Tenzij een kabinet voortijdig valt, duurt een regeringsperiode in Nederland niet vier maar grofweg tweeënhalf à drie jaar. Daarin kunnen naar hartelust moeilijke beslissingen genomen worden. Over stikstof­beperking bijvoorbeeld. Er wordt misschien bezuinigd, en als er eens wat overblijft, dan wordt dat mondjesmaat verdeeld. Soms durft een politicus midden in die veilige periode een ideologisch balletje op te gooien. Maar aan elk feestje komt een einde. Over ruim een jaar wacht ons alweer de volgende stembusgang.

Het CDA trapte afgelopen zaterdag de campagne af voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2021, en deed dat bij monde van Hugo de Jonge, vicepremier en minister van volksgezondheid. In een in­terview met NRC sprak hij voornamelijk over mi­gratie. De Jonge wil de migratie inperken, hij wil ook een ‘voorspelbaar vluchtelingenbeleid’. Veel succes ­daarmee in een wereld die zich niet laat voorspellen. Heel recent nog, in de week voor Kerst, ontvluchtten zo’n 120.000 mensen de Syrische ­provincie Idlib, vanwege de opnieuw opgeleefde moordzucht van dictator ­Assad.

Maar genoeg gezeurd over het leed van de Syriërs, snel door naar de VVD, die natuurlijk niet bij haar coalitiepartner kon achterblijven en afgelopen maandag het volgende bericht op Twitter knalde: “Wij willen een compleet ander systeem waarbij mensen überhaupt geen asiel meer kunnen aanvragen in Nederland, maar alleen in de regio, waar ze dan ook worden opgevangen”.

Wederom: veel succes daarmee.

Ik benijd die partijen niet, hoor. Het moet erg frustrerend zijn: de gevolgen van klimaatverandering worden wereldwijd steeds zichtbaarder en in eigen land kampen we met per­soneelstekorten in belangrijke sectoren als het onderwijs en de zorg, terwijl de Belastingdienst brave burgers kapotmaakt – genoeg te doen! Maar Thierry Baudet heeft het nu eenmaal de hele tijd over migratie. En die gaat daar stemmen op pakken!

Opportunistisch-rechtse praatjes

Ja, dan moet je wel. En dan ga je dus opportunistisch-rechtse praatjes zitten verkopen terwijl die vermaledijde Baudet onlangs nog op Twitter zijn vreugde uitsprak over het feit dat christenen in Syrië weer Kerst konden vieren (nu ja, behalve in Idlib dus), ‘ook nadat onze perfide elites alles hebben gedaan wat in hun vermogens lag om Assad te verzwakken’.

Baudet vindt het dus aan de ene kant erg dat een dictator verzwakt is die keer op keer voor nieuwe vluchtelingen zorgt (en vele, vele doden), terwijl hij aan de andere kant de Nederlandse grenzen wil sluiten voor diezelfde vluchtelingen. Hoe sadistisch kun je zijn? Hoe verknipt, hoe pervers?

Het is de vraag of je als gematigde rechtse of middenpartij de migratieretoriek van zo iemand moet willen nabauwen. Je zou hopen dat zulke partijen weer eens zélf de agenda gingen bepalen. De Hugo de Jonges van deze wereld hebben nog ruim een jaar om dáár over na te denken.

Schrijver Jamal Ouariachi vervangt columnist Stevo Akkerman.