Leiden

De groep van ’anonieme piraat-magneetvissers’ groeit en ze laten een spoor van rommel en vernieling achter. Reden voor stadsgrachtenadviseur Aaf Verkade om de Leidse gemeenteraad te vragen een verbod op magneetvissen in de APV op te nemen.

Zelf is zij dit jaar met haar team vrijwilligers definitief gestopt met ’grofvuilvissen’: het uit het water halen van oude fietswrakken en andere grote objecten. „Ik ontdekte namelijk dat er minder vis in de grachten zwemt ná grondig opschonen: met het verdwijnen van de ’kunstriffen’ verdwijnt ook een onderdeel van de voedsel-, veiligheids- en voortplantingsketen”, aldus Verkade, die al jaren de visstand in kaart brengt en als ’stadssnorkelaar’ bekendheid geniet.

De modderige, stinkende stukken oud ijzer, die de magneetvissers op de kades achterlaten, zijn haar een doorn in het oog, net als de schade die ze aan de onderwaternatuur toebrengen. Ze heeft een lange lijst andere bezwaren tegen het fenomeen. Bijvoorbeeld: „Er is al eens een boot onbestuurbaar geraakt door een verloren magneet, waarbij tien meter lijn in de schroef kwam. Deze is in het drukke Beestenmarktwater net op tijd door Rederij Rembrandt naar een kade gemanoeuvreerd.”

Maar ook: „Uit het slib losgetrokken ’oude’ en diep liggende ijzeren objecten worden geregeld op de bodem achtergelaten, als de magneetvisser geen grip krijgt op het object. Vervolgens staat er van de ene op de andere dag een roestig, scherp object rechtop op de bodem, die dieren, boten en (illegaal zwemmende) mensen kan verwonden.”

Sowieso zorgen de magneetvissers voor een vertroebeling van de heldere Leidse wateren. „Vissoorten die op zicht jagen - bijvoorbeeld snoek en stekelbaars - kunnen in het troebele water minder goed prooien vangen en trekken weg. Soorten die zich onveilig voelen in troebel water, trekken ook weg.”

De magneetvissers hebben volgens Aaf Verkade geen oog voor het leven dat in hun op de kant getilde vangsten verstopt zit. „Bij opschoonacties van Onder water in Leiden (OWL) werden levende bijvangsten zo snel mogelijk gevangen, geïdentificeerd, geteld en teruggezet in het water. Tenzij het exoten betreft, die gaan in de stadsgrachten-aquaria ter educatie. Piraat-magneetvissers letten in mijn ervaring niet op dierenleven en dieren verdrogen op de kant.”