Waarom kies je voor werken in de detachering?

Eigenlijk ben ik er per toeval ingerold, maar het bevalt mij heel goed. Het geeft toch een gevoel van vrijheid. Ik ben nu gedetacheerd bij Enexis en heb het daar enorm naar mijn zijn. Maar ik weet dat als ik daar niet meer kan of wil blijven, Brunel nog een paar honderd bedrijven achter zich heeft waar ik terecht zou kunnen. Toen mijn vorige opdracht afliep, heb ik gemerkt dat Brunel ook echt actief een nieuw project voor je zoekt. Ik zat nauwelijks een dag thuis of ik werd meteen gebeld voor Enexis!

En wat maakt het werk zelf nou zo leuk voor jou?

Dat is een makkelijke: het menselijke aspect, de collega’s. Ook al ben ik gedetacheerd, er is echt een teamgevoel. Dat heeft wel even geduurd trouwens, het was best pittig in het begin. Je moet toch een hoop monteurs leren kennen, elk met hun eigen persoonlijkheid. Gelukkig wist ik vanuit mijn ervaring dat je dat gewoon wat tijd moet geven. En: dat je jezelf moet blijven. Inmiddels heb ik een team om me heen dat elkaar begrijpt en de ruimte geeft. Dat moet ook wel met zo veel buitendienstfuncties – daar heb je nou eenmaal zelfstandige types voor nodig. Maar voor mij is dat prettig, want zo ben ik zelf ook.

Volgens mij zit de werkvoorbereidersrol je als gegoten. Wil je dat blijven doen of zie je jezelf nog wel een carrièreswitch maken?

Voor nu zit ik nog wel even goed. Maar ik kijk wel met een schuin oog naar het domein van de life-saving rules, ofwel de veiligheid van het werk. Daar zie ik mezelf nog wel ooit in doorontwikkelen. Vanuit de schietsport ben ik al veel bezig met veiligheid, dus dat sluit mooi aan. En met zo’n veiligheidsfunctie ben je bovendien vaak in het veld, om te controleren of er gewerkt wordt volgens de werkplannen. Een baan die kantoor afwisselt met op pad zijn… ja, dat lijkt me wel wat.

Tot slot: wat zou je iemand die net begint met werken willen meegeven?

Dat vind ik nou een mooie vraag. Ik denk dat ik zou zeggen: bouw je carrière rustig op. Heb geduld, je hoeft niet direct op kop te liggen. Mensen willen soms zo snel in deze tijd. Ze kijken meteen naar collega’s die al twintig jaar in het vak zitten en willen dat dan ook. Neem het stap voor stap en wees niet bang om fouten te maken. Wat ook helpt: vind een collega die iets verder is dan jij, en probeer daarvan te leren. Ik denk dat iedereen wat heeft aan een persoon die jou zo een spiegel voorhoudt!