Beeld anp

Zelfs voor de al jaren geplaagde aandeelhouders van Ballast is dat een koude douche. Toen het concern in mei bekendmaakte dat er werd gesproken met mogelijke kopers, schoot de beurskoers nog hoopvol omhoog, van 1 euro naar 1,90. Het bod dat Renaissance nu bereid is te doen, is 1,55 euro. Dat ligt weliswaar 29 procent boven de koers van 18 mei - de dag voordat Ballast aankondigde in gesprek te zijn met overnamekandidaten -, maar ruim onder de koers van de laatste weken. Op de beurs kelderde het aandeel, met 8,4 procent, om te sluiten op 1,65 euro.



Toch zijn analisten niet ontevreden over het Turkse bod. Gezien de omstandigheden best redelijk, zegt Philip Ngotho van ABN Amrobank. 'Ballast Nedam had geen vermogen meer en het leed al jaren verlies', zegt hij. Weliswaar bedroeg de omzet in de eerste helft van dit jaar nog 420 miljoen euro, maar over het hele jaar zal er niet veel meer omzet over zijn dan 700 miljoen, verwacht hij. Bouwers zijn in het algemeen al niet erg winstgevend, zegt hij, maar Ballast lijdt al jaren verlies.



Dat is niet altijd zo geweest. Ballast en Nedam behoren tot de rijke historie van het Nederlandse bouwen. Zonder hen geen Afsluitdijk, geen Velsertunnel, geen Zeelandbrug, geen Noordzeekanaal, geen Oosterscheldekering, geen Stopera, geen Vredespaleis. En trouwens ook geen Koning Fahddijk tussen Bahrein en Saoedie-Arabië. Maar de laatste winst van enige betekenis dateert alweer van 2008. Sinds 2012 zijn er alleen maar rode cijfers geschreven, 185 miljoen in totaal.



(tekst loopt door onder de foto)

Ballast Nedam: meer schulden dan bezittingen Het bijna-failliet van bouwer Ballast Nedam uit Nieuwegein staat in één cijfertje gevangen in het persbericht van het concern over zijn afgelopen halfjaar: het eigen vermogen bedraagt -1 miljoen euro. Dus heeft het bedrijf meer schulden dan bezittingen.



De omzet van het bedrijf uit Nieuwegein daalde van 515 miljoen in de eerste helft van vorig jaar naar 420 miljoen. Het netto verlies werd wel minder: 50 miljoen een jaar geleden, 15 miljoen nu.



Maar het bestuur had ook positief nieuws te melden, nog afgezien van het reddende bod van Renaissance Construction. De verwachte verliezen op het project A15 bij Rotterdam en op de A2 bij Maastricht zijn niet verder opgelopen. En de meevaller is dat er dit halfjaar geen tegenvallers zijn te melden.



Dat de omzet zo sterk daalde, komt vooral door de omzetdaling bij de divisies Infrastructuur en Specialismen & Toelevering. De omzet van infrastructuur daalde van 186 miljoen naar 81 miljoen. Op de binnenlandse markt werden vrijwel geen nieuwe opdrachten bijgeschreven.

Beeld anp

Exterieur hoofdkantoor Ballast-Nedam Beeld anp

Aandeelhouder Navitas

Niet alleen de analisten zijn tevreden, ook de grootste aandeelhouder. Dat is Navitas, het investeringsbedrijf van Jan Zeeman, naamgever van de winkels in goedkoop textiel. Navitas had 20 procent van de aandelen Ballast, en heeft die al aan de Turken verkocht voor de biedingsprijs. Dat zal rond 6 miljoen euro hebben opgeleverd, en dat betekent dat Navitas tientallen miljoenen verlies heeft moeten nemen op deze belegging.



Renaissance betaalt niet alleen 30 miljoen om de aandelen over te nemen, maar zal ook 30 miljoen steken in het versterken van de balans van Ballast. Ballast zegt dat daardoor de continuïteit van de onderneming gegarandeerd is. Daarom zal een claimemissie die al helemaal was voorbereid, niet doorgaan. Nog maar drie weken geleden stemden de aandeelhouders met een claimemissie in. Die claimemissie, bedoeld om het uitgemergelde bedrijf weer wat financiële armslag te bezorgen, was al zo goed als rond, en was gegarandeerd door onder meer Strukton en de banken van Ballast. Maar voor de aandeelhouders van het bedrijf zou die emissie nadelig zijn geweest; meer aandelen op de markt betekent dat de waarde per aandeel minder zal worden. Overigens houdt Ballast Nedam een slag om de arm: mocht de overname toch nog afketsen, dan gaat de claimemissie alsnog door.



Ballast Nedam is door een aanhoudende reeks tegenvallers in grote problemen geraakt. Het project van de verbreding van de A15 en de bouw van een nieuwe Botlekbrug bij Rotterdam zijn het bedrijf totaal uit handen geglipt. Het project was zo ingewikkeld, dat het onbeheersbaar werd. Telkens weer moest het bedrijf miljoenen verlies nemen, in totaal al 100 miljoen. Zo erg werd de toestand, dat het bedrijf failliet dreigde te gaan. Tot twee keer toe moest de presentatie van de jaarcijfers worden uitgesteld en met de banken voerde het zware crisisbesprekingen.