Wiecie co? Turbosłowianie naklikali mi strasznie dużo odsłon w tym miesiącu. A, że dawno nikt mnie nie zwyzywał od sługusów Watykanu i papistów oznacza to, że wybiła pora, aby napisać kolejny tekst o pseudonauce i pseudouczonych.

Dziś zajmiemy się natomiast częściami składowymi, z których złożona jest ich ideologia.

Turbosłowianstwo jest bowiem zjawiskiem bardzo złożonym, na które zlewa się wiele, często pozornie sprzecznych elementów, które były tak długo naginane i łączone, że stworzyły nowy, pseudologiczny system, nie pasujący do żadnego ze swoich poprzedników.

Składniki te to:

1) Głupota:

Pierwszym elementem turbosłowiaństwa jest albo zwykła głupota, albo kliniczne choroby umysłowe. Niestety, krótka lektura komentarzy na blogach turbo, albo też samych blogów dowodzi, że ludzie ci są dość specyficzni. Najczęściej więc, jeśli gdzieś pojawiają się turbosłowianie, to od razu są oni nie tylko wyznawcami new age, ale też płaskiej ziemi, antyszczepionkowcami i altmedowcami, a do tego też często negacjonistami ewolucji, ufologami i tropicielami ludzi-jaszczurów oraz ich biorobotów. Także lista prominentnych turbosłowian obfituje w zaskakujące osobowości. Ta obejmuje:

Wynalazcę diety leczącej AIDS oraz odkrywce zaginionego plemienia słowiańskiego żyjącego w Tajlandii

Ekonomistę, twórce metody odnajdywania źródeł historycznych poprzez oglądanie filmów na Youtube.

Pisarza science fiction, znanego głownie z inwektyw i gróźb karalnych

Innego pisarza science fiction, znanego z cyklu książek autobiograficznych, w których opisywał swe przygody przeżyte na obcych planetach.

Jednego z autorów gry fabularnej Zły Cień: Kruki Urojenia, w latach 1995-2009 uznawanej za najgorszą, wydaną w Polsce grę fabularna (obecnie, po ukazaniu się Horyzontu i Charakternika: zepchniętą na trzecie miejsce).

Tak zwany „pierwszy, polski prepers”, wynalazca prawosłowiańskiego jabola, człowiek, który zasłynął jako pierwszy polski SWAT-er i pierwsza polska ofiara SWAT-ingu zarazem (facet nielegalnie nabył pistolet, chwalił nim na Youtube, a potem dziwił się, że mu policja na dom wpadła).

Jednego z członków zespołu Wardaha, będącego pośmiewiskiem polskiej sceny metalowej od późnych lat 90-tych i twórcę najważniejszego źródła do badan nad Imperium Lechickim: Księgi Popiołów, którą własnoręcznie napisał na zeszycie w kratkę.

Oczywiście prócz wyżej wymienionych szeregi turbosłowian zasilają też ludzie nauki, predysponowani i dysponujący fachowym warsztatem do badania pradziejów ziem polskich, zatrudnieni na licznych uniwersytetach: socjolog z UJ-otu, wuefista z Uniwersytetu Rzeszowskiego i matematyk z Uniwersytetu Wrocławskiego. To prawie tak dobrze, jak ta pani geolog, która okazała się polską ekspertką od szczepień.

Owszem, to naturalne, że w każdym, wystarczająco dużym środowisko można znaleźć świrów, gdyż taką sytuację zwyczajnie dyktuje statystyka. Problem w tym, że powinni być tam też i ludzie normalni. Tymczasem turbosłowiaństwo składa się niemal wyłącznie z jednostek – mówiąc delikatnie – zaburzonych.

2) Potworne kompleksy:

Po drugie: turbosłowianie są ludźmi potwornie wręcz zakompleksionymi. Bo kim innym musi być człowiek, któremu faktycznie ból sprawia fakt, że Egipcjanie mają piramidy, a Polacy nie… Albo, że Niemcy (znaczy się: Germanie, ale dla niektórych to to samo) walczyli z Cesarstwem Rzymskim, a Polacy nie… Albo, ze Żydzi występują w Biblii (i to w dodatku jako naród wybrany), a Polacy nie…

Widać to nawiasem mówiąc w argumentacji. Jeśli Turbo już na taką idzie, to najczęściej zamiast argumentami rzeczowymi zaczyna posługiwać się emocjonalnymi typu „Tak, tak! Kiedy wszyscy się budowali, to Słowianie żyli w chatkach z gówna” albo „A dlaczego wszystkim można mieć, tylko Słowianom” zupełnie tak, jakby historia była szwedzką pomocą społeczną, która rozdzielana musi być wszystkim po równo…

Zupełnie tak, jakby dokonania narodu wyrażała jego starożytność.

