Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Όταν δημοσίευσα στο facebook την πρόθεση μου να πάρω συνέντευξη από τον Εθνικό Σταρ Αντρεούλη Ευαγγελόπουλο με αφορμή την αντιφασιστική ιντερνετική δράση του, δέχτηκα αρκετά υβριστικά μηνύματα από ''φίλους'' που μου έλεγαν ό,τι η κίνηση μου αυτή δεν συνάδει με τις καλλιτεχνικές μου δραστηριότητες. Μπούρδες! Κολλημένα μυαλά, να το πω αλλιώς! Εδώ οι εφημερίδες επιτέθηκαν σε κοτζάμ Χατζιδάκι όταν έκανε εκπομπή στον Φλωρινιώτη με σκοπό να χτυπήσει την υποκρισία μιας ολόκληρης κοινωνίας, δεν θα την ''έλεγαν'' σε μένα, τον τελευταίο τροχό της αμάξης; Χώρια που εγώ δεν είχα κανέναν τέτοιο στόχο, σαν του Χατζιδάκι, εννοώ. Συγκινήθηκα απλά - το ομολογώ - από το τσαγανό ενός ανθρώπου, που λοιδωρήθηκε όσο κανένας την τελευταία εικοσαετία σ' αυτή τη χώρα, να βγαίνει και να ''καθαρίζει'' για πάρτη όλων αυτών που σίγουρα συμφωνούν απόλυτα μαζί του, αλλά δυστυχώς σωπαίνουν. Και το φίδι ολοένα και μεγαλώνει σε μήκος και σε αγριότητα! Απολαύστε τον Εθνικό Σταρ - ναι, μετά απ' αυτή τη συνέντευξη τού αξίζει ο τίτλος επάξια - Αντρεούλη Ευαγγελόπουλο και αγαπήστε τον, διότι τα μισά απ' αυτά που είπε, αν έλεγαν όλοι, η χώρα μας ενδεχομένως να μην ταλανιζόταν από τόσα δεινά. Με την ευχή ότι και άλλοι άνθρωποι, καλλιτέχνες της ''ποιότητας'', αυτοί που βγάζουν φλύκταινες με τις εκπομπές της παλιάς Trash TV, θα ξυπνήσουν κανονικά και θα πουν τα πράγματα με το όνομα τους, σας παραδίδω το απόσταγμα της δίωρης συζήτησης μου με τον Αντρεούλη Ευαγγελόπουλο.



Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Αντρεούλης και όχι πια Ανδρέας Ευαγγελόπουλος. Γιατί αυτό κι από πότε;

Δεν ήταν κάτι που μ' έπιασε ξαφνικά. Μέχρι και λίγο πριν τη δημοσιότητα με φώναζαν Αντρεούλη, άρα μού ήταν πολύ προσφιλές το όνομα. Ανδρέα Ανδρεαδάκη έλεγαν τον παππού μου, τον έναν από τους δύο ανθρώπους της ζωής μου, που με μεγάλωσαν, και που τον έχασα στις 4 Σεπτεμβρίου του 2011. Θέλησα να κρατήσω το όνομα Ανδρέας σαν μνήμη δική του και για τα δικά μου πράγματα, για ό,τι κάνω, όσοι μ' αγαπούν να με φωνάζουν Αντρεούλη. Όταν λες Αντρεούλης, το μυαλό σου να πηγαίνει σε μένα. Δεν υπάρχει κάνας άλλος!



Πράγματι.

Θέλω να είναι το δικό μου σημάδι, η δική μου ταυτότητα, αφού πάντα μ' αρέσει ν' αφήνω σημάδι.

