'De Coentunnel moet volgens DENK anders worden genoemd. De beste naam die tot nu toe heb verzonnen is: kuttunnel.' Beeld anp

Ik overweeg mijn achternaam te veranderen. Steeds vaker voel ik schaamte als ik mij voorstel. Mijn achternaam is een klap in het gezicht van velen. Eerst die Dijk. Zo Hollands. Alsof ik er mee te koop loop, dat ik achter een dijk woon. Dat zeg ik eigenlijk, als ik mij voorstel: ik kom uit een land waar wij hebben gevochten tegen het water en daarmee schop ik iedereen uit een land zonder water midden in het gezicht. Eigenlijk zeg ik: luie flikkers, bouw zelf een dijk, dan zou je ook Dijkshoorn kunnen heten in plaats van Kabesi (Zandstraat).

Ik ervaar mijn naam als een provocatie. Ik loop, of ik dat nu wil of niet, elke dag keihard de waterwerken te vieren. Ik heb verder helemaal niks met Nederland, maar door mijn achternaam sta ik opeens met groene rubberen lieslaarzen ergens in Noord-Holland boven op een dijk op een hoorn te toeteren. Mijn naam is stuitend autochtoon, zeg ik maar even snel nu ik het woord nog ongestraft mag gebruiken.



Door het verkiezingsprogramma van DENK wil ik mijn achternaam niet langer. Ik begrijp heel goed dat het woord ''hoorn' een schandalige verwijzing is naar de witte neushoorn, waar nog steeds op wordt gejaagd. Dit communiceer ik eigenlijk met mijn achternaam: ik ben een blozende Hollander, trots op zijn dijken, met een hoorn van illegaal ivoor aan mijn lippen.



Als ik eerlijk ben: het is niet iets van de laatste tijd. Ik heb altijd al anders willen heten. Crazy Melonie zou ik fijn hebben gevonden. Kraak Slingerland vond ik korte tijd ook een begerenswaardige naam, maar dat Kraak kan dan weer verwijzen naar een barst in het ijs en ijs dat hebben ze in warme landen niet, dus dan ben je meteen al weer aan het schofferen. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik wil gaan heten.

Het moet een genderneutrale, niet-koloniale naam worden zonder verwijzingen naar een schimmig verleden of naar nationale trots. Dat is nog best lastig. Ik snap heel goed dat ik niet Willem Blankman kan heten, maar steeds als ik denk een goede achternaam te hebben gevonden, dan weet ik het de volgende dag alweer: fout.



Voorbeeld: ik was even een paar dagen heel tevreden met de naam Nico Schemerlamp. Ik dacht: schemer heb je overal en wat kan er mis zijn met een lamp? Maar toen dacht ik aan de laatste Wereldoorlog, hoe mensen lazen bij het licht van een fietslampje. Hoe ze, omgerekend naar nu, anderhalf jaar op een fiets moesten trappen om via de dynamo genoeg licht te faciliteren voor het lezen van de laatste bundeling columns van Peter Buwalda, laat staan voor nieuwste boek van A.F. Th. van der Heijden.



Die naam viel dus ook af, net zoals Nico Waddeneiland, Nico Elfstedentocht, Nico Kaasboertje en Nico Stamppot van Wortelenaardappelen.



Mijn nieuwe achternaam houdt u nog tegoed, maar ik heb wel al even meegedacht over de nieuwe naam van de Coentunnel, die volgens DENK anders moet worden genoemd. Het moet een naam zijn die niemand schoffeert. Iedere automobilist moet met een schoon geweten die tunnel in kunnen razen. De beste naam die ik tot nu toe heb verzonnen is: kuttunnel. Allemaal zijn wij geboren en allemaal hebben wij ons naar het licht gevochten. Daarna begon de ellende pas echt.