Bjólfskviða

A full diplomatic text is in preparation.

1 Heyrðum vér í árdaga herfrægð Dana 2 þjóðalofðunga lofstír spurðum 3 hversu öðlingar örlög drýgðu! 4 Oft Skjöldur Skefingur skæður féndum%, [fjendum 5 bægði mörgum frá bekki mjaðar, 6 hann sem áður var allslaus fundinn 7 ægði herskáum sér til hugarléttis. 8 Óx hróður hans und% himinskautum 9 uns einn og sérhver% umhverfis sátu [allir 10 handan hvalvega hlýða urðu 11 gjöld guldu. Það var góður konungur! 12 Aldinn jöfur lét eftir niðja 13 ungan í garði af Alföður sendan 14 fólki til frama; er hann fann í nauðum 15 - höfðingjalausir við harðræði 16 lifðu langtímum - uns þeim lífdrottinn 17 Alvaldur himna auðnu skóp. 18 Fagnað var Bjólfi - fór vítt hróður - 19 Skjaldarniðja um Skeiðalönd. 20 Svo skal sveinn ungur til sæmdargjafa 21 fé sínu verja í föðurgarði, 22 svo öld honum að unnum sigri 23 viljug enn til víga fylgi, 24 af hetjum sínum og hreystidáðum 25 ágætur verði með ætt sinni. 26 Rýmdi Skjöldur á skapadægri, 27 %fullhugi fór á fund síns Drottins. [fór fullhugi 28 Báru buðlung að brimsævi 29 svinnir samherjar, svo mælti hann fyrir 30 %meðan orða átti æðstur Skjöldungur, [meðan orðum réð 31 sá er lýða lof lengi átti. 32 Stóð þar í lægi stafnakringdur 33 ísaður, útfús öðlings nökkvi. 34 Lagður var þar lofsæll konungur, 35 baugabrjótur að barmi skips, 36 mær% við mastur. Þar var meiðma fjöld [mæringur við mastur 37 færð af fjarvegum frægstu djásn. 38 Kvað engi skrautlegar kjölur hlaðinn 39 hildivopnum og hervoðum 40 bíldum og brynjum; við barm hans lágu 41 margir dýrgripir er með honum skyldu 42 um flæðarvegu fara víða. 43 Vildu þeir ei verr vísi á leið búa 44 þjóðargersemum, en þeir sem forðum 45 létu einsamlan og aldurlausan 46 barn í reifum um bylgjur fara. 47 Settu þeir honum sigli gulldregið 48 hátt yfir höfði %á haf létu, 49 gáfu hann græði, grátnum sefa 50 harmfullum huga. Hafa síðan eigi 51 sann mátt segja salráðendur, 52 höldum undir himni hvað af farmi varð. 53 Þá réði% Bjólfur borgum Skjöldunga, [réð 54 ljúfur konungur langar tíðir 55 fylkir frægur - faðir aldinn hvarf, 56 höfðingi úr heimi,- en honum uppvóx 57 hár Hálfdan; hélt meðan lifði 58 gamall og gunnreifur glaða Skjöldunga. 59 Fjögur jóð honum fornkveðið var 60 vöknuðu í veröld vísis ættmeiður, 61 Hjörgeir og Hróðgeir og Helgi inn góði, 62 heyrði ég það (Yrsa) væri Ála kvon, 63 Höða-Skilfings hvílubeðja. 64 Þá var Hróðgeiri herlán% gefið, [hersæld 65 víga virðing svo að vinmágar hans 66 forystu fylgdu og af frændum óx 67 mögdrótt mikil. Móður honum svall, 68 höll skyldi reisa heit það strengdi, 69 mjöðrann mikinn mengi láta húsa... 70 meiri en aldabörn áður vissu 71 og í inni því %með öllum deila 72 gömlum og ungum, því er guð honum veitti, 73 utan land þjóðar og líf þegna. 74 Þá frá eg víða til verka settan 75 mannfjölda mikinn við miðgarð þenna 76 hús að skrautbúa. Honum lánaðist 77 með öld árla að algera húsið, 78 hallranna mest. Gaf Hjartar% nafn [Herodda 79 að um veröld vítt veg hans bæri. 80 Brá hann eigi% heitum, baugum deildi [ei 81 og silfri að sumbli. Salur gnæfði 82 hár og horngeypur; höðelda beið, 83 leiðra loga. Áður lengi væri 84 enn reis eggjagnat með eiðsvörnum; 85 aftur valníð vakna skyldi. 86 Þá varð inn fláráði fólsku andi 87 illsku þrúgaður í ystu myrkrum, 88 er hann dag hvern dróttir heyrði 89 kveða við kætitré í konungs ranni, 90 sungu skáld% ljóð. Sá fræddi er kunni 91 um ætta upphaf við árdaga tíðir, 92 kvað hann Almáttkan jörðu skapa, 93 litbjartan vang legi kringdan, 94 setti fagnandi sunnu og mána 95 ljós að ljá landbúendum 96 og frjóvguðu foldarskauti 97 gerði lífgrös og laufskóga, 98 öllu kviku gaf önd og líf. - 99 Undi darraðardrótt% dándislífi 100 %heillum seild, uns að höndum sendi [heillum studd 101 firn feiknleg fjandi í helju. 102 Var grimmur draugur Grendill að heiti, 103 magnað meinvætti á mörkum lifði 104 í fúlum fenjum; meðal fimbulskrímsla 105 útskúfuð ættkvísl við ósæld bjó 106 síðan Skaparinn sagði upp dóminn: 107 allri ætt Kains álög morðingja, 108 æðstur drottinn vegna Abels dauða. 109 Fæð% sú var þung, fór hann einn vegar. 110 Vegna þess meinverks frá mannkyni bægt. 111 Af honum illþýði uppvaknaði 112 jötnar og álfar og árar vondir, 113 einnig illskutröll sem ofsótti Herrann 114 %löngum stundum; launin þeim hann galt. 115 Gekk hann að njósnum þá% náttaði [er 116 til ins háva hús, hversu hring-Danir 117 eftir bjórbýting búist hefðu um. 118 Öll var þar inni oðlingadrótt 119 sofin eftir sumbl, sorg eigi kviðu 120 né vissu ófarir. Illu heilli 121 grimm og gráðug þá að garði fór 122 vættur rasandi og rekka% þrjátíu [vera 123 beit til bana; á brautu síðan 124 með fengi sinn fór til fúlla heimkynna 125 að kætast yfir krásum og kviðfylli. 126 Þá er ótta leið og eldi af degi 127 Grendils hervirki gumar litu. 128 Komu eftir kæti kveinstafir, 129 mikill morgunymur%. Mæringur þjóðar, 130 öðling% árgóður óglaður sat, 131 þoldi fyrir þegna þungar harmsakir, 132 síðan þeir leiða litu sporaslóð 133 næturvágests. Var það % ofraun 134 svo ills að bíða. Bið var þó ei löng, 135 því nótt aðra níðverk enn framdi, 136 morðingi skæður, og af meiri illsku, 137 fádæma firn. %Var hann framur í því. 138 Þá var auðfundinn sá er annarsstaðar 139 leitaði víðsfjarri voðastaðnum% 140 %að svefnbeð sæmra salarbekkjum þeima, [svefnbeðjard 141 því augljóst var orðið af ummerkjum 142 hallþegnum var hætta af hatri búin. 143 %Vildu fjör ei við fári gjalda. [Fjör né vildu 144 %Þannig ríkti hann með rangindum, [Þannig hann ríkti 145 einn gegn öllum, uns í eyði stóð 146 hús ágætast. Var svo háar tíðir; 147 tólf vetra tíma torrek% þoldi 148 vinur Skjöldunga; vandræði flest, 149 auðmýkt og ömun. Því var ýtakindum 150 sagt með sanni í söngvum fornum 151 hversu grimmlega Grendill réði% [réð [náði 152 Hróðgeiri lengi haturníð efla, 153 firn og fádæmi fjölda missira%, 154 sífelldar sakir. Sætast né vildi 155 við manna neinn af mengi Dana 156 eður fjörvarböl féi gjalda; 157 virðar vitrir væntu engra 158 bjartra bóta af banahöndum. 159 Urðu ofsóknir illyrmis 160 dimmur dauðskuggi, djarfa og unga 161 hvekkti og hugstal. Hverjar nætur 162 mistur mýrar mönnum ókunnar, 163 hvarleiður helriði úr hvarfi skreið. 164 Svo fjöld firna fjandi mannkyns, 165 atall einfari oftlega framdi 166 háðugleg illvirki. Hjartar gisti 167 seimfáinn sal svartar nætur, - 168 komst þó aldrei til öndvegis 169 fyrir Drottins náð, er honum dulin var. 170 Vandi var á höndum vini Skjöldunga, 171 hugraun hörð. %Hollvinir sátu 172 launfundi marga, leituðu% ráða 173 hvað svinnhuguðum snjallast væri 174 í bölnauðum til bragðs að taka. 175 Oft þeir hétu við hörgstalla 176 færðu fórnir, ef finna mættu 177 lausn frá áþján lífsmorðingja 178 þjóðaránauð. Sá var þeirra siður 179 %huggun heiðingja, helju þjónuðu, [háttur heiðingja 180 sorgfullum sefa; sinn% eigi þekktu 181 dýrðar Drottin sem dáðir metur, 182 ne himinhjálms hæstan valdanda 183 lofprísa kunnu. Langt verður þeim 184 er á bál brennanda bornir verða 185 útskúfaðir án allrar vonar 186 um hlutskipti annað. Hinum mun betra 187 er að lífi loknu líta Herrann 188 og í föðurfaðmi friðar njóta. 189 Það var mæðutíð megi Hálfdanar; 190 sá hann engi ráð með svinnum köppum 191 vá þeirri varna. Var honum ofjarl 192 sá inn langleiði, er lýði vann 193 nágrimm níðverk, náttvoði mestur. 194 Hann nam þetta fregna Hugleiks kappi % 195 góður með Gautum, Grendils ódæði. 196 Sá var manna hverra% reginsterkastur [hver, hvers 197 %sem um þá daga þekktust lífs 198 hetja hugumstór. Hét hann Elliða 199 góðan að gera. Kvaðst gunnkonung 200 sækja vilja heim um svanvegu, 201 mæran þjóðstjóra, er var manna þörf. 202 Fararbjuggust% firðir alsnotrir, 203 síst vildu seinka siklings förum, 204 hvöttu hetju og heilla spáðu. 205 Hafði sá góði Gauti til fylgdar 206 kempur kjörnar er kunni bestar 207 til farar finna. Við fimmtánda mann 208 á sundviðu sté, seggjum vísaði 209 leiðum kunnugur landa milli. 210 %Frestur leið til farar, fley var á unnum, [Fram hraða för, 211 bátur und bergi. Bragnar gjörvir 212 í stafn stigu - straumur gjálpaði% [gjálfraði 213 svalur við sanda. Seggir báru 214 á borð nökkva björt og skínandi 215 gunnklæði glæst. Gumnar ýttu úr vör 216 virðir vondjarfir viði banda. 217 Bar þá yfir vogsæ% vindi knúið 218 fagurhálsað fley fugli líkast, [freyddi um fley 219 uns að enduðu öðru dægri 220 undinstafni öslað hafði, 221 láfarendur land eygðu 222 brimklif blikandi, bergstapa, 223 %sorfnir sæsnasir. Voru sundafarar 224 við leiðarlok. Á land hraðar 225 Veðrar lýður og á vengi sté, 226 sæviði seildu. Serki hristu, 227 göndlarvoðir. Guði þökkuðu 228 er ferð um unnir farsæla gaf. 229 Þá af virki% leit vörður Skjöldunga, 230 sá er útnesja átti að gæta, 231 bera yfir búlka bjartar rendur 232 fyrða faslega, furðu sleginn 233 hugði að grannt hvað manna væri. 234 Hvatti þá stríðsfák til strandar ofan 235 Hróðgeirs þegn og hátt lyfti 236 mæki í mundum, móðugur spyr: 237 "Hverjir fara þar hyrjarvæddir, 238 búnir til bardaga og brattan kjöl 239 um lagarstræti% látið fljóta [lagarleið 240 hingað yfir haf? Hefi eg lengi 241 útvörður settur um ægi skyggnst 242 svo að landa Dana leiður né einn 243 með skipaher skaða mætti. 244 Hér hafa kunnlegri komið engir 245 lindberendur, þó leyfisorð 246 herja vorra hafið þér eigi, 247 frænda samþykki. %Fyrr sá eg eigi 248 mann svo mikinn sem þann mengi stýrir 249 jarl hervæddan, hann mun sjaldgumi, 250 ef eigi ljúga litir og ásyndir, 251 vopn hans og verjur. Vil ég nú yðar% 252 ættir fregna áður en víðar 253 %leiðvegu leita um land Dana [litast um í landi Dana 254 framgjarnir fari. Fjarbúandi 255 sævarfarar segi eg ykkur 256 heils hugar: hvatlega er best 257 kunnugt gera hvaðan komnir séuð." 258 Honum inn ellsti andsvaraði% [andspjall gaf 259 foringi fyrða, felldi orð saman: 260 "Erum allir af ættum Gauta 261 og Hugleiks heimsnautar. 262 Var faðir minn fólki kunnur 263 eðla höfðingi Eggþjófur heitinn; 264 átti vetrarfjöld áður vegar hyrfi, 265 gamall frá garði. Gleymist hann eigi 266 vitrum mönnum um víða jörðu. 267 Vér því heils hugar hlévörð% þinn, [hleifvörð 268 son Hálfdanar sækjum heim, 269 verndara lýða. Ver þú oss ráðhollur! 270 Eigum við mæring þann mikil erindi 271 Dana lofðung, dyljumst eigi 272 vorra áforma. Vita munuð þér 273 sannindi sagna sem vér spurt höfum, 274 %að Skjöldunga skaði nótt hverja, 275 að dulinn dráphati, í dimmu nætur 276 ynni þeim ódæði óheyrilegust, 277 háðuleg hrakföll. %Hróðgeiri því vil eg 278 %af huga reyndum ráð kenna, [reyndum huga 279 hversu virtur og vitur megi vinna fjanda, 280 ef að endingu auðnast skal 281 á beisku böli bót að ráða, 282 sárum hugmóði svölun finna; 283 Annars æ síðan erfiði drýgja, 284 mæðast í nauðum á meðan stendur 285 háviðað hús ágætast." 286 Vörður mælti, þar á viggi% sat, [vakri 287 horskur ármaður: "Á hvortveggja verður 288 skarpur skjaldvegi skil kunna 289 orðum og verkum og vel að hyggja. 290 %Heyri eg það þér% hollir munið 291 vinir Skjöldunga. Skuluð þér% týgjast 292 vopnum og verjum, vísa eg leið. 293 Læt eg á meðan liðsþegna mína 294 fyrir féndum fley verja, 295 nýtjargaðan nökkva í sandi 296 allvel geyma, uns aftur hann ber 297 yfir lagastraum ljúfan komumann 298 vaninstafni að Veðrarmörkum. 299 Gunnfrömuðir góðs munu bíða 300 heilir síðan frá hildi koma." 301 Bjuggust þá brauta,- beið á floti 302 reipum seildur rúmur farkostur, 303 festur akkerum. Fagurt skinu 304 roðin gulli yfir rekka hlýrum 305 hildisvín hert í eldi; 306 gunnmóður svall. Gumar skunduðu 307 sóttist leiðin uns sal timbraðan 308 glæstan og% gullþakinn gaf að líta, 309 frægðarmestan með foldbúendum 310 rann undir röðli hvar ríkur bjó,% 311 lýsti ljómi sá um landa fjöld. 312 Fylgdi þeim hetja% uns til hofgarða [vörður 313 sjónhending var og sjálfir máttu 314 finna veg framar. Frækn á leið aðra 315 háfeta sneri og hóf svo tal: 316 "Mál er mér að fara. Megi alfaðir 317 heill og heilindi hverjum ykkar 318 veita að veganesti. Vil eg til sævar, 319 fyrir vígdrótt á verði standa." 320 Steinlagt var stræti, stígur vísaði 321 gumum greiða leið. Gunnbrynjan skein 322 hert hagleikssmíð hringum undin, 323 söng sváslega þegar salar til 324 að hermanna sið horskir gengu. 325 Settu sæmóðir seggir skjöldu, 326 rendur hertar að hallarveggjum. 327 Boðið var til bekkjar, brynjur umdu 328 íta gunnserkir; atgeirar stóðu 329 sæfara stolt saman í röðum 330 askskeftir ofangráir. Járnmeiðar voru 331 vopnum vel búnir. Ver íturborinn 332 örvameiða innti þá fregna: 333 "Hvaðan færið þér fágæta skjöldu, 334 gráa herserki og grímuhjálma, 335 hersköft mörg. Eg er Hróðgeirs 336 ármaður í embætti%. Útlendra meðal [Meðal útlendra 337 %menn sá eg aldrei svo mikilúðga. 