Έξι χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο καθ' ομολογίαν δράστης Γιώργος Ρουπακιάς απολογείται σήμερα στη δίκη της Χρυσής Αυγής, προκαλώντας την οργή των συγγενών του θύματος.

Το στέλεχος της Χρυσής Αυγής μίλησε αρχικά για όσα προηγήθηκαν του εγκλήματος στο Κερατσίνι, τον Σεπτέμβριο του 2013. Ο πατέρα του θύματος δεν κατάφερε να κρύψει την οργή του και σε κάποιο σημείο της απολογίας φώναξε «είσαι ψεύτης», μέσα στην κατάμεστη αίθουσα. Η μητέρα του δολοφονηθέντα απουσιάζει.

Ο Γιώργος Ρουπακιάς αναφέρθηκε στη σχέση του με τη Χρυσή Αυγή καταλήγοντας στο βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου του 2013. Αναφερόμενος στο τηλεφώνημα που δέχθηκε εκείνο το βράδυ για να μεταβεί στην τοπική της Νίκαιας επειδή «κάτι είχε συμβεί», ο Ρουπακιάς ισχυρίστηκε ότι φοβήθηκε επίθεση: «Εμένα το μυαλό μου πήγε στο κακό με το μήνυμα. Σκέφτηκα μήπως μας έχουν πετάξει καμία μολότοφ ή έχουν σπάσει την είσοδο της πολυκατοικίας. Παλαιότερα μας είχε πει ο Πατέλης ότι όσοι μένουμε κοντά, όταν μας χρειάζεται να τρέχουμε. Εγώ προσπάθησα να βρω Πατέλη και Καζαντζόγλου αλλά δεν τα κατάφερα. Είπα στον Δήμου να πάει και ότι έρχομαι κι εγώ. Κατευθύνομαι στην τοπική, δεν βλέπω κανέναν απ' έξω και συνεχίζω προς το ραντεβού μου με τον Καζαντζόγλου».

Ο ίδιος υποστήριξε ότι είδε πολλούς από τους συγκατηγορουμένους του: «Ηταν όλοι με αναμμένες μηχανές. Ηταν 8-10 μηχανές και κάποιες είχαν 2 άτομα. Εγώ από το σωματότυπο κατάλαβα κάποιους. Ήμουν φορτισμένος και ταραγμένος κι έφτιαξα μια ιστορία από το μυαλό μου», ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος, λέγοντας πως όταν έφθασε στην Τοπική Οργάνωση της ΧΑ ρώτησε «τι έγινε ρε παιδιά;», και του απάντησαν πως «την έπεσαν σε δικό μας στο Κερατσίνι και πάμε να την απεγκλωβίσουμε».

Η οργή του πατέρα Φύσσα

«Τους ακολούθησα με το αμάξι. Στη μέση της διαδρομής βρήκαμε και το Τζορβα. Φτάσαμε στο Κοράλλι την καφετέρια. Βλέπω τον Παύλο Φύσσα και καμία εικοσαριά άτομα. Είχε τελειώσει ο αγώνας και δεν ξέρω αν ήταν παρέα του όλοι αυτοί ή απλώς τελείωσε ο αγώνας. Ηταν όλοι σταματημένοι μπροστά από την καφετέρια. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα», περιέγραψε στο δικαστήριο, υποστηρίζοντας πως δεν τον ήξερε καθόλου μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Ο πατέρας του Παύλου Φύσσα εξοργίστηκε σε αυτό το σημείο και φώναξε «είσαι ψεύτης!» με τον Ρουπακιά να συνεχίζει: «Ήταν ο Φύσσας με καμία εικοσαριά άτομα. Έκοψαν μετά οι μηχανές, έκοψα κι εγώ και με κατάλαβε ο Φύσσας και μου φώναξε «γ... το σπίτι σου». Ήταν μικρό το στενό, έκοψαν οι μηχανές, έκοψα κι εγώ. Δεν του απάντησα και άνοιξα την πόρτα για να κατέβω. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ένας της ομάδας ΔΙΑΣ και μου χτυπάει το καπό και μου λέει «έλα, έλα», σαν να μου λέει φύγε».

Ο πατέρας του Παύλου Φύσσα στη δίκη της Χρυσής Αυγής

«Εφυγα πήγα λίγο πιο κάτω και άφησα το αυτοκίνητο αλλά ήταν το μισό απ' έξω. Βλέπω στο αντίθετο ρεύμα της Παναγή Τσαλδάρη μια θέση. Περίμενα να περάσουν δύο αυτοκίνητα και πήγα στο αντίθετο ρεύμα για να μπω να παρκάρω».

