Najśmieszniejsze kawały o Stirlitzu

Stirlitz wszedł do kawiarni Elefant.

- To Stirlitz. Zaraz będzie zadyma - powiedział jeden z siedzących przy stole.

Stirlitz wypił kawę i wyszedł.

- Nie - odpowiedział drugi. - To nie on.

- Jak to nie!? To Stirlitz!!! - krzyknął trzeci.

Zaczęła się zadyma.



Stirlitz obudził się koło drugiej. Pierwsza też była niezła, pomyślał.



Hitler i Bormann stoją przed mapą i planują ważną akcję. Wchodzi Stirlitz z pomarańczami, wyciąga aparat fotograficzny, robi zdjęcia mapy i wychodzi. Hitler zdziwiony pyta Bormanna:

- Kto to był?

- Stirlitz, radziecki szpieg.

- Czemu go nie aresztujesz?

- Nie ma sensu. Znów się wykręci. Powie, że przyniósł pomarańcze.



Stirlitz zaatakował z nienacka. Znienacko bronił się tak jak umiał. A Umiał to też był nie lada zawodnik...



Stirlitz się zamyślił. Spodobało mu się to, więc zamyślił się jeszcze raz.



Gates i Stirlitz patrzą, jak faszyści palą książki:

- Cenzura - pomyślał Stirlitz.

- Walka z piractwem - pomyślał Gates.



Stirlitz szedł nocą przez las. Nagle zobaczył na drzewie świecące oczy.

- Sowa - pomyślał Stirlitz.

- Sam jesteś sowa - pomyślał Bormann.



Licznik w Oplu Bormanna wskazywał 120 km/h, obok szedł Stirlitz udając, że nigdzie mu się nie spieszy.



- No, jeśli dalej w tym tempie, to w Zurychu będzie raz dwa - pomyślał Stirlitz obserwując swojego kuriera oddalającego się z lawiną.



Stirlitz chodził przez cały dzień z rozpiętym rozporkiem, z którego wystawały czerwone gacie.

W ten oto sposób Stirlitz obchodził święto 1 Maja.



Stirlitz w Rosjii pozostawił żonę ale pisuje do niej listy.

Na wszelki wypadek pisze lewą ręką i po francusku.

Na wszelki wypadek ich nie wysyła.



Stirlitz migiem uciekł przez okno.

Mig skrył się w chmurach.



Wróciwszy do swego gabinetu, Mueller zauważył, że Stirlitz podejrzanie kręci się w pobliżu sejfu.

- Co tu robicie, Stirlitz? - srogo zapytał.

- Czekam na tramwaj - odparł Stirlitz.

- W porządku! - rzucił Mueller, wychodząc.

Ale na korytarzu pomyślał: "Jakiż u diabła może być tramwaj w moim gabinecie?" Zawrócił. Ostrożnie zajrzał do gabinetu. Stirlitza nie było.

- Pewnie już odjechał - pomyślał Mueller.



Podczas uroczystej akademii w dniu urodzin Hitlera dostarczono Stirlitzowi na salę depeszę. "Stirlitz, jesteście zwykła d*pa!" - mogły odczytać zbyt ciekawe oczy. Ale tylko Stirlitz wiedział, że właśnie tego dnia otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.



Stirlitz spacerował po dachu kancelarii Rzeszy. Nagle poślizgnął się, upadł i tylko cudem zahaczył o wystający gzyms, unikając upadku z dużej wysokości. Następnego dnia cud posiniał i obrzękł.



Stirlitz szedł ulicami Berlina, coś jednak zdradzało w nim szpiega: może czapka-uszanka, może walonki, a może ciągnący się za nim spadochron?



Stirlitz usłyszał pukanie do drzwi. Otworzył je. Za drzwiami stał kotek.

- Chcesz mleczka, głuptasku? - spytał czule Stirlitz.

- Sam jesteś głupi! Właśnie przyjechałem z Centrali - odrzekł kotek.



Stirlitz wolnym krokiem zbliżył się do lokalu kontaktowego. Zapukał umówione 127 razy. Nikt nie otworzył. Po namyśle wyszedł na ulicę i spojrzał w okno. Tak, nie mylił się. Na parapecie stały 63 żelazka - znak wpadki.



Stirlitz jakiego koloru mam majtki? - spytał Mueller.

- Czerwone w białe grochy.

- Wpadliście Stirlitz, o tym wiedziała tylko rosyjska pianistka!

- Proszę zapiąć rozporek, inaczej będą o tym wiedzieć wszyscy.