338 Munu þeir frjálsir en á flótta eigi 339 og hugheilir Hróðgeirs vitja." 340 Honum þá inn tigni tilsvaraði 341 glæstur Veðrarþegn %svo gerði mæla [gerði svo mæla 342 harður undir hjálmi: "Hugleiks erum vér 343 borðunautar%. Bjólfur er mitt nafn. [mötunautar 344 Vildi eg segja syni Hálfdanar, 345 mærum höfðingja mín erindi, 346 öðlingi þínum, ef oss unna vill 347 hlutar svo góðs hann að kveðja." 348 Úlfgeir mælti, var af ætt Vendla, 349 var hans manndómur mörgum kunnur, 350 vegur og viska: "Vil eg ins danska 351 freys Skjöldunga fregna vilyrði 352 baugabrjóts um bón þína, 353 þjóðmærings %um þína för, [um þínar farar 354 og andsvör% þér óðar kunngera, 355 sem mér greiðlega gefa mun." 356 Hvarf þangað hvatlega er Hróðgeir sat 357 aldraður, afhærður% með jarladrótt 358 gekk alsvinnur uns við axlir stóð 359 Dana lofða; kunni dróttsiðu. 360 Úlfgeir talaði til síns vindrottins: 361 "Her eru á ferð fjarran komnir 362 yfir úfið haf ættmenn Gauta; 363 þeirra ellstur arnseðjenda 364 Bjólfur nefnist. Bón þeirra er sú 365 að minn þjóðherra við þá mætti 366 orðum skifta. Eigi mun þér tjóa 367 varna þeim viðræðu, vinglaði Hróðgeir! 368 Vel vígtýgjaða virðingamenn 369 teljum vér% þá vera, traustur foringi [teljum þá vera 370 hetjum þeim hingað vísaði." 371 Hróðgeir mælti hilmir Skjöldunga: 372 %"Honum var eg kunnugur kögursveini%. [Eg var honum kunnugur 373 Var hans ættfaðir Eggþjófur heitinn, 374 honum forðum gaf Hreiðar Gauti 375 einkadóttur. Er nú afsprengi hans 376 horskur hér kominn vita hollvina. 377 Sagt var það mér af sæförum, 378 þeim er gjafskattinn Gautum færðu 379 til þakkar þangað, að hann þrjátíu 380 manna meginþrótt í mundgreipum 381 hugrakkur hefði. Heilagur Drottinn 382 hefir af gæsku hann oss sendan 383 Vestur-Dönum, þess er vænst hefi 384 móti Grendils grimmd. Eg þann góðan skal 385 fyrir dáðir hans djásnum sæma. 386 Bjóð þú ið bráðasta brögnum inn ganga, 387 sjáum sifjadrótt saman í hópi, 388 lát hann og vita (að hann velkominn sé 389 með Dana þjóð." Þá að dyrum hallar 390 Úlfgeir vendi,) svo til orða tók: 391 "Mér lætur segja minn sigurdrottinn, 392 öðling aust-Dana, að hann ætt þína veit, 393 og þú sért honum yfir sævarbrim 394 harðhugaður% hingað velkominn. 395 Nú megið þér ganga í yðar gunnserkjum, 396 undir herhjálmum Hróðgeir að sjá; 397 látið hildibarða hér úti bíða, 398 og oddasköft meðan orðþing heyið." 399 Reis þá inn ríki og riddarar margir, 400 þrúðlegur þegnhópur; þó sumir biðu%, 401 héldu% vopnavörð, sem þeim herrann bauð. 402 Snöfurlega gengu% -snjall leiðbeindi- [safnast, tróðu 403 undir Hjartar% þak; hugdjarfur gekk 404 horskur und% hjálmi uns hjá hofmönnum stóð. 405 Bjólfur mælti -um hann brynja skein, 406 serknet slungið smiðs hugvisku-: 407 %"Ver þú Hróðgeir heill. %Hugleiks em% eg [Eg em Hugleiks 408 ættingi og þegn, hef eg afreka fjöld 409 %unnið í æsku. Urðu mér Grendils [í æsku framið. 410 %á óðalstorfu minni ódæði kunn. 411 Sögðu það sæfarar að salur stæði 412 ranna göfgastur rekkum öllum 413 auður og ónýtur nær aftansunna 414 undir himinrönd horfin væri. 415 %Lögðu mér þá ráð lýðir mínir 416 af visku sinni, virtir karlar, 417 þjóðsæll Hróðgeir, þín skyldi eg vitja, 418 því meginþrótt minn þeir vissu, 419 höfðu sjálfir séð þá eg úr svaðilför kom 420 fjandmönnum frá hafði fimm þeirra bundið, 421 eyddi ætt jötna og á unnum sló 422 nikra á nóttum, nauðlega barg 423 Veðrum frá voða -höfðu valdið sjálfir-, 424 grandaði illþýði, og nú við Grendil skal, 425 inn ægilega, einsamall heyja 426 þing við þursa. Því mun eg nú 427 bragning Dana biðja skulu, 428 oddvita Skjöldunga einnar bónar: 429 að þú ei varnir mér, vörður dáðrakkra 430 fólkvörður hár því eg fjarran kom, 431 að eg mætti einn og mínir drengir, 432 hópur harðsnúinn, Hjörtinn friða. 433 Eg hefi og spurt að inn ámáttki 434 vegna ofdirfsku vopn eigi bæri. 435 Því skal eg hafna, þess mér Hugleikur 436 minn yfirboðari unna mundi, 437 sverð að bera né sveigðan skjöld, 438 glóandi til gunnar, en með greipum skal 439 fást við fjanda og um fjör sekja, 440 harður móti hörðum. Og þar hlíta skal 441 Drottins dómi er dauðum ræður. 442 Verði mér það, hann þess valdur yrði, 443 í gunnsal Gautalýði 444 etur hann óbljúgur, eins og oft réði 445 múga manna. Né þú mínu þarft 446 höfði að hlúa, hann það sjálfur mun 447 dreyra stokkið, ef mér dauða vinnur, 448 bera blóðugt hrör bergja í náðum % 449 eta í einrúmi utan miskunn, 450 í mýrarjarðfalli. Mitt þarftu ei 451 lík um að búa né lengi annast. 452 Sendu Hugleiki, ef eg hníg að velli, 453 brynju besta, er var brjóstvörn mín, 454 hreggla ágætust, það var Hreiðars arfur, 455 Völundarsmíði. Verði svo sem má." 456 Hróðgeir mælti, hilmir Skjöldunga: 457 "Til verkadáða%% vinur minn Bjólfur, 458 og til árnaðar% okkur ertu kominn. 459 Þinn faðir þoldi þrautir mestu, 460 er hann Höðleifi handbani varð 461 %öldnum Ylfingi. Hann þá eigi Veðrar 462 fyrir herbrögðum halda máttu. 463 Sótti hann þá fund suður-Dana 464 yfir unnir svalar, ár-Skjöldunga. 465 Þá eg forðum varð fylkir Dana 466 og ungur réð% ágætu ríki, [stýrði 467 herborg auðugri. Þá var Hergeir dauður, 468 minn eldri bróðir %var eigi lífs, 469 barn Hálfdanar. %Sá var betri mér! 470 %%Síðan á þær fæðir fé eg bar, [Síðan á þær fæðir fé eg þingaði [Síðan þær fæðir ég fé(i) þingaði 471 sendi Ylfingum yfir sævarhrygg 472 aldnar gersemar. Hann mér eiða sór. 473 Svellur mér sefi er eg% segja hlýt% [er segja hlýt [er segja verð 474 guma nokkrum hverja Grendill mér hefir [hverja mér Grendill hefir 475 hörmung í Hirti með heiftaræði 476 fólslega framið. Eru fletverjar mínir 477 vanir sviftingum, verða þó að% hníga [verða þó hníga 478 fyrir Grendils grimmd. %Guði mun auðið [fyrir grimmd Grendils 479 %ódáðum þeim frá öldum bægja! [níðingsverk þau af náð sinni hindra! 480 Margir stærðu sig að staupafulli 481 yfir ölveigum örvameiðar, 482 hétu því í bjórsali% bíða skyldu 483 gráðugs Grendils með grám% eggjum. 484 %Þá var mjöðhöll þessi við morguntíð 485 dróttsalur dreyrstokkinn er af degi lýsti 486 sérhver bekkjarfjöl blóði drifin, 487 hús hjördöggvað. En eg hafði færra 488 dugandi drengja, dauðinn þá tók. 489 Setjumst nú að sumbli og svalan mjöð kneyfum, 490 sigurkrýndum seggjum það sefa hressir." 491 Þá var Gautaliðum gefið öllum 492 í bjórsali bekkjarrými, 493 svinnferðugir að sætum% gengu, [til sætis 494 þreklegir prúðir. Þegn gekk um beina, 495 hann í höndum bar haglegar ölkrúsir, 496 skenkti skíran lög. Skáld meðan sungu 497 hátt í Hirti%, það var hölda gaman, 498 ólítið dægradvöl Dana og Veðra. 499 Ófari% tók til orða, Eggleifsbur, [(H)Únfreður 500 er að fótum sat Frey% Skjöldunga, [frey, fylki 501 leysti málrúnir - lagði á Bjólfs för, 502 mararlangferð mikinn óþokka, 503 því hann unnt gat öngvum manni 504 metorða meiri Miðgarðssona% [í Miðgarði 505 undir himni hám en hafði sjálfur -: 506 "Ert þú sá Bjólfur er við Breka reyndi 507 um svalan sæ sund að% þreyta, [sund þreyta 508 veðjuðuð fíflslega um vatnskunnáttu 509 og með% dáradirfsku í djúpum hafs [í dáradirfsku 510 aldri hættuð? Né ykkur neinn 511 ljúfur né leiður letja mátti 512 heimskulegrar hleypifarar. 513 Ægisröst þið reynduð örmum þöndum 514 og í mararstraum mundum brugðuð, 515 runnuð útá rúmsjó. Risu öldur, 516 vetrarbrimgarður; á valdi hafróts 517 sjö nætur svámuð. Hann þig á sundi vann, 518 hafði meira megin%. Þá að morgni hann [megins meira 519 að Höð-Rauma hafströnd barst, 520 þaðan fór hann til feðra óðala%, 521 ljúfra ættmenna í landi Bröndunga, 522 heimakastala hvar hetjum réði%, [réð 523 %óðali og eignum. Orð þín% og heit [sín 524 sonur Beinsteins sannlega efndi. 525 Þó vænti eg þér verri þrauta, 526 þótt þú harðræði þyldir mikil 527 í grimmri gunni, ef þú Grendils dirfist 528 næturlangt nærri bíða." 529 Bjólfur ansaði, borinn Eggþjófi: 530 %"Ofmargt hefir þú, Ófari vinur, [Hefir þú ofmargt Húnfreður 531 bjóri% drukkinn um Breka talað, 532 sagt frá sæför hans! Satt eg mæli, 533 að eg megins meira í mari átti, 534 %við unnar erfiði tek eg öllum fram. 535 Við það sögðum á sveinaaldri% 536 og bundum heitum - meðan báðir værum 537 í æskufjöri - á úfnu hafi 538 aldri að hætta, og það efndum við. 539 Höfðum sverð nakin, er við á sæ runnum 540 í hörðum höndum, því við hvalfiskum 541 verjast vildum. Var hann eivit mér 542 um flóðöldu framar né fljóta mátti 543 hraðar um sæ; %en honum frá né vék. [vék eg ei. 544 Þá við til samans í sæ vorum 545 fimm nætur fullar uns flóð% okkur skildi, 546 röst% vallandi, veðra kaldast, 547 nótt niðdimm og norðanvindur 548 helkaldur% móti blés; háar risu% unnir. [hart móti blés 549 Voru lagardýr lostin undrum. 550 Leik við þau háði lífsserkur minn 551 hörð handasmíð hjálp veitti, 552 böðhregla brugðin á brjósti lá, 553 glituð gulli. Mig til grunna dró 554 feigur fjandskaði, er fest hafði 555 í grimmum greipum. En mér gefið var 556 ógnarlegum oddi að rjóða (?)% 557 hildibílds, í heitu stríði 558 máttugt marardýr minni hendi. 559 %Að mér oftlega illdýr krepptu 560 þjökuðu þunglega. Þau eg hæfði 561 dýru vopni svo sem% vera ber. [eins og 562 Varð þeim eigi sú veislugleði 563 mannaætum mig að gleypa, 564 setjast að krás fyrir sæ neðan, 565 en að morgni mæki undaðir 566 við útfiri% uppi lágu 567 sverðum svæfðir, síðan aldregi 568 um brattan sæ brimfara 569 leiðum loka. Ljós skein í austri 570 björt guðs birta, brim lægði 571 að eg sævarströnd sjá mætti, 572 vindi veðraða. Verður oft þannig 573 ófeigum forðað fyrir eigin dáð! 574 Svona% mér lánaðist með sverði að slá 575 níu nikra. Um nótt fréttist eigi 576 undir himinhvolfi um harðari mannraun, 577 né í öldum hafs annríki meira. 578 %Ennþá mér lánaðist lífi að bjarga [Lífi mér auðnaðist enn að bjarga 579 af sundi móður. Þá mig særinn bar 580 flæðarstraumur að Finnalandi, 581 ylgja ólgandi. Aldrei af þér 582 afrek slík innt eg heyrði, 583 bíldarbrögð. Breki hefir eigi 584 í hjörvaleik, né hinir þið%, 585 svona djarflega dáð unnið 586 hvössum sverðum - hæli eg því eigi - 587 þótt bræðrum þínum að bana yrðir, 588 höfuðættingjum. Í helvíti muntu 589 fordæming líða vegna lymsku þinnar. 590 Segi eg þér að sönnu sonur Eggleifs, 591 aldregi hefði Grendill svo grátt leikið 592 ófreskja ill öðling þinn 593 og hraksmánað Hjörtinn, væri hugur þinn 594 sinni þitt svalt eins og sjálfur telur. 595 Það hefir hann fundið að ei fælast þurfti 596 atalt eggjaþras jöfurs liða, 597 svinnra sáta sigur-Skjöldunga; 598 velur það er% vill og vægir engum 599 af Dana lýði, drepur að vild, 600 svæfir svefnþorni, sóknar ei væntir 601 af geir-Dönum. En Gauta mun eg honum 602 afl og áræði áður en varir 603 að gunnverkum% sýna. Gangi hver sem má 604 hraustur til mjaðar, þegar% morgunljómi [þar til 605 yfir aldabörn á öðru dægri, 606 sunna svásleg úr suðri skín!" 607 Þá varð hugsælla% hringabrjóti, [hughægra 608 háragrár herjöfur hjálp treysti, 609 bragur bjart-Dana Bjólfs orðum hlýddi, 610 fólkshirði frægum fastmæli þótti. 611 Þá varð höldum kátt, hlymur dundi, 612 upphófst orðgaman. Inn gekk þá Valþjóf 613 kvon Hróðgeirs kunn að siðum 614 heilsaði gullvarin% hallar gumum, 615 fyrstum fylkisvíf fullið seldi 616 efstum aust-Dana óðalsverði, 617 bauð honum blíðlega bjór að þiggja, 618 lýðum ljúfum%. %Hann af lyst þáði%. [lýðum lofaðan. Hann ljúfan þá(ði) 619 Saup salarfull sigurreifur konungur. 620 Um gekk og bauð ættvíf Helminga 621 ungum og öldnum öllum deildi, 622 silfurskál seldi. Síðast kom þar 623 að hún Bjólfi, baugsett kvon 624 %móðug í sinni mjaðarker bar. 625 Heilsaði% Gauta, Guði þakkaði [Gladdi (Kvaddi?) Gauta 626 vitrum orðum að hann veitti henni 627 að mega einum treysta afreksmanni 628 fárið að fjarlægja. Fullið þá% hann, 629 víðfrægur ver úr Valþjófar hendi, 630 greiddi andspjall inn gunnfúsi. 631 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 632 "Eg það hugði %þá á haf lét, 633 sæbát setti %minni seggjadrótt, 634 alráðinn% fyrir yðvart fólk 635 vinna sigur eða að velli hníga 636 fjandgreipum festur. Fremja mun eg 637 ærudáðir eða endadægurs 638 í þessum mjöðsal %míns bíða." [míns hér bíða 639 Orð þau vífi vel líkuðu, 640 gildmæli Gautans. Gekk skartbúin 641 eðla þjóðkvon hjá öðlingi að sitja. 642 Þá var enn% sem áður innan hallar 643 stóryrði töluð, státuðu lýðir 644 sigurljóð sungu uns á svefnmálum 645 sonur Hálfdanar halda vildi 646 til aftanshvílu. Illyrmið vissi hann 647 vitjaði hásalar í vigahug, 648 þá er% sunnuljós sést eigi lengur [þegar 649 og niðmyrk nótt fer að%, [nótt að fer 650 dimmleit skuggahvel dettur yfir 651 veðraskýjum undan%. Verar risu á fætur.