Een jaar geleden was de zware mishandeling van een oudere dame in Rotterdam voor mij aanleiding om de noodklok te luiden over een patroon dat steeds duidelijker aan de oppervlakte komt. Autochtone ouderen zijn onevenredig vaak het slachtoffer van bijvoorbeeld straat- en woningovervallen en hierbij neemt de mate van geweld tegen deze weerloze groep steeds verder toe.

🔊 Beluister dit artikel

Wie naar Opsporing Verzocht of, zoals bij ons in het Rotterdamse, naar Bureau Rijnmond kijkt ziet vrijwel wekelijks dergelijke bloeddrukverhogende items voorbijkomen. En wat simpelweg niet te ontkennen valt: de daders van deze gewelddadige delicten zijn het overgrote deel van de gevallen getint. Een beeld dat met een dik, vet uitroepteken wordt bevestigd met een simpele blik op de misdaadstatistieken, waaruit bijvoorbeeld blijkt dat Marokkanen tot 22 keer zo vaak verdachte zijn bij vermogensdelicten waarbij geweld wordt gebruikt.

Bruut geweld

Uiteraard wordt door links direct de armoede- en achterstandskaart getrokken wanneer je op deze cijfers wijst. Jammer genoeg voor hen heeft het CBS de statistieken al een keer gecorrigeerd waarbij rekening is gehouden met die factoren. En guess what: de oververtegenwoordiging blijft fier in stand. Het is heel simpel: wie niet wil zien dat Marokkanen (net als Antillianen) zich onevenredig vaak schuldig maken aan dit soort geweldsdelicten, kiest er bewust voor om blind te zijn.

Dat geeft echter nog geen antwoord op de vraag waarom zij juist de autochtone ouderen als slachtoffer kiezen. En evenmin op de vraag waarom het geweld dat wordt gebruikt alleen maar bruter lijkt te worden. Met als recente dieptepunten een man van 71 die op klaarlichte dag is doodgeslagen in Den Haag en een man van 98 die door 17-jarig lichtgetint tuig is vastgebonden op een stoel en met een pistool is bedreigd.

De daders van een laffe overval op een 98-jarige man in Krimpen aan den IJssel zijn nog steeds niet aangehouden. Daarom opnieuw aandacht voor deze zaak.

Wie herkent de daders of heeft informatie over de unieke gestolen zegelring? #zoekjemee https://t.co/CYm2JtZ8t4 — Politie Rotterdam eo (@Politie_Rdam) September 22, 2019

“Zorgelijk” is zwak uitgedrukt.

Op de vraag om een mogelijk verband en daarmee doelbewuste discriminatie van autochtone ouderen te onderzoeken krijgen we van burgemeester Aboutaleb en het linkse VVD-college uiteraard ‘nul’ op het rekest. Uiteraard zijn normaliter alle onderzoeken op het gebied van alle mogelijke discriminatie bespreekbaar.

Discriminatierapportages

We kunnen bijna een nieuwe Maasvlakte aanleggen van alle discriminatierapportages die we als Rotterdamse raadsleden over ons uitgestort krijgen. Behalve als het gaat om een mogelijk onderzoek waarbij de favoriete slachtoffers van de politieke elite wel eens daders zouden kunnen blijken. Dan gaan alle luiken op slot. Wat we niet onderzoeken hoeven we ook niet te erkennen en wat we niet erkennen vereist ook geen actie. Dat zou de wereld pas echt onoverzichtelijk maken.

Raadslid in gemeente Rotterdam @TanyaHoofwerf van @LeefbaarRdm wil een speciale ‘Marokkanenaanpak’ in de stad. Tweede Kamerlid @F_Azarkan van @Denknl: “U zet de Marokkaan weg als dader.” #Pauw pic.twitter.com/iwVak784mt — Pauw (@pauwnl) November 5, 2019

Etniciteit

Wat onder andere wordt aangewend als argument om geen onderzoek te verrichten, is het feit dat etniciteit niet meer wordt geregistreerd als het gaat om plegers van misdrijven. Een cruciale fout wat mij betreft en wat meerdere onderzoekers ook bevestigen. Als je werk wilt maken van effectieve aanpak van criminaliteit, zowel op het gebied van repressie als preventie, zal je moeten weten met wie je te maken hebt. En ja, ook je afkomst speelt daarbij een rol. Zeker niet alleen de vraag of je wieg toevallig in een slechte wijk heeft gestaan.

Marokkanenaanpak

Daarom is het noodzakelijk om te pleiten voor bijvoorbeeld een doelgerichte Marokkanenaanpak. Een voorstel dat op linkse hysterie en morele verontwaardiging stuit, maar feitelijk helemaal niet zo controversieel is. Zo hebben we in Rotterdam eerder een Antillianenaanpak gehad.

Daarnaast is slechts vier jaar geleden, met steun van CDA en (jawel) D66 een motie van onze hand aangenomen om de problematiek binnen de Somalische gemeenschap in Rotterdam in kaart te brengen en aan te pakken. We weten al jaren dat het extreem slecht gaat met Somaliërs in Nederland. Ze integreren niet, spreken de taal niet, werken niet, gebruiken drugs, de positie van vrouwen is belabberd en ga zo maar door. Dan kun je kiezen voor een laissez-faire houding of ineffectief generiek beleid, óf je kiest ervoor om de koe bij de horens te pakken en gerichte maatregelen te treffen.

