Omwonenden van Schiphol verzetten zich tegen iedere vorm van uitbreiding van de nationale luchthaven, zolang tienduizenden vakantievluchten niet zijn overgeheveld naar Lelystad. Dat is naar verwachting pas na 2023.

De omwonenden, vertegenwoordigd door de bewonersdelegatie van de Omgevingsraad Schiphol, willen dat tot die tijd wordt vastgehouden aan het huidige vliegplafond. Dat betekent­­ 500.000 starts en landingen per jaar, wat al op een haar na is bereikt­­.

“Luchthaven Lelystad moet open, zodat Schiphol kan worden ontlast”, zegt Matt Poelmans namens de bewonersdelegatie van de Omgevingsraad Schiphol. “Maar met alleen de opening zijn we er nog niet. Een paar duizend vliegbewegingen van Schiphol naar Lelystad verplaatsen biedt geen soelaas. Pas als er 45.000 starts en landingen zijn verplaatst, willen wij praten over het verhogen van het vliegplafond op Schiphol.”

De Omgevingsraad Schiphol is een belangrijk adviesorgaan van de regering. In 2008 werd binnen dit overlegorgaan, toen nog de Alderstafel geheten, een akkoord bereikt tussen omwonenden, bestuurders en de luchtvaartsector over de groei van Schiphol. Dit akkoord werd door de Rijksoverheid omarmd, inclusief het huidige vliegplafond, dat nog loopt tot en met 2020.

Onderdeel van de afspraken was ook dat vakantievluchten van Schiphol naar Lelystad zouden worden verplaatst, maar tot dusver is daar niets van terechtgekomen. Het kabinet stelde de opening van de nieuwe vakantieluchthaven in februari opnieuw uit.

Gespannen verhoudingen

Nu de bovengrens op Schiphol op een haar na is bereikt, wil de luchtvaartsector het liefst zo snel mogelijk een verhoging van het vliegplafond. De verhoudingen binnen de Omgevingsraad Schiphol zijn gespannen, terwijl het de bedoeling is dat omwonenden, bestuurders en de luchtvaartsector tot een gezamenlijk advies komen aan de regering.

De harde opstelling van beide kampen maakt het niet makkelijk voor minister Cora van den Nieuwenhuizen van infrastructuur en waterstaat. Zij moet uiteindelijk de knoop doorhakken over de groei van Schiphol na 2020. De situatie is op scherp gezet door haar recente besluit om de opening van Lelystad uit te stellen. Deze beslissing leidde tot grote vreugde bij actievoerders in het oosten van het land, maar tot frustratie bij de luchtvaartsector en de omwonenden van Schiphol.

Het duurt nu immers nog jaren voordat er een substantieel aantal vluchten naar Lelystad kan worden overgeplaatst, zoals in 2008 werd afgesproken­­. Zelfs al gaat Lelystad in 2020 open, dan nog kunnen daar de eerste jaren nog maar twee- tot vierduizend starts en landingen plaatsvinden. Dit aantal kan groeien tot maximaal tienduizend vliegbewegingen in 2023. Dat komt doordat er in het luchtruim rond Lelystad rekening moet worden gehouden met aanvliegroutes van Schiphol en het militair luchtruim. Naar verwachting komt er pas in 2023 een nieuwe indeling van het Nederlandse luchtruim waardoor de luchthaven wel kan doorgroeien naar de afgesproken 45.000 starts en landingen.

'Over ons lijk'

Het uitstel van de opening van Lelystad is niet het enige dat omwonenden dwarszit. Poelmans: “Er zijn meer afspraken geschonden. Van glijvluchtlandingen, geluidsarme startprocedures en minder nachtvluchten is weinig terechtgekomen.” Verder doorgroeien op Schiphol gaat dus niet zo maar gebeuren, want omwonenden vrezen dat de ruimte dan weer wordt ‘verspild’ aan vakantievluchten. “Over ons lijk”, zegt Poelmans.

Hij heeft wel begrip voor de strijd van actiegroepen als HoogOverijssel die juist vechten tegen de opening van luchthaven Lelystad. Maar wijst er wel op dat de overlast niet vergelijkbaar is. “Ik steun hun streven om de groei van de luchtvaart af te remmen. Maar in Overijssel gaat het om vliegtuigen die op 1800 meter hoogte vliegen. Hier hebben wij te maken met vliegtuigen die op 500 meter overvliegen.”

Lees ook: Lelystad bruist van de energie. Er komen hotels, de jachthaven is volop in ontwikkeling, bedrijven tonen interesse. Maar alles hangt samen met het vliegveld in Lelystad: dat moét op tijd open.