’n Hele aantal gebeure oor die wêreld heen die afgelope maand of wat, het weer bevestig dat die strewe na selfbeskikking nie maklik geblus word nie. Terwyl die meeste regerings met onrustige minderhede en internasionale instellings soos die Europese Unie die vlam van vryheid probeer blus, is daar heelwat aanduidings dat in plekke soos Skotland, Katalonië, Bosnië en Suid-Tirool selfbeskikkingsbewegings steeds baie sterk is.

In Skotland is daar toenemend stemme wat opgaan vir ’n tweede onafhanklikheidsreferendum. ’n Onlangse onafhanklikheidsoptog in Edinburg het baie meer mense as verwag gelok en by die Skotse Nasionale Party se pas afgelope konferensie was daar ook ’n sterk gevoel dat Skotte weer ’n kans moet kry om oor onafhanklikheid te stem. Die huidige Brexit-krisis en die chaos in Theresa May se regering, gee momentum aan die onafhanklikheidsbeweging in Skotland.

In België is doodkry min vir die Vlaamse vryheidsbeweging. Terwyl die regse Vlaams Belang ’n paar jaar gelede byna uitgewis is, het die party in Sondag se munisipale verkiesings ’n sterk groei in steun beleef. Daarmee saam ook die nasionalistiese, maar meer gematigde Nuwe Vlaamse Alliansie het meer as 50% van kiesers in talle Vlaamse munisipaliteite vir partye wat ten gunste van ’n onafhanklike Vlaandere is, gestem. Waar die slagspreuk, België Bars! ’n paar jaar gelede byna uitgedoof is, het die naweek se verkiesing gewys dat die vryheidstrewe in Vlaandere steeds lewendig is.

In Suid-Tirool, die semi-outonome Duitssprekende provinsie in die noorde van Italië, vind daar eerskomende Sondag ’n streeksverkiesing plaas en alle aanduidings is dat pro-onafhanklikheidspartye weer goed gaan doen.

Bosnië-Herzegowina is ’n baie interessante land in die Balkan in Oos-Europa. Dit is ’n oorblyfsel van die opbreek van Joego-Slawië in 1991 en bestaan uit drie etnisiteite naamlik Bosniërs, Serwiërs en Kroate. Die drie groepe is ook onderskeidelik Moslems, Ortodokse Christene en Katolieke. Sedert 1991 het dit duidelik geword dat hierdie drie groepe onversoenbaar binne een land is. Tydens verkiesings, verkies die burgers van Bosnië drie presidente uit die drie bevolkingsgroepe wat dan elkeen ’n twee jaar termyn dien. Tydens die onlangse verkiesing op 7 Oktober het die Serwiese bevolking van Bosnië vir Milorad Dodik as hul president verkies. Dodik is uitgesproke ten gunste van die losbreek van die Serwiese deel van Bosnië.

Terwyl die vryheidsbeweging in Katalonië na verlede jaar se onafhanklikheidsreferendum ernstig onderdruk is, is dit duidelik dat die beweging weer hergroepeer en gereed maak om die stryd om vryheid van Spanje voort te sit. Tydens die onlangse eenjaarherdenking van die onafhanklikheidsreferendum het duisende Katalane weer aan openbare betogings deelgeneem.

Ook in lande in Afrika, Suid-Amerika en die Midde-Ooste is daar verskeie selfbeskikkingsbewegings aan die werk. Hoewel daar min rede is om te glo dat Skotland, Katalonië, Suid-Tirool of die Serwiese Republiek van Srpska in Bosnië-Herzegowina binnekort onafhanklik gaan word, is dit duidelik dat selfbeskikking in ’n globalistiese wêreld nie minder belangrik raak nie, maar dat die uitdagings wat globalisme skep, juis tot die opkoms van meer selfbeskikkingsbewegings aanleiding gee.