% [undan veðraskýjum. Verar upp risu 652 Árnaði hver öðrum allra heilla, 653 Hróðgeir Bjólfi og honum faldi% [fól 654 vínarins vöktun, varð þetta að orði: 655 "Naumast hefi eg áður neinum falið 656 síðan eg hönd og rönd hefja mátti, 657 þrúðarin Dana er nú þér hefi. 658 Haf nú og haltu% hús ágætast, 659 minnugur frægðar, meginhreysti kunnur, 660 vakta% gegn voða! Veitist hvað þú æskir 661 ef þú frá afreki kemur aftur lífs." 662 Hróðgeir þá vendi með hetjudrótt sinni, 663 hilmir% Skjöldunga %út úr höllu, [úr höllu út 664 vildi vígframur Valþjóf finna, 665 kvon og beðju. Hafði konunga drottinn 666 Grendli gegn, sem gumar heyrðu, 667 salarvörð sett, er af sjálfsdáðum 668 fyrir jöfur Dana jötunvörð bauð. 669 Æðrulaus Gautinn öruggur treysti 670 hugrekki og afli og Herrans náð. - 671 Hann þá afklæddist hringabrynju, 672 hjálm tók ofan, seldi hjör slíðraðan, 673 kjörvopnið konungssveini, 674 og halda bað á hildibúnaði. 675 Hreifði þá inn góði gamanmálum, 676 Bjólfur Gauti, áður á beð stigi: 677 "Held eg mig til harðræða hvergi síðri 678 til gunnverka, enn Grendil þenna. 679 Því mun hann ei sverði svæfa skulu, 680 aldri eyða, þó eg alls mætti. 681 Lærði hann eigi við lægi mínu 682 rönd að reisa, þó röskur sé 683 til níðingsverka. Í nótt við skulum 684 sækjast án sverða, ef hann sjálfur þorir 685 vopnlaus til víga. Megi inn vísi Guð 686 hverjum% oss til handa, heilagur Drottinn [hvorum 687 sigur dæma, er hann sér þess verðan." 688 %Halla sér þá horskir, að hlébólstri lögðu 689 andlit ærleg% og umhverfis hann 690 snjallir særekkar svefnbeð finna. 691 Enginn hugði að uppfrá því 692 áttslóðir sínar þeir aftur litu, 693 %fólk og feðraborg hvar fæddir voru upp. 694 Fregnað% höfðu þeir að fullmargir [Fregið höfðu rymt 695 í þeima vínsal vádauða hlutu 696 Dana lýðir. En Drottinn gaf 697 vef Darraðar Veðrar lýðum, 698 fylgi og fulltingi, að þeir fjanda mættu 699 við eins manns afl yfirvinna, 700 af hans sjálfsdáðum. Sann þeir vissu 701 að máttugur Guð manna sonum 702 ákvað aldurtila. Um óttu náttmyrka 703 kemur skuggabaldur. Skatnar sváfu 704 þeir sem horngaflað hús átti að verja 705 allir utan einn. Öld það vissi 706 að ekki megnaði móti Guðs vilja, 707 merkuraurriði í myrkri að varast 708 þann er vakandi í vígahuga 709 beið móðþrunginn böðvarþings. 710 Kom þá frá mýri undir misturhlíðum 711 Grendill gangandi, Guðs reiði sleginn. 712 Hugði meinskaða manna sonum 713 ýmsum snarlega í þeim sali hám%. 714 Vóð hann haustmyrkur að vínhúsgafli, 715 gunnsali gumna er gjörla þekkti, 716 fagurfjallaðan. Var ei fyrsta sinni 717 að Hróðgeir hann heima% sótti, [heim sótti 718 þó hann aldregi áður né síðan 719 hali harðari hallarþegnum fann! 720 Bar hann að garði þá er bragnar voru 721 horfnir að draumþingum. Hurð gekk frá stöfum 722 við eldi hert, er hann hramm reiddi, 723 hratt upp bölúðugur heiftum þrunginn 724 salar dyrum. Síðan hraðskreiður% 725 yfir fáðan flór fetaði dólgur 726 í jötunmóði; úr augum honum 727 lýsti líkast logum brennandi. 728 Sá hann í ranni rekka marga 729 sofandi sveindrótt saman í hópi, 730 %ættniðja unga. Illur hlakkaði, [ættniðjar ungir. 731 hugði sér dælt, áður dagur rynni, 732 atal ókynjan einhvers þeirra 733 lífi að ljúka, lystugur orðinn 734 vænti vistfylli. Varð þó eigi 735 að mætti hann menn slíta 736 og neyta nótt þá. Nálægur gætti [nóttu 737 mágur Hugleiks hversu meinskæðum 738 fárgreipum þeim fara skyldi að. 739 Illur ólukki utan biðar 740 fljótur greip er fyrstan náði 741 sofandi rekk, sem hann óvaran 742 beit til beins, blóð drakk úr æðum, 743 svalg stórum, á samri stundu 744 aldri næmdan allan gleypti 745 með höndum og fótum. Fetar svo nær 746 að handfjatla hugarprúðan 747 rekk á hvílubeð, rétti framar [hvílbeð 748 klær hvassyddar. Hinn það snarráður 749 ætlað% hafði og við olnboga reis. 750 Fann það samstundis firinvörður 751 að mætt hafði aldrei í miðgarði 752 jarðarskauts, öðrum manni 753 harðari í handgreipum. Í huga kenndi 754 dauðageigs, varð ei grand flúið. 755 Hugur varð honum heimfús, vildi í hýði flýja, 756 %sækja djöfla drög. Í svo dárlegar 757 %ógöngur um ævi áður né rataði. 758 Minntist þá inn góði mágur Hugleiks 759 orða sinn% um aftan, uppréttur stóð 760 og fast tók hann á, fingur brustu. 761 Út vildi jötunn, jarl stóð fyrir. 762 ]tlaði illræmdur að hann þá mætti 763 viðnám finna og síns vegar renna, 764 flýja í fensíki, %þótti fingur vera 765 í hörðum greipum. Það var hleypiför, 766 er inn hatrammi til Hjartar fór. 767 Dróttsalur dundi, Dönum öllum varð 768 kastalabúum, kappa sérhverjum 769 óhægur ölskerfur. Illt var í báðum, 770 reiðir rannverðir. Rannur hlumdi. 771 Voru undur stór að vínsalur 772 stóðst höfuðstríð, á storðu féll eigi 773 fögur foldbygging, fast var hún treyst 774 innan og utan með járnböndum 775 hugviti smíðuð. En frá syllum rifnaði 776 mjöðbekkur margur - mér var svo tjáð - 777 gulli dreginn, þegar grimmir stríddu. 778 Væntu þess ei áður vitrir Skjöldungar 779 að meðal þeirra væri manna neinn 780 hraustur og harðbeina% svo það hús mætti [harðbeinn 781 leggja að velli, nema logafaðmur 782 sviði og sylgi. Sífellt glumdu 783 köll og háreisti. Kenndu norð-Danir 784 ótta og óróa einn og sérhvern 785 er þeir um veggi% veinan heyrðu, 786 gráthljóð gól Guðs óvinur, 787 sigurlausan söng, sárlega emjan 788 helju heftur. Hélt honum fast 789 sá er manna var meginsterkastur 790 er í þá daga þekktust lífs. 791 Vildi hlévörður% fyrir hlut engan 792 láta kvalgest kvikan sleppa, 793 né hans lífsdaga lýða neinum 794 nýta taldi. Nokkrir brugðu 795 ýtar Bjólfs ættartanga, 796 vildi frídrottins fjör verja, 797 mærs þjóðans ef þeir mættu svo. 798 %Þeir það ei vissu, er þeir verk drýgðu, 799 harðhugaðir hildarmegir, 800 og úr átt hverri áhlaup gerðu, 801 lífsókn: þeim sískæðum 802 engin á jörðu járn kjörin, 803 gunnbíldur neinn granda mátti, 804 því hann sérhverju sigurvopni 805 eggjar deyfði. Skyldi aldurtili 806 %þó á því dægri þessa lífs [þó á því lífsdægri líkhams þessa 807 aumlegur verða, og andi hans 808 á fjanda vald fara síðan. - 809 Þá fann það sá er fjöld áður 810 móðugur myrti manna ættar, 811 ódæði framdi - öndverður Guði - 812 að honum líkhamur ei lengi dugði, 813 er inn móðugi mágur Hugleiks 814 hélt honum í höndum; hvor% var þar öðrum [hver 815 lifandi leiður. Lífsár hlaut 816 atall óbermir, á öxlum honum 817 göptu svöðusár, sinar sprungu, 818 brustu beinliðir. Bjólfi þá var 819 gunnfrægð gefin, Grendill varð þaðan 820 flýja fársjúkur undir fenbakka, 821 leita í %vonda vist, vissi þá gjörla [vist vonda 822 %aldurskeið sitt á enda runnið, 823 %daga talda. Danir allir voru 824 eftir valróstu verki fegnir. 825 Hafði þá að fullu sá er fjarran kom 826 snotur alsvinnur sali Hróðgeirs 827 úr nauðum leyst. Náttverkum fagnaði 828 afreksdáðum. Hafði aust-Dönum 829 Gautlendingur gefin heit leyst, 830 angur og eymd allra bætti, 831 áhyggjur þungar, sem þeir áður báru 832 og þrautaneyð, er þola urðu%, [máttu 833 armæða ólitla. Augljóst var táknið, 834 þá er% hildingur hendi lyfti%, 835 %öxl og armlegg - allt saman fylgdi 836 Grendils hrammi - undir gneipa burst. 837 Þá var að morgni -mér var tjáð - 838 um þá gjafhöll gunnrekkur margur; 839 fóru folktogar fjær og nær 840 komu víða vegu% vildu sjá undur, 841 óvættar spor. Engum líflát það 842 sárlega þótti seggja% neinum [seggjum neinum 843 þeim er tírarlausar traðir skoðuðu, 844 hversu örmagna áleiðis þaðan, 845 nauðum ofurseld% í nykursíkið 846 flæmdist feig% fjörlemstur bar. 847 Þá var af blóði brim vellandi, 848 ólgandi æðasjó allt var mengað, 849 heitur lífrauður hjördreyri vall. 850 Dauðfeigur dormaði og draumalaus 851 í fenjafriði fjöri varpaði 852 heiðinni sálu Hel tók þar við. 853 Þaðan aftur sneru aldavinir 854 og gumnar% ungir úr gamanför, 855 móðugir frá mýri mörum riðu, 856 bragnar á blökkum. Það var Bjólfs dáð 857 mærðum frægð; margir það tjáðu, 858 að suður og norður milli sæva tveggja 859 ofar jörmungrund enginn væri 860 und% gangi sólar göfgari honum 861 randberenda, né ríkis verðugri. - 862 Þó sínum víndrottni virðing sýndu, 863 glæstum Hróðgeiri, því hann var góður konungur. - 864 Stundum hugreifir hlaupa létu, 865 fara fjörspretti fölva mari, 866 þar sem foldvegir fagrir þóttu, 867 kjörvegir kunnir. Eða% konungs þegn, 868 gumi orðhagur, er geymdi sagna, 869 sá er óf% kunni eldri fræða 870 geymd í minnum, - gaf nýjum orð 871 sönnum tíðindum - seggur %fyrst ræddi [hóf máls 872 hróðurför Bjólfs, haglegum orðum%, 873 af framadáðum flutti spjall, 874 víxlaði orðum. Velmargt hann kvað 875 það er frá Sigmundi sagt heyrði 876 af eljundáðum, ókunnugt margt 877 af Völsungs herverkum og víðförum, 878 þeim er gumnabörn gjörla né vissu, 879 undur og firn, %nema Fjötli með honum, [og Fjötli báðir 880 því honum sérhvað segja gerði, 881 ungum ættniðja, því% þeir æ voru 882 í neyð hverri nauðastallbræður, 883 höfðu ótalda jötna ættar 884 sverðum slegna. Sigmundi óx 885 eftir dauðdaga dómur ólítill, 886 því hann víghraður vélti um drekann, 887 hodda hirði. Undir háum klettum 888 öðlingssonur aleinn drýgði 889 fræknar dáðir, þá var Fjötli eigi. 890 Honum auðnaðist hjörvi að nísta 891 orm inn frána, oddur nam við grjót, 892 drifið dreyrajárn. Deki svalt. (Dreki fékk bana)% 893 Hafði íviðgjarn unnið þær dáðir 894 að hann baugasafn bar í sjóð 895 að sjálfdæmi, sæbát hann hlóð 896 bar á barm skips bjartar% meiðmar%, 897 Völsungs niðji%. Vormur% bráðnaði. [niður 898 Var sá rekka víðfrægastur 899 með verfaraþjóð, vígmanna gætir 900 eljundjarfur - því auði hrósaði - 901 síðan Hermóð við hildi þraut 902 orku og ármæði, er með Jótum var 903 viltur afvega á vald féndum, 904 %forsending bein. Fyrðar voru lengi 905 sorgum slegnir, hann varð sínum lýðum, 906 %öllum öðlingum til ævisorgar. [öðingum öllum 907 Syrgðu þeir oft þá% saman komu 908 fullhugins för fjöld snoturra ýta, 909 þann er þeim bót skyldi á böli ráða, 910 að þjóðans barn þrífast mætti, 911 föðurleifð fá, fólki stýra, 912 hirð og hléborg, hölda ríki, 913 óðal Skjöldunga. Hann því% öllum varð, [þar 914 mágur Hugleiks, manni hverjum 915 hugumkærri. Hinn var glataður%. [farinn. 916 %Flýtt var enn för um fölvar slóðir, [Enn var för flýtt 917 reyndir gæðingar. Reis morgunsól 918 skær í skyndi. Skálkur margur 919 svinnhugaður til salar kom 920 undrið að skoða. Einnig jöfur sjálfur 921 úr brúðarbúri, baughodda vörður, 922 tiginn trað með traustu fylgi, 923 mannkostum búinn og með honum kvon 924 gekk til mjöðhallar í meyja fylgd. 925 Hróðgeir mælti - til hallar gekk, 926 stóð á hlaðhellu, horfði á burst salar 927 gullskínandi og Grendils hramm -: 928 "Fyrir sýn þessa þökk sé Alvaldi 929 færð með feginleik. Fjöld beið eg harma 930 og angurs af Grendli. Enn má Guð 931 vinna undraverk, vörður himna. % 932 Örskammt er síðan eg einskis mér 933 vænti né vonaði á vegi framar 934 né bót að bíða, þá er blóðstokkið 935 hús ágætast hjördreyrugt stóð. - 936 Hörð var sú raun hugvitur enginn 937 ráð kunni nein er reyna mætti 938 lýða landvígi leiðum verja 939 árum og djöflum. Einn hefur nú 940 fyrir Drottins náð dáðir framdar% 941 sem öllum oss að útgrunda% 942 reyndist ofviða. %Orð mín heyri [Orð mín berið 943 %sú inn ágæta, er svo ítran kund [þeirri inni ágætu 944 ættum fæddi, sé hún ennþá lífs, 945 að hana Aldarguð útvalið hefur 946 með slíkum barnsburði. Nú eg% Bjólfur þér, [Nú Bjólfur þér 947 hölda bestum, sem mínum% höfuðniðja [sem höfuðniðja 948 %ann af hjarta og hug; héðanaf% skaltu 949 rækja þá frændsemd%. Fáðu% hvað þú æskir [Fá 950 af veraldarauði, er eg veita má. 951 Oft hefi eg launað lélegri ténað 952 hoddum sæmt hetjur ringari 953 %fyrir minni afrek. Munt þú nú hafa [afrek minni 954 þær dáðir framið að þinn dómur lifi 955 %um allan aldur. Alvaldur þér [aldur allan 956 gjöfum launi sem hann geri jafnan." 957 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 958 "Vér það unnum að óskum vorum, 959 %fang þreyttum við fenstramba, [flugumst á 960 eflda ókynjan. Unnað þér hefði 961 að þú sjálfur sjá mættir 962 hversu dólgur banvænn við dauða varð. 963 Hann eg fljótlega hörðum tökum 964 %á valbeð vildi binda [á banabeð binda vildi 965 svo á mínum% mundgreipum mætti kenna 966 í fjörbrotum lífs, ef ei fluið hefði. 967 Mátti eg ei við honum - það vildi ei Drottinn, - 968 gekk hann mér úr greipum, þó ei gjarnan sleppti, 969 argur rekningur, hann var ofjarl minn, 970 fóthvatur fjandi. Fékk þó hramm sinn 971 að launum brotinn á bak aftur 972 um arm og öxl. Er hann slíku 973 vesæll vágestur varla bættari. 974 Leyfist eigi lengur leiðum ormi% [vágesti [gesti 975 %syndir drjýgja, því hann sár hafa 976 í nauðgreipum njörvað fastan, 977 bannvænum fjötrum; bíða fær hann þar 978 útskúfaður til efsta dóms, 979 er Skaparinn klár honum skriftir setur." 