی در شرایط اضطراری بصورت زیر است:

دوز اولیه: 150 میلی گرم در 10 دقیقه

150 میلی گرم در 10 دقیقه دوز نگهدارنده (فاز I): 1 میلی گرم در دقیقه برای 6 ساعت

1 میلی گرم در دقیقه برای 6 ساعت دوز نگهدارنده (فاز II): 0.5 میلی گرم در دقیقه برای 17 تا 18 ساعت بعد

دوز سالمندان

درمان با آمیودارون برای افراد سالمند هم به احتمال زیاد، شبیه به درمانی است که برای بزرگسالان جوان استفاده می شود. با این حال، از آنجا که افراد مسن در معرض خطر بیشتری برای عوارض جانبی هستند، پزشک احتمالا دوز اولیه را در پایین ترین حد نرمال تجویز می کند. به این ترتیب نحوه ی اثر دارو بر فرد مشخص میشود. در صورت لزوم، ممکن است میزان دوز در طول زمان افزایش یابد.

دوز کودکان

پزشکان ترجیح می دهند که آمیودارون را برای کودکان تجویز نکنند. این به این دلیل است که آمیودارون می تواند عوارض جانبی جدیدی در درازمدت داشته باشد.

بااینحال اگر کودک به آریتمی جدی مبتلا باشد، ممکن است آمیودارون لازم باشد. در این مورد، دوز دارو بر اساس وزن کودک محاسبه خواهد شد.

قرص Amiodarone

دوز معمول آمیودارون برای مصرف کودک به اینصورت است:

دوز اولیه: 5 میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن دو بار در روز به مدت 10 روز

5 میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن دو بار در روز به مدت 10 روز دوز نگهدارنده: 5 میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن یک بار در روز

دوز روزانه کل نباید بیش از 200 میلی گرم باشد.

آمیودارون تزریقی برای کودکان

اگر آمیودارون در شرایط اضطراری مورد نیاز بود، پزشک احتمالا آمیودارون تزریقی را تجویز می کند.

دوز معمولی آمیودارون تزریقی برای کودکان:

شروع دوز: 5 میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن بیش از 20 دقیقه (حداکثر 300 میلی گرم)

5 میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن بیش از 20 دقیقه (حداکثر 300 میلی گرم) دوز نگهدارنده: 10 میکروگرم در هر کیلوگرم در دقیقه در طی 24 ساعت بعد (حداکثر 1200 میلی گرم)

عوارض جانبی آمیودارون

عوارض جانبی شایع و معمولا بیخطر

ایجاد نقاط کوچک مواد معدنی در چشم

حالت تهوع

بی اشتهایی

آفتاب سوختگی (حساسیت به نور)

تغییر رنگ پوست

در حالی که هیچ یک از این عوارض جانبی مرگبار نیست، برخی از آنها ممکن است کیفیت زندگی را کاهش دهد. درصورت مشاهده ی تغییر در چشم و عوارض جانبی شدید به پزشک مراجعه کنید. اگر حالت تهوع یا بی اشتهایی شدید باشد، باید با پزشک درباره کاهش دوز دارو صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی

آسیب ریوی: این جدی ترین عارضه ی جانبی آمیودارون است. آسیب شدید ریه آمیودارون در 2 تا 17 درصد از افرادی که آن را مصرف می کنند اتفاق می افتد. علائم ایجاد آسیب ریه سرفه های مداوم و یا تنگی تنفس است. در صورت مشاهده ی هر یک از این علائم هنگام مصرف آمیودارون، بلافاصله با پزشک مشورت کنید. این علائم می تواند خیلی سریع پیشرفت کند و ممکن است موجب قطع تنفس شود.

این جدی ترین عارضه ی جانبی آمیودارون است. آسیب شدید ریه آمیودارون در 2 تا 17 درصد از افرادی که آن را مصرف می کنند اتفاق می افتد. علائم ایجاد آسیب ریه سرفه های مداوم و یا تنگی تنفس است. در صورت مشاهده ی هر یک از این علائم هنگام مصرف آمیودارون، بلافاصله با پزشک مشورت کنید. این علائم می تواند خیلی سریع پیشرفت کند و ممکن است موجب قطع تنفس شود. ضربان قلب و فشار خون: در برخی موارد، آمیودارون می تواند موجب کاهش ضربان شدید قلب شود. این می تواند باعث افت فشار خون شود. درصورتی که آمیودارون بصورت تزریقی داده شود، این عوارض جانبی رایج است. دکتر احتمالا فشار خون را در زمان دریافت آمیودارون در بیمارستان، کنترل خواهد کرد.

در برخی موارد، آمیودارون می تواند موجب کاهش ضربان شدید قلب شود. این می تواند باعث افت فشار خون شود. درصورتی که آمیودارون بصورت تزریقی داده شود، این عوارض جانبی رایج است. دکتر احتمالا فشار خون را در زمان دریافت آمیودارون در بیمارستان، کنترل خواهد کرد. آسیب کبدی: آمیودارون می تواند برای کبد شما سمی باشد. پزشک احتمالا هر 6 ماه از آزمایش خون برای بررسی عملکرد کبد استفاده میکند.