Αντρεούλη, λοιπόν, πριν από λίγες μέρες έπεσα σ' ένα από τα πολλά βιντεάκια σου στο youtube που φωνάζεις ''Κάτω η Χρυσή Αυγή, Κάτω ο Κασιδιάρης'' κ.ο.κ. Πώς μας τη βγήκες τόσο απ' τα αριστερά;

Ακούστε να δείτε, εγώ έχω αριστερά γονίδια. Ο πατέρας της γιαγιάς μου και μάνας μου, αφού αυτή με μεγάλωσε από έξι μηνών, ήτο ο Δημήτρης Κουτσομιχάλης, ο οποίος στην Κατοχή είχε τα κάρβουνα στο Καστρί και κουβαλούσε στα σπίτια. Πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, δεν υπήρχε άνθρωπος με πιο αριστερές πολιτικές αξίες. Από τους αριστερούς επίσης που πίστευαν πάρα πολύ στο Θεό, όχι απ' αυτούς που δεν πιστεύουν. Δεν κρίνω τους ανθρώπους, ο καθένας μπορεί να πιστεύει όπου θέλει, εγώ όμως σας εξηγώ τις δικές μας θέσεις. Μεγαλώνοντας επισκέφτηκα τη Γυάρο, τη Μακρόνησο. Τι να κάνουμε τώρα, σαν οικογένεια δεν μας άρεσε ο φασισμός. Μην περιμένετε όμως σε μία συνέντευξη να το παίξω παρθένα, ότι μια ωραία μέρα σήκωσα το λάβαρο της Επανάστασης! Από τη ζωή μου την ίδια προέκυψε να καταλάβω πως ο φασισμός είναι το χειρότερο για μία κοινωνία. Η δική μου τραγική ζωή με οδήγησε εκεί.

Πού έγκειται το τραγικό της ζωής σου;

Είχα μια πάρα πολύ δύσκολη ζωή. Δεν μου στρώθηκαν τραπέζια απ' τη μέρα που ξεκίνησα. Εγώ τελείωσα τη δραματική σχολή της Μαίρης Τράγκα με την ψευδαίσθηση του παιδιού ότι θα έμπαινα σ'έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο. Σαν λουλούδια έβλεπα όλους τους καλλιτέχνες, έτσι προσέγγιζα την Τέχνη. Εγώ όμως παραπλανήθηκα, σ' ένα κύκλωμα διαβόλων μπήκα και όχι σ' ένα κύκλωμα αγγέλων, όπως φανταζόμουν. Είχα να παλέψω με θηρία.

Το κύκλωμα διαβόλων, που λες, νά'ναι άραγε η ιδιωτική τηλεόραση;

Η ιδιωτική τηλεόραση, το θέατρο και το τραγούδι, αν και στο τραγούδι είναι καλύτερα τα πράγματα συγκριτικά με τη μαφία του θεάτρου.



Έχεις παίξει στο θέατρο;

Όχι, σε παραστάσεις δεν έπαιξα. Μετά τη δραματική σχολή μπήκα στην ιδιωτική τηλεόραση. Το 1995, όμως, ο παλιός οπερατέρ του κινηματογράφου, ο αείμνηστος Ζέρβας, μου έδωσε την ευκαιρία να εμφανιστώ στο Τμήμα Ηθών του Μανουσάκη σε κάποια επεισόδια και να μπω σ'ένα μεγάλο κανάλι.



Ναι, στον ΑΝΤ1 ήταν αυτό, νομίζω.

Από κει και πέρα, από το ΄94 που βγήκα στην τηλεόραση, πουλούσα πολύ για κάποιους λόγους που δε μπορώ να τους εξηγήσω. Άρχισαν να γράφουν οι εφημερίδες, που τις έχω όλες στο αρχείο μου, ''Ο νέος Εθνικός Σταρ''. Όταν λοιπόν κάποιος είναι στην ηλικία μου, νέος και άψητος, εύκολα ψωνίζεται, μη γνωρίζοντας τόσο βαρύγδουπες καταστάσεις, αλλά έχοντας βέβαια πάντα μία ''Εθνική ψυχή''.