980 Þá var kyrrlátur kundur Eggleifs, 981 gortaði lítt af gunnverkum, 982 því öðlingum annars kraft 983 yfir hárri burst hrammur sýndi, 984 fjanda fingur; fengu allir séð 985 sterklegar klær stáli líkastar, 986 heiðingjans handspora, hildirekks 987 banvænn oddur. Einhver þá mælti 988 að sú in harðasta höggvopns egg 989 mundi ei hrína á hræi þvísa; 990 blóðgan hramminn bitu ei járn. 991 Þá var hafist handa Hjörtinn innanvert 992 fimmlega að fegra; fjöld var þar komin 993 vífa og vera er vínrann þenna, 994 gestsal skreyttu. Gullinn skein 995 vefnaður um veggi, veraldarundur 996 seggjum öllum er sjá og skoða. 997 Var ið bjarta hús brotið víða 998 allt innanvert ofið járnböndum, 999 hjörur% brostnar; var hússins þak 1000 eitt óskaddað þegar óbermir, 1001 firinfordæða á flótta kom 1002 örvona um aldur. Engum er gefið 1003 forlög að flýja - þó fresta megi - 1004 sækir hver sitt sálberenda, 1005 markaður bás mannsbarni hverju, 1006 grundarbyggjum gefst dauðaró, 1007 líkamsleyfum legurúm traust 1008 eftir ævisumbl. Þá var orðið mál 1009 til hallar að ganga Halfdanar syni, 1010 vildi sjálfur konungur sumbl þiggja. 1011 Frá eg aldrei fyrða flokk svo stóran 1012 hlýða konungi kurteislegar. 1013 Settust þeir á bekki sinnisglaðir, 1014 fögnuðu vistum fegnir teigs 1015 mjaðarfull margt; mágar voru 1016 svinnhugaðir í þeim sali háum%, 1017 Hróðgeir og Hrólfur. Hjörtur var inni 1018 fylltur frændvinum%; feiknstafir% voru 1019 þjóð-Skjöldungum þá enn fjarri. 1020 Gaf þá Bjólfi bur Hálfdanar 1021 sigli gullið að sigurlaunum, 1022 skrautbúið hertákn, hjálm og brynju, 1023 sváslegt sverð, sáu það margir 1024 borið hetjunni. Bjólfur tæmdi 1025 fullið standandi, fégjafa slíkra 1026 fyrir mannaskara ei minnkast þurfti, - 1027 frá eg ei víngjafar vænni meiðma 1028 gulli alsetta gumna nokkur 1029 að ölbekki öðrum seldi%. [skenkti. 1030 Var hjálmhvolf höfuðbjargar 1031 vírum undið vafið utan hringum, 1032 svo hann fleinaslög föst eigi mættu 1033 skúrharðan skerða, þá er% skjaldfreki 1034 óvinum sínum æddi í mót. 1035 Lét þá öðlingur% átta mari 1036 gullbitlaða á gólf teyma, 1037 inn meðal ýta; á einum þeirra 1038 söðull var steindur og silfurbúinn, 1039 það var hersöðull hákonungs, 1040 þegar sverðaleik sonur Hálfdanar 1041 efna% vildi, - %né í orrahríð [æfa vildi 1042 %vék af vígaslóð þó valur félli. 1043 Og Bjólfi% þetta bauð% hvortveggja, 1044 Ingvina jöfur, til eignarhalds%, 1045 viggi og vopn, bað hann vel njóta. 1046 Svo mannlega mær þjóðann, 1047 hirðvörður hölda höfuðstríð launar 1048 mörum og meiðmum að maður engi lái, 1049 sá er segja vill sönn tíðindi. 1050 Þá lét sérhverjum salardróttinn 1051 þeim er með Bjólfi um brimleiðir kom, 1052 þar í mjöðbekkjum meiðma selda, 1053 erfðagripi og annað fágæti, 1054 gulli galt þeim er Grendli vann 1055 mein og kvöl, - sem hann mörgum annars, 1056 hefði ei vitur Guð varnað honum 1057 og manns hugrekki. %Máttugur réði [Máttkur réð 1058 yfir gumna ættum sem hann gerði nú. 1059 Því er skilningur skötnum bestur 1060 og hygginn hugur. Hvers manns bíður 1061 ljúft bæði og leitt, ef langa hríð 1062 erfiði drýgir ofar moldu. 1063 Þá var söngur og simfónstónar 1064 fyrir Hálfdanar herforingjum 1065 voru kætitré knúin lengi, 1066 skemmti þar í höllu skáld Hróðgeirs 1067 fyrir mjöðbekkjum flutti kvæði, 1068 um Finns og fylgdar farar illar. 1069 Hetja hálf-Dana, Hnefi Skjöldungur, 1070 á Frísa vígslóð falla mátti. 1071 Eigi Hildiborg hrósa þurfti 1072 Jóta orðheldni; að ósekju varð 1073 ljúfum rænd af þeim lindberum% [lindberendum 1074 %börnum og bræðrum er bana hlutu 1075 geiri undaðir; það var gamanlaust! 1076 Hló eigi hugur Haka dóttur 1077 ærin var orsök, er árla morguns 1078 undir ljósum himni líta mátti 1079 myrða mága, er hún mærsta átti 1080 um veraldarvang. Vegnir allir 1081 Finns þegnar nema fáir einir, 1082 %svo ei hann mátti við þann mannastyrk 1083 vinna Heingest í vopnaskiptum, 1084 fekk eigi att svo fáum til víga 1085 konungsþegnum%. Buðust kostir harðir, 1086 að hann eigið gólf ætti rýma, 1087 höll og hásæti, og til helminga 1088 með Jótabörnum eiga mætti, 1089 og við fégjafir Folkvaldssonur 1090 dægur hvert er Dana minntist, 1091 Heingests herflokki hringa seldi, 1092 gæfi djásn gullin og dýra gripi, 1093 hverju sinni er hann í bjórsali 1094 með Frísaniðjum að fulli gleðst. 1095 Bundust þeir heitum af beggja hálfu 1096 friðarsáttmála. Finnur Heingesti 1097 órjúfandi eiða% sór, 1098 að eftirmál% öruggt% skuli [að eftirlifandi 1099 halda% í heiðri, af hverjum manni [í heiðri halda 1100 í orðum og verkum og aldrei rjúfast, 1101 þó deila verði með drápsmönnum, 1102 eða bauggjafa bana fylgja, 1103 höfuðlaus her má hörðu sæta 1104 og ef Frísa neinn framt talar 1105 eða morðsakir í minnum hefur, 1106 þeim munu sverðseggjar sýndar skulu. - 1107 Efnað var til elds og unnið gull 1108 sótt í sjóði. Sjálfra Skjöldunga 1109 böðrekkar til báls færðir. 1110 Mátti að þeim eldi augum líta 1111 blóðstokknar brynjur, björt algullin 1112 hert hildisvín af hali mörgum 1113 sundur söxuð, sum í val slegin! 1114 Sagði þá Hildiborg að á Hnefa bál 1115 hennar sjálfrar sonur settur skyldi, 1116 brennast með beinum og á báli vera 1117 að öxl ættingja. Algrátin kvon 1118 harmljóð þuldi%. Hermenn stóðu vörð %(?) 1119 Hátt bar við himin hyrjarloga, 1120 bálköstur snarkaði, brast höfuðskel, 1121 benjar sprungu, blóð sprændi, 1122 lemstruðust lík, logi svalg alla 1123 gráðugur geistur, þá er að gunni féllu 1124 þjóða beggja; þrotinn var frami. 1125 Vildi þá inn horski hverfa á brautu 1126 að föllnum frændum Fríslands vitja, 1127 heimilis og háborgar. Heingestur %átti 1128 fárlegan vetur með Finni sat 1129 allt ótryggt;- óðal hann þreyði. 1130 %Þótt mætti eigi á mar ýta [Þó hann mætti ei 1131 hringstafna,- fyrir hafsjóum 1132 vöktum af vindi, vetur síðan læsti 1133 ísaböndum unnir, uns aftur kom 1134 ár í garða,- sem það gerði nú, 1135 %þá sem að venju vitjuðu salar [er að venju 1136 %veður vorbjört. Vetur flýði [vorbjört veður 1137 fagran foldarbarm. %Farbúast vildi 1138 gestur% frá görðum%; gjarnari var hann 1139 sorga að hefna en til sæfarar, 1140 ef hann bardaga byrja mætti 1141 hann sem hugað hafði Jótum. 1142 Vékst hann því ei undan vegsemd þeirri 1143 er honum Húnleifssonur% hildiljóma [sonur Húnleifs 1144 bestan vopna við barm lagði; 1145 voru eggjar þær Jótum kunnar. 1146 Síðar sóknharður sjálfur Finnur 1147 varð eggjum bitinn í eigin húsi 1148 þegar grimmúðgir Gunnleifur og Ásleifur 1149 komu um haf og harma röktu, 1150 árásir kærðu, því órótt sinni 1151 byrgðu ei í brjósti. %Salur varð blóði stokkinn [Varð blóðstokkin salur (blóði stokkinn) 1152 %fjandmannalíkum, og Finnur veginn, [(af) líkum fjandmanna 1153 konungur og lið, en kvon fangin." 1154 Bogmenn Skjöldunga til skipa færðu 1155 lausafé allt landkonungs, 1156 %flest er í Finnsborg %finna máttu 1157 gull og gimsteina. Um græðisveg 1158 dróttseta víf Dönum færðu, 1159 leiddu til ættlýðs. Ljóð var uppi, 1160 söngvarans kvæði. Setinn var bekkur 1161 við skemmtan og háreisti, skenktu byrlarar 1162 vín af skrautkerum%. Þá gekk Valþjóf fram 1163 undir gullnum baugum til góðvina tveggja, 1164 sátu saman frændur, þá voru sifjar heilar, 1165 trúði hver% öðrum. Og Ófara hirðmanni 1166 að Skjöldunga fótum, honum skatnar enn treystu, 1167 héldu hugrakkan þó á hættustund 1168 sviki síðar frændur. Sagði kvon Skjöldunga: 1169 "Drekk full þetta dróttvinur minn, 1170 hringdrifi! Ver þú% heill og sæll, [ver heill og sæll 1171 gullvinur gumna, og við Gauta mæltu 1172 mildum orðum, svo skal maður gera! 1173 Bjóð Gautum til gleði gjafa minnugur 1174 %fjær og nær er þú fengið hefur. 1175 Sagt var það mér þú að syni vildir 1176 hafa hetju þá. Hjörtur er fáinn, 1177 baugsalur bjartur, bjóð þangað jafnan 1178 meðan gjöfum miðlar, síðan mágum leyfðu 1179 fólk og ríki er þú fara hlýtur 1180 á vit þinna örlaga. Veit eg þá muni 1181 minn glaði Hrólfur gjafmildur ungum 1182 og örlátur verða%, ef þú áður honum, 1183 vinur Skjöldunga af veröld lætur. 1184 Vænti eg hann góðu gjalda muni 1185 okkar nánustu, ef hann alls minnist 1186 hversu við vildum að verðleikum 1187 á æskutíð honum árna fremda." 1188 Hvarf þá til bekkjar hvar hennar burir sátu 1189 Heiðrekur og Hróðmundur og höldasynir% 1190 saman þeir yngstu; sat þar og inn góði 1191 Bjólfur Gauti hjá þeim bræðrum tveim. 1192 Borið var honum full og blíðlega 1193 ort á hann orðum, og undið gull 1194 gefið af örlæti armhringar tvennir, 1195 hrynserkur og hringar, hálsbaugur mestur 1196 %er eg foldu ofar fregnað hefi. 1197 Hvergi undir himni höld vissi eg betri 1198 hljóta hirðmeiðma, síðan Heimir flutti 1199 til bjartrar borgar Brísingamen, 1200 skrautlegast djásn,- skálmnauð flýði 1201 Jörmunrekks, það var rétt valið.- 1202 Hring þenna hafði Hugleikur Gauti, 1203 Svertings ættniðji í síðustu för, 1204 er hann und vígmerki varði dýrgripinn 1205 herfang sitt. Hann varð aldri næmdur 1206 er vegna ofdyrfsku í vanda rataði, 1207 friðslit við Frísa. Fór hann með djásn% 1208 sett jarknasteinum um sævarleið, 1209 ríkur jöfur; und% rönd var lagður. 1210 Féll í hendur frökkum fylkis hrör, 1211 brjóstverjur hans og sá baugur með; 1212 vígfrekur ver valinn rændi 1213 eftir geiraþing. Gautaliðar 1214 hræbeð hlutu. Í höll var glymur. 1215 %Valþjóf mælti fyrir% veisluborðum: 1216 "Berðu þessa bauga, Bjólfur ljúfi, 1217 haltu með heiðri og hregglu njóttu, 1218 þjóðargersemar verði þér til gæfu. 1219 Að dáðum og hreysti vertu% drengjum þessum [ver 1220 lærimeistari! %Eg mun launa þér vel. [Mun eg 1221 Dáð hefir þú framda% þá er %fjær og nær 1222 um allar tíðir þig ágætan gerir, 1223 um heim svo vítt sem hafalda fellur 1224 að vindheimaströnd. Vertu% meðan lifir [Ver 1225 ágætur og auðugur, ann eg þér vel 1226 dýrra kjörgripa. Drengjum mínum 1227 góðvinur sért% glaður og ljúfur! [sértu 1228 Er hér einn og hver öðrum trúr, 1229 húsbóndahollur og hugarljúfur, 1230 þegnar samhentir þjóð einhuga, 1231 drukknir dróttgumar eru dælir oss!" 1232 Gekk hún til sætis. Þar var sumbl valið, 1233 drukku virðar vín. Vissu ei fyrir 1234 örlög ill%, þau yfir dundu [illvíg 1235 ýta marga, er að aftni leið 1236 og Hróðgeir farinn til herbergja, 1237 ræsir til rekkju. Rann varðaði 1238 ýta hópur sem áður jafnan. 1239 Báru á% bekkfjalir og bjuggust um 1240 á beðbólstrum. Bjórskálkur nokkur 1241 fús og feigur að fleti hneig. 1242 Settu þeir að höfði hildirendur 1243 borðviðu bjarta; þar á bekkjum voru 1244 yfir öðlingum auðsénir 1245 háreistir hjálmar, hringabrynjur, 1246 vönduð viðarspjót. Var þeirra siður 1247 að vera jafnan til vígs búnir, 1248 heima og í hernaði, hvarvetna% [hvarvetna þar 1249 og á hverju méli, er herra þeirra 1250 þóknast kynni. Sú þjóð var góð! 1251 Seig á þá svefn. Sárt fékk hann gjalda 1252 aftanhvíldar, sem oft hann naut 1253 síðan gullinn sal Grendill vaktaði, 1254 efndi til ills uns að endalokum 1255 svalt í synd. Sýnilegt varð 1256 virðum víðkunnum að væri hefnir 1257 lífs eftir leiðan, sem lengstum er 1258 eftir gunnróstur. Grendils móðir 1259 mundi mótgerðir meinvættur ill 1260 sem í díkjum var dæmd að búa, 1261 köldum keldum síðan Kain varð 1262 eggbani eigin bróður, 1263 föðurfrænda, friðlaus að reika 1264 morði merktur mannsgamni fjær 1265 eyðimörk eigra. Eru þaðan komnir 1266 grimmdargestir, Grendill var einn, 1267 haturvargur, sem í Hirti fann 1268 vakandi ver vígs bíða; 1269 hvar inn grimmi gaur gripinn varð, 1270 af þeim er minntist síns meginstyrks, 1271 góðrar gjafar, er Guð hann sældi; 1272 hét hann á Alföður til hjálpar sér 1273 og fulltingis, að hann fella mætti 1274 helvítisgestinn. Til heljar niður 1275 fór hann héðan fagnaðarlaus, 1276 mannkynsfjandi. Nú er móðir hans 1277 galin, grimmúðug gengin áleiðis 1278 í sorglega för %að sonar hefndum. 1279 Kom hún þá að Hirti hvar hring-Danir 1280 %sofnir voru í sældum. Seggjum skjótlega 1281 gerðist hverft þegar Grendils móðir 1282 inn var komin. Var þó öllu minni, 1283 munur þeirra slíkur sem meyjarkraftur 1284 að vígverki móti vopnberum%, [vopnberendum 1285 bundnum hjörvi með brotnum eggjum, 1286 sverði blóðsveittu yfir svínhjálmi 1287 eggjum hvesstum öndvert sker. 1288 Voru þá í höllu harðeggjuð gripin 1289 sverð yfir bekkjum og breiðrönd mörg 1290 hneppt fast í höndum, hjálmur gleymdist 1291 og brynja síð, í svo bráðum voða. 1292 Varð henni hverft, vildi út þaðan, 1293 fjöri forða, er hún fundin var; 1294 hafði þó einn öðlingsmanna 1295 fast fangað, er til fenja sneri. 1296 Sá var Hróðgeiri hölda kærstur, 1297 trúr fylgisveinn milli tveggja sæva, 1298 ræsis randberi, er hún í rekkju sló, 1299 frægur fullhugi. Fjær var Bjólfur, 1300 hafði í búr annað til beðjar gengið 1301 eftir meiðmagjafir, mær Gauti. 