3) Nacjonalistyczny mesjanizm:

Trzecim elementem składowym Turbosłowiaństwa jest dziewiętnastowieczny, narodowy mesjanizm. Ten zaczerpnięto trochę od poetów romantycznych, trochę od pisarzy z tego okresu, a trochę od żyjących w XX wieku, młodopolskich twórców ugrupowań neopogańsko-nacjonalistycznych pokroju Stanisława Szukalskiego, Zermatyzmu czy Jana Stachniuka i Zadrugi.

Przekonanie o wybitnych cechach osobowości, które w szczególny sposób wyróżniają Polaków, czy raczej: Lechitów jest w tym ruchu silne. A skoro dowodów na takowe brak zarówno w świecie współczesnym, jak i przeszłym, to uciekają w świat urojony.

4) Nacjonalizm robotniczo-chłopski:

Drugim elementem charakterystycznym dla tego prądu myślowego jest nacjonalizm w wydaniu Polski Ludowej. Mimo, ze współcześni nacjonaliści się od tego odżegnują faktycznie już w latach 50-tych władze ludowe zawarły sojusz, czy raczej: podporządkowały sobie dużą część ugrupowań nacjonalistycznych (stad obecna wrogość nacjonalistów do socjalistów nawiasem mówiąc, mająca zatrzeć te wydarzenia w pamięci ludzkiej). Tymi, którzy najchętniej i najtaniej się sprzedali byli rodzimowiercy (stąd miedzy innymi wrogość między nimi, a nacjonalistami klasycznymi i odwołującymi się do chrześcijaństwa). Powody, dla których doszło do tego sojuszu były proste: po pierwsze, zrozumiała po II Wojnie Światowej nienawiść do Niemców. Po drugie: antyklerykalizm komunistów, po trzecie: idee panslawistyczne.

O tym napisze jednak później.

Tym, co jednak widać wyraźnie wśród turbosłowian są ogromne wpływy komuszej propagandy, w tym niemieckiego Drang nacht Osten („Parcia na wschód”), od którego w głównym nurcie historii odeszło się już w późnych latach 70-tych. Drang nacht osten był narracja historyczną, w myśl której Niemcy od zawsze parli na wschód gnębiąc biednych Słowian, okopując ich rodowite ziemie i prześladując.

Pomysł ten został zaczerpnięty bezpośrednio z nazistowskiej propagandy i obrócony na lewą stronę, by zmienić niedoszłych zdobywców świata w okrutne potwory z dziada pradziada (co nie jest prawdą, przykładowo jeszcze Clausewitz pisał, że Niemcy są narodem, z którego nigdy nie będzie żołnierzy). Powodów jego eksponowania było kilka: wpływy „historiografii niemieckie”, zwykły rewanżyzm oraz wartość propagandowa, stawiająca w pozytywnym świetle naszego wielkiego, wschodniego brata oraz usprawiedliwiająca jego wymarzony eksport komunizmu na zachód.

Faktycznie żaden Drang nach Osten nie miał miejsca. Owszem, liczne populacje „niemieckie” prze II wojną światową istniały w całej Europie Wschodniej, aż po Ural, jednak nie były one wynikiem parcia „narodu niemieckiego” na wschód, tylko polityki rozmaitych królów, carów, cesarzy, kniaziów, hospodarów i wielkich książąt, którzy od XI wieku starali się pozyskać i osadzać osadników niemieckich w ich rzadko zaludnionych krajach. Częściowo natomiast wynikało to z biedy, jaka doskwierała Niemcom po wojnie 30 letniej. Parcie to wyglądało tak, jak dzisiaj Polacy mają parcie na Zachód.

