"Potężne pieniądze dla organizacji LGBT" - donoszą nagłówki prawicowej prasy. "Rozdaje kwiaty na Dzień Kobiet, pączki w tłusty czwartek i lizaki na Dzień Dziecka" - to groźna działalność tęczowych organizacji wg prawicowych raportów. Są one pełne błędów, dostarczają też niemało uśmiechu. Ale przede wszystkim budują nieufność do społeczeństwa obywatelskiego

Tylko 1 na 300 osób czytających ten artykuł wspiera nas darowizną. Możesz to zmienić...

Prawicową opinię publiczną rozgrzały informacje o finansowaniu organizacji pozarządowych. Wszystko za sprawą publikacji dwóch raportów, które ukazały się dzień po dniu (2 i 3 października 2019):

Komediowe raporty

Fundacja „Mamy i Taty” skupiła się na tropieniu „obcych wpływów”. W raporcie informuje, że najwięcej pieniędzy organizacje LGBT dostają z Unii Europejskiej i Fundacji im. Stefana Batorego, czyli w skrócie od George’a Sorosa. Postać amerykańskiego Żyda-filantropa (nie tylko w Polsce) jest zresztą najchętniej przywoływana w kontekście „przeszczepu obcych, niebezpiecznych wartości”. Pod wsparcie z zagranicy podpadają też dotacje przyznawane przez międzynarodowe korporacje takie jak koncern „Coca Cola” oraz granty od międzynarodowych organizacji parasolowych np. ILGA Europe.

Drugim filarem raportu są kontakty z polityką i obecność w mediach. Z sieci powiązań dowiadujemy się, że politykami wspierającymi organizacje LGBT są m.in. Robert Biedroń, Sylwia Spurek, Krzysztof Śmiszek, Monika Rosa, Rafał Trzaskowski, Marcelina Zawisza, Joanna Senyszyn. Wśród mediów na świeczniku znalazły się tytuły Agory: „Gazeta Wyborcza” i radio TOK FM. Twórcy raportu przywołali nawet imiona i nazwiska wyuotowanych dziennikarzy i dziennikarek pracujących w tych mediach.

Ordo Iuris piętnuje Unię Europejską za zbyt wysokie w ich opinii kwoty wsparcia (ponad 2 mln zł od 2017 roku). Jednak przede wszystkim skupia się na warszawskim magistracie. Prezydentowi Rafałowi Trzaskowskiemu wytyka, że od początku 2019 roku do organizacji LGBT, a także tych zajmujących się ogólnie przeciwdziałaniem dyskryminacji z budżetu samorządu trafiło ponad 876 tys. zł. Nie dodaje, że część tych pieniędzy zostanie wypłacona w trakcie realizacji projektów, czyli w przyszłości, a wszystkie organizacje, żeby dostać pieniądze muszą stanąć w szranki w otwartych konkursach grantowych. „W niecałe 10 miesięcy Trzaskowski wydał na promocję LGBT prawie 100 tys. zł więcej niż Hanna Gronkiewicz Waltz” – alarmuje „Ordo Iuris”.

Równie sensacyjnym odkryciem ma być program preferencyjnych stawek najmu lokali użytkowych dla organizacji społecznych. Ten program Warszawa prowadzi na tych samych zasadach od 2014 roku. „To wsparcie o rocznym poziomie nawet 100 tys. zł dla organizacji” – mówił 3 października Tymoteusz Zych na konferencji prasowej omawiającej główne wnioski z raportu. „Duża część organizacji uczestnicząca w politycznym ruchu LGBT ma lokale o powierzchni od 100 do 200 tys. m2” – dodał.

Lektura raportu nie tylko wprawia w zdumienie stekiem błędów – myleniem nazwisk czy błędnym przypisaniem projektów do organizacji – dostarcza też niemało uśmiechu. Z prywatnych kont pracowników KPH na serwisach społecznościowych wyłowiono znanych sojuszników m.in. Sylwię Chutnik, Kazimierę Szczukę czy Magdalenę Środę.

Fundacja „Mamy i Taty” pokusiła się też o stworzenie rankingu radykalizmu (skala od 1 do 5). Kampania Przeciw Homofobii została średniakiem (3), a za najbardziej radykalne uznano Stowarzyszenie „Miłość nie Wyklucza”.

Chyba najlepiej komediowy charakter publikacji oddaje fragment opisu aktywności poznańskiej „Grupy Stonewall”:

„rozdaje kwiaty na Dzień Kobiet, pączki w tłusty czwartek i lizaki na Dzień Dziecka”.

Prawica uczy, jak manipulować jawnymi informacjami

Większość „odkryć” prezentowanych w raportach jako sensacyjne opiera się na powszechnie dostępnych, publicznych danych tj. sprawozdaniach finansowych i merytorycznych czy informacjach o projektach umieszczonych na stronach internetowych. „Ordo Iuris” do przygotowania analizy wykorzystało również ustawę o dostępie do informacji publicznej.

Do tworzenia sieci powiązań (słynna metoda strzałek TVP) posłużyły treści dostępne w Internecie – archiwalne wywiady prasowe i wpisy z serwisów społecznościowych. Pod lupą Fundacji „Mamy i Taty” znalazły się też prywatne profile pracowników organizacji. Po co? By sprawdzić, kto z kim się zna.

Choć „obywatelska kontrola” nie wykazała żadnych nadużyć, to w pełni transparentne informacje stały się przyczynkiem do bicia na alarm.

