In de trein naar huis checkte ik Twitter even en direct viel mijn oog op een bericht van de man bij wie ik net op de koffie was geweest: Thierry Baudet. Hij retweette een foto van een groep zwarte vrouwen bij een bushalte en voegde er de volgende tekst aan toe: ‘Vergeet niet, CDA en VVD houden de grenzen open. Weigeren mensen terug te sturen. Laten Turkse vliegtuigen met IS-ers naar Nederland terugkeren’. De oorspronkelijke foto was op Twitter gezet door ene ‘Peet’, met de mededeling dat het leek alsof hij in Syrië woonde, in plaats van in Nederland.

In werkelijkheid ging het om een groep Eritrese christenen, die op zaterdag gebruikmaken van de Oosterkerk in Groningen. Niet erg kies om deze mensen in verband te brengen met IS, om het zacht uit te drukken. Precies hierover had ik het met ­Baudet gehad aan het einde van onze ontmoeting – waarom hij op sociale media zo gretig berichten rondslingert die bedoeld zijn om nieuwkomers/allochtonen/immigranten in een kwaad daglicht te stellen. Berichten over criminaliteit, zonder dat de identiteit van de daders vaststaat, soms ronduit nepnieuws: dat de Duitse piloot die zijn toestel met 149 inzittenden moedwillig liet crashen een moslimbekeerling zou zijn geweest.

Ja, had Baudet gezegd, ‘in de hitte van het moment’ kon hij weleens te snel op de retweetknop hebben gedrukt. Maar in het algemeen was het belangrijk het migratie-drama ‘te benoemen, benoemen en nog eens te benoemen’. “Dit probleem is veel groter dan de Stevo Akkermannen van deze wereld willen zien.” We zagen de dingen anders, dat was duidelijk. Ik vond dat hij mensen tegen elkaar opstookte en niet honoreerde dat de democratie staat of valt met de bereidheid ruimte te geven aan ieders ideeën, mits binnen de grenzen van de wet. Hij vond mij politiek correct en blind voor de grote gevaren die onze cultuur bedreigen.

Hele en halve fascisten

De Forum-leider had me uitgenodigd nadat ik in een eerdere column had geconstateerd dat er op een avond van zijn partij ‘hele en halve fascisten’ hadden rondgelopen, en dat deze lieden dus een zekere geestverwantschap proefden. Dit had Baudet pijnlijk getroffen, want hij zag zichzelf juist als ‘het ­tegenovergestelde van een fascist, een bestrijder van alle stromingen die de burgerlijke samenleving omver willen werpen’. Het leidde tot een pittig maar niet onprettig gesprek, een beschaafde oefening in geweldloze onenigheid.

Toch blijft het problematisch. Dit weekeinde verscheen een peiling onder leden van de Duitse anti-immigratiepartij AfD. 87 procent vindt dat er te veel buitenlanders zijn, 75 procent wijst het democratische systeem af, 42 procent wil een sterke man als Führer, 15 procent gelooft dat de geallieerden de ‘Auschwitz-leugen’ de wereld in hebben geholpen. Ik zou dat fascistische tendensen willen noemen. Wat doet Baudet? Hij retweet een foto van AfD-­tegenstanders, Antifa-demonstranten onder wie, toegegeven, ongure types, met als bijschrift: ‘Het échte fascisme marcheert door de Duitse steden’.

Maar wat is echt, wat is niet echt?

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.