Po blisko półrocznym proteście lekarzy, w lutym tego roku minister zdrowia Łukasz Szumowski podpisał z rezydentami porozumienie, przez lekarzy nazwane "gorzkim kompromisem"

Zakładało, że rząd przeznaczy sześć procent PKB na ochronę zdrowia do 2024 roku, a specjaliści i rezydenci dostaną podwyżki

W zamian lekarze wrócili do umów opt-out, które wcześniej masowo wypowiadali, czyli do pracy powyżej 48 godzin tygodniowo

Teraz jednak, po przeczytaniu projektów ustaw, które mają wdrożyć zasady zawartego z ministerstwem porozumienia, lekarze mówią wprost: to próba oszustwa

***

Magda Gałczyńska, Onet: Zgodnie z obietnicą, po trzech miesiącach od zawarcia porozumienia rząd przedstawił projekty ustaw, które mają usankcjonować wasze ustalenia z lutego. I pojawił się problem... Co się stało?

Damian Patecki, wiceprzewodniczący Porozumienia Rezydentów OZZL: Powiem wprost: czujemy się oszukani. Ja dziś bardzo żałuję, że podpisałem to lutowe porozumienie, bo ono nie jest realizowane.

Dlaczego?

Wydawałoby się, że nie jest wielkim problemem przełożenie naszych, bardzo szczegółowych ustaleń z lutego na język prawniczy tak, żeby obie strony były zadowolone. Ale okazało się, że rządzący nie mogli się powstrzymać od próby szukania jakichś marnych, groszowych oszczędności kosztem lekarzy. To jest wręcz żenujące. Tym bardziej, że mam wrażenie, że oni tam sądzili, że my jesteśmy jakimiś głupkami, że nie śledzimy projektów ustaw, jakie pojawiają się na stronach Rządowego Centrum Legislacji czy w Biuletynie Informacji Publicznej. Że nie zauważymy ich prób oszustwa.

A na czym to oszustwo polega?

Podam przykłady. W porozumieniu ustaliliśmy, że nakłady na służbę zdrowia będą sukcesywnie rosły do sześciu procent PKB. Rozpisaliśmy to dokładnie, o ile procent mają one wzrosnąć każdego roku. Tymczasem, jak się wczytamy w rządowy projekt ustawy, to te zapisy są tak mało precyzyjne, jakby ktoś chciał sprawę rozmydlić. I wygląda na to, że w praktyce pieniędzy na ochronę zdrowia będzie mniej, choć pozornie, na papierze wszystko niby się będzie zgadzało.

A przecież wy i tak poszliście tu na ustępstwa, bo wasz pierwotny postulat zakładał wzrost finansowania służby zdrowia do 6,8 procent PKB w ciągu trzech lat, czyli do 2020 roku. Zgodziliście się na mniej, na sześć procent do 2024 i, jak pan mówi, nawet to nie jest pewne?

Nie jest. I to jest właśnie jedna z prób oszukania nas. A myśmy to porozumienie podpisali głównie dla dobra pacjentów. Wiedzieliśmy, że nie jest idealne, ale cóż, byliśmy "jak Gowin"... Nikt się nie cieszył, ale widzieliśmy w tym sens. A teraz rząd nam to poczucie sensu odbiera przez jakieś prawne kruczki. To jest wręcz upokarzające.

Co jeszcze wam się nie zgadza?

Choćby kwestia pracy lekarza po specjalizacji w kraju. W lutowym porozumieniu ustaliliśmy po prostu, że dwa lata po specjalizacji lekarz musi przepracować w służbie zdrowia w Polsce. I tyle, nie było żadnych dodatkowych zapisów. A teraz w projekcie ustawy czytamy, że lekarz musi być zatrudniony na cały etat, w jednej placówce, że placówka musi być finansowana ze środków publicznych...

Po co to wszystko?

Nie wiem, dla mnie to jest bzdura. Do tego dochodzi kwestia dodatków finansowych, których warunki otrzymania nie były zbyt restrykcyjne.

A teraz już są?

Owszem. Okazuje się, że bez pełnego etatu w państwowym szpitalu czy poradni nikt tych pieniędzy na oczy nie zobaczy! Tak sobie rządzący w projekcie ustawy zapisali. A to są, powiem to wprost, kompletnie bzdurne obostrzenia, bo co mają zrobić tacy stomatolodzy albo patomorfolodzy? Oni bardzo rzadko pracują w państwowych placówkach, często nie mają pełnego etatu. Nie ze swojej winy. A tu rząd zdecydował, że im się te finansowe dodatki nie będą należały. To jest po prostu ordynarna próba oszustwa!

Albo próba oszczędności?

