– Podczas swojego pożegnalnego meczu w Realu Madryt Zidane był bardzo poruszony. My zresztą również, gdyż legenda właśnie kończyła swoją przygodę z futbolem. Po spotkaniu do szatni wszedł Florentino Pérez i przywitał się po kolei z każdym zawodnikiem. To, co wydarzyło się potem, było nie do pomyślenia. W tamtym czasie najwyższe zarobki w Realu Madryt wynosiły 6,5 miliona euro. Robinho zażartował: „Prezesie, Zizou powiedział, że jeśli dostanie dwuletni kontrakt z zarobkami 6,5 miliona euro, to jeszcze nie kończy kariery”. Wszyscy się śmiali, ale Florentino na poważnie odpowiedział: „Jeśli chce, to zaraz przyniosę dokumenty, aby się podpisał”. Zidane przez chwilę pomyślał, spojrzał na prezesa i odpowiedział: „Nie, nie... Nie chcę już tego przedłużać”.

– Zidane był mistrzem. Zawsze wszystkim pomagał się odpowiednio ustawić na boisku. Przed każdym meczem wszystkich nadzorował. On był już trenerem będąc jeszcze piłkarzem. Florentino zawsze powtarzał, że Zidane gra w garniturze. Wprowadzał na boisko prawdziwą elegancję. On się nawet nie pocił! (Śmiech) Oglądanie go w akcji było czymś pięknym. Wydawało się, że tętno mu w ogóle nie przyśpiesza i zawsze utrzymuje się na jednostajnym poziomie.

– Pamiętam również pewną sytuację na mundialu w 2006 roku. Odpadliśmy właśnie z Francją, a po meczu Zidane wszedł do naszej szatni, aby wymienić się koszulkami z Ronaldo. Atmosfera była nieciekawa, praktycznie wszyscy płakali. Wtedy Ronaldo powiedział: „Zizou, zrób mi przysługę... Wyjdź stąd, ponieważ wszyscy płaczą i są wkurzeni. Gratulacje, zagrałeś coś niesamowitego, ale proszę, wyjdź”. Zidane zabrał koszulkę i w ciszy wyszedł.

– Ogólnie Zidane zawsze był gościem, który uwielbiał Brazylijczyków. Pamiętam, że podczas posiłków w Realu Madryt po lewej stronie siadali Hiszpanie, a po prawej obcokrajowcy. Jedynym Hiszpanem, który lubił spędzać z nami czas, był Sergio Ramos. Z kolei Zidane zawsze siadał u boku Ronaldo na końcu stołu.