Deze redenering gaat voorbij aan het feit dat er voor de overheid echt nog wel andere, goedkopere manieren bestaan om deze nobele doelstelling te realiseren. Globaal gezien kan er met wetgeving en normering al veel bereikt worden.

Het tweede probleem met deze redenering is van individuele aard. Wat baat het als u met een hybride salariswagen rijdt die de helft uitstoot maar met een gratis tankkaart tegelijkertijd aangemoedigd wordt om dubbel zoveel kilometers af te leggen? Dit is wat salariswagens echt schadelijk maakt: het verband tussen het individuele gedrag en de werkelijke kost wordt volledig tenietgedaan. Waarom zou u ook nog maar één seconde een vervoersalternatief overwegen? Van uw werkgever en de overheid krijgt u een auto en per jaar duizenden gratis kilometers. De vrijheid is er misschien wel, maar de keuzes zijn niet eerlijk en niet duurzaam.