De waterschappen hebben tien jaar lang nagelaten de milieurisico's van rubbergranulaat in kunstgrasvelden in kaart te brengen, blijkt uit onderzoek van Zembla. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en het ministerie van Milieu hebben in een reactie aangekondigd wel onderzoek te willen doen.

De toenmalige minister van Milieu, Jacqueline Cramer, stond het gebruik van rubbergranulaten in 2007 toe. In dat besluit werd ook vastgelegd dat de "waterkwaliteitsbeheerder" moet controleren of er vervuiling optreedt rondom kunstgrasvelden.

Uit onderzoek van het journalistieke programma Zembla blijkt echter dat geen van de waterschappen het water of het slib van afwateringskanalen heeft onderzocht op mogelijke vervuiling.

In de uitzending van het programma, die woensdagavond wordt vertoond op NPO 2, zegt consultant op het gebied van sportvelden Jan Willem Boon dat hij tien velden in verschillende gemeenten heeft onderzocht. Boon ontdekte dat de grond rond die velden op sommige plekken zwaar verontreinigd is met zware metalen, zoals zink en kobalt.

Volgens deskundigen zijn gemeenten wettelijk verplicht om verontreinigde grond snel te saneren.

1.800 velden

Uit nader onderzoek door Zembla bleek dat in Nederland ongeveer 1.800 velden voor voetbal, hockey en korfbal liggen die zijn aangelegd op een laag van vermalen autobanden, vaak vermengd met zand of lava. Twintig onderzoeksrapporten concluderen dat in de grond onder dergelijke velden verontreiniging is geconstateerd.

In sommige gevallen gaat het om "ernstige verontreiniging", die de concentratiegrens waarboven "potentiële ernstige risico's voor het ecosysteem of de mens" kunnen optreden overschrijdt.

Het saneren van de sportvelden wordt geen goedkope klus: gemeenten moeten rekening houden met kosten tot 100.000 euro per veld.