- Jestem niekompetentny, ponieważ nie zgadzałem się na demontaż armii i systemu szkolenia oraz na pozbawienie Sił Zbrojnych odwodu operacyjnego - mówi w rozmowie z Onetem gen. Mirosław Różański

Były dowódca generalny przypomina, że Antoni Macierewicz na propozycje usprawnienia procedur kadrowych w wojsku odpowiedział, że się z nimi nie zgadza

Macierewicz zarzucił generałowi sprzyjanie Rosji. Różański przypomniał zaś, że to prezydent Lech Kaczyński awansował go na ten stopień

- Jest mi po prostu żal tego człowieka i jego rodziny. Osoba o tak ogromnej fantazji zajmowała stanowisko ministra obrony narodowej, a dzisiaj musimy się za ten czas wstydzić - odpowiedział generał na pytanie o ocenę Antoniego Macierewicza

Na pytanie dziennikarza „Dziennika Gazety Prawnej” Macieja Miłosza, co było, nie tak z gen. Różańskim, Antoni Macierewicz odpowiedział: „Pan gen. Mirosław Różański jest po prostu niekompetentny". I co pan na to?

Zgadzam się z poglądem Antoniego Macierewicza - nie jestem ekspertem od demontażu potencjału Sił Zbrojnych, ani nie jestem specjalistą od pozbawienia armii odwodu operacyjnego. Przypomnę tylko, że takie zadanie miała spełniać 11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej. Jednakże poprzez, z jednej strony demontaż jednej z jej brygad, a z drugiej poprzez niewyjaśnione zahamowanie modernizacji czołgów Leopard, takiego zadania już nie spełnia. A wszystko to za sprawą niezwykle utalentowanych i kompetentnych ekspertów z otocznia pana Macierewicza. Natomiast ja takich rzeczy naprawdę nie potrafię robić.

Przyznam, że nie jestem też ekspertem, kiedy proponuje się wzmacnianie potencjału Marynarki Wojennej poprzez budowę okrętów wojennych w stoczni w Szczecinie, która nie ma takich zdolności.

Nie godzę się również na demontaż istniejącego systemu szkolenia, którego sprawność udowodniono podczas największego ćwiczenia w naszej najnowszej historii, czyli „Anakonda-16”. Trudno mi było akceptować poczynania pana Macierewicza i jego ludzi, którzy zaczęli zabierać do WOT-u doświadczoną kadrę z przygotowanych i sprawdzonych jednostek na przykład z 16. Dywizji. Nota bene ta też praktycznie przestała już istnieć. To była decyzja właśnie pana Macierewicza, z którą się nie zgadzałem. Może dlatego w jego ocenie nie jestem fachowcem i kompetentnym człowiekiem.

A był pan zwolennikiem układu kolesiów w wojsku, jak w wywiadzie twierdzi były szef MON?

Jeżeli pan Macierewicz twierdzi, że byłem zwolennikiem jakiegoś układu kolesiów, czy nepotyzmu w zakresie polityki kadrowej, to chcę mu przypomnieć, że kiedy objął on stanowisko ministra obrony narodowej, zaproponowałem uproszczenie procedur związane z wyznaczaniem żołnierzy na stanowiska służbowe. Nawet jeszcze w styczniu 2016 roku złożyłem mu raport z konkretnymi propozycjami w tym zakresie. Dziś - po raz kolejny - chcę mu przypomnieć, że wtedy na tym dokumencie napisał: „brak zgody”.

Ale żeby było zabawniej, Macierewicz odczekał do sierpnia 2016 roku i zorganizował wielkie teatrum w Warszawie na pl. Piłsudskiego, gdzie setkami osobiście mianował i awansował wojskową kadrę zawodową chcąc pokazać, jakim jest dobrym ministrem.

Wszystkim moim kolegom i koleżankom przypomnę, że na propozycje usprawnienia procedur karowych w wojsku odpowiedział jednak jednoznacznie, że się z nimi nie zgadza. Cynizm pana Macierewicza jest trudny do porównania z zachowaniem kogokolwiek.

Zdaniem byłego ministra obrony jest pan też głównym przeciwnikiem Wojsk Obrony Terytorialnej.