Wij kiezen voor het laatste. Immers: one size fits none.

Hobbyprojectjes

Datzelfde gaat op voor de Marokkaanse gemeenschap. De oververtegenwoordiging van Marokkaanse jongeren in de criminaliteit is niet nieuw. Verre van dat. Maar we zijn tot nu toe niet verder gekomen dan het financieren van dure hobbyprojectjes in de vorm van voetballen, kickbokslessen, rappen en gesubsidieerde vlinderreisjes voor criminele jongeren (ja, echt waar…), in plaats van harde maatregelen en een passende aanpak. Trek de ouders erbij en maak hen duidelijk dat wangedrag van hun kroost consequenties heeft voor hun kinderbijslag en bijstandsuitkering.

Bovenop

Ga bovenop de groep zitten en zorg dat jongeren óf aan het werk zijn óf op school zitten en zeker niet op straat hangen en zo in aanraking komen met criminaliteit. Zorg dat jongere broertjes zien dat slecht gedrag consequenties heeft zodat zij niet al op jonge leeftijd meegezogen worden in het criminele gedrag van die stoere oude broer. Raak Marokkaanse probleemjongeren in hun eer middels publiekelijke straffen en het strippen van statussymbolen.

Maar niets van dat alles. Want wat deed de Nederlandse overheid? Tweeëntwintig Marokkanengemeenten aanwijzen, hier drieëndertig miljoen tegenaan gooien die vervolgens grotendeels is verbrand aan het betalen van boetes, aldus de cynische conclusie van het AD in 2011.

En wat levert dat anno 2019 op? Geen fraai beeld.

Ongemakkelijke waarheid

We hebben een Marokkanenprobleem. Dat is wellicht een ongemakkelijke waarheid, maar wel simpelweg een feit. Een probleem waar de afgelopen tien jaar nauwelijks iets aan veranderd is, behalve dan dat het spreken erover steeds moeilijker is geworden. In 2002 had de Amsterdamse PvdA-wethouder Rob Oudkerk het nog over ‘Kutmarokkanen’. Om nog maar te zwijgen over Diederik Samsom, die in 2011 stelde dat Marokkaanse jongens een “etnisch monopolie” op overlast hebben. Geluiden die erop duidden dat zélfs de PvdA – de onvolprezen architect van het multiculturele drama – uit haar decennialange dommelslaap leek te ontwaken, maar die inmiddels volledig verstomd zijn. Sinds de ‘minder, minder’-uitspraak van Wilders is het benoemen van het wangedrag onder Marokkanen onbespreekbaar geworden, met alle gevolgen van dien.

Softe aanpak

Van zwembadterreur tot de Mocromaffia, de tendens in de afgelopen jaren is dat er sprake is van een verharding van criminaliteit en dat met name onder Marokkaanse jongeren. Dat blijkt ook uit een (concept) rapport van de Politievakbond, wat dit gegeven nadrukkelijk aangeeft. Daarmee is er aan het eerder genoemde cijfermateriaal van het CBS al die jaren niets veranderd. De softe houding van de overheid wordt door de jongeren in kwestie gezien als een zwaktebod en als aanmoediging om nóg minder respect te tonen voor de rechtsstaat.

'14-jarige verdachte aangehouden voor dood 71-jarige Hagenaar'



'Jongeren mishandelen vrouw met scheermes en knippen haren af'



Als jongeren tot dit soort dingen in staat zijn mogen ze ook wel als volwassenen berecht worden! Softe aanpak resulteert in dit soort vreselijke zaken. — Stijn Hesselink (@HesselinkStijn) September 21, 2019

Niemand mag hen een strobreed in de weg leggen en wie dat toch doet kan op geweld en intimidatie rekenen. In Rotterdam wordt voor dit gedrag gecapituleerd door het inzetten van Marokkaanse buurtvaders ter handhaving van de openbare orde. Kennelijk heeft het stadsbestuur geaccepteerd dat men gezag van buiten de eigen gemeenschap niet accepteert.

Beerput

Specifieke problemen vragen om specifieke oplossingen. Het is dus noodzakelijk om gerichte maatregelen in te gaan zetten op groepen waarbinnen deze problemen zich voordoen. In het bijzonder op jonge Marokkanen. Dat is niet discriminatoir of onnodig stigmatiserend; dat is leren van het verleden. We zien de problemen al tientallen jaren en even zo lang wordt ervoor gekozen de andere kant op te kijken.

Laat de situatie niet verder gisten, maar trek de beerput open. Knijp je neus niet dicht, maar maak de put schoon. In het belang van de samenleving als geheel, maar zeker ook van al die nette, goedwillende Marokkaanse jongeren die hier een toekomst willen opbouwen, maar gebukt gaan onder het juk van de rotte appels binnen hun gemeenschap. Wellicht dat we dan over tien jaar kunnen zeggen dat we geen Marokkanenprobleem meer hebben.

Het zou mij een lief ding waard zijn.