Dwa lata temu 160 osób z Syrii przyjechało do Polski na zaproszenie Fundacji Estera kierowanej przez Miriam Shaded. Mieli oni otrzymać dach nad głową, bezpłatne lekcje polskiego, pomoc w znalezieniu pracy.

Przynajmniej jedna rodzina zaraz po wylądowaniu w naszym kraju wyjechała do Niemiec. Polski Urząd do spraw Cudzoziemców zaocznie nadał jej status uchodźcy. Teraz rodzina żąda jego uchylenia, bo nie może liczyć na niemiecką pomoc socjalną.

W piśmie przesłanym do polskiego urzędu przez niezadowoloną rodzinę czytamy, że "rodzice są osobami starszymi", a ich dorosłe dzieci mają zawody "fryzjersko-kosmetyczne". Życie w Polsce uznają za "niewykonalne" z uwagi na zarobki, naukę języka niezbędną do uzyskania pracy i "brak życzliwego otoczenia społecznego".

Syryjczycy twierdzą też, że wnioski o status uchodźcy złożyli "pod presją" Fundacji i urzędników. Urzędnicy są zniesmaczeni pismem i komentują: "to kpina z nas wszystkich". Odmawiają również uchylenia decyzji ws. nadania statusu uchodźcy.

Syryjczycy nie składają jednak broni i odwołują się. Aktualnie ich sprawę rozpatruje Rada do spraw Uchodźców. Według nieoficjalnych informacji "Rzeczpospolitej" z Polski wyjechali wszyscy Syryjczycy, których sprowadziła Fundacja Estera.

Więcej informacji w dzisiejszym wydaniu "Rzeczpospolitej".

Nie pierwszy sygnał

Zarzuty pod adresem Fundacji Estera pojawiły się jeszcze w sierpniu 2015 roku. Jeden z Syryjczyków w liście przekazanym do mediów skarżył się na warunki, jakie chrześcijanie z Syrii zastali w Polsce.

"Mieliśmy otrzymać pomoc finansową, nie otrzymujemy. Fundacja Estera miała wszystko zapewnić i we wszystkim pomóc, ale nas oszukała" – takie zarzuty można było przeczytać pod adresem organizacji, która sprowadziła do Polski niemal 160 syryjskich uchodźców.

Autor listu Antoine Char twierdził wręcz, że sytuacja jego i jego rodziny jest dramatyczna. – Nie mamy co jeść. Przyjechałem z odrobiną oszczędności, ale już wszystko wydałem. Nie dam rady przetrwać do końca miesiąca – mówił Syryjczyk.

Char narzekał, że fundacja ulokowała ich w Pruszkowie w małym 30-metrowym mieszkaniu. – Jest nas szóstka; śpimy na podłodze – skarżył się. Dodał, że od przybycia dostał na całą rodzinę tysiąc złotych. Twierdzi też, że fundacja się nimi nie interesuje i przestała odpowiadać na telefony.

– Wolimy umrzeć w Syrii niż tutaj z głodu – stwierdził przed dwoma laty Antoine Char. Potwierdził to pochodzący z Syrii pan Adam, który stara się jakoś pomóc rodakom. – Oni oczekiwali zupełnie czegoś innego, a zastali zupełnie coś innego. Co więcej, są zostawieni na pastwę losu – podkreślał. Mówił też, że Syryjczycy liczyli również na możliwość nauki języka polskiego, ale im tego nie zapewniono. – Także, jeśli chodzi o komunikację – nie przekazano im, w jaki sposób mają się poruszać. Jeżdżą praktycznie bez biletów – ubolewał.

Syryjczycy myśleli, że w Polsce czekają na nich rajskie warunki i będą mogli w spokoju przeczekać zagrożenie. Przyjechali do nas z nastawieniem, że pobędą tu rok i tak przeżyją syryjską gehennę. Chcieliby także pracować i uczyć się języka polskiego.

Fundacja Estera zapowiadała, że zamierza do Polski sprowadzić kolejne osoby. Podawano, że do naszego kraju w sumie ma być sprowadzonych 1500 Syryjczyków.

(RC)