Joanna Jędrzejczyk w nocy z soboty na niedzielę polskiego czasu zmierzy się z Walentyną Szewczenko w walce o mistrzostwo świata UFC wagi muszej (57 kg)

– Zawsze byłam najsilniejsza, najdynamiczniejsza, najzwinniejsza właśnie wtedy, gdy mogłam ważyć 57 kilo. Dlatego ta walka będzie wyglądała inaczej, lepiej – tak jak i przygotowania – zapowiada nasza zawodniczka

– Mogłam jeść więcej. Zdrowo, ale bardziej kalorycznie. Ciało i głowa się regenerowały, byłam zdolna do jeszcze lepszego treningu! Wszyscy widzą, że jestem zupełnie inną zawodniczką – tłumaczy Jędrzejczyk

Rozmawiamy w poniedziałek, a pani nadal na Florydzie. Zazwyczaj w tym czasie była już pani na miejscu pojedynku. W sobotę w Toronto walka z Walentyną Szewczenko o mistrzostwo świata UFC wagi muszej (57 kg).

Toronto znajduje się w tej samej strefie czasowej, nie ma zatem sensu lecieć wcześniej, dłuższa aklimatyzacja nie jest konieczna. Dziś byłam jeszcze w klubie i miałam ostatni, naprawdę wspaniały trening! Bardzo lubię tydzień poprzedzający walkę i wydarzenia z nią związane, czerpię z nich energię. Mam późny lot, a we wtorek trochę odpocznę, będąc już w Toronto. Mieszka tam dużo Polonii. Cieszę się, że otrzymuję mnóstwo wiadomości od ludzi, którzy przyjdą na mój pojedynek. To bardzo motywujące.

Na walkę wyjdzie pani ubrana w koszulkę z napisem "Making History". Tworzenie historii jest równie istotne jak zwycięstwo z tak wymagającą rywalką jak Szewczenko?

Samo przystąpienie do tego pojedynku to jest już kawał historii! Wracam do wyższej kategorii wagowej, w której nie walczyłam od czterech lat. Zwycięstwo będzie świadczyło o tym, że jestem jedną z najlepszych zawodniczek na świecie, które kibice widzieli w ostatnich latach. Widzę, jak ludzie odbierają tę walkę. Wygrana z Walentyną to będzie coś naprawdę dużego!

Może pani zostać pierwszą w historii UFC mistrzynią dwóch kategorii wagowych.

To ogromne wyróżnienie, że UFC zwróciło się do mnie z ofertą tej walki. A ja nie wahałam się jej przyjąć.

Dostępne dane wskazują, że jest pani od Szewczenko minimalnie wyższa (167–165 cm), choć urodzona w Kirgistanie reprezentantka Peru pierwsze potyczki w UFC stoczyła w kategorii koguciej (61 kg). Pani przez dwa i pół roku była mistrzynią wagi słomkowej (52 kg).

Dziesięć lat temu i dawniej trzy razy walczyłyśmy w mistrzostwach świata w muay thai, ale nie pamiętam, która z nas jest wyższa. Jesteśmy podobnego wzrostu. Cieszę się natomiast z tego, że proces zbijania wagi w bieżących przygotowaniach wyszedł znakomicie! Już teraz mam jedynie dwa kilogramy nadwagi, a to bardzo niewiele jak na "fightweek".

Jaki był ten obóz treningowy w Coconut Creek?

Lepszy, znacznie łatwiejszy niż wcześniej. Wiecie, że nigdy nie narzekałam na zbijanie wagi, to część mojej pracy. Jednak ostatnio mogłam jeść więcej. Zdrowo, ale dostarczałam organizmowi więcej kalorii. Ciało i głowa się regenerowały, byłam zdolna do jeszcze lepszego treningu! To było niesamowite! Od dawna wiedziałam, jaki wysiłek wiąże się ze zrzucaniem kilogramów. Ale teraz jeszcze lepiej zrozumiałam, jak ma się wtedy przekichane, ile się straci, jak to wpływa na formę...

Limit wagi muszej to 57 kilogramów – o pięć więcej niż słomkowej.

Pozbywanie się ostatnich kilogramów zawsze kosztowało mnie najwięcej energii. Tego ubytku po piątkowym ważeniu tak naprawdę nie da się przywrócić w ciągu trzydziestu paru godzin, które pozostają do walki. Zawsze byłam najsilniejsza, najdynamiczniejsza, najzwinniejsza właśnie wtedy, gdy mogłam ważyć 57 kilo. Dlatego ta walka będzie wyglądała inaczej, lepiej – tak jak i przygotowania.

Zwiększyły się pani możliwości destrukcyjne?

Nie tylko ja to dostrzegam. Widzą to przede wszystkim moi trenerzy, ale i inni. W klubie każdy podchodził i gratulował mi ruchu w kierunku wyższej kategorii wagowej. Wszyscy widzą, że jestem zupełnie inną zawodniczką.

Czy jednak nadal nie powinniśmy uważać Szewczenko za nieco silniejszą fizycznie?

