Want die kloppen bij mij vaak niet. ‘Het’ boek wordt ‘de’ boek. ‘De’ kerstboom wordt dan ‘het’ kerstboom. ‘De’ oliebol wordt ‘het’ oliebol. Ach ach! Er is ook geen peil op te trekken. De vork, de lepel, maar het mes! Waar slaat dat op?

Het is het lot van ons allochtonen. Wij blijven maar fouten maken. Ik woon al 34 jaar in Nederland. Kennelijk niet genoeg om helemaal op te gaan, en ‘de’ Nederlander te worden. 34 jaar, niet genoeg! Misschien omdat ik niet 34 jaar aan een stuk door in Nederland heb gewoond. Ik ben tussendoor wel drie keer uit Nederland vertrokken. Ik denk dat dat mijn Nederlands de nek (of is het het nek?) heeft omgedraaid. Tel daarbij op dat Nederlands de vierde taal is die ik heb geleerd, na Punjabi, Engels en klassiek Arabisch.

Ik kende een Engelsman die zei dat de eerste 85 procent van het Nederlands makkelijk te leren is. Maar die laatste 15 procent. Beremoeilijk! Niet te doen! Bij mij is het de laatste 5 procent. Dat zegt mijn man en op dit punt geloof ik hem graag. Mijn integratierapportkaart geeft me met andere woorden een 95 procent. Dat is dan alleen voor taal. Voor het fietsen scoor ik een belabberde 40 procent. Ook dat moet je als klein kind hebben geleerd om het goed te kunnen. En die boot heb ik gemist.

Hoe frustrerend!

Voor het Nederlands geldt: leer je het niet als klein kind, dan is zelfs 34 jaar niet genoeg om het nog foutloos te leren. Dan blijf je je leven lang voortdurend fouten maken. Hoe frustrerend!

Als dan zelfs je zesjarige dochter je meermaals op een dag gaat corrigeren, dan voel je je echt mislukt. Dan wil je het echt onder de knie krijgen. Niet alleen voor jezelf, maar omdat ze anders ‘stereotypisch’ gaat denken over bruine mensen die steeds maar fouten blijven maken.

Maar wat te doen? Als ervaringsdeskundige weet ik: het gaat niet meer lukken om het ooit nog perfect onder de knie te krijgen. Nooit meer. En wees eens eerlijk: hoe vaak ontmoet u een allochtoon die perfect Nederlands spreekt? Met perfecte lidwoorden? Niet één, hè?

Groene boekje

Staat u er dan weleens bij stil hoeveel tijd dit allemaal kost? Weet u hoeveel uren ik per week met het groene boekje in de weer ben? En hoeveel uur in de week ik zwoeg op mijn teksten, die vervolgens toch nog gecorrigeerd moeten worden op dies en dats en dits en dezes? Dat is met deze tekst ook gebeurd… Wat een tijdverspilling! Wat een discriminatie! Wat een permanente achterstelling van ons allochtoontjes! Dat moet anders.

Daarom heb ik een voorstel. Schrap ‘het’ uit onze taal. Vervang ‘het’ door ‘de.’ En natuurlijk ook ‘dat’ door ‘die’. ‘Het’ is sowieso in de minderheid. Verreweg de meeste woorden hebben ‘de’ als lidwoord. Dus zo’n grote ingreep is ‘het’ niet.

Denk aan alle tijdswinst! Denk aan de vooruitgang die we in één klap boeken met de integratie!

We zijn allemaal gelijk. Laten we dus ook onze lidwoorden allemaal gelijk maken.

En dus zeg ik: weg met het!

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Haar andere columns vindt u hier.

Lees ook:

Naema, wat een geniale column!

Naema Tahir, mijn geliefde collega, wat ben ik intens jaloers op jou, schrijft collega-columnist Sylvain Ephimenco naar aanleiding van bovenstaande column. ‘Je hebt donderdag de jackpot der columnisten met afstand gewonnen. Je grappige column zette het gehele internet in vuur en vlam. Je werd virtueel gelyncht op twitter: teef, k-vrouw, rot op naar je verre Pakistan! Alle rechtse sites trapten erin. Maar het leukste was dat de Telegraaf-site ook je oproep bloedserieus nam. Drie columnisten van naam aldaar, mijn gewaardeerde collega Rob Hoogland evenals Wierd Duk en allochtoontje Nausicaa Marbe sprongen met hun twitter-harnas aan op hun Rocinante om de windmolens van je taalputsch te doorboren.’