O tym, jak telewizja kierowana przez Jacka Kurskiego – a zwłaszcza jej dział publicystyki i informacji – łamie wszelkie standardy, przekracza granice i przebija kolejne dna napisano już wiele. Dorzućmy jednak jeszcze dwa cytaty:

„Telewizji Polskiej przypadł przykry obowiązek walki o uznanie dla rządu, a gnębienie opozycji. Wprawdzie to się kłóci z zdaniami medium publicznego, lecz wynika z układu sił na rynku medialnym. […] TVP […] chcąc nie chcąc przyczynia się do upadku debaty publicznej, gdyż musi stosować toporne czasem metody perswazji. […] w rezultacie marka TVP nie tylko traci zaufanie dużej części widzów ale również prestiż i sympatię”

„Koledzy dziennikarze, obudźcie się! To jest czyste szaleństwo […]. A jeśli chcecie spać dalej, to przynajmniej lunatykujcie z dala od TVP”.

Nie ma w nich nic odkrywczego, ale ciekawe jest miejsce, gdzie zostały opublikowane. Nie jest nim bowiem ani „Gazeta Wyborcza”, ani „Newsweek”, ale portal „wPolityce”. Część medialnego imperium senatora Biereckiego, siostrzane medium tygodnika „wSieci” – tego samego, który niedawno urządził Jarosławowi Kaczyńskiemu klakę, tytułując go „człowiekiem wolności”. Słów tych nie napisali też zaproszeni przez braci Karnowskich na łamy publicyści znani z niechęci do PiS – ale sympatyzujący raczej z szeroko rozumianą prawicą Krzysztof Kłopotowski i Robert Mazurek.

Jak widać, nawet zaplecze medialne obozu władzy, dostrzega, że model komunikacji TVP z widzami nie sprawdza się. Jacek Kurski, choć obiecywał wzorowanie się na BBC, zbudował telewizję przypominającą najgorsze wzory Fox News, czy prawicowych rozgłośni radiowych ze Stanów. Powstało medium tożsamościowe, nastawione nawet nie na przekonywanie nieprzekonanych (o obiektywnym informowaniu i kontrolowaniu władzy nie wspominając), ale na mobilizację najtwardszego elektoratu PiS. Mobilizacja ta odbywa się za pomocą dwóch głównych środków. Z jednej strony za pomocą propagandowego bębna nagłaśniający każdy najmniejszy sukces rządu. Z drugiej za sprawę paranoicznych, opartych na insynuacjach narracji, mających dyskredytować opozycję, organizacje pozarządowe, Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, a nawet środowiska twórcze (materiał w „Wiadomościach” o rzekomych „antypolskich występach aktorów”).

Dla osób już twardo nieprzekonanych do narracji PiS przekazy te – z ich tanim szukaniem sensacji, nieporadnością warsztatową, parcianą retoryką i skłonnością do wpadania w teorie spiskowe – budziły albo zirytowanie albo rozbawienie. Żaden program w historii TVP nie stał się tak mnemogenny jak kierowane przez Marzenę Paczuską „Wiadomości”. Problem w tym, że telewizyjne informacje w publicznej stacji, nie powinny być mimowolnym źródłem beki, a poziom zaciętości i manipulacji we flagowych audycjach TVP jest tak wielki, że nie da się ich na dłuższą metę oglądać nawet ironicznie.

Nic więc dziwnego, że według danych Nielsena „Wiadomości” stracić miały w zeszłym roku prawie pół miliona widzów, a „Telexspress” ponad 600 tysięcy. Prezes Kurski wielokrotnie kwestionował te badania i nie widać, by w nowym roku TVP miała zmienić model dziennikarski. Z pełnym przekonaniem w trakcie kryzysu parlamentarnego z przełomu grudnia i stycznia mówiła o „zamachu stanu” i rozpowszechniała informacje o rzekomym „zagłuszaniu sygnału TVP”, których prawdziwość szybko została podważona. Choć od dawna wiadomo było, że to nieprawda informacje o „spisku w sprawie sygnału TVP” znalazły się wyprodukowanym przez telewizję publiczną dokumencie „Pucz”. Wbrew tytułowi nie przedstawiał on żadnych dowodów na to, że w Polsce na przełomie lipca i grudnia miało dojść do jakiejś próby puczu – pełen był za to obrazów agresywnie zachowujących się przeciwników PiS i insynuacji pod adresem opozycji.

