Terwijl ze aanbelt, knijpt de moeder van Thierry stevig in zijn handje. Thierry heeft op weg naar de ouders van Kajsa aan een stuk door gehuild. Kajsa heeft iets lelijks over hem gezegd. En dus staat de moeder van Thierry nu bij huize Ollongren voor de deur.

“Kajsa is stom”, stampvoet Thierry. “Ze verdient straf.” Zijn moeder knikt. “Ik zal tegen haar ouders zeggen dat ze lief voor je moet zijn, snoetje.”

De deur gaat open. Kajsa’s vader kijkt naar het betraande gezicht van de kleine Thierry en dan naar diens moeder. Hij hoort haar klacht aan. “Ik vind het niks voor Kajsa om dat zomaar te doen”, zegt hij dan. “Laten we haar erbij halen en naar haar kant van het verhaal luisteren.”

“Nee!”, gilt Thierry. “Ik wil niet naar haar luisteren! Zoals ik het zeg, zo is het.” Zijn moeder spreekt hem vermanend toe. “Snoetje, zo werkt het niet. Kajsa mag ook vertellen hoe het volgens haar is gegaan.”

Kajsa vertelt dat Thierry lelijke dingen over anderen had gezegd en dat zij daarom iets lelijks over hem zei. “Is dat zo?”, vraagt zijn moeder streng. “Ja, maar die dingen vind ik!”, roept Thierry boos. “Dan mag ik ze ook zeggen!”

Zijn moeder knikt. “Maar dan mag Kajsa ook zeggen wat zij vindt.” Verbijsterd kijkt Thierry haar aan. Hij snapt er niks van.