07/09/2017

Malgraŭ la represio kaj la amasinforma kampanjo, la striko de la peruaj instruistoj daŭras de pli ol 70 tagoj.

Fine de 2016, la registaro de la novliberala prezidento Pedro Pablo Kuczyski blokis la buĝeton de la nacia edukado kaj de la sansektoro. Laŭ la registaro, la 380 000 instruistoj en la publika sektoro estas tro multnombraj. Pro tio, li starigis «taksadon je puna karaktero», al kiuj devas submetiĝi la instruistoj. Tiuj, kiuj rifuzos ilin estos eksigitaj el la publika funkciado.

La 15an de junio, en Kuzco, la sindikato de instruistoj komencis senliman strikon por altigo de la salajroj kun nacia eĥo. Gepatroj kaj eĉ liceanoj surstratiĝis subtene al la instruistoj. Poste en la tuta regiono, la instruistoj ekstrikis.

Komence de aŭgusto, miloj da instruistoj el la tuta lando konverĝis al Limao, kie okazis amasa mitingo centre de la urbo. Temas nun pri la plej impona movado de antaŭ pluraj jaroj. La striko vastiĝis en la tuta lando, kun malsatstrikoj kaj okupadoj de publikaj konstruaĵoj en preskaŭ ĉiuj grandaj urboj.

La registaro ne hezitis subpremi perforte la movadon. Unue, ĝi dekretis, ke la striko ĉesu la 7an de aŭgusto, male ĝi efektivigos maldungojn pro disciplinaj motivoj. Tamen, la striko ne ĉesis. La registaro lanĉis poste veran amasinforman kampanjon kontraŭ la instruistoj. Pluraj amaskomunikiloj deklaris, ke la movado kondukitaj de la sindikatoj de instruistoj, estas manipulata de la terorisma organizaĵo Luma Vojo.

Tio ne sufiĉis por senkuraĝigi la instruistojn. Pro tio, la registaro promulgis la 29an de aŭgusto, urĝan dekreton, kiu kvalifas la strikon kontraŭleĝa kaj komencis uzadi amase polican subpremon. Kelkaj instruistoj arestitaj dum manifestacioj riskas ĝis 8 jaroj da malliberejo, akuzitaj pri «perforto kontraŭ la policistoj». Pasintan vendredon, la bildoj de la polica perforto cirkulis en la sociaj retoj, kio riskas plifortigi la mobilizadon de la instruistoj.