W 50 rocznicę wydania encykliki Humanae vitae polski Kościół przekonuje, że jej autor, papież Paweł VI, był prorokiem i przewidział, jak zgubny wpływ na ludzkość będzie miała antykoncepcja. Abp Hoser uznał nawet, że akcja #MeToo to skutek rozpowszechnienia pigułek, bo bez antykoncepcji gwałtów by nie było. Bo mężczyźni szanowaliby kobiety!

Tylko 1 na 300 osób czytających ten artykuł wspiera nas darowizną. Możesz to zmienić...

„Profetyczny głos encykliki ostrzega co do skutków antykoncepcji. Tego rodzaju postępowanie otwiera szeroką drogę zarówno niewierności małżeńskiej, jak i ogólnemu upadkowi obyczajów.

Mężczyźni przyzwyczaiwszy się do praktyk antykoncepcyjnych zatracą szacunek do kobiet, lekceważąc ich psychofizyczną równowagę, sprowadzą je do narzędzia do zaspokajania swojej egoistycznej żądzy i w konsekwencji przestaną je uważać za godne szacunku towarzyszki życia. I teraz mamy odbicie tej fali w postaci tej akcji #MeToo.

I Amerykanie ogłosili, że konkursy piękności nie będą wymagały pojawiania się w bikini”.

Tak brzmi cytat z przemówienia abp Henryka Hosera na sesji poświęconej 50. rocznicy ogłoszenia encykliki Pawła VI „Humanae vitae”, która odbyła się 12 czerwca 2018 roku w warszawskiej siedzibie Episkopatu.

To nie jedyny ostatnio taki głos w Kościele. W rozmowie z Katolicką Agencją Informacyjną duszpasterz kobiet, ks Paweł Gałuszka, przypominał nauczanie papieża Jana Pawła II:

„Widział [JPII), że antykoncepcja jest formą przemocy mężczyzny nad kobietą. Jeśli pozwolimy używać środki antykoncepcyjne, zanika przestrzeń, gdzie małżonkowie są sobie równi w godności”.

Gałuszka przypomina, że papież Wojtyła nazywał antykoncepcję „niewolnictwem kobiet”.

Sprzeciw Kościoła wobec używania antykoncepcji nikogo nie dziwi – Watykan uważa ją za grzech ciężki. I nie dyskutowalibyśmy z tym, co Kościół za grzech uznaje, niech Bóg ma go w swojej opiece.

Tutaj jednak zakaz antykoncepcji jest uzasadniany troską o prawa kobiet. A Hoser tworzy karkołomną konstrukcję, zgodnie z którą antykoncepcja:

skutkuje niewiernością;

zmniejsza szacunek do kobiet, sprowadza je do obiektu zaspokojenia męskiej chuci;

co zwiększa liczbę gwałtów/molestowania,

a to wywołuje reakcję w postaci #MeToo.

Uwaga o wycofaniu bikini z konkursów piękności przerasta nasze możliwości rozumienia ludzkiej mowy. Chyba że arcybiskup wyraża żal, że nie będzie miał czego oglądać? A może to dowcip dla rozluźnienia atmosfery?

Tak czy owak, przypomnimy Hoserowi, o co w antykoncepcji chodzi. I dlaczego to, co mówi, jest antykobiecą fantazją.

Zła wiadomość: gwałt istniał przed Pawłem VI. A nawet przed Leonem XIII

Z wywodu Hosera należałoby wnioskować, że gwałty na świecie zaczęły się dopiero po pojawieniu się antykoncepcji w początkach XX wieku, a zwłaszcza, gdy Paweł VI w 1968 roku ujawnił jej złowieszczą moc. Przed rozpowszechnieniem pigułki antykoncepcyjnej nie istniała przemoc mężczyzn wobec kobiet.

Innymi słowy.

Lekarze stworzyli pigułkę, więc mężczyźni zaczęli gwałcić i molestować, co doprowadziło w 2017 roku do akcji #MeToo

– czyli do ujawnieniu molestowania seksualnego i ruchu protestu najpierw w biznesie filmowym, a potem w wielu środowiskach i krajach.