Πρόεδρος: Οι αστυνομικοί έχουν καταθέσει ότι εκεί υπήρχαν άνθρωποι με κοντάρια και λοστούς.

Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε τέτοιο πράγμα

Π: Γιατί να το πουν αυτό οι αστυνομικοί;

Κ: Δεν ξέρω, αλλά δεν ήταν λογικό.

Π: Αρα είναι αναληθής αναφορά των αστυνομικών;

Κ: Έχουν κάνει πολλές αναληθείς αναφορές. Το ξέρετε.

Για το φονικό όλο είπε: «Μόλις άφησα το αυτοκίνητο βλέπω στο δρόμο το Φύσσα με 3-4 άτομα ακόμα. Είναι 2-3 μέτρα πιο πίσω του τα άτομα. Είναι μια παρέα. Φωνές άκουγα αλλά δεν ξέρω από που. Διασταυρώθηκαν τα βλέμματα μας. Είχαμε απόσταση 4 μέτρα. Έγιναν όλα σε δευτερόλεπτα. Μάλλον με θυμήθηκε και μου λέει «τι είναι ρε;» κι έρχεται κατά πάνω μου. Ανοίγω την πόρτα του αυτοκινήτου, τράβηξα χειρόφρενο και τράβηξα ένα μαχαίρι που είχα».

Πρόεδρος: Μισό λεπτό. Γιατί πήρατε μαχαίρι. Ήσασταν στο αμάξι.

Κατηγορούμενος: Τι να έκανα; Να έκλεινα τις ασφαλείες; Είχα ανοιχτά παράθυρα.

Π: Σήμερα αυτό θα κάνατε;

Κ: Ε τι θα έκανα;

Π: Είχατε την ευχέρεια να φύγετε.

Κ: Πως να φύγω είχε κίνηση;

Π: Να κλείσετε ασφάλειες και παράθυρα. Κρατούσε μαχαίρι ή κάτι;

Κ: Οχι δεν κρατούσε. Αλλά ήταν ένα δευτερόλεπτο μακριά και είχε και 3-4 άτομα μαζί.

Π: Εσείς πήγατε να βοηθήσετε κάποιον στο Κερατσίνι υποτίθεται. Γιατί σταματήσατε εκεί;

Κ: Οχι, δεν τον ήξερα. Ήξερα ότι θα τους κυνηγήσουν; Ότι θα πέσω πάνω του την ώρα που παρκάρω; Αυτός σκέφτηκε προφανώς ότι πάμε να τον κυκλώσουμε, όχι ότι εγώ πάω να παρκάρω. Υπέθεσα ότι τους κυνήγησαν οι Χρυσαυγίτες και όταν με είδε μπροστά του σκέφτηκε ότι πάμε να τους κυκλώσουμε.

Για τη στυγερή δολοφονία

«Στο αυτοκίνητο είχα ένα μαχαίρι. Και άνοιξα την πόρτα. Αν δεν είχα το μαχαίρι θα άνοιγα να φύγω πεζός. Θα ήταν η τελευταία λύση γιατί θα με έφταναν. Είχα το μαχαίρι. Βγαίνω έξω, κάνω ένα βήμα στο πεζοδρόμιο κι αρχίζει να με χτυπάει γροθιές. Κρατώντας το μαχαίρι έκανα τα χέρια μου προς τα πάνω για να προστατευθώ. Ήταν πιο ψηλός από εμένα. Τα σήκωσα για να προστατέψω το κεφάλι μου. Του έριξα στα ποδιά για να κάνει πίσω. Όπως πήγα για τη δεύτερη είχε πέσει και τον πέτυχα στην καρδιά».

Πρόεδρος: Ο Ιατροδικαστής βρήκε χτυπήματα; Έχετε δει την έκθεση;

Κατηγορούμενος: Έχω μαλακό τριχωτό κεφαλής και μου βρήκε κάποιες εκδορές. Στην έκθεση δεν αναφέρεται τίποτα.

Π: Η διαφορά ύψους με τον Φύσσα ποια ήταν;

Κ: Ένα κεφάλι περίπου...

