Sander de Groot van NRG denkt dat het perspectief van de nieuwe kerncentrale groot is: "In het geval van een incident kan er eigenlijk niets misgaan, het systeem stopt vanzelf. Bovendien kunnen er geen radioactieve stoffen vrijkomen uit het zout."

Ook blijft er veel minder afval over. "De splijtstof en vervelende splijtstofproducten worden continu bestraald en op die manier brand je het langlevende afval vanzelf op", legt De Groot uit. Het afval dat toch nog overblijft, is veel minder lang radioactief: een paar honderd jaar in plaats van honderdduizenden jaren.

De haalbaarheid van zo'n nieuw soort centrale hoeft volgens hem niet meer bewezen te worden, omdat er in de jaren 50 van de vorige eeuw al korte tijd opstellingen in productie waren. Er moet nog wel veel gebeuren om deze vorm van kernenergie opnieuw, en nu op grote schaal, commercieel aantrekkelijk te maken.

Kennis opbouwen

"Het ontbreekt nog aan voldoende kennis over zout en over de interactie daarvan met materialen", aldus De Groot. Dat is precies waar ook vanuit het buitenland interesse voor is. Zo kreeg de reactor in Petten deze week bezoek van de Amerikaanse deskundige Kirk Sörensen, die plannen heeft om deze nieuwe soort centrale te bouwen in de Verenigde Staten.

Twee weken geleden maakte de Amerikaanse overheid bekend de nieuwe generatie kerncentrales met subsidies te willen stimuleren.

Kritiek

Er is veel kritiek op het gebruik van kernenergie. Na de ramp in Fukushima van 2011 besloot Duitsland alle kerncentrales te sluiten. In België kampen de reactoren in Doel en Tihange voortdurend met problemen. Toch werken wetenschappers nu aan een doorstart.