1302 Hróp varð í Hirti, hún þá blóðga leit 1303 kunna krumlu; kveinað var á ný 1304 úr ýmsum áttum. Ill voru býti, 1305 er til beggja handa borga skyldi 1306 með ástvina% fjöri. Þá var aldin konungur, 1307 hár hildirekkur í hjarta mæddur, 1308 er hann öðlingsmann ólifðan sá, 1309 dýrstan þegna dauðan vissi. 1310 Hratt var að búri Bjólfs fetað, 1311 sigurreifur sóttur. Saman í dögun 1312 kom með hinum, kempa göfug 1313 sjálfur með seggjum %snotur þar beið 1314 hvort honum Alvaldur aftur mundi 1315 eftir váspjöll víglán gefa. 1316 Gekk þá inn gólfið gumi vígreifur 1317 með %handgengna hali -hallarviðir dundu- [hali handgegna 1318 vildi á vísi% varpa orðum, [vísa 1319 vörð Ingvina og vísari gerast 1320 hví hann nauðstaddur um nóttu væri. 1321 Hróðgeir mælti, hilmir Skjöldunga: 1322 "Spyr þú eigi sæld! Sorg bar að höndum 1323 Dana lýðum. Dauður er Askherji%, 1324 Jörmunleifs eldri bróðir, 1325 er minn rúnvísi ráðgjafi var, 1326 stallari við öxl mér ef stríð bar að höndum, [axlarstallari 1327 höfuðvörður þá er hnitu vigrar, 1328 skeindust hjálmar. Svo skyldi jarl% vera, 1329 %öðlings ármaður sem Askherji var. [með öðlingum forðum 1330 Varð honum í Hirti að handbana 1331 %valgestur vafrandi; veit eg eigi hvert% 1332 atall afreki aftur hvarf 1333 fylli% fagna. Fékk hann þess hefnt, [fylli að fagna 1334 er þú í gærnótt Grendil sveltir% 1335 heiftum haldinn hörðum krumlum, 1336 því hann of lengi lýðum mínum 1337 eyddi og útrýmdi. Í átökum féll hann 1338 aldursekur; nú% er annar kominn 1339 örgumleiði, vill ættingja hefna, 1340 er vígspjöll áður vakið hefur, 1341 þau er minnast má margur þegn 1342 sá er% sjóðgjafa í sefa grætur 1343 nístur í neggi. Nú liggur höndin, 1344 sem áður vildi öllum duga. 1345 Eg það bændur í byggð minni, 1346 salráðendur segja heyrði, 1347 að þeir séð hefðu saman tvenna 1348 merkuraurriða um mýrar fara, 1349 %drauga ámáttka. Var annar þeirra 1350 svo% sem þeir nánast% nema máttu, [næst 1351 %kvenveru áþekkur, óskepna hin [áþekkur kvenveru 1352 í ljótu mannslíki, laungötur trað, 1353 meiri þó vexti manna% hverjum. 1354 Gaur þenna forðum Grendil nefndu 1355 foldbúendur; föður né vissu 1356 eður hvort átti afkomendur, 1357 veisuvofur. Vafra þau auðnir, 1358 úlfa átthaga og útnes blásin, 1359 forir og fenjalönd, hvar um% flúðir hálar 1360 í dimman skúta með dunum fellu 1361 foss und foldu. Farinn er þaðan 1362 snertispölur til stöðuvatns; 1363 hanga þar yfir hrímgir börvar, 1364 viður rótfastur vatni skýlir. 1365 Þar má nátt hverja níðundur skoða, 1366 vafurloga á vatni. Svo vís er engi 1367 %gumna borinna að botn þess viti. 1368 þótt um heiðaslóð hundum eltur 1369 hjörtur horntraustur holtviðar leiti, 1370 flæmdur úr fjarska, fjöri% lætur [fjöri sínu lætur 1371 fargað á bakka, áður fari inn þangað 1372 höfði að bjarga. Hýr er eigi staður! 1373 Þaðan vatnsreykir vellandi stíga 1374 liðast til lofts, lemjast vindi, 1375 daprast öll veður, dimmir í lofti, 1376 upphiminn grætur. %Allt er ráð vort 1377 undir einum þér. Eigi er þér kunnur 1378 feiknlegur staður, %hvar þú finna mátt 1379 syndugt flagð. %Sæk ef þorir! [Sæktu 1380 %Mun eg þér för þá féi% launa, 1381 gömlum dýrgripum, sem% gerði eg fyrr, 1382 %undnum baugum, ef% erindi hefir%. [ef þú 1383 Bjólfur mælti%, borinn Eggþjófi: [gaf andspjall 1384 "Lát huggast, inn horski! Hverjum mun% betur 1385 %vinar hefna en í vílmóð falla. 1386 %Allir bíðum vér aldurtila 1387 veraldarlífs. Vinni hver sem má 1388 dóm áður deyi%; það er dróttgumum 1389 ólífðum orðstír bestur. 1390 Rís, ríkisvörður, ráðumst til farar 1391 Grendils móður götur að skoða. 1392 Heiti eg þér: %hún skal hvergi dyljast, 1393 í foldarfaðmi né í fjallskógi, 1394 á% græðisgrun né hvar ganga hyggur! 1395 Þetta dægur þola mátt% 1396 váspjöll verstu, vænti eg þess."(?) 1397 Upp hljóp inn gamli, guði þakkaði, 1398 máttugum drottni, fyrir mannsins orð. 1399 Þá var Hróðgeiri hestur beislaður, 1400 fléttað faxið. Fylkir vitur 1401 alskrýddur reið, aðrir gengu 1402 lindberar% allir%. Leiðina% röktu [lindberendur Leið 1403 um skógarslóðir, skoða fótspor 1404 yfir græna grund, hvar hún gengið hafði 1405 um myrka mýri og mann borið 1406 lífvana, ljúfastan þegna 1407 þeirra er með Hróðgeiri heima áttu. 1408 Æddu% þá yfir öðlingabragnar% 1409 grjótskriður brattar, götur tæpar, 1410 öng einstígi, ófæra leið, 1411 slútandi nýpur og nykurgjár; 1412 fór hann% fyrir við fáa menn, 1413 virða gatna, vang skoðaði, 1414 fann að skammbragði fjallaþallir 1415 gráu standbergi grúfa yfir, 1416 stakan runna; stóð undir hylur 1417 dreyrugur, drefjaður. Dönum varð öllum, 1418 vinum Skjöldunga, verk fyrir brjósti, 1419 %þvílík þolraun %þegn margur [þolraun þvílík 1420 %ókvæða varð, þegar Askherja 1421 við sævarklöpp sáu höfuð. 1422 Byltist blóðughadda fyrir bragna augum, 1423 mettuð mannsblóði. Merki var gefið, 1424 %þeytt voru horn. Þegnar stansa. [voru horn þeytt. 1425 Sáu þeir í vatni vætti marga, 1426 sjaldgæfa sæbreka í sundi leika, 1427 í leyni við höfða lágu nykrar, 1428 er um undornmál oftlega hafa 1429 sveimað gráðugir um seglaslóðir, 1430 villidýr og ormar viku af leið 1431 ólmir og% uppvægir, álengdar heyrðu 1432 gunnhorn gjalla. Gautinn náði 1433 með fleinboga fjöri næma 1434 vatnastramba, er% var á sundi, [var á sundi 1435 strengvölur flaug, stóð í hjarta, 1436 dapraðist sund uns dauður flaut. 1437 Á honum stóðu oddar svínfleina, 1438 krókaspjótum var kauði nístur, 1439 lagður í gegn og á land dreginn, 1440 kynlegur marbúi; menn undruðust 1441 grálegan gest. Gyrði sig Bjólfur 1442 hyrjarvoðum%, hvergi smeykur; 1443 skyldi herbrynja höndum brugðin 1444 kunnáttusmíð, kanna sundið, 1445 sú er beinkofa bjarga mætti, 1446 að honum hildigreip hjarta né mætti, 1447 illskufull %aldri ræna; 1448 en hvítur hjálmur höfuð verja, 1449 er við tjarnarbotn tekur niðri, 1450 í vellankötlu, vafinn skrauti, 1451 %undinn festum, sem í árdaga [festum undinn 1452 orti vopnsmiður af undrasnilli, 1453 setti svínlíkum að síðan engi 1454 brandur né böðmækir bíta mætti. 1455 Þá var eigi minnst meginvopna, 1456 í té honum lét talsmaður Hróðgeirs; 1457 %sá var heftimækir Hrotti nefndur, [var heftimækir sá 1458 afbragð annara eldri gersema, 1459 eggjárn erjað eiturteinungum% 1460 herjað höðsvita að hildi ófeilið% 1461 manni hverjum er í mundum greip 1462 og háskafarir hefja þorði 1463 á fjandaslóðir; var ei fyrsta sinni 1464 er það eljunverk efla skyldi. 1465 Eigi minntist nú% Eggleifsmögur% 1466 afli aukinn, hvað hann áður sagði 1467 víni drukkinn, er hann vopn sitt léði 1468 betri sverðfreka%. Sjálfur ei þorði 1469 undir unnarhyl aldri% hætta, 1470 drýgja afreksverk. Þar hann orðstír lét 1471 og hetjuheiður. Hinum fór(st) ei svo, 1472 er sig til gunnar gyrðan hafði. 1473 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 1474 "Minnst þú nú, inn mæri mögur Hálfdanar, 1475 frægur þengill, þá eg er fararbúinn, 1476 hollvinur gumna, heits okkar forðum, 1477 ef eg% að þörfum þínum skyldi [ef að þörfum 1478 aldur enda, að þú mér æ værir [að æ mér værir 1479 framliðnum í föðurstað. 1480 Ver þú mundberi mínum ungsveinum, 1481 handfélögum, ef mig hildur nemur. 1482 Svo og% meiðmar þær er mér gafstu, 1483 Hróðgeir ljúfi, Hugleiki sendu. 1484 Má þá af gulli því Gautadrottinn, 1485 sonum Hreiðars sjá, er það lítur, [sjá, er lítur, 1486 að eg með hugprýði hylli vann 1487 baugabýtis, meðan beið eg lífs. 1488 Og Ófara% lát þú aldinn laufa, 1489 vænt vígsverð víðkunnan mann 1490 harðegg hafa; með Hrotta mun eg 1491 dóm mér vinna, %eða mig dauði nemur!" 1492 Að töluðum orðum tók Veðrar-Gauti 1493 fljótur til fóta, fékk hann eigi 1494 andsvara biðið; öldur gripu 1495 horskan hildirekk. Heillengi dags 1496 leið áður liti lagarbotn. 1497 Fann það fljótlega sú er flæðagöng 1498 herská vaktaði hundrað missera, 1499 grimm og gráðug, að gumi mennskur% 1500 undirheim óvætta ofan kannaði. 1501 Greið þá gráðug gunnrekk móti 1502 ötulum klóm, ei mátti þó skaða 1503 hraustan líkama, hringserkur barg, 1504 hún ei þá brynju brjóta mætti, 1505 lokinn limserk leiðum fingrum. 1506 Bar þá sæylgur% er hún% botni náði, 1507 hringaþengil til heima sinna, 1508 mátti hann vart - þó móðugur væri - 1509 vopnum valda, er viðundur mörg 1510 sótti að í sundi, sædýra fjöld 1511 hvössum vígtönnum hjörserk nístu, 1512 eltu hann óvættir. Eigi duldist 1513 að hann í nauðsal nokkrum var staddur, 1514 hvar hann vatn eigi %væta mátti, [vann að skaða, 1515 því að þak skýldi fyrir þungum bylgjum 1516 og sjávarsogum. Sá hann eld brenna, 1517 bleikan loga bjartan skína. 1518 Þekkti þá inn góði grunnvargynju 1519 maravíf mektugt. Magnlega hjó 1520 hildibíldi, hönd fylgdi eftir, 1521 henni um höfuð hringvölur% gól 1522 grimmúðug gunnljóð. En það gestur fann 1523 að böðljómi beit honum eigi 1524 til aldurskaða, því eggin sveik 1525 í þraut þungri; þoldi áður margt 1526 á handmótum, hjálma risti, 1527 feigra verjur; það var fyrsta sinn 1528 að dýr málmur dugði eigi. 1529 Úrræði fann og eigi hikaði 1530 frægðar minnugur frændi Hugleiks: 1531 Varp undaveli vænlegum grip 1532 fokreiður halur, á foldu lá [halur fokreiður 1533 stálegg stinn; styrkleika treysti, 1534 máttugum handtökum. Svo skal maður gera, 1535 sá er í stríði stundar að vinna 1536 lofstír langæan; né um líf sitt% hirðir. 1537 Greip þá í bægsli - glímdi ósmeykur - 1538 Gautaleiðtogi Grendils móður; 1539 brá þá böðharður%, - brími var í skapi - 1540 fordæðuflagði, uns á fleti hún lá. 1541 Gerði hún fljótlega gjalda honum 1542 grimmdartaki og gegn honum þreif; 1543 kastaði sér yfir kappa styrkan, 1544 fóthvatan ver, uns hann fallinn lá. 1545 Sat hún salargest og saxi brá, 1546 breiðu, eggbjörtu; vildi burar hefna, 1547 einkaniðja. Á öxlum var honum 1548 brjóstnet brugðið, barg það fjöri, 1549 hvorki oddur né egg innúr náði. 1550 Farist hefði þá frændi Eggþjófs 1551 undir hafsbotni%, hetja Gauta, [í ginnungagapi [undir grund víða Gauta hetja 1552 hefði ei höðbrynja hjálp veitta%, [framið, 1553 hjörnet hart, - og heilagur Guð 1554 olli vígsigri, vitur Drottinn, 1555 röðla ráðandi réttlæti greindi 1556 auðveldlega, svo% upp hann stóð. [þá 1557 Sá hann þá sörvum sigurbíld lagðan, 1558 jötunsmíði forna fárleg eggin, 1559 vígmanna stolt; það var vopna best, - 1560 þó var það meira en maður neinn annar 1561 að brandaleik bera mætti, 1562 traustlegt og fagurt tröllasmíði. 1563 Greip þá í fetilhjalt freki Skjöldunga 1564 hrjáður, hugstola hringmæki brá 1565 aldurs örvona, af afli sló, 1566 svo við háls henni hneit rammlega, 1567 beinkringla brast, bíldur sneið sundur 1568 feigan fleskham; hún til foldar hneig, 1569 sveittist sverð, seggur fagnar verki. [fagnar seggur verki. 1570 Lýsti af loga, ljóst varð inni 1571 sem af himni heiðum skini 1572 röðulglóð. Um rann litast%, 1573 hvarfaði með veggjum, vopni hélt 1574 fast um hjöltu Hugleiks þegn 1575 errinn og óhræddur, - má ei egg bila 1576 hildirekk, er hvatlega vill 1577 Grendli gjalda glettingar margar, 1578 þær er hann% vann vestur-Dönum [þær er vann 1579 oftar miklu en einu sinni, 1580 þá er hann Hróðgeirs hirðinauta% 1581 sló í svefni, sofandi bruddi% 1582 af fólki Dana fimmtán manns, 1583 og annað eins út með sér bar; 1584 ljótur leikur. Nú lamaðist honum [ljótur var leikur. 1585 fárreiður halur þar á fleti sá 1586 gunnmerktan Grendil liggja 1587 aldurlausan eftir %þann skaða, [skaða þann, 1588 sem í Hirti hlaut. Hræ tókst á loft, 1589 er hann dauður drápshögg þoldi, [er hann nú dauður 1590 af hörðum hjörvi%, og varð höfði skemmri%. 1591 Sáu það senn snotrir karlar 1592 er með Hróðgeiri á haf litu, 1593 unnar flæði allt var mengað, 1594 brim blóðlitað. Blandinhárir 1595 gamlir og gegnir %getum leiddu 1596 að öðlingur þeirra ei aftur kæmi, 1597 né sigrihrósandi sækja mundi 1598 fylkisfund, flestir hugðu 1599 að hann brimylgur% brotið hefði. 1600 Þá var nón dags. Frá nesjum viku 1601 hvatir Skjöldugar; heim og sneri 1602 gullvinur gumna. Gestir sátu 1603 daprir í huga, í djúp störðu; [í djúpið 1604 væntu ei framar sinn vindrottinn 1605 augum líta. Þá varð undafalur 1606 af höðsveita sem hrím% væri, [sem hrím eitt væri, 1607 vígbíldur eyddist; það var undrasýn, 1608 eggjárn bráðnaði ísi líkast 1609 %þá er frostabönd Faðirinn lætur 1610 af vötnum undin, sá er vald hefir 1611 sumars og vetrar; það er sannur skapari. 1612 Flutti ei þaðan frækinn Gauti 1613 meiðmar fleiri, þó margar sæi, 1614 %en þetta höfuð og þau hjöltu með [en höfuð þetta 1615 sett eðalsteinum, sverð var bráðið, 1616 brunnið blað blóði heitu 1617 eitraðs illyrmis, sem það áður deyddi. 