Emilia Wyciślak

Jeśli powiesz młodym, ideowym komunistom, że stalinizm był aparatem opresji, wylecisz z ich reddita na kopach. Jeśli zrobisz to samo u libertarian, zwyczajnie cię wyśmieją i zaczną gadać coś o Cheeriosach.

Są takie miejsca w Internecie, w których zbierają się naprawdę dziwni ludzie. Może to jeszcze nie jest fabuła Unfriended 2: Dark Web, ale bywa całkiem przerażająco. Na Zachodzie, zwłaszcza w USA, część młodych ludzi uparcie wierzy, że Stalin nie zrobił tak naprawdę nic złego. Odwiedziłam ich na r/communism, zafascynowana ich niezłomną wiarą. Oto fragmenty, które wyczytałam:

Wielu nowych komunistów (w szczególności zachodni trockiści) ciągle kupują liberalną propagandę o Stalinie jako maniakalnym morderczy, który kochał uciskać i mordować każdego, kto go skrytykował. Jeśli mam być szczery, jestem Marksistą od kilku lat i przez cały ten czas wywietrzałem te liberalne bzdury o Stalinie z mojej głowy. Pielęgnowanie ideologicznej higieny jest naprawdę potężną rzeczą.

To jeden z cytatów. Tu mamy kolejny:

Liczba osób, które znajdowały się w gułagu, była zdecydowanie przeszacowana. To był w najlepszym razie milion. Sowiecki system więziennictwa można porównać do tego, który mamy we współczesnych Stanach Zjednoczonych.

Oczywiście jest tego więcej. Zaprzeczają Holodomorowi („przecież ograniczał się nie tylko do Ukrainy”), a także wymyślają rzeczy w stylu:

Sowiecki rząd robił wszystko, żeby pomóc głodującym. Niestety, mogli zagwarantować im jedynie zboże, ponieważ na wszystko inne było embargo z Zachodu.

Holodomor został spowodowany przez głupotę i niekompetencję Sowietów, absolutną nieudolność w rządzeniu oraz brak liczenia się z życiem ludzkim.

Młodzi komuniści

Zapyta mnie ktoś, co właściwie podkusiło mnie, żeby tam pisać. Ostatecznie jestem liberałem klasycznym i nie jest mi z nimi całkowicie po drodze. Rzecz w tym, że oni myślą, iż ZSRR było całkowicie normalnym państwem, świetnie działającym, a głód był wynikiem wyłącznie zachodniego embargo. Trochę drażniło mnie to ich podejście na zasadzie „CIA sfałszowało prawdziwe dane, żebyśmy myśleli, że w ZSRR było źle”. Jako ktoś, kto się wychował po PRL i kogo rodzina cierpiała straszne katusze z ręki NKWD, nie wytrzymałam. I napisałam im o moim dziadku.

Już wyjaśniam: dziadek był księgowym, żył z babcią w jednej wsi koło Nowogródka (obecnie Białoruś). Przyszła Armia Czerwona i żądała, żeby każde gospodarstwo wydało po jednej sztuce bydła. Przychodzili tak co jakiś czas, całkowicie nie licząc się z faktem, że świeżo po wojnie i ludzie nie mają co jeść. Dziadek miał za zadanie wydawać czerwonoarmistom owe bydło. Wybierał więc najsłabsze, najchudsze albo najmłodsze sztuki. Oczywiście znalazł się życzliwy i dziadek trafił do gułagu. Wrócił po paru latach z mocno nadszarpniętym zdrowiem. Kiedy przeprowadzili się z babcią do dolnośląskich Świebodzic (wygonili go z jego własnej ojczyzny, ziem podówczas litewskich), był już w złym stanie. Zmarł na gruźlicę w wieku trzydziestu sześciu lat.

Co usłyszałam? Że przytaczam dowód anegdotyczny, nie twarde źródła. Że dotychczas pisałam na reddicie w bezbłędnym angielskim (wyczytali to z mojej historii), a do nich napisałam kiepskim. I nazwali mnie trollem. Pewnie opłacanym przez liberałów.

Mogłam wspomnieć o pradziadku Florianie Wyciślaku, który był w Armii Krajowej i zastrzeliło go NKWD. Ale wtedy pewnie bym usłyszała, że zasłużył na to, co go spotkało, bo podniósł rękę na władzę ludową.

Nie dyskutuj z fanatykami

Każdy z moich czytelników może przytoczyć pewnie podobne historie z dzieciństwa. To smutne, że po tylu latach ktoś uroił sobie, że to wszystko propaganda, a nasi przodkowie dostali to na co zasłużyli. Albo, że kłamiemy. Że wszystko się nam uroiło, że łyknęliśmy propagandę. Nie wyobrażam sobie, co czuli potomkowie osób zabitych przez nazistów, kiedy podczas Marszu Niepodległości maszerowała faszystowska Forza Nuova, spadkobiercy Mussoliniego, sojusznika Hitlera. Albo i wyobrażam, bo czułam to samo, kiedy czytałam, jaki ten komunizm wspaniały.

Wiem, że za żelazną kurtyną to, co w sowieckiej Rosji, mogło wydawać się wręcz intrygujące, może nawet atrakcyjne. Ale ludzie dali się zwariować i słuchają z zachwytem podcastów o Stalinie, Mao czy Kim Dzong Ilu. A potem trzeba całe organizacje studenckie okładać kijem po głowie, bo wierzą, że gułag był edukacyjny.