Na de uittreding van het Verenigd Koninkrijk wil de Frans-Duitse as doorpakken. Snel meer macht naar de EU! In zijn nieuwe column legt Derk Jan Eppink uit waarom dit een slecht idee is, en niet in het belang van Nederland.

Komende woensdag houdt Frans Timmermans, eerste vicevoorzitter van de Europese Commissie, zijn ‘Green Deal’ in het Europees Parlement boven het doopvont. De EU moet in 2050 ‘klimaatneutraal’ zijn. Zij gebruikt ‘klimaatbeleid’ om richting te geven aan de ‘Toekomst van Europa’. Het is het startpunt voor de ultieme machtsverwerving. Op een Frans-Duits ‘A-viertje’ wordt, via een serie ‘conferenties’, de route uitgetekend om in twee jaar een ‘soevereine EU’ te realiseren, compleet met Europees leger. Wat blijft er van Nederland over?

De plannen van Timmermans kosten volgens de Commissie zelf 575 miljard euro per jaar. Over een periode van 20 jaar is dat 11.500 miljard euro: ruim drie keer het Duitse jaarlijkse bruto nationaal product. Per inwoner van de EU (exclusief het Verenigd Koninkrijk) is dat elk jaar 1.280 euro. Voor een modaal gezin: 5.120 euro per jaar. In 20 jaar ruim 100.000 euro.

Vorige week stelde ik in het Europees Parlement in Straatsburg de vraag: wie gaat dat allemaal betalen? Leden van de nieuwe Commissie staarden voor zich uit. Collega’s in het Europees Parlement keken me aan alsof ze het in Keulen hoorden donderen. Een antwoord bleef uit.

En dit is nog maar het begin. Het Frans-Duitse A-viertje baant de weg naar een volledige transferunie in de eurozone, met een geldstroom van Noord naar Zuid. Frankrijk ziet in de EU Duitsland als het paard dat het wil berijden. Meestal wint Parijs het pleit, want de Fransen hebben een strategie en de Duitsers een verleden. President Macron is gehaaid; bondskanselier Merkel schuldbewust. Duitsland zal in de eerste helft van 2020 de eurozone ‘verdiepen’. Vanaf 2022 maakt Frankrijk het karwei af.

Nederland is al de grootste nettobetaler aan de EU per hoofd van de bevolking. Ons land staat ook garant voor circa 100 miljard euro via diverse noodfondsen om de euro overeind te houden. Tegelijkertijd zijn Nederlandse spaarders en gepensioneerden de dupe van het lage rentebeleid van de ECB. Een Nederlandse spaarder verliest bij de huidige inflatie in tien jaar bijna een derde van zijn vermogen. Frankrijk wil een EU-deposito garantiesysteem zodat Nederlanders meebetalen als een Italiaanse bank omvalt. Nederland wordt zo pinautomaat. De Franse elite onderhandelt in Brussel sluw en doelgericht. De Nederlandse elite huldigt een wereldvreemd wereldbeeld, wil de beste van de klas zijn en houdt in Brussel ongemerkt uitverkoop.

Het gaat echter niet alleen om geld. Het uiteindelijke doel van het ‘A-viertje’ is nagenoeg volledige overdracht van nationale soevereiniteit naar Brussel. De Belgische liberaal Guy Verhofstadt loopt zich warm om de serie ‘conferenties’ in de EU te leiden. Hij denkt in ‘Rijken’ zoals het Chinese, Russische en Amerikaanse. Ook wil hij de Europese Verdragen wijzigen met een voorgesorteerd publiek. Met een Europees Rijk als doel. Willen Nederlanders dat?

Niet een zelfverklaarde, confererende elite, maar alle burgers moeten de kans krijgen zich uit te spreken. Via een referendum. De huidige klimaatplannen zijn onbetaalbaar. Wie moet betalen? Antwoord: de burger. Laat die burgers dan het laatste woord hebben over de ‘Toekomst van Europa’.



