'Op de foto's zie je dat iedereen echt zijn handen in het gezicht sloeg' Beeld Jacqueline Dersjant

Matthijs Reerink (36) en Noor van Eck (32)

Eigenaar webbureau en behandelcoördinator in de jeugdzorg, Utrecht. Matthijs kocht de jurk voor zijn ­huwelijksaanzoek aan Noor met ­uitzicht op de Mount Everest.



Matthijs: "Een reis naar Nepal was een lang gekoesterde wens van mij. Drie en een halve week wandelen door de bergen, met als hoogtepunt het beklimmen van de Gokyo Ri: een top van 5357 meter hoog met uitzicht op de Mount Everest."



"Het leek me mooi Noor daar ten huwelijk te vragen. Dat idee had ik al, toen Zeeman kwam met zijn trouwjurkactie. Ik liet de jurk stiekem op mijn werk ­bezorgen, zodat ik hem tijdens onze reis onder in mijn rugzak - dicht­getapet in drie plastic tassen - mee kon nemen."

Noor: "Die dag hadden we maar één rugzak mee naar boven genomen. Ik vroeg nog aan Matthijs: waarom is die tas zo zwaar? Ik had werkelijk geen idee dat hij me zou kunnen gaan vragen."



"Eenmaal op de top was het magisch mooi. De Mount Everest lag er prachtig bij, volop in de zon. Matthijs trok me mee om op de foto te gaan, bij een rots. Ik dacht eigenlijk: poe, ik wil even op adem komen, hoor. Ik struikelde ook nog over ­die rots. Maar toen ging Matthijs op zijn knieën."



"O, het was zo bijzonder. Ik had echt niks aan zien komen! En natuurlijk zei ik ja. Matthijs drukte me daarna een wit pakje in mijn handen: de Zeemanjurk, voor onze eerste trouwfoto. De jurk heb ik over mijn broek en bergschoenen aangetrokken en een aardige Belg heeft de foto gemaakt."



Matthijs: "Het had niet perfecter kunnen zijn, met de verse sneeuw en die ­gekleurde vlaggetjes erbij. Van de foto hebben we een ansichtkaart gemaakt en die als aankondiging naar onze vrienden ­gestuurd. Op onze bruiloft hebben we tijdens het champagnemoment nog een keer deze outfits aangetrokken: ik mijn zwarte bergkleren, Noor de jurk. Die foto staat ook op de voorkant van ons trouw­album. Het blijft toch een mooie herinnering. Helemaal gelukt zoals ik wilde."

Noor van Eck: 'De jurk heb ik over mijn broek en bergschoenen aangetrokken' Beeld -

Martha Waal (48)

Medewerker Deutsche Bank, Amsterdam. Kocht de jurk voor haar bruiloft met Johan.



"Het was februari vorig jaar en ik was me al aan het oriënteren op een jurk; Johan en ik zouden gaan trouwen in september. Ik had er duizend euro voor gereserveerd, maar was bang dat dat niet toereikend zou zijn."



"Toen ik eens bij die bruidsjurkenwinkel van Mary Borsato ging vragen of ze een jurk hadden voor dat bedrag, zei ze: 'O nee, dat ga je niet redden, hoor. Het gaat vanaf 1200 euro, minimaal.'



Totdat ik op 8 februari bij RTL Boulevard die jurk van de Zeeman voorbij zag komen. Ze lieten hem zien in een item en ik dacht alleen maar: die is voor mij. Ik vond het meteen een te gekke jurk. Mooi, simpel en gewoon recht naar ­beneden; dat was precies wat ik zocht."



"Dus heb ik die nacht om vier uur de wekker gezet om de jurk online te bestellen. Om vier uur was hij nog niet beschikbaar, om vijf uur ook nog niet, maar om kwart over zes was het klik-klik-klik en toen had ik hem! Ik was zo blij."

"We trouwden op een prachtige zonnige dag in september. Johan zag mij voor het eerst in de jurk. Ik vroeg hoeveel hij dacht dat de jurk had gekost. 'Eh, 900 euro?' Begon hij te raden. 'Nee? 500 dan?' Toen hij hoorde dat het 29,99 euro was, liet hij nog net niet zijn kop koffie vallen."



"Het uitgespaarde geld kon ik mooi besteden aan de rest van mijn outfit: Betsy Palmerschoenen van 300 euro, ik heb mijn haar en make-up mooi laten doen. En op onze huwelijksreis naar Ibiza zijn we behoorlijk losgegaan."



"Zelfs mijn bruidsboeket was duurder dan mijn jurk! Maar je ziet het er echt niet aan af. Als de jurk in een rek had gehangen met andere bruidsjurken, had ik hem er ook zo tussenuit gepakt."

Martha Waal: 'Als de jurk in een rek had gehangen met andere bruidsjurken, had ik hem er ook zo tussenuit gepakt' Beeld Anja Kortenbout

Jade van Vliet (12)

Brugklas havo/vwo en blogger/vlogger als ForeverJade, Heemskerk. Kocht de jurk voor een weggeefactie op haar blog.



"Mijn moeder had in een slapeloze nacht de Zeemantrouwjurk gekocht. Gewoon voor de 'heb', niet om erin te trouwen. De volgende dag zag ik overal op internet verhalen voorbijkomen over die jurk, iedereen wilde hem hebben! Dus stelde ik aan mijn moeder voor de jurk via een winactie op mijn blog weg te geven aan iemand die hem écht goed kon gebruiken. Dat leek haar ook een goed idee."



"Ik heb meteen foto's gemaakt en die op mijn blog en op Facebook gezet. Mensen moesten mij volgen, het bericht liken en in een reactie laten weten waarom zij juist die jurk zouden moeten krijgen. Uiteindelijk hebben achtduizend mensen het Facebookbericht ­gezien en heb ik honderden reacties ­gekregen: echt supergaaf."

