Paweł Admowicz nie żyje. Został zamordowany. Moja nadzieja, nasza nadzieja sprzed kilku godzin, że wróci do zdrowia, skończyła się.

Prezydent Gdańska, Paweł Adamowicz, został dźgnięty nożem. Trafił do szpitala w ciężkim stanie, lekarzom udało się przywrócić akcję serca. Bandyta który to zrobił podczas – cóż za perwersja – finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, najlepszej rzeczy jaka się Polakom jako społeczeństwu zdarzyła po 1989-tym, wykrzyczał do mikrofonu: Platforma Obywatelska mnie torturowała. Dlatego właśnie zginął Adamowicz.

Paweł Adamowicz żyje, w tej chwili żyje, jego stan jest ciągle ciężki i życzę mu, by powrócił do pełni zdrowia.

Bandyta swój czyn umotywował rzekomym torturowaniem go przez partię polityczną. Jest jednak inna partia, jej wódz i jej środowisko którzy nie rzekomo, a realnie zdobyli władzę opierając się na monstrualnym kłamstwie smoleńskim, które stało się fundamentem tortury znieprawienia: za pomocą tworzenia podziałów między ludźmi, siania nienawiści, pogardy wobec wszystkich mających inne zdanie niż władza pisowska i rzucania w ludzi kamieniami kalumnii: esbecja, komuchy, agenci, mordercy dzieci nienarodzonych, dżenderowcy, pedały i lesby, zdrajcy Polski i Kościoła w jednym. Nieusuwalnymi znakami tej podłości stały się spotworniałe oczernianiem wrzaski Kaczyńskiego w Sejmie do rzekomych morderców jego brata i słowa o najgorszym sorcie Polaków, którymi wtórował inny człowiek niskiej miary – Duda. By zło łatwiej się szerzyło, musi być – i jest – ten co milczy i ten co podobnie dzieli – Kościół katolicki.

Niedobrze mi się robi od oślizgłych słów obłudnej władzy, która po zbrodniczym zamachu na prezydenta Gdańska udaje troskę o jego życie i współczucie. Tą fałszywość partyjnej i państwowo-katolickiej władzy która jest wytwórcą zła zatruwającego Polaków i katalizatorem parszywości w głowach tak wielu, trzeba dobrze zapamiętać. I zrobić wszystko, co porządny obywatel może i powinien, by tą truciznę zneutralizować i pozbyć się jej na dobre.

Skoro to drastyczne zło się już stało, niech otrząśnie Polaków z maligny. Niech będzie zaczynem tego, co władza fałszywie nazwała powstaniem z kolan, a co jest realnie i prawdziwie niezbędne by być podmiotem w państwie i wolnym obywatelem oraz serdecznym sąsiadem, a nie niewolnikiem fobii i urojeń oraz władzy dusz i ciał.

Jak być jasnym, jak tworzyć wspólnotę ludzi dobrej woli, spontanicznego serca i szczodrego uśmiechu pokazuje Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Która nie jest prywatną własnością Jurka Owsiaka, a dobrem wspólnym Polaków. To wspólne dobro, to najlepsze osiągnięcie, z samej istoty jest tak drażniące nienawistników. Niech Orkiestra nam gra, grajmy w jej składzie i wygrajmy sobie fajną, wolną Polskę i wygrajmy sobie siebie – ludzi wolnych, szczodrych i uśmiechniętych. A wtedy nienawistnicy, pretensjonaci i szantażyści; hodowcy chorób władzy i religii – sczezną.

Tanaka