To oczywiście kompletna bzdura i to z kilku powodów:

Jak będąc przy zdrowych zmysłach można twierdzić, że przed wprowadzeniem antykoncepcji mężczyźni nie molestowali/gwałcili kobiet? Pomijając fakt, że jakiś rodzaj antykoncepcji istniał zawsze (możliwe, że abp Hoser, jak wielu mężczyzn, o tym nie wie, bo troskę o planowanie rodziny już wieki temu wzięły na siebie kobiety), przemoc seksualna wobec kobiet jest stara jak świat. Wpisana w życie społeczne występowała w różnych kontekstach: gwałtów wojennych, gwałtów na osobach niżej w hierarchii społecznej, gwałtów w kulturach o szczególnie wysokiem poziomie mizoginizmu czy pogardy dla kobiet (Indie).

Przemoc wobec kobiet istniała od zawsze. Mogła jedynie nie być przemocą nazywana lub w ogóle się o niej nie mówiło.

XX wiek przyniósł poprawę pozycji kobiet, które wcześniej nie miały możliwości podjęcia pracy, rozwodzenia się, studiowania, samotnego mieszkania, robienia kariery, a nawet zarządzania własnym majątkiem, udziału w wyborach. Co oczywiste, ograniczenie praw kobiet przekładało się na dyskryminację w sferze seksualnej.

Po drugie, gwałt nie musi być formą niewierności. Także w małżeństwach – nawet sakramentalnych – dochodzi do przemocy seksualnej. Co się w katolickiej doktrynie o świętości związku małżeńskiego po prostu nie mieści i dlatego Hoser stawia znak równania między zdradą i przemocą seksualną.

Po trzecie, abp Hosera fałszywie rozumie „psychofizyczną równowagę” kobiet uznając, że wyraża się ona w chęci posiadania dzieci. Zmartwimy abp Hosera – otóż niektóre kobiety chcą mieć dzieci, a niektóre nie. Wśród tych, które chcą mieć dzieci, wiele chce je mieć w określonym czasie i z konkretnym mężczyzną. Nie chciałyby, żeby każdy stosunek seksualny był zakończony ciążą (nawet jeżeli wszystkie stosunki seksualne odbywają się z tym samym mężczyzną).

Po czwarte, Hoser zdaje się uważać, że gwałciciel śmielej sobie poczyna, gdy wie, że kobieta – która się zabezpiecza – nie zajdzie w ciążę. Kalkuluje na zimno?

Trochę współczujemy Hoserowi życia w strasznym świecie, w którym mężczyźni myślą tylko o seksie, i jak tylko mogą bezkarnie, to molestują i gwałcą, a kobiety wciąż marzą o dzieciach.

Odkrycie OKO.press: idzie o potęgę skojarzeń

A tak serio, serio. Dlaczego abp Hoser łączy pigułkę z gwałtem i #MeToo? Gołym okiem widać, że nie ma tu związku przyczynowo-skutkowego. Ale jest za to związek ideologiczny, bo zła jest i pigułka (przede wszystkim dlatego, że ogranicza Boską ingerencję w zapłodnienie ), i gwałt jest zły, i feministyczne #MeToo też jest złe.

Czego chciały kobiety od Harveya Weinsteina?

Inicjatorki akcji #MeToo oraz jej kontynuatorki na całym świecie wyśmiałyby arcybiskupa za twierdzenie, że upowszechnienie antykoncepcji doprowadziło do dyskryminacji seksualnej kobiet.

Kobiety, które molestował Harvey Weinstein (a od tego zaczęła się akcja #MeToo) po prostu nie miały ochoty być molestowane czy gwałcone przez mężczyznę, od którego zależała ich kariera. Zabezpieczenie przed ciążą nie miało tu nic do rzeczy.

Co więcej, dla większości kobiet antykoncepcja to niezbywalne prawo do decydowania o własnym ciele. Chcą decydować, kiedy mają dzieci a kiedy nie.

