Plorantaj infanoj ne plaĉas al mi,

Vekiĝi frue ĉiutage ne plaĉas al mi,

Ankaŭ mi ne ŝatas personojn tiuj,

Kiuj krias kaj plendas pri mia laboro.

Ĉi tiu mondo nur faras bruon en miaj oreloj.

La bruo de la vivo, la marŝado de la tempo,

La lukto per la ĉiutaga pano.

Mi ne estas preta por vivi.

Mi volas loĝi for de tiuj, kiuj min ĉirkaŭas.

Mi ne ŝatas homaron.

Nur la silento plaĉas al mi.

La senfina eterna silento.

La malvarma blanka silento.

La silento de la vera paco.

Nenia sono, nenia vorto,

Nur la trankvileco de la morto,

Nur la sereneco de tiuj, kiuj dormas por ĉiam.

Unu bela loko sen larmoj,

Sen doloroj, sen vivo,

Unu perdita paradizo.

Tio plaĉas al mi.