Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

ADVERTISING

Πρώτον, η δικαιοσύνη στη χώρα μας εξακολουθεί να μην είναι και τόσο τυφλή: 13 χρόνια στον Επαμεινώνδα Κορκονέα για το φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου! Δέκα χρόνια στην καθαρίστρια για πλαστογραφία πιστοποιητικού. Και για να συμπληρωθεί το παζλ, ο γνωστός Καλαμπόκας (από την δολοφονία Τεμπονέρα) προήχθη, σύμφωνα τουλάχιστον με τα ρεπορτάζ, σε θέση προϊσταμένου στην Εθνική Τράπεζα!

Δεύτερον, για έναν ειδικό φρουρό της ΕΛΑΣ επικρατεί το ελαφρυντικό του «πρότερου σύννομου βίου». Μα τι σόι αστυνομικός θα ήταν, αν δεν είχε πρότερο σύννομο βίο; Και –δηλαδή- η απόφαση του δικαστηρίου αποστέλλει το μήνυμα πως κάθε μέλος των σωμάτων ασφαλείας που πράττει «ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο» (έτσι έκρινε το δικαστήριο για τον Επ. Κορκονέα) θα ξέρει ότι θα μπορεί να επικαλεστεί τον «πρότερον σύννομον βίον»;

Τρίτον, οι νομικοί επιμένουν πως τα τελευταία χρόνια τα δικαστήρια υπήρξαν πολύ αυστηρά έναντι του ελαφρυντικού του «προτέρου σύννομου βίου». Και ότι έδειξαν επιλεκτική επιείκεια μόνο(!) στην υπόθεση Κορκονέα και στους δολοφόνους του Σαχζάτ Λουκμάν. Αν είναι αλήθεια, τι πραγματικά συμβαίνει στη δικαιοσύνη;

Τέταρτον, με εξαίρεση την "Αυγή" και την "Κοntra News", ουδεμία άλλη εφημερίδα έχει σήμερα πρωτοσέλιδο την αποφυλάκιση Κορκονέα. Στην πραγματική του διάσταση, επίσης, προέβαλε το θέμα το Νews 24/7. Όταν στο ραδιόφωνο Νews 24/7 στους 88,6 κάναμε ημέρα - αφιέρωμα στα 10 χρόνια από τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, είχα νιώσει έκπληξη όταν διαπίστωσα ότι ελάχιστα άλλα μέσα είχαν αναδείξει το θέμα. Μετά την «κάλυψη» της απόφασης για αποφυλάκιση, είμαι βέβαιος ότι ο εφησυχασμός της κοινωνίας έπαιξε ρόλο στην απόφαση που έλαβε το δικαστήριο της Λαμίας. Όπως και το πολιτικό δόγμα του «νόμου και της τάξης» που επικρατεί σε πολιτικούς χώρους- και σε πολλά μέσα! Με φωτεινή εξαίρεση τη δραστηριότητα-κυρίως νέων παιδιών- στο διαδίκτυο.

Υ.Γ.1: Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου συντάραξε τη χώρα, πολιτικοποίησε βίαια μια γενιά που όλοι τη θεωρούσαν απολιτικοποιημένη, όπως «απολιτίκ» θεωρούσαν τη «γενιά του Γουέμπλεϊ» που πολύ γρήγορα έγινε «γενιά του Πολυτεχνείου». Όποιοι υποτιμούν τις κοινωνικές διεργασίες εκπλήσσονται αργότερα ή γρηγορότερα –άλλοι θετικά, άλλοι αρνητικά. Αυτό χθες και σήμερα, είναι αξίωμα στην πολιτική!

Υ.Γ.2: Ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις έγραψε: «Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων που πετάει μολότοφ και έναν τριαντάρη αστυνομικό που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω και αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότοφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που πυροβολεί». Αλήθεια, σήμερα, πόσοι θα αναγνώριζαν «πρότερον σύννομο βίο» στον Μάνο Χατζηδάκη με αυτά που έγραφε;

Υ.Γ.3: Και όμως. Υπήρχαν κόμματα που προτίμησαν να μην εκδώσουν καν ανακοίνωση για το συμβάν!