Na przestrzeni ostatnich lat podjęliśmy setki dziennikarskich interwencji. Na nasze niewygodne i dociekliwe pytania nie zawsze otrzymywaliśmy rzetelne odpowiedzi. Czasem zdarzały się bezczelne kłamstwa, czasem kreatywne unikanie odpowiedzi, a niekiedy zwykłe głupoty. Nigdy jednak nie zobaczyliśmy takiej perełki, jaką ujrzał jeden z naszych czytelników, który po lekturze wywiadu z minister Streżyńską postanowił zwrócić się do pewnego ministerstwa i na drodze dostępu do informacji publicznej, pozyskać uzupełniające wypowiedź Pani minister dane.

Jak pisze nasz Czytelnik:

Wszystko zaczęło się od lektury wywiadu z minister Streżyńską — pada w nim następujące stwierdzenie: “W przypadku 500+ musieliśmy skontrolować wszystkie banki i partnerów, czy wiarygodność ich systemów pozwala dopuścić je do transakcji administracyjnych. Tak samo jest w przypadku dopuszczenia poszczególnych banków do potwierdzania Profilu Zaufanego. Przechodzą wcześniej bardzo dokładne testy.” Ponieważ środowisko bankowe jest mi bliskie i wiem, w jakim trybie była prowadzona integracja systemów z rządową Emp@tią, która obsługuje 500+, oczy otworzyły mi się szeroko. Postanowiłem zasięgnąć informacji wysyłając 3 kwietnia zapytanie o informację publiczną do MC: Działając na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, z późn. zm.), uprzejmie proszę o udzielenie informacji w kontekście wypowiedzi pani Minister Anny Streżyńskiej dla magazynu Computerworld z 28.03.2017 (http://www.computerworld.pl/news/407709/Strezynska-Wybierzemy-najlepsze-rozwiazania.html): 1) ile łącznie zapłacono bankom w 2016 roku za usługę elektronicznego przyjmowania wniosków do programu 500+ i które podmioty Skarbu Państwa poniosły ten wydatek?

2) jaki podmiot wykonał kontrolę wiarygodności systemów banków i ich partnerów przed dopuszczeniem ich do transakcji administracyjnych?

3) jaki był koszt kontroli, o której mowa w pyt. 2 i które podmioty Skarbu Państwa poniosły ten koszt?

4) kto przeprowadza testy poszczególnych banków w przypadku dopuszczenia ich do potwierdzania Podmiotu Zaufanego?

5) ile banków zostało poddanych szczegółowym testom, o których mowa w pyt. 4?

6) jaki jest koszt przeprowadzenia testów, o których mowa w pyt. 4 i które podmioty Skarbu Państwa go ponoszą?

Ministerstwo odpowiedziało:

Jak jednak widać, Ministerstwo Cyfryzacji nie udzieliło odpowiedzi na wszystkie pytania. Po część odpowiedzi skierowało naszego Czytelnika do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. I czytelnik, idąc za ciosem, zadał te same pierwsze trzy pytania MRPiPS-owi. A to odpowiedź, jaką uzyskał (tylko usiądźcie przed lekturą):

Ponieważ domyślamy się, że powyższym cytatem bardzo będziecie chcieli się podzielić ze znajomymi, poniżej wrzucamy go w wersji gotowej do copy&paste’a we wszelkie fortunki, poradniki PR-owe, grupy dyskusyjne, Slacki czy inne memogeneratory:

uprzejmie informuję, że banki są instytucjami zaufania publicznego z definicji (z istoty bycia bankami) tak samo jak Komisja Nadzoru Finansowego oraz inne instytucje nadzorujące banki. W związku z powyższym na kontrolę wiarygodności systemów banków i ich partnerów nie zostały poniesione żadne koszty.

Czyli jednym zdaniem:

Artykuł zakończymy jeszcze jednym cytatem z Czytelnika, który tak podsumował swoje wrażenia:

Mnie wyjątkowo rozwaliło nawiązanie z własnej inicjatywy do KNF :)

Nas też. Gdyby ktoś z czytelników chciał zgłębić poziom niekwestionowanego zaufania publicznego jakim wedle Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej charakteryzują się banki i KNF, to przypominamy nasz artykuł sprzed kilku miesięcy, opisujący kulisy włamania do tej instytucji, które w konsekwencji umożliwiło penetrację sieci kilku polskich banków.

PS. Proponujemy też małą zabawę, na zdania analogiczne do tego:

uprzejmie informuję, że certyfikat SSL jest definicji (z istoty bycia certyfikatem) zaufany. W związku z powyższym nie musimy go weryfikować.

Przeczytaj także: