Internauci wyśledzili, że właśnie tego dnia, w 1962 r., premierę miał film "O dwóch takich, co ukradli księżyc", w którym po raz pierwszy pojawili się na ekranie bracia Kaczyńscy. W tym roku obchodzimy więc 56. rocznicę ich filmowego debiutu.

Film Jana Batorego, oparty na powieści Kornela Makuszyńskiego, ma status kultowego. Jarosław i Lech Kaczyńscy wcielili się w Jacka i Placka, niesfornych i leniwych bliźniaków mieszkających we wsi Zapiecek, którzy wyruszają w podróż - by ukraść księżyc - a w jej trakcie przechodzą przemianę duchową i wracają do domu zupełnie odmienieni. Jak przyszli politycy trafili do filmu? Ogłoszenie o przesłuchaniach do powstającego obrazu znalazł w gazecie Stanisław Miedza-Tomaszewski, wuj Kaczyńskich, który od razu uznał, że jego krewniacy byliby idealnymi kandydatami do głównych ról.

Film kręcono w Łodzi i mama chłopców zrezygnowała z pracy w szkole, by na planie mieć oko na swoich synów. A bracia byli nieznośni, wspominała Jadwiga Kaczyńska. - Zamykali na klucz kierownika produkcji. Zaprzyjaźnili się z rekwizytorem, aby wyłudzić od niego świecę dymną. Musiałam zapłacić za remont dwóch pokoi hotelowych - mówiła w jednym z wywiadów.

Na planie Kaczyńscy zaprzyjaźnili się z Markiem Kondratem, który akurat pracował nad "Historią żółtej ciżemki”. We trójkę dawali się wszystkim we znaki. - To były dwa czorty, które ze swoją piękną matką mieszkały w tym samym hotelu i przewracały go do góry nogami - wspominał bliźniaków w "Gazecie Wyborczej" aktor. - Byli żywiołem nie do opanowania, problemem edukacyjnym dla wszystkich, bo, żeby zrobili coś na gwizdek, trzeba ich było najpierw spacyfikować. Oni byli żywi, normalni, niezwykle inteligentni i, co ważne, wspierali się, jeden miał koło siebie drugiego.

Zupełnie inaczej zapamiętał za to Kaczyńskich aktor Henryk Staszewski. - To byli bardzo dobrze wychowani chłopcy - wspominał w Fakcie. - Choć na planie były różne kłopoty związane z filmem, oni zawsze wiedzieli jak się zachować. Kiedyś jednego z nich zatrzymałem, tylko nie wiem teraz którego, i on bardzo ładnie i składnie mi odpowiedział. - Ja nie miałem problemu, by odróżnić Jarka od Leszka - dodawał.

- Ale pamiętam, że oni robili różne kawały ekipie. Kilka razy się nawet zamieniali i było dużo śmiechu. To świadczy tylko o ich inteligencji. Obydwaj byli bardzo grzeczni, i świetnie przygotowani. To co mieli do wykonania, zrobili profesjonalnie. Nie wiem teraz, kto ich tak przygotował... może reżyser. Oni nie dość, że grali, to jeszcze przy tym świetnie się bawili. To jest w ogóle fenomen. Pytałem ich często o zupełnie banalne rzeczy. Jak się uczą, do jakiej szkoły chodzą. A oni mi bardzo ładnie opowiadali. Byli bardzo rezolutni, już wtedy zastanawiałem się, co wyrośnie z tych chłopców, którzy byli tak zmobilizowani, tak świetnie zorganizowani - wspominał Staszewski.

Stało się! 12 listopada dniem wolnym od pracy

Wolne 12 listopada to ogromne straty dla gospodarki