Αγάπη για την Ελλάδα εννοείς;

Για την Ελλάδα και για τη δουλειά αυτή! Εκεί λοιπόν ξαφνικά βρέθηκα αντιμέτωπος με έναν τότε μύθο της εποχής, μία μεγάλη και φτασμένη καλλιτέχνιδα. Δε θα ξαναγεννηθεί τέτοια καλλιτέχνις, δεν θα σας πω από πλευράς ταλέντου, αλλά από πλευράς άστρου. Διότι ταλέντα για μένα είναι η Νάνα Μούσχουρη, η Μαρία Φαραντούρη, η Τζένη Καρέζη και η τεραστία Έλλη Λαμπέτη. Την έβλεπα τις προάλλες την Έλλη σε ένα έργο και έκλαιγα με το παραμικρό της. Η Αλίκη, λοιπόν, αυτή η σούπερ σταρ φοβήθηκε ένα παιδί τότε και με πολέμησε όσο δε φαντάζεστε.



Με ποιο τρόπο σε πολέμησε;

Έπαιρνε τηλέφωνα και μου σταματούσε τις δουλειές, γιατί η Αλίκη ήταν δεξιά, δεν ειν' κακό να το λέμε αυτό.

Δηλαδή η δεξιά Βουγιουκλάκη χάλαγε τις δουλειές του αριστερού Ευαγγελόπουλου;

Ξαναλέω ήταν δεξιά και οι τρόποι της δεξιάς είναι γνωστοί από αρχαιοτάτων χρόνων. Όταν πήγα κάποια στιγμή να βγάλω ταυτότητα, μου κόλλησαν το ''Εθνικός Σταρ - Ηθοποιός'' απάνω! Έβγαλαν την ταυτότητα μου στα κανάλια και άρχισα να δέχομαι απειλητικά της τηλεφωνήματα - δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, είναι και πεθαμένη. Αναγκάστηκα να πάω στον Εισαγγελέα στο Κολωνάκι.

Τι μου λες τώρα...

Πήγα και κλήθηκε εκεί η κυρία και μάλιστα τό 'κανε σάτιρα ο Λαζόπουλος, γιατί - λέει - φοβόταν να πάει μόνη της η Αλίκη και τον πήρε μαζί της. Έτσι διέρρευσε πως εγώ είμαι ένας γραφικός, ένα νούμερο, είμαι το ένα και τ' άλλο.



Αληθεύει ότι έφαγες ξύλο από τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ;

Δεν με χτύπησε ο Παπαμιχαήλ, με χτύπησε ο αδερφός της Αλίκης. Το καλοκαίρι του ΄96 που η Αλίκη πέθαινε στο νοσοκομείο, ένιωσα την ανάγκη να πάω και να της πω ένα συγγνώμη, γιατί είχα πει πάρα πολλά γι' αυτήν. Έχω μάθει όταν με πολεμάει κάποιος, να τον πολεμάω κι εγώ όποιος κι αν ειν' αυτός, δεν καταλαβαίνω! Στον 9ο όροφο της Εντατικής του νοσοκομείου, έφαγα μία μπουνιά στ' αυτί απ' τον αδερφό της Αλίκης, που μέχρι σήμερα έχω ακουστικό πρόβλημα. Δεν έκανα ούτε μήνυση, ούτε τίποτα, γιατί κατάλαβα πως οι άνθρωποι χάναν' τον άνθρωπο τους. Ήταν όμως πολύ ανάρμοστη η συμπεριφορά τους, γιατί με τον ίδιο δεν είχα τίποτα. Ακούστε, κύριε, τον θεωρώ πάρα πολύ ασήμαντο και ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο για ν' ασχοληθώ εγώ, ένας Αντρεούλης Ευαγγελόπουλος, μαζί του! Λες και είχα εγώ να πάρω κάτι απ' το θάνατο μιας γυναίκας που έφυγε με τόσο τραγικό τρόπο, γιατί στη θέση της θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε. Τον εαυτό του μόλυνε, εμένα δε μού 'κανε τίποτα. Βεβαίως όμως μου έκανε μεγάλο πόλεμο μετά το θάνατο της Αλίκης.



