Volgens Joël was zijn Armando "een superduif". Ze won verschillende wedstrijden en werd zelfs benoemd tot de beste van België. "Ze heeft alles gewonnen", zegt hij trots. "De verste afstand die ze heeft gevlogen is 645 kilometer, vanuit Angoulême in het zuidwesten van Frankrijk."

Een terecht bedrag dus, al had hij dit toch niet helemaal verwacht. "Het is een hele speciale dag. We stonden vanmorgen op en vroegen ons af of er nog veel geld bij ging komen. Maar het bedrag is daarna meer dan verdubbeld en dat is ongelooflijk."

Joël is al zijn hele leven duivenmelker. Inmiddels heeft ook zijn zoon Dieter het vak in de vingers. Twee keer per dag, vroeg in de ochtend en laat in de middag, trainen ze hun til. Dan laten ze de duiven uit. Joël: "Ze vliegen dan rond het huis en na een uur komen ze weer terug."

'We blijven gewoon'

Maar het mooiste aan de sport zijn toch de wedstrijden, zegt hij. Dan brengt hij zijn duiven naar een verzamelplek, vanwaar ze naar een plek in Frankrijk worden gebracht. "Ze zien terugkomen van een vlucht, dat is het mooiste." Het gebeurt namelijk weleens dat duiven niet terugkomen, omdat ze bijvoorbeeld verdwalen.

Ondanks het geld op de bank, gaan de twee door met het trainen van duiven. "We blijven met beide benen op de grond staan. Over drie weken start het nieuwe seizoen en we beginnen net zoals alle andere jaren. We blijven gewone mensen."