Czy wszystko u Ciebie w porządku?

Czy masz jakieś niejasne przeczucie, że ktoś znajomy, na kim Ci zależy nie zachowuje się tak jak zwykle? Że jest jakiś drażliwy albo całkowicie wycofany? Że nie jest sobą? Zaufaj intuicji i działaj.

Zaczynając rozmowę i komentując zaistniałe zmiany, możesz pomóc komuś bliskiemu się otworzyć. Rodzinie, przyjacielowi, współpracownikowi. Jeśli powiedzą, że u nich nie jest w porządku, możesz przeczytać ten tekst i dowiedzieć się, jakie kolejne kroki można podjąć, by okazać mu wsparcie. Jeśli natomiast nie dzieje się nic złego, bliski upewni się, że ma obok siebie kogoś, kto się troszczy.

PRZYGOTOWANIA

Zanim zainteresujesz się kimś innym, musisz zadbać o siebie. To ważne. Jeśli nie masz odpowiedniej przestrzeni w sobie albo nie czujesz się odpowiednią osobą do takich rozmów, zastanów się czy kogoś takiego znasz, by opowiedzieć mu o problemie z bliskim.

By pomóc Ci zdecydować, czy jesteś NA PEWNO gotowy do takiej ważnej rozmowy, zadaj sobie poniższe pytania.

CZY JESTEM GOTOWY?

Czy mam odpowiednią przestrzeń w sobie, by przyjąć problemy innych?

Czy chcę szczerze i otwarcie słuchać?

Czy mogę dać tyle czasu ile będzie potrzebne?

CZY JESTEM PRZYGOTOWANY?

Czy rozumiem, że jeśli zapytam kogoś o to, czy u niego wszystko w porządku, mogę usłyszeć, że nie?

Czy rozumiem, że nie mam mocy, by naprawić czyjeś problemy?

Czy akceptuję, że dana osoba może nie być gotowa, by mówić?

Albo nie będzie chciała rozmawiać akurat ze mną?

CZY WYBRAŁEM ODPOWIEDNI MOMENT?

Czy znam miejsce, które zapewnia komfort i prywatność?

Czy wiem o jakich godzinach taka rozmowa będzie odpowiednia dla rozmówcy?

Czy upewniłem się, że mam odpowiednio dużo czasu, by rozmawiać?

JAK PYTAĆ?

ZAPYTAJ: CZY WSZYSTKO U CIEBIE W PORZĄDKU?

Bądź zrelaksowany, przyjazny i okazujący przejęcie potencjalnymi problemami i zmianami. Pomóż się otworzyć zadając pytania typu: „Co u Ciebie”, „Co się dzieje ostatnio u Ciebie” itp. Wspomnij o tym, co Cię zaniepokoiło np. „Ostatnio na spotkaniach jesteś bardzo małomówny, czy wszystko u Ciebie w porządku”?

ALE…

Możesz zostać w jakiś sposób odepchnięty, odrzucony ze swoją pomocą. Co wtedy? Przede wszystkim nie krytykuj. Powiedz, że wciąż się martwisz zmianami w zachowaniu i że Ci zależy. Unikaj konfrontacji. Możesz też powiedzieć: „Proszę, zadzwoń do mnie, gdy będziesz chciał porozmawiać” i/lub „Czy jest ktoś inny z kim chciałbyś pomówić”? Nie bierz tego personalnie. W tym wszystkim nie chodzi o Ciebie.

SŁUCHAJ BEZ OCENIANIA.

Zapytaj: Co w przeszłości pomagało Ci na takie sytuacje”? Zapytaj: „Jak chciałbyś, żebym Ci pomógł”? Zapytaj: „Czy jest coś, co możesz teraz dla siebie zrobić? Coś przyjemnego lub relaksującego”? Możesz też spróbować powiedzieć: „Gdy mi było naprawdę trudno, spróbowałem… Może Tobie też pomoże”, ale się z tym nie narzucaj. Jeśli ktoś czuje się źle dłużej niż 2 tygodnie, zachęć do wizyty u lekarza. Możesz wtedy powiedzieć: „Ważne jest, byś porozmawiał ze specjalistą. Z przyjemnością Ci pomogę w znalezieniu kogoś takiego”. Wyrażaj się pozytywnie o psychologach i psychiatrach i o ich roli w pomaganiu w trudnym czasie.

SPRAWDZENIE

Ustaw sobie przypomnienie w kalendarzu, by zadzwonić do rozmówcy np. za tydzień czy dwa. Jeśli widzisz, że bardzo się z czymś zmagają, zrób to szybciej. Możesz powiedzieć: „Myślałem o Tobie i chciałem się dowiedzieć jak się miewasz od czasu naszej rozmowy”. Zapytaj czy znalazł dobry sposób na poradzenie sobie z sytuacją. Jeśli nic nie zrobił – nie oceniaj. Może potrzebował po prostu kogoś, kto go wysłucha. Pozostań w kontakcie i bądź obecny w razie potrzeby. Szczera troska może zrobić dużą różnicę.

A u Ciebie wszystko w porządku?