Άρα με τον Παπαμιχαήλ δεν είχατε ποτέ επαφή.

Ο Δημήτρης με έπαιρνε τηλέφωνο το 1995 - τα τηλεφωνήματα είναι καταγραμμένα στον τηλεφωνητή του σπιτιού μου - και αποκαλούσε τη Βουγιουκλάκη ακόμη ''γυναίκα μου'', την αγαπούσε πολύ και έπινε και πολύ τότε. Εγώ είχα το θάρρος και του έλεγα ''ποια γυναίκα σου; Αφού έχετε χωρίσει εδώ και τόσα χρόνια κι έχει σπίτι της τον Σπυρόπουλο τώρα''. Τέλος πάντων, ο Παπαμιχαήλ μου ζήταγε να πάμε να λογαριαστούμε σε μια Δεξαμενή στο Κολωνάκι κάπου. Δεν ξέρω, υπάρχει κάνα μέρος τέτοιο;

Ναι, υπάρχει.

Ε, μετά μου έβριζε το γιο του κ.λπ. Σέβομαι την επιθυμία του να αποκληρώσει τον γιο του, σέβομαι και τον ίδιο ως συνάδελφο, αλλά μη με ρωτάτε αν τον σέβομαι και ως άνθρωπο. Εγώ μ' αυτή την οικογένεια είχα εμπλοκές. Τιμή μου που αυτοί οι μύθοι ασχολήθηκαν μαζί μου, με ένα παιδάκι τότε.

Μίλησες στην αρχή για το κύκλωμα των διαβόλων και για το ότι σε έχρισαν γραφικό...

Αυτοί, όταν έχεις απόψεις κατά των ναρκωτικών, της κρατικής βίας, της αστυνομίας, ολόκληρου του καπιταλιστικού συστήματος!

Είχες τότε απόψεις κατά του καπιταλιστικού συστήματος;

Φυσικά. Όταν τα βάζεις με τη Βουγιουκλάκη και κοπανιέσαι, πρέπει κάπως να σε εξαφανίσουν, να μην έχεις γνώμη, να σε κάνουν γελοίο και γραφικό. Ξέρετε, καλέ μου κύριε, πόσα χρόνια μου πήρε ν' αποδείξω ότι δεν είμαι τρελός; Ξέρετε τι πλήγμα είναι να σου λεν ότι έχασες το πνεύμα σου; Δόξα τω θεώ τό 'χω ακόμη πολύ μεγάλο το πνεύμα! Σας τό 'χουν κάνει ποτέ αυτό στη ζωή σας; Εύχομαι να μη σας το κάνουν!





Ναι, ρε Αντρεούλη, αλλά όταν πού σε βρίσκαμε - πού σε χάναμε, στο Ερωτοδικείο και στο Τηλε-φτυάρι ήσουν, πώς να μη χριστείς γραφικός από μόνος σου; Εσύ δε φέρεις καμία ευθύνη;