Znowu muszę odświeżyć pamięć Antoniemu Macierewiczowi. Przypominam więc, że w 2015 roku podczas ćwiczenia „Dragon-15”, jako jego kierownik, powołałem batalion obrony terytorialnej, który fantastycznie się sprawdził. To byli żołnierze rezerwy - nawiasem mówiąc - prezydent Andrzej Duda bardzo chętnie się z nimi wówczas fotografował pokazując, że jest blisko wojska. Tych żołnierzy obrony terytorialnej Antoni Macierewicz i jego bliski współpracownik ppłk. Grzegorz Kwaśniak, później odrzucili uznając, że należy budować zupełnie nową formację. Ja jednak definitywnie nie zgadzałem się z tym, że można budować nową formację poprzez destrukcję już istniejącego systemu.

Gdyby to nie był problem intelektualny dla Antoniego Macierewicza, to proponuję mu lekturę raportu, który powstał w kierowanej przeze mnie fundacji Stratpoints. Dotyczy on właśnie Wojsk Obrony Terytorialnej. Przewidzieliśmy dla tej formacji zadania o charakterze operacyjnym. Ubolewam nad tym, że dziś zadania WOT sprowadzają się do bycia tłem dla skandalicznych wypowiedzi polityków PiS, na przykład tych jakoby polskie społeczeństwo należało oczyścić z obywateli, którzy nie odpowiadają rządzącej partii. Na to, mojej zgody na pewno by nie było. Zatem również w tym zakresie nie jestem kompetentnym ekspertem według ministra Macierewicza.

Czy wśród byłych wojskowych mamy lobby rosyjskie? Taki zarzut również pojawił się we wspomnianym wywiadzie.

Jeżeli ten człowiek chce mi przypisać jakąś agenturalną działalność, to przypomnę mu, że gdy ministrem obrony narodowej był Aleksander Szczygło z PiS, to otrzymywałem wyróżnienia za swoją służbę. Nie kto inny, jak prezydent Lech Kaczyński awansował mnie do stopnia generała. Służby sprawdzały przecież każdego oficera przed wyznaczeniem na stanowisko dowódcy wyższego szczebla. Mnie również. Czy więc służby były tak niekompetentne, że nie dostrzegły jakiejś mojej wrogiej działalności? A może to ówcześni politycy, awansując mnie i wyróżniając pewnych rzeczy nie dostrzegali?

Zarzuty o sprzyjaniu przez wojskowych interesom Rosji brzmią poważnie…

Radziłbym jednak panu Macierewiczowi, aby rozejrzał się w swoim najbliższym otoczeniu, tym które pomagało mu demolować polska armię. Przypomnę tylko kilka najbardziej kontrowersyjnych postaci. Płk. rez. Krzysztof Gaj, który w resorcie obrony odpowiadał za sprawy kadrowe, w prorosyjskich mediach wypowiadał się pozytywnie o nacjonalistycznych i szowinistycznych poglądach polityków ze wschodu. Odszedł z armii, ale dziwnym trafem tego oficera można obecnie odnaleźć w Kancelarii Premiera.

Jeżeli tego jest mało, to przypomnijmy gen. Bogusława Samola absolwenta akademii wojskowej w Związku Radzieckim. Oficer ten będąc dowódcą wysokiego szczebla struktury NATO-wskiej, czyli Wielonarodowego Korpusu Północno – Wschodniego zorganizował konferencję, na którą zaprosił Rosjan. W Sojuszu wzbudziło to wielki niepokój. Później ten sam oficer był jednym z głównych doradców i ekspertów Antoniego Macierewicza. Odgrywał też istotną role podczas tworzenia Strategicznego Przeglądu Obronnego, pod którym podpisał się były szef MON. Dziś ten oficer jest mentorem dla kadry oficerskiej w Akademii Sztuki Wojennej. Pytam więc, czy oficerowie, którzy mieli bezpośredni kontakt z żołnierzami i jak domniemam również służbami Związku Radzieckiego dzisiaj na pewno są najlepszymi kandydatami do formowania przyszłych generałów? Podejrzewam, że to pytanie pozostanie bez odpowiedzi ponieważ Macierewicz nie dostrzega lub nie chce dostrzec tego, co znajduje się w jego najbliższym otoczeniu. Tworzy zaś karkołomne teorie spiskowe chcąc odsunąć uwagę od swojej niekompetencji.

