Het is een groeiend probleem onder Russische wereldleiders: annexeria nervosa. De veroveringsstoornis treft vooral staatshoofden met een negatief zelfbeeld en angst voor het verlies van geopolitieke invloedssfeer.

De belangrijkste symptomen zijn het inlijven van schiereilanden, het bezetten van soevereine staten en het organiseren van Winterspelen. Sommige patiënten zetten punkzangeressen gevangen in Siberië.

Ljoedmila Poetina (56) maakte de stoornis van dichtbij mee. Jarenlang was ze getrouwd met een annexeriapatiënt, tot ze vorig jaar een scheiding aanvroeg. Ze kon het niet langer aan: “In het begin had ik niets in de gaten, maar op een gegeven moment begon hij Georgische deelrepublieken binnen te vallen. Eigenlijk had ik toen al argwaan moeten krijgen.”

Ljoedmila kwam meer dan eens in gênante situaties terecht: “Als we ergens in een restaurant zaten te eten, kon hij uit het niets de onafhankelijkheid van Abchazië erkennen. Dan zag ik natuurlijk de blikken richting onze tafel en kon ik wel door de grond zakken.”

Igor Tirmanov is psychiater in Sint-Petersburg. Volgens hem is er bij de internationale gemeenschap weinig kennis van de oorzaken van annexeria: “Veel veroveringsstoornissen komen voort uit een traumatische jeugdervaring, zoals het uiteenvallen van een communistisch imperium of het verliezen van een Koude Oorlog.”

De behandelmethoden zijn vooralsnog beperkt. “Met economische sancties en het bevriezen van tegoeden kunnen we de symptomen hooguit afremmen. Een echt medicijn voor annexeria is nog ver weg. Daarvoor is nog veel meer bewustwording en onderzoek nodig. Wel is men op dit moment bezig met het testen van het nieuwe anti-oppressiva.”

De internationale gemeenschap organiseert praatgroepen als de G8, waar annexeriapatiënten hun dreigende taal kwijt kunnen. Dit zorgt niet altijd voor begrip: het probleem van veel annexeriapatiënten is het niet erkennen van lotgenoten.