Κατ' αρχάς αν είμαι trash ή όχι, εσείς που με βλέπετε, μπορείτε να με καταλάβετε, όπως κι ο κόσμος. Πόσο πιο trash ήμουν εγώ από τον σημερινό Πρετεντέρη και τα μνημονιακά χουντοκάναλα; Αφού όμως με ρωτάτε, ναι, είχα το μερίδιο ευθύνης μου γιατί εν έτει 1996-97 ήμουν ο άνθρωπος χωρίς εμπειρίες, ο άψητος, το παιδί που προσπαθεί να επιβιώσει ζώντας από τους σπόνσορες και τις γραμμές 090. Λίγο μετά, αναγκαζόμουν να πληρώνω μέχρι και τα ταξί μου, Κηφισιά - Πειραιά, γι' αυτή την εκπομπή. Να σας πω κάτι, όμως, γιατί μένετε στα βρισίδια που κάποιοι σκόπιμα ανεβάζουν μονταρισμένα στο youtube για να σπάνε πλάκα μαζί μου; Θυμόσαστε να υπήρχε εκείνη ακριβώς την εποχή Ίδρυμα Αστέγων επί δημαρχίας Αβραμόπουλου; Όχι! Ποιος πήγαινε τα παστίτσια στους άστεγους με τα χαρτόκουτα και τους ξεσκέπαζε για να τους δώσει ένα πιάτο φαΐ; Ποιος απ' όλους αυτούς τους λαμέ φιλάνθρωπους που ξέρουμε διακινδύνευε τη ζωή του νύχτα στην Ομόνοια με τις κάμερες για να συμπαρασταθεί σε τοξικομανείς και άπορους ανθρώπους; Θέλω να πω ότι προσπάθησα να περάσω μηνύματα μέσα απ' αυτή την εκπομπή στο TV MAGIC και ένα ολόκληρο σύστημα με βάφτισε γραφικό και γελοίο. Εκεί, ναι, φέρω την ευθύνη μου, αλλά χαλάλι, αν υποτεθεί πως την επόμενη χρονιά ο Αβραμόπουλος με τις επιχορηγήσεις του έφτιαξε ένα Ίδρυμα στην Αθήνα για τους συνανθρώπους μας.



Δεν ξέρω για ποιο σύστημα μιλάς, αλλά σου λέω κάτι απλό: Ποιος σοβαρός καλλιεργημένος άνθρωπος να σε πάρει στα σοβαρά, όταν όλη την ώρα τα βρισίδια κατωτάτου επιπέδου κυριαρχούσαν στην εκπομπή;

Εγώ ήμουν δημοκράτης, άφηνα ανοιχτά όλα τα τηλέφωνα, δεν ήμουν η κυρία Κορομηλά που πέρναγε από φίλτρο τα τηλεφωνήματα. Σε μένα όλοι έλεγαν τη γνώμη τους, τι πιο δημοκρατικό βρίσκετε; Όσο για τον σκηνοθέτη Όμηρο Ευστρατιάδη, θα το πω δημοσίως, είναι φασίστας! Το 1996 με παράτησε για την Αννίτα Πάνια κι έμεινα μόνος να τραβάω κουπί με τον Χάνδακα και τον Ζύγουρα, τους δύο τότε ιδιοκτήτες του TV MAGIC, πριν το πάρει ο Κόκαλης. Και φανταστείτε ότι πριν έκανα εκπομπές στο Κανάλι του Πειραιά και στον Ατλαντίς, προβάλλοντας καλό ερωτικό τραγούδι, σαν αυτό της Μαρινέλλας, ας πούμε. Ο Ευστρατιάδης, λοιπόν, πήγε στη χοντρή κονόμα, στην Πάνια, της οποίας δε μου κάνει η αργκό που μιλάει. Η κοπέλα ήταν φίλη μου μέχρι το ΄97 και άμα με δει μου μιλάει ακόμα, αλλά νομίζω πως φίλη πραγματική δε μπορεί να γίνει με κανέναν παρά μόνο με το χρήμα και με τη δόξα. Ακούστε, εμένα δουλειά μου δεν ήταν να βρίζω. Κατάντησα να κάνω εκπομπή χωρίς σκηνοθέτη, με μονοκάμερο, και να εισπράττω ρατσιστικό μίσος. Ξέρετε ότι πήγαν να κάψουν το κανάλι τρεις φορές;



Ναι, το γνωρίζω, υπάρχει το βίντεο μιας απ' αυτές τις απόπειρες που λες στο youtube.

