Overnamegevechten zijn er in alle soorten en maten, maar de strijd om de deels Nederlandse chipfabrikant NXP is een aparte. Dat komt vooral door Elliott, het beroemd/beruchte investeringsfonds van de Amerikaan Paul Singer. Het werd vorig jaar in Nederland bekend door zijn twist met de top van verfconcern AkzoNobel.

De toekomst van NXP leek, zo'n vijftien maanden geleden alweer, duidelijk. Het Amerikaanse Qualcomm, bekend van zijn chips voor mobiele telefoons, deed een bod van 47 miljard dollar (zo'n 45 miljard euro) op de voormalige Philips-dochter. Die levert chips aan, onder meer, de auto-industrie en heeft grote vestigingen in Nijmegen en een hoofdkantoor in Eindhoven. Toen het NXP-bestuur zich achter dat bod opstelde, leek de zaak beklonken. De overnameprijs oogde aantrekkelijk, hogere biedingen van rivalen waren er niet. Dus was het wachten op toestemming van autoriteiten in diverse landen die moesten oordelen of Qualcomm en NXP samen niet te machtig zouden worden.

Een aantal van die autoriteiten heeft die toestemming inmiddels verleend - het wachten is nog op China. Toch is de overname nog steeds niet rond. Zo'n zeven maanden na de deal begon Elliott zich te roeren. Het investeringsfonds, dat een belang in NXP had, wilde een hoger bod. Geen 110 dollar per aandeel, wat Qualcomm wilde betalen, maar 135 dollar: bijna 23 procent meer.

Klagen over een bod waarover koper en doelwit het al lang eens zijn: dat komt niet vaak voor. Maar Elliott is Elliott. Het veertig jaar geleden door Paul Singer opgerichte investeringsfonds schuwt onorthodoxe middelen niet en pleegt de gevechten die het met bedrijven aangaat hard te voeren - en te winnen.

Ruzie

Meestal gaat dat zo: eerst koopt Elliott een belang in een bedrijf. Vervolgens stelt het eisen: maak meer winst. Of: verkoop een bedrijfsonderdeel. Of: bezuinig. Of: betaal meer dividend uit. Of: benoem mensen van Elliott in de directie of raad van commissarissen.

Soms probeert Elliott achter de schermen zijn doel te bereiken, zoals bij het Nederlandse ASML, dat van Elliott een belang in een bedrijf uit Hongkong moet verkopen. Soms trekt Elliott openlijk ten strijde. AkzoNobel weet er alles van. Ook in de kwestie NXP roert Elliott publiekelijk de trom.

Investeringsfondsen als Elliott zijn er meer, maar er is er geen die zo vaak de confrontatie met bedrijven zoekt. Zakenblad Fortune raamde het aantal confrontaties op meer dan vijftig - de achter-de-schermen-operaties niet meegerekend - en daaronder zaten ruzies met hele grote partijen. Met Samsung bijvoorbeeld. Met mijnbouwer BHP Billiton dat van Elliott zijn Amerikaanse schalieolievelden moest verkopen - en dat ook deed. En met AkzoNobel, een confrontatie die de investeerder voor de verandering niet won, omdat de Akzo-leiding niet wilde ingaan op een bod van rivaal PPG.

Kleine belegger wacht af

En NXP? Qualcomm heeft de periode waarin NXP-beleggers hun aandelen kunnen aanbieden al een paar keer verlengd. Toch heeft maar een klein deel van hen zijn stukken aan Qualcomm aangeboden. De koers van NXP stond gisteren op 120 dollar, ruim boven het bod van Qualcomm (dat zelf een overnamebod van 130 miljard dollar (inclusief NXP) heeft gekregen van branchegenot Broadcom.) NXP-beleggers wachten op een hoger bod. Met dank aan Elliott.

Lees ook: Investeerder Elliott, bekend van AkzoNobel: chipsfabrikant NXP is meer waard (mei 2017)