واریکوسل اتساع و پیچ خوردگی غیرطبیعی شبکه وریدی (سیاهرگی) بالای بیضه‌ها است. در این مقاله به نقل از مجله معتبر سلامت اورولوژی جدیدترین و بهترین روش های درمان این بیماری را برای شما توضیح می دهیم.

واریکوسل چگونه درمان میشود؟

اغلب واریکوسل درمان نمیشود. درمان برای مردانی توصیه میشود که:

مشکلات باروری داشته باشند

درد

بیضه ی چپ رشد آهسته تری نسبت به راست داشته باشد

پسرانی که بیضه ی سمت چپ آنها کوچکتر است، احتمالا ریسک بیشتری برای داشتن مشکلات باروری در بزرگسالی دارند. هیچ دارویی برای درمان یا جلوگیری از واریکوسل وجود ندارد؛ اما مسکنهایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن ممکن است به کاهش درد کمک کننده باشند. در صورت نیاز، جراحی نوع اصلی درمان است. آمبولیزاسیون –Embolization- یا بطور خلاصه بسته کردن رگها یک درمان غیرجراحی است.

چه موقعی باید بیمار جراحی شود؟

عمل جراحی

راههای زیادی برای عمل جراحی واریکوسل وجود دارد. همه ی آنها شامل مسدود کردن جریان خون در رگهای pampiniform plexus است. (واریکوسل مجموعه ای از عروق خونی به نام pampiniform plexus را تحت تأثیر قرار می‌دهد)

جراحی باز

جراحی باز از طریق یک برش 1 اینچی انجام میشود. جراح برای دیدن رگهای کوچک از ذره بین یا میکروسکوپ استفاده میکند. جراحی میتواند تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام میشود. مزیت این روش حفظ شریان –سرخرگ- و عروق لنفاوی و عصب می‌باشد و میزان عود نیز کمتر است -حدود ۱ تا ۲٪-

فیلمی از جراحی عمل باز (دکتر کرمی)

جراحی لاپاروسکوپی

روش جراحی با لاپاروسکوپ که با ایجاد حدود سه سوراخ در شکم و فرستادن گاز به داخل شکم برای ایجاد فضای کافی برای کار انجام می‌شود. جراح از طریق یک دوربین خاص درون بدن را میبیند. این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام میشود؛ اما در این روش احتمال آسیب عروق بزرگ یا روده‌ها یا مثانه و… هر چند ناشایع وجود دارد.

نتایج جراحی

از آنجاییکه جراحان از برشهای کوچک درعضلات برای جراحی باز استفاده میکنند، زمان بهبودی و درد جراحی باز و لاپاروسکوپی مشابه هم است. مشکلات بعد از عمل بسیار کم هستند. این مشکلات عبارتند از:

واریکوسل از بین نمیرود یا دوباره عود میکند.

جمع شدن مایع اطراف بیضه (هیدروسل)

آسیب به شریانهای بیضه

درموارد کمی جراحی نمیتواند مشکل را برطرف کند. در موارد بسیار نادر، آسیب به شریانها ی بیضه موجب از دست دادن آن میشود. باقی ماندن یا تکرار مجدد واریکوسل در بیمارانی که جراحی کرده اند، کمتر از 1 در 10 نفر است. عمل های باز بدلیل اینکه با بزرگنمایی انجام میشوند، میزان پایداری یا عود کمتری دارند.

اغلب بیماران بعد از 2 روز با درد کمتری به فعالیتهای روزمره شان بازمیگردند.

آمبولیزاسیون پوستی

آمبوایزاسیون بوسیله ی رادیولوژیست انجام میشود. رادیولوژیست لوله ای را از طریق گردن یا کشاله ران وارد بدن کرده و از این طریق جراح می تواند رگ های آسیب دیده را مسدود کند. از اشعه ی ایکس برای بررسی رگهای بزرگ شده ی pampiniform plexus استفاده میکنند. سپس کویل ها یا بالن ها از طریق لوله باز میشوند تا رگها را مسدود کند. این جریان خون را در رگهای pampiniform plexus قطع میکند و واریکوسل بهبود میابد. این روش اغلب با بیهوشی عمومی انجام میشود. این عمل چند ساعت طول میکشد. بعضی از مشکلات آن عبارتند از:

باقی ماندن یا عود واریکوسل

احتمال عفونت در جاییکه لوله قرار گرفته است

درد شکم

آتروفی بیضه

آسیب شریانها

جمع شدن مایعات اطراف محل عمل شده

به یاد داشته باشید که این روش آخر، در اکثر مراکز انجام نشده است.