

meisanmui.storenvy.com



cover paint,paint-over With my team Koko Kairika Wattility My shopcover paint,paint-over With my team Koko Kairika Wattility

Finishing touch by her.





ภาพนี้ จริงๆจะบอกว่า remake เลยก็ได้ โดยโคโค่ ไคริกา เพื่อนและทีมเราเหมือนเดิม โดยจริงๆรูปนี้ มีแรงบันดาลใจมาจากหนังเรื่อง V for vendetta ฉากที่ Evey เขียนชื่อตัวเองลงไป เพื่อให้เพชรฆาต มาฆ่าตัวเอง จริงๆแล้วภาพต้นฉบับนั้น เราเขียนหลังจากออกจากรพ.ครั้งที่ 1 หรือ 2 นี่แหละ เป็นช่วงที่หลอนไปเลยว่าจะมีคนมาฆ่าพอดี ช่วงนั้นรู้สึกดีมาก ที่ยังมีชีวิตอยู่ สุดท้ายก็ยังมีลมหายใจ แต่รู้สึกเหมือนมีมือจะมากระชากชีวิตไปเมื่อไรก็ได้





It's almost remaking from my friend Koko Kairika Wattility.I inspired from V for vendetta movie.Evey write her name in paper ,waiting for executioner to kill her.





I haunted that somebody going to kill me when I'm in bipolar cycle, and in mental hospital.So I 'm glad that I 'm alived but I felt that there're some invincible hand that can take my life anytime.





สุดท้าย quote จากหนังเรื่อง V for vendetta ก็บอกไว้ว่า ความสุขนั้นคือภาพมายาที่ลวงทุกอย่างเอาไว้ ความสุขเป็นสิ่งที่ทำให้เราออกห่างจากอิสรภาพที่แท้จริง และเราอยู่ข้างหลังบาร์ของคุกอันนั้นมาตลอด จริงๆแล้วคนเรา ควรมีชีวิตอยู่ได้ ไม่ว่าจะสุข หรือจะทุกข์ นั่นแหละจึงเรียกว่า 'มีอิสรภาพ ที่แท้จริง'





“You were already in a prison. You've been in a prison all your life. Happiness is a prison, Evey. Happiness is the most insidious prison of all. Your lover lived in the penitentiary that we are all born into, and was forced to rake the dregs of that world for his living. He knew affection and tenderness but only briefly. Eventually, one of the other inmates stabbed him with a cutlass and he drowned upon his own blood. Is that it, Evey?





Is that the happiness worth more than freedom?





It's not an uncommon story, Evey. Many convicts meet with miserable ends. Your mother. Your father. Your lover. One by one, taken out behind the chemical sheds... and shot. All convicts, hunched and deformed by the smallness of their cells, the weight of their chains, the unfairness of their sentences. I didn't put you in a prison, Evey. I just showed you the bars.'





'You're wrong! It's just life, that's all! It's just how life is. It's what we've got to put up with. It's all we've got. What gives you the right to decide it's not good enough?'





'You're in a prison, Evey. You were born in a prison. You've been in a prison so long, you no longer believe there's a world outside. That's because you're afraid, Evey. You're afraid because you can feel freedom closing in upon you.





You're afraid because freedom is terrifying.





Don't back away from it, Evey. Part of you understands the truth even as part pretends not to. You were in a cell, Evey. They offered you a choice between the death of your principles and the death of your body. You said you'd rather die. You faced the fear of your own death and you were calm and still. The door of the cage is open, Evey. All that you feel is the wind from outside.”





Evey Hammond: Who are you?

V: Who? Who is but the form following the function of what and what I am is a man in a mask.

Evey Hammond: Well I can see that.

V: Of course you can. I'm not questioning your powers of observation I'm merely remarking upon the paradox of asking a masked man who he is





“ คุณอยู่ในคุกแล้ว คุณอยู่ในคุกตลอดชีวิตของคุณ ความสุขคือคุก Evey ความสุขคือคุกที่ร้ายกาจที่สุดของทั้งหมด ทุกคนที่คุณรักอาศัยอยู่ในกรงขังที่เราทุกคนเกิดมาและถูกบังคับให้กวาดขยะในโลกนั้นเพื่อชีวิตของเขา เขารู้จักความรักและความอ่อนโยน แต่เพียงชั่วครู่ ในที่สุดหนึ่งในนักโทษคนอื่นแทงเขาด้วยมีดสั้นและเขาก็จมกองเลือดของตัวเอง ใช่มั้ย Evey?

ความสุขนั้นคุ้มค่ามากกว่าอิสรภาพหรือเปล่า?





มันไม่ใช่เรื่องแปลก Evey หลายคนพบกับจุดจบที่น่าสังเวช แม่ของคุณ. คุณพ่อของคุณ. คนรักของคุณ ถูกนำออกมาข้างหลังโรงเก็บสารเคมีทีละคน ... และยิงทิ้ง นักโทษทุกคนบิดเบี้ยวด้วยความเล็กของคุกนั่น โซ่ตรวนของความไม่ยุติธรรมผมไม่ได้ขังคุณไว้ในคุก Evey ผมเพิ่งแสดงให้คุณเห็นถึงซี่กรงของคุก'





'คุณผิด! มันก็เป็นแค่ชีวิต และนั่นคือทั้งหมด! มันเป็นเพียงแค่ชีวิตเท่านั้น มันคือสิ่งที่เราต้องทน มันคือทั้งหมดที่เรามี อะไรให้สิทธิ์คุณในการตัดสินใจว่ามันไม่ดีพอ '





'คุณอยู่ในคุก Evey คุณเกิดในคุก คุณอยู่ในคุกมานานคุณไม่เชื่อว่ามีโลกภายนอก นั่นเป็นเพราะคุณกลัว คุณกลัวเพราะคุณรู้สึกอิสระที่จะเข้าใกล้คุณ คุณกลัวเพราะอิสรภาพมันน่ากลัว





อย่าถอยห่างจากมัน Evey ส่วนหนึ่งของคุณเข้าใจความจริงแม้จะแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ คุณอยู่ในห้องขัง Evey เขาเสนอทางเลือกให้คุณระหว่างหลักการหรือคุณที่ต้องตาย คุณบอกว่าคุณอยากตาย คุณเผชิญกับความกลัวความตายของตัวเองและคุณก็สงบนิ่ง ประตูกรงเปิด Evey สิ่งที่คุณรู้สึกคือลมจากข้างนอก”





“The past can't hurt you anymore. Not unless you let it. They made you into a victim, Evey. They made you into a statistic. But, that's not the real you. That's not who you are inside.”





“ อดีตไม่สามารถทำร้ายคุณได้อีกต่อไป เว้นแต่คุณจะปล่อยให้มันทำร้ายคุณ พวกเขาทำให้คุณตกเป็นเหยื่อ Evey แต่นั่นไม่ใช่ตัวคุณ นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณอยู่ข้างใน”