Drie op de vier gemeenten in ons land zullen het tijdens de komende legislatuur moeilijk krijgen om de pensioenlast van hun vastbenoemde ambtenaren te betalen. Dat blijkt uit een studie van Belfius. De pensioenfactuur weegt op de investeringsruimte van de lokale besturen.

Steden en gemeenten hebben een eigen pensioenstelsel voor hun vastbenoemd personeel. Maar dat systeem staat al lang onder druk. De groep werkende vastbenoemden, die aan het systeem bijdragen, wordt steeds kleiner ten opzichte van de groep gepensioneerden.

De pensioenkost neemt dus een alsmaar grotere hap uit het budget van de steden en gemeenten, bij sommigen zelfs tot meer dan 15% van de fiscale ontvangsten. “We zijn als de Titanic. Het orkest blijft spelen terwijl we op de ijsberg afvaren”, vat een onderzoeker van Belfius het samen. Daarmee wordt de ruimte om te investeren nog krapper. Tijdens de vorige legislatuur investeerden de lokale besturen al minder, terwijl ze verantwoordelijk zijn voor 35 procent van alle investeringen in ons land.

Ook de vergrijzing van de bevolking dreigt een impact te hebben op de gemeentefinanciën. Oudere inwoners brengen minder inkomsten en meer uitgaven met zich mee. Tussen de gemeenten onderling zijn er sterke demografische verschillen. Zo kampen kustgemeenten en een aantal gemeenten in onder meer de Kempen en Limburg met een sterk verouderende bevolking, terwijl Brussel net verjongt.