Trudno nie mieć wrażenia, że Arłukowicz kłaniając się, ale nie podając ręki panu premierowi Morawieckiemu, nie zachował się tak jak trzeba. Albowiem mógł przecież Arłukowicz pokazać palcem spierdalaj jak poseł Pyzik, zwyzywać na mównicy od idiotów jak poseł Tarczyński, zwyzywać pół sali od zdradzieckich mord, ruskich agentów jak skromny poseł Kaczyński, prosić o uspokojenie, bo Gasiuk Pichowicz bez obrażania mordy nie może otworzyć, jak oświadczyła posłanka Pawłowicz. Albo po prostu zajebać posłowi pięścią, jak swego czasu zrobił to poseł Suski.

Nie wspominając o najebaniu się leżeniu w poprzek hotelu sejmowego jak poseł Pęk, rozbijaniu się po pijaku melexem w hotelu jak, dziś już europarlamentarzysta Karski, pijackiem bełkotem w Sejmie, też już europarlamentarzystki Kruk, czy po prostu dymaniem w hotelu dziewczyn podrywanych na pracę w Orlenie jak poseł Staszek Pięta.

Wszystko to mógł zrobić Arłukowicz, a ten się ukłonił i ręki nie podał. Słowem szok, bojaźn i drżenie na ten upadek obyczajów poselskich.

Istnieje w ramach ostatniej ludomanii dosyć kontrowersyjna teza, że wyborcy wszystkie te akty niebywałego chamstwa oglądają i zapamiętują.

I teraz rozwiązania są dwa.

Rozwiązanie pierwsze: elektorat ma chamstwo w dupie, bo PIS mimo niestandardowego chamstwa nawet jak na Polskę, wybory wygrywa.

Rozwiązanie drugie: elektorat chamstwa nie ma w dupie, co oznacza, że elektorat PiS jest elektoratem chamów bądż elektoratem chamstwolubnym, bo PIS wygrywa wybory.

Tertium non datur

Nie wiem, które rozwiązanie jest dla psychiatryka lepsze, ale cóż, to nie ja stawiam idiotyczną tezę, że ludzie zmieniają preferencje wyborcze, bo ktoś komuś nie podał ręki albo ktoś powiedział komuś zamknij mordę.

A Arłukowicz to jest facet, co ma pomysł na wybory prezydenckie i właśnie zaczyna sobie organizować poparcie, na wypadek wycofania się Tuska.