Hij ging mee kopje onder in Zwitserland en moet bij Manchester City vrede nemen met een plaats op de bank. De verdere voetbalcarrière van Vincent Kompany is een groot vraagteken, maar aan toekomstperspectieven geen gebrek. Of hoe de geboren businessman zijn afscheid aan het voorbereiden is.

Met een loodrechte torso en fiere tred gaat Vincent Kompany zoals altijd de Belgische supporters uitzwaaien die samengetroept zijn in een uithoek van het stadion. Nochtans is het avondje uit in Luzern op een nachtmerrie uitgedraaid. Het nummer één op de FIFA-ranking krijgt er vijf binnen op minder dan een half uur en laat de final four in de Nations League aan zich voorbijgaan. Het contrast met de vreugdetaferelen na de 2-0 tegen Engeland die een punt zette achter een mooi WK van de Rode Duivels is verbluffend. Dat geldt ook voor Kompany, die in Rusland lang onzeker was door blessures, maar uiteindelijk op en naast het veld present tekende.

...

Met een loodrechte torso en fiere tred gaat Vincent Kompany zoals altijd de Belgische supporters uitzwaaien die samengetroept zijn in een uithoek van het stadion. Nochtans is het avondje uit in Luzern op een nachtmerrie uitgedraaid. Het nummer één op de FIFA-ranking krijgt er vijf binnen op minder dan een half uur en laat de final four in de Nations League aan zich voorbijgaan. Het contrast met de vreugdetaferelen na de 2-0 tegen Engeland die een punt zette achter een mooi WK van de Rode Duivels is verbluffend. Dat geldt ook voor Kompany, die in Rusland lang onzeker was door blessures, maar uiteindelijk op en naast het veld present tekende. Bij de nationale ploeg heeft hij vaak de gewoonte om een perimeter op te stellen waarin hij los van de groep kan voortbewegen. Maar hij is wel een van de weinige spelers, misschien wel de enige, die zich kon handhaven als patron van de selectie. Hij is de verbindingsofficier van Roberto Martínez nadat hij ook al die baan kreeg van Marc Wilmots. 'In mijn ogen is er maar één echte kapitein en dat is Vincent. Hij heeft de ziel van een aanvoerder en het is iemand naar wie iedereen luistert', dixit Eden Hazard, die al jaren de aanvoerdersband draagt. Lange tijd werd er gedacht dat de Russische campagne het orgelpunt zou zijn van de tricolore episode van Vince The Prince. Net zoals er gespeculeerd werd over het afscheid van andere vaandeldragers van de zogenaamde gouden generatie. De derde plaats, de overtuiging dat ze hun opdracht niet vervuld hadden en de warme ontvangst op de Grote Markt was voor de meesten een motief om hun avontuur bij de Rode Duivels te verlengen. In de coulissen hebben Kompany en Martínez uitvoerige discussies gehad over hun vooruitzichten bij Team Belgium en ze kwamen uiteindelijk tot het besluit dat hun rol nog niet was uitgespeeld. De match van 18 november in Zwitserland is een koude douche. Vier maanden na Rusland lijkt Kompany helemaal het noorden kwijt. Zijn duelkracht, positiespel en verplaatsingen zijn benedenmaats. Het derde doelpunt van Haris Seferovic, de vijfde Zwitserse goal van de match, is daar de beste illustratie van. Kompany staat aan de grond genageld wanneer de Zwitserse aanvaller eerst afhaakt en even later Thibaut Courtois klopt met een knappe overhoekse kopbal. Meteen na affluiten wordt de prestatie van de nestor van de nationale keurgroep, die zijn eerste cap verdiende op 18 februari 2004 tegen Franrkijk, aan de kaak gesteld. De eerste die de trekker overhaalt is voetbalanalist Marc Degryse, die uitzonderlijk kritisch reageert op de verrichting van de Belgische captain. 'Kompany heeft geen toekomst meer bij de Rode Duivels.' De uitlatingen van Degryse worden gestaafd door het gebrek aan speeltijd bij City. Vinnie zit dit seizoen in de Premier League aan 294 minuten verdeeld over 14 speeldagen. Dat hij niet meer de voorkeur geniet van Pep Guardiola is al een tijdje duidelijk. Vorig seizoen werd al voorspeld dat hij louter een bijrolletje zou krijgen op het veld, maar wel zijn privileges als leider van de kleedkamer zou behouden. Voor de zoveelste keer en tegen alle verwachtingen in won de in zijn eer gekrenkte Kompany het gevecht tegen zijn aftakelende lichaam. Op het einde van het seizoen had hij min of meer zijn vaste plaats heroverd en werd hij voor de derde keer gekroond tot Premier Leaguekampioen. Vandaag is zijn situatie niet meer voor interpretatie vatbaar: hoewel hij vrij is van blessures past hij niet in de plannen van de Spaanse coach. 