Opening van een stemlokaal voor een referendum in het Zwitserse Bern, 18 mei 2014. Beeld EPA

Volgende week houdt de Europese Unie een migratietop op Malta. Wat Nederland nodig heeft, is geen migratietop maar een migratiestop. Tussen beide woorden is maar één letter verschil. Maar tussen wat de Europese politieke elite doet en wat goed is voor Nederland ligt een wereld van verschil.

Op een paar moedige uitzonderingen na, durven politici vandaag het belang van de eigen mensen niet voorop stellen. Wat de meerderheid van de burgers wil, wordt gewantrouwd. Politici en media lijken ervan uit te gaan dat wat de mensen willen een vertolking is van donkere en domme emoties, in plaats van rationele keuzes.



De Nederlanders willen hun identiteit behouden. Ze willen een veilig land, met goede zorg en welvaartsvaste pensioenen. Er wordt geen rekening mee gehouden.



De elite heeft een mars der dwaasheid ingezet die Nederland en het hele Europese continent regelrecht naar de ondergang leidt. Bij de burgers groeit de verontwaardiging en de woede. Natuurlijk zijn de Nederlanders boos. De politieke elite doet precies het tegenovergestelde van wat de mensen willen. Dat gebeurt keer op keer. En het gaat maar door.

Veiligheid

De asielcrisis is een symptoom van een veel diepere kwaal. Namelijk een politieke elite die de voeling met het volk heeft verloren. Nergens komt dat beter tot uiting dan in het asieldebat. De meeste Nederlanders beseffen dat massa-immigratie geen verrijking is, maar leidt tot verlies van welvaart, veiligheid en identiteit.



De burgers willen de grenzen dicht. Maar wat krijgen ze? Open grenzen en méér asielzoekers. Ze willen veiligheid. Maar krijgen méér islam en méér criminaliteit. Ze willen betere zorg en meer aandacht voor de ouderen. Maar moeten betalen voor migranten en Grieken.



De Nederlanders herkennen zich niet langer in hun naar binnen gekeerde leiders in hun ivoren torens, die geen leiding geven maar zich laten meedrijven op de golven van politieke correctheid en Brusselse dictaten. Ze wantrouwen media, opiniemakers en rechters die niets hebben geleerd van de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh, en die iedereen bashen die opkomt voor de identiteit van ons eigen land.



Daarom is het tijd om schoon schip te maken. Het is tijd voor een geweldloze en democratische politieke revolutie. De huidige machthebbers hebben Nederland aan de rand van de afgrond gebracht. Het regime in Den Haag is wereldvreemd en spreekt niet langer namens het volk. Ze zijn geschokt over wat ze zelf hebben veroorzaakt. Daarom moet ons politiek bestel op de schop. Want als de asielcrisis één ding leert, is het wel dit: Het volk weet véél beter wat goed is voor Nederland dan de regenten in Den Haag.

Vluchtelingen nabij de Grieks-Macedonische grens. Beeld afp

Over eigen lot beslissen

De asielcrisis en alle andere problemen van Nederland kunnen alleen worden aangepakt als we de macht teruggeven aan het volk. De Nederlanders moeten rechtstreeks over de eigen toekomst kunnen beslissen.



Nederlanders moeten veel vaker de kans krijgen in referenda rechtstreeks over hun eigen lot te beslissen. Het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne op 6 april is een mooi begin, maar referenda mogen geen uitzondering zijn. Ze moeten regel worden. En bindend, zodat de overheid rekening moet houden met de uitslag. Zoals in Zwitserland, waar burgers vier keer per jaar naar de stembus worden geroepen om deel te nemen aan tientallen bindende referenda, op gemeentelijk, kantonnaal en nationaal vlak.

Die talrijke verkiezingen zijn de uitdrukking van de volkswil. De Zwitsers zijn een trots en patriottisch volk dat zich nooit heeft willen uitverkopen aan Brussel. Wij kunnen er veel van leren. In een directe democratie oefent het volk zijn soevereiniteit rechtstreeks en zonder bemiddeling uit. Juist daarom beseft het volk hoe waardevol de nationale soevereiniteit wel is.



Als de Tweede Kamer eenmaal is verkozen, weten volksvertegenwoordigers vandaag dat ze vier jaar lang ongecorrigeerd kunnen doen wat ze willen en het volk kunnen negeren. Het is tijd om onze democratie te vernieuwen en zowel lokaal als nationaal de directe democratie in te voeren. Laten we een voorbeeld nemen aan de Zwitsers. Ook de Nederlandse kiezers moeten de kans krijgen diverse keren per jaar via bindende referenda mee te beslissen over alle kwesties die zij belangrijk vinden.