Χέρι χέρι Αδωνις και χρυσαυγίτες στους «εξωκοινοβουλευτικούς αγώνες» του 2010.

Aιφνιδιάστηκαν -λένε- κάποιοι με τη δημόσια «διαπίστωση» του Αδώνιδος, τη στιγμή ακριβώς που τριάντα πρόσφυγες πνίγονταν στο Ιόνιο, πως οι εναγώνιες τηλεφωνικές κλήσεις των ναυαγών για βοήθεια πιστοποιούν ότι «έχουμε πέσει θύματα ομαδικής προσπάθειας αλλοίωσης της χώρας». Στην πραγματικότητα, αν παρακάμψουμε τον απύθμενο παραλογισμό του μπουμπούκου (ο «εποικισμός» της Ελλάδας με μουσουλμάνους τεκμαίρεται από την προσπάθεια κάποιων απ’ αυτούς να την... εγκαταλείψουν!), η δήλωσή του δεν μας αποκαλύπτει το παραμικρό γι’ αυτόν που να μην ήταν ήδη γνωστό από καιρό. Γνωστές οι απόψεις του, γνωστό και το παρελθόν του.

Σ’ αυτό το τελευταίο, περίοπτη θέση κατέχει το συμβάν που θυμίζουμε σήμερα εδώ, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης μιας περίπου δεκαετίας: η πανηγυρική συμμετοχή του στη ρατσιστική συγκέντρωση της 6ης Φεβρουαρίου 2010 στην Παλιά Βουλή ενάντια στο νομοσχέδιο (μετέπειτα Ν.3838/2010 ή «Νόμος Ραγκούση») που έδωσε τη δυνατότητα στη δεύτερη γενιά μεταναστών, στα παιδιά δηλαδή που δεν γνώρισαν άλλη πατρίδα από τη χώρα μας, ν’ αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια.

Βουλευτής του ΛΑΟΣ, ο Αδωνις ήταν ο μόνος από τους τότε «300» που έδωσε το «παρών» στην κακόφημη σύναξη, νομιμοποιώντας την κραυγή «ο λαός δεν ξεχνά, τους προδότες τούς κρεμά!». Και, φυσικά, δεν παρέλειψε να κάνει δηλώσεις στις κάμερες: «Ανένταχτοι Ελληνες πατριώτες χωρίς τη συμμετοχή κομμάτων σήμερα έχουν μαζευτεί για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Εγώ βρίσκομαι σήμερα εδώ για να μεταφέρω το μήνυμα από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ: αυτό το νομοσχέδιο δεν θα περάσει! Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, και εντός του Κοινοβουλίου και εκτός του Κοινοβουλίου, για να εμποδίσουμε ένα νομοσχέδιο που, αν περάσει, θα καταστρέψει την πατρίδα».

Μπορεί η πατρίδα να μην καταστράφηκε στο μεσοδιάστημα απ’ αυτόν ειδικά τον νόμο, ο κινδυνολόγος βουλευτής είχε όμως -χάρη σε κάτι τέτοια- μέλλον λαμπρό μπροστά του.

Για τη σύνθεση του ακροατηρίου του, εξαιρετικά εύγλωττο αποδεικνύεται το ρεπορτάζ του ομόφρονος «Στόχου», με τίτλο «Γαλανόλευκο ποτάμι πλημμύρισε πάλι το κέντρο της Αθήνας!»: «Για πρώτη φορά», διαβάζουμε, «βρέθηκαν δίπλα-δίπλα όλοι. Η νεολαία ΛΑΟΣ, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, οι Ελληνόψυχοι, ο Σπύρος Χαντζάρας με την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας, Ορθόδοξες Οργανώσεις και πατριώτες που δεν αντέχουν τα όσα συμβαίνουν εις βάρος του Εθνους μας. Ο ένας στάθηκε δίπλα στον άλλον» (11/2/2010· τα κεφαλαία του πρωτοτύπου).

