An Mháthair

Caitlín Maude

Ní fíor go bhfeiceann tú os do chomhair

seanbhean liath sheargaithe,

gan luas géag

ná mire meanman,

titithe i bhfeoil.

Bhí mé óg, ach tá mé níos óige –

álainn, tá mé anois níos áille fós.

Nach bhfeiceann tú an triúr?

Gile na finne, na duibhe, na doinne –

mo thriúr mac, mo thriúr Oscar.

Féach an mhaorgacht i mo shúil,

an uaisleacht i mo ghnúis,

an óige,

an áille,

an luas,

an neart,

chuile bhua faoi thrí.

Is triúr fear mé,

lúth, láidir, cumasach,

agus fós,

is triúr maighdean mé

i ngrá le triúr ógfhear –

maighdeanacha meidhreacha, meangacha,

snadhmaithe i scáilí deoracha úra

aisteacha na coille –

an eala, an fiach dubh, an smólach

ag coraíocht i mo cheann.

Nach bhfeiceann tú na hógfhir

agus na maighdeanacha

agus iad ag caint, ag gáirí

agus ag gabháil fhoinn,

i ngreim láimhe ina chéile

ag dul síos an bóithrín

fada fada síoraí

agus an t-ór ag spréacharnaíl

ar gach taobh díobh?