Z początkiem XX wieku młodzieńcy z tzw. dobrych domów odbywali pierwsze stosunki seksualne głównie ze służącymi. Jak sami chłopcy twierdzili, służące nie dały się długo prosić. W tym samym czasie nauki kościoła jednoznacznie wskazywały przyczynę aktów seksualnych pomiędzy panem domu czy paniczem a służką – nieobyczajność w stroju czy zachowaniu młodych dziewczyn.

Seksualne wykorzystywanie służących, do których dochodziło w zaciszu domowym pracodawcy, powodowały, że poszkodowanym ciężko było dowieść prawdy przed obliczem sądu. Wiele przypadków nie było zgłaszanych organom ścigania, ze względu na obawę, że są bez szans w sporze z bogatszymi i wpływowymi ludźmi, co doprowadziło do tego, że nigdy nie poznamy prawdziwych rozmiarów tych aktów przemocy.

Gwałt w pokoju obok

Maj 1929 roku, trzynastoletnia Stanisława L. pracująca u rodziny gajowego Antoniego C., została zgwałcona przez swojego pracodawcę, w chwili gdy w sąsiednim pomieszczeniu przebywali pozostali domownicy.

Jak wynika z zeznań poszkodowanej:

[Antoni C.] podszedł do niej, obalił ją przemocą na łóżko i pomimo iż Leszczyńska opierała mu się i wzywała pomocy, dokonał z nią wbrew jej woli stosunku płciowego.

W wyniku dokonanej obdukcji, lekarz sądowy stwierdził:

Naddarcie błony dziewiczej nastąpiło przed pół rokiem przez wprowadzenie do pochwy organów płciowych członka męskiego.

Mimo zgodności pomiędzy słowami ofiary a badaniami lekarskimi, sąd uznał, że Antoni C. nie mógł dopuścić się gwałtu na nieletniej, ponieważ w bezpośrednio sąsiadującej kuchni znajdowała się m.in. żona oskarżonego…

Dobre imię gospodarza

Podobna sytuacja miała miejsce w Częstochowie w styczniu 1918 roku. Osiemnastoletnia Szajndla Moneta oskarżyła Abrama Gotlieba o to, że:

Abram Dawid G. i położywszy się do łóżka Szajndli Monety, zatkawszy jej usta, żeby nie krzyczała, rozerwał jej nogi i zgwałcił, przy czem groził jej oskarżony biciem na wypadek, gdyby krzyczała. Przestraszona tem Szajndla Moneta przeleżała spokojnie do rana i dopiero nazajutrz zawiadomiła swych rodziców o zgwałceniu jej przez oskarżonego.

Ekspertyza biegłego potwierdziła słowa poszkodowanej, mimo tego Abram G. nie miał zamiaru do winy się przyznać. Twierdził, że w czasie wskazanym przez Szajndlę Monetę przebywał w Oświęcimiu oraz starał się udowodnić, że dziewczyna prowadziła się nieobyczajnie. W tym celu zmobilizował kilku świadków, wśród których była sklepikarka Bajla Wierzbicka oraz… sama żona G.

Sklepikarka jednoznacznie określiła Gotlieba jako osobę pobożną i prawą, a Szajndlę Monetę rozwiązłą:

Przychodziła nieraz do sklepu, gdy tylko tam byli mężczyźni, bez bluzki, aż niemiło było patrzeć z tego względu, że widać było dużo gołego ciała. Pewnego razu jeden młody człowiek u mnie w sklepie pytał się jej, czy będzie czekać u niego w sieni.

Zdaniem Gotliebowej mąż nie mógł dopuścić się gwałtu, ponieważ kuchnia, w której śpi służąca znajduje się obok pokoju, który ona zajmuje z dziećmi, a sam Abram G. przebywał wówczas w Oświęcimiu. Poinformowała również sąd, że:

Ze służby wygoniłam ją [Szajndlę], bo się źle prowadziła. Jak gdzie wychodziłam, musiałam ją zamykać na klucz, bo wychodziła na ulicę za chłopakami.

Sąd dał wiarę świadkom i oczyścił z zarzutów Gotlieba.