Fragment uit het interview dat Salaheddine had met Tofik Dibi. Beeld Screenshot

Het begint gezellig, met de mededeling dat het gesprek mogelijk is gemaakt door restaurant Fes, hét restaurant in Rotterdam gespecialiseerd in de traditionele Marokkaanse keuken. Daarna zien we Dibi en de interviewer aan tafel zitten met een kopje thee. 'Openhartig gesprek tussen Salaheddine en Tofik Dibi', staat in beeld. Klinkt nog steeds onschuldig. Maar dan steekt Salaheddine van wal.



Hij begint met de waarschuwing dat het hem uitsluitend gaat om Tofik Dibi de Marokkaan. 'Het gaat even puur om onze gemeenschap', zegt hij, 'dus Nederland bestaat even niet.' Binnen een minuut begint hij over de islam en dertig seconden later wordt het beeld even zwart. Er klinkt een onheilspellende toon. Dan is het zover: Benchikhi vraagt naar Dibi's coming out. Of nee, hij vraagt er niet naar, hij begint erover te foeteren.



Tekst gaat verder onder de video.

Eerst verdenkt hij Dibi ervan dat-ie het allemaal voor het geld doet. Dan beweert hij dat het lekker makkelijk is om je verhaal bij DWDD te doen, want daar krijg je een 'rode loper'. Maar wat als Rashid uit de Schilderswijk dat ziet, stelt Benchikhi verontwaardigd, en Rashid denkt: ik kom ook uit de kast? Die krijgt het toch heel zwaar, in de gemeenschap? Dat wil je toch niet, Tofik? En bovendien, heteroseksualiteit is toch de norm binnen de islam?



De goedlachse Benchikhi, die ruim een jaar geleden nog door de VPRO naar Amerika werd gestuurd voor een zesdelige journalistieke serie over Marokkanen in New York, is deze keer bloedserieus. Hij verheft zijn stem, leunt voorover en wijst met zijn vinger vlak bij het gezicht van Dibi. Daan Roosegaarde zou in dit stadium al tien keer jankend naar de wc zijn gevlucht, maar Dibi blijft zitten.

'Mijn geaardheid is niet langer meer een issue' Vanaf het moment dat Tofik Dibi de Tweede Kamer betrad, kreeg hij er in de media vragen over. 'Val je op mannen of vrouwen?', hij kon het niet zeggen. Lees hier het interview terug dat de Volkskrant met hem had naar aanleiding van het uitkomen van zijn boek. (+)

Benchikhi vindt dat Dibi zijn 'zonde' had moeten bedekken, want zo moet dat in de islam. Je kunt toch niet met je vríénd bij je opa op bezoek? 'Dat hoort toch nooit te kunnen? Gewoon eerlijk. Los van wat je voelt. Effe serieus, wij zijn toch geen Nederlanders? We zijn toch gewoon moslim? Kom op Tofik! Ook los van je geaardheid. Er zijn ook dingen waar ik misschien een zwak voor heb, maar ik zou absoluut niet willen dat dat gemeengoed zou worden in mijn cultuur. Snap je wat ik bedoel?'





Enzovoorts.





Het schokkende is niet dat deze mening bestaat, want dat wisten we al. Maar Salaheddine Benchikhi heeft geen lange baard. Hij is geen salafistische haatimam, geen eerste-generatie gastarbeider die niet beter weet. Hij is een succesvolle, intelligente dertiger, die schrijft en televisie maakt voor de Publieke Omroep. Een rolmodel. Hoeveel Salaheddines bestaan er voor elke Tofik?



