"Mijn overgrootvader, Optatius Buyssens, was soldaat tijdens WO I", vertelt hij aan VRT NWS. "Eigenlijk was hij geweigerd in het leger door een oude wonde aan zijn heup, maar hij ging toch vrijwillig naar het front. Op zijn eerste dag, 26 september 1914, werd hij naar Lebbeke gestuurd."

"Enkele munten in zijn borstzak trokken de aandacht van een Duitse soldaat. Mijn overgrootvader werd beschoten, maar ironisch genoeg waren het net diezelfde munten die zijn leven hebben gered, doordat de kogels erop afketsten."

Optatius raakte gewond. Toen de Duitse soldaten kwamen kijken, en hem zelfs in het hoofd schopten, deed hij alsof hij dood was. Buyssens slaagde erin te kunnen vluchten. Via Nederland is hij in het Verenigd Koninkrijk geraakt, waar hij verder hersteld is. Optatius overleed uiteindelijk in 1958 aan een hartaandoening.

(lees verder onder de foto)