In de tijd dat zijn politieke ambities nog in een prenataal stadium verkeerden, toonde Thierry Baudet reeds belangstelling voor het klimaatthema. Hij was lange tijd voorzitter van een landelijk dispuut van studenten (ook wel leesclub genoemd), Winfried, dat in verschillende universiteitssteden bij elkaar kwam om voordrachten bij te wonen van door hen uitgenodigde sprekers over tal van belangrijke maatschappelijke vraagstukken. Deze werden uiteraard gevolgd door levendige discussies.

De leden van deze club waren zeer gemotiveerd. Velen van hen moesten van ver komen om de bijeenkomsten bij te wonen.

Het was een hoogst intellectueel gezelschap. Zij behoorden ongetwijfeld tot de fine fleur van de Nederlandse studenten. Zie ook hier.

In een ver verleden heb ik twee maal de eer gehad een voordracht voor Winfried te mogen houden. Eén keer over internationale economie (vrije markt versus andere economische systemen). En één keer over klimaat (voor zover ik mij herinner in de senaatskamer van de UvA te Amsterdam (Oude Manhuispoort). Ik vermoed dat daar de basis werd gelegd voor de klimaatscepsis van Thierry Baudet.

In latere jaren heeft hij mij ooit nog eens voorgesteld een voordracht over klimaat te houden aan de Leidse universiteit, waaraan hij destijds was verbonden. Om mij onbekende redenen is het daarvan echter nooit gekomen. Maar ja, dat was in die tijd – en nog steeds – niet ongebruikelijk, omdat klimaatsceptici niet welkom waren en zijn op Nederlandse universiteiten – met uitzondering van de TU Delft waar Salomon Kronenberg op de bres stond voor het behoud van wetenschappelijke integriteit door zijn kritiek op de AGW–hypothese (AGW: ‘Anthropogenic Global Warming’).

De laatste jaren heeft Thierry Baudet zich intensief met het klimaatthema bezig gehouden, waarbij hij wetenschappelijk advies heeft gekregen van een aantal vooraanstaande klimaatsceptici.

In de ‘Late Night Show’ van Twan Huys discussieerde Thierry Baudet onlangs met Jesse Klaver over het thema klimaat. Het was een verademing! Het was de eerste keer dat een Nederlands politicus zich publiekelijk op de TV distantieerde van de klimaathysterie. Hij noemde de klimaatwet een waanzinnige maatregel. Zélfs als men in antropogene klimaatverandering gelooft (hetgeen hij niet deed) achtte hij de kosten/batenverhouding van het huidige klimaatbeleid absurd. Vele honderden miljarden euro’s voor een onmeetbaar afkoelingseffect van 0,00007 graden Celsius! En gezinnen moeten vanwege die groene gekte 20.000 euro voor een warmtepomp ophoesten. Waar moeten ze dat vandaan halen? Aldus Thierry Baudet.

Dat was even schrikken! Want deze informatie (afgeleid van officiële cijfers van de vorige regering, zoals die door de toenmalige staatssecretaris Sharon Dijksma aan de Tweede Kamer waren verstrekt) was nog nooit op de Nederlandse TV geopenbaard!

De koopkrachtplaatjes laten een klein plusje zien voor de gemiddelde Nederlander in 2018, maar zo merkte Thierry Baudet op, daarbij zijn de kosten van het klimaatbeleid buiten beeld gebleven. Daar zitten de rekenmeesters van het PBL en het CPB nu nog op te zwoegen. Die hete aardappel is dus voor alle zekerheid over de algemene beschouwingen heen getild.

Maar gelukkig is er Climategate.nl, die al een orde van grootte heeft gepubliceerd. Als onze nationale rekenmeesters daar veel van afwijken, hebben ze iets uit te leggen. Wij zullen hun sommetjes met liefde narekenen om te kijken of ze misschien niet iets hebben vergeten, zoals tot dusver stelselmatig het geval is geweest.

Zoals viel te verwachten zette zijn opponent, Jesse Klaver, de grijs gedraaide plaat van het klimaatalarmisme weer eens op. Volgens hem vertelde Thierry Baudet volstrekte onzin – een zeldzame uitdrukking in het politieke debat tussen parlementariërs in ons land. We weten allemaal dat klimaatverandering plaatsvindt, aldus Jesse Klaver. Dat is wetenschappelijk onomstreden.

Ja, dat klopt. Klimaatverandering is de norm. Maar de vraag is hoeveel de menselijke uitstoot van CO2 daaraan bijdraagt.

‘Deze zomer, vraag het maar eens aan de boeren die hun oogsten zien mislukken. Vraag het maar eens aan hen of klimaatverandering al of niet bestaat’, aldus Klaver.

Dat was weer een goedkope, demagogische debattruc, die duidelijk maakt dat Klaver nog wat verder op deze materie dient te studeren. Immers, kortstondige uitzonderlijke weersfenomenen op een klein stukje van de aardbol kunnen niet één op één worden gekoppeld aan klimaatverandering, die het gemiddelde van een aantal weerskenmerken betreft over een periode van meer dan 30 jaar.

Ook haalde Jesse Klaver weer eens het sleetse argument van de dreiging van grote stromen klimaatvluchtelingen van stal. Gelukkig hebben we er tot op heden niet één kunnen ontdekken. Ja, er zijn vele vluchtelingen, maar dat heeft niets met door de mens veroorzaakte klimaatverandering te maken.

Verder kwam Jesse Klaver weer met het argument dat de burgers de grootste lasten zouden moeten dragen, terwijl het bedrijfsleven uit de wind zou worden gehouden. Maar bij enig nadenken wordt duidelijk dat een dergelijke redenering een politiek rookgordijn is. Immers, als het bedrijfsleven meer zou moeten betalen, zullen zij genoodzaakt zijn dit door te berekenen aan hun klanten. Dus hoe men het ook wendt of keert, de samenleving is altijd de klos.

Ondertussen staan Groen Links en Forum voor Democratie resp. op de tweede en derde plaats in de peilingen en verliezen de regeringspartijen. Dat wijst op verbrokkeling en polarisatie van het politieke landschap. Dat zal de besluitvorming, inclusief die op klimaatgebied, er niet makkelijker op maken.

Maar inmiddels hebben ook Dijkhoff (VVD) en Buma (CDA) er blijk van gegeven dat hun enthousiasme voor het klimaatbeleid wat is bekoeld, nu duidelijk is geworden dat het een astronomisch vermogen kost, waarvan de rekening vooral bij de lagere inkomensgroepen zal worden neergelegd, hetgeen tot aanzienlijk zetelverlies zou kunnen leiden. Kortom, er is nog hoop dat de ‘klimaattafels’ in een Poolse landdag zullen eindigen.

Zoals de Chinezen plegen te zeggen: ‘We leven in interessante tijden.’

Kijk en geniet: