Leestijd: 3 minuten.

Het wordt D66 hard ingewreven, de VVD is zelfs furieus op leider Alexander Pechtold. De verrader blokkeert het ideaalplaatje van de liberalen en de christendemocraten van Buma; een regering van het motorblok met daarbij de ChristenUnie van Gert Jan Segers. Pechtold heeft groot gelijk dat hij zijn poot stijf houdt en de mannenbroeders van de CU buitenboord houdt. Om meerdere redenen.

VVD en CDA zouden Pechtold wel bijna willen villen omdat hij niet serieus met de ChristenUnie wil praten over de vorming van een coalitie. Hij zou Segers “voor de bus hebben gegooid” met een veel te zwaar eisenpakket. Grappig die selectieve verontwaardiging. Buma mocht wel weglopen van die hipsters van GroenLinks, maar nu Pechtold zijn grenzen aangeeft, zijn de rapen gaar.

Dat de klimaatbarbaar van het CDA een blokkade opwierp is in deze tijden eigenlijk niet uit te leggen en historisch gezien een schande voor deze partij. Willens en wetens blokkeert Buma serieuze milieumaatregelen in tijden van smeltende ijskappen en mogelijk desastreuse opwarming van de aarde. Schuif maar door naar de kleinkinderen, zolang de boeren maar zoveel mogelijk koeien en varkens mogen houden.

Waarom zou Pechtold de brede maatschappelijke wens tot verdergaande zelfbeschikking en hervormingen op dit terrein bruut laten blokkeren

Dat Pechtold niet wil meewerken aan een inmenging van de kerk in de staat, mag prijzenswaardig genoemd worden. Er is in Nederland al jaren sprake van een verregaande ontkerkelijking en parallel een proces van groeiende secularisatie. D66 is tijdsbewust en heeft voormalige kroonjuwelen op het gebied van bestuursvernieuwing verruild voor levensbeschouwelijke en medisch-ethische kwesties zoals donorwetgeving, vrijwillig levenseinde en abortus.

Waarom zou Pechtold de brede maatschappelijke wens tot verdergaande zelfbeschikking en hervormingen op dit terrein bruut laten blokkeren door heren van de kerk met hun dogma’s? Dat is niet van deze tijd. Bovendien een te grote beloning voor twee christelijke partijen die in het parlement samen slechts 1,6 van elke 10 kiezers vertegenwoordigen. Het is onwenselijk dat ruim 8 op de 10 kiezers dit soort archaïsche kerkelijke leer wordt opgedrongen.

De wijsheid van Pechtold schuilt ook in het feit dat een kabinet met de ChristenUnie slechts 1 zetel meerderheid in de Tweede Kamer (76) en 1 zetel meerderheid in de Eerste Kamer (38) zou hebben. Bij zo’n wankele basis kun je je in elk van de vier fracties geen enkele dissident veroorloven. Bovendien vreesde Pechtold dat Rutte daarom steevast een beroep was gaan doen op de kampioen-conservatisme: de SGP.

Dat Pechtold staat voor zijn zaak, maakt hem herkenbaar

Ook strategisch is het verstandig van Pechtold dat hij past. Als enige progressieve partij in een vierpartijen kabinet vreesde hij vermalen te worden. Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 geen aanlokkelijk perspectief. In het kabinet Balkenende II werd D66 al eens gecrushed door CDA en VVD. In 2006 stond de partij in de peilingen zelfs even op nul zetels, er werd over opheffing nagedacht. Pechtold wist destijds bij verkiezingen ternauwernood nog 3 zetels uit het vuur te slepen.

Daarnaast is het te prijzen in Pechtold dat hij de blokkade direct opgooit en zich niet laat verleiden tot praatjes voor de bühne. Hij realiseert zich dat de formatie lang duurt en dat er geen tijd is voor dit soort rituele dansen die feitelijk doelloos zijn. Daarmee neemt hij politieke verantwoordelijkheid en bovendien de kiezer serieus.

Dat collega Rutte bereid is alle conservatieve krachten voor lief te nemen zolang hij maar in staat gesteld wordt om zijn economische agenda uit te voeren, zegt genoeg over hem en de VVD. Als de markten maar liberaal zijn, dan is het goed. Dat Pechtold staat voor zijn zaak, maakt hem herkenbaar en daarmee onderscheidt hij zich op inhoud. Electoraal niet onbelangrijk.

Al met al dus chapeau Alexander!