'Vinnie fungeert als een soort back-up mocht een van de basisspelers geblesseerd zijn. Hij kent zijn rol en lijkt zich erin te schikken', vertelt Ian Cheeseman, BBC-journalist en al jaren de Citywatcher van dienst bij de Britse openbare omroep. 'Guardiola beschouwt hem niet meer als een titularis, maar door de snelle opeenvolging van wedstrijden kan Kompany de ploeg nog van dienst zijn in matchen van ondergeschikt belang.' Ook bij de Rode Duivels zal er straks een vraag heel luid weerklinken: moet Kompany nog een certitude zijn op het EK 2020? Daar mag aan getwijfeld worden, maar veel alternatieven heeft België op dit moment niet. Zijn entourage bevestigt trouwens dat Kompany op zijn 32e nog lang niet verzadigd is. De financiële incentives als speler zijn bovendien zo verleidelijk dat hij er alle baat bij heeft om zijn voetbalpensioen nog even uit te stellen. Een langer verblijf in het Etihad Stadium is dus niet ondenkbaar. Ian Cheeseman: 'Waarom zou City hem geen contractverlenging van een jaar kunnen aanbieden?' De Engelse tabloid Daily Mirror maakte gewag van een overstap naar Barça om de afwezigheid van Samuel Umtiti op te vangen, maar dat gerucht bleek op niets gebaseerd te zijn. Een laatste klusje ondernemen in een minder hoog aangeschreven buitenlandse competitie is niet uitgesloten. In dat scenario lijkt een overstap naar de VS meer plausibel dan China. 'Op termijn zou hij manager kunnen worden bij een van de clubs van de City Football Group. Ik denk dan meer bepaald aan New York City', aldus iemand uit zijn dichte omgeving. De MLS en New York zouden de ideale thuishaven zijn om in alle stilte een punt te zetten achter een succesvolle carrière. Kompany is verzot op de Big Apple en ter plaatse zou hij zich met andere zaken dan het voetbal bezighouden. Iets wat hij altijd al gedaan heeft. In 2010 moeide hij zich al met de branding van het Rode Duivelsmerk. 'We hebben samen vergaderd en alles geanalyseerd', vertelde Kompany aan L'Echo. 'De marketing, de relatie met de supporters, de beleving rond de nationale ploeg... Wij wilden de supporters die een kaartje hadden gekocht, waar voor hun geld geven. Het moest een win-winsituatie worden waar de Rode Duivels na verloop van tijd beter van zouden worden.' Onlangs hebben de voetbalbonzen van de KBVB met Kompany aan tafel gezeten om gedachten uit te wisselen over zijn reconversie. Uit dat onderhoud kwam voort dat de voetbalbond eerder geneigd is hem te willen inzetten in de marketingafdeling dan in het sportieve departement. Maar zoals al bleek tijdens het overleg betreffende de portretrechten en de premies naar aanloop van het WK in Rusland, is Kompany een bikkelharde onderhandelaar. Toen Kompany tien jaar geleden aankwam in Manchester waren City en hijzelf twee nobody's. Doorheen de jaren zijn ze samen groot geworden. Mét Kompany als sportieve ambassadeur en vlagvoerder van het ambitieuze project. Vorig jaar, na het behalen van zijn MBA aan de Business School of Manchester, werd zijn drive om te ondernemen nog meer aangewakkerd. Nadat hij eerst aandeelhouder werd van het productiehuis en managementbureau Bonka Circus en investeerde in een verhuurbedrijf voor limousines, houdt hij zich momenteel bezig met grootschalige immobiliënprojecten in Manchester. Dat zou hem er alvast van weerhouden elders zijn geluk te gaan beproeven. 'Kompany zou het liefst betrokken worden bij de uitbouw van de club. Ze moeten hem niet in een ambassadeursbureautje stallen', beweert Cheeseman. Een ding staat vast: de 87-voudige international zal nog even verbonden blijven aan Abu Dhabi, de eigenaar van City Football Group. Tegelijkertijd wil het kind van de Brusselse Noordwijk geen afstand doen van BX Brussels, een club die vijf jaar geleden vooral om sociale overwegingen werd opgericht en waarin Kompany al ettelijke miljoenen euro's heeft gestopt. 