Στις 11 Νοεμβρίου 2016 ο Γ. Γερμενής, τότε βουλευτής και ηγετικό στέλεχος της Χ.Α., μαζί με τον Θ.Μ. (αστυνομικό φρουρό) και την γυναίκα του, βρισκόντουσαν σε καφετέρια στο Μαρούσι. Την ίδια στιγμή στον ίδιο χώρο με τους προαναφερθέντες βρέθηκαν και αντιφασίστες και αντιφασίστριες που πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση. Η ομάδα των αντιφασιστών ύστερα απο διαπληκτισμό με τον Γερμενή και την παρέα του τους έτρεψε σε φυγή. Όλα τα παραπάνω έγιναν γνωστά μέσα από την ανακοίνωση των ίδιων των ανθρώπων που προέβησαν στην κίνηση αυτή. Αντίστοιχα, ανακοίνωση εξέδωσε και η Χ.Α. στην οποία γίνεται λόγος για ελαφρύ τραυματισμό του ναζί βουλευτή, ενώ ο ίδιος ο Γερμενής σε βίντεο που αναρτήθηκε την ίδια μέρα στην ιστοσελίδα της χρυσής αυγής δηλώνει κατηγορηματικά ότι όχι μόνο δεν τραυματίστηκε αλλά αντιθέτως έτρεψε τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες σε φυγή.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποια ήταν πραγματικά η κατάσταση της υγείας του υπόδικου ναζί. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο συγκεκριμένος αν και την ίδια μέρα φαίνεται να χαίρει άκρας υγείας και να καυχιέται ότι κυνήγησε μόνος του καμία δεκαριά αντιφασίστες την ίδια στιγμή στο τοπικό αστυνομικό τμήμα κατέθετε μήνυση για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Σύμφωνα με την δικογραφία στα πλαίσια της μηνυτήριας αναφοράς η ασφάλεια Αμαρουσίου ή κάποια άλλη αρμόδια υπηρεσία του α.τ Αμαρουσίου (δε δύναμαι να γνωρίζω τις ακριβείς διαδικασίες) επέδειξε στον Γερμενή φωτογραφίες μίας σειράς από υποψήφιους δράστες. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες και οι φάκελοι που τις συνοδεύουν σχετίζονται με την Έπαυλη Κουβέλου, σύμφωνα με την αστυνομία. Κάπου μέσα στον σωρό από αυτές τις φωτογραφίες ο Γερμενής αναγνώρισε έναν από τους «δράστες» στο πρόσωπο μου.

Από την πρώτη στιγμή που μου γνωστοποιήθηκε ότι φέρομαι ως εμπλεκόμενος στην υπόθεση, μέσω της κλήτευσης του ανακριτή στις 21/1/18, μάζεψα όλα τα απαραίτητα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι την ώρα του συμβάντος βρισκόμουν εν ώρα εργασίας και αρκετά μακριά από τα γεγονότα. Όλα τα έγγραφα τα προσκόμισα μέσω της δικηγόρου μου και εντός της προθεσμίας που μου ορίστηκε. Παρ' όλα αυτά και ενώ αποδεικνύεται ότι τη στιγμή του συμβάντος βρισκόμουν σε άλλη περιοχή και τουλάχιστον μισή ώρα πριν το πέρας του ωραρίου μου, καλούμαι τρία χρόνια μετά να απολογηθώ ενώπιον του δικαστηρίου ως κατηγορούμενος μαζί με άλλα δύο άτομα - η ύπαρξη των οποίων μου γνωστοποιήθηκε μέσα από τη δικογραφία.

Σύμφωνα λοιπόν με τη δικογραφία που μου κοινοποιήθηκε τελέσαμε τις πράξεις της

● απόπειρας ανθρωποκτονίας

● επικίνδυνης σωματικής βλάβης

● διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς

● παράβασης του νόμου περί οπλών

Η επιπολαιότητα και η προχειρότητα με την οποία στήθηκε αυτή η υπόθεση, με κάνει να πιστεύω πως η δίωξή μου δεν είναι καθόλου τυχαία. Σύμφωνα με τη δικογραφία, το μοναδικό “στοιχείο” είναι η αναγνώρισή μου από τον ναζί Γ. Γερμενή και τον αστυνόμο Θ.Μ., μέσω φωτογραφιών μου που είχε στη διάθεσή της η τοπική ασφάλεια.

Αυτό που ώθησε την ασφάλεια και τους φασίστες να με στοχοποιήσουν και να με “ταυτοποιήσουν” ως εμπλεκόμενο στην επίθεση, είναι η πολύχρονη συμμετοχή μου στούς τοπικούς αγώνες του Αμαρουσίου αλλα και ευρύτερα, στούς εργατικούς αγώνες, στα ταξικά σωματεία, στην αντιφασιστική πάλη, καθώς και στην αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες. Ζω, εργάζομαι και αγωνίζομαι στα βόρεια προάστια και στο Μαρούσι απο τα εφηβικά μου χρόνια πάντα δημόσια και χωρίς να κρύβω την πολιτική μου ταυτότητα. Η συμμετοχή μου στα πεδία της ταξικής πάλης είναι που, με καθιστά ύποπτο για την αστυνομία. Αυτό που στοχεύουν μέσω της δίωξης μου είναι να εκφοβίσουν-τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται αλλά και να περάσουν ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι η συμμετοχή στους κοινωνικούς/ταξικούς αγώνες είναι αρκετή για να φακελώνεσαι από την αστυνομία και να επιδεικνύεσαι ως εν δυνάμει ένοχος στούς φασίστες.