O tym, że reprezentuje pan tzw. „geopolityczną opcją rosyjską”, według Antoniego Macierewicza, ma świadczyć to, że był pan „przeciwny otwarciu blokowanej przez Rosję drogi na Bałtyk poprzez przekopanie Mierzei Wiślanej.”

Bądźmy precyzyjni. Kiedy kazano mi znaleźć argumenty na zasadność przekopu Mierzei Wiślanej, to rzeczywiście tego nie zrobiłem. Powód jest banalnie prosty. Takich argumentów po prostu nie ma z wojskowego punktu widzenia. Zalew Wiślany, który jest osłonięty Mierzeją Wiślaną ma takie parametry nautyczne, że nawet najmniejsza jednostka pływająca Marynarki Wojennej nie jest w stanie tam manewrować. Usiłowano mnie przekonać, że przez przekop Mierzei Wiślanej mogłaby się odbywać na przykład ewakuacja jednostek wojskowych z Elbląga drogą wodną. Tylko jak, dokąd, i po co? Ci eksperci Macierewicza chyba nigdy mapy nie mieli przed sobą. Abstrahując już od tego, że nie wpłynęłaby tam żadna barka albo okręt transportowy.

Dziś jednak, z perspektywy czasu zaczynam dostrzegać pewną prawidłowość, której wówczas - jako ten niekompetentny oficer - nie zauważyłem. Otóż poczynania obecnie rządzących powoli doprowadzają do zupełnej katastrofy Marynarkę Wojenną. Mając więc na uwadze to, że przyszłym sprzętem polskich marynarzy będą kajaki szturmowe i pontony można faktycznie przyjąć, że Marynarka Wojenna będzie mogła swobodnie operować na Zalewie Wiślanym. Wówczas jednak – jako dowódca generalny - nie dostrzegłem tego przebiegłego planu pana Macierewicza i jego wiceministra Bartłomieja Grabskiego.

Antoni Macierewicz przyznał, że widział pana wystąpienie na Przystanku Woodstock. Wyłapał nawet, że jednemu z pytających nie udzielił pan odpowiedzi. Czuje się pan doceniony?

Cóż wypada mi uprzejmie podziękować Antoniemu Macierewiczowi, że aż tak bardzo interesuje się moją skromną osobą, że z taką uwagą śledzi każdą moją wypowiedź. Oznacza to, że albo darzy mnie wyjątkową sympatią, której nie potrafił dotychczas wyrazić, albo że moje spostrzeżenia i wypowiedzi bardzo go zajmują.

Wracając do pytania, jakie na Przystanku Woodstock zadał mi pewien młody człowiek, to na wstępie muszę zaznaczyć, że język wojskowy, a szczególnie ten międzynarodowy, jest nasycony tysiącem skrótów. Jestem pełen uznania dla tego młodzieńca, który przywołał skrótem system używany przez armię rosyjską i przyłapał mnie na niewiedzy w tym zakresie. To jest tylko przyczynek do tego, że ciągle należy się uczyć. Odrobiłem tę lekcję. Natomiast młodemu człowiekowi gratuluję jego wiedzy i mam nadzieję, że zna więcej skrótów wojskowych nie tylko ten wówczas przywołany.

Na pewno pana osoba u ministra Macierewicza wzbudza wielkie emocje, o czym świadczą jego wypowiedzi. A jak pan oceni byłego szefa MON?

O cynizmie politycznym i umiejętności odwracania uwagi od swojej niekompetencji już wspomnieliśmy. Ale warto też pochylić się nad wybujałą fantazją byłego ministra obrony. Antoni Macierewicz, jest przecież tą osobą, która na arenie międzynarodowej handlowała sprzętem za dolara. Myślę tutaj oczywiście o Mistralach. Odkładając jednak na bok ironię, to jest mi po prostu żal tego człowieka i jego rodziny. Osoba o tak ogromnej fantazji zajmowała stanowisko ministra obrony narodowej, a dzisiaj musimy się za ten czas wstydzić, za skandale, które wywołał on i ludzie z jego otocznia, za gafy polityczne, za niespełnione obietnice i zmarnowane szanse na rozwój i modernizację wojska.

(dp)