Po drugie: sam „naród niemiecki” jest tak naprawdę dzieckiem w połowie XIX wiecznego volkizmu, a w połowie Bismarka. Wcześniej Niemcy dzielili się na liczne, odrębne narody: Austryjaków, Sasów (Niemcy Północni), Bawarczyków, Meklemburczyków, Szwabów, Nadreńczyków, Prusów etc. uważające się za inne narody. Ani między nimi nie istniało poczucie wspólnoty (a przynajmniej nie większe, jak między użytkownikami np. języków romańskich), ani nie byli postrzegani jak wspólne ciało (samo słowo „Niemiec” oznaczało „obcokrajowca, człowieka posługującego się niezrozumiałym językiem” i wywodzi się od „niemy”, „germanie” natomiast byli specyficznym określeniem grupy językowej) różnice były tak duże, ze niektóre narody nie uważały się nawet za przedstawicieli ludów germańskich (np. Prusacy do pierwszej polowy XIX wieku uważali się za naród słowiański).

Turbosłowianie uwielbiają oczywiście masturbować się Krzyżakami, co z jednej strony dotacza dowodów na wrogość Niemców do Słowian, a dwa, ze jest wygodne w świetle punku 6.

Problem z Krzyżakami polega na tym, że ich temat jest totalne w Polsce zmitologizowany, a postrzegani są oni przez pryzmat twórczości Henryka Sienkiewicza, a nie faktów historycznych (które bada się rzetelnie też dopiero od jakichś 30 lat). Z jednej strony, gdyby nie Sienkiewicz, to dziś mało kto, poza kilkoma mediewistami by o Krzyżakach słyszał, podobnie jak mało kto słyszał np. o XVI wiecznych wojnach, jakie Rzeczpospolita toczyła z Wielkim Księstwem Moskiewskim, Rusi Kijowskiej albo Żmudzinkach.

Krzyżacy właśnie z tego powodu, są bardzo wygodnym chłopcem do bicia. Dzięki temu można było ich swobodnie oczerniać, unikając tym samym zaborczej cenzury w XIX wieku, a w XX wieku wykorzystywać jako symbol niemieckiego parcia na wschód.

Faktycznie, to z Krzyżakami równie często handlowaliśmy, co wojowaliśmy, nasze stosunki były bardzo podobne do tych, które łączyły nas z innymi sąsiadami, a może nawet lepsze: znacznie większe zagrożenie dla naszej państwowości stanowiła Litwa i Węgry.

Tak naprawdę interpretacja historii okresu bardzo zależy od punktu siedzenia. Z jednej strony można przedstawiać ją w sposób klasyczny. Z drugiej można równie łatwo pokazać, jak przeżywająca podówczas apogeum swej potęgi Litwa wykorzystuje ambicje Władysława Łokietka i jego spór z Węgrami, by rozegrać go przeciw krzyżakom. A potem, jak analogicznie wykorzystuje państwo polskie w XV wieku wciągając nas w nieswoje wojny. W ten sposób wojny z krzyżakami są nierzadko przedstawiane w historiografii brytyjskiej oraz krajów skandynawskich.

5) Rasizm-Hitleryzm:

Bardzo charakterystycznym elementem turbosłowiaństwa jest rasizm w skrajnym wydaniu, oraz, dostosowana na wschodni grunt nauka rasowa Alfreda Rosenberga (jeden z głównych ideologów NSDAP oraz twórca teorii rasowych III Rzeszy), przeniesiona na polski (czy raczej: słowiański) grunt oraz nieco zmodyfikowana o współczesny techno-bełkot.

Słowianie jako bezpośredni potomkowie Ariów.

Genetyka, która określa kulturę.

Germanie jako Ariowie, jednak wymieszani z Żydami.

Żydzi, Murzyni i inni Semici (od kiedy Czarni są Semitami tego nie wiem) jako podludzie, Słowianie jako nadludzie.

Brzmi znajomo, prawda?

Jedyna różnica między tym, a słowami pewnego, niedocenianego akwarelisty polega na tym, że Ario-Germanów zastąpili Ario-Słowianie.

Myślę, że obecność tego wątku ma dwa źródła. Pierwszym są nasi, rodzimi neonaziści, którzy po prostu próbowali przeszczepiać na polskie warunki ideologie SS-manów. Drugim, pewnie ważniejszym, są neonaziści rosyjscy, od których bardzo wiele rzeczy turbosłowianie kopiują (patrz punkt nr. 9).

6) Antysemityzm:

Kolejny element bardzo mocno widoczny w Turbosłowiaństwie to antysemityzm. I to taki skrajny, graniczący wręcz z niepoczytalnością.