'BX Brussels ligt hem na aan het hart', bevestigt Floribert Ngalula, trainer van BX en jeugdvriend van Kompany. 'Hij is trots op zijn Brusselse roots en voor hem is het dus evident dat hij veel tijd en energie steekt in de club. De ideeën komen meestal van hem en hij legt er de zweep op om de boel wakker te schudden. We zijn op zoek naar sponsors en ondertussen blijft hij alles financieren. Zijn doel is om BX naar de nationale reeksen te leiden.' Kompany is Anderlecht, de club waar hij van jongs af werd opgeleid, niet vergeten. Maar het is een illusie te denken dat hij binnenkort een officiële functie zal opnemen in het Vanden Stockstadion zoals de voorbije weken werd gesuggereerd. Marc Coucke, die samen met Michael Verschueren RSCA wil internationaliseren en zijn DNA terug wil geven, was zeer onder de indruk van Kompany toen ze elkaar enkele weken geleden op Neerpede ontmoetten. Via Jacques Lichtenstein, Kompany's makelaar in het begin van diens carrière en de man die de naam van Frank Arnesen influisterde bij het Anderlechtbestuur, werden de banden aangehaald. Kompany verkocht dus geen gebakken lucht toen hij in intieme kring liet verstaan dat hij voortaan Anderlecht controleerde. Maar op dit moment is Anderlecht te klein voor een figuur als Kompany. Zelfs al gaf de aanvoerder van de Citizens te kennen dat hij openstaat voor een samenwerking met het huidige Anderlecht, een club die de indruk geeft op alle vlakken te boomen, maar niets meer voorstelt op de internationale bühne. Coucke en co werden met die harde sportieve en economische realiteit geconfronteerd tijdens hun zoektocht naar een buitenlandse sportief directeur met veel aanzien. De fascinatie van Coucke voor grote namen is niet nieuw - de avances richting Thierry Henry mogen dus niet verbazen. Naast Henry werden andere persoonlijkheden benaderd die aan het gewenste profiel beantwoordden, maar niemand hapte meteen toe. Arnesen weigerde en andere kandidaten legden het voorstel beleefd naast zich neer. Naar Belgische normen is het brutoloon van 1,5 miljoen euro dat Anderlecht wil spenderen aan de nieuwe sportieve beleidsmaker een fortuin, naar naar internationale standaarden is dat ruim onvoldoende om het beste van het beste aan te trekken. Het discours van Coucke klinkt veelbelovend, maar na jaren van mismanagement moet het paars-witte huis helemaal opgeknapt worden. Sinds de overname van een jaar geleden straalt het beleid van de Belgische ondernemer vooral instabiliteit uit. De degradatie van zijn loyale vriend Luc Devroe, het ideale slachtoffer om het gebrek aan een sportieve visie te verdoezelen, is daar het perfecte voorbeeld van. Kompany heeft er dus geen belang bij om nu aan boord te gaan van een schip dat gevaarlijk aan het kapseizen is. Hoewel hij getrouwd is met een rasechte Mancunian en zijn drie kinderen op Engelse bodem grootgebracht werden, blijft hij zich wel vastklampen aan Brussel. Anderlecht is de club van zijn hart, maar hij is veel te ambitieus om een paar stappen achteruit te zetten. De toekomstperspectieven zijn nu eenmaal aantrekkelijker in het City Groupimperium dan in een voormalig familiebedrijfje als Anderlecht dat zelfs niet meer dominant kan zijn in een dwergstaat als België. Niemand zou verbaasd opkijken mocht er ooit een synergie ontstaan tussen Manchester City en Anderlecht. Met de internationale richting die de nieuwe general director Michael Verschueren uit wil gaan, is het maar een kwestie van tijd voor Anderlecht en Kompany elkaar onderweg tegenkomen. En dan maakt het niet veel uit of de Cityspeler over het Kanaal of aan de ander kant van de Atlantische Oceaan aan de slag gaat. Kompany begon jaren geleden al met de voorbereiding van zijn voetbalpensioen. Alsof het voetballerbestaan slechts een kleine opstap is naar iets veel groters.