VUB-gynaecoloog Hendrik Cammu heeft een jaar of tien geleden zelf 12 van die bekkenbodemmatjes ingeplant. Hij hield er daarna mee op, "omdat er te veel neveneffecten waren en omdat de matjes kunnen eroderen, dat wil zeggen dat ze konden doorbreken en bloot lagen". Op zich is de techniek een prima idee, zegt Cammu, en zo’n matje plaatsen is ook niet moeilijk. Het probleem is dat het niet te voorspellen valt hoe het lichaam erop reageert.

Bij een klein percentage vrouwen – maar in absolute cijfers zijn dat er veel – is sprake van "verminkende effecten" en is zware chirurgie nodig om het matje te verwijderen, zonder garantie op succes. "In de Verenigde Staten zijn nu al artsen gespecialiseerd in het verwijderen van defecte matjes," merkt Cammu op.