Hij was voor veel mensen hét gezicht van de Van Ostadestraat in de Pijp: Andrew 'Andy' Schouwenaar. Jarenlang zat hij bijna elke dag op zijn bankje of stoel voor zijn deur. Altijd een gesprek aangaand met iedereen die voorbij liep. Maar vorige week zaterdag overleed hij op 59-jarige leeftijd aan keelkanker in de armen van zijn beste vriend.

Gezicht van de buurt

Het is nog steeds wennen voor bewoners van de Van Ostadestraat in de Pijp. Het lege bankje en de blauwe stoel nu gevuld met bloemen. 'Het was zo'n vast beeld. Hij zat er gewoon altijd. De stabiele factor in de straat', vertelt buurvrouw Tamara. Ook voor Mary, die even verderop woont in de straat, is het overlijden van Andy een gemis. 'Je kon altijd een praatje met hem maken. Het maakte vaak niet uit waar het over ging. En als hij dan met z'n beste vriend Rick zat dan lag je alle en maar dubbel van het lachen.' 'Dat klopt wel ja. Met Andy had ik het altijd gezellig', zegt Rick. 'We spraken vaak over voetbal en dan natuurlijk over Ajax.'

Gaan hemelen

Dat Andy bijzonder was voor de straat blijkt wel aan het aantal bloemen dat zich nu verzameld heeft op zijn blauwe stoel en daaromheen. 'Het toont echt aan dat hij een verbindende factor was in de straat.' Vertelt weer een andere buurtbewoner. 'Zelfs nu staan we hier weer met z'n allen om te praten over Andy en zijn leven.' Zijn dood heeft Schouwenaar zelf een beetje aangekondigd. In zijn raam staat een omgekeerd schilderij met daarop de tekst: 'Beste buurtbewoners, Andy is gaan hemelen.' Volgens Rick is dat typisch Andy. 'Zo was hij gewoon. Andy was Andy en die veranderde nooit. Ik kan het eigenlijk nog steeds niet geloven dat hij er niet meer is.'

Drank en drugs

Het was geen geheim dat Andy soms worstelde met een verslaving aan drank en drugs. Volgens buurvrouw Tamara probeerde hij dat ook niet te verbergen. 'Hij sprak daar heel openlijk over. Hij heeft zelfs aan mijn dochter proberen uit te leggen wat de gevaren van een verslaving wel niet zijn. Ook dat was Andy.' Schouwenaar liet zich ook niet tegenhouden door zijn verslaving. 'Op zijn goede dagen zat hij altijd voor de deur of hing hij over z'n balkon. Eigthies-muziek schalde dan door de straat en dat was heel gezellig.'

Laatste woorden

Aan het eind van zijn leven kon hij niet meer goed zien en horen. Goede vriend Rick was dan ook vaak bij hem. Zelfs op het allerlaatste moment. 'Hij ligt in mijn armen en ik vraag nog aan hem of hij wat wil hebben: muziek aan, een biertje of een lekker jointje. Maar nee hoor, hij zwaait zijn arm over mij heen en zegt: "Kan je niet gewoon heel even je bek houden?". Meteen daarna is hij overleden.'