"Al zaten er ook wel vreemde berichtjes tussen. Ik kreeg een reactie van iemand die haar zus wilde verrassen en het berichtje ­afsloot met 'God zegene u'. En van een ander die weinig geld had, met als ­bewijs een foto van haar voedselbankpasje erbij. Hele verhalen stuurden sommigen. Dat vond ik wel een beetje raar: zo veel moeite voor een jurk."



"Ik heb uiteindelijk alle namen op een groot vel papier geschreven met daarachter kort hun verhaal. Zo ben ik gaan selecteren. Steeds weer een naam wegstrepen tot er eentje overbleef. Ik koos voor een vrouw die schreef dat ze weinig geld had en daarom geen dure jurk kon kopen voor haar bruiloft. En dat ze daarna de jurk zou laten stomen zodat ze die kon doorgeven aan iemand ­anders. Dat vond ik wel netjes."



"We hebben haar laatst nog een ­berichtje gestuurd en gevraagd of ze nu echt is ­getrouwd. Ze antwoordde dat ze een ongeluk heeft gehad en dat haar ­relatie is verbroken. Ik dacht echt: nééé! Hebben we zo veel moeite gedaan, is er nog niemand in getrouwd."

Jade van Vliet: 'Ik gaf de jurk aan een vrouw die schreef dat ze weinig geld had' Beeld -

Rachelle Dens (31)

Fotograaf, Nieuw-Vennep. Kocht de jurk voor haar fotomodellen tijdens zwangerschaps­fotoshoots.



"Ik heb op zolder een mooie collectie jurken hangen voor mijn zwangerschapsfotoshoots. De zwangere vrouw mag dan kiezen in welke jurk ze op de foto wil. Sinds februari heb ik ook de witte Zeemanjurk in de rekken hangen en ik heb er ondertussen al heel wat shoots mee gedaan.



Het model leent zich ook goed voor zo'n dikke buik: er is ruimte genoeg onder de rok en het lint is een mooie afscheiding tussen de buik en het ­bovenstukje. De jurk wordt vaak door ­romantische types gekozen, die gaan voor een sprookjesachtige look. Als je met zo'n jurk in het bos gaat staan met je zwangere buik, zie je er inderdaad wel uit als een prinses.

"Toen ik de jurk bestelde, had ik ­eigenlijk geen idee dat er zo'n hype omheen was. Pas 's middags zag ik er allerlei berichten over voorbijkomen op Facebook en er was zelfs een item over in het journaal. Ik heb echt mazzel gehad dat ik er een te pakken heb kunnen krijgen. Ik heb nog ­getwijfeld of ik hem voor veel geld op Marktplaats zou zetten, maar dat vond ik toch een beetje flauw."



"Aanvankelijk had ik de jurk niet voor de shoots gekocht, maar voor ­mezelf. Mocht ik ooit gaan trouwen, dan heb ik hem maar alvast, was het idee. Ik heb ook de kleine variant erbij besteld, voor mijn dochtertje. Maar ja, mijn vriend vraagt me maar niet."



"En bovendien vond ik de jurk in het echt toch een beetje tegenvallen. Op de ­foto's en in de reclames zag het er echt mooi uit, maar als je hem in je handen hebt, zie je toch wel dat het een jurk van 30 euro is."

Model Jackelien Bongenaar-Munneke, zwanger van Florian, in de Zeemanjurk Beeld Rachelle Dens

Sjoukje Sinke (46)

Klinisch psycholoog, IJburg. Kocht de jurk voor de stand-in die ­tijdens haar bruiloft in het water sprong.



"Het idee kwam van mijn man Kees. Die had eens gehoord over een stand-inbruid die tijdens een bruiloft overboord was ­gevallen, als stunt. Voor dat soort dingen ben ik altijd in."



"Dus regelde ik mijn achternichtje Sacha als stand-in en ging ik op zoek naar een jurk waarmee zij te water kon gaan. Op Marktplaats vond ik de Zeemanjurk voor 40 euro. Hij leek redelijk op mijn jurk en hij stond Sacha prachtig."



"We trouwden in juni op Pampus, bij Muiden. De gasten zouden daar op een grote boot vanaf IJburg aankomen en wij zouden ze in ons zeilbootje tegemoet varen. Sacha en Kees op het dek, ik lag ­ondertussen in mijn jurk onder een ­dekentje op de bodem."



"Ik dacht nog aan de lieve verkoopster die me allerlei instructies had gegeven hoe ik zo voorzichtig ­mogelijk met de jurk moest omgaan. O, ze moest eens weten."

"De boot met onze gasten kwam in zicht en ik hoorde iedereen joelen en juichen toen ze ons zagen. Toen was het moment daar: Sacha moest even flink zwaaien, met de handen los en dan go! Ik voelde haar ­afzetten en hoorde daarna een plons."



"Het gejuich verstomde en ineens was het doodstil. Op de foto's zie je dat iedereen echt zijn handen in het gezicht sloeg. Mijn vader maakte al het knoopje van zijn jasje los om erachter aan te springen. Toen ik het dekentje van me afsloeg, gilde iedereen het uit. Het was echt een fantastisch schouwspel!"



"Later op het feest was de wisseltruc hét gespreksonderwerp. Mijn vader kon er ­gelukkig ook om lachen. Hij is enorm van de grappen en grollen; ik was blij dat ik hem ook een keertje tuk had."



"De Zeemanjurk hangt nu in dezelfde hoes als mijn 'echte' jurk. Wie weet leen ik hem nog eens uit voor een feestje. Zijn doop heeft ie in elk geval gehad."