Print

[p. 44]











Een Kluchtigh Liedt van drie Jonge Dochters, die t’samen Wed-spul aen-gaen, wie van haer dryen het veerste souden pissen. Voys: Weest over-schoone Herder, &c. VRienden luystert na dit Liedt Wat’er tot Utrecht is geschiet, Al van drie jonge basinnen, Die t’samen een vreemde kuer Des avonts seer laet aenvingen, Boven al op de Vest-muer. Sy quamen en wandelden hant aen hant Terwijl ick schuylden aen een kant, Ick hoorden haer discoureren, d’Een sey wel Juffrou Mary, Wy moeten een klucht hanteren, Want wy zijn hier doch vry.

[p. 45]









Wel Juffrou Claer wat soud ghy doen, Hoort Juffrou Mary na mijn vermoen, Wie dat’er het veerste kan pissen Onder ons Maegdekens dry, Die salm’ een pot Wafels op-dissen, Als oock een Rijsten-bry. Wel Juffer Clara ick ben te vree, Seght Juffrou Catrijn, wilt ghy mee, Wel Juffertjes ja in trouwe, Maer die’er het veerste pist Die sal men vry moeten houwe, Ja sonder argh of list. ‘k Luysterde toe met goet verstant, ‘k Hielder mijn mont toe met mijn hant; De weddeschap wiert gesloten, Daer gincker dit speelje aen, Ick was met lusten overgoten Hoe dat dit noch sou vergaen. Clara set schrap haer Fontinel En liet dat loopen alsoo wel, Ick dochte soo menigh keeren, Ma-foy dat Water-schip Daer wou ick wel in laveeren, Al raeckten ick op een Klip. Doen Juffrou Clara hadde gedaen Is Juffrou Mary aen’t werck gegaen, Haer Water-sluys deed sy open, Met quam daer soo een vloet Van brack-water over-loopen; Ick dachte in mijn gemoet:

[p. 46]