1618 Sóttu nú% frá sævi sá er þar áður 1619 féndum fækkaði, upp úr flæði svam. 1620 Þá voru unnir íðiltærar 1621 allt umhverfis, hvar ögurflegða 1622 líf sitt lét og lánað veldi. 1623 Bar þá að landi liðsmanna vörð, 1624 sundmóður svam, sjófang hrósar, 1625 meginbyrði er með sér hafði. 1626 Gekk honum móti Guði þakkandi 1627 þrúðlegur þegnhópur, þekkum fagnaði 1628 er heilan á húfi heimtu aftur. 1629 Honum var af höfði hjálmur numinn. [Var honum 1630 losað um brynju. Lögur hvíldi [drúpti 1631 und heiðum himni hjördreyrugur. 1632 Flýttu för þaðan eftir fótsporum 1633 feginshugar, foldvegu troða, 1634 kunna stigu; konunghollir menn 1635 frá þeim hreggnösum% höfuð% báru 1636 erfiðlega einn og sérhver 1637 fullhugar; fjórir máttu 1638 á bíldsköftum byrði færa 1639 til gullsalar, Grendils höfuð.- 1640 Þeir á svefnmálum til salar komu 1641 framir ferðhvatir fjórtán saman% 1642 Gautar gengu; gumnadrottinn 1643 með þeim trað í mjöðhallartún. 1644 Gekk þá í höllu gumnastýrir, 1645 dáðrakkur maður dóms verðugur, 1646 höldur hugrakkur, Hróðgeir kvaddi. 1647 Þá var á hári á hallargólf borið 1648 Grendils höfuð, hvar gumar drukku, 1649 körlum ógnaði og konum ið sama 1650 andstyggð sú, fyrir augum bar. [er fyrir augum bar. 1651 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 1652 "Sjá, vér þessa veiði, sonur Hálfdanar, [veiði þessa 1653 gram Skjöldunga til gamans færðum 1654 tírs og teikna, taki hann við. 1655 Eg fékk nauðlega aldri borgið, 1656 víg undir vatni verka hættlegast 1657 ofurerfiði, öllum mér 1658 gengið væri, nema Guð skýldi. 1659 Mátti ei að hildi Hrotta meður 1660 vígið vega, þó vopn sé dugandi; 1661 en mér þess unni Aldafaðir, 1662 að á vegg sá vænan hanga 1663 fornan brand - fer oft svo% 1664 vinarlausum -, eg því vopni brá. 1665 Sætti eg lægi, sótti og hjó 1666 hellis hirði. En hildibíldur 1667 brugðinn% bráðnaði, er blóðið flaut, 1668 höðsviti heitastur. Hjaltið eitt 1669 færði frá féndum, en fólskuverkum 1670 bægði frá Dönum, %sem bar að gera. 1671 Heiti eg þér því, í Hirti% máttu 1672 sorglaus sofa með seggjadrótt, 1673 þegna hvern þinna lýða, 1674 ungan og aldinn%, óhræddur vertu, 1675 þengill Skjöldunga, úr þeirri átt, 1676 um lýða líf, sem löngum varst." 1677 Þá var gömlum rekk gullinhjaltið, 1678 hárum hilmi í hendur fengið, 1679 aldin jötnasmíð varð ættargripur 1680 eftir djöfla fall, Dana vinar, 1681 vandsmíðað verk; er veraldar missti 1682 grómhjartaður Guðs óvinur, 1683 morðsekur og hans móðir einnig%; [og hans móðir hið sama 1684 hvarf það í vörslu veraldarkonungi, 1685 er bestur sat milli sæva tveggja, 1686 þeirra% er með Skeiðyggjum% sköttum deildi%. 1687 Hróðgeir talaði - á hjöltum sá 1688 aldins laufa, %hvar upphaf var ritað 1689 fornaldarstríðs; þá% er flóðið eyddi 1690 úthaf æðandi öllu jötnakyns; 1691 fór það forgörðum: voru framandi þjóð 1692 eilífum Drottni; endalok þeirra 1693 Alvaldur gerði í Ægisflóði. 1694 Þar var letrað á lýsigull 1695 rúnastöfum rit markað, 1696 sagt og sýnt hverjum sverð var unnið 1697 ágætast járn í upphafi, 1698 %tvinnuð ormhjöltu%. %Talaði vísir [vafin ormhjöltu. Vísir talaði 1699 Hálfdanar sonur - hinir þögðu -: 1700 "Segja hlýtur sá satt og rétt 1701 er fólk sitt vill fræða og fortíðar minnast, 1702 %auðvörður aldinn; aldrei var betri 1703 hetja borin! Hróður þinn flýgur 1704 %víða vegu vinur minn Bjólfur, 1705 meðal heimsþjóða. Hefirðu að jöfnu 1706 hreysti og hugrekki. Halda skal og efna 1707 vinnáttuheitið. Verða munt% huggari 1708 %langar stundir lýðum þínum, 1709 hetjum hjálpsamur. Svo var Hermóður eigi 1710 ættingjum Eggvalds, Ár-Skjöldungum; 1711 var þeim ei að vild, en vígum olli 1712 dauða og eyðingu Dana lýði; 1713 brytjaði af móði borðunauta, 1714 axlarstallara, uns einn hann hvarf 1715 mæringur þjóðar frá mannagleði%. [mannfagnaði. 1716 Þó hafði mildur Guð miðlað honum 1717 afli og upphefð yfir alla menn, 1718 hverjum frama, en í hjarta greri 1719 bróstharður blóðþorsti; bauga sparði 1720 við Danaþjóð, sér til dómsáfellis; 1721 vegna ógóðra verka þoldi 1722 armæðu langa. Af þessu lærðu 1723 gæsku og gjafmildi. Gáðu að orðum 1724 aldraðs manns. Undrum sætir 1725 hversu máttkur Guð %manna sonum 1726 gæsku miðlar, gáfum og snilli, 1727 eignum og afrekum; alls er hann valdur. 1728 %Auðgar hann einn ástargjöfum [Einn hann auðgar 1729 yndi ánægju og ætt góðri, 1730 gefur óðal og unaðsreit, 1731 hléborg og arin og heimavera% [heimamenn 1732 fær honum til umráða fagra veröld, 1733 víðlent ríki; veit þá eigi fyrir 1734 ósnotur halur endalok þess. 1735 Lifir hann í sældum, lætur sig ei varða 1736 aldur né ófarir, eður% meinfýsi 1737 þyngja sefa, eður% sakar eigi 1738 við manna neinn, alls% meginheimur 1739 væri honum að vilja: vita má eigi -, 1740 að honum innra ofmetnaður 1741 vex og dafnar meðan vörður sefur, 1742 sálar hirðir, svæfður fastlega, 1743 önnum bundinn; þá er bani nær, 1744 sá er af fleinboga flauga sendir. 1745 Verður þá í hjarta und hjálmi lostinn 1746 bitrum hremsum - %bergur honum vætki - 1747 %ósköpum illum ofurseldur; [illum ósköpum 1748 þykir honum lítið, það er lánað var, 1749 nirfill önugur engum gefur 1750 gullna bauga; gleymir og forsmáir 1751 hlutskipti það% er honum veitti 1752 himna-Drottinn%, heiður og frama. 1753 %Verður endastef öllum skapað 1754 mannslíkami að moldu hnígur, 1755 feigur fellur; fljótt kemur annar, 1756 sá er ógætinn auði dreifir, 1757 erfðadýrgripum andvaralaus. 1758 Bölmóð þann varastu, Bjólfur ljúfi, 1759 kappa frægstur, kjós% þér betra, [kjóstu 1760 viskuráð langæ, varast% oflæti, [varastu 1761 hetja mær! Munt% hreysti frægður [Muntu 1762 enn um sinn, eftir kemur tíð 1763 að sótt eða hjör þinn hreysti rænir, 1764 eður eldsvoði, eður% árflaumur, 1765 eða grip mækis, eða geira flug, [eður kesjuhögg, eður kastað spjót 1766 eða elli óvæg, eða augnaljós 1767 skerðist og þrotnar%; sá verður endir, 1768 að dróttgumi deyja hlýtur. 1769 %Hefi hring-Dana hundrað missera [Hefi eg hring-Dana 1770 ríki haldið, herbrögðum varið 1771 mengi mörgu miðgarð þenna, 1772 oddi og eggju, svo engan fjanda 1773 und himinskautum hélt mig eiga. 1774 Þó á óðali annað reyndist, 1775 grátur eftir gaman er Grendill varð 1776 %höfuðóvinur, heimagangur. [sá höfuðóvinur, heimagangur. 1777 Fyrir sakir þær sífellt bar 1778 hugsótt harða. Veri Herrann lofaður, 1779 æðstur Drottinn, sem á allt mitt traust, 1780 að höfuð þetta hjördreyrugt 1781 má að endingu augum líta. 1782 %Gakk til sætis að gamansumbli [Gakk nú til sætis og að sumbli hvarf 1783 vígrækjandi%; við skulum saman [vígrisinn; 1784 auðæfum fagna annars dags." 1785 Glaður varð Gautinn, gekk að bragði 1786 sætis að vitja, er snotur bauð. 1787 Þá var sem áður afrekagaman 1788 bekkjarnautum beini fenginn 1789 %enn að nýju. %Nátthiminn grúfði 1790 dökkur yfir drótt, drengir risu, 1791 vildi inn hári% %hvílu vitja [vildi haddfölur 1792 gamall Skjöldungur. Gautann úr máta 1793 röskan skjaldbera, til rekkju lysti. 1794 Fylgdi salarþegn ferðalúnum 1795 komnum langvegar leið greiddi, 1796 fyrir nauðsynjum flestum hugði, 1797 þegns þörfum þvísa% dægurs 1798 er höðfari hafa skyldi. 1799 Hvíldi hugdjarfur, hlífði salur 1800 gullfjallaður gesti sofanda, 1801 uns hrafn blakkur himinröðul 1802 bjartan boðaði. Blíður árroði 1803 skein yfir skuggum%. Skatnar bjuggust, 1804 voru öðlingar% óró mettir 1805 fúsir til farar. Af fjöru annari 1806 kusu komumenn kili snúa. [stýra. 1807 Lét þá harðfengur Hrotta færa 1808 Eggleifssyni, hans eigið sverð 1809 lagvopna best; - láns þakksamur, 1810 kvaðst% það gunnvinur% góðan telja 1811 vígabrand, vildi eigi lasta 1812 mækis egg: það var móðugur seggur. - 1813 Þegar ferðljúfir, farargörvir 1814 vígmenn voru; vildur Dönum 1815 gekk sig til hásætis hinum frá, 1816 horskur hjaldurtýr Hróðgeir kvaddi. 1817 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 1818 "Nú vér sæfarar segja viljum 1819 fjarran komnir, að fund munum 1820 Hugleiks sækja. Hér var ljúft, 1821 góðindi% mörg og gestabeini. [gæði 1822 Ef á jarðríki eitthvað megna, 1823 er þínu hjarta hugnast mætti, 1824 fleiri gunnverk en framið hefi, 1825 gumna dróttinn, þá geri eg það. 1826 Heyri eg fregn yfir flæðarleið, 1827 þjóðar þrengi þínum kosti 1828 sem forðum féndur gerðu, 1829 þér eg þúsund þegna sendi, 1830 hjálparsveit. Hugleikur veit eg, 1831 Gauta dróttinn, þó ei gamall sé, 1832 foringi þjóðar, mér frama ann 1833 í orðum og verkum, að þér til heiðurs 1834 gjarnan megi geirtré veita 1835 meginfulltingi, sé þér manna þörf. 1836 Ef þinn Heiðrekur til hirðar Gauta 1837 þjóðans barn að þingum kemur, 1838 finnur hann þar vini í framandi búðum 1839 sér til fagnaðar, ef sjálfur dugir." 1840 %Hróðgeir óðar andspjall veitti: [Hróðgeir veitti honum andspjall: 1841 "Orðræðu þessari Almáttkur þér 1842 hvíslaði í sefa, heyrði ei snjallari 1843 ungan mann áður á orðaþingum. 1844 Magni ertu þrunginn og málspakur, 1845 vitur í orðum. Væntir mig 1846 %ef það gerðist að geir næmi, 1847 í hildiþrasi Hreiðars niðja, 1848 járn eða sótt jöfur þinn, 1849 fólkstjóra og þú% %fjör þitt hefir, 1850 %sæ-Gautum sæmst væri 1851 %kjósa þig sjálfan sér að konungi, 1852 hölda höfðingja, ef þú halda vilt 1853 ættingja ríki. Eg hefi lengi 1854 lund þína prísað, ljúfi Bjólfur. 1855 Þú hefur það mælt% að þjóðir okkar, 1856 Gauta lýðir og geir-Danir 1857 semji frið og sakar hvíli, 1858 fjandskap, er forðum þreyttu. 1859 Veri, meðan %vald hef í% víðu ríki, [Veri, meðan veld eg víðu ríki, 1860 gjafir til skiptis gefi hver öðrum, 1861 sendi til gamans yfir sæfugla bað; 1862 skal hringnökkvi um haf færa 1863 vinargjafir. Veit eg fólk þetta 1864 við féndur og frændur fastlundað 1865 og vammlaust vera sem vísa feður." 1866 Hlévörður jarla honum enn seldi, 1867 mögur Hálfdanar, meiðmar tólf; 1868 bað á leið taka til lýða sinna, 1869 heilan fara, heilan aftur koma. 1870 Kvaddi þá kossi konungur ættstór, 1871 Skjöldunga jöfur, skatna bestan, 1872 %hvarf honum að hálsi, hrundu tár, [tók um háls honum, hrundu tár af auga 1873 hárum hal. Hvortveggja olli 1874 aldur og viska; ósýnt þótti 1875 að sinni öðru sjást mættu, 1876 horskir mætast. Hann %unni svo manni, [Hann svo unni manni, 1877 að brjóstöldu byrgja né kunni; 1878 honum fastbundinn hjartataugum; 1879 djúpur söknuður eftir dýran vin 1880 brann í blóði. Bjólfur þaðan 1881 gumi gullauðugur grasmoldu trað, 1882 silfri gladdur. Sægandur beið 1883 eigandi síns, akkerum bundinn. 1884 Voru %alla leið %orðum lofaðar [Voru leið alla lofaðar orðum 1885 Hróðgeirs gjafar%; hann var konungur [gjafir 1886 utan vamma uns hann elli næmdi [vamma vanur uns hann aldur næmdi [vammalaus 1887 megins ánægju, sem mörgum verður. 1888 Kom þá til strandar stoltur flokkur, 1889 haukleg ungmenni hringnet báru, 1890 %lokaða liðserki. Landvörður kenndi [liðserki lokaða 1891 fara á brautu þá er fyrr komu; [á brautu fara 1892 eigi án hæversku frá hamrastapa 1893 rekkum heilsaði, en reið þeim móti%, 1894 %kvað velkomna verða% Veðrar lýðum, 1895 skatna skrúðbúna er til skips fóru. 1896 Þá var í sandi sæbúinn nökkvi, 1897 hringstafni hlaðinn hyrjar voðum, 1898 mörum og meiðmum; mastur reis 1899 yfir Hróðgeirs hirðgersemum. 1900 Bjólfur þá bátverði bundið gulli 1901 sverð seldi, þess hann síðar varð 1902 á mjöðbekkjum mikilsvirður, 1903 erfðalaufa. Út flaut nökkvi 1904 um djúpsævi frá Dana landi. 1905 %Þá var að mastri marhreggla undin [Þá var að húni herfáni dreginn, 1906 segl seilað fast; sundviður umdi%; 1907 vildi ei vogflota vindur og unnir 1908 seinka förum; sæviður þaut 1909 froðufextar fram um unnir, 1910 bundinstafni um brimrastir, 1911 Gautlands hamra uns gaf að líta, 1912 kunnar klappir; kjölur risti, 1913 %léttur andvari að landi bar. [byr blásandi bar að landi. 1914 Hljóp að hafstöndu hafnarvörður, 1915 sá er langtímum ljúfra manna 1916 vænti af hafi um vegu fjær; 1917 seildi við sanda súðbyrðing, 1918 akkerum festi, að öldugjálp 1919 farviði fögrum farga né mætti. 