Τίποτα δεν ήταν προσχεδιασμένο και δε θα κάναμε πλάκα στον αέρα με τόσο σοβαρά ζητήματα. Κινδυνεύσαμε, έγιναν προσαγωγές. Να σας πω και μια μεγάλη αλήθεια τώρα; Ξέρετε ότι αυτή η εκπομπή φανέρωσε την πνευματική φτώχεια μιας ολόκληρης χώρας; Τα πιο γελοία θεάματα δηλαδή που ένας ολόκληρος λαός κάθεται και τα παρακολουθεί! Γιατί το βίντεο που λέω τον ''Εθνικό Ύμνο'' το είδαν 300 άτομα, ενώ ένα άλλο που βρίζω κάποιον το βλέπουν 80.000 άτομα; Αυτό είναι το επίπεδο μας. Εγώ δηλαδή φταίω για την κατινιά και το κουτσομπολιό μιας ολόκληρης χώρας;





Συνειδητά έγινε;

Τα πάντα γίνονται συνειδητά από μένα. Σ' αυτή την εκπομπή διασκέδαζε κόσμος, έπαιρνε τηλέφωνο κι έλεγε ό,τι του κατέβαινε και ξέδινε! Όταν τώρα κάποιοι βρίζανε, τους έλεγα να συνεχίσουν, διότι αντί να ξεσπάνε στα παιδιά τους ή στις γυναίκες τους ή στον άντρα τους, το κάνανε σε μένα. Είμαι σίγουρος ό,τι πολλοί απ' αυτούς που έμπαιναν στον κόπο να τηλεφωνήσουν για να εκφράσουν μίσος, ήτανε διαταραγμένοι άνθρωποι.



Σ' αυτή την εκπομπή εισέπραξες πρώτη φορά ρατσιστικό μίσος για τη σεξουαλική επιλογή σου;

Όχι, αν κι εκεί το έκρυβα. Δεν είχα κανένα λόγο να φαίνομαι. Αυτό έγινε το 1999 σε μια εκπομπή με τον Βαλλιανάτο όπου μίλησα ανοιχτά. Μέχρι τότε μπορεί να νόμιζαν ότι είμαι γκέι, στρέιτ, μπάι...



Ή και ασέξουαλ.

Α, μπράβο. Πολύ πριν το ''Φτυάρι'', όμως, είχα βγει σε εκπομπές με τέτοια θεματική σε μεγάλα κανάλια. Η Νατάσσα η Ράγιου, που την αγαπώ πολύ, μου είχε δώσει βήμα. Πολύ καλό παιδί, αλλά την έφαγαν. Τη βλέπετε πουθενά τώρα;



Η Ράγιου δεν είχε κατηγορηθεί ότι εξαιτίας μιας εκπομπής της αυτοκτόνησε ένας άνθρωπος;

Αυτά είναι παραμύθια, άλλοι ήταν οι λόγοι που δεν πήγε μπροστά η Ράγιου. Τη γνωρίζω καλά εκείνη την περίοδο και θα σας τό 'λεγα, να είστε σίγουρος. Ο Κώστας Μυλωνάς επίσης με είχε βοηθήσει. Μου έδωσε βήμα σε εποχές άκρως ρατσιστικής συμπεριφοράς απέναντι μου. Γιατί αυτό είναι φασισμός! Να γίνονται δυο - τρία τηλεφωνήματα από κάποιους και να μη σε δέχεται κανείς πουθενά. Φασισμός είναι να σε κάνουν γραφικό. Λέπρα είναι ο φασισμός κι εγώ τη λέπρα τους τη βίωσα για τα καλά.



Και στην οποία λέπρα συνέχισες να τσαλαβουτάς με τη σιχαμερή εκπομπή του Καμπούρη στο EXTRA.

