De 16-jarige Noam Grünfeld en zijn vrienden staan op de barricaden om de Amsterdammertjes in de stad te behouden. De stad voert al tien jaar een uitsterfbeleid uit; als de paaltjes na het opknappen van een straat of buurt niet meer nodig zijn, komen ze niet meer terug.

Noam schrijft in een brief aan burgemeester Femke Halsema dat dit uitsterfbeleid maar eens afgelopen moet zijn. In 1984 stonden er op het hoogtepunt zo'n honderdduizend Amsterdammertjes in de straten om de weg van het troittoir te scheiden, maar de laatste jaren verdwijnen de paaltjes dus in rap tempo.

Symbool voor Amsterdam

'Naar mijn mening is dat doodzonde. De Amsterdammertjes in haar veelzijdigheid - vele zijn beklad of staan scheef - symboliseren eigenlijk de veelzijdigheid van Amsterdam zelf', zegt de 16-jarige activist. 'En juist in deze tijd is het belangrijk dat de Amsterdammertjes niet samen met de Amsterdammer uit het straatbeeld verdwijnen om ze vervolgens in Purmerend op te zien duiken', is te lezen in Noams brief aan de burgemeester.

GroenLinks-raadslid Zeeger Ernsting is het helemaal met Noam en zijn vrienden eens, maar kan niet beloven dat alle nog overgebleven Amsterdammertjes behouden blijven. Wel ziet hij nog de functie voor ze weggelegd om foutparkeerders te weren.

Tafels om Amsterdammertjes heen

Wethouder Laurens Ivens (Wonen) gaat officieel over de paaltjes, toch richten de jongeren zich maar gelijk tot de burgemeester, die is uitgenodigd voor een maaltijd met de jonge activisten. Een maaltijd aan tafeltjes die om de Amsterdammertjes heen zijn gebouwd.