Dat kreeg klas havo 2 een paar dagen geleden te horen. Herlen kwam in 2007 als vijfjarig meisje naar Nederland toe.Herlen valt net buiten de kinderpardonregeling die in 2012 door de regering in het leven is geroepen. Kinderen met een asielachtergrond, die gedurende hun minderjarigheid meer dan vijf jaar in Nederland hebben gewoond, komen in aanmerking voor een verblijfsvergunning.De Nederlandse overheid wil daarmee voorkomen dat kinderen de dupe worden van procedures die soms te lang duren. Omdat Herlen al meer dan vijf jaar in ons land woont, heeft zij een verblijfsvergunning aangevraagd op grond van het kinderpardon.Maar een paar weken geleden kreeg Herlen te horen dat haar aanvraag is afgewezen. Waarom? Ze valt net buiten de kinderpardonregeling.Die aanvraag is afgewezen omdat Herlen is geboren voordat haar vader asiel aanvroeg. Als zij was geboren nadat haar vader asiel had aangevraagd, zou ze op grond van het kinderpardon wel een verblijfsvergunning krijgen.Na acht jaar moet Herlen dus waarschijnlijk terug naar Mongolië. 'Ze spreken daar Mongools. Ik kan de taal niet verstaan, laat staan spreken. Ik kan het ook niet lezen en als ik daar naar school moet, dan moet ik dus helemaal opnieuw beginnen', zegt de wanhopige meid.Stan Geerdink, docent Nederlands aan het Maartenscollege, vindt het onbegrijpelijk dat zijn leerlinge wordt teruggestuurd naar Mongolië. 'Voor Herlen is dit vreselijk. Ik begrijp een beetje naar wat voor land ze terug gaat. Hoe de omstandigheden daar zijn.''Ze is een aanwinst voor deze samenleving. Ze is een uitmuntende leerling, ze is dit jaar van de mavo naar de havo doorgestroomd. Ik heb hier geen woorden voor.'Wanneer de leerlingen voldoende handtekeningen hebben ingezameld, zijn ze van plan om deze aan te bieden aan minister-president Rutte. Ze hopen dat hij alsnog een uitzondering maakt voor hun klasgenootje.