Twee jonge politici in een zaaltje dat klaargemaakt wordt voor de verkiezingscampagne. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

De partij van Marlin, momenteel geleid door Sylveria Jacobs, won zes van de vijftien zetels in het parlement en zal mogelijk met de USP (twee zetels) de tiende regering in tien jaar vormen. De opkomst op het eiland van circa 60 duizend inwoners lag met 59 procent opnieuw iets lager dan eerder in 2018.

Het Bovenwindse eiland Sint Maarten is sinds 2010 een autonoom land binnen het Nederlandse koninkrijk. In 2017, na de passage van de verwoestende orkaan Irma, kwam de NA-regering van William Marlin ten val. Op de achtergrond speelde een stevige ruzie tussen het kabinet-Marlin en de Nederlandse regering.

Nederland is op het Caribische eiland, net als op de eveneens autonome eilanden Aruba en Curaçao, verantwoordelijk voor Buitenlandse Zaken en Defensie. Maar binnen het koninkrijk houdt Nederland, als grootste en machtigste land, ook toezicht op zaken als financieel beheer en goed bestuur.

Wederopbouw

Na Irma zegde Den Haag in totaal 550 miljoen euro toe voor de wederopbouw van Sint Maarten. Nederland verbond hieraan wel twee voorwaarden, waaraan de regering van Marlin weigerde te voldoen: het opzetten van een zogeheten Integriteitskamer, en extra Nederlandse inzet bij de grensbewaking van het eiland. Marlin verweet Nederland een koloniale opstelling.

De partij van Marlin heeft de verkiezingscampagne gevoerd met onder meer de slogan ‘Wij hadden gelijk’. De kiezers op Sint Maarten hebben aan dit sentiment dus deels gehoor gegeven. De vorige regeringscoalitie, die veel meer tot samenwerking met Nederland bereid bleek, kwam bij elkaar opgeteld dit keer slechts tot vijf zetels.

Jongerenpartij

Opvallend in de uitslag zijn de twee zetels voor een nieuwe, geheel uit jongeren bestaande partij. De PFP, de Vooruitgangspartij, wordt geleid door Melissa Gumbs. Zij is de grootste stemmentrekker voor een toegenomen aantal jongeren dat dit keer besloot om wel naar de stembus te gaan.

Op Sint Maarten moet nu blijken of een nieuwe NA-regering zal kiezen voor een ‘ramkoers’ met Nederland, en wat dit kan betekenen voor de wederopbouw van het eiland, die in de afgelopen twee jaar onder supervisie van de Wereldbank veel trager is verlopen dan gehoopt. De kans bestaat dat de NA de Nederlandse hulp via de Wereldbank zelfs aan de kant zal schuiven.

Daarmee, zo menen NA-critici, komt opnieuw speelruimte voor de samenwerking tussen politici en (al dan niet internationale) zakenlieden met een slechte reputatie. Daarnaast wordt er rekening gehouden met een flinke toename van contracten voor bedrijven uit China, zoals de afgelopen jaren al het geval was.