Dokładnie odwrotnie niż uważał Jan Paweł II, pigułka znosi niewolnictwo kobiet.

Dzięki antykoncepcji kobiety są w stanie choć trochę ograniczyć traumę gwałtu np. korzystając z pigułki „dzień po”. Gwałt to dramat, ale gwałt zakończony ciążą to dramat podwójny.

Mamy niezbite przekonanie, że wynalezienie nowoczesnej i skutecznej antykoncepcji źle zrobiło nie kobietom (które przecież nie są zmuszone do jej stosowania), ale hierarchom Kościoła katolickiego, bo naruszyło ich nauczanie o seksualności, wierności i świętości małżeństwa. Osłabiło katolicki rząd dusz.

Antykoncepcja to prawa kobiet

Historia praw kobiet i dostępu do antykoncepcji w poszczególnych krajach świata także nie potwierdzi absurdalnej tezy abp Hosera. W Arabii Saudyjskiej, w której kobiety mają wyjątkowo słabą pozycję (prawa wyborcze uzyskały dopiero w 2015 r., a samochód mogą prowadzić od 2018 r.), środków antykoncepcyjnych używa zaledwie 25 proc., a pigułek – 15 proc. Jeszcze gorzej jest w Afganistanie, gdzie pigułki bierze niecałe 7 proc. Afganek.

Rajem Hosera powinna być także Angola, gdzie dostęp do antykoncepcji ma jedynie 13 proc. kobiet. A epidemia gwałtów powinna wybuchać w krajach, gdzie prawa kobiet są bardziej przestrzegane – np. w Europie Zachodniej, gdzie tabletek używa co najmniej 70 proc. kobiet.

Oczywiście, korelacja między przestrzeganiem praw kobiet i użyciem antykoncepcji nie jest tak prosta. W niektórych regionach Afryki procent kobiet używających antykoncepcji jest wyższy, bo państwo prowadzi politykę zapobiegania przeludnieniu. W RPA epidemia HIV zmusiła rząd do rozdawania prezerwatyw w szkołach. Tam największym problemem była rosnąca lawinowo liczba zakażonych nastolatek i młodych kobiet. Nie nasiliło to plagi gwałtów.

W tym względzie zresztą – używania antykoncepcji jako walki z wirusem HIV – Kościół katolicki w krajach afrykańskich odegrał – trzeba to tak nazwać – paskudną rolę.

Kobieta zmienną jest. He, he

Na koniec abp Hoser, jako specjalista od płodności, zachęcał kobiety:

„Co należy zrobić wobec rozpowszechniania się antykoncepcji, która modeluje wszystkie relacje, także międzyosobowe Trzeba się nauczyć symptomatologii płodności. Gdybym dziś zapytał, która z pań tutaj jest płodna, a która nie, to dopiero byśmy wiedzieli, czy tę symptomatologię znają. To nie jest aż tak trudne. Ja się tym zajmuję 40 lat i wiem. A

panowie nie muszą się wiele pytać, bo są ciągle płodni i rano i wieczór i w południe, czy śpią, czy nie śpią. I tu urok kobiet jest w tym, że la donna est mobile [kobieta jest zmienna]”.

Salę rozbawił ten subtelny dowcip.

Fascynujące jest to przekonanie księży, że są ekspertami od seksualności i płodności. I fakt, że Kościół jako instytucja poświęca niesłychanie wiele uwagi właśnie tej sferze życia, do której – przynajmniej w teorii – księża nie mają dostępu.

A co do kompetencji abp Hosera, warto przypomnieć jego tezę, że podczas gwałtu nie dochodzi do zapłodnienia, bo stres kobiety jest zbyt duży. 40 lat doświadczenia nie nauczyło hierarchy, że procent gwałtów zakończonych ciążą nie odbiega zasadniczo od zwykłych stosunków seksualnych. A jeżeli już, to ciąż z gwałtów jest więcej. Pisaliśmy o tym tutaj.

Piszemy o nadużyciach w Kościele. Sumiennie.

Wesprzyj nas, byśmy mogli działać dalej. WSPIERAM