Στην περίπτωσή μου, δεν έχω κληθεί ποτέ ξανά σε δίκη ως κατηγορούμενος, δεν έχω καμία καταδίκη, ούτε εκκρεμότητες με το “νόμο” σε κανένα επίπεδο. Το οποίο σημαίνει, ότι νομικά, η αστυνομία δεν έχει κανένα δικαίωμα να έχει στην κατοχή της φωτογραφίες μου. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναδείξουμε έντονα τις πρακτικές της αστυνομίας η οποία στοχοποιεί, φακελώνει και εκθέτει προσωπικά στοιχεία με φωτογραφίες ανθρώπων με αγωνιστική δράση στους κοινωνικούς ταξικούς αγώνες, όπως προκύπτει και από τη συγκεκριμένη δικογραφία.

Ποια είναι άραγε η νομική κατοχύρωση της αστυνομίας να φακελώνει πολίτες χωρίς ιστορικό παραβάσεων και να επιδεικνύει τα στοιχεία τους σε υπόδικους φασίστες; Η επίδειξη φωτογραφιών μου και προσωπικών μου δεδομένων σε έναν από τους επικεφαλής της φασιστικής οργάνωσης Χ.Α., με πλούσιο ιστορικό επιθέσεων σε πολιτικούς αντιπάλους και τρεις πολιτικές δολοφονίες, εκτός από να με στοχοποιεί, με καθιστά ευάλωτο και υπεύθυνη ειναι αποκλειστικά η ασφάλεια Αμαρουσίου.

Η κατασκευασμένη δίωξη μου δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι τακτική του υπόδικου ναζί και υπερασπιστική γραμμή των νυν ή πρώην κατηγορούμενων βουλευτών της Χ.Α. που προσπαθούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια καθώς η δίκη, οδεύει προς το τέλος της. Μιας και ο ίδιος βρίσκεται σε δυσμενή θέση, η τακτική αυτή είναι η προσπάθειά του ναζί, να παρουσιαστεί ως το καλό παιδί που δεν γνώριζε για την εγκληματική δράση της Χ.Α., ούτε τις δεκάδες επιθέσεις σε μετανάστες-πρόσφυγες, ομοφυλόφιλους, πολιτικούς αντιπάλους, συνδικαλιστές και κοινωνικά αδύναμους ανθρώπους. Αυτός που εκπαίδευε τα «τάγματα εφόδου» για τις δολοφονικές τους επιθέσεις που όλη η κοινωνία έγινε μάρτυρας, προσπαθεί να παρουσιαστεί ως ομαδάρχης “προσκόπων”. Είναι η προσπάθειά τους να παρουσιαστούν στις δικαστικές έδρες ως θύματα και να ξεπλυθούν από τις δολοφονικές αντεργατικές τους δράσεις, στήνοντας δίκες για αγωνιστές. Αλλά γνωρίζουμε καλά πώς ότι και να κάνουν, ότι και να προσποιηθούν, όσα νέα κόμματα και αν φτιάξουν είναι ανεπιθύμητοι στις γειτονιές, στα σχολεία και στους χώρους εργασίας.

Η συγκυρία μέσα στην οποία θα διεξαχθεί η δίκη είναι πολύ χαρακτηριστική για το τι επικρατεί κοινωνικά. Στους 6 μήνες διακυβέρνησης της Ν.Δ. πήραμε μια γεύση πως αντιλαμβάνεται η ακροδεξιά την ανάπτυξη και την ασφάλεια. Χτύπησε τα ταξικά κινήματα, τους κοινωνικούς αγώνες, τις καταλήψεις, παρακολουθεί-φακελώνει-στοχοποιεί αγωνιστές, αστυνομοκρατεί γειτονιές, χτυπά τα σωματεία και τις απεργίες, παίρνει μέτρα για την περιστολή των διαδηλώσεων και καταργεί το άσυλο. Σήμερα με την επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα και τις ελευθερίες να είναι μείζον θέμα στην ατζέντα της κυβέρνησης, ήρθε και η πρόταση της εισαγγελέως στην δίκη της Χ.Α. για την εγκληματική οργάνωση. Μια απόφαση που ουσιαστικά αθωώνει την φυσική ηγεσία της φασιστικής συμμορίας. Η ακραία φιλελεύθερη και επιθετική πολιτική της Ν.Δ. θα έχει από δίπλα και έναν ''σοβαρό'' παλιό συμπαίκτη (Χ.Α.) που έχει αποδείξει πολλάκις ότι ξέρει πώς να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του κεφαλαίου.

Η καταγγελία αυτή γράφεται για να δημοσιοποιήσει το γεγονός της δίκης, δημιουργώντας μια ασπίδα προστασίας για τους κατηγορούμενους από τον ναζί και τον αστυνόμο Θ.Μ.. Η μεθόδευση που φαίνεται απο την δικογραφία με ωθεί, για την πολιτική μου προστασία, να μην αφήσω αυτή τη δίκη να περάσει στο σκοτάδι. Η διαχρονική προστασία της φασιστικής συμμορίας από τις δικαστικές αρχές αλλά και η κάλυψη της από την αστυνομία (ανεξαρτήτως κυβέρνησης) μας υπενθυμίζει όχι μόνο ότι δεν πρέπει να εφησυχαζόμαστε αλλά οφείλουμε να στήνουμε αναχώματα σε όποιο πεδίο καλούμαστε.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει.

Καμία δίωξη στους κατηγορούμενους για την υπόθεση της επίθεσης στον ναζί Γ.Γερμενή.

Παρασκευή 17/1/20, 09:30, Ευελπίδων, κτήριο 9, αίθουσα 4