Het is geen nieuw gegeven: elk personeelslid in de woonzorgsector loopt de benen van onder het lijf. Het tekort is een verhaal dat het personeel al jaren aanklaagt. Veel kunnen ze er zelf niet aan doen en de directie van commerciële woonzorgcentra vindt vaak niet dat ze iets moeten veranderen. Want wettelijk gezien respecteren ze de personeelsnorm van de overheid. Wat is dan eigenlijk het probleem?



Hoeveel personeel er op een afdeling moet zijn, is een complex gegeven: het aantal wordt bepaald op basis van de zorgtegraad van de bewoners. Hoe zwaarder de zorg voor iemand, hoe meer geld het Riziv vrijmaakt om die zorg te kunnen betalen. Zijn er op een afdeling veel bewoners die fysiek afhankelijk zijn (dat wil zeggen: ze zitten in een rolstoel en kunnen zichzelf niet langer wassen, zich aankleden of behelpen bij het eten) dan kan er meer personeel worden ingezet.



In realiteit is het vaak zo dat er 2 tot 4 personeelsleden op een afdeling van 50 bewoners aanwezig zijn. En dat is conform de personeelsnorm van de overheid. Een absolute minimumnorm dus. 's Nachts moeten er wettelijk gezien 2 personeelsleden per 50 bewoners aanwezig zijn. In realiteit is het zo dat er vaak niet meer dan 2 personeelsleden voor een héél woonzorgcentrum aanwezig zijn.