ANTWERPEN – Terwijl andere politieke partijen zich volop profileren op de escalerende vluchtelingencrisis, blijft het oorverdovend stil bij Vlaams Belang. ‘Ja, natuurlijk’, bevestigt ex-partijvoorzitter Tom Vangrieken. ‘Heb je dat niet gehoord? Wij bestaan niet meer.’

Vlaams Belang zou zichzelf enkele maanden geleden, zonder toeters en bellen, in de luwte hebben ontbonden. “Het had geen zin meer”, aldus Vangrieken, die tegenwoordig tweedehandswagens verkoopt bij Cardoen. “‘Onze programmapunten zijn intussen gewoonweg gerealiseerd of overgenomen door andere partijen. De leegloop van onze partij illustreert dat. Er is geen reden meer voor ons om te blijven bestaan.”

“Ik herinner me de tijd dat ik de enige was die het lef had om asielzoekers als tweederangsburgers te bestempelen”, mijmert voormalig VB-coryfee Filip Dewinter, die op dit moment de kost verdient als zanger op lokale pensenkermissen. “Die tijd waarin Apartheid nog een vies woord was, en niet alleen voor linkiewinkies. Nu kan de voorzitter van de grootste partij van Vlaanderen ongestraft pleiten voor een apart sociaal statuut voor vluchtelingen en asielzoekers. Tja, als ik daartegen langs rechts moet opboksen, dan wordt het zelfs voor mij te ranzig.”

“Als extreemrechtse partij was het veel makkelijker oppositie voeren tegen echte liberale standpunten, dan tegen een partijvoorzitter die alles waar het liberalisme voor staat – vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid – zomaar bij het grof huisvuil zet“, klaagt Anke Vandermeersch vanachter de desk van de nagelstudio die ze tegenwoordig uitbaat.

“Wij droegen onze veroordeling voor racisme nog met waardigheid”, herinnert Gerolf Annemans zich. “Dura lex, sed lex, weet je wel. Dat hoort zo in een rechtsstaat. Nu kan een lokale OCMW-voorzitter zonder teruggefloten te worden roepen dat het hem niet kan schelen of het wettelijk is om asielzoekers klusjes te laten opknappen! Bof, je weet dat het tijd is om met pensioen te gaan als zelfs de hardnekkigste socialisten Vlaams Belang-standpunten innemen alsof het niets is.”

Zelfs wat betreft het Vlaamse oorlogsverleden is volgens Vangrieken de strijd stilaan gestreden. “Iedereen wéét tegenwoordig veel beter dan toen waarom er gecollaboreerd werd. Net zoals iedereen tegenwoordig veel beter weet dan toen hoe lang de oorlog zou duren. Het is tijd dat we het verleden laten rusten.”