In Japan heb je een populair sportdrankje, Pocari Sweat. Het is wit, een beetje troebel, en – een beetje verontrustend – er zit zout in. Een andere frisdrankfavoriet: Calpis. Of beter: Hot Calpis. En vergeet niet de Nude Crunky Balls – lekkere hazelnootballetjes.



Een van de leukste dingen van vreemde talen leren, is merken hoe vaak we het verprutsen. Tatoeages zijn altijd lachen: een bevriende fotograaf zette ooit een foto van een halfnaakt Playboy-model op Facebook, van achteren, zodat de Chinese tatoeage op haar rug goed te zien was. Een Chinese vriendin lag dubbel: er stond ‘Lemon made Lemon Water’, verkeerd gespeld.



Dan zijn er de behulpzame vertalingen, om de internationale klant te bedienen. Zo ook in de kantines van de Leidse uni: ham off the bone (beenham) en minced meat hot dog (frikandel) zijn misschien ongelukkige vertalingen, maar ach, het is goed bedoeld. Een Chinees restaurant dat de moeite heeft genomen een Engelse menukaart te maken verdient sowieso wel een compliment. Maar dat maakt het niet minder grappig als je opeens stir-fried wikipedia zit te eten.



Het is niet eens zo makkelijk om een hilarische vertaalfout te maken. Vaak is het gewoon saaie marketing. Neem het Britse kledingmerk Superdry: heeft helemaal niets met Japan te maken. De Japanse slogan is iets in de trant van ‘maximaal droog’ en de gebiedende wijs van ‘doen’. In het land zelf kennen ze het niet eens, daar is Superdry een veel gedronken biertje. Niet dat het uitmaakt: de meeste klanten boeit het niet en het staat wel kosmopolitisch.



Maar…



…zo’n flater zou je toch niet bedenken voor een publiek waarvan een beduidend gedeelte juist die taal uitvoerig bestudeert, of als internationale instelling die prat gaat op haar taalopleidingen van wereldniveau? Toch?



Wel dus, afgaande op de enorme posters die overal op de universiteit te vinden zijn. Je weet wel, die met HIER en DAAR in koeienletters. Daarboven staan Japanse tekens: ‘koko benkyou’ en ‘nagai benkyou’.