Dokładnie, takie desperackie liczenie, że choć jedna czy dwie osoby się na podwyżki nie "załapią". Wstydliwe. I podobne triki próbują przemycać w kwestii podwyżek dla specjalistów.

To znaczy?

Już wyjaśniam. Założenie było takie, że podwyżkę dostanie każdy lekarz, który będzie brał dyżury w jednej placówce. Spokojnie mógł sobie dorabiać, na przykład w innej poradni czy w hospicjum, byle dyżurował na terenie jednego szpitala. A teraz okazuje się, że rządzący wymyślili kolejne komplikacje.

Jakie?

A takie, że wpisali do projektu ustawy restrykcyjny zakaz pracy gdziekolwiek indziej. Żeby dostać wynegocjowaną z ministrem podwyżkę, trzeba być zatrudnionym tylko w jednym miejscu. To kolejna próba szukania jakichś groszowych, marnych oszczędności, oczywiście naszym kosztem. Łamanie zasad wypracowanych w porozumieniu nie znajduje żadnego wytłumaczenia, to jest niewybaczalne!

"W środowisku jest ogromne rozgoryczenie"

Próbowaliście sygnalizować w ministerstwie, że są tak poważne rozbieżności między tym, co ustaliliście, a obecnym projektem ustawy?

Oczywiście. Ich tłumaczenia były po prostu żenujące. Że ktoś inny pisał, że czegoś nie dopisał, że coś pojawiło się przez pomyłkę... No, przecież to jest traktowanie nas jak idiotów! Liczyli może na to, że nie wyłapiemy tych kombinacji.

Ale wyłapaliście. I co teraz?

Cóż, liczymy na to, że projekt zostanie poprawiony. Chociaż szczerze mówiąc, ja w to wątpię. Bo nie bez powodu napisali taki właśnie tekst, boję się, że będą się przy nim upierać.

I co zrobicie? Znów wypowiecie opt-outy?

Nie wiem, ale sam fakt, że sytuacja wygląda jak wygląda, fatalnie świadczy o możliwości prowadzenia dialogu z rządem. Po prostu nie są ludźmi, którym można zaufać. I nie dziwię się, że protest osób niepełnosprawnych wciąż trwa i że żądają konkretów, na piśmie.

Wrócę do mojego pytania - co zrobicie, jeśli projekt się nie zmieni?

Będziemy znów protestować. Bo wygląda na to, jakby minister Szumowski sam swoim postępowaniem namawiał nas do powrotu do protestu. W środowisku jest ogromne rozgoryczenie, jakbyśmy siedzieli na beczce prochu. Wcześniej lekarze "na dole" postanowili dać szansę rządowi i wrócić do pracy ponad miarę i ponad siły. Dla pacjentów i dla ratowania systemu. Teraz wystarczy, że ci lekarze, którzy uwierzyli w nowe otwarcie, stwierdzą, że nadziei nie ma. I wtedy, jak sądzę, większość środowiska uzna, że nie warto zostawiać całego życia w szpitalu, nie warto się poświęcać, bo druga strona nie jest do tego zdolna. I zbyt wielu nas do leczenia nie zostanie.

Ma pan jeszcze nadzieję?

Nie za wielką. Tym bardziej, że próbuje się nas gnębić także na innych polach. Była inna ustawa, która wszystkim pracownikom ochrony zdrowia gwarantowała niewielki wzrost wynagrodzeń w latach 2020 - 2021. A teraz okazuje się, że szykowana jest nowelizacja, na mocy której nas, rezydentów i stażystów, chce się z tej grupy "podwyżkowej" po prostu wyrzucić. Tego nie potrafimy zrozumieć.

Dlatego ja już raczej nie mam nadziei. Miało być lepiej, a wygląda na to, że będzie jak u Kononowicza. Nie będzie niczego. Ani wzrostu nakładów na służbę zdrowia, ani końca pracy na wielu etatach, po kilkanaście godzin dziennie... W efekcie może się to skończyć tak, że w ogóle nie będzie w Polsce służby zdrowia, bo takiego życia jak nasze, lekarskie na dłuższą metę nikt nie wytrzyma. I nawet nie będzie chciał wytrzymać, bo skoro rząd sądzi, że może nas na każdym kroku próbować upodlić, skoro sam nie chce zrobić kroku w tył, to czy w imię ratowania systemu my jako jedyni mamy wypruwać sobie żyły?

Damian Patecki jest wiceprzewodniczącym Porozumienia Rezydentów OZZL, lekarzem rezydentem anestezjologii i intensywnej terapii w Centrum Urazowym Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Kopernika w Łodzi



Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi informacjami dnia? Polub Onet Wiadomości na Facebooku!