Wskazanie źródeł antysemityzmu wykracza swą obszernością poza ten tekst (poza tym nie sądzę, by świat dojrzał na taki tekst w ciągu najbliższych dwóch stuleci).

7) Antyklerykalizm w dziwnym wydaniu:

Krotka rozmowa z klasycznym turbakiem sprawia, że nawet tak zatwardziały ateusz i antyklerykał jak ja musi się zatrzymać i zadać pytanie „co pan pierzysz?”. Odnoszę wrażenie, że jednym z głównych czynników kierujących ludzi ku turbosłowiaństwu jest przerażenie, jakie niektórych prawaków ogarnia, gdy dowiadują się, że Jezus był Żydem.

Wyznawcy Turbosłowiaństwa rekrutują się w dużej mierze z dość specyficznych nacjonalistów. Generalnie: z tych ludzi, którzy nie tyle kochają Polskę, co raczej nienawidzą wszystkich wokół siebie. W szczególności Żydów.

No niestety, są tacy ludzie, dla których wszystkie nieszczęścia tego świata są wynikiem działania wiadomej siły. Nie dostał kredytu w banku? Winni Żydzi. Deszcz pada? Winni Żydzi. Słońce świeci? Winni Żydzi. Zupa była za słona? Winny Tusk.

Idzie taki wiec do ONR i dowiaduje tam się, że „Bóg, Honor, Ojczyzna”, a bogiem tym jest żydowski Jehowa…

No, ale na szczęście można sobie wymyślić własnych!

8) Negacja post-klerykalna

Nienawiść do kościoła katolickiego jest w wielu turbosłowianach tak wielka, ze de facto negują oni wszystko, co w historii polski miało miejsce po Chrzcie Polski, jako bezwartościowe. Jako, że w zasadzie jest to cala historia i kultura Polski zmusza ich to do poszukiwania dziedzictwach w krainach baśni i zmyślenia.

9) Panslawizm-Putinizm:

Kolejnym, piątym już po skrajnym antysemityzm, ideologii nacjonalistycznej, echach komunistycznej propagandy oraz poważnych zaburzeniach poznawczych „prądem myślowym” zbiegającym się w turbosłowiaństwo jest aktualna propaganda rosyjska. Inspirowane przez Kreml, pro-putinowskie organizacje nacjonalistów rosyjskich, podobnie jak pozostające z nimi w kontakcie organizacje nacjonalistów polskich jak Falanga ożywiły ponownie panslawizm.

Panslawizm jest powstałym w XIX wieku ruchem polityczno-społecznym, głoszącym jedność Słowian pod (czego zwykle jego zwolennicy nie wspominają na głos) Rosji. Jedność ukierunkowaną przeciwko wrogom zewnętrznym: Niemcom, Turkom, Polakom i Czechom. Te dwie ostatnie nacje znalazły się na celowniku z prostej przyczyny: jego wyznawcy w zasadzie nie uznają za Słowian żadnego narodu, który nie posługuje się cyrylicą.

Obecnie panslawizm jest dość mocno podzielony, bowiem jego wyznawcy nie potrafią dojść do tego, pod przywództwem którego narodu Słowianie powinni się zjednoczyć. Najmniej interesuje to Rosjan: zwycięstwo panslawizmu będzie oznaczało tez zwycięstwo najsilniejszego z narodów i jego kultury. Czyli właśnie ich. Oraz wymazanie zdobyczy kulturowych innych grup, w szczególności najbardziej konkurencyjnych Polaków i Czechów.

10) New Age:

Obok niepoczytalnych antysemitów istnieje druga grupa neopogan: autentyczni wyznawcy różnych, dawnych lub inspirowanych dawnymi religii. Ogólnie rzecz biorąc neopogaństwo, niezależnie od jego odmiany jest grupą dość eklektyczną, gdzie każdy mówi co innego. Trudno zresztą się temu dziwić, tak naprawdę żadne religie przedchrystusowe Europy nie są dobrze poznane. Większość z nich istniała jedynie w tradycji, co oznacza, ze przenoszone były one jedyne drogą ustna. Dysponujemy dokładnie jednym zapisem najważniejszych mitów normańskiech: „Eddą Starszą i Młodszą” Snoriego Sturlusona, pochodząca z XIII wieku, czyli 300 lat po chrzcie Islandii, w momencie, gdy pogaństwo normańskie w zasadzie już nie istniało. Dysponujemy też pracami mitografów greckich i rzymskich, które powstawały miedzy rokiem V wiekiem przed nasza era, a V wiekiem naszej ery, a dotyczyły religii, która w tamtym okresie była już w zasadzie martwa, bowiem większość Greków w tym okresie było już albo wyznawcami religii wschodnich, albo hellenistycznych.