آمیودارون می تواند برای کبد شما سمی باشد. پزشک احتمالا هر 6 ماه از آزمایش خون برای بررسی عملکرد کبد استفاده میکند. آسیب تیروئید: آمیودارون ممکن است برای تیروئید نیز سمی باشد. پزشک احتمالا هر 6 ماه یکبار آزمایش خون را برای نظارت بر عملکرد تیروئید انجام می دهد.

توقف مصرف آمیودارون

نباید آمیودارون را بدون مشورت با پزشک متوقف کنید. اگر علائم بیماریتان بهبود یافته است، مصرف آمیودارون را متوقف نکنید. این به این معنی نیست که بیماری شما درمان شده است. این به سادگی به این معنی است که دارو در حال کار است. اگر مصرف آمیودارون را متوقف کنید، علائم شما ممکن است بازگردد.

متوقف کردن آمیودارون می تواند سخت باشد، زیرا مدت زیادی (چند ماه) در بدن باقی می ماند. این به این معنی است که پیش بینی افت فشارخون مشکل است. پزشک باید از نزدیک مراقب شما باشد و درمان های جدیدی را امتحان کند.

هشدار برای استفاده از آمیودارون

هشدارهای عمومی

اگر به هر یک از مواد آمیودارون حساسیت دارید، آن را مصرف نکنید.

در هنگام مصرف آمیودارون، گریپ فروت یا آبمیوه گریپ فروت مصرف نکنید. گریپ فروت حاوی ترکیباتی است که از حروج آمیودارون از بدن جلوگیری می کند. این می تواند باعث ایجاد میزان زیادی دارو در بدن میشود و ممکن است به عوارض جانبی جدی و یا اضافه وزن منتهی شود.

آمیودارون را بیشتر از مقدار تجویز شده توسط پزشک مصرف نکنید چون میتواند منجر به اوردوز شود.

هشدارها برای گروههای خاص

زنان باردار

اگر قبل از مصرف آمیودارون باردار یا مایل به بارداری هستید، به پزشک اطلاع دهید.

مصرف آمیودارون در دوران بارداری ایمن نیست و ممکن است به جنین آسیب برساند.

اگر حین مصرف آمیودارون باردار شده ايد يا قصد بارداری دارید، با پزشک صحبت کنيد. ممکن است لازم باشد که مصرف آمیودارون را متوقف کنید.

مادران شیرده

آمیودارون می تواند از شیرمادر عبور کند بنابراین نباید در این دوران مصرف شود.

اگر پزشکتان تصمیم بگیرد که نیاز به مصرف آمیودارون دارید، باید شیردهی را متوقف کنید.

کودکان (کمتر از 3 سال)

ایمنی آمیودارون در کودکان زیر 3 سال تایید نشده است؛ بنابراین نباید در این گروه سنی مصرف شود.

آمیودارون در مقایسه با داروهای مشابه

آمیودارون در مقابل دیگوکسین

دیگوکسین داروی دیگری است که میتواند ضربان قلب را تنظیم کند. پزشکان معمولا آن را برای درمان نارسایی قلبی تجویز می کنند، اما ممکن است برای فیبریلاسیون دهلیزی یا A-Fib هم تجویز شود.

دیگوکسین به طور کلی با کاهش سرعت ضربان قلب، A-Fib را درمان می کند. این دارو برای کنترل علایم A-Fib در زمان استراحت عملکرد خوبی دارد. با این حال، در جلوگیری از A-Fib در هنگام ورزش خیلی موثر نیست. به همین علت، برای درمان A-Fib، پزشک بیشتر آمیودارون را تجویز می کند.

آمیودارون در مقابل آدنوزین

آدنوزین یک ماده شیمیایی است که بدن به طور طبیعی برای کاهش سرعت ضربان قلب تولید میکند. اگر به آریتمی قلبی جدی مبتلا هستید، پزشک ممکن است برای شما داروی آدنوزین هم تجویز کند.

آمیودارون در مقابل متوپرولول

متوپرولول متعلق به دسته ی داروهای “بتا بلوکر” است. این دارو برای درمان A-Fib پس از عمل جراحی قلب استفاده می شود. در مورد تجویز آمیودارون یا متوپرولول پزشک تصمیم خواهد گرفت.

آمیودارون در مقابل آتروپین

آمیودارون و آتروپین هر دو برای درمان ضربان قلب نامنظم موثر هستند؛ اما آنها در شرایط مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. اگر ضربان قلب سریع است، آمیودارون ضربان قلب را کاهش می دهد. اما درصورت پایین آمدن بیش ازحد ضربان قلب یا متوقف شدن آن، آتروپین تجویز میشود تا ضربان قلب تسریع یابد.

تداخلات دارویی آمیودارون

آمیودارون میتواند با داروهای دیگر تداخلات جدی داشته باشد. مهمترین آنها عبارتند از: