Dat één op de vijf studenten last zou hebben van een psychische stoornis, komt uit een van de grootste internationale onderzoeken naar studentenwelzijn, van Auerbach en anderen. Die twintig procent heeft op enig moment in de afgelopen 12 maanden een psychische stoornis gehad - dus niet per definitie op dit moment.

Uit het onderzoek bleek verder dat studenten niet meer last hebben van psychische problemen dan niet-studenten, en dat ruim 83 procent van de studenten met een stoornis daar al last van had voor ze begonnen met studeren. Maar dat wordt allemaal niet genoemd in het taskforce-rapport.



‘De cijfers in het rapport moet je met een korrel zout nemen’, legt Philip Spinhoven, wetenschappelijk directeur psychologie en voorzitter van de taskforce, desgevraagd uit. ‘Cijfers zijn moeilijk te interpreteren, en veel onderzoek is beperkt. Slechts een minderheid van een groep wordt gemeten, en er zijn verschillende methodes.’



Er is geen sprake van een toename, zegt hij ook. ‘Maar één op de vijf is nog steeds heel veel. We zijn geen ggz, maar je kunt als universiteit wel iets doen.’

Zelfredzaamheid

Als voorbeeld noemt hij een student die uit Groningen komt, en daar nog zijn huisarts heeft zitten. Of internationale studenten die moeilijker terechtkunnen binnen de ggz. Maar de eigen verantwoordelijkheid blijft ook belangrijk, zegt Spinhoven. ‘We richten ons vooral op de vraag: hoe kan de universiteit het zo organiseren dat je die zelfredzaamheid stimuleert?’



Aan andere universiteiten zijn ze er ook maar druk mee. Puppy’s (Amsterdam), stoelmassages (Wageningen) en studentenhuiskamers (Rotterdam) worden gebruikt in de strijd tegen studentenstress. En die stress wordt dan algauw weer als oorzaak genoemd van burn-outs, depressie en andere psychische problemen.

ISO kwam twee weken geleden met een analyse van studentenwelzijn. Een hoop media berichtten erover, op forum Reddit werd het uitvoerig besproken. Brandpunt schreef daar dan weer over: ‘Het is anekdotisch en veelal anoniem, maar de vele ervaringsverhalen van mensen die daar reageren schetsen toch een schokkend beeld van hoeveel zwaarder studeren lijkt te zijn geworden.’



Het lijkt haast een epidemie. Maar dat is het niet, blijkt uit een onderzoek dat twee weken geleden verscheen.