Στο άκουσμα της είδησης ότι συνελήφθη ο Παναγιώτης (Τάκης για τους φίλους) Μαυρίκος κατηγορούμενος για εκβιασμό, είμαι σίγουρος πως σοκαριστήκατε και αμέσως συνειρμικά σάς ήρθαν στο νου όλες οι αναμνήσεις που συνοδεύουν το άκουσμα του ονόματός του, δηλαδή συνοπτικά κάτι τέτοιο: «…..»

Εμείς όμως είμαστε εδώ να σας ενημερώσουμε σχετικά με το τεράστιο εκδοτικό (και όχι μόνο) έργο του μεγιστάνα του εγχώριου τύπου. Όχι; Καλά, δείτε παρακάτω.

Το λαϊκό παιδί που είχε ένα όραμα

Ο Παναγιώτης Μαυρίκος αποτελεί την επιτομή της λαμογιάς επιχειρηματικότητας εν Ελλάδι στα χρόνια της φούσκας ανάπτυξης (πριν την κρίση δηλαδή). Αρχικά υπάλληλος της ΔΕΗ και ύστερα ρεπόρτερ του ΤΗΛΕΑΣΤΥ (σήμερα ΑΡΤ) του Καρατζαφέρη, συνέλαβε το 2006 το εξής μεγαλεπήβολο επιχειρηματικό σχέδιο: Θα αγόραζε τα δικαιώματα παλιών και ιστορικών τίτλων εφημερίδων, θα τις ξαναέβαζε μπροστά με ελάχιστο κόστος και υποτυπώδη ύλη, και θα τσέπωνε κρατικό χρήμα από τη διαφήμιση που τότε μοιραζόταν ακόμα και σε δέντρα, φτάνει να στήριζαν ΝΔ. Όπως –μεταξύ μας- γίνονταν περίπου οι περισσότερες μπίζνες στην προμνημονιακή Ελλάδα δηλαδή.

Έτσι λοιπόν, από το 2007 και μετά, κάτω από τις φτερούγες της «Μαυρίκος Ελληνικός Τύπος Α.Ε.» (ή όποιο άλλο όνομα απέκτησε στη συνέχεια) αναστήθηκαν ιστορικοί τίτλοι εφημερίδων που στη νέα τους μορφή (δεν) άλλαξαν το χάρτη της εγχώριας ενημέρωσης, όπως η νέα «Ακρόπολις» , οι νέες «24 ‘Ωρες» και η νέα «Επικαιρότητα», παραλίγο και η «Μεσημβρινή» (η οικογένεια Βαρδινογιάννη στην οποία άνηκαν τα δικαιώματα του’ριξε άκυρο). Το ότι αυτές τις εφημερίδες δεν τις διάβαζε κανείς είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Και επειδή σίγουρα δεν έχετε δει ποτέ κάποια από τις εφημερίδες αυτές να κυκλοφορούν, εδώ ένα μικρό δείγμα.

Προφανώς το ότι και τα τρία πρωτοσέλιδα των τριών εφημερίδων επιτίθενται εναντίον ενός άλλου «επιχειρηματία» της προμνημονιακής εποχής που τσέπωνε κρατικό χρήμα το ίδιο διάστημα είναι μάλλον τυχαίο. #not

Η αυτοκρατορία επεκτείνεται

Τέλος πάντων, τα χρόνια περνάνε, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες επεκτείνονται και πλέον περιλαμβάνουν και το ειδησεογραφικό portal www.greeknews.biz (μην κάνετε κλικ, δε λειτουργεί πια. Μόνο ο admin του και οι 4 άνθρωποι που το επισκέπτονταν όσο ήταν ενεργό γνωρίζουν πώς ακριβώς ήταν), το οποίο προφανώς απορροφά κι αυτό κονδύλια από κρατική διαφήμιση.

Οι κακές γλώσσες λένε πως το 2008 ο όμιλος (ατςςςς!) Μαυρίκου έλαβε 150.000 ευρώ από κρατική διαφήμιση, παρά την πενιχρή αναγνωσιμότητα των μέσων του.

Παράλληλα, η δίψα του αναγνωστικού κοινού (;) κάνει επιβεβλημένη την επέκταση σε νέες εκδόσεις εφημερίδων, αυτή τη φορά με την free press «Αθηναϊκή» και τον «Ελληνικό Βορρά» στη Θεσσαλονίκη. Ω ναι, φυσικά και πρόκειται ξανά για παλιούς τίτλους που με αυτό τον τρόπο επανέρχονται στην κυκλοφορία. Και φυσικά κανείς δε διαβάζει ποτέ.

