Adrian Zandberg, lider Partii Razem, na 15-lecie Polski w UE: Spór o Europę

6:20 Adrian Zandberg

Autor: Super Express

15 lat temu dołączyliśmy do Unii Europejskiej. Historia pokazała, że Roman Giertych gadał bzdury, kiedy przekonywał, że to "masoński spisek" mający na celu zniszczenie Polski. Rację miała wtedy lewica. Dziś żadna duża siła nie podważa już członkostwa we Wspólnocie. Gdyby partia rządząca chciała wystąpić z UE, wyborcy wynieśliby ich z Sejmu na widłach. Polskie pytanie o Europę nie brzmi już "czy chcemy być w Unii", tylko "jaka ma być Unia".

Unia ma dziś kłopoty. Kilka lat temu kryzys mocno uderzył w strefę euro. Rośnie potęga Chin. Pod rządami Trumpa Stany Zjednoczone traktują Europę jak wroga. Zmiany klimatu, robotyzacja, rosnące nierówności, okiełznanie banków i wielkich korporacji - z tym wszystkim musi sobie poradzić Europa.

Jak? Odpowiedzi są trzy. Stary establishment chciałby, żeby Unia trwała dalej taka, jak dotąd. Tusk czy Juncker wierzą, że kłopoty są przejściowe i zasadniczo nie trzeba nic zmieniać. Dla nich wspólna gospodarka to swobodny przepływ kapitału i pracowników. "Klepiesz biedę w swoim kraju? Przeprowadź się" - brzmi rada dla ludzi, którym powodzi się gorzej. Europejczycy, także w naszym regionie, nie kupują już tej opowieści. Mają dość nierówności, chcą porządnej jakości życia u siebie.

Z establishmentem prowadzą od lat wojnę prawicowi eurosceptycy. Ale recepty, które mają dla Europy, są gorsze od choroby. Prawica marzy o powrocie do silnych państw narodowych, które łączy głównie handel. Chcą ciąć europejski budżet, opowiadając o "powrocie do korzeni". Tylko czy naprawdę warto do nich wracać? Kiedy Unia się rodziła, Europa była zrujnowanym kontynentem, który z trudnością podniósł się z koszmaru wojny światowej. Naprawdę nie warto cofać zegara.

Lewica chce, żeby Europa poszła do przodu. Skoro nasze gospodarki są połączone, czas zbudować wspólne państwo dobrobytu. Żeby wyrównać płace pomiędzy Wschodem i Zachodem, potrzebujemy nowych, publicznych inwestycji i europejskiej płacy minimalnej. Problemy takie, jak niedobór mieszkań czy transformacja energetyczna, można łatwiej rozwiązać razem. Dlatego lewica proponuje większy budżet UE. Skąd pieniądze? Ze wspólnego systemu podatkowego dla korporacji i likwidacji rajów podatkowych. Tam leżą środki, które można będzie wykorzystać na potrzebne programy społeczne.

Wybory za trzy tygodnie. Spierajmy się o to, jakiej chcemy Unii, czego chcemy od Europy. Będzie z tego większy pożytek, niż z wzajemnego straszenia się "Brukselą, która chce nas zdemoralizować" albo "PolExitem".