Τί σημαίνει το καθεστώς απόλυσης προ «βάσιμου λόγου» που επαναφέρει η κυβέρνηση

Το εργασιακό καθεστώς του 1920 που ολοκληρώθηκε το 1955 επαναφέρει η κυβέρνηση, η οποία –εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων της αντιπολίτευσης – προχώρησε στην κατάργηση της διάταξης που είχε θεσπίσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατ εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη περί του βάσιμου λόγου απολύσης

Το εργασιακό καθεστώς του 1920 που ολοκληρώθηκε το 1955 επαναφέρει η κυβέρνηση, η οποία –εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων της αντιπολίτευσης – προχώρησε στην κατάργηση της διάταξης που είχε θεσπίσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατ εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη περί του βάσιμου λόγου απολύσης.

Σύμφωνα με τη νομολογία που κατέθεσε-αιφνιδιάζοντας τους πάντες στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης, - από τους νόμους 2112 και 3198 του 1920 και 1950 αντίστοιχα «συνάγεται οτι η καταγγελία της σύμβασης αορίστου χρόνου, συνιστά δικαίωμα του εργοδότη, ή του εργαζόμενου και είναι μονομερής αναιτιώδης δικαιοπραξία.

Ως εκ τούτου, το κύρος αυτής δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελλατοματικότητα της αιτίας, για την οποία γίνεται».

Η εκ μέρους του εργοδότη καταγγελία της σύμβασης θεωρείται καταχρηστική όταν υπαγορεύεται από κίνητρα ξένα προς τον σκοπό για τον οποίο έχει προβλευθεί ως δικαίωμα.

Αυτό μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις που η καταγγελία γίνεται από εμπάθεια ή διάθεση εκδικήσεως κλπ».

Βάσει της τροπολογίας, καταργούνται από την έναρξη ισχύος τους και εφεξής, οι διατάξεις α) του νόμου 4554 του 2018 που προβλέπουν την ευθύνη αναθέτοντος εργολάβου και υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων (άρθρο 9 ν. 4554/2018), β) του νόμου 4611 του 2019 που θεσμοθετούν το βάσιμο λόγο ως σωρευτικό κριτήριο για το έγκυρο της καταγγελίας της εργασιακής σχέσης εργαζόμενου (άρθρο 48 του ν. 4611/2019) και γ) επίσης του νόμου 4611 του 2019 για την την αναστολή προθεσμιών κατά τη συμφιλιωτική διαδικασία και τη διαδικασία επίλυσης εργασιακών διαφορών (άρθρο 58 ν. 4611/2019).

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ο βάσιμος λόγος απόλυσης μετατράπηκε ουσιαστικά σε «κόφτη» για τις προσλήψεις, καθώς τον Ιούλιο 2019 το ισοζύγιο προσλήψεων-αποχωρήσεων ήταν αρνητικό κατά 14.691 θέσεις.

Επιπλέον η κυβέρνηση θεωρεί οτι:

- Στη δυσάρεστη περίπτωση απόλυσης εργαζομένου υπήρχαν δύο επιλογές: είτε ο «βάσιμος λόγος απόλυσης» χωρίς αποζημίωση, είτε η καταβολή αποζημίωσης στον εργαζόμενο χωρίς «βάσιμο λόγο απόλυσης».

- Με το άρθρο 48 του ν. 4611/2019, της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε προς ψήφιση τον Μάϊο, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, πλέον υπάρχει μία μόνον επιλογή: η καταγγελία της σύμβασης να γίνεται μόνο για «βάσιμο λόγο».

- Η ρύθμιση αυτή όχι μόνο δεν είναι «φιλεργατική» αλλά λειτουργεί εναντίον των εργαζομένων, καθώς: (α) δυσχεραίνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, και (β) φέρνει τους ήδη εργαζόμενους σε χειρότερη θέση, καθώς στιγματίζεται για τον υπόλοιπο εργασιακό βίο ο εργαζόμενος που απολύεται.

- Επιπλέον, με το άρθρο 58 του ίδιου νόμου επιδεινώνεται ραγδαία μια βασική παθογένεια του ελληνικού συστήματος, που είναι οι καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων.

Η νέα κυβέρνηση με την κατάργηση αυτών των άρθρων - με βασικό της μέλημα τη δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας και την αποτελεσματική Βάζει τέλος στον ουσιαστικό διαχωρισμό μεταξύ εκείνων που έχουν εργασία και εκείνων που είναι άνεργοι, ή μόλις ξεκινούν τον εργασιακό τους βίο (insiders/outsiders της αγοράς εργασίας).

Αποτρέπει τη μαζική μετατροπή σχέσεων εργασίας σε ορισμένου χρόνου, σε συμβάσεις έργου, και σε υπεργολαβίες, και θα οδηγούσε τελικά σε σημαντική ενίσχυση της «μαύρης», αδήλωτης, εργασίας.

Επίσης, οι ίδιες κυβερνητικές πηγές ανέφεραν επίσης ότι στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας καθημερινά, μεγαλώνουν ή συρρικνώνονται, ανοίγουν ή κλείνουν επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να προσλαμβάνουν ή να απολύουν εργαζόμενους σε αυτές.



Αντώνης Βασιλόπουλος

antonpaper@yahoo.com



www.bankingnews.gr