Het voelt een eeuwigheid geleden dat de gruwelijke executievideo’s van de Islamitische Staat de wereld opschrikten. Zo snel als die bloederige video’s door de wereld werden verspreid, zo snel lijken ze ook weer vergeten te zijn. In 2019 hebben we het niet meer over hoe we ISIS het best kunnen bestrijden - het kalifaat is immers nagenoeg verslagen. De discussie gaat nu over de vraag wat te doen met de Nederlandse kalifaat-aanhangers die nog maar een paar jaar geleden vrolijk afreisden naar Syrië. Het gaat met name om weduwes van jihadisten. Het kalifaat bleek geen succes, en inmiddels willen de dames graag terug naar Nederland. Niet zo gek, want zo’n Koerdisch gevangenenkamp is ook niet alles.

Bij Buitenhof betoogde VU-hoogleraar en Marion van San dat we de ISIS-aanhangsters met open armen welkom moeten heten. De vrouwen hebben geleerd van hun fouten en ingezien dat het kalifaat niet was wat ze ervan hadden gehoopt, aldus de “senior-onderzoeker extremisme”. Jeugdige naïviteit en blinde liefde waren de reden dat ze naar ISIS-gebied waren afgereisd. Inmiddels zijn ze écht tot inkeer gekomen. Foutje bedankt, kan iedereen overkomen!

Van San - nota bene lid van de programmaraad van het Centrum voor Radicalisme en Extremisme Studies - is niet de enige die vindt dat we ons moeten inspannen om teleurgestelde ISIS-leden te helpen. Eerder spraken ook PvdA-hotemetoot Liliane Ploumen en kinderombudsman Margriet Kalverboer zich uit over de kwestie. Zij vinden dat kinderen van Nederlandse ISIS-jihadisten naar Nederland moeten worden gehaald. De ironie! Dezelfde linkse politici en academici die natiestaten als ouderwets en achterhaald beschouwen, vinden dat we ISIS-aanhang moeten helpen als zij toevallig de Nederlandse nationaliteit hebben.

Tegelijkertijd worden de échte slachtoffers vergeten. Eerder deze week bevrijdden Britse special forces één van de laatste ISIS-bolwerken, het Oost-Syrische stadje Baghuz. Ze troffen er de afgehakte hoofden van 50 Yezidi-vrouwen aan. Duizenden Yezidi-vrouwen die door ISIS als seksslaven werden ontvoerd, zijn nog steeds vermist.

Naast deze slachtoffers zijn er ook helden. Dat zijn de Koerden. In de strijd tegen ISIS haalden zij voor het Westen de hete kolen uit het vuur. Waar in Nederland wordt gepleit voor het helpen van ISIS-weduwes, zijn het de Koerden die deze levensgevaarlijke vrouwen veilig achter slot en grendel houden. Bovendien zijn de Koerden overwegend pro-Westers en hebben zij een afkeer van de radicale islam. Als iemand onze steun verdient, zijn zij het wel.

Maar de Yezidische slachtoffers van ISIS of de Koerdische helden die het kalifaat hebben bestreden, hoeven niet te rekenen op aandacht van linkse politici en intellectuelen in Nederland. Die hebben het druk met de vraag hoe we ISIS-vrouwen kunnen helpen bij hun terugkeer. Elk moreel besef is zoek.