In ‘n brief aan Maroela Media het Erickson gebieg dat sy, weens die prentjie wat die Amerikaanse media van Suid-Afrika geskets het, nog altyd gedink het Afrikaners is die “bad guys” wat vir apartheid verantwoordelik was. Maar, sê sy, haar interaksie met Afrikaners het haar tot ander insigte gebring in die afgelope sewe jaar.

Erikcson, wat navorsing doen oor gemarginaliseerde vorms van rou, sê sy het besef Afrikaners is ‘n gemeenskap wat in rou is.

“Daar is ‘n jong geslag wat die ‘sondes van hul vaders’ dra, ŉ middelgeslag wat hul werk verloor het as gevolg van regstellende aksie, en ŉ ouer geslag wat bitter is omdat hulle verraai voel deur ‘hulle’ regering,” sê sy. Hierdie gemeenskap ly as ‘t ware aan ‘n vorm van post-traumatiese stres, maar die politieke klimaat gee hulle nie die ruimte om te rou oor hul verlies nie.

Sowat ses maande nadat sy na Suid-Afrika getrek het, het sy tot die besef gekom dat almal in Suid-Afrika die “bad guy” en die “good guy” is, sê sy.

Erickson het die volgende twee jaar elke boek wat sy kon, gelees oor Suid-Afrika. “Aan die einde van die twee jaar het ek berou gehad vir die feit dat ek aan die begin so arrogant was. Ek weet nou genoeg om te verstaan dat ek baie min geweet het, indien enigiets.”

Erickson doen ook navorsing oor spirituele leiding, en is daarop toegespits om ruimte te bied aan mense om hul verliese te betreur in gemeenskappe wat nie die nodigheid daarvan insien nie.

“Ek sien ŉ groep mense wat stadig uitgedruk word. Ek sien ŉ groep mense met geen politieke verteenwoordiging nie. Ek sien ŉ groep mense wat op hul beste oorleef, wat op die ergste nie kan byhou nie, maar selde floreer soos hulle moet. Ek sien ‘n groep mense wat in groot getalle emigreer. In kort, sien ek ‘n kulturele krisis onder die Afrikaners, sowel as ‘n groot stryd om te behoort en in hul eie land aanvaar te word. En dit grief my.”

Klik hier om Erickson se volledige brief te lees.