Waarom Brussel ten alle prijze een “région à part entière” wil zijn? Het antwoord op die vraag is hetzelfde als waarom Brusselse politici niet willen dat er ook maar iets verandert aan de instellingen van hun stad. Ze willen gewoon hun zin doen. Alsof ze op een eiland leven, in “splendid isolation”…

Neem nu het onverdoofd slachten. Dat is sinds dit jaar verboden in het Vlaamse en Waalse Gewest. Daar is een lange strijd en diepgaand parlementair werk aan vooraf gegaan, omdat men wou vermijden dat moslims en joden zich beperkt zouden voelen in hun religieuze vrijheid.

Ritueel slachten kan nog altijd, hoe graag malafide tegenstanders van de nieuwe wet dat anders willen voorstellen. Alleen moeten dieren voor ze de keel overgesneden worden, verdoofd worden. De profeet Mohamed zou het met deze nieuwe voorschriften ongetwijfeld eens zijn, mocht hij in onze tijd leven. Want hij was begaan met dierenwelzijn en stelde daarom in de 7e eeuw voor om dieren zo pijnloos mogelijk te slachten. Een halssnede was toen de beste manier om een einde te maken aan een dierenleven. Maar nu zijn er betere methoden en die maken het slachten niet minder ritueel.

Voorwaarde om dit te aanvaarden is wel dat men eeuwenoude religieuze teksten niet letterlijk volgt, maar ze symbolisch interpreteert. Dat is de weg die de Vlaamse en Waalse regeringen voorstellen aan de geloofsgemeenschappen: religieuze beleving mag niet voorgaan op dierenrechten. Daarover bestaat een consensus in de twee gewesten.

Maar het derde gewest, Brussel, is tot op heden niet gevolgd. Daar gelden blijkbaar andere ethische regels: onverdoofd slachten mag er nog altijd. De bevoegde staatssecretaris Bianca De Baets (CD&V) zou dat graag anders zien, maar vooral de PS wil dit niet.