Zobacz wideo

Od 2 do 2,5 roku więzienia dla 4 byłych policjantów ws. śmierci Igora Stachowiaka - taki wyrok zapadł w piątek przed wrocławskim sadem. Oskarżonym zarzucono przekroczenie uprawnień i znęcanie się nad zatrzymanym. Najwyższą karę otrzymał Łukasz R., który użył paralizatora wobec 25-latka. Dodatkowo ma zapłacić 15 tys. zł rodzinie Stachowiaka. Na 2 lata więzienia skazani zostali Paweł G., Paweł P. i Adam W. Oni mają wypłacić rodzinie po 10 tys. zł.

REKLAMA

- To było przekroczenie uprawnień, znęcanie się i nieludzkie traktowanie - mówił sędzia Krzysztof Korzeniewski. Jako przykład takiego traktowania podał użycie paralizatora wobec mężczyzny skutego kajdankami. Sędzia podkreślił również, że policjanci naruszali godność zatrzymanego, kierując w jego stronę obelgi.

Ojciec Stachowiaka zapowiada dalszą walkę

- Było wiele pytań bez odpowiedzi, sąd torpedował nasze próby dotarcia do faktów - komentował ojciec Stachowiaka po wyroku. Jego zdaniem kara nie jest słuszna. - Satysfakcjonujący wyrok to taki skazujący przestępców za to co zrobili. A oni doprowadzili do śmierci mojego syna - powiedział. Dziennikarzom mówił, że ma nadzieję, iż na wokandę trafi sprawa nieumyślnego spowodowania śmierci.

Ojciec Igora Stachowiaka w rozmowie z dziennikarzami odniósł się też do faktu, że wyszedł w pewnym momencie z sali sądowej. - Pan mecenas myślę, że nie do końca się zapoznał z aktami, pomylił dwóch świadków. Mam wrażenie, że nie doczytał. Takich rzeczy, które mijają się z faktami, nie zamierzałem słuchać - stwierdził.

Wyrok nie jest prawomocny. Pełnomocnicy rodziny Igora Stachowiaka już zapowiedzieli apelację. Domagają się zmiany klasyfikacji czynu - na co najmniej nieumyślne spowodowanie śmierci.

"Gdyby nie interwencja policji, Igor Stachowiak by żył"

Prokurator w mowie końcowej żądał dwóch lat i pół roku więzienia dla Łukasza R., który wielokrotnie użył tasera wobec Igora Stachowiaka, i po roku i pół roku wiezienia dla trzech pozostałych oskarżonych.

Pełnomocnik rodziny nieżyjącego mężczyzny, mecenas Mikołaj Pietrzak podkreślił, ze ta kara jest nieadekwatna wobec winy oskarżonych i wnioskował o zmianę klasyfikacji czynu na nieumyślne spowodowanie śmierci. - Gdyby nie interwencja policji, Igor Stachowiak by żył - mówił. Zwrócił uwagę, że policjant to zawód zaufania publicznego, a oskarżeni to zaufanie nadużyli. Jego zdaniem trzygodzinne pastwienie się nad mężczyzną doprowadziło jego organizm do całkowitego wyczerpania i w efekcie - zgonu.

Mecenas Maria Radziejowska, przedstawicielka rodziny Igora Stachowiaka, zwróciła uwagę na to, że mężczyźni ani razu nie okazali skruchy w związku ze śmiercią Igora, a przebieg swojej interwencji uznali za całkowicie prawidłowy.

Przedstawiciel Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka zaapelował do sędziego, aby kara była odstraszająca dla innych.

Śmierć Igora Stachowiaka

Igor Stachowiak zmarł w maju 2016 roku po zatrzymaniu i przewiezieniu na komisariat Wrocław Stare Miasto. Policję wezwał operator monitoringu, który nad ranem zauważył mężczyznę, jak snuje się po Rynku (wcześniej bawił się w klubie). Według niego chłopak wyglądał na pobudzonego oraz przypominał poszukiwanego mężczyznę. Między Stachowiakiem a policjantami doszło do szarpaniny. Tam po raz pierwszy 25-latek był rażony paralizatorem. Kolejny raz paralizator został wobec niego użyty na komendzie, gdzie mężczyzna nadal miał się szarpać. Do nagrań z paralizatora dotarł reporter TVN Wojciech Bojanowski. Niedługo później Stachowiak stracił przytomność i zmarł.

Według pierwszej opinii lekarzy, przyczyną śmierci była ostra niewydolność krążeniowo-oddechowa. Tę samą przyczynę biegli medycy sądowi potwierdzili przed sądem. Zeznali, że Stachowiak był pod wpływem narkotyków i został kilkakrotnie rażony paralizatorem, a te czynniki w połączeniu doprowadziły do niewydolności.

Podczas śledztwa przesłuchano kilkudziesięciu świadków, powołano biegłych lekarzy medycyny sądowej, biegłych z zakresu fonoskopii, biologii, toksykologii, genetyki, informatyki, daktyloskopii oraz z dziedziny taktyki i techniki interwencji. Zabezpieczono także dokumenty oraz nagrania z monitoringu, paralizatora i telefonów komórkowych. Przeprowadzono również eksperyment procesowy.