Π: Την πρώτη φορά που τον χτυπήσατε;

Κ: Στο πόδι

Π: Όταν σκοπός κάποιου δεν είναι να σκοτώσει, επιλέγει μέρη που δεν είναι ζωτικά και τον αποδυναμώνει. Η συνέχεια γιατί χρειαζόταν;

Κ: Δεν έχω απασχολήσει ποτέ εγώ. Ούτε γήπεδο ούτε πουθενά. Το μόνο που θέλεις εκείνη την ώρα είναι να φύγεις από το χέρια του.

Π: Τα χέρια ενός ανθρώπου που σύμφωνα με τον ιατροδικαστή δεν σας έχει καταφέρει πλήγμα.

Κ: Ούτε να τον τραυματισω ήθελα.

Π: Βρέθηκαν χτυπήματα στο θώρακα κι την καρδιά

Κ: Όταν σε βαράει ο άλλος κι είσαι σκυμμένος, πάνω στην ταραχή και την τρέλα δεν καταλαβαίνεις. Την ώρα που τρως ξύλο

Π: Ναι που ξύλο βέβαια δεν προκύπτει

Κ: Εχει γίνει μια απλή ανθρωποκτονία και το έκαναν...

Π: Δεν μπορείτε ποτέ να λέτε απλή άνθρωποκτονια

Για την ένταξή του στη Χρυσή Αυγή

«Ήμουν υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής. Το καλοκαίρι του 2012 πήγα για πρώτη φορά στην τοπική της Νίκαιας. Δεν με πήγε κάποιος, διάβασα στο ίντερνετ και πήγα με τη σύζυγό μου. Στην αρχή πηγαίναμε αραιά και μετά πιο τακτικά» είπε υποστηρίζοντας ότι όταν δηλώνει «υποστηρικτής» της οργάνωσης, εννοεί ότι δεν είχε γραφτεί ούτε είχε καταβάλει την προβλεπόμενη συνδρομή.

«Στην αρχή βοηθούσα όποτε μου ζητήσουν, αν και στην συνέχεια έγινα κάτι σαν βοηθός του Τσακανίκα επειδή έμενε μακριά στη Γλυφάδα και δούλευε ο άνθρωπος. Όποτε καθόμουν εγώ στο πόδι του. Οι αρμοδιότητες ήταν να πουλάμε κουπόνια για οικονομική ενίσχυση που έδινε ο Πατέλης, η πώληση ρούχων της Χρυσής Αυγής και είχα πάει και κάποιες φορές στη Μεσογείων να φέρω πράγματα».

Σχετικά με τη φράση του «χρυσαυγίτης δε γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι, χρυσαυγίτης πεθαίνεις» ισχυρίστηκε ότι την είχε ακούσει από τον βουλευτή Αλεξόπουλο και τον είχε «εντυπωσιάσει». «Είχα πάει στη κατασκήνωση στη Νέδα. Κάποια στιγμή ανακάλυψα τα όπλα και ρώτησα τον Πατελη "τι είναι αυτά εδώ πέρα", μου είπε ότι τα "έφερε ένας συναγωνιστής", αλλά ήταν με πλαστικές σφαίρες. Και δε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ, παρά μόνο για να φωτογραφηθούμε. Ο Πατέλης έριξε μια στον αέρα για να φωτογραφηθεί».

Για τον όρκο που έδιναν τα μέλη της Χρυσής Αυγής, ο κατηγορούμενος είπε: «Στη Νέδα, ήμασταν ο Καζαντόζγλου, ο Πατέλης και ο Τσακανίκας, με τον τελευταίο να διαβάζει ένα κείμενο. Ήμουν κι εγώ και άλλοι δυο εκεί. Όταν τελείωσε αυτό που διάβαζα, είπαμε ένα «ορκίζομαι». Ηταν ανούσιο τελείως. Δεν θυμάμαι τι έλεγε. Ξέρω ότι ήταν κάποιος αρχαίος ελληνικός όρκος. Τελειώσαμε με ένα χαιρετισμό που είναι αρχαίος ελληνικός, που κάποιοι λένε για τον Χίτλερ. Σημασία έχει τι νιώθεις εκείνη την ώρα». Μάλιστα απευθυνόμενος στην πρόεδρο της έδρας είπε: «Ποτέ πρόλαβε η πατρίδα μας και γέμισε με 600.000 ναζιστές; Εμείς χαιρετούσαμε έτσι επειδή ήταν αρχαίος χαιρετισμός, όχι για να υμνήσουμε τον Χίτλερ».