Vrijdagavond mocht Thierry Baudet bij Pauw de aftrap geven van zijn congres. Hij was een uur lang verbeten en verongelijkt. Hij zat stuurs te kijken. Als nu en dan even de glimlach van twee jaar terug doorbrak, was dat de opmaat tot een sarcastische uitspraak. Hij maakt vanavond geen vrienden, dachten wij, voor de buis gezeten.

Hoe kan een mens zich vergissen. Dat bleek uit de beelden van het FvD-congres in Barneveld. Tweeduizend aanhangers waren naar dit bolwerk van de industriële pluimveeteelt gekomen en ze hadden dezelfde uitstraling als hun voorman. Ze waren gemiddeld wel ouder dan hij. Hun echtgenotes – voor zover nog in hun leven aanwezig – hadden de meesten blijkbaar thuis gelaten.

De zaal zat vol mannen rond de vijftig die er voor hun gevoel altijd net naast gegrepen hadden. En dan kregen ze ook nog overal de schuld van. Ze moesten zich verantwoorden voor waar ze geen invloed op hadden, de hele dag. Zwarte Piet was racisme. Met hun gasgestookte verwarming hielpen zij de planeet naar de verdommenis. Van hun belastingcenten werden Mieles voor vluchtelingen aangeschaft. In dit land mochten zij zichzelf niet meer zijn. De stemming in de zaal was geladen. De ene spreker na de andere gaf deze mannen in de penopauze gelijk maar het voedde slechts hun ressentiment.. Ze keken net zo verbeten als Baudet bij Paul.

Er verschenen twee aantrekkelijke dames op het podium, heel anders dan de molenpaarden die om een vrouwenquotum zeurden. Ze waren goed verzorgd. Ze lachten de mannen toe. Ze legden allebei in hun eigen toonaard uit, hoe slecht het feminisme juist voor hen uitpakte. Het was net alsof ze aan de bar zaten in een duistere bodega om de man naast hen toe te fluisteren “Je doet zeker heel belangrijk werk”. Nu en dan sluipt barman Thierry nader. “Nog twee bubbels dan?”.

De show werd geopend door Lange Frans, geen ster meer, die naar eigen inzicht ook een pak slaag van het leven heeft gekregen. “Dit is het land waar ik verloren en bedrogen ben. Dit is het land waar ik geboren en getogen ben”, rapte hij.

“Welkom bij je zelf”, had Thierry zijn mannen toegeroepen.

Inderdaad.