In deze tweede beleidspaper binnen het thema 'Confederalisme? Federalisme is beter' stellen we voor om België verder te decentraliseren, maar dan naar het voorbeeld van landen als Zweden en Zwitserland. Op die manier zou de Belgische federale overheid niet langer het grootste Belgische overheidsniveau zijn, en kunnen geografisch afgebakende minderheden van de Belgische bevolking minder worden geschaad door federaal beleid nadat we - zoals aanbevolen in de eerste beleidspaper - de blokkeringsmogelijkheden voor geografische afgebakende minderheden op federaal vlak hebben afgezwakt.

Aansluitend op een verdere decentralisatie stellen we in deze tweede beleidspaper een tweede maatregel voor, bestaande uit een voldoende blijvende federale dotatiefinanciering voor de minder rijke lagere overheden van België, zodat zij voldoende middelen hebben ter financiering van hun groter geworden bevoegdheden, en waardoor meteen races to the bottom qua publieke dienstverlening worden vermeden.

Een derde maatregel die we voorstellen, is de oprichting van metropolitaanse overheden met belangrijke bevoegdheden. Die zouden een niveau zijn tussen de huidige gemeenschappen en gewesten enerzijds en de huidige lokale overheden anderzijds. Een van de voordelen van zulk een overheidsniveau zou zijn dat het naar het voorbeeld van de Zwitserse kantons het risico verkleint dat op het federale niveau de twee grote cultuurgemeenschappen vaak tegenover elkaar blijven staan. De voorbije decentralisatie van België naar het niveau van de gemeenschappen en gewesten blijkt dit risico niet te hebben verkleind. Een metropolitaans niveau vergroot daarentegen de kans dat op bepaalde resterende federale beleidsvlakken bepaalde Franstalige metropolitaanse overheden meer gemeen zouden hebben met bepaalde Vlaamse metropolitaanse overheden dan met andere Franstalige metropolitaanse overheden.

>> Naar de beleidspaper: Confederalisme? Federalisme is beter. Naar een echte decentralisatie van België.