In mijn jeugd had ik niet een duidelijke gedachte: dat wil ik worden. Nee, de politiek was niet direct een droom. Wel zag ik, doordat ik heel bewust de oorlog heb meegemaakt, al heel vroeg het belang in van een rechtsstaat, waarin de overheid niet je vijand is en naar willekeur mensen oppakt en doodschiet, maar die ten dienste van de samenleving werkt.

Erg vrolijk was mijn beeld van de mensheid in die tijd niet: na de oorlog kwamen alle berichten over de Shoah, de Koude Oorlog brak uit, een kernoorlog dreigde.

Toen ik in 1971 in de Kamer kwam was de sfeer aan het veranderen. We werden optimistischer over de wereld: democratie en veiligheid namen toe. Inmiddels zijn we, ondanks IS, veiliger dan ooit.

Maar er is een nieuwe zorg: we zijn de natuur op alle mogelijke manieren aan het verwoesten. De politiek moet het tij keren, maar die heeft veel aan de markt overgelaten en daardoor macht en invloed verloren, dat baart mij zorgen. Toch is het probleem best oplosbaar, als we anders gaan handelen.

Toekomststoel

Mijn droom is dat de jeugd in opstand komt. In 2016 schreef ik het sprookje ‘Het hebzuchtgas’. Aan het eind bereiken jongeren dat de directeuren van grote energiebedrijven vergaderen met een lege stoel: daar zit de toekomst, die praat ook mee. Heel leuk is nu dat een aantal jonge vrouwen daar een website over heeft gemaakt en bedrijven en instanties probeert te overtuigen een lege stoel te introduceren, een Toekomststoel. Ze vinden ook dat de Tweede Kamer op den duur 151 stoelen moet krijgen.

Hoewel ik geen enkele functie meer heb en ook geen directe verantwoordelijkheid, voel ik me steeds meer een staatsburger met verantwoordelijkheidsgevoel. Als het me wordt gevraagd, ga ik de barricaden op. Ik geef lezingen, zo’n vijf dagen per week ben ik op pad. Fysiek valt het me soms zwaar, maar het werk vind ik zinvol en ik hoef thuis niet naar een lege stoel te kijken. Sinds de dood van mijn vrouw vorig jaar is mijn leven grondig veranderd. We waren meer dan zestig jaar samen.

Mijn essay heeft ze nog becommentarieerd en gecorrigeerd. Daarin probeer ik duidelijk te maken hoe mooi, belangrijk en inspirerend ik de natuur vind. De kracht van het woord, daar geloof ik in. Ik denk dat je mensen met niets zo kunt raken als met een goed verhaal.”

Schrijver en kernfysicus Jan Terlouw (1931) was D66-politicus. Zijn Boekenweekessay ‘Natuurlijk’ is tijdens de Boekenweek (t/m 18 maart) voor € 3,50 verkrijgbaar in de boekwinkel.

In de interviewrubriek 'Ik heb een droom' vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of 's nachts.