Jesteś w dziale opinie portalu Gazeta.pl. Publikujemy teksty bardzo różne ideowo i zawsze wyrażają one poglądy autorów, a nie redakcji.

Widmo krąży po ulicach – widmo porażki Rafała Trzaskowskiego z Patrykiem Jakim. I to porażki katastrofy, porażki, jakiej nikt się nie spodziewał, porażki w stylu Bronisława Komorowskiego. Sugeruje to Robert Biedroń, sugeruje to Ernest Skalski, sugerują to również nie-PiS-owscy dziennikarze.

REKLAMA

Wszyscy mówią jak ruchy miejskie

Osobiście nie widzę większych różnic w kampaniach obu kandydatów. Owszem, Patryk Jaki wykonał świetny ruch, odwołując się do słoikowego wykluczenia i unieważniając stawiany mu zarzut bycia spadochroniarzem z Opola. Ale i sam Trzaskowski, kojarzony do tej pory z Krakowem i Brukselą, ładnie wszedł w buty rdzennego warszawiaka. Poza tym kampania jak kampania – ten porozmawia z ludźmi, tamten przejedzie się rowerem, ten będzie bronił miasta, tamten będzie go bronił jeszcze bardziej. Widać więc mnóstwo podobieństw, przede wszystkim w języku i programie. Obaj kandydaci mówią dziś bowiem językiem liberalnej, wielkomiejskiej lewicy, obaj przypominają uczniaków pilnie notujących pomysły ruchów miejskich. To nie tylko wielkie ideowe zwycięstwo lewicy (Jaki jest za in vitro, Trzaskowski idzie na paradę równości, obaj są za transportem miejskim), ale też paradoksalnie największa klęska ludzi lewicy. Nie oni są twarzami własnych postulatów. Jeśli wszyscy nagle mówią jak ruchy miejskie, to po co na te ostatnie głosować?

Janusz w sandałach

Mimo to, mimo tych bliźniaczych podobieństw, wciąż słyszę i czytam o fatalnej kampanii Trzaskowskiego i świetnej kampanii Patryka Jakiego. O tym, że ten drugi idzie jak burza, że jest bardziej energiczny, że mówi od serca, że jest autentyczny nawet w swej nieznajomości miasta. Czy Rafał Trzaskowski „odwali więc Bronka” w Warszawie, jak zwykło się nazywać sensacyjną porażkę Bronisława Komorowskiego w ostatnich wyborach prezydenckich?

Żeby zrozumieć, dlaczego są na to duże szanse, trzeba sobie uświadomić, dlaczego Komorowski przegrał. Otóż Bronisław Komorowski przegrał nie tylko dlatego, że miał fatalną kampanię, był pewny zwycięstwa i wręcz lekceważył wyborców. Bronisław Komorowski przegrał również dlatego, że po raz pierwszy zderzył się z falą zorganizowanej nienawiści. Każdy polityk ma wpadki, nie da się przez cały okres kampanii ustrzec jakichkolwiek błędów. Natomiast dzięki social media wpadki Komorowskiego po raz pierwszy w Polsce zostały rozdmuchane na tak ogromną skalę. Po raz pierwszy też memy, gify i żarty stały się skutecznym orężem w politycznej walce, po raz pierwszy retoryczny konstrukt internetowego Janusza znalazł swoje wirtualne uosobienie w postaci żywego polityka. Komorowski przegrał nie dlatego, że był słabym politykiem, ale dlatego, że na czas kampanii został Januszem w sandałach – postacią najbardziej pogardzaną w Polskim społeczeństwie, swego czasu nawet przez niektórych lewicowców.

I gdy wydawało się, że Platforma wreszcie zrozumiała swój błąd i ogarnęła social media, czego dowodem popularność posła Brejzy, a i sam Trzaskowski już mniej więcej wie, jak działa polityczny internet, to zza węgła wyłoniła się TVP. A tej konfrontacji już wygrać się nie da. O ile bowiem Komorowski (nieporadnie) walczył tylko z hejtem w sieci, o tyle Trzaskowski musi walczyć z hejtem w sieci dystrybuowanym przez telewizję publiczną równającą do poziomu telewizji stanu wojennego. O ile dzięki tysiącom wzmożonych kont da się walczyć na Twitterze i Fejsie z kłamstwami, o tyle nie da się walczyć z partyjną telewizją Rachoniów i Pereirów w PiS-owskich mundurach. Swojej telewizji Trzaskowski nie założy, a istniejące stacje, nawet jeśli stronnicze i PiS-owi niechętne, nigdy nie dadzą zrobić z siebie kogoś tak upadłego jak reżimowcy od Jacka Kurskiego. Tutaj nie może być żadnej symetrii i żadnej symetrii nie będzie.

Bronek z 2010 roku

Przez najbliższe miesiące będziemy więc czytać i słuchać o wspaniałym, energicznym Patryku Jakim, o jego odwadze, poświęceniu dla Warszawy i o aferale Trzaskowskim. I po tym festiwalu Jakiego w każdej lodówce znów usłyszymy obiektywne głosy, że Trzaskowski nie potrafi robić kampanii, a Jaki potrafi. I znów przeczytamy, że Trzaskowski zaraz „zrobi Bronka” w Warszawie.

Ale czy naprawdę zrobi? Tak, zrobi. Ale nie tego „Bronka”, co myślicie. Będzie to „Bronek” z pierwszej kampanii Bronisława Komorowskiego. Kampanii z 2010 roku, której symbolem były kolejki w nadmorskich kurortach. Im więcej bowiem będą warszawiacy słyszeć o tym, że Trzaskowski może przegrać, tym bardziej będą zdeterminowani, aby przy urnach się stawić. Im większe Jaki będzie sprawiał zagrożenie, tym bardziej skonsoliduje anty-PiS w Warszawie, który stanowi większość. Nikt już nie popełni błędu lekceważenia Andrzeja Dudy. Na tym właśnie polega paradoks wyborów w Warszawie: im lepszą w odbiorze kampanię ma Patryk Jaki, tym lepszy realny wynik może uzyskać Rafał Trzaskowski.