Het heeft debatcentrum De Balie in Amsterdam door tegenwerking van de Nederlandse overheid de grootste moeite gekost een Nederlands visum te krijgen voor Parween Alhinto (19), yezidi en slachtoffer van maandenlange verkrachtingen door IS-strijders. Uiteindelijk lukte het na bijna een half jaar touwtrekken, dankzij bemiddeling van journaliste Judit Neurink en met hulp van een Nederlandse diplomaat in het Noord-Iraakse Erbil.

De Nederlandse overheid was echter bevreesd dat Parween in Nederland zou willen blijven. Daarom werd De Balie in eerste instantie gevraagd een borg te tekenen voor 10.000 euro om eventuele medische kosten te dekken, en kosten van repatriëring die ten laste van de staat zouden kunnen komen te dekken. Als ze asiel zou aanvragen, zou de boete zelfs over een periode van vijf jaar kunnen oplopen tot 50.000 euro.

Lees ook het interview Parween Alhinto: ‘IS-strijders deden met me wat ze wilden’

Pas na bemiddeling van vooral Neurink hoefde die borg niet te worden getekend. In plaats daarvan moest De Balie zich onder meer garant stellen voor eventuele medische kosten en kosten die eventueel zouden voortvloeien uit een verlengd verblijf in Nederland en de Benelux.

Balie-directeur Yoeri Albrecht is verontwaardigd over de gang van zaken. ,,Ik vind het een schandalige maatregel”. Hij wijst erop dat het vluchtelingenverdrag juist geldt voor meisjes als Parween. „Wie zou er immers meer recht op hebben dan zij? Het is uitermate bizar.” Door deze regeling wordt De Balie ontmoedigd mensen met een belangrijk verhaal als van Parween uit te nodigen. „Dat werkt als censuur op dit onderwerp.”

Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken is de visumaanvraag in april snel afgewikkeld en is het standaard dat iemand borg staat als hij een uitnodiging verstrekt aan iemand zonder financiële middelen. Albrecht zegt echter dat de eerste correspondentie over de reis al van 28 december dateert en dat De Balie aanvankelijk geen gehoor vond voor zijn verzoek. Vervolgens kreeg het debatcentrum te horen dat Parween zich dan maar op de Nederlandse ambassade in Turkije, Iran of Syrië moest vervoegen, wat in de praktijk voor haar geen optie was.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 8 juni 2017