Ακούστε, πριν απ' την εκπομπή αυτή, είχα συμμετάσχει στο τελευταίο επεισόδιο των ''Δύο ξένων''. Με κάλεσε ο Ρήγας και με πλήρωσε κανονικά ο άνθρωπος σαν ηθοποιό. Έπειτα, δεν καταλαβαίνω γιατί συνδέθηκα με το ''Ερωτοδικείο'' της Μιχαλονάκου, μιας γυναίκας χωρίς κανένα επίπεδο, που πήγα μόνο μία φορά και αυτή φυσικά η εκπομπή ανέβηκε στο youtube. Ξύλο είχαμε παίξει στα παρασκήνια! Της έλεγα ''Μωρ' είσαι καλά, δημοσιογράφος εσύ στην ΕΡΤ, αντί να κάνεις μια εκπομπή με ποιοτικές ερωτικές ιστορίες, προβάλλεις όλη την ευτέλεια;'' Ήταν με τον Ναούμ τον δικηγόρο τότε στην εκπομπή της. Η κυρία, όμως, ήθελε να μιμηθεί την Πάνια, που τότε έσκασε μύτη, και έβγαινε στην κάμερα με μίνι χωρίς κυλότα. Την έδειχναν οι δημοσιογράφοι και γράφανε ''Εγκαίνια! Ανοίξαμε και σας περιμένουμε''! Σας λέω ατύχησα και στο τραγούδι. Ο συνθέτης Νίκος Τερζής με παρέλαβε στα χέρια του το 1993 και μού 'γραφε τραγούδια της πλάκας. Ας μάθει ο κόσμος ότι το τραγούδι ''Εθνικός Σταρ'', παρ' όλο που το έχω χρεωθεί εγώ μουσικά και στιχουργικά, ήταν δικό του! Δεν το πετάω σήμερα, γιατί ο στίχος ''Την Ελλάδα την έχουν κάνει γελάδα'', οι φασίστες δηλαδή που την αρμέγουν τη χώρα τώρα, ήταν πολιτικός.





Πες μας και για τον Καμπούρη.

Ταλαιπωρήθηκα πολύ κι είπα ότι θα τα κάνω όλα μόνος μου. Το 2007 έκανα δυο εκπομπές στο EXTRA που σατίριζα την επικαιρότητα με διάφορα βίντεο. Κάτι που απαιτούσε κόπο, όπως καταλαβαίνετε, και πολλούς συνεργάτες.Ο σπόνσορας της εκπομπής, ο γνωστός Μαραβίλιας με τα νυφικά και τα γραφεία τελετών, αποχώρησε. Μαζί του αποχώρησε ξανά ο Όμηρος Ευστρατιάδης, αφού προηγουμένως είχε χώσει τον ανιψιό του, τον Αλφόνσο, κι εγώ είχα ενστάσεις γι' αυτό. Φεύγει, λοιπόν, ο χορηγός, φεύγει ο ανιψιός, την κάνει κι ο Ευστρατιάδης. Έτσι, μου έγινε πρόταση να συμπαρουσιάζω εκπομπή με τον Καμπούρη. Για να μη φύγω δηλαδή, μου έδωσαν απ' το κανάλι εκπομπή με τον Καμπούρη ως συμπαρουσιαστής και όχι ως πάνελ, προσέξτε, έχει διαφορά. Το όνομα αυτού του κυρίου που έστηνε καυγάδες με όλα τα νούμερα δε θέλω ούτε στο στόμα μου να το πιάνω. Σύντομα κατάλαβα ό,τι όχι μόνο δεν προσφέρω τίποτα εκεί πέρα, αλλά ένιωσα και ντροπή για μένα τον ίδιο. Γι' αυτά τα κωλο-οχτακόσια ευρώ που μου δίνανε, σας μιλάω ειλικρινά, πήγαινα κάπου να πιω καφέ και εισέπραττα την κοροϊδία και τα κακά vibes του κόσμου.

Σου κόστισε ψυχολογικά; Μόνο; Ξέρετε πόσο έκανα να το ξεπεράσω; Για ενάμισι χρόνο κόντεψα να πάθω μεγάλη ζημιά. Και πώς αλλιώς; Ξέρετε τι είναι να μπαίνουν οι μισοί απ' τους καλεσμένους στην εκπομπή και να μου εύχονται ''Καλά εγκεφαλικά''; Μια Κόλαση του Δάντη ήταν εκείνη η εκπομπή με τον Καμπούρη!