Badania naukowe pokazują, że zdrowie psychiczne osób LGBT+ – należących do mniejszości seksualnych i tożsamościowych – jest nierozerwalnie związane z czynnikami społeczno-kulturowymi. W czasach patologizacji różnorodności seksualnej, kiedy homoseksualność uważano za zaburzenie psychiczne, wiązano większą częstotliwość występowania problemów psychicznych w populacji osób nieheteroseksualnych z ich wewnętrzną patologią. Obecnie wiadomo w świecie nauki, że częstsze występowanie zaburzeń nastroju, tendencji autodestrukcyjnych i prób samobójczych u osób LGBTQ+, jest związane z dyskryminacją i przemocą, których te osoby doświadczają. Biorąc pod uwagę takie wnioski, warto pochylić się nad tym, jak na osoby nieheteroseksualne i transpłciowe wpływają działania polityczne, które oficjalnie wymierzone są przeciwko tej społeczności.

Zdrowie psychiczne osób LGBT+ w zależności od regionu zamieszkania

Poszczególne regiony Stanów Zjednoczonych różnią się od siebie wewnętrzną polityką antydyskryminacyjną. Badania naukowe pod kierunkiem Marka Hatzenbuehler’a (profesora nadzwyczajnego, wiceprzewodniczącego ds. rozwoju Wydziału i strategii badań na Wydziale Nauk Socjologicznych na Uniwersytecie Kolumbia) i jego zespołu, objęły swoim zasięgiem osoby LGBTQ+ mieszkające w różnych stanach. Takich, w których regulacje prawne chronią mniejszości seksualne przed dyskryminacją, oraz takich, w których tego typu przepisów nie wprowadzono. Wyniki tej analizy nie były zaskakujące. Osoby nieheteroseksualne w stanach pozbawionych polityki antydyskryminacyjnej, znacznie częściej doświadczały problemów natury psychicznej, niż osoby w stanach chroniących prawa LGBTQ+.

Co więcej, istnieją stany, w których lekarze i lekarki mogą powoływać się na tzw. ,,klauzulę sumienia’’. Z powodów religijnych mogą odmówić świadczenia usług medycznych osobom należącym do mniejszości seksualnych i tożsamościowych. Adiunktka i specjalistka ds. polityki zdrowia prof. Julia Raifman z Uniwersytetu w Bostonie, przeprowadziła badanie zwane JAMA Psychiatry. Przeanalizowała stan zdrowia psychicznego osób LGBTQ+ funkcjonujących w rejonach, w którym parom tej samej płci można legalnie odmawiać leczenia. Wnioski okazały się być zatrważające, prof. Raifman wraz z prof. Michael’em Ulrich’em dowiodła, że w takich stanach u osób nieheteroseksualnych obserwuje się 46% wzrost zapadalności na zaburzenia psychiczne. Utrzymanie zdrowia psychicznego osób należących do mniejszości seksualnych, jest wyzwaniem w regionach, które odmawiają tym osobom równych praw.

Badań prowadzonych na populacji amerykańskiej nie można w 100% przełożyć na sytuację w krajach europejskich, w tym Europy Środkowo-Wschodniej. Można jednak wnioskować, że osoby LGBT+ w regionach, gdzie odmawiane są im równe prawa, zmagają się z problemami natury psychicznej. Od dawna wiadomo, że młodzież nieheteroseksualna i transpłciowa jest o wiele bardziej narażona na próby samobójcze i samobójstwa. Znacznie bardziej niż ich heteroseksualni rówieśnicy i rówieśnice.

Stanowisko Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego w temacie politycznego wpływu na zdrowie psychiczne osób LGBT+

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne w swoim dokumencie zatytułowanym ,,Marriage equality and LGBT health’’ stawia jasne postulaty związane ze związkiem równouprawnienia i zdrowia psychicznego osób nieheteroseksualnych. Stanowisko to dotyczy głównie zagadnienia równości małżeńskiej. Wskazuje, że prawnie usankcjonowane małżeństwo zapewnia znaczne korzyści psychospołeczne i zdrowotne ze względu na moralne, ekonomiczne i społeczne wsparcie małżeństw. Odmowa przyznania praw małżeńskich parom tej samej płci jest niekorzystna dla nich, wpływa na ich zdrowie i samopoczucie. Co więcej, wypływa również na stan zaangażowanych osób z ich otoczenia – rodziny i bliskich.

Organizacja podkreśla opierając się na badaniach naukowych, że sytuacja polityczna ma niebagatelny wpływ na zdrowie psychiczne osób w związkach jednopłciowych. W stanach USA, gdzie małżeństwa jednopłciowe były zakazane, osoby LGBTQ+ odczuwały chroniczny stres społeczny (mniejszościowy) i miały szereg problemów psychicznych. APA podkreśla, że odmowa prawa do zawarcia małżeństwa wzmacnia piętno związane z byciem osobą należącą do mniejszości. Może też zaburzać zdrowy rozwój emocjonalny i społeczny wśród młodzieży i osób dorosłych. W swojej rezolucji z 2004 r. w sprawie orientacji seksualnej i małżeństw, Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne zdecydowanie popiera politykę równościową i prawne decyzje, które wspierają zdrowie i dobre samopoczucie par tej samej płci, ich dzieci i całej społeczności LGBTQ+.

Zdrowie psychiczne osób LGBT+ zmienia się na plus pod wpływem równouprawnienia

Badania w krajach skandynawskich – Danii i Szwecji – wykazały, że zdrowie psychiczne osób LGBT+ znacznie poprawiło się po legalizacji małżeństw jednopłciowych. Prawie o połowę zmalała w tych państwach liczba osób nieheteroseksualnych popełniających samobójstwa. Badaczka Annette Erlangsen z Duńskiego Instytutu Badawczego ds. Zapobiegania Samobójstwom wraz z zespołem z Uniwersytetu w Sztokholmie, przeanalizowała dane z trzynastoletniego okresu w historii Danii i Szwecji. Liczba samobójstw wśród osób LGBT+ spadła tam o 46%, u osób heteroseksualnych o 28%. Można to wiązać zarówno z poprawą świadomości społecznej na temat prewencji samobójstw, jak i z faktem zalegalizowania małżeństw jednopłciowych.

Associated Press donosi, że po dwóch latach od legalizacji małżeństw jednopłciowych w USA, znacznie spadł wskaźnik samobójstw wśród młodzieży LGBT+. W USA samobójstwo jest jedną z najczęstszych przyczyn śmierci wśród młodzieży. U osób nieheteroseksualnej i transpłciowej występuje nawet do 5 razy częściej. Badania przeprowadzono na populacji 26 tysięcy amerykańskich nastolatków i nastolatek z 32 stanów, w których równouprawnienie wprowadzono w 2015 roku. Wskaźnik samobójstw spadł tam o 7% w ogólnej populacji młodzieży po dwóch latach, a wśród młodzieży LGBT+ aż o 14%.

Badania pokazują, że równouprawnienie oraz prawna ochrona par tej samej płci i idąca wraz z nimi większa akceptacja dla osób LGBTQ+ w społeczeństwie, wpłynęły znacznie na poprawę zdrowia psychicznego oraz obniżyły występujący u osób nieheteroseksualnych poziom stresu mniejszościowego. Analogicznie można więc uznać, że przepisy uderzające w społeczność mniejszościową, realnie wpływają na pogorszenie sytuacji psychicznej mniejszości seksualnych. W konsekwencji prowadząc do wzrostu zapadalności na depresję, ale także częstotliwości podejmowanych prób samobójczych.