W każdym razie: ubóstwo źródeł, w szczególności dla German kontynentalnych, Celtów i Słowian sprawia, że na temat tych religii można snuć niemal dowolne spekulacje. Wśród historyków, antropologów, religio i kulturoznawców najczęściej prace te traktuje się jako umiarkowanie wartościowe, gdyż niemożliwe do sprawdzenia. Z drugiej strony jednak strony naszym przodkom przypisać można w zasadzie dowolne praktyki religijne, „bo udowodnij, że tak nie było”.

Neopogańska ortopraksja („jedność praktyk” wyjaśniając trudne słowo) bo raczej nie jedność poglądów najczęściej wygląda tak, że bezrefleksyjnie przepisuje się pogan z Europy Zachodniej, a następnie przenosi się na polski grunt wszelkie celtyckie kalendarze i horoskopy oraz rożne odmiany Gravesowskiego alfabetu drzew zerznięte prosto z jego „Białej Bogini”, przy okazji banalizując je na potrzeby upośledzonych przedszkolaków. Do tego dodaje się też jeszcze co ładniejsze importy z hinduizmu i buddyzmu, bo ario-słowiaństwo zobowiązuje.

W rezultacie powstaje typowy dla New Age, synkretyczny bełkot.

11) Teorie spiskowe:

Turbosłowianie uwielbiają wprost teorie spiskowe, aczkolwiek muszę powiedzieć, że brakuje im na tym polu wyobraźni. Poruszają się w takim dość prostym bagienku, złożonym z banałów rodem z Danikena, Archiwum X i Dana Browna. Słowianie są więc potomkami dawnych przybyszów z Oriona, którzy przybyli na ziemie ociekając przed złymi Reptilianami, pomogli Egipcjanom zbudować piramidy, a potem osiedli w Europie Środkowej, gdzie stworzyli potężną cywilizację. Niestety jeden z ich władców okazał się zdrajca, wpuścił do kraju księży, ci na rozkaz Watykanu (inspirowany z kosmosu przez Reptilian) wszystko zniszczyli. Zniszczyli tak dokładnie, ze wygrzebali nawet pyłki roślin z dna jezior (po obecności pyłków w warstwach mulu w archeologii mierzy się gęstość zaludnienia okolicy) i nasypali inne.

Odnoszę wrażenie, że tego typu rzeczy wypisują jakieś zakompleksione nerdy lat 90-tych, którym Archiwum X „odmieniło życie”, więc pożyczyli z biblioteki „Kod Leonarda da Vinci” i „Dzień w którym przybyli bogowie”. A potem poczuli się dotknięci faktem, ze wszystkie te dzieła akcję mają osadzoną gdzieś daleko, a nie w Polsce.

Zaczęli więc pisać ich własne klony.

12) Zła wola:

Kolejnym elementem turbosłowiaństwa jest wola czynienia zła i aktywny zamiar pisania nieprawdy, tylko po to, żeby przekonać naiwnych do swoich, chorych idei.

Należy zauważyć, że pod tym względem turbosłowianie wykazują się bardzo dużą ilością diaboliczno-maniakalenj energii, bo jak inaczej nazwać fakt, że ktoś spędza tygodnie, a czasem zapewne miesiące siedząc w archiwach i wykopując na światło dzienne jakieś, dziwne, XIX czy XVIII wieczne fałszywki, dzieła dawno zmarłych oszustów znanych z podrabiania znalezisk i zwykłych fantastów?

Przecież osoby tego typu muszą być świadome krytyki, jaka wylała się na tego typu „odkrycia”. Tym bardziej, ze do opracowań krytycznych przeważnie dużo łatwiej dotrzeć, niż do tych, często nawet jak na standardy naukowe, hermetycznych „znalezisk”.

13) Mikser:

Kiedy tylko zgromadzimy wszystkie te składniki należy je umieści w mikserze, a następnie dokładnie zmiksować. Szumowinę, która zbierze się na wierzchu należy dokładnie zebrać łyżeczką i odłożyć do miseczki.

Ona to stanowi typową zawartość turbosłowiańskiego bloga.