Το να “γλεντάει” ο Νίκος Φίλης τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την θέση του σχετικά με τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, αποτελεί αν μη τι άλλο ένα οξύμωρο σχήμα. Αφενός διότι ο Φίλης έχει ενδεχομένως δίκιο αλλά όσα απηύθυνε στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα έπρεπε να τα απευθύνει πρωτίστως στον αυτοπροσδιοριζόμενο ως αριστερό πρωθυπουργό. Αν ωστόσο ούτε οι κομουνιστές ούτε οι φιλελεύθεροι δεν διατίθενται καν να συζητήσουν το θέμα, είναι δεδομένο ότι η δημοκρατία μας θα παραμείνει για πολύ καιρό ακόμη θεοκρατία.

ADVERTISING

Πριν άλλωστε το διαχωρισμό του κράτους από την εκκλησία, θα ήταν σκόπιμο να διαχωρίσει κανείς στον δημόσιο διάλογο την εκκλησία από τη θρησκεία. Δεν είναι βέβαιο ότι η κοινωνία είναι έτοιμη να διαχειριστεί μια τέτοια συζήτηση. Ο φανατισμός που επιδεικνύουν οι “οπαδοί” της εκκλησίας, ελάχιστα συνάδει με τις αρχές της χριστιανικής πίστης. Την ίδια ώρα όσοι εναντιώνονται στις πρακτικές της εκκλησίας χρησιμοποιούν κυρίως μεθόδους χαβαλέ, με μοναδικό αποτέλεσμα να πικάρουν τους “χριστιανοχούλιγκαν”. Κάτι όχι ιδιαίτερα δύσκολο.

Οι Έλληνες πολιτικοί, ανεξαρτήτως του τι πίστευαν για το θέμα του διαχωρισμού, διαχειρίστηκαν διαχρονικά το όλο θέμα με την λογική “όχι μπελάδες στο κεφάλι μας”. Ο Αλέξης Τσίπρας, αν και δεν χάνει την ευκαιρία να τονίζει διαρκώς τις αριστερές καταβολές του, φρόντισε από την πρώτη κιόλας ημέρα να καταστήσει σαφές ότι δεν θα ενοχλήσει τους παπάδες. Άρχισε λοιπόν να προσεύχεται, να αμολάει περιστέρια και ξεκίνησε τον θρησκευτικό τουρισμό. Με άλλοθι το χριστιανορθόδοξο επαναστατικό υβρίδιο της συγκυβέρνησης, δεν δίστασε να καρατομήσει τον Υπουργό Παιδείας καθ’ υπόδειξη του αρχιεπισκόπου. Του φάνηκε αδιάφορο το γεγονός ότι ο Φίλης παρέμεινε πιστός στις άξιες που κουβαλά η αριστερά για δεκαετίες στην πλάτη της. Όπως και στους υπόλοιπους συντρόφους που θεώρησαν το συμβάν επίσης ως ασήμαντο, ανεξαρτήτως του τι πιστεύουν για τις αξίες της αριστεράς.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκινά από διαφορετική αφετηρία. Αυτή του φιλελευθερισμού. Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς ποιες είναι οι προσωπικές απόψεις του για τέτοια θέματα. Δεν είναι όμως επίσης δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ποιό κόμμα διοικεί. Είναι η ΝΔ ένας φιλελεύθερος σχηματισμός; Σε καμία περίπτωση. Μπορεί προς το παρόν να υπάρχουν ενισχυμένοι θύλακες φιλελευθερισμού αλλά ο κορμός του κόμματος είναι βαθιά συντηρητικός. Η ρήξη με την δεξιά του Κύριου και με διάφορους θρησκόληπτους πολιτευτές θα δημιουργούσε προβλήματα και θα έστελνε ψηφοφόρους σε όσους καπηλεύονται το θρησκευτικό συναίσθημα. Δηλαδή κυρίως στο κόμμα που στηρίζει την κυβέρνηση της αριστεράς και “προχωρά με οδηγό την Παναγιά” όπως είχε δηλώσει ο Τέρενς Κουίκ (Real FM/ Σεπτ 2016), συμπληρώνοντας ότι “εμείς κάνουμε τον σταυρό μας δημόσια”.

Είναι φανερό ότι η έστω περιορισμένη ισχύς της εκκλησίας, είναι αρκετή για να ασκήσει πιέσεις προς τα πολιτικά κόμματα. Εδώ το κάνουν μια χούφτα συνδικαλιστές, δεν θα μπορέσει να το κάνει ένας οργανισμός με παράδοση 2000 ετών; Προσωπικά πιστεύω ότι ο διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας δεν θα επηρεάσει σε τίποτε το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών. Ενοχλεί όμως το ιερατείο και ασχέτως με το τι πιστεύουν τελικά ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης, είναι μια πληγή που δεν θέλουν να ξύσουν.

Ακόμη και αν γνωρίζουν ότι σχετικά πρόσφατη έρευνα της ΚΑΠA research (Απρίλιος 2015) κατέδειξε ότι 7 στους 10 Έλληνες τάσσονται υπέρ του διαχωρισμού. Οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων δεν μοιάζουν να λαμβάνουν υπόψιν τους τη γνώμη της πλειοψηφίας. Ο πάντα έτοιμος για δημοψήφισμα ΣΥΡΙΖΑ, δεν δείχνει διατεθειμένος ούτε να συζητήσει το ενδεχόμενο. Η ΝΔ θεωρεί ότι “η Εκκλησία υπήρξε πάντα για τη ΝΔ ένας εθνικός εταίρος και ένας κοινωνικός σύμμαχος, ο πιο κοντινός, ο πιο αποτελεσματικός κοινωνικός σύμμαχος”. Αν ούτε οι κομουνιστές, ούτε οι φιλελεύθεροι δεν μπορούν να ξεκινήσουν μια τέτοια κουβέντα, η Ελληνική θεοκρατία δεν έχει τίποτε να φοβηθεί. Η εικόνα των παπάδων στο κοινοβούλιο θα μας συντροφεύει για πολύ ακόμη…

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι αρθρογράφος του NEWS 247 και σύμβουλος έκδοσης της 24 MEDIA ( @SZacharos).