Jest trochę silniejsza, trochę większa. Potrzeba mi odpowiedniego procesu nawodnienia po ważeniu i tyle. Wszystko będzie dobrze. Walentyna jest bardzo solidna, mocna, ma doświadczenie. W ostatniej walce zdominowała rywalkę, ale uważam, że tamta przeciwniczka nie była jej godna. Stąd taki scenariusz potyczki.

Bodaj 22 listopada napisała pani w internecie, że zakończyła najbardziej udany dzień treningu.

Jestem prawdziwym fighterem i sparingi kosztują mnie dużo emocji, energii. Jednak skok, jaki poczyniłam w ostatnich dwóch, trzech tygodniach obozu, był niezwykły. Wspólnie z trenerami wiemy, że jesteśmy na dobrej drodze, aby wygrać tę walkę w świetnym stylu. Tak jak przed poprzednimi pojedynkami, sparowałam niemal wyłącznie z mężczyznami. Po to, abym mogła być jak najbardziej wydajna w trakcie walki. Z dziewczynami tylko trenuję, a sparuję głównie z facetami.

Szewczenko, tak jak pani, ma w dorobku kilka tytułów mistrzyni świata w muay thai. To będzie pojedynek na ciosy i kopnięcia?

Myślę, że tak, choć spodziewam się, że Walentyna może poszukać sprowadzenia walki do parteru.

Czym się pani przeciwstawi?

Moje zapasy bardzo się poprawiły i mocno zaznaczyłam to w bieżących przygotowaniach. Popracowaliśmy nad taktyką. Każdy zastanawia się, jak wyglądają moje zapasy i grappling. Wiele razy mogłam się już wykazać obroną przed sprowadzeniami do parteru, ale tak naprawdę ludzie nigdy dłużej nie widzieli, jaką jestem zapaśniczką i grapplerką. Ja jednak dobrze wiem, ile potrafię.

Szewczenko twierdzi, że wyniki trzech walk rozegranych w latach 2006–08, wygranych przez nią na punkty, jednak mają na panią wpływ.

Uwierzcie mi, że tak nie jest. Ja też wiele rzeczy mogłabym powiedzieć, ale liczyć będzie się jedynie efekt końcowy naszej rywalizacji. Pierwszy krok – znaleźć cel, wymarzyć go sobie, a potem ciężko pracować na jego realizację.

Ma pani w głowie kolejne cele, czy to jedna z tych walk, przed którymi nie ma sensu wiele planować?

Oczywiście koncentruję się na tym pojedynku, od niego zależy przyszłość. Jednak kolejnym krokiem zdecydowanie powinna być walka o tytuł UFC wagi słomkowej. Tego nie odpuszczę. Jestem kolejną pretendentką po Jessice Andrade. Słychać coraz więcej plotek, że jej walka o pas z Rose Namajunas odbędzie się na przełomie marca i kwietnia. Wierzę, że w drugiej połowie 2019 roku będę mogła powalczyć o odzyskanie tego tytułu.

Mamed Chalidow nie zdołał zrewanżować się Tomaszowi Narkunowi. Skoro powiedział, że kończy karierę, to chyba należy potraktować jego słowa poważnie.

Myślę, że tak. Jest wielu wspaniałych zawodników, ale ta informacja przybiła cały świat MMA, nie tylko w Polsce. Przez wiele lat mogłam uczyć się od Mameda, to był dla mnie zaszczyt. To smutna decyzja, ale Mamedowi należą się wielki szacunek i podziękowania za wszystko, co zrobił dla polskiego MMA. Swoją charyzmą i inteligencją zauroczył wielu ludzi. Był wspaniałym zawodnikiem, ale przede wszystkim jest wspaniałym człowiekiem, mężem, ojcem i wzorem dla młodzieży.

Mistrz KSW w dwóch kategoriach wagowych Mateusz Gamrot wyrośnie na zawodnika klasy światowej? Obserwuje go pani na bieżąco, bo również trenuje w American Top Team.

Mateusza widzę w UFC! Wykonał świetną pracę w KSW i zobaczymy, jaki będzie jego następny krok. Gdy na niego patrzę, rozpiera mnie duma. Widać, w jaki sposób kończy trening. Zawsze ma w sobie jeszcze głód, tak jak ja! On też jest wzorem do naśladowania, to definicja mistrza. Po treningu uderzał jeszcze w worek, nie szedł się najeść. Wiedział, że musi się trzymać diety i osiągnąć niski limit wagi. Zrobił to po mistrzowsku!

A sobotnia walka Gamrota z Kleberem Koike Erbstem o pas KSW wagi piórkowej?

Pięknie ją rozstrzygnął, choć Koike jest przecież zawodnikiem bardzo wysokiej klasy. Ten dzieciak powinien pokazać wszystkim, jaki jest wspaniały. Powinniśmy go w tym wesprzeć i pozwolić mu to zrobić. Powinniśmy pokazać światu, jakich mamy wspaniałych zawodników! Mateusz to materiał na mistrza UFC.