Je kunt de invloed van een partij meten. Hoeveel moties worden er aangenomen? Hoe vaak wordt een verzoek aan de regering gehonoreerd? Bij de PVV komt dat inmiddels nog maar sporadisch voor. Uit een analyse door Trouw van de gegevens van de Dienst Informatievoorziening van de Tweede Kamer blijkt dat Wilders' partij vooral het afgelopen jaar aan invloed inboette.



Zeker in de laatste zeven maanden van 2014, nadat Wilders zijn aanhang vroeg of zij 'meer of minder Marokkanen willen', lijkt de bereidheid van de rest van de Kamer om voorstellen uit de PVV-fractie te steunen tot een minimum gedaald.



Na de speech in maart besloot bijvoorbeeld de PvdA geen moties meer met de PVV in te dienen. Ook 50Plus nam zich dat voor. De SP sloot de PVV uit bij het mede-indienen van haar eigen moties. En ook met andere partijen bekoelden de verhoudingen. Kwam het in de jaren vóor 2014 gemiddeld 83 keer per jaar voor dat de PVV een voorstel van een andere partij mee inbracht, het afgelopen jaar was dat bijna de helft van dat aantal: 42 keer.

Beeld Trouw Carto

Principiële bezwaren

Tot maart 2014 had eigenlijk geen enkele partij in de Kamer principiële bezwaren tegen het indienen van moties met de PVV. Na een wat voorzichtige start in 2006 dienden alle partijen regelmatig een voorstel in met een Kamerlid van de PVV. De samenwerking was groot met CDA en VVD, vooral in de jaren 2010 - 2012, toen de PVV als gedoogpartner dicht tegen de regering van CDA en VVD aan zat. In die jaren werden ook de meeste PVV-moties door de Kamer gehonoreerd.



Tot 2010, en opnieuw na 2012, was het percentage aangenomen PVV-moties al niet heel groot. Maar vooral in 2014 is de PVV onbetwist kampioen op het gebied van kansloze moties. Ter vergelijking: de SP, net als de PVV een oppositiepartij, kreeg in 2014 steun voor 12 procent van haar voorstellen. Collega-oppositiefractie CDA kreeg voor 23 procent van haar moties steun. Fracties van regeringspartijen hebben hogere succespercentages.



Eigen geluid

De geringe parlementaire effectiviteit van de PVV illustreert ook hoe weinig belang zij hecht aan invloed op beleid. Veel belangrijker vindt de PVV het om het eigen geluid te laten horen, in én buiten de Kamer. Zoals Wilders' tweede man, Martin Bosma, in 2010 in NRC Handelsblad zei: "Wij zijn politici, maar ook zendelingen. We zien het als taak om de openbare mening te veranderen."