Ons land lijkt er maar niet in te slagen een degelijke voorraad mondmaskers aan te leggen. Door bestellingen te plaatsen bij kleine bedrijfjes zonder medische achtergrond, maar ook door het exportverbod van medisch materiaal in verschillende productielanden. Een reconstructie van hoe Philippe De Backer en zijn collega’s meermaals op hun limieten botsten.

13 maart: Open VLD’er Mahmut Oz won de openbare aanbesteding die minister Maggie De Block (Open VLD ) had uitgeschreven. De man beloofde 5 miljoen mondmaskers te leveren, maar wordt zelf opgelicht. Op 13 maart wordt duidelijk dat de beloofde 5 miljoen stuks er dan toch niet komen.

20 maart: Frankrijk en Duitsland houden aan de grenzen vrachtwagens met mondmaskers en ander medisch materiaal tegen. In beide landen heerst een exportverbod van medisch materiaal. Er moet op het hoogste niveau onderhandeld worden om de maskers toch over de grens te krijgen.

23 maart: Het nieuws lekt uit dat vorig jaar nog 6 miljoen mondmaskers vernietigd werden omdat ze vervallen waren. De strategische stock werd nooit aangevuld omdat minister De Block een roterende voorraad wilde, maar daarvoor waren er nog wetswijzigingen nodig.

29 maart: UZ Leuven keurt 3.000 maskers af die het ziekenhuis zelf had besteld. “We staan onder druk en werken daarom noodgedwongen samen met bedrijven die we niet zo goed kennen”, vertelde Geert Meyfroidt, hoofd Intensieve Zorgen. “We zijn minder zorgvuldig in de keuze van onze leveranciers, en dan gaan er al dan niet bewuste foefelaars tussen zitten. Je pakt wat je kan krijgen, en je koopt. En als je dan een keer bedrogen wordt, dan is het zo. Dat neem je erbij.”

29 maart: Pharmasimple, een ander bedrijf dat via de openbare aanbesteding gekozen werd om mondmaskers te leveren, verhoogt plots zijn prijzen. De overheid annuleert daarom een bestelling van 5 miljoen mondmaskers. “De directeur paste de modaliteiten van de bestelbon aan nadat de bestelling was geplaatst. Zo verhoogde hij de prijs per masker én de totale hoeveelheid bestelde maskers”, klinkt het bij Open VLD-ministers Maggie De Block en Philippe De Backer.

31 maart: 100.000 maskers voor revalidatiecentra voldoen niet aan de gezondheidsnormen. De maskers zijn bedoeld voor de industrie, maar komen onder andere in bananendozen terecht in revalidatiecentrum Revarte in Edegem. De maskers zijn vuil en worden afgekeurd.

31 maart: Ziekenhuizen klagen over de geleverde mondmaskers: ze blijken te groot of te klein, sluiten daardoor niet goed aan op het gezicht en zijn dus onveilig. Er wordt gekeken hoe de maskers aangepast kunnen worden om zo alsnog bruikbaar te zijn.

3 april: 7 miljoen mondmaskers worden geleverd, maar er zijn onmiddellijk twijfels over de kwaliteit van de maskers.

9 april: 3 miljoen van de twee dagen eerder geleverde mondmaskers blijken waardeloos, ze hebben geen CE-keurmerk. De mondmaskers zijn afkomstig van het bedrijfje Life, dat eerder wel een lading mondmaskers kon leveren. Ze werden toen op aandringen van N-VA-kamerlid Kathleen Depoorter gekozen voor de levering. Het bedrijf houdt vol dat de geleverde mondmaskers wel degelijk voldoen en dat de certificaten gewoon op de verkeerde dienst terecht zijn gekomen.

LEES OOK. Opnieuw flater met mondmaskers: hoelang kunnen onze ziekenhuizen het nog trekken?