Με μία απόφαση που αφήνει άναυδο και προβληματίζει κάθε πολίτη ευαισθητοποιημένο σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, ο αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, Βασίλειος Ματθαιόπουλος, ιδρύει στο επιτελείο του Αρχηγείου «Γραφείο Θρησκευτικού» με αρμοδιότητες που περιμένει κανείς σε καλά οργανωμένες ενορίες εκκλησιών. Αρμοδιότητες που ξεπερνούν καταφανώς τα όρια, την αποστολή και τον ρόλο μιας σύγχρονης δημόσιας υπηρεσίας, και μάλιστα ενός σώματος με εξαιρετικά κρίσιμο επιχειρησιακό έργο, που δοκιμάστηκε σκληρά στις τελευταίες φονικές πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική.

Η απόφαση, που υπογράφηκε στις 8 Ιανουαρίου και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 24 Ιανουαρίου, αμφισβητεί στην πράξη τη διακηρυγμένη, και μάλιστα από τα χείλη του πρωθυπουργού, πολιτική βούληση της κυβέρνησης να κατοχυρώσει τον διακριτό ρόλο Εκκλησίας και Κράτους, ενώ προξενεί σοβαρά ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται το Αρχηγείο τον ρόλο και τη λειτουργία ενός αποτελεσματικού πυροσβεστικού σώματος στο πλαίσιο ενός σύγχρονου κράτους.

Μάλιστα, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη κρατά ξεκάθαρες αποστάσεις, χωρίς πάντως να ακυρώνει την απόφαση του Αρχηγείου.

Πηγές του υπουργείου δηλώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι ουδέποτε πέρασε η απόφαση από το γραφείο της υπουργού, η οποία δεν ήξερε τίποτα. Σημειώνουν ότι η απόφαση επικαλείται τις προβλεπόμενες διατάξεις του Ν. 4249/2014 και επισημαίνουν ότι είναι δικαίωμα του αρχηγού να ιδρύει και να καταργεί τμήματα. Υπογραμμίζουν όμως πως, από τη στιγμή που ιδρύθηκε το γραφείο, το υπουργείο διερευνά με εντολή της υπουργού το πλαίσιο λειτουργίας του.

Το νεοϊδρυθέν γραφείο, που αποτελείται από πολιτικούς υπαλλήλους του πυροσβεστικού σώματος και πυροσβέστες, οι οποίοι μάλιστα τίθενται, λέει, σε επιφυλακή, έχει τις εξής αρμοδιότητες: πνευματική, ηθική και ψυχολογική ενίσχυση του προσωπικού σε συνεργασία με τις αντίστοιχες υπηρεσίες, συμπαράσταση στα πνευματικά προβλήματα του προσωπικού και των οικογενειών τους, θρησκευτική και πνευματική καλλιέργεια μέσω της Θείας Λατρείας και ποιμαντικών εκδηλώσεων, ανέγερση και συντήρηση παρεκκλησίων, ιεραποστολική δραστηριότητα, θρησκευτική διαφώτιση και εφοδιασμός των υπηρεσιών με το κατάλληλο υλικό, έκδοση εντύπων θρησκευτικού περιεχομένου, ίδρυση δανειστικών βιβλιοθηκών, επισκέψεις στις πυροσβεστικές σχολές και υπηρεσίες, διαλέξεις θρησκευτικού περιεχομένου, επισκέψεις σε νοσοκομεία, τέλεση θείων ακολουθιών και τελετών, διοργάνωση συνεδρίων, ίδρυση πνευματικών κέντρων και συναφών ιδρυμάτων, διοργάνωση εκδρομών και προσκυνημάτων σε ιστορικούς και θρησκευτικούς χώρους.

Η απόφαση επικαλείται, ούτε λίγο ούτε πολύ, «την ανάγκη επανακαθορισμού του σχήματος οργανωτικής διάρθρωσης και του τρόπου λειτουργίας του Επιτελείου του Αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος με στόχο την πνευματική θωράκιση και ενίσχυση του θρησκευτικού συναισθήματος του προσωπικού του Πυροσβεστικού Σώματος και των μελών των οικογενειών τους, μέσω της ψυχικής τόνωσης, ηθικής συμπαράστασης και κοινωνικής προβολής του έργου των πυροσβεστών».

Ερωτήματα

Είναι απορίας άξιο γιατί ένα σύγχρονο Πυροσβεστικό Σώμα επιλέγει να επενδύσει στην ενίσχυση του θρησκευτικού συναισθήματος, το οποίο φυσικά ανήκει στην ιδιωτική σφαίρα και έγκειται σε κάθε άτομο να το καλλιεργήσει κατ’ ιδίαν, αν το επιθυμεί.

Αραγε η θρησκευτική πίστη αποτελεί για το Αρχηγείο προϋπόθεση για την ένταξη στο Σώμα; Και αν ναι, ποιες πιθανές διακρίσεις εισάγει η αντίληψη αυτή απέναντι στους μη θρησκευόμενους εργαζόμενους;

Σε ποιο σύγχρονο εγχειρίδιο δημόσιας διοίκησης και λειτουργίας του κράτους βασίζεται το Αρχηγείο για να εισαγάγει ασαφείς και αμφιλεγόμενους όρους όπως «πνευματική θωράκιση», «πνευματική επικοινωνία», «θρησκευτικό συναίσθημα» και ποια επιχειρησιακή ετοιμότητα εξυπηρετούν;

Δεν αρκούν τα δοκιμασμένα επιστημονικά εργαλεία ψυχολογικής αποφόρτισης και ενδυνάμωσης, η εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των πυροσβεστών, τα επαγγελματικά προσόντα και η πείρα, οι τιμητικές διακρίσεις και η μισθολογική εξασφάλισή τους, η εξασφάλιση, τέλος, σύγχρονων και λειτουργικών πυροσβεστικών μέσων και υποδομής, που έχουν καταστεί δυσλειτουργικά εξαιτίας των προγραμμάτων λιτότητας;

Υπηρεσιακοί παράγοντες του Σώματος σημειώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι το γραφείο δεν έχει συγκροτηθεί, απλώς ιδρύθηκε ενεργοποιώντας τη δυνατότητα που δίνει ο νόμος, προκειμένου να μην υστερεί το Σώμα από άλλα σώματα ασφαλείας, που διαθέτουν αντίστοιχο γραφείο.

Θα περίμενε βέβαια κανείς από ένα σύγχρονο κράτος να προχωρήσει όχι στην ίδρυση άλλου ενός θρησκευτικού γραφείου, αλλά να επανεξετάσει την ορθότητα της λειτουργίας όσων ήδη υπάρχουν.