After nearly eight years in Georgia, to my embarrassment, I still can’t have a conversation in Georgian, but from my first days here, I learnt the Lord’s Prayer (მამაო ჩვენო – mamao chveno) by heart. I say it every morning before breakfast, it is usually the only prayer I say in the day, unlike my devout Georgian wife, who spends at least 15 minutes often more, saying her prayers. One of the conditions my wife had for our marriage was that I should be baptised into the Orthodox Church before the wedding. For this ceremony, I learnt mamao chveno (the Lord’s Prayer) by heart. I know the prayer in English, but when I am saying the Georgian words, it is strange, I do not actually know the meaning of the words as I say them apart from a few like “პური ჩვენი (puri chveni)” meaning “our bread”.

Here is the prayer with transliteration in the Roman alphabet beneath each line.

მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა,

mamao chveno, romeli khar tsata shina,

წმინდა იყავნ სახელი შენი,

tsminda iqavn sakheli sheni,

მოვედინ სუფება შენი,

movedin supeva sheni,

იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა.

iqavn neba sheni, vitartsa tsata shina, egretsa kveqanasa zeda.

პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს

puri chveni arsobisa momets chven dghes

და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი,

da momiteven chven tananadebni chvenni,

ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა,

vitartsa chven mivutevebt tanamdebta mat chventa,

და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა,

da nu shemiqvaneb chven gansatsdelsa,

არამედ მიხსნენ ჩვენ ბოროტისაგან,

aramed mikhsnen chven borotisagan, რამეთუ შენი არს სუფევა, ძალი და დიდება,

ramethu sheni ars supheva,dzali da dideba,

სახელითა მამისა და ძისა და სულიწმიდისა,

sakhelitha mamisa da dzisa da sulitsmidisa,

აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე.

ats da maradis da ukunithi ukunisamde. ამინ. – amin

The last lines I have marked in light blue as these aren’t usually said.