Vluchtelingen die van opvangcentrum naar opvangcentrum gaan, dat is een bekend verhaal. Ook voor de Syrische vluchteling Ahmad (24). Sinds zijn aankomst in Nederland in augustus vorig jaar, verbleef hij al in noodopvangcentra in Assen, Ter Apel, Utrecht, Wassenaar en Doetinchem. Nu verblijft hij in Hoogeveen.

De ene opvang is groter dan de andere: in Utrecht sliep Ahmad samen met vijfhonderd anderen, in Wassenaar (Duinrell) had hij een kamer voor zichzelf. Maar privacy is voor hem niet doorslaggevend. De beste tijd had hij in Utrecht: daar maakte hij de meeste vrienden.

Verkleumde handen

Een van die vrienden is de Nederlander Lennart van der Male (30). Hij stapte een half jaar geleden af op een groepje rokende Syriërs bij de Jaarbeurs in Utrecht. Vier mannen, eentje met een kapotte broek. Druk discussiërend en hard lachend stonden ze daar met verkleumde handen hun sigaretten te roken. "Ik dacht, wat kan ik doen? Ik ga daar gewoon heen en ik ga het ze vragen." De taal leren, dat bleek het belangrijkste.