Επίσημος οργανωτής ήταν κάποια «Πανελλήνια Επιτροπή Πατριωτικών & Χριστιανικών Συλλόγων και Φίλων του Αγίου Ορους» −εξ ου και τα περί «ακομμάτιστης» μάζωξης, όπως εξηγούσε ο elkosmos.gr (του ΛΑΟΣ) κι αναπαρήγαγε η «Ελεύθερη Ωρα» (8/2): «Περισσότεροι από χίλιοι Ελληνες πατριώτες διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας κατά του νομοσχεδίου που προωθεί η κυβέρνηση για την ιθαγένεια. [...] Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στους διοργανωτές όσο και στους συμμετέχοντες, οι οποίοι έδωσαν μια εικόνα συσπείρωσης και αυθόρμητης λαϊκής αντίδρασης απέναντι σε μια τεράστια απειλή για το έθνος. Για πρώτη ίσως φορά τα τελευταία χρόνια μια πατριωτική κινητοποίηση αρκέστηκε στα χρώματα της γαλανόλευκης, χωρίς να την καπηλευθεί κανείς εκ των συμμετεχόντων. Ακόμη και η παρουσία του βουλευτή του ΛΑΟΣ Αδώνιδος Γεωργιάδη δεν έδωσε σε καμία περίπτωση κομματικό χαρακτήρα στην εκδήλωση, γεγονός που εκτιμήθηκε θετικά από όλους τους παρευρισκόμενους».

Το ίδιο ακριβώς κείμενο δημοσιεύτηκε και στον εβδομαδιαίο «Ελεύθερο Κόσμο» (14/2), με μια μικρή τροποποίηση: οι «περισσότεροι από χίλιοι» διαδηλωτές της αρχικής ανάρτησης μετατρέπονται εδώ σε «περισσότερους από πέντε χιλιάδες»!

Από ελαφρά διαφορετικό μετερίζι, την εικόνα μας για το συμβάν συμπληρώνει (και διορθώνει), το ρεπορτάζ της «Χρυσής Αυγής» (17/2). Τη συγκεκριμένη συγκέντρωση, διευκρινίζει, «η Χρυσή Αυγή την ενίσχυσε, αλλά έβγαλε ανακοίνωση ότι δεν είναι διοργανώτρια, αφ’ ενός μεν διότι αυτό ήταν κατά ένα μέρος αλήθεια, αφ’ ετέρου δε για να αποφύγει τις υστερικές κραυγές των “εθνικοφρόνων” αντιφασιστών, οι οποίοι δεν θέλουν να έχουν σχέση με τους κακούς “φασίστες” της Χρυσής Αυγής [...]. Για την όποια επιτυχία αυτής της συγκεντρώσεως συνετέλεσαν πολλοί, ενωτικά με αξιοπρέπεια και με ήθος! Δεν χρειάζονται λεπτομέρειες. Ολοι γνωρίζουν. Ακόμη και πολλές από τις Γαλανόλευκες Σημαίες από τα γραφεία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ μεταφέρθηκαν στην πλατεία Κολοκοτρώνη».

Με άλλα λόγια, οι καμουφλαρισμένοι ναζί έβαλαν το μπούγιο και τις υποδομές, για να στείλει τα μηνύματά του (και δικά τους μηνύματα) ο Αδωνις! Για να πούμε όμως και του μπουμπούκου το δίκιο, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ δεν ήταν απολύτως μόνος του στην ξενοφοβική καμπάνια εκείνων των κρίσιμων ημερών, που έθεσε τις βάσεις για την εκτόξευση της χιτλερικής συμμορίας στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Με ευπρεπέστερες διατυπώσεις και θεσμικότερο σκεπτικό, τον ίδιο ακριβώς κώδωνα κινδύνου χτυπούσε τον καιρό εκείνο ακόμη και η φιλελεύθερη «Καθημερινή». «Το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης συνιστά τη σημαντικότερη απειλή εθνικής ασφάλειας για τη χώρα», διακήρυττε λ.χ. το πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της στις 6/10/2010. «Η κατάληψη πολλών γειτονιών της Αθήνας από ομάδες λαθρομεταναστών έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο».

Το φιδάκι που θα ξεπρόβαλλε οσονούπω από τ’ αυγό μάλλον θα δυσκολευόταν ν’ αναγνωρίσει τους πραγματικούς γονείς του.