Kolejne pukanie od spodu można było usłyszeć z TVP w ostatnich dniach. Najpierw program „Studio Polska” Maciej Pawlicki zaczął od informacji o „zatrzymaniu lidera Nowoczesnej” pod zarzutami szpiegostwa. Właśnie to tak bardzo oburzyło Mazurka. Po czołówce okazało się, że ten news miał ilustrować „problem fałszywych wiadomości”.

Problem jest realny, ale Pawlicki zamiast go rozwiązywać, tylko go pogłębia. Stacja, dla której pracuje dostarcza wiele przykładów „fałszywych wiadomości” (choćby sprawa „znikającego sygnału TVP), które Pawlicki mógłby przeanalizować w swoim programie. Zamiast tego producent „Smoleńska” spreparował medialną wrzutkę, obliczoną na dezinformację i kreowanie szumu. Wrzutka ta wymierzona była w dodatku w polityka opozycji. Jak pyta celnie w tej sytuacji Mazurek: „Czy bezkompromisowym dziennikarzom […] TVP Info przeszłyby przez gardła happeningi o „zatrzymaniu przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego w związku z zarzutami o szpiegostwo na rzecz jednego z państw sąsiedzkich ministra obrony Antoniego M.”?

Z kolei „Wiadomości” informację o masakrze w kanadyjskim meczecie zilustrowały napisem „muzułmanie strzelają do muzułmanów”. Redaktor Ziemiec złagodził ten komunikat słowem „prawdopodobnie”, nic jednak nie uzasadniało takiego przedstawienia sprawy. Sprawcą okazał się biały, frankofoński nacjonalista, sympatyk Marine Le Pen i Donalda Trumpa. Od początku mówiło się o nim, jako jednym z podejrzanych. Jako drugiego wymieniano osobę o „arabsko” brzmiący nazwisku (choć nie było wiadomo, czy to faktycznie muzułmanin), z czasem okazało się, że ta osoba jest tylko świadkiem przestępstwa. Żaden poważny kanał informacyjny nie wyciągnął z tego wniosku, że zamach był porachunkiem między wyznawcami islamu. Trudno też uwierzyć, że mamy do czynienia wyłącznie z wpadką TVP – nie jest to pierwszy materiał atakujący muzułmanów, straszący ich wpływami w Europie, zalewem „falą uchodźców” itd.

Czy biorąc to wszystko pod uwagę Jacek Kurski nie powinien stracić posady? Dodajmy dla pełnego obrazu, że spółka jaką kieruje znajduje się w fatalnej kondycji finansowej. Jak donosi „Gazeta Wyborcza”, gdy Kurski zaczynał urzędowanie na Woronicza, w kasie TVP było 100 milionów złotych. Rok później jest 200 milionów debetu. Kurski miał lekką ręką wydawać pieniądze, przekonany, że polityczne poparcie dla stacji, przełoży się na budżetową kasę. Tak się jednak ciągle nie dzieje, a sytuacja spółki jest coraz gorsza.

Utrata widzów, fatalne opinie branży, debet – to zatopiłoby większość prezesów podobnej instytucji. Ale Jacek Kurski zależy tak naprawdę tylko od jednego widza – Jarosława Kaczyńskiego. Dopóki ten uznaje, że TVP służy PiS politycznie, dopóty posada Kurskiego jest niezagrożona. Gdy jednak PiS – co prędzej, czy później nieuniknione – zacznie spadać w sondażach, przy czyszczeniu Woronicza Kaczyński nie będzie miał żadnych sentymentów. Wtedy jednak może być już za późno, by odbudować TVP nawet jako wiarygodne narzędzie propagandy rządu, nie mówiąc już o jakichkolwiek pretensjach do jakości i niezależności.