1920 Lét upp bera öðlings hnossir, 1921 gullker og steina. Stóð þá ei fjarri 1922 komumönnum konungur góður, 1923 Hugleikur Hreiðarsson, í heimbyggð undi 1924 sjálfur með sinnum sævöllum nær. 1925 Björt% var borg%, bragðreifur konungur, [Breið var borg, 1926 hárrar hallar; Hugð í blóma, 1927 vís, virðuleg, þótt vetur fáa 1928 í borgarkastala búið hefði, 1929 Herrauðsdóttir; var ei hugarstríð, 1930 eður knífði við kappa gautska 1931 silfur né% gull. Hafði ei sinni Þrúðar, 1932 %erlendrar kvonar, illskufyllt; [kvonar erlendrar, 1933 dyrfðist engi í ástarhug 1934 eigin þjóðar, utan jöfur sá 1935 %leiða hana sjónum um ljósan dag, [líta hana augum 1936 því hann vís átti valbönd hörð, 1937 höndumsnúin; hann af skyndingu 1938 í herfjötrum hjörvi réttaður; 1939 kalt stálið kveða látið 1940 dauðadóm. Var drottningar siður 1941 kvinnu óhæfa, þótt hún afbragð sé, 1942 friðarvefara fjöri ræna 1943 fyrir lygasakir ljúfan mann. 1944 Hnekkti þessu Hemmings frændi; 1945 öldrekkendur það áður sögðu 1946 að löst þennan legði hún af, 1947 óhæfuverk, er til eignar var 1948 gefin gullvarin göfgum kappa, 1949 eðalhöflingja%, þá til Offa hallar 1950 um grænt flæði að föður ráðum 1951 sigldi um sæ; hvar hún síðan lengi 1952 í hástóli heiðurs naut, 1953 undi alls vel örlaga hlut, 1954 hugástum unni höldi mætum; 1955 mér er svo tjáð að manni hverjum 1956 sæmri væri milli sæva tveggja, [sæmri hann væri 1957 ættarlaukur, því Offa var 1958 að gjafmildi og hernaði, gunnreifur maður, 1959 víða kunnur, víslega hélt 1960 erfða eignir. - Óx honum Jómar 1961 hölda hugljúfi, Hemmings frændi, 1962 Geirmunds áttniðji, garpur í stríði. 1963 Gekk þá harðfengur með hetjuflokk 1964 sjálfur um sanda %með sævarströndu, [sævang trað 1965 %vítt með virðum. Veraldar ljós% 1966 sól skein í suðri. %Seggir grundu 1967 %þyrla fetum, svo af fylki sínum 1968 í borgsali bana Angantýs, 1969 ungum fylki fregna mættu, 1970 hám hringdrifa. Hugleiki var 1971 Bjólfs heimkoma bráðlega kunn; 1972 innan hallargarðs hetja% vörður 1973 lindstallari lifandi kominn, 1974 heill hildi frá til hallar gengi. 1975 Rýmdir voru bekkir, svo ræsir bauð, 1976 herfaragestum í höllu innar%. 1977 Settist hjá sjálfum sá er lífi hélt, 1978 mágur hjá mági, síðan manndrottin% 1979 eftir landsvenju orðstefjum kvaddi, 1980 máttarorðum. Mjöðskenk reiddi 1981 um hallarran Herrauðs dóttir, 1982 lofuð af lýðum, ljúfum veigum 1983 hölda hressti. Hugleikur að bragði 1984 sessunaut sinn í sali háum 1985 hæverskur spyr, lék hugur á 1986 sæ-Gauta svaðilförum: 1987 "%Hvernig var leiði ljúfi Bjólfur, [Hversu gaf ykkur, góði Bjólfur 1988 er af hrapaði hugðist forðum 1989 sækja með seggjum um saltan lög 1990 herja í Hirti% og Hróðgeiri 1991 vanda alkunnum vannstu bót, 1992 öðling ágætum? Uggandi var eg, 1993 haldinn kvíðboga %sakir hleypifarar [vegna 1994 ljúfs vinar. Lengi eg bað, 1995 veldir ei %þann vágest að víðfangi, [vágest þann 1996 létir suður-Dani sjálfa heyja 1997 gunni við Grendil. Guði %segi þökk, [þökk segi, 1998 að þig alheilan aftur leit." 1999 Bjólfur svaraði borinn Eggþjófi: [Svaraði Bjólfur 2000 "Eigi dyljumst þess, dýr Hugleikur, 2001 sá er fundur fírum kunnur, 2002 er einvígi okkar% Grendils [okkart 2003 varð á vangi, hvar hann velmörgum 2004 sigur-Skjöldunga sorgir vann, [skaða 2005 eymd og ólán; alls eg hefndi, 2006 %nú má engi gorta Grendils ættingja [nú má gorta né einn [né einn gorta má 2007 af þeim óttuvígum þó ofanjarðar 2008 enn væri lífs ófénaður 2009 feiknum fanginn. Er fyrst eg kom 2010 til hringsalar á Hróðgeirs fund, 2011 bauð mér inn mæri mögur Hálfdanar, 2012 %því hann drengmennsku minni kunni, 2013 hjá sjálfs syni sæti þiggja. 2014 Seggir voru glaðir; sá eg aldregi 2015 und himinhvolfi hallargesti 2016 mjöðhressari. Gekk in mæra kvon, 2017 friðarsif þjóðar fram um sal, 2018 örvaði ungburi; undna bauga 2019 seggjum seldi áður til sætis fór. 2020 Drengjum dugandi dóttir Hróðgeirs 2021 ytstum% sem innstum ölveigar bar; 2022 Freyvöru þá fletsitjendur 2023 heyrði nefna, þar hún hnappagull 2024 höldum seldi. Sú er heitin, 2025 gullbeðja ung, glöðum syni Fróða; 2026 var það að vilja vinar Skjöldunga, 2027 ríkis hirðis, hann það ráð taldi, 2028 skyldu meyjamál milda deilur, 2029 sverðmál enda. En% sjaldan verður [Sjaldan verður 2030 %eftir lofðungs fall lengi í slíðrum [að lofðungi föllnum 2031 banageir%, þótt brúður dugi! 2032 Hugarblandinn mun Höð-Barða sjóli 2033 og þegna hver þeirra lýða, 2034 %þá honum hrund færa á hallargólf, - 2035 dróttbörn Dana, að dýrum fagnaði; 2036 þeim munu glóa gamlir laufar, 2037 harðir hringmækir Höð-Barða djásn, 2038 meðan þeir vopnum valda máttu, - 2039 uns þeir létu fyrir %lindberum þeima [fyrir lindberendum 2040 sinna liðsmanna og sjálfra fjör. 2041 %Svo kvað að bjóri þá bauga leit 2042 aldinn askvegi, sá er alls minnist, 2043 geirkvaldra gumna - gremja er í sinni - 2044 þuldi þungum móð þegni ungum 2045 vildi hug hverfa og hreysti kanna, 2046 vekja vígahug, varp fram orði: 2047 "Kennir þú vinur, kunnan mæki, 2048 er þinn faðir bar forðum til víga 2049 undir hergrímu hinnsta sinni, 2050 dragvendil dýran, þá hann Danir slógu, 2051 héldu þeir velli, en Viðgjaldur lá, 2052 að hetjum föllnum, horskir Skjöldungar? 2053 Nú er banamanns bur nokkur, [bur nokkur hingað, 2054 með glatt silfur á gólf stiginn, 2055 hælist yfir% morði og meiðmar ber, [um morð 2056 er þú með réttu ráða skyldir." 2057 Manar hann og minnist mannasaka 2058 sárum orðum; sú kemur stund 2059 að drósar sveinn, vegna dáða föður, 2060 bíldi bitinn í blóði liggur, 2061 dauðamaður, en drengur hinn 2062 lífi forðar, því um land ratar. 2063 Svo% verða brotin af beggja hálfu 2064 eiðsorð jarla; því mun Ingjaldi 2065 %hitna hugur til heiftverka, [svella móður til morðverka 2066 en kólna sefi til kvonar sinnar. 2067 Því tel eg Höð-Barða haldi vart 2068 %sínum af hluta samning við Dani, 2069 friðar fastmæli. Framar skal segja 2070 enn um Grendil, að þú gjörla vitir, 2071 sverðabrjótur, hve síðar varð 2072 höldum harðleikið. Þá er himindjásnið 2073 gekk til grundar, gestfóli kom, 2074 atall, kveldylfskur oss að grípa 2075 hvar við sælir í% sali undum. 2076 Þar var Handskór hildi sóttur, 2077 örlögum seldur, því ytstur lá, 2078 gyrður kappi, Grendill varð 2079 mærum ungþegni munnbani, 2080 góðan dreng gleypti í einu. 2081 Eigi nú sem áður alls tómhentur 2082 blóðtenntur bani, böls minnugur, 2083 út af gullsali ganga vildi, 2084 utan mátt sinn á mér reyna, 2085 bitgreipum. Belgur hékk 2086 kræktur á bita kænlega brugðinn 2087 slunginn saman af slóttugheitum%, [slævisku 2088 djöfla vélum og drekahúð. 2089 Vildi mig þar inn utan sakar, 2090 illur andskoti ásamt láta 2091 mörgum öðrum; mátti þó eigi, 2092 því eg í reiði %uppréttur stóð. 2093 Langt er of að telja hve eg landsfjanda 2094 ýfingar hverjar af höndum galt; 2095 það eg, þjóðann% minn, þínum lýði 2096 vann að afreka. Vegar síns fór hann, 2097 litla hríð lífi hrósaði, 2098 því hægri varð honum hönd eftir, 2099 í Hjartarhöllu, hjálparvana [í höllu Hjartar 2100 sjálfur sökktist að sævarbotni. 2101 Mér% víg þetta vinur Skjöldunga 2102 gulli slegnu gerði launa, 2103 meiðmum mörgum, þá% er morgunn reis% [rann 2104 og vér að sumbli sestir voru. 2105 Glaumur varð og gleði, gamall Skjöldungur, 2106 fróður og fjölvitur forn spjöll rakti; 2107 hilmir hörpu sló, hrundu strengir, 2108 knýði kætitré kvað þá undir 2109 sorgaróð sannan, eða sjaldgæf fræði 2110 hafði yfir% hilmir hjartaprúður; [upp 2111 eða orðum vék aldurhniginn 2112 sverðasveigir, saknaðarrómi, 2113 að æskudáðum, yngdist hjarta 2114 margfróðum öldung við minni forn. 2115 Dvöldum vér inni daglengis, 2116 fræði námum, uns nótt kom önnur 2117 yfir aldabörn. Áður en varði 2118 grimmdargjörn Grendils móðir 2119 kom í heiftarhug, hefna sonar, 2120 Gauta hataði. Gýgur illhuguð 2121 hefndi gýgjarbarns, gunnrekk deyddi 2122 %þrungin þrótti. Þar var Askherji%, [þrótti þrungin. 2123 fróður ráðgjafi fjöri sviptur. 2124 Máttu þá eigi, þó morgnaði, 2125 dauðan líkam Dana lýðir 2126 bera til brennu, né á bál hlaða 2127 ljúfum manni, því hún látinn bar 2128 fjanda faðmi undir firinstraum. 2129 Það var Hróðgeiri harðast rauna, 2130 er lýðsæll lofðungur lýða mátti. 2131 Bað mig lofðungur við lífið sjálft, 2132 hugstola grét, að eg% í hafsróti 2133 láns freistaði, lífi hætti, 2134 mærðir ynni; hann meiðmum hét. 2135 Eg í vatnsiðu sem víða spurðist, 2136 grimman gráðugan gunnhirði fann. 2137 Þar um stundu stríð% áttum; 2138 haf varð dreyrugt, höfði eg svifti 2139 í gunnsali Grendils móður, 2140 auknum eggjum; %við erfiði þaðan [erfiðlega 2141 fjöri forðaði; feigir er eg% eigi; 2142 en mér jarlvörður aftur seldi 2143 meiðmar margar, mögur Hálfdanar. 2144 Svo fylgdi konungur fornum venjum; 2145 lét mér ei fara launa á mis [lét mér ei verða vant launa 2146 meginerfiði meiðmum galt 2147 sonur Hálfdanar að sjálfdæmi; 2148 þær vil eg, buðlungur, bringja þér 2149 ástargjafir. %Allt skaltu hafa 2150 að fósturlaunum, því fá% hefi 2151 höfuðfrændur, utan Hugleikur þig." 2152 Lét þá in bera jöfurs merki, 2153 hávan hjálm, hyrjar brynju, 2154 sverð sváslegt, síðan kvað: 2155 "Hildiskrúðann mér Hróðgeir seldi, 2156 alsnotur þengill; orð lét falla, 2157 þér eg kærlega kveðju bæri: 2158 kvað þá skýlt hafa skyrtu Hergeiri, 2159 lofða Skjöldunga langar tíðir, 2160 kaus þó eigi selja kundi sínum, 2161 hvötum Hjörvarði, þó hollur sé, 2162 nýta brjóstverju. Njót% hennar vel!" [Njóttu 2163 Frétti eg að fylgdu fjórir marir, 2164 %lungar líkir, litföróttir, [lungar jafnir 2165 apalfölvir; ástsemd tjáðu 2166 marir og meiðmar. - Svo skal mágur gera, 2167 en eigi illskunet öðrum bregða 2168 dimmum vélum, dauða ráða 2169 handfélögum. Hugleikur var, 2170 hertur stríðum, hollur frænda 2171 og hvor annars hróðrar minnugur. - 2172 Heyrði eg hálsbaug þann Hygð seldi, 2173 furðusmíð forna, er fekk honum Valþjóf 2174 höfðings dóttir, og háfeta þrjá 2175 sveigða, söðlaða; síðan var jafnan% 2176 baugi velþegnum brjóst hennar skreytt. 2177 Orðstír vann Eggþjófssonur, 2178 %herfrægð kunnur og hyrjardáðum, [kunnur herfrægð 2179 dyggðir rækti; drukkna sló eigi 2180 heimanauta; hrjúft var ei sinni 2181 manna þó væri meginsterkastur, 2182 hugarheiði hverjum auði betra 2183 Herrann honum gaf. Hæddur var þó lengi, [Gaf honum Herrann 2184 af Gauta sonum góður eigi% talinn, 2185 né á mjöðbekk honum mikilla virkta [né honum á mjöðbekk 2186 Veðra dróttinn vildi unna; 2187 leist hann svinnum %lífsnjall eigi [lofsæll eigi 2188 %óframt ungmenni. Hlaut þó áður lyki [ungmenni óframt 2189 alls bætur og æruprís. 2190 Lét ýta vörður innar bera, 2191 herfrægur konungur Hreiðars arf 2192 gulli görvan; né með Gautum fannst 2193 sváslegra er sverð héti; 2194 það hann Bjólfi við barm lagði, 2195 honum og seldi sjö þúsund manna, 2196 höll og hásæti. Höfðu rétt sama [Höfðu rétt jafnan 2197 til lýðstjórnar og landráða, 2198 erfða óðala annar þó fremri 2199 víðlendu ríki veita% forsjá. 2200 En á efri árum aftur reyndu [Ofar um ævi [Árum ofar 2201 hyrjarófarir, þá Hugleikur féll, 2202 og Harðráðar hildimegir 2203 undir breiðskjöldum bana hlutu, 2204 er hann sóttu sigurstrangir 2205 harðir að hildi Höð-Skilfingar, 2206 og Herrek felldu Hygðar bróður-: 2207 þá var Bjólfi breitt ríki 2208 %falið á hendur; hélt með sæmd [á hendur falið 2209 fimmtíu vetur - varð fróður konungur, 2210 óðalvörður aldinn - uns að lyktum 2211 í dimmu nætur dreki kom, 2212 sá í hám björgum hæli átti, 2213 stapadröngum; stígur lá þangað 2214 öllum ókunnur. Þar %nam ganga 2215 hlennimaður um hættan stig, 2216 heiðinna fjarsjóð höndum næmdi, 2217 silfurstaup; síðan né leyndi 2218 dreka sofandi dýrgrip rændi 2219 að þjófasið; þegnar frágu 2220 vítt um kring, væri hann reiður. 2221 Eigi var áformuð% aðferð sú, [ráðin 2222 né að sjálfsvilja véltur dreki, 2223 en önnungur í ónáð fallinn 2224 fyrir harðleiknum höggum flýði, 2225 átti und fótum fjör; fylgsnis leitaði, 2226 syndum hrelldur. Sá þá innar kom 2227 að í raun harða ratað hafði, 2228 óláns% gisting (í ormabæli, 2229 %engin undanleið frá ill)sköpum [undanleið engin 2230 (gekk því feti framar) felmtraður skyggnist. 2231 Drykkjarker gullið og dýrgripa fjöld 2232 leit í jarðhúsi, leif forna, 2233 sem í árdaga ýta nokkur, 2234 arfleifð frábæra ættgöfugur, 2235 þungt hyggjandi hafði falda, 2236 dýrar meiðmar. Dánir voru allir 2237 endur löngu, lífs var hann einn 2238 af ættmeiðum áa sinna. 2239 Vini syrgir hann og væntir þess 2240 að um litla hríð lýsigulls þessa 2241 gaman hafi. Haugur orpinn 2242 á vengi beið vogi nærri, 2243 íðiltraustur á ytstu nöf; 2244 inn bar þangað ættargripi, 2245 hringa hirðir, harða málma, 2246 unnið gull, síðan orða kvað: 2247 "Halt þú nú jörð, þó hermenn né kynnu, 2248 jarla auði. Allt er frá þér, 2249 verðmæti best. Vopnbitnir féllu, 2250 fjörtjón hlaut fyrða sérhver 2251 lýða minna líf þeir misstu, 2252 auðnutíð uppi. Engi má sverð bera, 2253 eða fágaðan fylla bikar, 2254 drykkjarker dýr; dáð öll skekin. [drykkföt 2255 Harður skal hjálmur hroðinn gulli 2256 fegurð fella; fágarinn sefur, 2257 sá er böðgrímu glæsa skyldi; 2258 og hrynserkur, er svo hildi beið 2259 að við brandabrak bitu járn eigi, 2260 hrörnar eftir hetju. Né hringir brynju 2261 foringjans í förum lengur 2262 hlúa síðum. %Né hörpuómar [Né hörpuómar neinir [Eða harpan ómar 2263 gaman gleðibaðms, né góður% haukur 2264 svífur gegnum sali, né söðulmarir 2265 troða borgartún. Bölreifur dauði 2266 fjöld ættmenna farið hefur." 