Τα τελευταία χρόνια, η ανάγκη για σφαιρικότερη ενημέρωση(;) έφερε την είσοδο του Μαυρίκου στην τηλεόραση, σε σημαντικότατες εκπομπές και δίπλα σε καταξιωμένους δημοσιογράφους όπως π.χ. «η Δίκη» του Κυριάκου Θωμαΐδη, οι εκπομπές του Στέφανου Χίου κ.α.. Όπως όλοι ξέρουμε όμως, the sky is the limit, και τον τελευταίο καιρό φημολογούταν πως ο Μαυρίκος ετοίμαζε κόλπο γκρόσο με την ΕΡΤ. Once a kratikodiaitos, always a kratikodiaitos που λεν και στο Αμέρικα.

Και θέση ευθύνης, αμέ!

Σε μια γενναία κίνηση αναγνώρισης του τεράστιου(;) έργου που έχει προσφέρει ο Μαυρίκος, το 2007 ο τότε Υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος (ναι μάγκες μου, αυτός εδώ) διορίζει το «γαλάζιο παιδί» μας αντιπρόεδρο στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής. Ντάξει, μπροστά στον Άδωνι που 7 χρόνια μετά θα διόριζε πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ τον Δαραβίγκα, αυτά είναι πταίσματα, αλλά και πάλι.

Πολιτική διαδρομή και καριέρα

Oh Yeah! Και όχι κάνας μαϊντανός δημοτικός σύμβουλος, ο Μαυρίκος το ’ζησε στα στενά. Πειραιώτης και δηλωμένος Ολυμπιακός (εχμ… θα δούμε λίγο παρακάτω), αποφασίζει να κατέβει πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 2010 με motto το -κλεμμένο από Τσε Γκεβάρα (!)- «Να είμαστε ρεαλιστές, να ζητάμε το αδύνατο».

Στο μεταξύ, παρότι δηλωμένα δεξιός και κρατικοδίαιτος της ΝΔ, όπως κάθε γλίτσας που σέβεται τον εαυτό του, δίνει μια φιλο-ΠΑΣΟΚ γραμμή στην «Επικαιρότητα» για να έχει και μια πισινή επί ΓΑΠ, ενώ μετά το δεύτερο μνημόνιο (και αφού στερεύουν τα κρατικά φράγκα), παρέα με τον παλιό φίλο από τα χρόνια του ΤΗΛΕΑΣΤΥ Άρη Σπίνο (άλλη περιπτωσάρα αυτός), η «Ακρόπολις» στηρίζει πλέον ανοιχτά τη Χρυσή Αυγή. Είπατε τίποτα; Πάντως με αυτή την τελευταία κίνηση, για πρώτη φορά έντυπό του αποκτά κάποιο αναγνωστικό κοινό και φτάνει το τιράζ του στα 2.000 φύλλα.

Το Φλεβάρη του 2015 πάντως, ο Μαυρίκος κάνει την έκπληξη (;) και ιδρύει ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑ με τον εμπνευσμένο τίτλο «ΔΕΞΙΑ», το οποίο στον ένα χρόνο πορείας του έχει τόση απήχηση όση είχαν και τα εκδοτικά του εγχειρήματα. Αν πάντως καίγεστε να μάθετε περισσότερα, μπορείτε να ψαχτείτε με το κανάλι του στο youtube.

Από εκεί ψαρέψαμε το παρακάτω βίντεο, το οποίο λέω να αφήσω εδώ πέρα να υπάρχει…

Πράσινος είναι ο μπαμπάς σας(του)

Όπως είπαμε λίγο παραπάνω, ο Μαυρίκος είναι Πειραιώτης και δηλώνει (;) Ολυμπιακός. Παρόλα αυτά, στην ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο (ναι μάγκες μου, ΚΑΙ εκεί χώθηκε αφού υπάρχει μάσα), κατάφερε να γίνει γρήγορα μισητός στους γάβρους.

Αρχικά με την έκδοση της εφημερίδας «Αθλητική Ημέρα» (με το εικαστικό κασέ να παραπέμπει ευθέως στην ιστορική «Αθλητική Ηχώ» για να μην ξεχνιόμαστε) μέσω της οποίας επιτίθεται συνεχώς στον Βαγγέλη Μαρινάκη (κάτι που έτσι κι αλλιώς κάνει και με τις υπόλοιπες εφημερίδες του) και στηρίζοντας τον Νικόλα Πατέρα, και στη συνέχεια με την -απόπειρα για- κυκλοφορία της free-press εφημερίδας «Παναθηναϊκή» με σαφέστατη στήριξη (και εδώ) στην πλευρά του Ν. Πατέρα (νιάου-νιάου, κεραμίδια γιου νόου).

Οι φήμες λένε πως αυτή η τελευταία κόντρα ήταν που κίνησε και τις διαδικασίες για τη σύλληψή του, αλλά –όπως έχουμε ξαναπεί- εμείς δεν τα πιστεύουμε αυτά.