De canon was oorspronkelijk het lijstje van alle bijbelboeken die de kerk erkende. Een leidraad voor de gelovigen, zeg maar. En geheel in die geest wil Bart De Wever nu een canon als leidraad voor het onderwijs, én als een gids voor de Vlaamse identiteit, die gebruikt kan worden bij de integratie van nieuwkomers.

Wat op dat lijstje moet staan? Wellicht zullen er nog oeverloze debatten over gehouden worden, als het idee ooit het regeerakkoord haalt. In Nederland bestaat het al, sinds 2006 zelfs. Daar beschouwen ze pakweg Karel V, Erasmus, Hugo De Groot, Willem van Oranje, Anne Frank of Srebrenica als historisch erfgoed. In Vlaanderen zou dat dan de Guldensporenslag kunnen zijn. Of Ambiorix.

Maar ook in Nederland is er veel discussie geweest over zin en onzin van dit soort lijstje, en die steekt nu ook hier, na de demarche van De Wever, de kop op. Bijvoorbeeld Karel Van Nieuwenhuyse, historicus van de KU Leuven en actief in de lerarenopleiding, behoort tot de non believers. In felle bewoordingen, zelfs.