2267 Móði þungum mælti syrgjandi 2268 einn eftir alla; ósæll hvarfaði 2269 dögum og nóttum, uns dauðabylgja 2270 hneit við hjarta. Hoddsjóður forn 2271 ótturæningja opinn stóð, 2272 þeim er brennandi í björg leitar, 2273 nöktum dreka, næturfloga 2274 fnæsandi eldi; foldbúendum 2275 hrýs við% hugur. Hans er að sækja [hrýs hugur. 2276 hauga fjársjóði, og heiðinna gull 2277 vaktar aldinn; vætki má njóta. 2278 Þannig dungálkn um þrjú hundruð vetra 2279 haugfé vaktaði% í hamrafylgsni, [varði 2280 rammefldur, uns reiddist heiftugur 2281 manni móðugum, er manndrottni bar 2282 fótbikar þenna og friðar beiddi 2283 hlévörð sinn. Þá var haugur ræntur, 2284 borið úr baugsjóði, bæn veittist 2285 félausum manni; fylkir skoðaði 2286 %forna furðusmíð fyrsta sinni. [furðusmíð forna 2287 Vaknaði ormur, var úti friður, 2288 %stökk um steina, stríðlyndur fann 2289 fjanda fótspor, fram um klungur 2290 að duldum leiðum drekahöfði nær. 2291 Svo má ófeigur æða gegnum 2292 vá og voða, ef verndar nýtur 2293 Heimsvaldanda. Hoddvörður litast 2294 grannt um grundir, guma að finna 2295 er hann sofandi svikum beitti, 2296 hatremmi trylltur, haug umbergis 2297 allan utanvert; engan fann 2298 á þeim auðnarstað,- en ófrið kaus 2299 böðverkagjarn; þá til byrgis hvarf, 2300 sjóð aðgætti; sá af% bragði [að 2301 hafði gumi einn gulls vitjað, 2302 eðalgripa. Auðsvörður beið 2303 óro fylldur uns aftan kom; 2304 bræðiþrunginn% borgarhirðir, 2305 vildi leiðum loga gjalda 2306 drykkfat% dýrt. Þá er dagur leið [drykkker dýrt. Er á dag leið 2307 átti ormur leik, undi né lengur [ei mátti lengur 2308 bíða í bergsal, en í báli skreið 2309 eldur efldur. Uppreis vá 2310 lýði í landi; áður lengi væri 2311 hringdrifa þeirra hörð endalok. 2312 Hóf þá gestur sá glóðum spúa, 2313 byggðir brenna, bjartur logi stóð 2314 öld til angurs; eigi kvikt, 2315 ljótur loftflogi lét í friði. 2316 Vígæði dreka víða spurðist, 2317 níðverknaður nær og fjær, 2318 hversu grátt leikna Gauta lýði 2319 eyddi of ofsótti; auðs þó vitjaði, 2320 í dróttsali duldum, áður dagur rynni. 2321 Hafði lands vera logum fangna, 2322 báli brennandi; borg sinni treysti, 2323 vígisveggjum; varð þó eigi að. 2324 Þá voru Bjólfi bölva tíðindi 2325 sögð að sönnu: sjálfs heima, 2326 byggða blómi, brunnið væri, 2327 gjafstóll Gauta. Góðum varð 2328 harmur í hjarta, hugsorg% mest; 2329 óttaðist vísir að afrækt hefði 2330 alda lögmál og Alvaldi 2331 bræði vakið; brjóst þrútnaði 2332 myrkum þönkum, móti vanda%. [móti venju. 2333 Hefði logdreki lýða kastala, 2334 eylönd% utar, alla byggð 2335 glóðum hroðið; honum gunnreifur 2336 Veðra% konungur vildi launa. 2337 Lét sér þá vinna vörður hers, 2338 af járni einu, jarla dróttinn, 2339 vígbarða vænstan; vissi gjörla, 2340 honum holtviður hjálpa né mætti, 2341 lind móti logum. Skyldi lándaga 2342 öðling árgóður enda bíða, 2343 veraldarlífs, og líka illyrmi, 2344 þó% hoddaval héldi lengi. 2345 Hafnaði þá hringa fengill, 2346 víðfloga þann með verum sækja, 2347 herflokki; hræddist eigi glímu 2348 né vígkænsku orms virti mikils, 2349 afl og áræði, því átt hafði fjöld 2350 vígaferla og vogunarferða, 2351 um heljarslóðir, síðan Hróðgeiri, 2352 %sigurreifur seggur, sal hreinsaði, [seggur sigurreifur 2353 er greipum hörðum Grendil kvaldi 2354 og ætt hans eyddi. Eigi var léttara 2355 handaverkið, er% Hugleikur féll, [þar 2356 og% Gauta konungur að gunnróstum, [er Gauta konungur 2357 fólks vinur fór til Frísalanda, 2358 og% Hreðarssonur% hjördögg sleginn, [Hreiðarssonur 2359 bíldi undaður. Bjólfur þaðan 2360 af sjálfsdáðum á sundi komst; 2361 hafði í örmum ávið þrjátíu 2362 hyrjarþrótt, er í hafið steig. 2363 Eigi Hetverjar hælast máttu% 2364 fótliðar, honum fóru gegn 2365 lindberar; léð var fæstum 2366 frá hildarleik heim komast. 2367 Svam þá í sævi sonur Eggþjófs, 2368 einn á örmum til eigin lýðs. 2369 Honum Hygð bauð hásæti og ríki, 2370 bauga og buðlungsstól, buri né treysti 2371 móti útlendum óðalstóli 2372 halda kynni, þá var Hugleikur allur. 2373 En sá öðlingur að engum munum 2374 lýði án forystu léði máls 2375 Harðráði hann herra gerðist, 2376 né konungdóm þann kjósa vildi; 2377 heldur með víslegum vinarráðum 2378 ungan efldi, uns aldri náði 2379 Gautum ráða. Gumar á flótta 2380 hann um sæ sóttu synir Óttars; 2381 herjað höfðu á hilmi Skilfinga, 2382 þeirra svinnastan sækonung% [sækonunga 2383 er í Svíaríki silfri býttu, 2384 mætur þjóðann. Mein varð honum, 2385 fyrir gestbeina fjörlemstur hlaut, 2386 hjörvi höggvinn, Hugleikssonur; 2387 eftir hann genginn Angantýs bur 2388 heim vitjaði, er Harðráður lá. 2389 Lét hann Bjólf halda bragningsstóli, 2390 Gautum ráða; það var góður konungur. 2391 Fólkrögnis falls fylkir minntist 2392 árum ofar. Aðils hann gerðist 2393 vinur í þröng; um vota sendi 2394 sævar slóð sonu Óttars 2395 verum með og vopnum; veitti svo gjöld 2396 kaldra ófara, konungur féll. (Áli) 2397 Þannig stríð hvert staðist hafði, 2398 undirferli og eljunverk, 2399 sonur Eggþjófs til efsta dægurs 2400 þá hann við óvætti etja skyldi. 2401 Gekk við tólfta mann Gauta dróttinn 2402 heiftúðugur hugar að dreka; 2403 vissi nú glöggt hver vá olli, 2404 bölnauð bragna: honum búið hafði 2405 sá er fornt ker færði að höndum. 2406 Sá var með þegnum inn þrettándi, 2407 einn var hann ófriðar upphafsmaður, 2408 þræll þýlyndur, er þeim skyldi 2409 til vegar vísa. Viljugur eigi 2410 gekk til hellis er und hauðri vissi, 2411 falið fylgsni flóðvangi nær, 2412 úrgum úthafssvelg; þar var inni fullt 2413 bauga undinna. Ægur vörður 2414 grimmur vaktaði% gullmeiðma fjöld 2415 aldinn und jörðu; engi gumna 2416 gengur greiðlega að grípa feng. 2417 Sat á snævarsnös sókndjarfur hari, 2418 hermenn kvaddi hjartafélaga, 2419 konungur Gauta. Klökkur var sefi, 2420 örvænn helfús aldurlagi nær, 2421 er gamlaðs gerði vitja, 2422 %sálu sækja, sundur skilja [sækja sálu, 2423 líf og limu; lengur né skyldi 2424 hilmis för holdi bundið. 2425 Bjólfur mælti, borinn Eggþjófi: 2426 "Átti eg í æsku afreka fjöld, 2427 háði orustur; alls eg minnist. 2428 Var eg vetra sjö, er vörður meiðma, 2429 foringi þjóðar mig af föður nam. 2430 Hélt mig og hóf Hreiðar konungur, 2431 mér gaf silfur og sumbl, sifjar rækti; 2432 var eg honum lífs verri að engu 2433 bragn á borgum, en börn eigin, 2434 Herbaldur og Hákon og Hugleikur minn. 2435 Var inn elsti að óhappaleik, 2436 bróður% dáðum á dauðsbeð lagður, 2437 þá er Hákon af hornboga, 2438 frændvin sinn fleini svalt, 2439 marks missti, mág sinn skaut, 2440 bróður annan undaði geiri. 2441 Fengust eigi bætur firna ódæðis. 2442 Varð hjarta harmur; hlaut hann þess 2443 öðling óbættur aldri ljúka. 2444 Það er gamanlaust gömlum þegni 2445 bíða böl það að burr hangi% [ríði 2446 ungur í gálga; gleði firrtur 2447 sorgljóð syngja, þá sonur hangir 2448 hrafni til hróðrar, hjálpa má hann eigi 2449 aldinn, margvís, enskis megnugur. 2450 Minnist hann og man morgin hvern 2451 jöfurs nauð, en engu sinnir 2452 þó bíði annar á borgum inni 2453 erfivörður% og orðinn sé 2454 dauðamaður af dáðum sínum. 2455 Syrgir hann og sér á sonar búr, 2456 vinsal auðan vindum gistan, 2457 gleði ræntur -riddari sofinn, 2458 hulinn í haugi. Harpan né syngur 2459 gleði í garða sem gerði ár. 2460 Vitjar svefnsalar sorgljóð gelur 2461 einum einmani; autt honum þykir 2462 vangur og visthús. Svo Veðra hilmi 2463 eftir Herbaldur hjartasorg 2464 angraði sinni; eigi mátti 2465 fjörbana þeim fjandskap efla, 2466 né við höðrekk hatur þreyta 2467 leiðra ódáða; ljúft var þó eigi. 2468 Hörðum þjakaður hugarmóði 2469 glaum firrðist; guðs ljós eygði, 2470 öðrum eftirlét að öðlingshætti 2471 lönd og lýðborg, en líf kvaddi. 2472 Sættust eigi saka Svíar og Gautar 2473 yfir víðan ver viðsjár efldar, 2474 hörð hyrjarnauð að Hreiðari dauðum, 2475 og Angantýs uxu niðjar 2476 naskir, víghvatir, værðir né kusu; 2477 um% haf héldu, að Hrjósnabjörgum [yfir haf héldu 2478 íviðgjarnir illsakir tróðu. 2479 Órir mágvinir mjög þess hefndu 2480 firnum fjandskapar; frægðir juku, 2481 bó bróðir annar bætti með% lífi, [bætti lífi, 2482 væri hörðu keypt; Hákon mátti 2483 Gauta dróttinn að grundu hníga. 2484 Frá eg að morgni mágur annar 2485 herti bíld bláan í banamanni, 2486 þá Angantýr Ívari mætti 2487 gunnhjálmur rann, gamall Skilfingur 2488 hervæddur hneig; hönd minntist 2489 fyrri fáleika, fjörlag ne sparði. 2490 Honum meiðmar, er mér seldi 2491 galt eg að orustum, - unnt var mer þess - 2492 björtum laufa; hann land mér gaf, 2493 unaðsóðal. Lét eg hann engu méli 2494 með Gifðum eða geir-Dönum 2495 né í Svíaríki sækja þurfa 2496 veri vígframa, né verði kaupa; 2497 fór á fæti eg í fylkingarbrjósti, 2498 einn fyr öðrum, svo um aldur skal 2499 sókn herða meðan sverð dugir, 2500 er mér ár og síð að öllu fylgdi, 2501 síðan með dáðum Daghrafni 2502 handbani varð, Huga kappi 2503 fekk eigi herfang Frísa hilmi, 2504 brjóstkringlu bjarta færa, 2505 því að moldu kraup merkisberi, 2506 afreks hetja. Var ei eggjum bitinn, 2507 honum hildigreip hjarta nísti, 2508 beinhús% braut. Nú skal bílds eggja, 2509 hönd og hart sverð um hodda stríða." 2510 Hreifði Bjólfur hreystiorðum 2511 fremsta sinni: "Fjölmargar átti 2512 orustur ungur; hefi enn vilja 2513 fólkvörður aldinn fleinþing sækja, 2514 hróður stæra, er inn styrskæði 2515 út úr jarðhelli að mér sækir." 2516 Kvaddi hann orðum hvern einstakan, 2517 hvata hjálmbera hinsta sinni, 2518 svinna félaga: "Sverð mundi ei bera, [Sverð bæri eigi 2519 vopn móti ormi ef vita mætti 2520 hversu með æru efla má sigur, 2521 grimman greipa sem Grendil forðum. 2522 Hygg eg hyrloga heitan brenna 2523 anda eitraðan: eg mun því bera 2524 barða og brynju. Fyrir bjargs verði 2525 flý eigi fótmál, en fram skal sótt 2526 ókleifa hamra; auðna ræður, 2527 mjötuður manna hvers. Móðigum huga 2528 geng mót gunnfloga, en geypa eigi. 2529 Bíðið hér á bjargi brynjum væddir, 2530 seggir vopnfimir, hvor sælli verður 2531 eftir valstefnu unda sinna 2532 okkar tveggja. Ykkur ei nýtist 2533 og engum manna, utan einum mér, 2534 við ógnlegan afli deila, 2535 íþrótt efla. Með orku skal 2536 að gulli ganga, eða götva meguð 2537 frekan til fjörs fylki ykkar." 2538 Upp nam við rönd rísa reifur kappi, 2539 harður und hjálmi, hjörserkur bar, 2540 að steinklifi strangur trað, 2541 einn manna; eigi rögum hent! 2542 Horfði á hamravegg hann sem áður 2543 átti orustur öðrum fleiri, 2544 hildiróstur, þá með herjum gekk, 2545 sterkan steinboga; straumur út 2546 braust af bergi, brennanda flóð 2547 heitur hauðlogi; hvergi mátti 2548 manngi óbrenndur örskotsstundu 2549 dirfast að mæta drekaloga. 2550 Þá fra brjósti af bólginmóði 2551 hilmir Gauta hreifði orðum, 2552 sterkan rómi; stefnan dundi 2553 hvell og heil við hamar gráan. 2554 Friður var úti, févörður nam 2555 mannsins kall; mjög var um seinan 2556 friðar að biðja. Blásið var fram 2557 anda allfúlum útúr steini, 2558 höðsvita heitum, hauður dundi. 2559 Bragn und bergi barðrönd lyfti 2560 grimmum gegn, Gauta dróttinn; 2561 þá var hringnaður hugarstríður 2562 sóknarður mjög. Sverði brá 2563 góður hildingur, gömlum laufa 2564 eggjarbitrum; hvor öðrum sýndist 2565 banamaður búinn vera. 2566 Hugrakkur studdist við háa rönd 2567 auðar baldur, þá ormur sveigður 2568 snúðigur hófst; hervæddan beit. 2569 Eldspúandi íbjúgur skreið 2570 skelfi móti. Skjöldur þá bjarg 2571 lífi og limum litla stundu 2572 mildings þjóðar; þó minna en kaus. 2573 Fann þá fyrst á fjörs dögum 2574 afli skeika, auðnu synja 2575 hróðrar að hildi. Hnefa reiddum 2576 Gauta dróttinn grimman hæfði, 2577 ættarlaufa, en egg slævðist 2578 björt á beini, bits missti%, 2579 þegar þjóðannn í þrautum var, 2580 nauðum seldur. Nú var bjargvörður 2581 höggum egndur, hrjúfur sinnis%, 2582 eldi spúandi allt um kring, 2583 hrævarloga. Hrópaði ei sigri 2584 Gautra gullvinur, gunnbíldur sveik, 2585 nakinn brandur né skyldi það 2586 járni árgóðu. Eigi fúslega 2587 sá inn mæri mögur Eggþjófs 2588 grundarvang gaf úr hendi; 2589 vildi nauðugur vistum fara 2590 í stað annan, svo skal ýta hver 2591 lánsdaga láta. Lengi beið eigi 2592 uns efðaféndur aftur mættust. 2593 Fárillur févörður fúlu andaði 2594 enn að nýju; allt mátti þola 2595 kringdur eldi sá er köppum réð. 2596 Héldu eigi hóp handfélagar, 2597 né öðlinga húnar hring stóðu, 2598 vígmannlega, voru í holt flúnir 2599 fjöri forða. Feiknmóður einum 2600 þó í sefa svall; sifjungar mega 2601 engum bregðast er þeir unna vel. 2602 Vígleifur að heiti, Vésteins sonur 2603 ljúfur lindvegi ljóði Skilfinga, 2604 Álfs ættniðji, öðling sinn vissi 2605 undir herhjálmi hita þjakaðan. 2606 Sæmda hann minnist er sjálfum ve