„Dążą do tego, by sformatować umysł młodych ludzi, zmienić ich postawy społeczne i polityczne, silnie dążą też do ograniczenia wolności słowa i wolności wypowiedzi. Chcemy pokazać, że organizacje te nie działają w sposób spontaniczny, lecz w sposób zaplanowany, łącznie z bardzo zaplanowanym finansowaniem” – mówił 2 października na konferencji prasowej prezes Fundacji „Mamy i Taty”.

„Ordo Iuris” było dużo ostrzejsze. Unię Europejską oskarżyło o niegospodarność i sprzeniewierzenie się zasadzie subsydiarności. A prezydenta Rafała Trzaskowskiego pytali o

„racjonalność wydatkowania publicznych pieniędzy na cele realizowania ideologicznych postulatów ruchu LGBT”.

Manipulacja, którą uprawiają prawicowe organizacje, polega na zupełnej zmianie znaczeń. Pod ulubionym hasłem „ideologia LGBT” (zamiennie: „polityczny ruch LGBT”) znajdziemy w rzeczywistości: szkolenia antydyskryminacyjne dla pracowników urzędów, warsztaty dla młodzieży z profilaktyki HIV, kampanie społeczne dotyczące mowy nienawiści czy szkolenia dla aktywistów. To ostatnie „Ordo Iuris” uznało za szczególnie groźne i skandaliczne, bo przecież „większość podatników nie utożsamia się z ich celami”.

Prawicowe organizacje rozniecają ogień, korzysta PiS

I może byłoby to śmiesznie, gdyby było pojedynczym wyskokiem nieodnotowanym szerzej w debacie publicznej. Ale tak nie jest. Wnioski z raportów zupełnie na poważnie potraktowały m.in. Polskie Radio 24, TVP Info, Telewizja Republika, Radio Maryja, portal Niezależna i Pch24. Na konferencji prasowej „Ordo Iuris” zorganizowanej 3 października pojawiły się tłumy mediów.

2 października w radiowym poranku PR24 do „odkryć” organizacji odniósł się rzecznik rządu Piotr Müller.

„Gdyby większość miały PO i Lewica, doszłoby do wojny kulturowej i cywilizacyjnej. Polacy chcą spokoju, a nie wojen ideologicznych” – mówił.

To nie zdarza się zresztą po raz pierwszy. Historia dyskredytowania niewygodnych dla prawicy organizacji zaczęła się już w październiku 2016 roku, gdy po serii twittów z konta AntyLeft dotyczących zamówień publicznych stołecznego magistratu, „Wiadomości TVP” podchwyciły temat „skandalizujących powiązań finansowo-towarzyskich”.

Obiektem ataku wielokrotnie była też Fundacja im. Stefana Batorego. W 2017 roku, gdy polski rząd toczył walkę o przejęcie środków norweskich, „Ordo Iuris” opublikowało oszczerczy raport, w którym twierdziło, że fundacja wydaje pieniądze w sposób ideologiczny, a dotacje nie docierają poza duże miasta. Narrację podchwycił rząd – m.in. Piotr Gliński – który (bez skutku) wnioskował o to, by operatorem środków norweskich została rządowa agenda – „Narodowy Instytut Wolności”.

„Ordo Iuris” szukało też „zagranicznych wpływów” na kontach organizacji feministycznych. 4 października 2017 w rocznicę „Czarnego Protestu” wypuścili kolejny raport, w którym omawiali źródła finansowania organizacji takich jak: Grupa Edukatorów Seksualnych „Ponton” czy Federacja na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny.

Także i tym razem publikacja dwóch raportów w sezonie przedwyborczym nie jest przypadkowa. „Ordo Iuris” atakujące Rafała Trzaskowskiego wpisuje się w narrację PiS o degrengoladzie i nieudolności stołecznego magistratu. Nieprzypadkowy jest też wybór organizacji. Prawa osób LGBT są jednym z głównych tematów wyborczych. Na każdej lokalnej konwencji PiS (średnio dwa razy dziennie) prezes Jarosław Kaczyński grzmi o „seksualizacji dzieci” i staje w „obronie katolickich i konserwatywnych wartości”.

Zaufanie do społeczeństwa obywatelskiego ma spadać

Ale ewentualny szybki zysk polityczny nie jest jedynym celem prowadzenia podobnych kampanii. Na Węgrzech szkalowanie organizacji pozarządowych skończyło się wprowadzeniem prawa, które wyeliminowało z życia publicznego większość organizacji strażniczych czy działających na rzecz praw człowieka. Tzw. Lex NGO – śladem rozwiązania z putinowskiej Rosji – wprowadziło rejestr organizacji „finansowanych z zagranicy” i w ten sposób Victor Orbán zwiększył kontrolę nad niewygodnymi NGO’sami. Spod działania ustawy wyłączone są tylko fundacje i stowarzyszenia religijne, sportowe oraz polityczne.

Polski festiwal manipulacji na razie nie niesie za sobą skutków prawnych np. ograniczenia wolności stowarzyszania się.

Buduje jednak w społeczeństwie brak zaufania do tej części społeczeństwa obywatelskiego, które stoi na straży praw człowieka.

Najlepiej świadczy o tym wypowiedź Tymoteusza Zycha z „Ordo Iuris” – „To co najmniej wątpliwe, czy możemy tu mówić o społeczeństwie obywatelskim. Skoro tak znaczny odsetek budżetu tych organizacji politycznych to pieniądze z zewnętrznych dotacji”.

OKO.press to medium obywatelskie.

Utrzymujemy się z dobrowolnych wpłat Czytelników. Dorzuć się